‪ไงคะ วาเลรี
‪คุณขายไอเดียอย่างปัง ‪แต่ส่งงานกากๆ นี่มางั้นเหรอ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪บทสัมภาษณ์เกเบรียล วูล์ฟของฉันอยู่ไหน ‪ทําไมเขาทิ้งเนื้อสัตว์
‪นี่ ฉันว่าเขาไม่มีทางบอกฉันหรอก... โอ้!
‪คุณน่าจะกดดันเขามากกว่านั้น
‪- ฉันจะไม่ตีพิมพ์เรื่องนี้ ‪- มีสมาธิหน่อยค่ะ
‪ฉันอุตส่าห์เสี่ยงกับคุณ แต่คุณกําลังทําฉันพัง
‪ดังนั้นตอนนี้ฉันขายคุณ ‪เป็นกรรมการรายการนี้ไม่ได้แล้วละ
‪ขายได้สิ แน่นอนว่า... บ้าเอ๊ย!
‪โทษที นมัสเต
‪พลังลบของคุณกําลังแทรกซึมออร่าของทุกคน
‪เอาละ ท่านกอินทรี
‪(Wellmania: ไขว่คว้าหาสุข(ภาพ))
‪ฉันพังอย่างเป็นทางการแล้ว
‪ทําไมฉันถึงไม่กลับไปหาเกเบรียล
‪แล้วก็แค่ดวดเตกิล่านิดหน่อย
‪แล้วแงะเรื่องราวมาจากเขาแบบที่ปกติฉันทํานะ
‪- สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ากรีนการ์ด ‪- ให้ตายสิ แกกับตรรกะนั่น
‪ช่วยฉันด้วย
‪แต่มันยังไม่จบจนกว่ามันจะจบนะ
‪โอเคไหม แกแค่ต้องเตือนความจําวาเลรี ‪ว่าแกเจ๋งแค่ไหน
‪ฉันจะทําแบบนั้นได้ยังไง ‪ในเมื่อฉันอยู่อีกฟากของโลกเบื๊อกๆ นี่
‪บางทีแกอาจจะแค่ต้องคิดนอกกรอบ ‪เพื่อทําให้นางประทับใจ
‪อะไรนะ
‪(สารหล่อลื่นส่วนตัวสําหรับผู้หญิง)
‪ฉันไม่มีปัญหาเรื่องนั้น เชื่อฉันสิ
‪สแตนดาร์ดจะได้สัมภาษณ์นาง ‪ในงานโปรโมตของนางด้วยนะ
‪"กูรูเรื่องเซ็กซ์และการสร้างพลัง ‪ให้ตัวเองที่ดังระดับโลก"
‪โอปราห์ตามนางอยู่
‪นางกําลังจะจัดสัมมนาหนังสือเล่มล่าสุด
‪และมีการพูดคุยส่วนตัวนิดหน่อย ‪ที่บีเวลล์เซ็นเตอร์
‪คามิลล์ ลา...
‪ลา... ลาวิญ... ลา
‪ลาวีช...
‪ลาวีน ใช่ นางเป็นคนฝรั่งเศส ‪และเจอตัวยากจนน่าหงุดหงิด
‪ไม่เคยให้ข้อมูลใครเลย
‪ข่าวด่วน กูรูด้านสุขภาพที่เจอตัวยากอีกคนแล้ว
‪มีข่าวลือว่านางเคยอยู่ในลัทธินึง ‪ในเทือกเขาแอลป์
‪แต่ไม่มีใครรู้ประวัตินางเลย
‪นางเพิ่งปรากฏตัวต่อชาวโลกเมื่อสองสามปีก่อน
‪งั้นถ้าฉันทําสกู๊ปเรื่องชีวิตส่วนตัวนาง ‪มันก็จะพิเศษแน่นอน
‪อาจเป็นไวรัลเลยด้วย
‪- หรือทําให้คนสนใจมากพอให้วาเลรีประทับใจ ‪- ใช่เลย
‪เพราะงั้นเข้าไปซะ ‪และขายไอเดียแกให้เฮเลน
‪เฮเลนยังไม่ได้แจกงานนี้ให้คนอื่นเหรอ
‪แกช่างโชคดี
‪มีคนเอาโค้ก ‪ให้นักเขียนไลฟ์สไตล์ดูดที่งานอาจาส์
‪เขากลับไปบําบัดแล้ว
‪เอาซะหน่อยไหม
‪อืม โคตรซวยเลยว่ะ
‪(เดอะสแตนดาร์ด)
‪ไง
‪ดั๊กยังชักว่าวคนเดียวอยู่ปะ
‪- อีบ้า ลิฟ นี่ที่ทํางานนะ ‪- แปลว่ายังทําอยู่
‪ได้คุยกับเขารึยัง
‪แปลว่ายังไม่คุย
‪ขอบคุณค่ะ
‪ถ้าแกก็ตกเบ็ด เขาก็ชักว่าว ‪ก็แปลว่าคันกันทั้งคู่
‪ฉันพบว่าการเอานิ้วแหย่ก้นมักจะช่วยได้
‪นั่นไง
‪- แกทําได้ ฮีลีย์ ‪- ใช่
‪ข้อมูลเชิงลึกคือสิ่งที่ทุกคนต้องการ
‪แต่คามิลล์เป็นผู้หญิงเจนโลกที่มีความซับซ้อนมาก
‪นางจะไม่เปิดเผยกับทุกคน
‪- ต้องเป็นคนระดับเดียวกับนาง ‪- คุณเป็นนักเขียนอาหารไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ค่ะ ฉันกําลังเพิ่มแนวอยู่
‪ออฟฟิศฉันมีนักข่าวที่ทํางานให้ฉันเต็มไปหมด
‪- ทําไมต้องอยากใช้คุณด้วย ‪- ดูตัวเลือกของคุณสิ
‪นักเขียนไลฟ์สไตล์ของคุณไปบําบัดอยู่
‪นักข่าวสืบสวนของคุณก็จริงจังเกินไป
‪ส่วนคนอื่นก็ตึงเครียดเกินกว่าจะทุ่มเท ‪กับรายละเอียดเรื่องการกระตุ้นอารมณ์ด้วยปาก
‪ฉันรักเรื่องต้องห้าม ฉันมีชีวิตอยู่เพื่อมัน
‪ฉันเข้าใจคามิลล์ และฉันเข้าใจคุณ
‪และฉันรู้ว่าคุณอยากได้ข้อมูลจะแย่ ‪ว่าผู้หญิงคนนี้มีวิธีคิดยังไง
‪แล้วคุณจะเอาข้อมูลเชิงลึกแบบนั้น ‪จากการถามตอบ 15 นาทีมาได้ยังไง
‪แบบเดียวกับที่ฉันทําให้นาตาลี พอร์ตแมน ‪ไปแข่งกินฮอตดอกวีแกน
‪ด้วยการบังคับนางเหรอ
‪ทําให้นางเชื่อว่าเป็นความคิดนาง
‪คุณหลอกพวกเขาเหรอ
‪ให้สิ่งที่พวกเขาต้องการ
‪และฉันสามารถ ‪เอาคามิลล์ ลาวินเยนตัวจริงมาให้คุณได้
‪โอเค
‪ไง มันเป็นท่าที่เราเต้นกันน่ะ ‪แต่คุณอยู่ที่นี่ด้วย ก็โอเค
‪(เปลือยตัวเอง)
‪"ความจริงใจอย่างรุนแรง ‪ทั้งในเรื่องเพศและชีวิตเป็นสิ่งสําคัญ
‪ถ้าไม่มีมัน ความกลัวจะกําหนด ‪เส้นทางของคุณ ไม่ใช่ความปรารถนา"
‪ชะนีนางนี้พูดถูกนะ
‪นางแนะนําให้สื่อสารสินะ
‪แปลกใหม่มาก
‪นี่ เครื่องผสมอาหาร
‪- หรือ... ‪- เครื่องปั่นมือถือไหม อันสีแดง
‪ฉันว่ามันไม่ใช่แค่นั้นนะ ดัลลีย์
‪นางพูดถึงการยอมรับความไม่สบาย การเสี่ยง
‪ถอนคําพูดเรื่องเครื่องปั่นประสาทมือถือดีไหม
‪ขอถามอีกทีนะ เธอมาที่นี่ทําไม
‪หาของขวัญวันเกษียณให้แม่
‪งานแต่งนายไม่ใช่แค่เรื่องเดียวในกําหนดการ
‪- ตอนแรกวันนี้ใช่นะ ‪- นี่ ซื้อผ้าปูที่นอนให้แม่ดีไหม
‪ทําไม เพราะแม่ไม่มีเหตุผล ‪ให้ลุกจากเตียงแล้วเหรอ
‪- ก็มันหรูดีไม่ใช่เหรอ ‪- ใช่ แต่แม่คิดว่านมฟองเยอะๆ คือหรูนะ
‪- ซื้อเนสเพรสโซให้นางสิ ‪- ก็ไม่เลวนะ
‪- ควรซื้อถ้วยกาแฟด้วยไหม ‪- ก็ดี
‪ช่วยสนใจรายการของเราสักแป๊บได้ไหม
‪เราอยากได้แบบไม่มีก้านหรือมีก้าน
‪อาจจะไม่มีก้านไหม ทันสมัยกว่า
‪แต่ไวน์ขาวจะอุ่นเร็วกว่า
‪- แต่ส่วนใหญ่เราก็ดื่มไวน์แดง ‪- โอ๊ยตายแล้ว ช่วยแทงตาฉันที
‪เอาแบบไม่มีก้าน
‪พวกนายน่าจะเพิ่มสิ่งนี้ลงในรายการของขวัญนะ
‪ศึกษาเคล็ดลับในการเป็นคู่รัก ‪ที่ใจกว้างกว่านี้หน่อยไหม
‪เราไม่มีปัญหากับชีวิตเซ็กซ์ของเรา
‪ใช่ หรืออะไรก็ตามสําหรับเรื่องนั้น ‪พวกชายจริงหญิงแท้ต่างหากที่ต้องพึ่งกูรู
‪นี่คือกีน่ะ
‪ขอโทษนะครับ คุณมีแก้วลาเต้ไหม
‪- ที่เป็นสองชั้นน่ะ ‪- หมดเกลี้ยงค่ะ แต่สั่งได้นะคะ
‪ควรสั่งไหม หรือมันมากไป
‪ฉันไม่สนหรอก
‪- สั่งมาเลย ‪- โอเคนะ
‪- แน่นอน ‪- โอเค ดี
‪ตายแล้ว ดัล มันยังอยู่
‪จําได้ไหม
‪เหมือนในที่พักที่เราเคยพัก ‪ตอนฉลองมีเซ็กซ์ครบรอบหนึ่งปีไง ดูสิ
‪ที่รัก มันดูเหมือนมือน้อยๆ นั่น ‪กําลังชักว่าวให้เทียนนะ
‪ชัดเจนเลย ฉันรู้ว่ามันแปลก ‪แต่ฉันชอบที่มันแปลกนี่แหละ
‪ไม่ ฟังนะ เชื่อฉันสิ ฉันให้คนออกแบบ ‪อะไรที่สุนทรีย์แบบเฉพาะเจาะจงอยู่
‪โอเค ได้
‪รักนายนะ
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‪- หวัดดีค่ะ
‪- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪ฉันวางแผนไว้หมดแล้ว
‪โชคดีที่ได้สัมภาษณ์คนสุดท้ายของวันนี้
‪นึกออกมะ เราชวนพวกเขาไปดื่ม
‪จัดเหล้าให้พวกเขา พูดอวยยศ นู่นนี่นั่น ‪แล้วก็เปรี้ยง คายความลับออกมาหมด
‪เจ้าเล่ห์และฉลาด
‪ถ้ามันได้ผลกับคุณพอร์ตแมน ‪มันจะต้องได้ผลกับคุณผู้เจาะไม่เข้าแน่
‪ฉันมาที่นี่เพื่อเชียร์แกสิบเปอร์เซ็นต์
‪อีก 90% ของฉันต้องการคําแนะนําสุดๆ
‪ใจเย็นหน่อย ป้าหื่น แววตาแกจิตมาก
‪ฉันต้องการวิธีแก้ปัญหาที่ทําได้ บอกฉันมาเลย
‪ถุงของแจก
‪เริ่ด
‪คริสตัลสําหรับกีแกไหม
‪ที่ตัดพิซซ่าเนี่ยนะ
‪ไม่ใช่ เอาไว้ใช้กับผิวจ้ะที่รัก
‪ฉันรู้ว่าเจ้าตัวแสบพวกนี้เอาไว้ทําอะไร
‪อ๊า เริ่ด
‪- โห ตั้งฉากจริงจังเกินไปนะ ‪- ไม่หรอก ถ้าแกหายใจลึกๆ
‪ฟังเสียงของตัวคุณเอง
‪เปลี่ยนโฉมภาษาที่เกี่ยวกับเซ็กซ์
‪เราต้องท้าทายแรงกระตุ้นของเราเพื่อให้เข้ากัน
‪ท้าทายความกลัวนั้น
‪เราต้องยอมให้เรื่องทางเพศของเรา ‪บอกทุกการตัดสินใจของเรา
‪ทุกอารมณ์ของเรา
‪ทุกการเผชิญหน้าของเรา
‪ฉันอยากกินนมจากเต้านางเลย
‪เราจะทําแบบนั้นได้ยังไง
‪ทางเพศน่ะ อย่าคิดอุบาทว์
‪ยอมรับความจริงของคุณ
‪คุณต้องเปิดเผยตัวเองโดยไม่ปรุงแต่ง
‪จุดอ่อนนั้นคือกุญแจที่จะปลดล็อกการตื่นรู้ของคุณ
‪ก้าวกระโดด
‪เปลือยความต้องการของคุณ
‪เปลือยความกลัวของคุณ
‪เปลือยตัวเอง
‪ฉันรู้สึกได้ถึงพลังของลัทธิจริงๆ
‪อืม ฉันอาจจะเข้าร่วมนะ
‪ที่นางแก้ผ้านั่นกล้าหาญมากว่ะ ยอมใจ
‪นี่ ฉันต้องไปแล้ว แต่แกทําได้อยู่แล้ว โอเคไหม
‪นางมีเสน่ห์ แกมีเสน่ห์
‪- คงสนุกขี้แตกขี้แตน ‪- ขอบใจ ฉันก็ว่างั้น รักแกนะ บาย
‪วันนี้พอแค่นี้นะคะ
‪- ขอย้ําว่าผมต้องการแค่คําพูดสั้นๆ ‪- จริงดิ
‪- เธอไม่อยู่ในนั้นค่ะ ‪- โกหกชัดๆ
‪เราขอบคุณที่คุณมานะคะ
‪- ขอบคุณ ‪- หวัดดีค่ะ โทษที ลิฟ ฮีลีย์จากสแตนดาร์ด
‪- ฉันเป็นคนสุดท้าย... ‪- ค่ะ วันนี้คามิลล์ไม่ให้สัมภาษณ์แล้ว
‪ยกเลิกหมดทุกคน
‪- ฉันต้องการแค่ 15 นาทีเท่านั้น... ‪- ก็ทุกคนแหละค่ะ
‪ขอโทษนะคะ คุณช่วย...
‪ตายแล้ว อะไรเนี่ย
‪- นางจะเทเฉยๆ ไม่ได้นะ ‪- คามิลล์ทําแบบนี้ตลอด
‪อาจจะตกเบ็ดอยู่ ‪โทษที ผมพูดจาไม่เหมาะสมเลย
‪- ช่างหัวนางเถอะ ฉันจะไปที่บาร์แล้ว ‪- ผมก็เหมือนกัน คุณไปด้วยไหม
‪ไม่เป็นไรค่ะ
‪อะไร ฉันอยู่ชั้นนี้จริงๆ
‪ขอโทษนะคะ
‪มีคนขี้ที่บันได
‪เข้าใจค่ะ ไม่ใช่ฉันนะ แค่บอกเฉยๆ
‪ไม่ได้ล็อกค่ะ
‪อีฟ คิวไฟที่สามมาช้าอีกแล้วนะ
‪ฉันบอกคุณแล้ว
‪ว่าถ้าเราต้องใช้ทีมงานท้องถิ่น ‪เราก็ต้องสรุปงานให้พวกเขาดีๆ
‪อีกอย่าง ฉันอยากได้วันที่ที่บูคาเรสต์
‪โทษทีฉันชนไวเบรเตอร์คุณหล่น
‪คุณเป็นใคร
‪ลิฟ ฮีลีย์ค่ะ ฉันเป็นนักข่าวของเดอะสแตนดาร์ด
‪แล้วคุณมีเหตุผลที่บุกรุกเข้ามาในห้องฉันไหม
‪ตามหลักแล้วคุณเชิญฉันเข้ามานะ
‪และฉันรู้ว่ามันแปลก ฉันไม่ใช่คนบ้า
‪แต่ฉันช่วยคุณได้นะ
‪ฉันนับถือคุณจริงๆ ที่คุณเป็นคนมีโลกส่วนตัว
‪แต่คุณสามารถเข้าถึงคนได้มากกว่านี้อีกเยอะมาก ‪ถ้าพวกเขารู้ว่าคามิลล์...
‪คามิลล์ตัวจริงเป็นยังไง
‪ถ้าพวกเขาเข้าใจว่าแรงจูงใจของคุณคืออะไร
‪คุณมาจากไหน คุณกลายเป็นคุณ ‪ที่เราทุกคนชื่นชมได้ยังไง
‪และฉันมอบสิ่งนั้นให้คุณได้
‪ฉันเปลือยคุณให้โลกใบนี้ได้
‪แต่นั่นแหละ ใครบอกว่าเราสนุกกัน ‪ระหว่างคุยกันไม่ได้
‪ปกติคุณทําแบบนี้แล้วได้ผลเหรอ
‪วิธีที่คุณพูด ที่ทําตัวไร้สาระแบบนี้
‪- หลอกคนแบบนี้น่ะ ‪- คือ...
‪คุณจะพยายามหลอกฉัน ‪ด้วยคําพูดสอพลอและเหล้าก็ได้นะ
‪แต่ตราบใดที่คุณเปลือยตัวเองไม่ได้ ‪คุณก็เปลือยคนอื่นไม่ได้
‪ฉันพร้อมแล้ว
‪คุณต้องกลับแล้วละ
‪- ให้ไว ‪- ได้ค่ะ
‪ก็ได้
‪ฉันแค่คิดว่าถ้าเรามีเวลาสิบ...
‪โอเค ขอบคุณ
‪พวก ฉันลองใช้ผงซักฟอกสามแบบแล้ว ‪ไม่ได้เรื่องสักแบบ
‪บอกแล้วไงว่านายต้องแช่น้ําก่อน
‪ถ้านายไม่อยากได้ถุงเท้าสีเทา
‪- ก็ได้ ‪- นั่นแหละ
‪เฮ้ย ต้องใช้น้ําร้อนหรือน้ําเย็นวะ
‪ฉันต้อง...
‪เฮ้ย น้ําร้อนหรือน้ําเย็น
‪อะไรกัน...
‪สวัสดี ที่รัก
‪คุณทําอะไรน่ะ
‪นี่มัน...
‪คุณแว็กซ์มาเหรอ ‪เพราะตอนนี้คุณล่อนจ้อนมาก
‪ฉันกําลังเปลือยตัวเองเพราะฉันต้องการคุณ ดั๊ก
‪ฟังเสียงฉันสิเวลาฉันพูดว่า "ฉันต้องการคุณ"
‪ทําไมพูดแบบนั้นล่ะ
‪ฉัน... หยุดพูดแล้วมาร่วมรักกันเถอะ
‪เป็นอะไรไป
‪ไม่มีอะไร
‪โอเค งั้นก็...
‪ก็แค่เพิ่งดื่มมอคค่าเย็นสองช็อตไปก่อนหน้านี้
‪และคุณก็รู้ว่ากาแฟทําให้ลูกกระแป๋งผมเป็นยังไง
‪ทําให้ลูกกระแป๋งของทุกคนเป็นยังไง
‪ยังไงก็เถอะ ใช้คําว่า "ลูกกระแป๋ง" ต่อไปนะ
‪จ้ะ โทษที ผม...
‪ผมอยากทําสุดๆ นะ ผมแค่... ‪ยังไงผมก็เหลือเวลาพักแค่สิบนาทีเองด้วย
‪นี่จ้ะ
‪ใช่ ตราบใดที่ทุกคนสนุกก็เจ๋งแล้วละ
‪ฉันว่าเพื่อนเราจะเต้น ‪ไม่ว่าจะเป็นวงดนตรีหรือดีเจ
‪คิดว่ารองเท้าคู่นี้เข้ากับกางเกงขาลอยของแม่ ‪หรือชุดสีมะกอกของแม่มากกว่า
‪ผมไม่... ดัล คิดว่าไง
‪แฟนลูกพี่ลูกน้องนายชื่อคริสเต็นหรือเคิร์สเต็นนะ
‪- เคิร์สเต็น ‪- เคิร์สเต็น
‪- แม่จะหาคําตอบเอง ‪- ขอบคุณครับ
‪อ้อ กางเกงครับ กางเกงแน่นอน ‪ข้อเท้าคุณจะดูเริ่ดมาก
‪เด็กๆ ฉันกลับมาแล้ว
‪- อ้าว ไง ‪- ไง
‪เธอควรออกไปมอมเหล้า ‪กูรูเรื่องเซ็กซ์ไม่ใช่เหรอ
‪- ไม่เป็นไปตามแผนน่ะ ‪- โธ่ ลิฟวี่ เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่มีอะไรค่ะ นางยกเลิก
‪หนูเลยแอบย่องเข้าห้องนางซึ่งนางไม่พอใจเลย
‪และนางกล่าวหาหนูว่าไร้สาระมั้ง
‪นางตาแหลมนะเนี่ย
‪ให้ตายสิ ไปให้พ้นเลยไป
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ของชําร่วยงานแต่ง และใช่ เธอช่วยได้
‪ใส่อัลมอนด์เคลือบน้ําตาลลงในถุงผ้าโปร่ง
‪และเมล็ดฟักทองเคลือบหญ้าหวาน ใส่ลงไปใน...
‪ไม่นะ
‪ดัล บอกเบียงก้าไปน่ะ ‪ว่านางเอาชิวาว่าไปงานด้วยไม่ได้
‪ไม่ใช่เรื่องนั้น คนออกแบบท่าเต้นต่างหาก ‪เขาต้องยกเลิกการซ้อมเต้นของเราพรุ่งนี้
‪โอเค ไม่ ถ้าฉันสลับตารางนี้ ‪เราอาจซ้อมตอนบ่ายสามได้
‪- แต่ฉันมีกายภาพตอนบ่ายสองครึ่งไม่ใช่เหรอ ‪- ที่รัก นายต้องยกเลิกจ้ะ
‪ถ้าไม่ซ้อมครั้งนี้ การเต้นรําของนาย ‪จะกลายเป็นเต้นแร้งเต้นกาแน่
‪- โอเค ได้ ฉันจะบอกหมอกายภาพ ‪- ขอบใจนะ
‪- ดัลเบิร์ตมีแววจะไม่แคร์นายนะ ‪- อะไรนะ
‪- ก็เรื่องนักออกแบบท่าเต้นเมื่อกี้นี้ไง ‪- อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก
‪และเขาก็ไม่ยอมให้ซื้อเชิงเทียน ‪ที่นายอยากได้ด้วยนะ
‪เขาก็พูดถูก มันดูเหมือนชักว่าวจริงๆ
‪ถามหน่อยนะ แกซาเร็ท นายอยาก ‪เปลือยความเห็นนายให้คู่หมั้นนายรู้ไหม
‪โห อ่านหนังสือพัฒนาตัวเองแค่เล่มเดียวก็...
‪ก็มันรู้สึกเหมือนดัลเบิร์ตไม่ฟังนายเลย
‪โอเค เธอแทบไม่รู้จักเขา ‪หรือรู้อะไรเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเราเลย
‪คนก่อนๆ ไม่ใช่แบบนี้ จําได้ไหม
‪นิค
‪สก็อตตี้ เซบาสเตียน
‪- พวกเขาไม่วางอํานาจเลย ‪- อ่อ ใช่สิ
‪เซบาสเตียนก็แค่นอกใจฉัน ‪ไปหาผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้เยอะมาก
‪นี่ ฉันรู้ว่าเซบห่วยแตก ‪แต่นายไม่เป็นแบบนี้เวลาอยู่กับพวกเขา
‪นายเป็นตัวเองกว่านี้
‪แค่พูดเฉยๆ นะ
‪(ไกลด์ยิม)
‪อะไรคือสิ่งที่นํามาซึ่งความสมหวังที่แท้จริง
‪เราอยากให้คนเห็น ให้คนได้ยิน
‪และเราก็ทําทุกอย่างที่เราทําได้เพื่อ...
‪บ้าเอ๊ย
‪- เอาจริงดิ ‪- อะไรเล่า ฉันสควอตส์อยู่
‪เจ๊คามิลล์นั่นพูดถูกอยู่เรื่องนึงนะ
‪เธอมันไร้สาระ
‪หวัดดีค่ะ
‪(บีเวลล์เซ็นเตอร์)
‪ฉันเกลียดไวน์ส้ม
‪เห็นได้ชัดว่าผู้ชายเป็นคนวาด
‪สมดุลเกินไป
‪คุณพูดถูก ก่อนหน้านี้ฉันไม่จริงใจ
‪ฉันรู้ทั้งสองเรื่องนั้นดี
‪ความจริงก็คือ ฉันต้องเขียนประวัติของคุณ
‪ให้เจ๋งโคตรๆ จนเป็นไวรัล
‪และให้บ.ก.ของฉันในนิวยอร์กยกโทษให้ฉัน
‪ที่เลือกสุขภาพมากกว่างาน
‪แต่อย่าถามเรื่องนั้นเลย
‪มันเป็นเรื่องวายป่วงที่ฉันพยายามจัดการอยู่
‪และมันยังคง...
‪และมันโคตรยากเลย
‪ก็นั่นแหละ ฉันเปลือยความคิดของฉันไปแล้ว
‪ความปรารถนาของฉันด้วย
‪ช่วยฉันหน่อยเถอะนะ ‪ให้ฉันเขียนประวัติของคุณเถอะ
‪ไม่
‪ทําไมล่ะ
‪คุณพล่ามเรื่องพวกนี้เกี่ยวกับการเปลือยตัวเอง
‪แต่คุณกลับปฏิเสธ ‪ไม่ยอมให้ใครรู้อะไรเกี่ยวกับคุณเลย
‪งานของฉันไม่เกี่ยวกับตัวฉัน ‪มันเกี่ยวกับคนที่ฉันช่วย
‪ใช่ และคุณก็คาดหวัง ‪ให้คนพวกนั้นเชื่อใจคุณใช่ไหมล่ะ
‪พวกเขารู้ได้ไงว่าคุณไม่ใช่คนไร้สาระ
‪ก็ได้
‪ก็ได้อะไร
‪เราจะทําเวิร์กช็อป ‪"เปลือยตัวเอง" แบบเข้มข้นของฉันกัน
‪แล้วมาดูกันว่าใครที่ไร้สาระจริงๆ
‪เสียงโซฟาน่ะ
‪ผ่อนคลายได้ตามสบายเลยนะ
‪ฉันฆ่าเชื้อโซฟาทุกครั้งหลังการพูดคุย
‪ฉันไม่เข้าใจว่าทําไมเราต้องเปลือยทั้งคู่ด้วย
‪การเปลือยทําให้เราเปราะบาง
‪มันปลดเราให้หลุดออกจากเปลือก ‪ที่เราใช้หลบซ่อน
‪ทีนี้ก็หลับตา
‪ฟังเสียงของคุณเอง
‪- ฉันต้องพูดเหรอ ‪- เสียงภายในตัวคุณ
‪เสียงข้างในที่เราฝึกตัวเองให้ไม่สนใจ
‪ได้ โอเค
‪- เงียบฉี่เลยค่ะคุณ ‪- หายใจ
‪หายใจลึกๆ เข้าไปในท้อง
‪ปล่อยให้ความรู้สึกครอบงําคุณ
‪ทีนี้ก็ฟัง
‪คุณได้ยินอะไร
‪ไม่มีเสียงใครพูดเลย
‪แต่มีเสียงใช่ไหม
‪คงงั้นมั้ง
‪น้ํา ชายหาด
‪แปลว่าคุณอยากไปทะเลเหรอ
‪ฮะ ไม่อะ
‪งั้นความปรารถนาของคุณคืออะไร
‪ฉันไม่รู้
‪คุณรู้ ฟังเสียงพูดนั้นสิ
‪ฉันอยากวิ่ง
‪จากน้ําเหรอ
‪- ฉันแค่อยากวิ่งหนีไปจากที่นี่ ‪- ทําไมล่ะ
‪- เพราะมันน่ากลัว ‪- อะไรน่ากลัว
‪ฉันไม่รู้
‪คุณกลัวอะไร
‪- ฉันไม่รู้ ‪- ไม่จริง
‪ฟังเสียงให้ดี
‪กลัวการทําอะไรพัง กลัวการเป็นคนเฮงซวย ‪กลัว... การทําให้คนผิดหวัง
‪ทําไมล่ะ
‪เปลือยความกลัวซะ ยอมรับมัน
‪ทําไมคุณถึงกลัว คุณเคยทําอะไรพัง
‪คุณเคยทําให้ใครผิดหวัง
‪ดื่มชาไหม
‪หวัดดีครับ ผมมารับของที่แกซ ฮีลีย์สั่งไว้ ‪เป็นแก้วน่ะครับ
‪- ค่ะ ฉันจะไปดูให้ ‪- เจ๋ง ขอบคุณครับ
‪ไง ที่รัก ฉันทําคีนัวแหละ
‪ถ้าเชิงเทียนนั่นอยู่ตรงนี้จะสวยมากเลยนะ
‪เรื่องนี้ยังไม่จบเหรอ
‪ฉันไม่เคยหยุดคิดถึงมันเลย
‪มันจะเป็นของที่อยู่กลางห้องนี้ที่เจ๋งมากเลยนะ
‪ตรงนั้นคือที่วางรูปแต่งงานเราต่างหาก
‪โอเค ก็วางติดกันไง
‪นี่ ฉันจะทําให้ที่นี่ดูน่าทึ่งมาก
‪และความสัมพันธ์เป็นเรื่องของการประนีประนอม ‪เพราะงั้นเราเลิกพูดเรื่องเชิงเทียนได้ไหม
‪ทําให้นายจานนึงนะ
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪ขายหน้า
‪รู้สึกแปลกๆ
‪เหมือนเป็นอีโง่อย่างแรง
‪ขอต้อนรับสู่การเป็นมนุษย์
‪ลูกค้าคุณพูดอะไรไม่ออกหลังเวิร์กช็อปทุกคนไหม
‪ใช่ มันเป็นการเผชิญหน้าน่ะ
‪แต่ฉันให้พวกเขาตัดสินใจเสมอนะ ‪ว่าอยากเปลือยแค่ไหน
‪ฉันเป็นแค่คนนําทาง
‪คนนําทางสู่ความสับสน
‪การเปิดรับเสียงภายในของคุณ ‪ต้องอาศัยการฝึกฝน
‪แม้แต่ตอนที่คุณรับฟังและยอมรับความกลัวของคุณ
‪ก็ยังต้องใช้เวลาในการทําความเข้าใจมัน
‪ยอมรับว่ามันกําลังฉุดรั้งคุณอยู่มากแค่ไหน
‪แค่ก้าวแรกนะ ‪ช่วงนี้ฉันได้ยินเรื่องแบบนั้นบ่อยมาก
‪แต่คุณรู้สึกว่าความกลัวว่าจะทําอะไรพัง ‪กําลังฉุดรั้งคุณรึเปล่า
‪- ฉันไม่รู้ ‪- ไม่ ไม่ใช่คุณรู้ไหม
‪คุณรู้สึกไหม
‪อาจจะ
‪ก็เป็นไปได้
‪คุณหนีจากสิ่งต่างๆ
‪ปิดบังบางส่วนของตัวเองไว้ใช่ไหม
‪ใช่ แต่...
‪ฉันคิดว่าถ้าฉันไม่ใช่คนที่รักสนุก ‪ลั้นล้ากับปาร์ตี้แบบนี้
‪แล้วฉันจะเป็นใครล่ะ ฉัน...
‪ฉันกลัวว่าตัวจริงของฉันจะทําให้คนอื่นผิดหวัง
‪ฉันเข้าใจความรู้สึกคุณดี
‪ฉันก็กลัวเหมือนกัน
‪ใช่ แต่คุณ...
‪เดี๋ยว อะไรนะ
‪เราคล้ายกันมากกว่าที่คุณคิด
‪เช็ดเข้!
‪- ฉันชื่อ... แคเรน ‪- พระเจ้าช่วย
‪ฉันเคยพยายามตีพิมพ์หนังสือ ‪เกี่ยวกับจิตวิทยาทางเพศโดยใช้ชื่อจริง
‪แต่ยอดขายน่าตกใจมาก
‪ไม่มีใครอยากฟังเอาท์แบ็ก คาซซ่า ‪พูดเรื่องการพัฒนาตัวเองและเซ็กซ์
‪ถึงจะจบตั้งปริญญาโทก็เถอะ
‪พวกเขาอยากฟังจากผู้หญิงยุโรปสักคน
‪แคเรนก็เลยกลายเป็น...
‪คามิลล์
‪แต่คุณเน้นเรื่องการเปลือยตัวเองนะ
‪แต่คุณกลับเป็นคนที่...
‪ปิดบังตัวเองใช่ไหม
‪ใช่
‪ย้อนแย้งใช่ไหมล่ะ
‪ประเด็นคือฉันคิดว่าคามิลล์
‪คือเสียงภายในของฉัน ความจริงของฉัน
‪และเธอมั่นใจกว่าที่แคเรนเคยเป็นมาก
‪สักวันคนจะรู้นะ
‪ฉันเชื่อว่ารู้แน่
‪แต่... เมื่อถึงวันนั้น ‪ฉันจะเผชิญหน้ากับความกลัวนั้น
‪แต่ยิ่งฉันทําให้คามิลล์มีตัวตนได้นานเท่าไหร่
‪ฉันก็ช่วยคนได้มากขึ้นเท่านั้น
‪นางเป็นคนวักก้า วักก้าเหรอ ‪ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
‪ฉันไม่รู้ว่าควรใช้ข้อมูลนี้ไหม
‪พูดเรื่องอะไรของแก นั่นเรื่องที่แกจะเขียนนะ
‪"กูรูเซ็กซ์ที่คนยกย่อง ‪ปรากฏว่าเป็นแค่อีป้าคนนึง"
‪อันนั้นก็แรงไปหน่อย
‪นางก็ควรโดนเหอะ นางขายเรื่องตอแหล ‪ภายใต้การหลอกลวงนะ
‪รู้ใช่ไหมว่านางจบปริญญาด้านจิตวิทยา ‪สองใบด้วย
‪ดังนั้นความคิดและการวิจัยทั้งหมดเป็นของนาง
‪โอเค ปรัชญาทั้งหมดของนาง ‪คือการซื่อสัตย์จริงใจ แต่นางโกหกไง
‪ใช่ แต่มันสําคัญด้วยเหรอถ้ามันช่วยคนได้
‪นางไม่ได้ช่วย โอเคไหม
‪ฉันลอง "เปลือยความปรารถนา" ‪ตามที่นางตอแหลแล้ว
‪ฉันไปหาดั๊กที่ทํางาน
‪ไปเซอร์ไพรส์เขาในออฟฟิศเขา ไม่ใส่อะไรเลย
‪มันเป็นความล้มเหลวครั้งใหญ่ น่าอายสุดๆ
‪- ตายแล้ว ‪- อยากจะบ้า
‪พูดจริงเหรอเนี่ย
‪แต่ฉันคิดว่าความอับอายเป็นส่วนนึงของมันนะ
‪ตอนฉันเวิร์กช็อปก็เป็น
‪ไม่ต้องเลย โอเคไหม ฉันจะไม่รับ ‪คําแนะนําอะไรอีกแล้ว แกต้องแฉนาง
‪คําว่าแฉฟังดูเป็นการละเมิดนะ
‪ลิฟ นี่งานแกนะ โอเคไหม
‪มันไม่ใช่เรื่องของความรู้สึกหรือเกรงใจใคร
‪มันเป็นเรื่องของการจริงใจกับผู้อ่านของแก
‪แกต้องการไวรัลเพื่อวาเลรีใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- นี่คือตั๋วกลับบ้านของแก
‪ทุ่มเทกับข่าวเม้าท์มอยหน่อยสิ
‪เอาละ รถฉันอยู่ตรงนี้
‪ไป เขียนซะ
‪ฉันจะกลับบ้าน ทําเหมือนเรื่องทั้งหมด ‪ที่ทํางานดั๊กไม่เคยเกิดขึ้น
‪อะไร
‪นั่นไอแซค
‪เซ็กซี่กว่าที่แกบรรยายไว้อีก
‪แล้วเจอกันนะที่รัก
‪(น้ําผลไม้ฮอลล์สตรีต)
‪ไอแซค หวัดดี
‪ลิฟ ไง โทษที ผมรอแร็ปอยู่
‪เป็นไง ดีขึ้นรึยัง
‪ดีแล้ว เอ่อ ฉันอยากเปิดใจกับคุณหน่อยน่ะ
‪- โอเค ‪- แซค
‪- ไม่ใช่แฮะ ‪- อืม คืองี้...
‪ฉันชอบคุณและฉันสนุกมากเมื่อคืนก่อนโดยที่ไม่เมา
‪และนั่นทําให้ฉันกลัวมาก เพราะ...
‪แต่ที่จริงคุณแม่งส้นตีนอะ เพราะ...
‪- ว่าไงนะ ‪- แม็ค
‪ฉันพูดออกมาแรงกว่าที่ตั้งใจไว้น่ะ
‪ก็แค่คุณแปลกมาก ‪ที่ฉันไปที่อื่นต่อทั้งที่เราไม่ได้เดตกัน
‪และฉันไม่รู้ว่าทําไมเป็นอย่างนั้น
‪- ไลแลค ‪- ไลแลคเหรอ
‪ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ไลแลค
‪อ้อ ไง โทษที ชื่อเพราะนะ
‪ดอกไม้แสนสวย
‪คุณพูดถูก
‪ผมทําตัวแปลกจริง
‪ด้วยความสัตย์จริงนะ ‪คุณก็ทําให้ผมกลัวมากเหมือนกัน
‪จริงเหรอ
‪โอเค
‪ผมยังใหม่กับเรื่องทั้งหมดนี้ ‪การใช้ชีวิตอย่างสะอาด
‪ผมไม่รู้ว่าผมควรจะทําอะไร
‪นอกจากสิ่งที่ตรงกันข้ามกับที่ผมทํามาตลอด
‪ซึ่งมันคืออะไรกันแน่
‪ดําดิ่งสู่สิ่งล่อใจ
‪แล้วไงต่อล่ะทีนี้
‪เป็นเพื่อนร่วมยิมไหม
‪ได้ เพื่อนร่วมยิม
‪ไอแซค
‪ชื่อคุณแล้ว อาหารคุณ
‪ครับ ไอแซค
‪หวัดดีค่ะ
‪(เปลือยตัวเอง ‪คามิลล์ ลาวีน)
‪(เปลี่ยนชีวิตอย่างแท้จริง)
‪คามิลล์ ลาวีนเป็น...
‪คามิลล์ ลาวีนเป็นอะไรหลายอย่าง
‪คืนนี้อยากดูอะไร
‪แล้วแต่นายเลย
‪(ไง แกซซี่ ไม่เจอตั้งนาน...)
‪(ไง เซบ สบายดีไหม)
‪(กล่องข้อความ - แจ้งข่าว ‪เดอะสแตนดาร์ด)
‪(ความจริงถูกเปิดเผย)
‪(มากกว่าโยนีของฉัน)
‪(เจ้าแม่อีโรติกแห่งยุโรป)
‪(คามิลล์ ลาวีนเปิดเผย ‪ยิ่งกว่าโยนีของฉัน)
‪ใช่ เห็นด้วย
‪ฉันจะคุยกับนักเขียน ‪และจะส่งรายละเอียดไปให้ เยี่ยม
‪ขอบคุณ
‪โอเค
‪ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ฉันสัญญาไว้
‪ถูก ไม่ใช่เลย
‪มันบ้าบิ่น ดิบเถื่อน
‪แต่ดูจากการจํานวนการเข้าชมแล้ว ‪ผู้อ่านของเราจํานวนมากเข้าใจ
‪- ถือว่าเป็นเรื่องดีใช่ไหมคะ ‪- ใช่
‪ยอดผู้อ่านเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีการแชร์เยอะมาก
‪และสํานักงานใหญ่ที่นิวยอร์กของเรา
‪เพิ่งตัดสินใจจะลงบทความนี้ในฉบับรายสัปดาห์
‪เริ่ด
‪คุณได้อัปเดตข้อมูลแล้วนะ ไปได้แล้ว ‪ฉันต้องโทรศัพท์
‪ขอบคุณ ขอบคุณค่ะ
‪- ลิฟ ‪- คะ
‪เราทุกคนล้วนกลัวอะไรบางอย่าง
‪แต่สิ่งสําคัญคือสิ่งที่เราทําเมื่อเราเผชิญหน้ากับมัน
‪เฮเลน คิง สแตนดาร์ดค่ะ
‪ใช่ อ่านบทความของฮีลีย์แล้วใช่ไหม
‪ใช่ นางเป็นนักเขียนที่เก่ง
‪- ลิฟ ‪- ว่าไง
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- อะไร
‪แกไม่ได้แฉคามิลล์นี่ แกแฉฉัน
‪โอเค เรื่องนั้นมันเกี่ยวกับ...
‪"บางคนเอาคําแนะนําของคามิลล์ไปทําตาม ‪แบบทื่อๆ เช่น เพื่อนซี้ฉันเอง
‪ที่โผล่ไปที่ทํางานสามี แก้ผ้าล่อนจ้อน
‪แม้นางจะแซ่บแค่ไหน ‪แต่ก็ยังทําให้เขาขึ้นคร่อมนางไม่ได้"
‪ฮาจะตาย
‪นี่ชื่อเสียงฉัน ชีวิตคู่ฉัน ‪เป็นเรื่องตลกสําหรับแกเหรอ
‪ไม่ใช่อยู่แล้ว ก็แค่ไม่กี่บรรทัดเอง ‪ฉันไม่ได้เขียนชื่อแกด้วยซ้ํา
‪ไม่คิดเหรอว่าทุกคนรู้ว่าเป็นฉัน ‪มองไปรอบๆ สิ ลิฟ
‪ฉันก็แค่เขียนอะไรที่คนจะเข้าถึงได้
‪ฉันทําตามที่แกบอก ทุ่มเทกับเรื่องเม้าท์มอย
‪เรื่องเม้าท์มอยของคามิลล์ ไม่ใช่ของฉัน
‪ทําไมแกถึงปกป้องนางวะ
‪แกมีเรื่องดีๆ อยู่แท้ๆ แต่แกเลือก ‪ที่จะหักหลังฉันและเขียนเรื่องห่วยๆ นี่
‪มันไม่ห่วยนะ เอมี่
‪ฉันเปลือยจิตวิญญาณเพื่อมันเลยนะ
‪ตายละ... อะไรนะ
‪แกกลัวว่าแกจะเป็นคนเฮงซวยเหรอ
‪แกเป็นจริงๆ ลิฟ
‪มันไม่ใช่เรื่องใหม่สําหรับใครเลย
‪แกไม่เห็นจริงๆ ใช่ไหม ‪ว่าเรื่องของแกส่งผลกับคนอื่นยังไง
‪ชีวิตพวกเราจะดีขึ้นเมื่อแกกลับไปนิวยอร์ก
‪โทษค่ะ ขอโทษนะคะ
‪นี่เป็นเรื่องด่วนค่ะ ‪ฉันต้องการพบหมอซิงห์เดี๋ยวนี้
‪เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะคะ
‪อยู่ๆ คุณจะโผล่มาโดยไม่นัดหมายไม่ได้
‪- คุณต้องเซ็นเอกสารการแพทย์ให้ฉัน ‪- ฉันไม่อยากให้คุณมาที่นี่
‪นี่ ฉันสัญญาว่าจะดูแลสุขภาพต่อที่นิวยอร์ก
‪แต่ฉันต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้
‪- ช่วยเซ็นหน่อยเถอะ ‪- ฉันไม่เซ็นหรอก
‪เซ็นๆ ไปเถอะ
‪เซ็นๆ เอกสารเวรนี่ไปเถอะ! แม่งเอ๊ย!
‪พระเจ้า
‪ฉัน...
‪ฉันพังแล้วจริงๆ
‪บ้าเอ๊ย
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล