SERIAL NETFLIX
Najnowsze wieści w sprawie Miró Sanz.
Osoba z najbliższego otoczenia ofiary
przyznała się do zabójstwa.
Minou Arias.
„Mocarna Dama”.
Właścicielka wyjątkowej galerii sztuki.
Za fasadą legalnego biznesu oferowała szeroki wybór
mężczyzn do towarzystwa.
To dopiero początek skandalu,
który może dotyczyć najważniejszych nazwisk w kraju.
Pewnie niejedna z tych osób obawia się,
że jej nazwisko padnie z ust Minou Arias.
Nie boję się.
Ta kobieta zniszczyła jedyne, co się dla mnie liczyło.
Rodzinę, którą stworzyłam z córką Florencią i Emanuelem.
Dlatego ją zabiłam.
Z radością pomogłam Anie,
gdy po raz pierwszy przyszła do galerii.
Ona…
bardzo cierpiała.
Nie szukała seksu.
Dlatego uznałam, że Emanuel
będzie dla niej idealny.
Współczułam jej,
bo tylko narkotyki i alkohol przynosiły jej ukojenie.
Pomogłam jej.
Wysłuchałam jej.
Miałam ją za przyjaciółkę,
pomimo dzielących nas różnic.
Skupmy się na tamtym dniu.
Jak do tego doszło?
Odwiedziłam ją w klinice…
To ułatwi ci tu życie.
Dałam jej pieniądze na łapówkę.
Pomogłam jej uciec.
Emanuel był jej obsesją. Wiedziałam, że do niego pójdzie.
Mam klucz do jego domu.
Poszłam tam.
Była tak naćpana, że mój widok nawet jej nie zdziwił.
Kłóciłyśmy się.
Zrobiła się agresywna, więc…
zabiłam ją.
Pobiłyście się?
Ma pani jakieś ślady albo blizny?
Nie, byłam od niej dużo silniejsza.
- Zabiła ją pani z premedytacją? - Tak.
Proszę mi coś powiedzieć.
Czemu zabiła ją pani w taki sposób?
To znaczy…
Właśnie pani przyznała, że wszystko to wcześniej zaplanowała.
Cóż, wydaje mi się…
że powinna pani być lepiej przygotowana.
Mam broń i zabrałam ją ze sobą.
Ale, jak już mówiłam,
pokłóciłyśmy się, Ana była agresywna,
a wtedy ja uderzyłam ją w głowę rzeźbą.
Co było później?
Wiedziałam,
że moja córka pożyczyła samochód Víctora.
Ana powiedziała mi
o swoich problemach małżeńskich i o tym,
że się go bała. Uznałam go…
za idealnego kozła ofiarnego.
- Czyli córka pani pomogła? - Nie!
Już mówiłam.
Florencia wróciła po nadaniu obrazów,
a ja skorzystałam z okazji i ukryłam rzeźbę w aucie Víctora.
Ona nic nie wie.
Nie powinna siedzieć w więzieniu.
Proszę.
Słyszałaś ją?
Nie wierzę w ani jedno słowo.
Możliwe, że nie powiedziała nam prawdy.
Ale faktem jest to, że pomogła Anie uciec z kliniki.
Podsumujmy.
Znalazła ją pijaną w salonie.
Zaczęły się bić, a ona ją zabiła.
A kiedy Ana Miró Sanz się rozebrała?
Jej ubrania były w sypialni.
Jeśli chciała pomóc córce,
to tylko sama narobiła sobie kłopotów.
- Może zaplanowały to razem? - Nie wiem.
Jedno jest pewne:
obie będą czekać na proces w więzieniu.
Nawet nie myśl o tym, żeby je odwiedzić.
Tylko potwierdzisz podejrzenia prokuratora,
że to ty za wszystkim stoisz.
Mam je porzucić? Nie ma mowy.
Reprezentuj je.
Kto mi za to zapłaci? Ty?
Twoi klienci nie są punktualni.
Spokojnie, już tu jadą.
Emanuel.
Zatrudniła mnie rodzina twojego brata.
Renzo?
- Renzo? - Tak.
Bracie.
Nigdy nie przestałem cię szukać.
Nawet przez moment.
Jak to możliwe?
Rozpoznałem cię na zdjęciu w telewizji.
To moi rodzice.
LABORATORIUM BOLONTE
Przeszkadzam?
Odprowadźcie ich do wyjścia.
Nie trzeba.
Możesz wywołać skandal.
Albo odejdź po cichu,
z resztkami godności.
Posłuchaj, Víctor.
Mogę nie udowodnić ci zabójstwa taty,
ale zapłacisz za nie.
Alberto.
Alberto? Nie, daj mi go.
Nie…
POLICJA
Łapy precz!
Zadzwoni pan z komisariatu.
Pozwę was!
Aresztujemy was obu za przekupstwo, fałszowanie dokumentów
i pod innymi zarzutami, które odczytamy…
Idiota!
Macie prawo do poznania zarzutów.
Jesteście niewinni do czasu udowodnienia winy.
Nie wiecie, z kim zadzieracie!
Idioci.
Twoja mama kupiła ten obraz od Minou.
Pomóż mi go zdjąć.
Informacje o zmianie kierownictwa
zostały już zatwierdzone przez zarząd.
Oto lista osób,
które były lojalne wobec Víctora.
A twoje nazwisko?
Słucham?
Nie możesz należeć do nowego zarządu.
Jako prawniczka odpowiadałaś za czarną dziurę,
w której znikały wszystkie skargi na Seroliksynę.
- Wykonywałam swoją pracę. - I to dobrze.
Byłaś wierna mojej mamie.
We wszystkim.
Julio.
Jeśli chodzi o to, co zrobiła…
Nie musisz się tłumaczyć.
Zawsze będę ci wdzięczna za to, jak mnie wspierałaś.
Naprawdę.
Mama byłaby z ciebie dumna.
Zamknij za sobą drzwi.
Przykro mi, że tu trafiłaś.
To wszystko prawda?
Od kiedy dbasz o prawdę, Carlosie?
Poważnie?
Florencia i ja już zostałyśmy skazane.
Florencia jest delikatna.
Nie przeżyje długo w więzieniu.
Mnie jest wszystko jedno, bywałam w gorszych miejscach.
I zawsze zdołałam przetrwać.
Ona nie przetrwa. Jest słaba.
Zrób wszystko, co w twojej mocy, żeby wyszła.
Prosisz o coś niemożliwego.
Mówimy o twojej córce.
Mówimy o twojej córce!
Zgodziłam się,
gdy powiedziałeś, że córka z prostytutką zniszczy ci karierę polityczną.
Pogodziłam się z tym. Siedziałam cicho.
Nie prosiłam cię o nic dla Florencii, twojej córki.
Nigdy.
Dlatego teraz nie przyjmę odmowy.
Nie jest niewiniątkiem.
Jest oskarżona o morderstwo.
Proszę cię, Carlos!
Znajdziesz sposób.
Myślisz, że nie wiem?
Za dwa miesiące wybory.
Jeśli mnie do tego zmusisz,
zapomnę o swoich zasadach.
Nie sądzę, żeby kandydat do senatu
mógł liczyć na sukces w wyborach,
gdy ludzie usłyszą,
że ma nieślubną córkę.
Z byłą prostytutką,
wynajmującą mężczyzn na godziny,
w dodatku oskarżoną o zabójstwo.
Boże.
Otwierać!
Renzo trafił do nas miesiąc przed szóstymi urodzinami.
To był wyjątkowy czas.
Marzył tylko o jednym:
żeby odzyskać brata.
Robiliśmy wszystko, by cię znaleźć.
Uciekłem, bo szukałem dla nas lepszego życia.
Nie mogłem wrócić, choć chciałem.
Mój kolega wpadł w tarapaty, pojawiła się policja,
- a ja zostałem… - Wiemy.
W mediach pojawiły się komentarze, których lepiej nie powtarzać.
Przykro mi, że usłyszeliście to wszystko.
Przynajmniej wynikło z tego coś dobrego.
Znalazłem cię.
Renzo od razu cię rozpoznał.
Wciąż cię szukałem.
Przysięgam.
Dziękuję, że daliście mu rodzinę.
Jesteśmy za niego wdzięczni. Nie mogliśmy mieć dzieci.
To Renzo zmienił nas w rodzinę.
Pamiętasz coś? Byłeś taki mały.
Zmieniłem ci mnóstwo pieluch.
Cieszę się, że wtedy nie wróciłem.
Los przyniósł ci coś lepszego.
Cieszę się z tego, kim się stałeś.
Szukałem cię latami, a to ty znalazłeś mnie.
Pamiętam psa.
Manolo?
Pamiętam go.
Rosa.
Tak, kochanie?
Dokończę później.
Nie przejmuj się.
Kiedyś trzeba było to zrobić.
Nie chcesz niczego zatrzymać?
Jeśli chcesz coś wziąć, proszę bardzo.
Resztę pewnie rozdamy.
Przyniosę ci tort czekoladowy
i sok pomarańczowy.
Jak się masz?
Brakuje mi moich włosów i kosmetyków.
Brud i wilgoć w tym okropnym miejscu
postarzyły mnie w kilka dni.
O jakieś dziesięć lat.
Nie zabiłaś Any.
Skąd wiesz?
Ty to zrobiłeś?
Minou, to niesprawiedliwe, że tu siedzisz.
Bronisz Florencii.
To niesprawiedliwe!
Wiesz, do czego jestem zdolna, żeby chronić rodzinę.
Nie lekceważ mnie.
Gdy zginęła Ana, przyjmowałaś do pracy…
Mogę jeszcze wyznać, co się stało z Románem.
Zrobię to, jeśli ktoś zwątpi w moją winę.
Zrozumiano?
To niesprawiedliwe, Minou.
Florencia to jedna z najważniejszych osób w moim życiu.
Ale powinna ponieść konsekwencje.
Była winna od chwili, gdy zbliżyła się do ciebie.
Wychowałam was jak rodzeństwo. Jak mogliście?
To wy odpowiadacie za ten bałagan.
Florencia uwiodła Víctora, żeby się na tobie odegrać.
Ostrzegałam ją.
Przygarnęłam cię.
Teraz za to zapłacę.
Chcesz tego czy nie.
Jesteś moją matką.
Na zawsze.
Tak, jestem twoją matką.
- Zawsze nią będziesz. - Tak.
Zawsze będę twoją matką.
Mój śliczny synku.
To świetny temat.
Pracujcie nad nim w domu. Do zobaczenia.
Mam pustkę w głowie.
I złamane serce.
Nie wiem, co czuć.
Przechodzisz kryzys.
Sztuka, Julio.
Sztuka to jedyne, co pozwala nam, artystom, zapanować nad bólem.
Jeśli przekujesz te wszystkie uczucia i emocje…
nad którymi nie panujesz, w sztukę,
to dojdziesz do siebie.
Jakie emocje?
Nic nie czuję.
Nie czuję bólu.
- Nic nie czuję. - Julio.
Mam ci wyjaśniać, czym w twoim życiu jest sztuka?
To ona cię ocaliła, gdy nie mogłaś wyrazić smutku słowami.
Boisz się samej siebie.
Nie podoba mi się to, co widzę.
- To zbyt mroczne. - Spokojnie.
Wszystko będzie dobrze.
Światło znów zagości w twoim pięknym sercu.
Przepraszam.
Nie lubisz, gdy wyjeżdżam bez pożegnania.
Prosisz choć o krótką wiadomość, że dotarłem bezpiecznie.
Wyjeżdżam na jakiś czas.
Nie mogę znieść tego, co straciliśmy. Co zniszczyliśmy.
Ponoszę winę za to, że cię nie słuchałem.
Bagatelizowałem ból, jaki ci sprawiałem.
Ostrzegałaś, do czego jesteś zdolna.
Ostrożnie.
Wybacz, że nie mogłem być przy tobie.
Może byłem w stanie powstrzymać to zniszczenie.
Nie dostrzegałem siły twojej miłości. Byłem samolubny.
Jeśli tracąc mnie, zatraciłaś siebie, to przepraszam.
Zachowam w pamięci chwile, gdy czas zdawał się nie istnieć,
a nasze plany nie były skazane na klęskę.
Flor, mimo wszystko…
kocham cię i zawsze będę kochał.
Dziękuję.
ROK PÓŹNIEJ
CENA MIŁOŚCI – JULIA BOLONTE
JESTEM ZDUSZONYM KRZYKIEM ZAMKNIĘTYM W SŁOJU.
Niełatwo uchwycić wspomnienie.
Julia uchwyciła nieuchwytne: wspomnienia i miłość.
- Zna pan jej prace? - Odrobinę.
Lepiej znam ją samą.
- Naprawdę? - Tak.
Czasem tu przychodzi.
Byłoby świetnie, gdyby sama pana oprowadziła.
Tak czy siak, chętnie pomogę.
Ma pan jakieś pytania?
Właśnie wychodziłem, ale dziękuję.
- Julia! Jak się masz? - Dobrze, a ty?
Dobrze.
Przed chwilą wyszedł twój znajomy.
Kto?
Nie przedstawił się, ale wpisał się do księgi.
CENA MIŁOŚCI? CAŁE ŻYCIE
HOTEL CALIFORNIA – POKÓJ 806
Pojawienie się w sądzie Minou Arias wywołało spore poruszenie.
Dziś zeznania złożył zamieszany w sprawę żigolak, Emanuel Morillo.
Mogę wejść?
Proszę.
Zapraszam.
Dzięki.
Nie uwierzysz,
ale marzyłem o tym od roku, a teraz brakuje mi słów.
Co sądzisz o mojej wystawie?
Szczerze.
Jest brutalna.
Byłaś na każdym obrazie.
Ale widziałem głównie nas.
Zawsze byłeś dobrym obserwatorem.
Wciąż jestem.
Dzięki, że przyszłaś.
Dałeś mi swój adres i jestem.
Chciałeś dostać szansę, tak?
Szansę na powiedzenie prawdy.
Prawda jest taka, że cię kochałem,
kocham i zawsze będę kochał.
Nie chciałam iść do sądu.
Ale przeczytałam twoje zeznania.
Wiem, co się stało.
Postanowiłam nie osądzać ani ciebie, ani mamy.
I jeśli te słowa ci pomogą,
to ci wybaczam.
Pomogły. Potrzebowałem ich.
Dziękuję ci.
Chcę zapomnieć o bólu.
Zapomnieć o wszystkim.
Przysięgam, że próbowałem.
Mieszkam teraz przy plaży. Czuję zapach morza.
Nie było cię tam, ale wciąż czułem twoją obecność.
Może to zabrzmi jak szaleństwo, ale nie byłem samotny.
Nie czułem, że jestem sam,
bo byłaś tutaj.
Wciąż jesteś.
Czyli nie chowasz urazy?
Nie.
W końcu odczytano decyzję sądu i tym samym
zamknięto sprawę zabójstwa Any Miró Sanz.
Minou Arias została uznana za winną,
uniewinniono natomiast Florencię Arias,
której udział uznano za nieumyślny.
Sąd ustalił, że matka oszukała córkę,
wykorzystując jej uległość.
Minou Arias zmusiła córkę do zarządzania siatką
męskich prostytutek,
którą zlikwidowano po aresztowaniu kobiet.
Z udziału w zabójstwie wykluczono Víctora Lubosa,
który pozostaje w więzieniu w związku z inną sprawą.
Zamknięto także sprawę Emanuela Morillo,
choć ostatnio niewiele o nim wiadomo.
Zasłynął jako żigolak,
który był obiektem pożądania matki i córki,
prawdziwych ofiar tej tragedii.
- Jak wyglądam? - Świetnie.
- Naprawdę? - Tak, bardzo ładnie.
A ja?
- Ślicznie. - Dziękuję.
Zostawiłam ci dokumenty nieruchomości.
- Tak. - Kupcy niedługo tu zajrzą.
Świetnie. Masz wszystko?
- Tak. - Na pewno?
- Sprawdzę… - Tak.
Chyba nie zabrałam dokumentów.
- Przyniosę je. - Ja to zrobię, pożegnajcie się.
Nie ma sprawy. Gdzie one są?
Na krześle w moim dawnym pokoju.
- Zadzwoń, jak dojedziecie. - Jasne.
Ofiara była w twoim domu.
Znałeś ją czy nie?
- Kocham cię. - Dziękuję.
Opiekuj się nią.
Do widzenia!
Kocham cię.
Ja też się denerwuję.
Ale to sobie obiecaliśmy.
To byłaś ty?
W noc przed operacją doznałam objawienia.
Víctor ich wysłał! Trzymaj się!
Zadręczałam się tym od dziecka.
Przeżyłam wypadek, w którym zginął mój tata.
A wszystko zaplanowała osoba, której ja i mama ufałyśmy.
Nie mogłam tego znieść.
Tu Emanuel. Zostaw wiadomość.
Potrzebowałam cię, więc zaczęłam cię szukać.
Poszłam do ciebie.
Właśnie tam pękła ostatnia nić, która łączyła mnie z życiem.
Mama?
Co ty tu robisz?
Córeczko.
Spodziewałam się kogoś innego.
Ale dobrze, że tu jesteś.
- Napijesz się? - Jesteś naga.
Co z tego?
Nie widziałaś jeszcze matki nago?
Jak tu weszłaś?
Gdzie jest Emanuel?
Tu go nie ma.
Nie odpisuje na moje SMS-y.
Weszłam przez drzwi.
Właściwie to…
użyłam…
kopii klucza skradzionego Emanuelowi.
Oryginał mi zabrał.
Ubierz się.
Piękna ta wasza historia miłosna, ale ja też mam coś mocnego.
Źle z tobą.
Czemu wyszłaś z kliniki?
Bo mnie nie słuchasz.
Mówiłam, że Víctor chce mnie tam zatrzymać.
To mu pasuje.
Ale chcę dla nas jak najlepiej. Nie rozumiesz?
Przerażasz mnie.
Powiesz mi, co robisz naga w domu Emanuela?
Ana.
Emanuel
to największy dowód miłości, jaki ci dałam.
Co to ma znaczyć?
Twój chłopak, Emanuel,
jest żigolakiem.
- Moim i wielu innych kobiet. - Przestań.
Słyszysz? Dość.
Mówiłam mu to samo: dość.
Ale odmówił.
Zmienił wszystkie plany.
Jakie plany?
Wynajęłam Emanuela, żeby cię uwiódł.
Tak.
Tak, postąpiłam źle.
Nie zdziwiło cię to?
Nagle znalazłaś wielką miłość.
Cóż, za wszystkim stała…
twoja matka.
Pociągałam za sznurki.
Nie dotykaj mnie!
Jesteś…
taka naiwna.
Nie chcę być okrutna.
Ale jeśli potrzebujesz dowodu…
opowiem ci o każdym szczególe jego ciała.
Jesteś suką!
- Nie. - Zawsze nią byłaś.
- Nie. Dokąd idziesz? - Puszczaj!
Nie. Posłuchaj mnie.
Masz wysłuchać swojej matki!
Nie jesteś moją matką!
Tylko potworem! Wszystkich odstraszasz.
To nieprawda. Co zrobisz?
Powiesz Víctorowi, żeby znowu zamknął mnie w tamtym miejscu?
Nie wystarczy, że odebrałaś mi Emanuela?
Czego jeszcze chcesz? Nie możemy się nim dzielić.
Oszalałaś! Jesteś chora!
Wychodzę.
Dokąd?
Nikt nie pokocha cię bardziej niż ja.
Nikt.
Nie rozumiesz, że musiałam komuś zapłacić,
żeby się w tobie zakochał?
Nie.
Zabiłam ją.
A ona mnie.
Nie wiem, jak się tam dostałam.
Byłam zdezorientowana.
Nagle, pośród tego mroku, doznałam kolejnego objawienia.
Wiedziałam, że nie udowodnię, że Víctor zabił mojego tatę.
Ale wiedziałam, jak mógł za to zapłacić.
Po powrocie do kliniki zobaczyłam ciebie.
Kochałam cię i nienawidziłam jednocześnie.
Ale nie mogłam ci nic powiedzieć.
Dobry wieczór.
- Wszystko w porządku? - Tak.
- Dałam jej coś na sen. - Dobrze.
Co się panu stało?
Trenuję boks. To nic poważnego.
Musimy zrobić prześwietlenie. To zajmie chwilę.
- Musimy. - Nic mi nie jest.
Emanuel Morillo?
- Jest pan aresztowany. - Za co?
Za zabójstwo Any Miró Sanz.
Wiedziałam, jak cię ocalić.
Możemy już iść, wypisują cię.
Tam jest mnóstwo dziennikarzy.
Nie musisz nic mówić. Zachowaj spokój.
Idziemy?
To prawda, że Ana Miró Sanz uciekła z kliniki?
Czy w ostatnich dniach otrzymywała pogróżki?
- Okażcie szacunek. - Nadajemy na żywo.
- Potrzebujemy potwierdzenia. - Nadajemy na żywo.
Ale Víctor obwinił Florencię i znowu się wywinął.
Aż do teraz.
Nie jestem już taka sama.
Miłość zawsze jest bolesna.
Ale trzeba być gotowym na poświęcenie, żeby się nią cieszyć.
Napisy: Aleksandra Basińska