11 LAT TEMU
…pogadamy z klientami i wszystko naprawimy.
Nara.
A ty dokąd?
Wracam do domu?
Tak.
Przez, jak to określa Sześć zasad zachowania,
„kłamstwo, oszustwo lub inny rodzaj manipulacji
dokonywany na ludziach w celu wzbogacenia”.
Jak się nazywasz?
Sugar.
To nie wyjeżdżaj mi z tym. Wiem, co zrobiłam.
Dopiero tu dotarłeś?
- Parę tygodni temu. - I co?
Jak wypada w porównaniu?
Jest ciekawie.
- Tak? - Za dużo nie widziałem.
Mało podróżowałem.
Nie wybrałem pracy. Ale jest…
jest ciekawie.
Ja wybrałam nauczycielkę przedszkolną. Było wspaniale.
„Pani Rosenthal, dzień dobry pani”.
To one przede wszystkim mnie uczyły.
Pewnego dnia w czasie leżakowania
grzebałam w szkolnym komputerze.
Natknęłam się na tak zwane rynki finansowe i się wkręciłam.
To wystarczyło.
Nagle malowanie palcami z sześciolatkami nie było już takie ciekawe.
Malowanie palcami?
Maczają palce w farbach
i malują palcami.
Przestałam uczyć,
założyłam fundusz hedgingowy i…
- Co podać? - Papaję?
- Nie mamy. - Tosta, bez masła i dżemu.
- I bez cynamonu. Mam uczulenie. - Sałatkę Cezar,
stek rzeźnika z frytkami karbowanymi i fasolkę szparagową.
Tak, ignoruję zasadę zakazującą konsumpcji mięsa zwierzęcego.
Słucham?
Mówię do niego.
Na deser poleca pani biszkopty czy ciasto czekoladowe?
Poproszę oba, ale bez cynamonu.
Mam to samo uczulenie.
- Powinniśmy szanować te ciała. - Robię to…
dając mu to, czego chce.
I działa w pełni, wiesz?
Gdybyś się zastanawiał.
Dobrze, że wracasz.
Przepraszam.
Proszę bardzo.
W razie czego proszę wołać.
Cześć.
Tak, kocham cię.
Moja siostra.
To o jakiej pracy myślisz?
Może psycholog. Albo coś ze zwierzętami.
Dobra, co jeszcze?
Powiedz.
Policjant.
Wyjaśnij.
No, ludzie w kryzysie…
których trzeba uratować przed niesprawiedliwością…
nieszczęściem.
Mają przeróżne doświadczenia i to mnie…
ekscytuje.
Widzę.
Przemoc też w tym jest.
No, niewiele. Może, ale…
byłbym ostrożny.
Tak?
A to nie jest częściowy powód tej ekscytacji?
Nie.
Nie…
Przemoc?
Nie. Byłbym ostrożny.
Stek będzie za chwilę.
Dziękuję.
To coś dobrego.
Twoja rodzina, przyjaciele…
Będą na ciebie czekać.
Teraz mieliby mnie chcieć?
Nie chodzi tylko o seks, jedzenie i pieniądze.
To równia pochyła.
Jedno za drugim.
Pod koniec robiłam gorsze rzeczy.
Ale dom to zawsze dom.
Nieważne, co zrobiliśmy. Dom to zawsze dom.
Dobrze, że to ciebie wysłali…
żebyś mnie zabrał.
Tak.
Nigdy wcześniej nie płakałam.
Możemy zatrzymać się po chusteczki?
Oczywiście.
Pięknie, prawda?
I każda noc jest inna.
Będę tęsknić za malowaniem palcami.
Zaraz wrócę.
To była jedna z moich ulubionych rzeczy.
Nie.
Nie!
Równia pochyła.
Jedno prowadzi do drugiego.
Przyniosłem wam… opuncję drobnokolczastą.
Zapraszamy.
To rodzaj kaktusa.
No i jest cicho.
To właśnie uwielbiam najbardziej. Ciszę.
Jeśli mogę spytać, jak was na to stać?
Nie stać nas.
Jest za darmo.
- Za darmo? Jak to możliwe? - To grant federalny.
Stworzyli program mieszkaniowy za miliard dolarów.
- Kto stworzył? - Miasto.
Były wymogi.
Mieć pracę albo jej szukać,
przejść test narkotykowy, takie rzeczy…
„Okazać konstruktywny wkład w społeczeństwo”.
Tak powiedzieli?
Ale i tak jesteśmy bardzo wdzięczni.
Nie dziwię się.
Ale dobrze. Bardzo się cieszę.
Ludzie…
jak mogą tak się traktować?
Stawiają wymogi, żeby można było żyć…
Faktycznie cicho.
Tyler Ko?
Tak?
Chciałem zadać parę pytań o Ji Moona.
Pieprzony Ji. Wciąż nie mogę uwierzyć.
To znaczy mogę, bo był narkomanem, ale…
to i tak do dupy.
Mogę wejść?
Jasne, czemu nie.
Kiedy ostatnio widziałem Ji, skąd wiem, że umarł, takie tam.
- Co mu powiedziałeś? - Nic. Tak jak ćwiczyliśmy.
- Dałem czadu. - Na pewno.
- Myślisz, że ci uwierzył? - Chyba tak.
- Świetnie kłamię. - Ale nie na pewno?
Nie, sorry.
Vega ma podejrzenia.
To tylko kwestia czasu.
Ji? Hej. Jesteś.
Przyniosłem ci orzechy włoskie.
Ponoć pomagają przy odstawianiu.
O nie. Fuj.
- Liczyłem na żelki. - Nie mam. Mogę usiąść?
Garry mówi, że… czujesz się lepiej.
Tak. Nie jestem już martwy.
- Więc to miejsce jest warte każdej ceny. - Nie, stary. Dziękuję ci. Serio.
Mądrze z twojej strony, że miałeś w torbie Narcan.
Po prostu… cieszę się, że mogłem go użyć.
Masz rację. Jestem, kurwa, geniuszem.
Tego nie powiedziałem.
- A jak Danny? - Dobrze. Tęskni za tobą.
Cieszy się na walkę.
Tak? Muszę stąd wyjść i wrócić do trenowania.
- Do Vegas mniej niż dwa tygodnie. - Nie możesz.
- Jeszcze nie. - A kiedy?
Nie wiem. Muszę coś zrobić z szeryfem, który chce cię zabić.
Gdzie z tym jesteś?
- Z czym? - Z planem, by go załatwić.
Dziękuję ci bardzo za te orzechy,
ale co robisz?
No… pracuję nad tym.
Czyli bramy pilnuje jeden strażnik. Nieuzbrojony, tak?
Jesteśmy odizolowani, ale nie jesteśmy fortecą.
Nie może wyjść.
Zdecydowanie zalecę, żeby Ji skończył tu leczenie.
- Dobrze. - Ale…
- nie jesteśmy więzieniem. - Widzę.
- Kto to? - Dobry chłopak.
Tylko trochę…
pechowy.
Pechowo wybrał czas, żeby okraść szpital.
- Racja. - Nie jest Matką Teresą.
I ma 33 lata, Sugar, więc od dawna nie jest chłopakiem.
Pełna racja.
- Dzięki. - Jasne.
Przyniosłem mu orzechy. Nie był zachwycony.
- Ponoć w torbie ma słodycze. - Tak.
Podczas detoksu staramy się ich nie dawać,
ale najgorsze ma już za sobą.
Hej. Co to jest?
Chyba jego telefon.
Mówiłeś, że z kimś był?
Nie wiem.
Weźcie kasę. Telefon. Lokalizator. Jedziemy.
Nie powinien go mieć.
Skąd się to wzięło?
- O co ci chodzi? - O telefon. Skąd go masz?
Telefon?
Kurwa, no. Zapomniałeś, że go masz?
Chyba. Nie wiem. Miałem kupę na głowie!
- No ba. - Dobra, chodźmy. Dzięki.
Zobaczymy.
To teraz tak.
30 000 sztuk więcej od moich kolegów z południa.
To samo?
Tak. Czysty towar.
Dalej dycha za tabletkę?
- Jasne. - Zajebiście.
Wyjaśnij mi tę całą Wyprzedaż.
Tak biznesowo. Bo nie łapię.
Biznesowo?
Rozpoznajesz klientelę,
obserwujesz terytorium, a potem je zalewasz.
Ale dlaczego tak?
Przecież nikt nie zarabia.
Masz sporo pytań, ese.
Co mnie to, kurwa, obchodzi? My swoje zgarniamy.
Byłem tylko ciekawy.
Jasne. Widzę.
Blisko.
- Co to znaczy? - Że prawie go mamy.
Nie, Tom. Nie jesteśmy blisko. To jest to.
Ale Deb mówi, że w takich sprawach…
Jakich sprawach? Jest na nagraniu.
Na nagraniu, na którym nie widać narkotyków.
Pojawiają się sugestie, ale ostrożnie dobiera słowa.
Dobry prawnik znajdzie alternatywne wyjaśnienie.
I Vega będzie wolny?
Deb widzi, że jest brudny. To oczywiste.
Ale to może potrwać.
Nie mam czasu, Tom!
To szeryf. Złożył przysięgę. Ma odznakę.
To znaczy, że jest gorszy! Powinno być z nim łatwiej, nie trudniej!
Rozumiesz?
Jest pewne wyjście.
- Nikt go nie lubi. - Mów.
Nie popieram. Nie potępiam.
To pojebany świat.
- Sami tworzymy zasady. - O czym ty mówisz?
Jest rozwiedziony.
Dzieci są z mamą.
Mieszka sam.
Tak tylko mówię.
Nie, nie. Nie mogę tego zrobić.
Nie mogę.
Dobrze.
RZYMSKIE WAKACJE
Powinienem pracować, ale nie mam pomysłów.
Albo takich, które są dobre.
Chcę tylko być tutaj…
z nią.
Co?
Śmieszne jest.
Aquila. Orzeł.
Tam Łabędź.
A tam Lutnia.
Lutnia jest jak odwrócony prostokąt i trójkąt.
Widzisz?
- A ten? - Który?
Ten jak koń, który kopie nogami?
- Tam? - Tak.
To Bootes.
Wolarz.
Bootes?
A za nimi, gdyby…
gdyby nie zanieczyszczenie światłem i blask Arktura,
widzielibyśmy Galaktykę Trójkąta, oddaloną o 2,9 miliona lat świetlnych.
Czym się wyróżnia?
Niczym. Po prostu…
ją lubię.
No cóż…
całkiem nieźle.
Kolacja, kino i lekcja astronomii.
To była miła randka.
- Tak. - Prawda?
Zgadzam się.
Mam coś w zębach?
Nie. Z twoimi zębami… wszystko w porządku.
Może nie jesteś gotowy?
Może nie.
Z jakiegoś…
powodu, którego nie wezmę do siebie.
Nie powinnaś.
I tak była to miła randka.
To prawda.
- No to dobranoc. - Dobranoc.
TAMMY – POCZTA GŁOSOWA
Próbowałam nic nie mówić, ale mnie wystraszył.
Przepraszam. Powiedziałam wszystko.
Pij!
Dobra już, dobra. Wypiję jednego.
GRATULACJE
Może wylecieć za sześć godzin. Mogę załatwić mu mieszkanie.
W Korei?
Kurwa. Nie ma innej opcji?
Musi lecieć. Natychmiast. Tylko tak go ochronimy.
Ale nie możemy go wpierw przenieść?
- Schować? - Gdzie?
Utah, Nowy Meksyk? Bez różnicy.
Mam pewne możliwości, ale to nic w porównaniu z tym gościem.
- Słyszałeś o alercie BOLO? - Nie.
Wystarczy jeden telefon i będzie go szukać 10 000 glin.
- Nie da się! - Dopóki go nie aresztują.
Jeśli go aresztują i nawet wtedy… zarzuty może dostać za parę miesięcy.
Cały czas byłby wolny.
Wiem, że to trudne, ale wysłanie go do domu…
Nie, nie. Tam już nie ma domu.
Tu jest. Ja jestem jego domem.
Dacie nam chwilę, proszę?
Kurwa!
Ten… Ten gliniarz jest groźny. Rozumiem.
Tak.
Ji wdepnął w gówno
i wiem, że to przemyślałeś, ale…
Sam nie wiem.
On ma tylko mnie.
Wiem.
Nie zabieraj mi go.
Proszę.
Dalej dycha za tabletkę?
Jasne.
Wyjaśnij mi tę całą Wyprzedaż.
Tak biznesowo. Bo nie łapię.
Biznesowo?
Cena fentanylu na terenie Ez4 jest niższa o 90%.
Ale dlaczego tak? Przecież nikt nie zarabia.
To Ameryka. Ktoś musi zarabiać.
Masz sporo pytań, ese.
Nie muszę się domyślać. Wiem czemu.
To przez Wyprzedaż.
Uważaj…
bo ciebie też dorwą.
Przedawkowanie.
Piąte dzisiaj.
Podobno liczba ofiar w mieście spadła, ale nie wiem. Ja widzę ich więcej.
Po co te etykiety?
KP. „Kogo powiadomić”.
Zielony znaczy, że powiadomiono krewnych.
A niebieski, że to N.N.
Czyli bez ustalonej tożsamości?
Nie ma komu powiedzieć, że nie żyją.
Liczby nie kłamią.
Ludzie tak.
Skąd biorą się te liczby?
To ćpun. Z takimi kolesiami to tylko kwestia czasu.
Facet z kostnicy.
Dr Peter Bruno.
GŁÓWNY KORONER
DROGA SĄDOWA WYKŁAD
AKTA PIECHOTY
Nawyk z woja?
Z piechoty morskiej.
No tak. Semper fi.
Zawsze wierni.
Vega i Bruno są w zmowie.
Jeśli tylu ludzi umiera, to kto mieszka w tych mieszkaniach?
Zapukałem do 20 drzwi. Tylko dwie osoby otworzyły.
To właśnie uwielbiam najbardziej. Ciszę.
Myśleliśmy, że w bloku będzie pełno hałasów.
Ale jest spokojnie.
Vega zalewa rynek tanim fentanylem.
Kiedy narkomani umierają, Bruno kradnie ich tożsamość, udaje sukces
i fakturuje rząd na miliony za kontrakty.
Mogę to powstrzymać. Wszystko, teraz.
Powstrzymać Bruna. Vegę.
Ocalić Ji i wielu innych.
Vega jest narzędziem.
Mogę zepsuć narzędzie i uciszyć cały mechanizm.
Teraz to dla mnie jasne.
Vegę trzeba powstrzymać.
Cholera, Jessie.
Zasady są po to, żeby chronić także nas.
Odwiedzamy światy…
mnóstwo widzimy.
Mamy nowe doznania w obcych ciałach.
Ale musimy pozostać sobą.
Ktoś na pana czeka.
Hej, stary.
Praca do późna?
Tak. U ciebie też?
W końcu to rozgryzłem.
Chyba musimy się napić.
Byłem tu kiedyś na weselu.
Na tyłach jest parkiet.
Puszczali Earth Wind and Fire.
Fajnie było.
Na zawsze go nie schowasz.
Pomyśl, co go czeka.
Jeśli się zgłosi, włamanie drugiego stopnia,
posiadanie substancji niedozwolonej z zamiarem rozprowadzenia.
Do tego kradzież tożsamości.
Będzie długo siedział, jeśli zacznie gadać, a nie zacznie.
Obiecuję. Nigdy go nie zobaczysz.
Słuchaj, wiem.
Wiele razy to analizowałem.
Odpuść, Ray.
Nie mogę ryzykować. Przykro mi.
Musisz mi powiedzieć, gdzie jest.
Dobra, nie powiesz.
Przez kodeks detektywa czy inne gówno.
Spoko.
Ale zastanowisz się przez parę dni
i mi powiesz.
Ile osób mogło zginąć przez Wyprzedaż?
Ile tożsamości wymazano?
Nawet nie wiesz, co?
Jasne. Jesteś od brudnej roboty.
Ale dla kogo dokładnie pracujesz? Tego jeszcze nie wiem.
Mam drugiego.
Danny’ego Moona.
Co jest, kurwa?
Ludzie, dajcie spokój, już po imprezie!
Parę dni temu uderzył ochroniarza w sklepie. To pikuś.
Byle adwokat wyciągnie go w pół godziny.
Problem w tym, że jest piątkowa noc,
a sądy otwierają w poniedziałek rano.
Próbujemy chronić tych, którzy tam trafiają
przed jakimikolwiek problemami,
ale w obecnych realiach, przez redukcję etatów,
po prostu…
nie możemy być wszędzie.
Możesz oszczędzić mu kłopotów, ale tego nie zrobisz, nie?
Będziesz próbował wykombinować jakieś wyjście.
Zrób to po swojemu.
Dobra, no to…
może spotkajmy się w niedzielę, gdzie tylko chcesz.
Wybierz jakieś miejsce z kawą.
Do zobaczenia.
Hej, Ray.
Byłem dziś u ciebie.
Parę godzin temu.
Oglądałeś z psem telewizję. Byłem tuż za tobą.
Stałem tam…
mierząc ci z broni w głowę.
Mogłem cię zabić.
Oj, stary.
Powinieneś był.
Napisy: Marzena Falkowska