Superdove
GEBASEERD OP HET BOEK VAN CECE BELL
Mijn naam is Cece Bell.
Als kind…
…woonde ik hier, in dit grote huis in een klein stadje in Virginia.
Twinkel, twinkel, kleine ster
Ik was een gekkerd.
Ik speelde met m'n moeders spullen…
Hier met die lippenstift.
…en plaagde papa…
Ach, Cece, jij kliertje.
…en ik keek heel veel tv met m'n zus Sarah en m'n broer Ashley.
Bliksemflits redt de stad
Met de kracht van elektriciteit
Ik herinner me ook nog die nare dag…
…toen alles veranderde.
- Mijn hoofd doet zeer. - Cece, gaat het wel?
Cece?
Mam, er is iets mis met Cece.
O, Cece.
O, jee.
Cece?
Wat voel je heet.
George.
- Wat? Wat is er? - We moeten iets doen. Wat? Wat is er? - We moeten iets doen.
Ja. We gaan naar 't ziekenhuis.
Ik ben er. Cece, blijf bij me.
- Het is een ernstige ontsteking. - O, jeetje.
We geven haar medicatie en letten erop.
We verzorgen haar goed, maar het zal wel even duren.
Geen zorgen, Cece. Alles komt goed.
Alles was zo stil.
Er waren ook leuke dingen. Ik mocht veel tekenen.
…mooi.
En ik kreeg heel leuke cadeautjes.
Ik voelde me veel beter.
Ik mocht naar huis.
Welkom terug, Cece.
Ik weet nog dat ik zo bang was dat ik terug zou moeten naar 't ziekenhuis.
Dus ik bleef altijd dicht bij mama, waar ze ook was.
Maar op een dag was ik haar kwijt.
Mama?
Toen begreep ik het, en mijn moeder ook, denk ik.
Ik hoorde niks meer.
AUDIOLOGIE
We zetten dit hier.
Hoe doet ze het?
Haar gehoor is flink achteruitgegaan.
Hij zei dat ik een gehoorapparaat nodig had, en een week later kreeg ik er een.
…kijk eens aan. Perfect.
Kun je iets horen?
- Cece? Hoor je me? - Ja.
Ja, ik hoor u.
Maar iedereen klinkt zo raar. Zelfs ik.
Geen zorgen. Daar went ze zo aan. Geen zorgen. Daar went ze zo aan.
Wil je een lolly, Cece?
O, nee.
Hallo? Hallo?
Wat raar.
- Niet te geloven dat we frisdrank krijgen. - Ja, hè? We boffen maar.
Vinden jullie dat ik er gek uitzie met gehoorapparaat?
Welnee. Je ziet er prima uit.
Je klinkt wel een beetje raar.
Nou ja, je klinkt anders dan vroeger.
Wat? Klink ik raar? Jullie klinken juist raar.
Als ik boos was, luisterde ik naar de tv.
Dat was het enige geluid dat ik begreep.
Toen ik naar de kleuterschool ging, was ik erg zenuwachtig.
Zou ik de mensen wel verstaan?
We zijn er.
Kijk eens wat een fijne plek, Cece. Kijk eens wat een fijne plek, Cece.
En zouden ze mij wel begrijpen?
Wie is dat?
Hoi. Ik ben Wendy.
Hoi.
Zij heeft er ook een.
Welkom.
Kom je bij ons zitten?
Oké.
Dag, mama.
Kom naast mij zitten.
Hoi, allemaal. Ik heet Dorn, en ik ben jullie nieuwe juf.
We gaan van alles leren dit jaar.
Vandaag gaan we het hebben over liplezen.
Als mensen praten, kun je naar hun mond kijken…
…om ze beter te begrijpen.
Dat moeten we maar even voordoen.
Cece, wil jij helpen?
Oké.
Oké. Wat denk je dat je moet kunnen zien om te kunnen liplezen?
- Iemands lippen? - Ja, precies.
Kun je me zeggen wat ik zeg als ik zo doe?
- Ik weet het niet. - Dat geeft niks. En nu?
Hallo, Cece.
'Hallo, Cece'?
Ja. Je luistert en kijkt naar mijn lippen om te begrijpen wat ik zeg.
Dat is liplezen.
Als je je afvraagt of we ook gebarentaal leerden: nee, dat niet.
In die tijd leerden wij dove kinderen vaak alleen maar liplezen.
Het helpt ook om te zien wat mensen doen terwijl ze praten.
Ik ben verdrietig.
'Ik ben verdrietig.'
Goed zo. Hier komt er nog een.
Ik ben blij. Ik ben blij.
- 'Ik ben blij.' - Ja, heel goed.
En ik ben ook blij, omdat jij lipleest.
Oké, allemaal.
Als jullie thuis zijn, oefen dan met liplezen bij familie en vrienden.
Vanavond eten we gehaktbrood met aardappelpuree.
- Gehaktbrood met aardappelpuree. - Ja. Heel goed.
Maar wat Dorn er niet bij zei, is dat liplezen vaak heel moeilijk is.
Zoals wanneer mensen roepen…
Wat?
…of een snor hebben…
…of praten met hun mond vol.
Soms zie je iemands lippen helemaal niet.
Wat?
'IJs.' Dat zei je dus.
Ik zei eigenlijk 'toetjes'.
Dat is hetzelfde.
- O, ja. - Maar het ergste…
…is als ze door elkaar praten. Probeer dat maar te volgen.
Wat?
Dit is onmogelijk.
Hebben jullie geoefend met liplezen? Hoe ging dat?
Proberen te liplezen, proberen mensen te verstaan…
Het was zo ingewikkeld.
En het was zo moeilijk om dat aan mensen uit te leggen.
Behalve op school. Behalve op school.
Mijn klasgenootjes en ik begrepen het.
Alles was nieuw en anders.
En we voelden ons verloren, allemaal op onze eigen planeetjes.
Maar we zaten tenminste in hetzelfde universum.
Ik wist nog niet hoe dat universum zou veranderen naarmate ik ouder werd.
Kom ik in net zo'n klas als de oude?
Nee. Het spijt me, je nieuwe school heeft niet zo'n klas.
Dus er is straks niemand zoals ik?
- Wat als ze me raar vinden? - Vast niet. Je kunt zo goed liplezen. Wat als ze me raar vinden? - Vast niet. Je kunt zo goed liplezen.
Bovendien hebben papa en ik een nieuw, beter gehoorapparaat gekocht, voor school.
Zie je?
Mam, hij is enorm.
Tja. Hij klinkt ongeveer zoals je oude…
…maar met één groot verschil.
Deze hoort erbij. Een microfoon.
Die draagt de juf, en hij stuurt haar stem zo naar jouw oren.
Dan hoor je alles wat ze zegt.
Ik weet het niet, hoor.
Ach, Cece. Doe hem eens in. Om te kijken hoe het voelt.
Wacht. Wat zei hij nou?
Nu denk je misschien: waarom zet ze de ondertiteling niet aan?
Nou, die was er nog niet toen ik klein was.
Dus ik probeerde alles op tv te liplezen.
Soms ging dat.
Tijd om te grillen, Bliksemflits. Hopelijk hou je van worst.
Dank je, Grilworst. Maar ik gril ze liever zelf.
Maar meestal ging dat niet.
Laat ook maar. Ik kan z'n kont niet liplezen.
Hé, daar keek ik naar. Hé, daar keek ik naar.
Twee tegen één.
Kijk, ze heeft een gehoorapparaat.
Wacht, wat zei ze nou?
Nou…
Dat meisje noemde dat andere meisje 'dove kwartel'.
'Dove kwartel'? Wat gemeen.
Dove kwartel.
Waarom lach je nou?
Het klinkt gewoon zo gek.
Dove kwartel.
Wat bezielde me?
'Dove kwartel' klinkt dan wel grappig, maar het is eigenlijk helemaal niet leuk.
Tja, dat is wel ietsje beter…
O, nee.
Hé, 'dove kwartel'.
Gaan ze mij ook zo noemen?
Doei, Cece. En maak je niet druk. Het wordt vast een leuke dag.
- Doei. - Doei, mama.
Hoi, Carrie.
Hé, Johnnie. Wat is dat?
Mijn radio.
Zet aan. Zet aan.
- Wauw. Dit liedje vind ik leuk. - Ik ook. Wauw. Dit liedje vind ik leuk. - Ik ook.
Ik ook.
Dat is zo'n afgezaagd liedje, echt planktastisch.
Hé.
Snel, daar komt ze.
Hoi, mevrouw.
Dit is mijn microfoon. Die… Die kun je gewoon omdoen.
Geweldig. Dank je, Cece.
Even opnieuw.
O ja.
Is alles goed?
Doet hij het?
Welkom, welkom, iedereen
Ik heet mevrouw Sinklemann
Het was ongelofelijk hoe goed mevrouw Sinklemann te verstaan was.
En zelfs als ik haar mond niet zag, verstond ik alles.
Huiswerk ook, vergeet dat niet
Want de dag is straks alweer om
Dus maken we veel plezier
Ben jij doof?
Misschien.
Kun je dit horen?
Johnnie Wilson. Zet onmiddellijk dat ding uit en kom mee. Nu. Johnnie Wilson. Zet onmiddellijk dat ding uit en kom mee. Nu.
En de rest: doe je schrift open en teken iets leuks.
Ik ben zo terug.
Van jouw gedrag word ik bozer dan…
Hallo, mevrouw Jones.
Jij gaat naar de directeur.
Directeur Eckhart, er moet iemand even met u praten.
Of niet, Johnnie?
- Ben je droevig? - O, jeetje.
Wou je dat je ergens anders was?
Het was echt ongelofelijk.
Ik kon mevrouw Sinklemann horen en verstaan…
…waar ze ook was in de school.
Zelfs als ze…
…naar de wc ging. …naar de wc ging.
Waar lach je om?
Niks.
Maar dat was niet niks.
Dat was wel iets.
Iets ongelofelijks.
Zoals Bliksemflits technologie gebruikte om te vechten voor het goede…
…zo kon ik met mijn technologie, mijn Phonic Ear…
…ook een superheld zijn.
Sommigen noemen me 'dove kwartel'…
…maar noem jij me maar 'Superdove'.
Wat is er?
Niks.
Wil je chips?
Dank je.
Ik heet Laura. Mijn naam is mooier dan de jouwe. Jij bent grappig. Ik heet Laura. Mijn naam is mooier dan de jouwe. Jij bent grappig.
- Wil je een keer bij mij thuis komen? - Oké.
Leuk. Dit gaan we doen.
We snoepen zelfgebakken brownies en maken een kussenfort.
Dan tekenen en spelen met de hond, Knuf.
Wat mooi.
Dank je.
De mijne is mooier, toch?
Oké.
Hé, we doen 't eetkamerspelletje.
Oké, hoe gaat dat?
Om de tafel heen lopen. Dat is leuk.
Is dat alles?
Het wordt leuker. Doorlopen.
Nu, Knuf.
Nu.
Je had je gezicht eens moeten zien.
Is 't leuk om vrienden te zijn, Superdove?
Met mijn geestelijke krachten heb ik je zo waar ik je wil.
Helemaal in mijn macht.
Mij hou je niet in bedwang, Dokter Onaardig.
Pak haar, Knuf.
Wacht maar, puppy.
Wat zeg je daarvan, Dokter Onaardig?
Zo goed ben je niet, Superdove.
Echt wel. Kijk maar eens.
Help.
Weet je wat je met zo'n 'vriendin' moet doen?
Negeren.
Help.
Sorry.
Ja. Niet vergeten. Ik wil dat we ons als tweeling verkleden.
Dus draag morgen een blauw shirt en een witte broek. Oké?
Oké.
Ik ben m'n huiswerk vergeten.
Ik vergeet het mijne al jaren.
Dat is de verkeerde kleur blauw. Nu passen we niet bij elkaar.
We hebben er een nieuwe leerling bij: Ginny.
Ga maar naast Cece zitten.
Is dat een gehoorapparaat?
Zoiets.
Dat dacht ik al.
Bliksemflits is stom.
Die vindt niemand leuk.
Bliksemflits is cool.
Welnee. Dat programma is voor baby's.
Sorry, Laura, maar ik had het niet tegen jou.
Zo gaat dat liedje niet.
Ik ben bijna jarig.
Kom je ook naar m'n slaapfeestje?
Daar ga je toch niet echt heen, hè?
Nee, ik ga maar niet.
- Sorry. - Ja, ze komt niet.
Ze is mijn vriendin, niet de jouwe. Ze is mijn vriendin, niet de jouwe.
Mij hou je niet in bedwang, Dokter Onaardig.
Ginny, wacht. Ik denk dat ik toch kom.
Ga je nou toch?
Prima. Veel plezier, hoor.
Dat komt wel goed.
Zo makkelijk ging dat. 'Doei, Laura' en 'hallo, Ginny.'
Ik hoopte dat zij voor altijd mijn beste vriendin zou zijn.
NAAR DE STRIP EN DE TEKENINGEN VAN CECE BELL
Ik denk dat het beter gaat Dan het gisteren ging
Jij hebt me meegesleept
In de andere richting
Als we samenblijven
Misschien worden we dan wel Iets heel erg moois
Een goed idee dat langzaam vormt Een goed idee dat langzaam vormt
Ik loop niet graag achterop
Ja, maar ik ben niet bang met jou erbij
Zo kunnen wij twee samen Vliegen, blij en vrij
Ik loop niet graag achterop
Ja, maar ik ben niet bang met jou erbij
Zo kunnen wij twee samen Vliegen, blij en vrij
Vertaling: Lorien Franssen