‪- อรุณสวัสดิ์ เพื่อน ‪- แม่เจ้า ลิฟ อีบ้า
‪มาทําอะไรที่นี่
‪ฉันต้องฟิตร่างกายเพื่อเอากรีนการ์ดคืนมาน่ะสิ
‪คนส่วนใหญ่ต้องรอสองสามวัน ‪หลังจากไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล
‪- และบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวค่อยเจอกัน ‪- ฉันรู้ แต่ความรู้สึกของแกมันช่าง...
‪- แกสะกดรอยตามฉันวิ่งเหรอ ‪- แค่อยากเช็กว่าเราโอเคกัน
‪ไม่
‪เดี๋ยวดิ ฉันเข้าใจนะว่าแกโกรธ
‪- ให้ตายสิ ‪- บอกหน่อยสิว่าฉันต้องทําไง
‪เริ่มจากไปขอโทษเจ้านายฉันก็ได้
‪รู้เรื่อง
‪แม่เจ้า หยุดก่อนได้ไหม
‪- นี่มันแย่มาก ‪- ไม่
‪พระเจ้า
‪แม่งเอ๊ย เวร
‪บ้าชะมัด
‪(Wellmania: ไขว่คว้าหาสุข(ภาพ))
‪แกต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านสมรรถภาพทางกาย ‪ถ้าแกถามน้องชายแก...
‪หนูแชทไปหานางตั้งหลายทีแล้ว ‪และนางตอบมาด้วยอีโมจิหน้าโกรธอย่างเดียว
‪- โทษน้องได้เหรอ ‪- โอ๊ย เข้าใจน่ะแม่ นางเป็นลูกคนโปรด
‪ยืดแขนให้ตรง
‪ไอ้นี่หนามาก
‪ใช่ แกต้องการอะไรที่มันเปิดลําไส้แก
‪วันนี้เป็นไงคะ
‪เหมือนเดิมเป๊ะ
‪ให้ตายสิ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนเนี่ย
‪แกเพิ่งปรับพฤติกรรมได้แค่สามวันเองนะ
‪คิดดูสิว่าชีวิตนี้แกสะสมขยะมามากแค่ไหน
‪อะไร หนูต้องกินไอ้นี่ ‪และออกกําลังกายไปตลอดชีวิตเหรอ
‪หนูเป็นนักวิจารณ์อาหารนะ จะเป็นไปได้ยังไง
‪แม่กินเบอร์เชอร์และเดินห้ากิโลเมตรทุกเช้า
‪ฮีโร่ไม่ได้สวมผ้าคลุมทุกคนนะ ลอร์เรน
‪ให้ตายสิ โอลิเวีย
‪แกต้องจริงจังกับสุขภาพตัวเองได้แล้วนะ
‪หนูก็กินไอ้นี่อยู่ไง
‪ใช่ แล้วแกจะได้กลับไปนิวยอร์ก ‪ไปทํางาน และ...
‪และทําร้ายร่างกายตัวเองต่อ
‪ตื่นได้แล้วจ้ะ แกไม่ได้อายุ 20 แล้ว ‪และชีวิตคนเราก็ไม่ได้มีทางลัด
‪แล้วแต่แม่จะเชื่อเถอะ
‪(แพคเกจบอนไดชําระร่าง)
‪บอนไดชําระร่างเหรอ
‪- จริงดิ ‪- ค่ะ จริง
‪มิแรนดา เคอร์อวยยศมันสุดๆ ‪ครั้งก่อนที่หนูสัมภาษณ์นาง
‪หมอไพรซ์บอกว่าการดีท็อกซ์พวกนั้นแพงหูฉี่ ‪สัญญาทั้งที่รู้ว่าทําไม่ได้ แล้วก็ฆ่าเรา
‪หมอไพรซ์นั่นแหละที่จะฆ่าใครสักคน
‪แม่รู้ไหมว่าเมื่อวันก่อนเขาลืมว่าพ่อตายไปแล้ว
‪ใช่ อีกหน่อยเขาต้องสั่งจ่ายอสุจิหอยทาก ‪ให้คนเป็นหูดแน่
‪โอลิเวีย
‪จริงๆ นะแม่ แม่ควรพูดอะไรสักอย่าง ‪ก่อนที่เขาจะทําร้ายใครจริงๆ
‪และแกก็ควรขอโทษน้องชายแก
‪วันนี้มีคนอยากให้ขอโทษเยอะจัง
‪(นวด)
‪ไงคะ วาเลรี
‪อีกหนึ่งชั่วโมงคุณจะทําอะไรอยู่เหรอ
‪- ทําไมเหรอคะ ‪- มีบางอย่างเกิดขึ้น
‪มันเป็นเรื่องแบบที่ฉันต้องให้คุณเขียนเลย
‪เด็กซ์เตอร์ เฟเบียนใช้ทุกส่วนของสัตว์ทําอาหาร
‪ในขณะที่คุณตัดหัวไก่ที่ชําแหละออกได้
‪ตายแล้ว นั่นมัน...
‪มันเป็นเรื่องแบบที่ผู้บริหารรายการจะชอบเลย
‪- ฉันจะใส่ชื่อคุณในรายชื่อนะ ‪- คุณช่วยหยุดก่อนได้ไหมคะ
‪ขอโทษค่ะ ฉันยังอยู่ที่ออสเตรเลียอยู่เลย
‪อะไรวะเนี่ย ลิฟ ‪ไหนบอกว่าจะกลับมาภายในวันจันทร์ไง
‪ฉันทํางานหนักเพื่อคุณอยู่ที่นี่ ‪แต่คุณอยู่อีกซีกโลกเนี่ยนะ
‪ฉันอยากให้คุณอยู่ที่นี่ และเป็นที่สนใจ
‪- ฉันจะกลับไปเร็วๆ นี้แหละ ‪- เริ่ด
‪แต่ตอนนี้ไม่มีประโยชน์กับฉัน หรือคุณ
‪- ให้ฉันเขียนที่นี่นะ ‪- ตามเจนให้ที
‪ฉันสัญญาว่ามันจะ...
‪วาเลรี ฮัล...
‪เรื่องรางวัลเมื่อคืนก่อน ‪ฉันอยากบอกว่าฉันขอโทษ
‪เอมี่เจ๋งสุด ส่วนฉันมันงี่เง่า
‪- แล้วเดอะสแตนดาร์ดล่ะ ‪- สื่ออิสระ
‪เพิ่งเป็นสมาชิกใหม่ล่าสุด แฟนตัวยง
‪ขอบคุณ สําหรับสิ่งที่ส่งอีเมลมาบอกก็ได้
‪ให้ตายสิ
‪- คุณโอเคไหม ‪- โทษทีค่ะ
‪ฉันเพิ่งวิ่งครั้งแรก
‪- รู้สึกเหมือนโดนรถบรรทุกชนเลย ‪- เฮเลนคะ
‪ฉันต้องกําจัดขยะจากตับไตไส้พุงฉัน ‪ฉันจะได้กลับไปนิวยอร์ก
‪และกลับไปทํางาน ‪เป็นตับไตไส้พุงขยะมืออาชีพ ซึ่งย้อนแยงมาก
‪ฉันกําลังคิดจะทําบอนไดชําระร่าง
‪ตลกดีนะ คุณน่าจะเขียนเรื่องนี้
‪ขอโทษนะคะ
‪- โอเค ทุกคน ใกล้กําหนดส่งแล้ว ‪- หวัดดี
‪อะไรวะเนี่ย
‪ไม่เป็นไรน่า ใจเย็น
‪วันนี้เรามีอะไรกันบ้าง
‪เพื่อน อะไรวะเนี่ย ‪แกจะซุ่มโจมตีเจ้านายฉันที่ที่ทํางานฉันไม่ได้
‪ก็แกบอกให้ฉันขอโทษนี่หว่า
‪- โอ๊ย ส่งอีเมลมาก็ได้ ‪- ส่งอีเมลมาก็ได้ เออ
‪- แต่ฉันคิดออกแล้ว ‪- คิดอะไรออก
‪วิธีสร้างความฮือฮาให้วาเลรี ‪ระหว่างที่ติดอยู่ในเมืองที่น่าเบื่อนี่
‪- คําตอบอยู่ตรงนี้ ‪- อย่าพูดว่าเซ็กซ์เทปนะ
‪ไม่ อี๋ นี่ไม่ใช่ปี 2008 นะ
‪ฟังนะ "นักชิมมืออาชีพชําระร่างอย่างหนัก
‪โดยไม่มีการเอาอะไรเข้าไปเลย ‪และทุกอย่างถูกเอาออกมา"
‪ดูสิ
‪"การควบคุมอาหารสี่วัน
‪ด้วยการอดอาหาร ยาระบายสมุนไพร ‪ฝังเข็ม ครอบแก้ว และขับอุจจาระ..."
‪- และแกขายเรื่องนี้ให้วาเลรีไปเนี่ยนะ ‪- ไม่ต้องขายหรอก
‪ฉันแค่ต้องเขียนเรื่องสักเรื่อง
‪ที่จะเป็นที่สนใจ และเรื่องนี้จะเป็นที่สนใจ
‪ทําไมล่ะ การชําระร่างครั้งนี้ ‪จะทําให้ฉันได้เรื่องราวที่น่าสนใจโคตรๆ
‪และขณะเดียวกันก็ทําให้ความดันฉัน...
‪เปรี้ยง! กรีนการ์ด กลับบ้าน
‪ช่างหัวการคุมอาหาร ช่างหัวการออกกําลังกาย
‪สิ่งเดียวที่ฉันต้องทําคืออดอาหาร ‪และล้างลําไส้ฉัน
‪เรื่องนี้มันดีของมันอยู่แล้ว
‪- โอเค เป็นฉันก็อ่านนะ ‪- ใช่
‪ให้ตายสิ
‪- มีไรป่าว ‪- โดนลากลงนรกออนไลน์น่ะ
‪โห งานแกนี่ผ่อนคลายดีจริงๆ
‪เสาร์อาทิตย์นี้เป็นวันเกิดอาร์ชี่ด้วย
‪มีเด็กเปรตบางคนแกล้งเขาที่โรงเรียน ‪ฉันเลยอยากทําให้มันดี
‪โอเค ฉันต้องไปแล้ว
‪ไม่ นี่ ไปกับฉันหน่อยนะ ‪ตอนที่ฉันโดนสายยางเจาะ
‪แกไปนวดก็ได้ ที่นั่นเหมือนสปาเลย
‪ฉันไม่อยากนวด ‪ฉันอยากให้ผู้แจ้งเบาะแสคนนี้โทรมา
‪แกเป็นนักข่าวนะ
‪ไม่อยากเห็นเหรอว่า ‪อะไรออกมาจากรูโสโครกของฉัน
‪- ไม่ อย่าพูดว่ารูโสโครก ‪- รูโสโครกของฉันน่ะเหรอ
‪ฉันเกลียดแก ไปจากที่นี่ซะ
‪รูโสโครกของฉัน รูโสโครก
‪เออ ฉันจะไป เงียบได้แล้ว
‪นี่ไม่ใช่เรื่องการใช้ทุกส่วนของสัตว์ ‪ที่เจ้านายฉันคาดหวัง
‪โอ้! โอเค ทะลวงเข้าไปแล้ว
‪ตอนนี้คุณจะรู้สึกว่าตัวเองขยายตัว
‪- ทางจิตวิญญาณเหรอ ‪- ในรูก้นคุณค่ะ
‪เหมือนโรงพยาบาลสัตว์เลยว่ะ
‪- แกเป็นไงบ้าง ‪- มันค่อนข้างมันเยิ้มน่ะ
‪เราขอให้ไม่ใช้มือถือในพื้นที่ปลดปล่อยนะคะ
‪ขอบคุณที่ขอค่ะ และคําตอบของฉันคือไม่
‪โทษที
‪ให้ตายสิพวก แกต้องเคี้ยวอาหารนะ
‪ตายแล้ว สุขภาพฉันแย่มาก
‪ดูฉันสิ ฉันต้องปล่อยออกทางสายยาง
‪น่าอายชะมัด
‪- เฮ้ย เราควรถ่ายรูปกัน ‪- เออจริง
‪ยกขึ้นหน่อย
‪- อิ๊บ ‪- ลิฟ!
‪ไม่ เพื่อน หยุดนะ ‪แกต้องผ่อนคลาย ดื่มชาหน่อยสิ
‪วิเคราะห์สิ่งที่อยู่ในตัวฉัน
‪ผู้แจ้งเบาะแส!
‪โอ้ ไม่ ระหว่างระบายออกไม่ได้
‪เชี่ย! เชี่ย!
‪คุณไม่อยากทําแบบนั้นหรอก
‪ค่อยโทรกลับไปได้ไหม
‪ไม่ได้ มันไม่โชว์เบอร์
‪อย่าดึงนะ
‪ฮัลโหล
‪บ้าเอ๊ย
‪- บางที... ‪- อย่า อย่าเชียว
‪- ช่วงนี้อากาศดีนะคะ ‪- มากๆ ข้างนอกอากาศดีเนอะ
‪ฉันเข้าใจค่ะ ‪เราจะระวังไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ขอโทษอีกครั้งนะคะ
‪- คราวนี้มีเรื่องอะไร ‪- เขาจ่ายยาผิด
‪สั่งให้กินสองเท่า
‪ไวอากร้า
‪คงเป็นคืนที่หนักน่าดูเลยเนอะ
‪ดีใจที่ได้เจอคุณอีกครั้ง...
‪เชอร์ลีย์
‪ใช่ เชอร์ลีย์
‪ขอให้โชคดีเรื่อง...
‪- ทุกเรื่องเลย ‪- ไม่ต้องห่วง โอเค
‪ยังไงก็เถอะ ฉันแค่คิดว่าฉันต้องบอกให้คุณรู้
‪แหม ให้ตายสิ
‪หวังว่าเขาคงไม่กินทีเดียวหมดนะ ‪เมียเขาคงเดินไม่ได้แน่
‪นั่นสิ ฉันไม่อยากเป็นเธอเลย
‪แต่นี่มันเป็นครั้งที่สองแล้ว ‪ที่เกิดขึ้นในสัปดาห์นี้
‪และแน่นอนว่าคนเราผิดพลาดกันได้
‪มันเกิดขึ้นได้กับทุกคน
‪แต่มันมีรูปแบบค่ะ
‪และฉันรู้สึกว่ามันจะเป็น ‪การไร้ความรับผิดชอบถ้าฉันไม่พูดอะไร
‪ลอร์เรน คุณพยายามจะพูดอะไรกันแน่
‪ฉันกังวลเรื่องความผิดพลาดพวกนี้ค่ะ
‪และจากประวัติครอบครัวคุณ
‪ฉันคิดว่าคุณควรได้รับการตรวจภาวะสมองเสื่อม
‪ไง ฉันมาแถวนี้พอดี เอมี่อยู่ไหม
‪พวก ผมไม่แน่ใจว่าเธอพร้อมจะเจอใครไหม
‪เอมส์ ลิฟมา
‪หมายความว่าไงที่ว่า ‪ทําซอสเสจโรลวีแกนกับปลอดกลูเต็นไม่ได้
‪ได้ งั้นเอาทั้งสองแบบ
‪หวัดดีค่ะ คุณและคุณนายควาน
‪- ไง ‪- สวัสดีค่ะ
‪ตายแล้ว น่ากินมากเลย
‪ไง ลิฟ มากินมื้อค่ําเหรอ
‪- ยินดีต้อนรับคุณเสมอนะ ‪- ไม่ได้หรอกค่ะ
‪ก็อยากกินนะ แต่อดอาหารอยู่
‪บอนไดชําระร่าง ห้ามกินอาหาร
‪พวกคนขาวต้องเจอความอดอยากให้มากกว่านี้นะ
‪ลิฟ
‪ไง!
‪เด็กที่ใกล้จะถึงวันเกิดนี่เอง
‪- ให้ผมเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪เปิดเลยได้ไหมครับ
‪ได้สิ ทําไมจะไม่ได้
‪- โห ‪- ไม่นะ
‪- ใช่เลย ‪- ดูสิว่าลิฟให้อะไรอาร์ชี่
‪คําว่า "ตื่นเต้น" ยังน้อยไป
‪- นี่ คุยกันหน่อยได้ไหม ‪- อะไร เรากําลังจะกินข้าว
‪อีวี่ ล้างมือหน่อยได้ไหม ได้เวลาอาหารค่ําแล้ว
‪- เคๆ ‪- แกโกรธฉัน
‪ฉันแค่เครียด
‪เราบอกว่าไง อาร์ชี่
‪ขอบคุณครับ ลิฟ คุณจะมาปาร์ตี้ของผมไหม
‪ฉันมาที่นี่เรื่องนี้แหละ ‪ถ้ามีอะไรให้ช่วยเรื่องปาร์ตี้ ฉันช่วยได้นะ
‪- ลิฟช่วยเรื่องเกมได้ ‪- นางทําได้
‪นางทําได้จริงๆ
‪- ก็ได้ ‪- เริ่ด
‪ผมเงางาม เล็บแข็งแรง ดวงตาเปล่งประกาย
‪การรับรู้กลิ่นดีขึ้น ไม่หิวเลย และไม่เจ็บปวดเลย
‪แล้วก็หื่นแบบแปลกๆ ด้วย
‪ฝันรุนแรง เย่อกับเซนทอร์เนี่ยนะ
‪หําใหญ่มาก
‪ค่อยคุยเรื่องหํากันหลังบ่ายได้ไหม โอลิเวีย
‪หนูกําลังบันทึกข้อความเพื่องานต่างหาก
‪เป็นไรป่าวแม่ แม่ดูเหวี่ยงๆ
‪ขอบใจนะที่ดูออก
‪เออแม่ วันนี้วันหยุด
‪เพราะงั้นหนูจะไปเดินกับแม่ ‪คุณนายห้ากิโลเมตรทุกเช้า
‪วันนี้ไม่เดิน
‪แต่แม่เดินทุกเช้านะ
‪แม่ไม่มีอารมณ์ อีกอย่าง ‪แกจะอดอาหารจนตายไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ แต่หนูมีพลังเพิ่มขึ้นแบบปรู๊ดปร๊าดเลย
‪รู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่
‪ที่จริง อันนี้ดีนะ
‪พลังเพิ่มขึ้นปรู๊ดปร๊าด รู้สึกเหมือนได้เกิดใหม่
‪วาเลรีจะต้องชอบเรื่องนี้สุดๆ ‪แม่ ดูนี่สิ
‪ไม่เจ็บแล้ว
‪- ก็นิดนึง ‪- ไปพบผู้เชี่ยวชาญด้านสมรรถภาพทางกายซะ
‪เช่นคนที่คลานตามแกออกมาน่ะ
‪โทรหาน้องชายแกซะ
‪ป.ล. ถ้าต้องเปรียบเทียบ ‪หําของเซนทอร์กับผลไม้
‪ก็คงเป็นสับปะรดมั้ง
‪(ไกลด์ยิม)
‪(แกเร็ท ‪เทรนเนอร์ส่วนตัว)
‪ไม่นะไม่! โอ้ โอเค เอาละ ได้
‪ช่วยฉันหน่อย ช่วยด้วย
‪ไหวไหมครับ นี่ครับ จับนี่ไว้
‪ตายแล้ว นั่นจู๋คุณรึเปล่าน่ะ
‪- ผมผิดเอง ไม่เป็นไร ‪- ตายแล้ว ฉันนี่...
‪- ไม่เป็นไร ฉันแค่จะ... ‪- มานี่ ไม่ คุณไม่เป็นไร
‪- ไม่ยากหรอก ‪- ไม่!
‪- พระเจ้า ‪- โอ๊ย ตายแล้ว
‪เข้ ฉันขอโทษจริงๆ
‪คุณโอเคไหม
‪- ไม่ ‪- ให้ตายสิ ลิฟ
‪อะไรวะเนี่ย
‪นายช่วยได้เสนอนะ แกซ
‪ไม่ ไปให้พ้น คนลงทะเบียนเต็มแล้ว
‪แต่ฉันเป็นพี่นายนะ ‪และแม่บอกว่านายต้องเทรนให้
‪- เฮ้ย นี่ไม่ใช่ร้านขายยานะ ‪- อะไร ก็ฉันต้องกินแอสไพริน เจ็บไปหมดแล้ว
‪เพื่อน ผมขอโทษจริงๆ นางคือฝันร้ายสุดๆ
‪ไม่เป็นไร
‪เงียบไปเลย อย่าไปฟังเขานะ ‪ฉันเป็นมนุษย์แสงตะวัน
‪ผมดูออก
‪คุณทําให้วันของผมสดใสขึ้นจริงๆ
‪ขอร้องล่ะ แกซ
‪นี่นายโกรธเรื่องงานแต่งจริงเหรอ
‪โอ้ นี่เธอกําลังขอให้ฉันช่วยให้เธอ ‪สุขภาพดีฟรีๆ จริงเหรอ
‪ฟังนะ ฉันจะกลับไปอเมริกาได้ ฉันต้อง...
‪โอ๊ย เธออยากจะรีบไปจากพวกเรา ‪ให้เร็วที่สุดใช่มะ
‪ขอให้โชคดีกับการจัดการทั้งหมดนี่
‪ผมว่าพวกคุณต้องการความเป็นส่วนตัว ‪ผมไปประคบข้างนอกละกัน
‪โอเคนะ
‪เขาเป็นอะไรน่ะ
‪อดีตนักฟุตบอลที่...
‪- ไม่นะ ไม่ อย่าแม้แต่จะคิดเชียว ‪- อะไรเล่า
‪นี่เป็นพื้นที่ปลอดภัยของไอแซค ‪และเธอไม่ใช่คนที่ปลอดภัย
‪ช่วยฟังฉันหน่อยได้ไหม
‪ผลของการชําระร่างน่ะ ล้างลําไส้มา
‪- ไปเลย... ‪- ได้
‪ฉันแค่...
‪ไม่ ไปเลย
‪ให้ตายสิ
‪ฉันไม่เข้าใจเลย เมื่อวานฉันรู้สึกดีมาก
‪ฉันต้องไปช่วยเพื่อนจัดงานวันเกิดลูก
‪ทุกคนเป็นแบบนี้ในขั้นตอนนี้ค่ะ
‪ฉันรู้ว่ามันโหดมาก ‪แต่มันก็คุ้มค่าถ้าคุณผ่านมันไปได้
‪โอเค
‪ก่อนที่เราจะเริ่มกัน มาเช็กกันอีกรอบดีกว่า
‪- วันนี้ยังไม่ได้ไปสปาใช่ไหมคะ ‪- ยังค่ะ
‪- ไม่รู้สึกจะเป็นลมใช่ไหม ‪- ไม่
‪กินยาอะไรไปบ้างไหม ยาละลายลิ่มเลือด ‪แอสไพริน ใน 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา
‪- ทําไมเหรอ ‪- มาตรการความปลอดภัยค่ะ
‪เราจะต้องจัดตารางกันใหม่
‪ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
‪เยี่ยมค่ะ
‪พร้อมชําระร่างรึยังคะ
‪พร้อมค่ะ
‪ดูสภาพแกสิ
‪บอกแล้วว่าการชําระร่างมันไร้สาระ
‪ไม่เป็นไรหรอกน่า
‪นี่ แม่ หนูช่วยนะ...
‪แกพยายามช่วยทีไร มีแต่แย่ลงทุกที
‪ก็ได้ พูดแบบนี้หนูเสียหายนะ
‪- โอลิเวีย ‪- ตายแล้ว
‪แกกําลังทําให้ที่นี่เป็นที่เกิดเหตุฆาตกรรม
‪มันเป็นเพราะแอสไพริน ‪หนูไม่รู้ว่าหนูยังเลือดออกอยู่
‪- ก็ใช่น่ะสิ ‪- ใช่ เพราะแม่ทําสะเก็ดแผลหลุดไง
‪แล้วเป็นความผิดของแม่เหรอ
‪พระเจ้าช่วย
‪แม่ เป็นอะไรเนี่ย
‪หมอไพรซ์ไล่แม่ออก
‪อะไรนะ
‪- ทําไมล่ะ แม่ทํางานที่นั่นมาเป็นชาติแล้วนะ ‪- ใช่ แม่รู้
‪แล้วเกิดอะไรขึ้น
‪งี่เง่ามาก แม่เชื่อที่แกแนะนํา
‪แล้วไปคุยกับหมอไพรซ์ ‪เรื่องที่เขาสูญเสียความทรงจํา
‪- เขาไม่อยากฟัง ‪- แม่ทําถูกแล้วนะ
‪ไม่สําคัญหรอกว่ามันถูกหรือผิด
‪แม่ไม่มีงานทําแล้ว
‪มันอาจจะเป็นเรื่องดีก็ได้
‪แม่ทํางานหนักมาก ทีนี้จะได้สนุกบ้างซะที
‪เหมือนแกน่ะเหรอ
‪แกได้อะไรจากมันบ้าง
‪แกมีเงินเก็บเท่าไร
‪มีเงินสะสมเกษียณเท่าไหร่
‪แกอาจจะมีชีวิตอยู่ไปวันๆ ‪แต่ในโลกแห่งความจริง...
‪หนูอยู่ในโลกแห่งความจริงนะ
‪อย่ามาวิจารณ์ชีวิตหนูเพราะแม่กลัวความสุข
‪แม่ไม่ได้กลัวความสุข แม่มีความสุขจะตาย
‪แม่เป็นคนร่าเริงนะ
‪บอกสามอย่างที่ทําให้แม่มีความสุขมาหน่อยสิ
‪เอาสิ บอกมาเลย
‪- กาแฟ ‪- พระเจ้า
‪- โทรทัศน์ ‪- ว้าว น่าตื่นเต้นจัง อะไรอีก
‪แม่
‪เอาจริงดิ
‪(วันนี้ยกเลิกบริการรถประจําทางทั้งหมด)
‪นี่
‪ลิฟ ฮีลีย์
‪สแตฟรอสเหรอ
‪เฮ้ย พวก นี่ลาซานญ่าลิฟ ‪นึกว่าเธออยู่ที่นิวยอร์กซะอีก
‪ก็ใช่
‪นี่ ฉันจะไปหาเอมี่ที่บรอนเต้ ‪ช่วยไปส่งหน่อยได้ไหม
‪ได้สิ ขึ้นรถเลย
‪โห
‪เพื่อนนายเมาได้ที่เลยนะ
‪จะบอกให้ว่าอะไร ‪ที่ทําให้ผมประหลาดใจเรื่องกีฬา
‪- อะไร ‪- การรักกอล์ฟ
‪ผมอยากตีกอล์ฟมาตลอดนะ
‪ขอบคุณค่ะ มันเป็นผ้าลินินจากฝรั่งเศส
‪แมลงวันเยอะมาก
‪อย่างน้อยแมลงวันก็กินอาหารอยู่
‪- ขอบใจนะ สแตฟ ‪- ยินดี ลิฟ
‪- เอมี่ ดูสิว่าใครมาส่งฉัน ‪- เอมี่
‪- สแตฟรอส ‪- ได้ยินว่าเธอใช้ชีวิตแบบนี้
‪- มีคนไฮโซขึ้นนะเนี่ย ‪- โอเค
‪ชอบที่เธอเล่นงานเหรัญญิกเมื่อเดือนที่แล้วนะ
‪ข่าวด่วน สแตฟรอส คาร์เวลาสยังคลั่งเธออยู่
‪นี่เพิ่งปุ๊นมาเหรอ
‪แค่ดมที่คนอื่นปุ๊นมาน่ะ
‪เฮ้ย หลังแกไปโดนอะไรมา
‪ก็ไอ้บอนไดชําระร่างบ้องตื้นที่ฉันทําอยู่น่ะ
‪ห้ามทําเฟอร์นิเจอร์พัง ‪ห้ามตัดสินทางเลือกชีวิตของเพื่อนฉัน
‪และจําไว้ว่านี่คือปาร์ตี้เด็ก
‪ทุกคนคะ นี่ลิฟ เพื่อนสนิทฉัน ‪ตั้งแต่ม.ปลาย กลับมาจากนิวยอร์ก
‪- ลิฟ นี่ทุกคน ‪- หวัดดีค่ะ
‪เป็นไงบ้าง ยินดีที่ได้รู้จักนะ
‪ที่จริงเราเจอกันที่งานวันเกิดเอมี่แล้ว
‪คุณทําหม้อทอดไร้น้ํามันที่เราซื้อให้เอมี่พัง
‪โอ้ เวร
‪โทษที ฉันกินไม่ได้ ฉัน...
‪ฉันอดอาหารอยู่ โทษที
‪ฉันว่าตุ่มรับรสฉันเปลี่ยนไปแล้ว ‪รสชาติมันแย่มาก
‪มันปลอดสารก่อภูมิแพ้
‪ขืนกินอาหารปกติ เด็กครึ่งนึงได้อาละวาดแน่
‪แต่นั่นแหละ มันมีสองห้องนอน
‪ตั้งราคาไว้ที่ 1.65 อยู่ชั้นล่าง ไม่มีที่จอดรถ
‪ราคามันขึ้นไปกว่าสามล้าน
‪พระเจ้า ฆ่าฉันเถอะ
‪- การประมูล คือการสังหารหมู่ชัดๆ ‪- การสังหารหมู่
‪การสังหารหมู่
‪ได้เล็งอะไรไว้บ้างรึยัง ลิฟ
‪คุณกําลังคุยกับคนอายุ 39 ‪ที่เพิ่งรูดบัตรเครดิตเต็มวงเงิน
‪และอยู่บ้านกับแม่ ฉันมองหาบ้านอยู่ไหมน่ะเหรอ
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪ต้องชอบดูอสังหาฯ แบบเกลียดๆ ใช่ไหม
‪เป็นวิธีที่เจ๋งมากในการ ‪ตั้งคําถามกับทางเลือกในชีวิต
‪- แล้วคุณทํางานอะไรเหรอ ‪- ฉันเป็นนักเขียน
‪เขียนเรื่องนั้นเรื่องนี้ อาหาร วิถีชีวิต ‪หลักๆ ก็ทําให้นิตยสารแบงเควท
‪ที่ฉันอดอาหารก็ทําเพื่อบทความที่ฉันเขียนอยู่
‪- พระเจ้า อยากมีชีวิตแบบนั้นจัง ‪- นางกําลังถ่อมตัวสุดๆ
‪ฉันบอกพวกเขาได้ไหม
‪ลิฟกําลังจะเป็นกรรมการ ‪ในรายการทําอาหารใหม่ที่เจ๋งและน่าตื่นเต้นมาก
‪รายการยังไม่ได้ประกาศรายชื่อกรรมการ ‪อย่างเป็นทางการหรอก
‪แต่มันเป็นเรื่องใหญ่มาก
‪- ผู้แจ้งเบาะแสของฉัน ‪- พ่อครับ
‪- เป็นอะไรไปพวก ‪- เบเดนบอกว่าปาร์ตี้น่าเบื่อ
‪อาร์ช แม่ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจหรอก
‪- นี่ คืองี้ ฉัน... ‪- ไปเถอะ ฉันอยู่ได้
‪- ไปเถอะ ‪- โอเค
‪ตายแล้ว
‪แม่เจ้า โหดจัง
‪ไง
‪พ่อคิดว่ามันจะทําให้ ‪พ่อแม่คนอื่นประทับใจถ้าเกมให้ความรู้
‪อืม ซึ่งไม่ใช่เลย
‪โอเค เด็กๆ
‪เล่นเกมกัน
‪เร็วเข้า ทิมมี่ ฟาดหัวมันเลย
‪ใช่... โธ่ ไม่นะ
‪ไม่คิดว่ามันส่งเสริมการทารุณสัตว์เหรอ
‪ลารู้ว่ามันทําอะไรน่ะ เดนิส
‪- ไดแอนต่างหาก ‪- นี่ ไอ้หนู... ขอบใจ
‪เฮ้ย!
‪ฉันมีอีพิเพ็น
‪- ควายวิ่ง! ‪- ควายวิ่ง!
‪- สงครามอาหาร! ‪- สงครามอาหาร!
‪เป็นปาร์ตี้ที่เจ๋งที่สุดเลย
‪พ่อ
‪- นี่ แกโอเคไหม ‪- ไม่ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
‪- นั่งก่อนสิ ‪- โอเค
‪เอ้า กินนี่ซะ ไม่มีกลูเตน แต่มีน้ําตาล
‪- ไม่ได้ ชําระร่างน่ะ ‪- กินเถอะ
‪มัน...
‪- ได้เรื่องไหม ‪- อ๋อ ได้
‪เพิ่มน้ําตาลในเลือดแกซะ
‪ขอโทษนะที่ไม่ได้อยู่กับแก ‪ที่งานรางวัลเมื่อคืนก่อน
‪และอย่าบอกว่าไม่เป็นไร เพราะฉันรู้ว่าเป็น
‪ฉันแค่อยากให้แกรู้ว่าฉันเสียใจ
‪ขอบใจ
‪- เราโอเคกันไหม ‪- เราโอเคกัน
‪ขอโทษที่ทําให้เด็กคนนั้นเป็นภูมิแพ้นะ
‪เขาไม่ตายหรอก
‪เบเดนมันงี่เง่า
‪(บิลค่าไฟ)
‪ขอบใจนะที่ช่วย ดัลเบิร์ต
‪แค่งานเธอก็ยุ่งมากพอแล้ว
‪ไม่หรอกครับ ในตลาดนี้ ‪ปกติบ้านก็ขายตัวเองได้อยู่แล้ว
‪อีกอย่าง เราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ‪นั่นแปลว่าคุณควรจะรู้
‪ความลับแย่ๆ ของผม
‪ผมชอบจัดการเรื่องการเงินมาก
‪จริงๆ นะครับ ‪การรวมเงินเกษียณอายุของแกซ
‪เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตผมเลย
‪ฉันแค่อยากรู้ว่าฉันมีเงินมากพอที่จะอยู่รอด
‪ก่อนจะหางานใหม่ได้
‪โอเค งั้นมาดูกันว่าเรากําลังดูอะไรกันอยู่
‪ตลกดีนะ ฉันทํางานที่นั่นตั้งแต่เกรแฮมตาย
‪ผ่านมาทั้งเรื่องร้ายและดี
‪งานนั้นช่วยฉันไว้
‪ไม่รู้ฉันจะเป็นคนยังไงถ้าไม่มีงานนั้น
‪ลอร์เรน ผมต้องบอกเลยว่า ‪คุณอยู่ในสถานะที่ดีมาก
‪ระหว่างเงินเก็บของคุณ ‪กับเงินสะสมเพื่อวัยเกษียณ
‪คุณสามารถออกจากงานได้เลยถ้าอยากออก
‪- หมายถึง... ‪- เกษียณ
‪วันนี้เลย คุณกําลังใช้ชีวิตตามความฝัน
‪- อะไรนะ ‪- ทักทายกับชีวิตใหม่ของคุณได้เลย
‪และนี่คือจุดจบของการชําระร่างของคุณ
‪ลืมตาค่ะ
‪รู้สึกยังไงบ้างคะ
‪ที่จริงก็ดีมากเลยละ
‪ถึงฉันจะทําพลาดก็เถอะ
‪หมายความว่ายังไงคะ
‪ฉันกินคัพเค้กไปชิ้นนึง
‪คนส่วนใหญ่ก็พลาดค่ะ
‪- จริงเหรอ ‪- ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอก
‪และคัพเค้กชิ้นเดียว ‪ไม่ได้ทําให้การชําระร่างทั้งหมดหายไป
‪และการชําระร่างครั้งเดียวก็ไม่ได้แก้ไข
‪ทุกอย่างที่เราทํากับร่างกายเรามาตลอดชีวิต
‪นี่เป็นแค่จุดเริ่มต้นของการเดินทางของคุณ
‪ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪ตั้งแต่ปากเหม็นและท้องเสีย
‪ไปจนถึงผมเงางามและฝันว่าเย่อกับเซนทอร์
‪เรื่องราวนี้เต็มไปด้วยเรื่องน่าประหลาดใจ
‪แต่ฉันหลับสบายขึ้น และฉันคิดอะไรออกมากขึ้น
‪และการไม่เอาอะไรเข้าปากฉันเลย
‪ทําให้คิดได้ว่าก่อนหน้านี้ ‪ฉันเอาของโสโครกเข้าไปในปากมากแค่ไหน
‪ถึงแม้บางครั้งชีวิตก็ต้องการ ‪คัพเค้กเป็นครั้งคราวก็เถอะ
‪อีกอย่าง ความดันฉันก็ลดลง
‪แค่ไม่มากเท่าที่ฉันต้องการ
‪คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪คุณเสียเวลาไปหลายวัน ‪หลายวันที่คุณทําสิ่งที่ถูกต้องได้
‪ความดันฉันลดลงนะ
‪- น้อยมาก ‪- และดวงตาฉันก็เปล่งประกาย
‪ไม่เกี่ยวกับทางการแพทย์
‪ผู้หญิงที่ชําระร่างให้ ‪บอกว่าการเผาผลาญของเรา...
‪แล้วผู้หญิงที่ชําระร่าง ‪มีคุณวุฒิด้านการแพทย์อะไรบ้าง
‪นี่วาเลรีนะ
‪คุณคิดได้ไงว่าการเขียน ‪เรื่องการเคลื่อนไหวของลําไส้คุณ
‪จะทําให้ผู้บริหารประทับใจ
‪รีบกลับมาที่นี่เลย ฉันอยากให้คุณ ‪อยู่ที่นิวยอร์กเพื่อเขียนเรื่องต่างๆ
‪บ้าเอ๊ย
‪(แกเร็ท เทรนเนอร์ส่วนตัว ‪ไกลด์ยิม)
‪- แกซ ‪- ให้ตายสิ อะไร...
‪โทษที
‪ฉันอยากให้นายช่วยจริงๆ
‪ฉันอยากให้นายช่วยเรื่องนี้
‪งานนี้ที่นิวยอร์กสําคัญมาก และฉันทํามันพังไม่ได้
‪ฉันขอโทษที่พูดแบบนั้นเรื่องงานแต่งนาย
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪และที่จริงฉันติดต่อคนที่
‪หาดอกโบตั๋นในต่างประเทศได้ ‪ให้นายแล้วด้วย ถึงที่นี่จะไม่มีก็เถอะ
‪มั่นใจว่าจะมีผลกระทบ ‪ต่อสิ่งแวดล้อมเยอะเลย แต่มันจะดูปังมาก
‪และถ้านายต้องการ
‪ฉันยินดีอย่างยิ่งที่จะเป็นพิธีกรให้งานแต่งนาย
‪- ไม่ ‪- ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ
‪แต่ฉันอยากช่วยจริงๆ ทุกวิธีที่ฉันช่วยได้
‪โอเค
‪เอาละ ไว้เจอกันนะ
‪เจอกันพรุ่งนี้
‪ค่ายฝึก หกโมงเช้า
‪- ฉันจะโคตรเกลียดมันเลยใช่ไหม ‪- โอ้ ล้านเปอร์เซ็นต์
‪ไง มนุษย์แสงตะวัน
‪อ้าว ไงคะ หวัดดี
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล