(สร้างจากหนังสือโดยซีซี เบลล์)
ฉันชื่อซีซี เบลล์
ตอนฉันยังเด็ก
ฉันอยู่ในบ้านเก่าหลังใหญ่ ในเมืองเล็กๆ ที่เวอร์จิเนีย
ทวิงเกิ้ล ทวิงเกิ้ล ลิตเติ้ลสตาร์
ฉันเป็นเด็กขี้เล่น
จำได้ว่าเคยเอาของของแม่มาเล่น…
ห้ามเอาลิปสติกแม่มาเล่นเลย คุณหนู
และล้อพ่อไม่เลิก…
แหม ซีซี กวนใจพ่อจริง
แถมยังนั่งดูทีวีบ่อยมาก กับซาราห์ พี่สาวฉัน และแอชลีย์ พี่ชายฉัน
ไมท์ตี้โบลท์กู้เมืองเอาไว้
ด้วยพลังแห่งไฟฟ้า
แต่ฉันก็จำวันอันแสนน่ากลัว
ที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมดได้
- หนูเจ็บหัว! - ซีซี เป็นอะไรรึเปล่า
ซีซี ซีซี
แม่คะ ซีซีเป็นอะไรก็ไม่รู้
โถ ซีซี
โอ๊ย ตายแล้ว
ซีซี
ตัวร้อนจี๋เลย
จอร์จ!
- มีอะไร เกิดอะไรขึ้น - ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว! - มีอะไร เกิดอะไรขึ้น - ต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว!
ใช่ พาลูกไปโรงพยาบาลกัน
แม่อยู่นี่จ้ะ ซีซี ฟังคำแม่ไว้นะ
เธอติดเชื้อหนักมาก
โอ๊ย ตายแล้ว
เราจะให้ยาฆ่าเชื้อและจับตาดูอาการ
เราจะดูแลเธอให้ดีครับ แต่คงต้องใช้เวลาฟื้นตัว
ไม่ต้องห่วงนะ ซีซี ทุกอย่างจะเรียบร้อย
ทุกอย่างเงียบเหลือเกิน
มันก็ไม่แย่เท่าไหร่ ฉันได้วาดรูปเยอะเลย
สวยจริง!
แล้วก็ได้ของขวัญแจ่มๆ เยอะมาก
ฉันรู้สึกดีขึ้นมาก
จนกระทั่งถึงเวลาที่จะได้กลับบ้าน
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ซีซี
จำได้ว่าฉันกลัวมากว่า จะต้องกลับไปโรงพยาบาลอีก
จนฉันตัวติดกับแม่แจ ไม่ว่าแม่จะไปที่ไหน
แต่วันหนึ่ง แม่ก็หายไป
แม่จ๋า แม่จ๋า
นั่นคือตอนที่ฉันเพิ่งรู้ตัว และคิดว่าแม่ก็รู้เหมือนกัน
ฉันไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกต่อไปแล้ว
(โสตสัมผัสวิทยา)
ลองขยับคลื่นเป็นตรงนี้
ลูกเป็นยังไงบ้างครับ
ดูเหมือนเธอเสียการได้ยินไปเยอะมาก
ลุงคนนั้นบอกว่าฉันต้องใส่เครื่องช่วยฟัง หนึ่งสัปดาห์ต่อมาฉันก็ได้เครื่อง
ดูหนูสิ เพอร์เฟกต์เลย!
ได้ยินอะไรบ้างไหมจ๊ะ
- ซีซี ได้ยินหมอมั้ย - ได้ยินค่ะ
ค่ะ ได้ยินแล้ว
แต่เสียงทุกคนประหลาดมาก เสียงหนูก็ประหลาด
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวสักพักเธอก็คุ้นเอง ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวสักพักเธอก็คุ้นเอง
เอาอมยิ้มหน่อยไหมจ๊ะ ซีซี
โอ๊ย ไม่นะ
ฮัลโหล ฮัลโหล
พิลึกชะมัด
- ไม่อยากเชื่อว่าแม่ซื้อน้ำอัดลมมา - จริงด้วยเนอะ
พวกเราโชคดีมาก
พี่ๆ คิดว่าเครื่องช่วยฟังทำให้หนูดูตลกรึเปล่า
ไม่มีทาง! พี่ว่าเธอดูดีนะ
แต่เสียงเธอฟังดูแปลกๆ
คือมันก็แค่ต่างไปจากที่เมื่อก่อนเคยพูด
อะไรนะ ฉันเนี่ยนะเสียงแปลก พวกพี่ต่างหากที่พูดแปลกๆ
สมัยนั้นทุกครั้งที่ฉันหงุดหงิด
ฉันจะไปเปิดทีวีฟัง
นั่นเป็นเสียงเดียวที่ฟังแล้วเข้าใจได้
และเมื่อถึงเวลาเริ่มเข้าอนุบาล ฉันก็หวั่นใจมาก
ฉันจะเข้าใจคนอื่นไหม
ถึงแล้วจ้ะ!
ดูสิ ซีซี นี่ดีออกนะลูก ดูสิ ซีซี นี่ดีออกนะลูก
คนอื่นๆ จะเข้าใจฉันไหม
นั่นใครน่ะ
สวัสดี ฉันชื่อเวนดี้
ดีจ้ะ
เธอก็ใส่เหมือนกัน
ยินดีต้อนรับ!
มานั่งตรงนี้ดีไหมจ๊ะ
โอเค
บายค่ะ แม่
มานั่งข้างๆ ฉันสิ
สวัสดีจ้ะทุกคน ครูชื่อดอร์น และจะมาเป็นครูคนใหม่ของพวกหนู
ปีนี้เราจะได้เรียนอะไรกันเยอะมาก
แต่วันนี้เราจะคุยกันเรื่องการอ่านปาก
การอ่านปากคือการมองปากคนที่ขยับ เวลาที่พวกเขาพูด
เพื่อเราจะได้เข้าใจเขา
ครูว่าเราต้องสาธิตกันหน่อยนะ
ซีซี ช่วยครูหน่อยได้มั้ย
โอเคค่ะ
โอเค ซีซี หนูว่าเราต้องเห็นอะไรบ้าง ถึงจะอ่านปากคนได้
- ริมฝีปาก - ใช่! ถูกต้อง
ทีนี้ บอกได้ไหมว่าครูพูดอะไรอยู่ ถ้าครูทำแบบนี้
ไม่รู้ค่ะ
ไม่เป็นไรจ้ะ ลองดูใหม่
สวัสดีจ้ะ ซีซี
ใช่! หนูทั้งฟังและดูปากของครูไปด้วย
จนรู้ว่าครูพูดอะไร
แบบนั้นเรียกว่าการอ่านปาก
เผื่อใครสงสัยว่า
เราได้เรียนภาษามือด้วยไหม ไม่ได้เรียน
สมัยนั้นเด็กหูหนวกหลายคน
ถูกสอนให้อ่านปากอย่างเดียว
มันจะง่ายขึ้นถ้าเราจับตาดูว่า คนเขาทำท่าทางอย่างไรเวลาพูด
ฉันเศร้าจัง
ฉันเศร้าจัง!
เยี่ยม! ลองท่านี้สิ
ฉันมีความสุข ฉันมีความสุข
- ฉันมีความสุข! - ใช่ ถูกต้อง!
และครูก็มีความสุขที่พวกหนูอ่านปากได้
โอเค ทุกคน
เมื่อกลับไปบ้านวันนี้
ฝึกการอ่านปากกับครอบครัวและเพื่อนๆ นะ
มื้อค่ำวันนี้เป็นมีตโลฟกับมันบด
- มีตโลฟกับมันบด! - ใช่ ถูกแล้วจ้ะ
แต่สิ่งที่ครูดอร์นไม่ได้บอกเรา
คือส่วนใหญ่แล้วการอ่านปากมันยากมาก
เช่นเวลาที่คนตะโกน…
อะไรนะ
หรือไว้หนวด…
หรือพูดโดยมีอาหารเต็มปาก
บางทีเราไม่เห็นปากคนเลยด้วยซ้ำ!
อะไรนะ
"ไอศกรีม" เมื่อกี้พี่พูดงั้น
พี่พูดว่า "ของหวาน" ต่างหาก
เหมือนกันแหละ!
- จริงด้วย! - แต่ที่แย่ที่สุดคือ
เวลาที่ทุกคนพูดพร้อมๆ กัน
ขอให้โชคดีนะ
อะไรนะ
นี่มันยากจัง
เมื่อคืนได้ฝึกอ่านปากไหมจ๊ะ
เป็นยังไงบ้าง
การพยายามอ่านปาก พยายามทำความเข้าใจ
เรื่องทุกอย่างสลับซับซ้อนมาก
และยากที่จะอธิบายเรื่องพวกนี้ให้ใครเข้าใจ
เว้นแต่ที่โรงเรียน เว้นแต่ที่โรงเรียน
เพื่อนร่วมชั้นกับฉัน เราเข้าใจกันดี
ทุกสิ่งช่างแปลกใหม่และแตกต่าง
และพวกเราก็หลงทางลอยอยู่บนดาวของตัวเอง
แต่อย่างน้อยพวกเราก็อยู่ในจักรวาลเดียวกัน
ตอนนั้นฉันยังไม่รู้ว่าจักรวาลนั้น
จะเปลี่ยนไปมากแค่ไหนเมื่ออายุมากขึ้น
ห้องเรียนใหม่จะเหมือนที่โรงเรียนเก่าไหมคะ
ไม่จ้ะ เสียใจด้วยนะ
โรงเรียนใหม่ไม่มีชั้นเรียนเฉพาะแบบนั้น
จะไม่มีคนเหมือนหนูเลยเหรอ
แล้วถ้าทุกคนคิดว่าหนูเป็นตัวประหลาดล่ะ
ไม่คิดหรอก! ลูกอ่านปากคนเก่งจะตาย ไม่คิดหรอก! ลูกอ่านปากคนเก่งจะตาย
อีกอย่าง พ่อกับแม่ซื้อ เครื่องช่วยฟังพลังพิเศษใหม่เอี่ยมมาให้
จะได้เอาไปใช้ที่โรงเรียน
เห็นไหม
แม่! นั่นใหญ่มาก
เสียงจะเหมือนเครื่องช่วยฟังปกตินั่นแหละ
แต่มีข้อแตกต่างสำคัญข้อหนึ่ง
ลูกต้องใช้กับเจ้านี่ ไมโครโฟนตัวนี้
ให้คุณครูแขวนเอาไว้
เสียงของครูจะตรงเข้ามาในหูลูกเลย
ลูกจะได้ยินทุกอย่างที่ครูพูด
หนู… ไม่รู้สิ
โธ่ ซีซี ลองใส่ก่อนดีมั้ย
ลองดูก่อนว่ารู้สึกยังไง
เดี๋ยว เขาว่าอะไรนะ
พวกคุณอาจสงสัยว่า
"ทำไมไม่อ่านซับไตเติลจะได้เห็นคำบนจอ"
เอ่อ สมัยฉันเป็นเด็กยังไม่มีซับไตเติลเลย
ฉันเลยต้องพยายามมากๆ ที่จะอ่านปากในทีวี
บางทีก็อ่านได้
ได้เวลามื้อค่ำ ไมท์ตี้โบลท์
หวังว่าจะชอบโบโลญนา
ขอบใจมาก ลันช์มีต
แต่ชอบโบโลญนาแบบทอดแล้วมากกว่า
แต่ส่วนใหญ่ฉันอ่านไม่ได้
ช่างมันเถอะ
จะให้อ่านปากจากตูดเหรอ!
นี่! ฉันดูอยู่นะ นี่! ฉันดูอยู่นะ
สองต่อหนึ่ง
ดูสิ! เขาใส่เครื่องช่วยฟังด้วย
เดี๋ยว เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ
เอ่อ…
เด็กคนนั้นเรียกเด็กอีกคนว่า "เดฟโฟ"
"เดฟโฟ" ยัยหนวกเหรอ ใจร้ายจัง
เดฟโฟ!
หัวเราะทำไมน่ะ
เสียงมันฟังแล้วตลกมาก!
เดฟโฟ!
เดฟโฟ
ฉันเป็นอะไรของฉัน
คำว่า "เดฟโฟ" อาจจะฟังแล้วตลก
แต่จริงๆ มันไม่ตลกเลย
ท่าทางแบบนี้คงดูดีขึ้นหน่อย
โอ๊ย ไม่นะ
นี่ "เดฟโฟ"
เพื่อนๆ จะเรียกฉันว่า "เดฟโฟ" ด้วยไหม
บายจ้ะ ซีซี
ไม่ต้องกลัวนะ
ลูกจะต้องสนุกแน่
- บายๆ - บายค่ะ แม่
หวัดดี แคร์รี่
ไง จอห์นนี่ อะไรน่ะ
วิทยุของฉัน
เปิดเลย เปิดเลย!
- โอ๊ย ฉันชอบเพลงนี้ - เหมือนกัน - โอ๊ย ฉันชอบเพลงนี้ - เหมือนกัน
ฉันด้วย!
เพลงมันน้ำเน่ามากจนกลิ่นอวลไปหมด!
อ้าว!
กลับที่เร็ว ครูมาแล้ว!
สวัสดีค่ะ ครูซิงเกิลแมนน์
นี่ไมโครโฟนค่ะ ครูช่วย…
ช่วยเอาห้อยคอไว้ได้ไหมคะ
เยี่ยมเลย ขอบใจจ้ะ ซีซี
มาเริ่มกันใหม่นะ
อุ๊ย จริงด้วย
มีอะไรอีกรึเปล่าจ๊ะ
ใช้ได้หรือยัง
ยินดีต้อนรับทุกคน
ครูชื่อครูซิงเกิลแมนน์
ฉันไม่อยากเชื่อว่าเสียงไมโครโฟน
ทำให้เสียงครูซิงเกิลแมนน์ดังชัดแค่ไหน
และแม้แต่ตอนที่ครูไม่ได้มองหน้าฉัน
ฉันก็ยังเข้าใจได้ทุกคำ
อย่าลืมทำการบ้านให้เสร็จ
อีกไม่ช้าวันจะจบลง
ดังนั้นขอให้เรามาสนุกกัน
เธอหูหนวกเหรอ
คงงั้น
เธอฟังนี่ได้ยินรึเปล่า
จอห์นนี่ วิลสัน
ปิดวิทยุเดี๋ยวนี้แล้วมากับครู ให้ไว! ปิดวิทยุเดี๋ยวนี้แล้วมากับครู ให้ไว!
ที่เหลือเปิดสมุด แล้ววาดภาพที่ทำให้ตัวเองมีความสุข
เดี๋ยวครูกลับมาจ้ะ
จอห์นนี่ พฤติกรรมของเธอ ทำให้ครูโมโหยิ่งกว่า…
สวัสดีค่ะ ครูโจนส์!
เธอต้องไปห้องครูใหญ่เลย พ่อหนุ่ม
ครูใหญ่เอคฮาร์ทคะ มีคนที่ต้องส่งมาคุยกับคุณ
ใช่ไหม จอห์นนี่
- รู้สึกหดหู่เหรอ - โอ๊ย ตายจริง!
อยากหนีไปอยู่ที่อื่นเหรอ
ประสบการณ์นั้นสุดยอดมาก
ฉันทั้งได้ยินครูซิงเกิลแมนน์และเข้าใจเธอ
ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนในโรงเรียน
แม้แต่ตอนที่เธอเข้า…
ห้องน้ำ! ห้องน้ำ!
เธอหัวเราะอะไรน่ะ
ไม่มีอะไรจ้ะ
แต่นั่นไม่ใช่ไม่มีอะไร
มันเป็นอะไรสักอย่างเลย
เป็นอะไรที่ยอดเยี่ยม!
เหมือนที่ไมท์ตี้โบลท์ใช้อุปกรณ์ต่างๆ
ต่อสู้เพื่อสิ่งที่ถูกต้อง
ฉันก็ใช้อุปกรณ์วิเศษของตัวเอง เจ้าโฟนิคเอียร์
แล้วเป็นซูเปอร์ฮีโร่ได้เหมือนกัน
คนอื่นๆ อาจเรียกล้อฉันว่า "เดฟโฟ"…
แต่ขอให้เรียกฉันว่า "เอล เดฟโฟ"
ชักโครก!
เกิดอะไรขึ้น
ไม่มีอะไรจ้ะ
กินมันฝรั่งมั้ย
ขอบใจนะ
ฉันชื่อลอร่า ชื่อฉันเพราะกว่าชื่อเธอ
ดูเธอตลกๆ
ว่างๆ อยากไปเที่ยวบ้านฉัน หลังเลิกเรียนบ้างไหม
โอเค
เยี่ยม เราจะทำอย่างนี้กันนะ
เราจะกินบราวนี่ฝีมือแม่เป็นของว่าง
แล้วจะเอาหมอนมาก่อป้อมกัน
แล้วเราจะวาดรูปเล่น แล้วค่อยเล่นกับฟลัฟ น้องหมาของฉัน
วาดเก่งจัง
ขอบใจจ้ะ
แต่ของฉันสวยกว่า ว่ามั้ย
โอเค
นี่ มาเล่นเกมห้องกินข้าวกันดีกว่า
โอเค เกมอะไรเหรอ
เดินวนรอบโต๊ะเฉยๆ น่ะ สนุกนะ!
แค่นี้เหรอ
เดี๋ยวจะสนุกขึ้น เดินต่อไปก่อน
เอาเลย ฟลัฟ
จัดการ!
เธอน่าจะดูสีหน้าเหวอสุดขำของตัวเอง
เป็นเพื่อนกับฉันสนุกไหมล่ะ เอล เดฟโฟ
พลังควบคุมจิตของฉัน คุมเธอเอาไว้ได้อยู่หมัด
ขัดขืนไม่ได้เลย!
เธอควบคุมฉันไม่ได้ดร.ไม่น่ารัก
เล่นเลย ฟลัฟ!
ไม่ต้องเลย เจ้าลูกหมา
เจอท่าฉันไปเป็นยังไงล่ะ ดร.ไม่น่ารัก
เธอก็ไม่ได้เจ๋งขนาดนั้น เอล เดฟโฟ!
แต่ฉันเจ๋งนะ โดนนี่ไป
ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!
วิธีดีที่สุดที่จะจัดการกับ "เพื่อน" อย่างดร.ไม่น่ารัก
คือเฉยใส่นางไป
ช่วยด้วย!
ขอโทษที
ฮื่อ อย่าลืมล่ะ
สัปดาห์นี้ฉันอยากแต่งตัวเป็นแฝด
เพราะงั้นพรุ่งนี้ใส่กางเกงสีขาว กับเสื้อสีน้ำเงิน โอเคนะ
โอเค
ฉันลืมทำการบ้านมา
ไม่ต้องห่วง ฉันลืมทำการบ้านมาเป็นปีแล้ว
เธอใส่สีน้ำเงินผิดเฉด
แย่จริง แบบนี้ก็คนละสีกันแล้ว
ทุกคน นี่จินนี่ นักเรียนใหม่
จินนี่ ไปนั่งข้างๆ ซีซีนะ
นั่นเครื่องช่วยฟังเหรอ
งั้นมั้ง
ฉันก็ว่างั้น
ไมท์ตี้โบลท์งี่เง่าจะตาย
ใครเขาอยากใช้กล่องข้าวลายนั้นกัน
ไมท์ตี้โบลท์เท่จะตาย
ไม่มีทาง นั่นมันรายการเด็ก
ขอโทษนะ ลอร่า แต่ฉันไม่ได้คุยกับเธอ
เพลงมันไม่ได้ร้องแบบนั้นซะหน่อย
อีกไม่นานจะถึงวันเกิดฉันแล้ว
มาปาร์ตี้นอนค้างบ้านฉันได้รึเปล่า
เธอไม่ได้จะไปงานโง่ๆ นั่นใช่มั้ย
ก็คงไม่ควรไป
- ขอโทษนะ - ใช่ เขาไม่ไปกับเธอหรอก
เขาเป็นเพื่อนสนิทฉัน ไม่ใช่เพื่อนเธอ เขาเป็นเพื่อนสนิทฉัน ไม่ใช่เพื่อนเธอ
เธอคุมฉันไม่ได้นะ ดร.ไม่น่ารัก
จินนี่ เดี๋ยว ฉันว่าฉันอาจจะไปนะ
จะไปเหรอ
ตามใจ ขอให้สนุก
สนุกแน่
แล้วก็ง่ายๆ อย่างนั้น
ฉันบอก "บ๊ายบาย ลอร่า" แล้วก็ "สวัสดี จินนี่"
ฉันได้แต่ไขว้นิ้ว
และหวังว่าเธอจะเป็น คนที่เป็นเพื่อนซี้กับฉันไปตลอดกาล
(สร้างจากหนังสือการ์ตูน และอาร์ตเวิร์คต้นฉบับโดย ซีซี เบลล์)
ฉันว่าชีวิตตอนนี้ดีกว่าเมื่อวาน
เมื่อเธอโผล่เข้ามาในชีวิต
ดึงฉันให้ไปอีกทาง
ถ้าเราอยู่ด้วยกัน
เราอาจได้ร่วมทางทำเรื่องยิ่งใหญ่
มีไอเดียดีๆ ที่เกิดขึ้นได้ มีไอเดียดีๆ ที่เกิดขึ้นได้
ฉันไม่อยากล้าหลังใคร
ฉันไม่กลัวถ้าเธออยู่ใกล้
ฉันว่าถ้าเราอยู่ด้วยกัน เราจะบินสู่ฟ้าได้
ฉันไม่อยากล้าหลังใคร
ฉันไม่กลัวถ้าเธออยู่ใกล้
ฉันว่าถ้าเราอยู่ด้วยกัน เราจะบินสู่ฟ้าได้
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์