‪มันหมดยุคแล้ว
‪ยี่สิบห้าปีนั้นผ่านไปเร็วมาก
‪และตอนนี้ แหม ฉันแทบไม่อยากจากไปเลย
‪โอลิเวีย
‪มันไม่เหมือนงาน มันคือ...
‪มันคือทุกอย่าง
‪ทุกอย่าง
‪แต่ เฮ้ นี่เป็นการฉลองเนอะ
‪- ใช่แล้ว ‪- ใช่
‪มันคือการฉลองของแม่ แม่นั่งลงเถอะ
‪วันเวลานี่ตลกดีเนอะ
‪วันนึง แม่เริ่มงานใหม่ ‪เป็นแผนกต้อนรับของคลินิกรักษาโรค
‪แล้ววันต่อมา แผนการของแม่ก็พังหมด
‪อาชีพของแม่... แม่ต้องเลิกทํางานก่อนกําหนด...
‪มีกระเป๋าด้วยแฮะ
‪- นั่นแหละ... ‪- และมันไม่สําคัญหรอก
‪เราสามารถไปล้างลําไส้
‪หรือจะเดินแม่งวันละ 450,000 ก้าวก็ได้
‪หรือจะไปเปลือยจิ๊มิให้นักบําบัดดูก็ได้
‪และไม่มีเรื่องไหนสําคัญเลย
‪เพราะสิ่งเดียวที่เรารับประกันได้ในชีวิตคือ...
‪ความตาย ใช่ไหม
‪แต่สุขสันต์วันเกษียณนะแม่
‪- บ้าเอ๊ย ‪- โอลิเวีย แกพูดได้แย่มาก
‪- ด้วยความยินดีค่ะ ‪- นั่งลง ยัยโรคจิต
‪- นายสินั่ง ‪- ฉันนั่งอยู่ ยัยบื้อ
‪- แด่ลอร์เรน ‪- ใช่ๆ แด่ลอร์เรน
‪แด่ลอร์เรน
‪- ดื่ม ‪- ไปให้พ้น
‪แด่สุขภาพ
‪(Wellmania: ไขว่คว้าหาสุข(ภาพ))
‪(สุขสันต์วันเกษียณ ลอร์เรน)
‪- ขออีกแก้วได้ไหมคะ ‪- ได้ค่ะ
‪ลอร์เรนบอกฉันว่าเธอกําลังจะแต่งงาน
‪เตรียมการไปถึงไหนแล้ว
‪ผมเป็นงูสวัดมาสองครั้งแล้ว ก็คิดว่านั่นแหละครับ
‪แล้วใครคือสาวผู้โชคดีเหรอ
‪ผมเองครับ หนุ่มผู้โชคดี ‪เพราะเราเป็นพวกรักร่วมเพศ
‪คนไข้คนโปรดของฉันก็เหมือนกัน
‪พวกเขามีบาดแผลทางเพศ ‪ที่น่าสนใจที่สุดตลอดเลย
‪ฉันให้คนไข้คนนึงมาหาหลังจากใส่...
‪อย่าพูดเลยครับ อย่าพูดเลย
‪(เซบาสเตียน ‪พรุ่งนี้ยังเจอกันไหม)
‪นี่ เดี๋ยวเราควรไปกันแล้วนะ ‪เรานัดคนจัดเลี้ยงพรุ่งนี้
‪ฉัน... ฉันไปไม่ได้ ฉันมีลูกค้าติดต่อกันเลย
‪แกซขี้ลืมตลอดเลย
‪เราเจอกันครั้งแรก ‪ตอนที่เขามาขอเช่าห้องเช่าผม
‪คุณน่าจะได้เห็นใบสมัคร ‪มัน... ครึ่งนึงว่างเปล่า
‪แต่ผมมันขี้ฉ้อ และเขาก็ก้นสวย ‪ผมเลยให้อนุมัติอยู่ดี
‪ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
‪โทษนะ เราทําให้เธอเบื่อเหรอ
‪เปล่า มันเป็นเรื่องที่น่ารักมาก
‪เชี่ยละ ขอตัวนะ
‪ให้ตายสิ
‪บ้าเอ๊ย
‪พระเจ้า
‪ลิฟวี่ ทําไมถึงทําตัวเองแบบนี้
‪แกอุตส่าห์ดีขึ้นตั้งเยอะแล้วนะ
‪แม่จะมีลูกดีเว่อร์สองคนไม่ได้หรอกนะ โลภไป
‪นี่ แม่รู้นะว่าตอนนี้อะไรๆ อาจจะวุ่นวายนิดหน่อย
‪แต่ถ้าแกรักษาสุขภาพตัวเองให้ดี ‪มันก็อาจช่วยได้
‪โธ่ ลิฟวี่
‪โอ๊ย ใครโทรมาวะ
‪วาเลรี ไงคะ หวัดดีค่ะ สวัสดี
‪ลิฟ เราต้องคุยกัน
‪ค่ะ
‪- คุณยังโกรธฉันอยู่ใช่ไหม ‪- โกรธมาก
‪นี่ เอานี่ไป แล้วไปซะ ไปสิ
‪ไงคะ
‪ฉันอ่านบทความคามิลล์ของคุณแล้ว
‪อ๋อ ค่ะ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นนะ ‪มันคือความฉิบหายโคตรพ่อโคตรแม่
‪นั่นเป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตคุณเลย
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪ทุกคนกําลังพูดถึงบทความของคุณ พูดถึงคุณ
‪ว่าคุณตลกแค่ไหน ‪กล้าแค่ไหน คุณเป็นตัวจริงแค่ไหน
‪คุณทําสําเร็จแล้ว ลิฟ
‪จริงเหรอคะ เยี่ยมเลย
‪พวกโปรดิวเซอร์เลิกลังเลหมดทุกเรื่อง
‪ตอนนี้พวกเขาทําเหมือนเป็นความคิดตัวเอง
‪ที่จะให้คุณเป็นกรรมการคนที่สามในรายการ
‪คุณมาที่นี่วันอังคารได้ไหม
‪อังคารนี้เลยน่ะเหรอ
‪ใช่ โอเค ฉันต้องพาคุณไปคุยสรุปเรื่องครีเอทีฟ
‪แล้วฉันจะส่งข้อมูลไปให้คุณ
‪ฉันอยากให้คุณเป็นหนึ่งเดียวกับมันก่อนการประชุม
‪ถ้าฉันโทรคุยจากออสเตรเลียจะได้ไหมคะ
‪ทําไมยังอยู่ที่นั่นอีก
‪รีบยกตูดกลับมาที่นี่ได้แล้ว
‪ฉันรู้ว่าฉันมีเรื่องที่ต้องทํา ‪กับครอบครัวให้สําเร็จ
‪แต่ฉันจะไปที่นั่น ‪เพื่อร่วมงานเปิดตัวแน่นอน ฉันสัญญา
‪(สหรัฐอเมริกา)
‪อะไรวะเนี่ย
‪- ผมฉี่เลอะรองเท้าเลย ‪- ฉันขอโทษ ฉันแค่... ฉันรอไม่ไหวแล้ว
‪- ฉันต้องกลับไปนิวยอร์ก ‪- นี่ห้องน้ําชายนะ
‪แต่การแยกเพศเป็นแนวคิด ‪ที่ล้าสมัยไม่ใช่เหรอ แชด ไม่เอาน่า
‪คุณรอที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
‪ก็นานพอ จะบอกให้นะ ฉันเห็นอะไรบางอย่าง
‪และได้ยิน... และได้กลิ่นขี้
‪- แต่ช่างเถอะ... ‪- ผมจะเรียกรปภ.
‪ไม่ เดี๋ยว แชด ฉันแค่อยากให้ ‪คุณมอบหมายหมอใหม่ให้ฉัน
‪- ฉันกลับไปหาหมอซิงห์ไม่ได้ ‪- ทําไมล่ะ
‪เพราะนางโดนหัวฉันกระแทกหน้า
‪โดยไม่ได้ตั้งใจ
‪- โอเค ผมจะเรียกรปภ.จริงๆ แล้วละ ‪- ไม่
‪นี่ ฟังนะ แชด
‪ฉันได้รับโอกาสเรื่องงานที่สําคัญมาก
‪งานที่อาจได้ทําครั้งเดียวในชีวิต ‪และมันอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว
‪ทําไมผมต้องสนด้วย
‪จําตอนคุณเป็นเด็กได้ไหม ฮะ
‪และคุณก็มีความฝัน ‪ที่จะเป็นเจ้าหน้าที่กงสุลเบอร์ใหญ่
‪มีอํานาจ
‪ที่จริงผม...
‪ผมฝันอยากเป็นนักมวยปล้ําอาชีพมาตลอด
‪แฟรงกี้จอมถลกหนังหน้า
‪ผมมีเพลงธีมของตัวเองด้วย
‪แฟรงกี้จอมถลกหนังหน้า แฟรงกี้จอมถลกหนังหน้า
‪ไปให้พ้นหน้าฉันและบ้านฉัน ‪ฉันคือแฟรงกี้จอมถลกหนังหน้า
‪นั่นแหละ
‪และคุณก็ยังเป็นได้อยู่นะ
‪และถ้าฉันสามารถช่วยให้คุณได้ทํางานในฝันได้
‪ฉันจะพยายามสุดใจขาดดิ้น
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- ฉัน... ฉันขอโทษ
‪แชด...
‪คุณเข้าใจความสําคัญของความฝัน
‪และความฝันของฉันก็อยู่ในมือคุณ
‪เพราะฉะนั้นขอร้องละ ‪ส่งหมอคนใหม่มาให้ฉันเถอะ
‪ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ
‪ถูก มัน... มันแย่กว่านั้น
‪- ตามรปภ.มา ‪- อะไรเนี่ย
‪ผมว่าขนาดมันเล็กลงนะ
‪- เราต้องไปด้วยเหรอ ‪- ไปสิ นี่งานแต่งของแกซนะ ไม่ใช่ของลิฟ
‪ฉันยังเป็นเพื่อนกับแกซอยู่
‪- ใส่สูทชุดเก่าของผมไม่ได้เหรอ ‪- ไม่ได้ สูทชุดเก่าของคุณไม่เหมาะ
‪นี่ ลองชุดนี้ดูสิ
‪จริงเหรอ
‪สมัยเราเจอกันแรกๆ คุณใส่เสื้อผ้าเก๋จะตาย
‪เคยทําอะไรหลายอย่างตอนเจอกันแรกๆ
‪โอเค ตอนนี้เหรอ
‪- คุณมาที่นี่บ่อยไหม ‪- อะไรนะ
‪ผมเลี้ยงเหล้าคุณได้ไหม ‪คุณดูเหมือนสาวที่ชอบมาร์ตินี่
‪- เราทําอะไรกันอยู่เนี่ย ‪- แกล้งทําเป็นว่าเราเพิ่งเจอกัน
‪ในห้องลองเสื้อผ้าเนี่ยนะ ไม่สมเหตุสมผลเลย
‪- แล้วพูดสําเนียงอะไรน่ะ ‪- โคลิน เฟิร์ธไง
‪- ฟังดูเหมือนคนกวาดปล่องไฟมากกว่า ‪- อย่าคิดมากสิ
‪ผมฉัน
‪- ขอโทษ โอเค ‪- ไม่เป็นไร เอานี่ออก
‪- ไม่ ฉันใส่ยกทรงเก่า มันอี๋อะ ‪- ผมไม่ติด
‪- ก็ได้ ‪- โอเค หันหลังไป
‪- นี่มันอะไร... ‪- เดี๋ยว...
‪- คุณถอดกางเกงออกสิ ‪- ได้
‪- ถอดกางเกงกันทั้งคู่เลยดีกว่า ‪- ได้ๆ
‪- หันไป ‪- โอเค
‪โอ้ เยี่ยม
‪พระเจ้าช่วย
‪ทุเรศชะมัด
‪โทษที เราไม่ทันคิดน่ะ
‪นี่ คุณจะทําอะไรกันในบ้านคุณก็เรื่องของคุณ
‪ผมไม่ได้อยากจะดูถูกรสนิยมคุณนะ ‪แต่นี่ มันเป็นปัญหาเรื่องอาชีวอนามัย
‪นี่ ผมเข้าใจ โอเคไหม ผมเป็นพนักงานก่อสร้าง
‪อ๋อ โอเคเลย แล้วถ้าผมไปที่ไซต์ก่อสร้างคุณ ‪และมีเซ็กซ์มั่งล่ะพวก
‪เราไปได้รึยัง
‪ยังหรอกเพื่อน ทําอนาจารในที่สาธารณะ
‪มันเป็นความผิด ตํารวจกําลังมา
‪ยี้ฮ่า!
‪จัดไปสาวน้อย
‪โด-ซิ-โด
‪ไง คู่หู
‪- อะไรเนี่ย ‪- พระเจ้า นี่มันยากกว่าที่คิดแฮะ
‪โอเค ถอยไป ‪ไม่งั้นจะขอให้ศาลออกคําสั่งห้ามเข้าใกล้
‪ก็ได้ โอเค
‪ฉันแค่อยากบอกว่าฉันเสียใจ โอเคไหม
‪ฉันเสียใจจริงๆ ฉันอยากขอโทษ ‪สําหรับเหตุการณ์ทั้งหมด
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันมาที่นี่
‪ฉันใช้ความสามารถ ‪ของการเป็นยอดนักข่าวของฉัน
‪แล้วก็แอบส่องไอจีคุณด้วย
‪- แมวคุณน่ารักดีนะ ‪- ให้ตายสิ
‪นี่ ฉันแค่อยากให้คุณ ‪เซ็นอนุมัติเอกสารตรวจสุขภาพให้ฉัน
‪แล้วเราจะได้ไม่ต้องเจอกันอีก
‪- ไปหาคนอื่นเซ็นแทนเถอะ ‪- ฉันทําไม่ได้
‪แชดไม่ยอมส่งหมอคนอื่นมาให้ฉัน
‪คุณไปทางนั้นตลอด ส่วนฉันไปทางนี้ตลอด
‪ช่วยเซ็นหน่อยเถอะ ‪มันก็แค่การติ๊กถูกในช่องของเอกสารราชการนะ
‪หยุดได้แล้ว
‪คุณเป็นคนที่หมกมุ่นกับตัวเอง
‪และคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์มากที่สุดที่ฉันเคยเจอ
‪คุณมันเด็กเห็นแก่ตัว
‪แปลว่าคุณจะไม่เซ็นให้ฉันใช่ไหม
‪โด-ซิ-โด ไสหัวไปให้พ้นเลย
‪เรามาเดินออกไปกันเถอะ
‪ตลอดทาง...
‪- ไง ‪- ไง
‪ไง โทษที คือ...
‪- ไปกันไหม ‪- ไปสิ
‪ไป
‪คาปูชิโน่ครับ
‪ผมขอ...
‪ผมขอเป็นอะโวคาโดกับไข่ ‪แต่ไม่เอาขนมปังปิ้งนะครับ
‪- เจ๋ง ขอบคุณครับ ‪- ได้ค่ะ
‪ห้ามกินแป้งก่อนวันดีเดย์
‪ดูเร่าร้อน แต่รู้สึกทุกข์ ‪การแต่งงานสุดคลาสสิกของซิดนีย์
‪นี่ ล้อเล่นนะ
‪ฉันดีใจกับนายนะ อัลเบิร์ตดูน่ารักดี
‪เขาชื่ออัลเบิร์ตใช่ไหม
‪เหมือนอัลเบิร์ต แต่เป็นด.เด็ก
‪- อัลเบิร์ดเหรอ ‪- ไม่ คือ...
‪- อัลเดิร์ต อัลเดิร์ด ‪- ดัล... ดัลเบิร์ต
‪- ดัล... ‪- อัลเดิร์ดเหรอ อัล...
‪- ไม่ ดัลเบิร์ต ‪- โอเค ฉันรู้สึกเหมือนเส้นเลือดในสมองจะแตก
‪ก็อาจจะแตกจริง เขาชื่อดัลเบิร์ต แค่นั้น...
‪- เจ๋ง ‪- ใช่
‪- ขอบคุณครับ ‪- ขอบคุณครับ
‪- ให้ตายสิ ‪- ไม่
‪- โทษที ‪- ไม่เป็นไร
‪ฉัน... ฉันดีใจที่นายติดต่อมานะ
‪ฉันไม่แน่ใจว่านายอยากให้ฉัน ‪ติดต่อไปไหมตอนที่ฉันได้ข่าว
‪ฉัน...
‪ฉันจะไม่โทษนายหรอก ‪ถ้านายจะเกลียดฉันเข้าไส้หลังจากเกิดเรื่อง
‪ฉันเกลียดนายเข้าไส้จริงๆ
‪แต่ตอนนี้ไม่โกรธแล้ว เรา... เราโอเคกัน
‪ฉันขอโทษ
‪นายควรได้สิ่งที่ดีกว่านั้น
‪และฉันดีใจที่นายเจอสิ่งนั้นกับดัลเบิร์ต
‪และ... การแต่งงาน
‪นายคงตื่นเต้นน่าดู
‪เพราะนายอยากผูกมัดสุดๆ ‪ก่อนเราจะเริ่มเดตกันซะอีก
‪อ๋อ ใช่ แต่กับคนที่เหมาะสมอะนะ
‪คือดัลเบิร์ตกับฉัน เรา...
‪มันเป็นก้าวต่อไปที่มีเหตุผลน่ะ ‪นายก็ต้องผูกมัดใช่ไหมล่ะ
‪ฉันไม่รู้
‪นายคือคนที่กําลังจะแต่งงาน ‪บอกฉันมาสิ
‪ใช่
‪พวกเขา... จะพูดไงดีล่ะ
‪อยู่ในห้องลองเสื้อผ้า...
‪คุณต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
‪โดนจับในห้องลองเสื้อผ้าน่ะเหรอ
‪ขอโทษค่ะแม่ ‪แม่ต้องช่วยดูอาร์ชี่ต่ออีกหน่อย
‪ไม่สิ ส่วนของเซ็กซ์น่ะ
‪อ๋อ ฉันควรจะรู้สึกขอบคุณ
‪ที่คุณคิดจะมีเซ็กซ์เป็นครั้งแรก ‪ในรอบไม่รู้กี่เดือนเหรอ
‪ขอโทษที่มันเป็นเรื่องน่าเบื่อ ‪ไม่ แม่ อาร์ชี่ไม่กินเนื้อสัตว์แล้ว
‪หมายความว่าไงน่ะ
‪ฉันเห็นคุณชักว่าวน่ะสิ
‪ไม่ ไม่ใช่แม่
‪เราได้ยินคุณนะ
‪บอกอาร์ชี่ไปว่าเป็นเต้าหู้ ‪เราจะรีบกลับบ้านให้เร็วที่สุด
‪- คุณเป็นอะไรน่ะ ‪- จะบอกให้ว่าผมเป็นอะไร
‪เพื่อนรักของคุณบอกคนทั้งโลกว่า ‪คุณทําให้ผัวขึ้นคร่อมคุณไม่ได้
‪- ฉันไม่อยากได้ยินประโยคนั้นอีก ‪- เหมือนกัน
‪แต่มันลืมไม่ลงจริงๆ
‪คุณอ่านแล้วเหรอ
‪ผมอ่านแล้ว คนที่ทํางานอ่านแล้ว
‪ทุกคนรู้ว่าผมทําให้เมียมีความสุขบนเตียงไม่ได้
‪โอเค คนไม่ได้อ่านกันทุกคนหรอก
‪บทความในเดอะสแตนดาร์ดน่ะเหรอ ฉันอ่านแล้ว
‪เขียนดีมาก
‪จริง ผมก็อ่าน
‪พระเจ้า คุณคือเพื่อนซี้นี่เอง
‪ซึ่งทําให้คุณ...
‪อี๋
‪คุณถึงได้พยายามจะโจ๊ะพรึมๆ กันในห้องลองเสื้อ
‪โอเค แล้วต้องทํายังไงต่อเนี่ย
‪- เราหวังว่าคุณจะได้รับบทเรียน ‪- ได้เต็มๆ ค่ะ
‪ดี เพราะเราจะปรับคุณ 1,000 ดอลลาร์
‪และคุณจะต้องทํางานบริการชุมชน
‪ขณะที่ลูกๆ ของเขาลงมา และเขาบอกลูกๆ ว่า
‪"คําตอบอยู่ที่นี่"
‪"พระคริสต์คือคําตอบ"
‪ไม่ค่ะ ขอบคุณ ‪ฉันต้องการวิธีแก้ปัญหาที่สมเหตุสมผล
‪คุณมาถูกที่แล้ว
‪วันนี้คุณอยากถามอะไร
‪ฉันต้องการออกจากประเทศนี้
‪ดังนั้นถ้ามีผี หรือวิญญาณ
‪หรือพวกไวกิ้งที่ช่วยได้ ก็จะดีมาก
‪ลองถามวิญญาณสัตว์กัน
‪ตัวแรก
‪หอยนางรม
‪ผู้รักษาความลับ
‪คุณกําลังซ่อนขุมทรัพย์ภายในไว้
‪ใช่ ฉันชอบเรื่องเซ็กซ์มาก
‪ตัวที่สอง หงส์
‪อํานาจที่สง่างาม พลังที่ไม่รู้จบ
‪คนอิจฉามีมาก แต่ศัตรูมีน้อย
‪ตายแล้ว แม่นชะมัด ขอบคุณค่ะ
‪สุดท้าย
‪ควาย
‪ติดดิน มีประโยชน์ พร้อมฟันฝ่าพายุ
‪หมายความว่าไงคะ
‪ดวงคุณชัดเจนมาก
‪ติดดิน สง่างาม พอใจในสภาพตน ‪คุณอยู่ในที่ที่ต้องอยู่แล้ว
‪อะไรนะ
‪ไม่ ไม่... แค่นี้เองเหรอ
‪ใช่
‪แต่ฉันจ่ายคุณไป 200 ดอลลาร์นะ
‪วิญญาณสัตว์ได้พูดแล้ว
‪อีกอย่าง ฉันต้องพาลูกไปบําบัด
‪คุณต้องดูอีกครั้งหรืออะไรสักอย่างสิ
‪มันมีอะไรเกี่ยวกับ... ‪ไม่รู้สิ การนั่งเครื่องบินหรือนิวยอร์กไหม
‪หรือมีการปลอมเอกสารเวรของสหรัฐฯไหม
‪ฉันมาขอความช่วยเหลือจากคุณ ‪ฉันต้องการคําแนะนํา
‪คุณต้องการสิ่งนี้มากกว่าฉัน
‪มันคืออะไร
‪มันคือชาที่มีแอลเอสดีอยู่ในนั้นนิดนึง
‪ไม่ ฉันไม่ได้มาปาร์ตี้กับคุณนะ คุณขา
‪ไม่ มันช่วยเรื่องความกังวลได้
‪มันช่วยให้สมองปลอดโปร่งและแก้ปัญหาได้ดีมาก
‪ฉันดื่มมาสักพักแล้ว และมัน...
‪ขออีกค่ะ
‪มันมีแอลเอสดีนิดๆ คุณไม่ต้องดื่มเพิ่มแล้วละ
‪คุณบอกว่ามันช่วยแก้ปัญหาได้นี่
‪ฉันมีปัญหา 99 ข้อ ‪และแอลเอสดีไม่ใช่หนึ่งในนั้น
‪กรอกมาเลย
‪โอลิเวีย
‪หมอซิงห์
‪เกือบสําเร็จแล้วนะ
‪คุณมาถูกทางแล้ว
‪โอ้ ว้าว
‪มองคุณแทบไม่เห็นเลย
‪บอกฉันทีว่าฉันต้องทําอะไร ‪ถึงจะกลับไปอเมริกาได้
‪ง่ายมาก
‪คําตอบจ้องหน้าคุณมาตลอด
‪สิ่งเดียวที่คุณต้องทําคือ...
‪อะไรนะ
‪ไม่นะ เดี๋ยว เดี๋ยว ไม่ กลับมา...
‪ให้ตายสิ
‪(อีวี่โทรมา...)
‪อีวี่
‪- ลิฟ อยู่รึเปล่าคะ ลิฟ ‪- ไง
‪- ลิฟ ‪- ไง ที่รัก
‪- ช่วยหนูหน่อยค่ะ ลิฟ ‪- โอเค หายใจลึกๆ นะ
‪มีบางอย่างเกิดขึ้น
‪ที่รัก ฉันฟังเธอไม่รู้เรื่องเลย ‪เธอร้องไห้หนักมาก
‪- เธออยู่ไหนเนี่ย ‪- อยู่ที่ลูน่าพาร์กค่ะ ลิฟ
‪เอางี้นะ เธอ...
‪- มาช่วยหนูหน่อย ‪- รออยู่ตรงนั้นนะ
‪ฉันจะโทรหาแม่เธอ ‪เพราะตอนนี้ฉันไม่สะดวกเลยจริงๆ
‪- ไม่ค่ะ คุณโทรหาแม่ไม่ได้นะ ‪- ก็ได้ ฉันจะไม่โทรหาแม่เธอ
‪ฉันจะโทรหาเธอระหว่างเดินทางนะ
‪เช็ดเข้
‪ต้องหาคนช่วยหน่อยแล้ว
‪โอเค แต่ฉันไม่เคยกินขนมปังปิ้งของนายนะ
‪- พระเจ้า ฉันคิดถึงขนมปัง ‪- ฉันดูออก
‪- ใช่มะ ‪- ฉันดีใจที่เราทําแบบนี้
‪ฉันอยากให้เราเป็นเพื่อนกัน
‪ใช่ ฉันก็อยากให้เราเป็นเพื่อนกัน
‪ได้สิ
‪- บาย แกซ ‪- บาย เซบ
‪บ้าเอ๊ย
‪อีวี่ เรามาแล้ว เธออยู่ไหน
‪ฉันไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
‪อีวี่
‪โอ้โห
‪เข้
‪ฉันว่ามือถือนางคงแบตหมด
‪อีวี่ หน้าตาเป็นยังไงเหรอ
‪จริงด้วย
‪นางมีหน้า
‪และบางทีก็รวบผมขึ้น
‪แต่บางทีก็ปล่อยผม
‪และนางแผ่รังสีความเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ
‪แต่ไม่ใช่แบบแก่แดดนะ
‪นางรู้จักตัวเอง
‪ซึ่งมันงดงามและทรงพลังมาก
‪และบางครั้งนางก็ใส่นาฬิกา
‪เยี่ยม
‪- อยากให้ผมดูมือถือคุณไหม ‪- ได้
‪- นี่ไง นี่แหละอีวี่ ‪- เยี่ยม ดีใจที่ได้รู้
‪- โอเค ‪- เยี่ยม
‪- ไปกันไหม ‪- ไปสิ
‪โอเค นางบอกว่านางอยู่ที่โถงกระจก
‪ตอนนี้เราอยู่ตรงนี้
‪คุณเห็นมันเคลื่อนไหวไหม
‪ผมจะไปที่โต๊ะขายตั๋ว ‪และดูว่ามีใครเห็นเธอบ้างไหมนะ
‪ได้
‪ให้ตายสิ
‪อีวี่
‪พระเจ้า
‪อีวี่
‪- โอ้! ‪- น่าอายจริงๆ
‪คุณยังทําอะไรอยู่ที่นั่นน่ะ ลิฟ ‪ฉันต้องการคนที่ไว้ใจได้นะ
‪คุณยังอยากได้งานนี้อยู่รึเปล่า
‪วาเลรี ฟังนะ ฉันทําดีที่สุดแล้ว โอเคไหม
‪ฉันเต็มที่จริงๆ แต่ฉันต้องหาอีวี่ให้เจอ
‪- เธอทําทุกอย่างพังหมด ‪- ไม่จริงซะหน่อย
‪เธอแทบจะไม่จัดการตัวเอง ‪เพื่อให้ได้อยู่ที่นี่เพื่องานแต่งน้องเธอเลย
‪- พ่อคะ ‪- ฉัน...
‪- อีวี่ ‪- พ่อ
‪โอลิเวีย แกอายุเกือบ 40 แล้วนะ
‪แล้วดูสภาพแกสิ
‪เมายาอยู่ในสวนสนุกลูน่าพาร์ก
‪ชีวิตไม่ได้เป็นเรื่องของ ‪การทุกข์ทรมานไม่รู้จบนะแม่
‪เอมี่รู้ว่าหนูพูดเรื่องอะไรอยู่
‪งั้นเหรอ
‪ใช่
‪ฉันตามหาลูกแกอยู่นะ ‪นางไว้ใจฉันมากกว่าไว้ใจแกซะอีก
‪แต่แกก็ทําพังเหมือนกัน
‪ลิฟ
‪อีวี่ ฉันมาแล้ว
‪พระเจ้าช่วย
‪เอมี่
‪นี่ จะไปไหนกันน่ะ จะไปไหนกัน
‪- อีวี่ ‪- ลิฟ
‪พระเจ้า
‪อยู่นี่เอง
‪- อีวี่ ‪- อีวี่ นี่เพื่อนฉัน ไอแซค
‪พาเธอกลับบ้านกันดีไหม
‪เธอโอเคไหม
‪ฉันคิดว่าการที่คู่รักจําครั้งสุดท้าย ‪ที่มีเซ็กซ์กันไม่ได้เป็นปัญหานะ
‪โอเค การเรียกมันว่าปัญหาไม่ได้ช่วยอะไรเลย
‪เด็กๆ ออกไปข้างนอก บ้านว่างเปล่า
‪ตอนนี้เราควรจะเอากันยับอยู่นะ
‪เกิดอะไรขึ้นกับเรา
‪- คุณมีคนอื่นเหรอ ‪- จะบ้าเหรอ
‪ผมจะเอาเวลาที่ไหนไปมี
‪งั้นเบื่อเหรอ ซึมเศร้าเหรอ
‪- เอมี่... ‪- ฉันไม่ดึงดูดคุณแล้วเหรอ
‪พระเจ้า ดึงดูดสิ คุณออกจะแซ่บ
‪คุณก็ดึงดูดฉันเหมือนกัน แล้วมันเกิดอะไรขึ้น
‪เลิกทําตัวเป็นนักข่าวสักแป๊บได้ไหม
‪บางทีที่ลิฟพูดถึงเราอาจจะถูก
‪วันที่ดีที่สุดของเราอาจจะเป็นอดีตแล้ว
‪- ผมรู้สึกแบบนั้นทุกวันเลย ‪- จริงเหรอ
‪ไม่ใช่วันที่ดีที่สุดของเราหรอก ‪แต่เป็นวันที่ดีที่สุดของผม
‪พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪ผมกําลังจะหัวล้าน
‪- ไม่ซะหน่อย ‪- ผมพูดจริงๆ
‪ครอบครัวผมหัวล้านทั้งฝั่งพ่อและฝั่งแม่
‪และไอ้นี่ เคยอยู่ตรงนี้
‪ผมรู้สึกโคตรแก่และน่าขยะแขยง
‪- ดั๊ก คุณรู้สึกแบบนี้มานานแค่ไหนแล้ว... ‪- คุณได้ข่าวเด็ดไปแล้ว
‪เราเลิกพูดถึงมันได้ไหม
‪ฉันเจอผมหงอกเส้นใหม่ทุกเช้า
‪ไม่จริงอะ ผมไม่เคยเห็นสักเส้น
‪เพราะฉันถอนทิ้งไง
‪วันนี้ถอนไป 12 เส้น
‪ถอนขนล่างไปเส้นนึงด้วย
‪นี่ ฟังนะ เรากําลังแก่ไปด้วยกันนะ
‪โลกไม่ได้จะแตกซะหน่อย ‪คุณยังแซ่บพริกสิบเม็ดอยู่นะ
‪ที่จริงฉันคิดว่าคุณจะเซ็กซี่ขึ้นด้วยถ้าไม่มีผม
‪แหม ทําเป็นพูด
‪ใครคือชายในฝันของฉันล่ะ
‪สแตนลีย์ ทุชชี่
‪ฉันนั่งทับหน้าผู้ชายคนนั้น ‪ระหว่างที่เขาชงเนโกรนี่ให้ฉันได้เลย
‪ผมมัวแต่หาทางจัดการ ‪เรื่องผมบนหัวอยู่ตั้งหลายปีทําไมเนี่ย
‪ฉันไม่รู้
‪ดูเป็นไงบ้าง
‪ดูเองสิ
‪คุณมีหนวด
‪โชคดีที่สาวในฝันของผมคือฟริดา กาโล
‪โอ้ คุณชอบหนวดใช่ไหมเนี่ย
‪ถ้าผมชอบล่ะ
‪ฉันฟังอยู่
‪ถ้าผมชอบสาวเซ็กซี่
‪ที่มีหนวดหนาๆ จั๊กจี้ๆ ล่ะ
‪มันก็จะช่วยประหยัดการให้ฮอร์โมนทดแทน
‪ตอนที่ฉันหมดประจําเดือนได้
‪นี่ๆ ฉันคิดอะไรออกแล้ว
‪อะไร
‪ทําไมต้องโกนแค่หัวล่ะ
‪ยัยโรคจิต
‪นี่ ถึงแล้วจ้ะ
‪อยากให้ฉันเดินเข้าไปด้วยไหม
‪หนูยังไม่อยากเข้าบ้าน รออีกสักพักได้ไหมคะ
‪ไม่เอาน่าที่รัก บอกฉันสิ เกิดอะไรขึ้น
‪พวกเขาทิ้งหนูไว้ที่นั่น พวกเขาคิดว่ามันตลก
‪พอหนูออกมา ทุกคนก็ไปหมดแล้ว
‪เหมือนกับว่าที่ออกไปเที่ยวกันทั้งวัน ‪เพื่อจัดฉากแกล้งหนู
‪เสียใจด้วยนะ เธอทําถูกแล้วละที่โทรหาฉัน
‪หนูรู้ว่าคุณจะเข้าใจ
‪โอเค จะถือว่าชมละกันนะ
‪ไม่จ้ะ ฉันขอโทษ
‪ฉันรู้ว่าตอนนี้มันยาก แต่มันจะดีขึ้น รับรองได้
‪ขอบคุณค่ะ
‪นี่จ้ะ เอาไปสิ
‪ฟังนะ ฉันจะเล่าอะไรให้ฟัง
‪ที่โรงเรียนฉัน
‪มีเด็กผู้หญิงคนนึง ออกจะพิลึกๆ หน่อย
‪บ้าทามาก็อตจิสุดๆ
‪เป็นเหมือนคนที่สังคมไม่ยอมรับตั้งแต่วันแรก
‪ฟังดูเหมือนคนขี้แพ้เลย
‪เด็กคนนั้นคือฉันเอง
‪ใช่
‪โอเค ขอบคุณมาก ‪ข้างหลังนี่คุยเรื่องส่วนตัวกันอยู่นะ
‪- โทษที ‪- อื้ม
‪แต่รู้อะไรไหม นางไม่สนเลย
‪และในวันที่แย่ที่สุดในชีวิตนาง
‪ที่นางคิดว่าโลกถึงจุดจบแล้ว
‪นางก็ได้เป็นเพื่อนกับเด็กพิลึกอีกคนที่โรงเรียน
‪ขี้แพ้เหมือนกันรึเปล่า
‪- เด็กคนนั้นคือแม่เธอ ‪- งั้นก็ขี้แพ้แน่นอน
‪นี่ แม่เธอไม่ได้ขี้แพ้นะ อีวี่
‪นางเป็นเครื่องจักร ‪รู้ไหมว่านางเล่นงานพวกนักการเมือง
‪นางเต้นไม่ได้เรื่องเลย ขอบอก
‪แต่มันเป็นเรื่องนึงเกี่ยวกับนางที่ฉันชอบ
‪ฉันเจอแม่เธอในวันที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน
‪ตอนที่ฉันไม่คิดว่าจะหายใจได้อีก
‪แต่พอเวลาผ่านไป มันก็มีแต่ดีขึ้นเรื่อยๆ ‪เพราะฉันมีนางอยู่ด้วย
‪โอเคไหม คนพวกนั้นที่เรียกว่าเพื่อน ‪พวกเขาไม่ใช่เพื่อนแท้
‪และฉันรู้ว่าตอนนี้มันยากที่จะเข้าใจ
‪แต่ดีแล้วนะที่เธอได้รู้
‪เธอจะเจอเพื่อนแท้ แค่ต้องใช้เวลาหน่อย
‪เหมือนที่คุณเจอแม่เหรอ
‪ใช่
‪พวกคุณโชคดีมากที่มีกันและกัน
‪เป็นเพื่อนกันได้ไงก็ไม่รู้ พวกคุณไม่เหมือนกันเลย
‪นี่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอโทรหาฉันได้นะ
‪ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหนในโลก
‪เขตเวลาไหนก็ไม่สําคัญ ‪โทรหาฉันได้ตลอด โอเคไหม
‪ดีจ้ะ
‪เอาละ เร็วเข้า เข้าบ้านกันเถอะ
‪- อีวี่ ทําอะไร... ‪- หนูไม่อยากพูดถึงมัน
‪อะไร...
‪คืองี้ รูบี้กับเพื่อนนางชวนอีวี่ไปลูน่าพาร์ก
‪พวกเขาคิดว่ามันจะฮาดีที่ทิ้งนางไว้ไว้ที่นั่น
‪วัยรุ่นยังสันดานเสียเหมือนเดิม จบข่าว
‪ให้ตายสิ ฉัน...
‪วันนี้นางเจอมาหนัก แต่นางจะโอเค
‪- ทําไมลูกไม่โทรหาฉัน ‪- เพราะนางไม่อยากให้แกเครียด
‪เออ แต่ฉันเครียด
‪ก็ใช่ไง
‪- โอเค ฉันไปละ ไอแซครออยู่ ‪- ไอแซคเหรอ
‪โทษนะ ที่ติดหน้าแกนั่นหมอยเหรอ
‪อ๋อ ของดั๊กน่ะ
‪ดีใจที่เห็นว่าเขาคร่อมแกแล้วนะ
‪นี่ แกคิดว่าถ้าเราเจอกันตอนนี้ ‪เราจะเป็นเพื่อนกันไหม
‪- อืม เข้าใจแล้ว ‪- ลิฟ ฉัน...
‪- ไง ที่รัก เป็นไงบ้าง ‪- ไง
‪อะไร กับใคร
‪ก็วันของนาย ลูกค้าของนายไง
‪อ๋อ ใช่
‪บ้ามาก นายไม่อยากรู้หรอก
‪- ให้ตายสิ คงเครียดน่าดูเลย ‪- ใช่
‪- มานี่สิ ‪- จ้ะ
‪- คุณโอเคไหม ‪- โอเคค่ะ
‪นี่ ฉัน...
‪ฉันมีเรื่องต้องสารภาพ
‪ได้
‪เรื่อง... เรื่องนี้อาจทําให้คุณอึ้งนะ แต่...
‪วันนี้ฉันเล่นยา
‪ไม่อึ้งเลย
‪อ้อ คุณรู้เหรอ
‪แต่ฉันขอโทษที่ลากคุณมายุ่งวุ่นวายด้วย
‪มันคงไม่ง่ายเลยสําหรับคนที่กําลังเลิกยา
‪เชื่อสิ ผมไม่มีสิทธิ์ตัดสินใครหรอก
‪กลายเป็นว่าฉันเป็นอีชะนีเห็นแก่ตัวสินะ
‪แต่ผมมองว่าวันนี้คุณช่วยเด็กสาวคนนึงไว้นะ
‪ถ้าถามผม ผมว่าไม่เห็นแก่ตัวเลย
‪ไม่ใช่สิ่งที่คนเฮงซวยจะทําแน่ๆ
‪- คุณอ่านบทความของฉัน ‪- ใช่
‪ขอบคุณนะ
‪ฉัน... ฉันอยากขอบคุณคุณ ‪ให้เหมาะสมจริงๆ ที่ช่วยฉันวันนี้
‪มีเวลากินไอศกรีมไหม
‪ที่จริงผมมีประชุม
‪กลุ่มดันเจี้ยนแอนด์ดราก้อนของผมน่ะ
‪พระเจ้า ผมล้อเล่น โห
‪เกือบเป็นลม
‪ประชุมสมาคมยาเสพติดนิรนามน่ะ
‪แต่รู้อะไรไหม คุณติดหนี้ผมได้นะ
‪ตกลง
‪- จับคู่ของคุณโด-ซิ-โด โอเค ‪- หยุดเลย
‪คุณรู้จักนัดล่วงหน้าซะทีเนอะ
‪แต่ขอบอกไว้ก่อน ‪ฉันเมมเบอร์โทรด่วนหารปภ.ไว้
‪โอเค ฟังนะ ฉันทําพัง
‪แต่ฉันเป็นผู้ใหญ่ ‪และฉันรู้ว่าส่วนหนึ่งของการเป็นผู้ใหญ่
‪คือการรับผิดชอบและรู้จักหน้าที่
‪ฉันเลยซื้อของมาฝากคุณ
‪และฉันขอโทษจริงๆ
‪โอ้ บลูเรย์
‪(ตามหาศรัทธารัก)
‪บอกแล้วว่ามันเป็นหนังที่ดีมาก
‪ได้ ฉันจะเซ็นเอกสารให้คุณ
‪ตายแล้ว จริงเหรอ
‪- ด้วยเงื่อนไขข้อเดียว ‪- อะไรคะ
‪คุณต้องผ่านการประเมินทางจิต
‪จากผู้เชี่ยวชาญที่สถานกงสุลรับรองก่อน
‪ฉันไม่ได้พยายามจะทําให้อะไรยากขึ้นสําหรับคุณ
‪แต่ฉันจะไม่เซ็นจนกว่าจะรู้ว่าสภาพจิตใจคุณปกติดี
‪คิดว่าฉันอารมณ์แปรปรวนเหรอ
‪- คุณทําร้ายร่างกายหมอ ‪- โดยไม่ได้ตั้งใจ
‪- จากนั้นก็สะกดรอยตามเธอ ‪- สะกดรอยตามเป็นคําที่รุนแรงมาก
‪และบุกเข้าไปหา ‪เจ้าหน้าที่ของสถานกงสุลใหญ่สหรัฐฯ
‪ในห้องน้ําชาย
‪โอเค คุณคุยกับแชดแล้วสินะ
‪ผ่านการทดสอบทางจิตได้ ‪ฉันก็จะเซ็นเอกสารตรวจสุขภาพให้คุณ
‪และเราจะไม่ต้องเจอกันอีก
‪อะไรเนี่ย
‪แค่คิดว่าแม่อาจจะอยากดื่มชา
‪พระเจ้า
‪ลิฟ
‪ค่ะ หนูอยู่ในนี้
‪ทําอะไรอยู่ในนั้นเหรอ
‪หนูกําลังดูชุดเต้นรําตามที่แม่ขอไง
‪พระเจ้าช่วย
‪ฉันเคยยัดร่างเข้าไปได้ไงเนี่ย ‪ใช้ผูกผมยังไม่ได้เลย
‪บ้าเอ๊ย
‪กรีนการ์ดของหนู
‪อะไรวะเนี่ย
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล