‪ศูนย์ 742 เรามีคนไข้หญิง ‪หมดสติและบาดเจ็บที่ศีรษะ
‪โอลิเวีย ได้ยินฉันไหม
‪(ซิดนีย์ ‪ออสเตรเลีย)
‪โอลิเวีย ได้ยินฉันไหม
‪- เข้ ‪- ไม่เป็นไรนะครับ
‪- ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร ‪- คุณไม่เป็นไรนะคะ คุณอยู่ในรถพยาบาล
‪ไม่ ฉันต้อง...
‪คุณต้องปล่อยฉันออกไป
‪- ไม่เป็นไรนะครับ ‪- ออกไป
‪- หยุดนะ ‪- อะไรเนี่ย... ปล่อยฉันออกไป
‪- คุณฮีลีย์... ‪- โอ๊ย นมฉัน
‪- อะไรน่ะ ไม่ ฉันต้องกลับบ้าน ‪- จับเธอไว้
‪ให้ตาย สิ ฉันอยากกลับบ้าน
‪(นิวยอร์ก ‪สองวันก่อนหน้า)
‪โทษที ผมผิดเอง
‪- สบตากันมากไป ‪- โอเค
‪- แม่เจ้า ฉันจะถึงแล้ว ‪- ได้ๆ
‪คุณต้องรีบไปแล้วละ
‪- ไม่อยากหาอะไรกินเหรอ ‪- ไม่ได้หรอก
‪ฉันอยากบอกว่า เควินใช่ไหม
‪- พรุ่งนี้ล่ะ ‪- ไม่ได้
‪พรุ่งนี้ฉันจะไปออสเตรเลีย
‪อ้อ
‪จริงๆ นะ เพื่อนซี้ฉันอายุครบ 40
‪ฉันจะบินไปเซอร์ไพรส์นางช่วงเสาร์อาทิตย์
‪ชีวิตคุณเข้มข้นจริงๆ
‪ใช่ ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน ชีวิตมันสั้น
‪ถ้าคุณไม่ใช้ทุกช่วงเวลาให้คุ้มค่า ‪จะมีประโยชน์อะไร
‪โอเค
‪ไง
‪- หวัดดี ‪- โย่ ลิฟ
‪ภรรยาผมชอบบาร์ที่คุณแนะนํามาก
‪บอกแล้วว่าหอยนางรมจะได้ผล
‪นางมาแล้ว
‪(แบงเควท)
‪(ลิฟ ฮีลีย์กลืนกินบรุกลิน)
‪(แบงเควทรอแยล ‪ทีวีซีรีส์)
‪เอาละนะ
‪ไงคะ วาเลรี
‪ฉันจะไม่เร่งคุณ ‪เรื่องการเป็นกรรมการในรายการทีวีใหม่นะ
‪ถึงแม้ว่าฉันจะยึดมั่นในคําพูดเดิมของฉันก็ตาม
‪"เชฟมือหนึ่งของโลกต้องถูกตัดสิน ‪โดยนักเขียนมือหนึ่งด้านอาหารงานเลี้ยง"
‪ฉันเอง ฉันจะตั้งใจดูมันอย่างดี
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่ตัวเลือกที่เด่นชัด แต่ฉันคิดว่า...
‪ฉันก็จะตั้งใจดูมันอย่างดีเหมือนกัน
‪ที่จริงฉันคิดว่าคนล้านคนทั่ว 120 ดินแดน
‪จะตั้งใจดูมันอย่างดี
‪คุณคือคนที่ฉันเลือก
‪เอาจริงดิ
‪- งานเขียนคุณมันโดนใจคน ‪- ตายแล้ว
‪คุณมีการรับรสที่ไม่เหมือนใคร
‪สุดยอดเชฟทุกคนนับถือคุณ
‪และความเป็นออสเตรเลียทั้งหมดนี้ ฉันขายมันได้
‪โอ๊ย ตายแล้ว ดีใจจนหน้าชาไปหมดแล้ว
‪นี่เรื่องจริงเหรอ หน้าฉันดูประหลาดไหม
‪มีปัญหาเรื่องเดียว
‪นอกวงการอาหาร ‪ลิฟ ฮีลีย์ไม่มีความหมายเลย
‪โอ้ โห แรง
‪- จริง แต่แรง ‪- ผู้บริหารรายการมองว่าคุณเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน
‪ฉันต้องพิสูจน์ให้พวกเขาเห็น
‪ว่าความเห็นของคุณ ‪เข้าถึงผู้ชมนอกวงการอาหารได้
‪ได้ค่ะ
‪ยังไงล่ะคะ
‪ฉันอยากให้คุณเขียนบทความนึง
‪ฉันอยากให้คุณเขียนอะไร ‪ที่ทําให้ชื่อเสียงของคุณดังไปทั่วโลก
‪ผู้บริหารต้องการเห็นว่า ‪คุณเข้าถึงผู้ชมจํานวนมาก
‪สร้างความคุ้นเคย เป็นไวรัล
‪รายการจะเริ่มในอีกสี่สัปดาห์ ‪พรุ่งนี้มาคุยกัน เราจะคุยเรื่องกลยุทธ์กัน
‪ขอเป็นวันจันทร์ได้ไหมคะ ‪เสาร์อาทิตย์นี้ฉันต้องไปออสเตรเลีย
‪ได้สิ ได้ ขอให้สนุกนะ
‪ค่ะ
‪- มาวันจันทร์นะ มาเริ่มแล้ว ‪- พระเจ้า
‪เอาจริงนะ งานนี้จะเปลี่ยนคุณ ‪จากสเตฟานี แอนเจลินา
‪เป็นเลดี้กาก้าเลยทีเดียว
‪โอ๊ย ฉันโคตรรักนางเลย
‪โอเค ฉันต้องไปแล้ว ‪หมาฉันต้องกินยาโรคลมชัก
‪แล้วคุยกันนะ
‪- นี่เรื่องใหญ่นะ ‪- ว้าว
‪อย่าทําพังล่ะ
‪ฉันกําลังฉลองค่ะ
‪เด็ด
‪ให้ตายสิ เริ่ด
‪- ดื่ม ‪- ขอบคุณ
‪ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน ‪อีกไม่นานเราจะเริ่มร่อนลงสู่ซิดนีย์
‪ซึ่งอากาศร้อน ที่อุณหภูมิ 38 องศา
‪(ท่าอากาศยานซิดนีย์)
‪- ให้ตายสิ มันชื้นอะไรขนาดนี้เนี่ย ‪- ยินดีต้อนรับสู่ซิดนีย์นะเพื่อน
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‪แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เอมี่...
‪เอมี่!
‪เช็ดเข้!
‪ฉันรู้! นี่คือของขวัญที่ดีที่สุดในโลก!
‪โอ๊ย ตายแล้ว
‪ยัยนี่ดีกว่าหม้อทอดไร้น้ํามัน ‪ที่เราซื้อให้นางตรงไหน
‪มาไงเนี่ย
‪- ไง ‪- นี่เป็นของขวัญที่ดีที่สุดเลย
‪ดีใจจังที่แกมา
‪ฉันจะพลาดได้ไง อีบ้า
‪นี่ นี่ ถือนี่ไว้
‪ฉันจะดื่มฉลอง
‪ฉันต้องขอแก้วนั้น ขอบคุณค่ะ
‪- โอเค ‪- ฉันดื่มอยู่นะ
‪สวัสดีค่าทุกคน
‪สวัสดี สวีดัด
‪เอมี่ ควาน
‪แกเป็นคนที่สวยปัง ไม่มีที่ติ
‪แกร่วมทุกข์ร่วมสุขกับฉันมา ‪ตั้งแต่ม.ปลายและเป็นคู่แท้ของฉัน
‪และไม่มีใครในโลกนี้ที่ฉัน...
‪เชี่ยแล้ว
‪เช็ดโด้!
‪มาเริ่มปาร์ตี้กันเลยดีกว่า
‪(Wellmania: ไขว่คว้าหาสุข(ภาพ))
‪ตื่นได้แล้ว ยัยบื้อ
‪ออกไป
‪เหม็นชะมัด
‪ให้ตายสิ
‪บ้าเอ๊ย มาทําอะไรที่นี่เนี่ย
‪มาคุยเรื่องงานแต่งกับแม่
‪- ยินดีต้อนรับกลับบ้าน ‪- โอย ออกไป
‪(เจ้าสาวงานแต่ง)
‪เออ แม่ครับ คอนเฟิร์มคนทําพิธีแล้วนะ ‪แต่ผมคุยกับคนจัดดอกไม้แล้ว
‪น่าเสียดายที่ดอกโบตั๋นจะหมดฤดูกาล
‪เราต้องใช้ดอกลิลลี่
‪น่าเสียดายจัง แกชอบดอกโบตั๋น
‪แต่ดอกลิลลี่ก็สวยเหมือนกันครับ ว่าไหม ลิฟ
‪บรรพบุรุษเกย์ของแกจะคิดยังไงเหรอ
‪ที่แกจะเข้าไปในสถาบันเก่าแก่
‪ที่ส่วนใหญ่มีแต่เรื่องของการกดขี่ ‪และความเป็นเจ้าของ
‪คิดว่าฉันจะทําให้มันปังไง
‪วิตามินซีจ้ะ
‪หลอดล่ะคะ
‪- เย่ ‪- โห
‪ทนดูความน่าสมเพชระดับนี้ไม่ได้จริงๆ
‪คนที่มาหาแม่อาทิตย์ละห้าครั้งช่างกล้าพูด
‪- ไม่บ่อยขนาดนั้นซะหน่อย ‪- แม่ชอบที่พวกแกอยู่บ้านนะ
‪- เอาละ มื้อเย็นอยากกินอะไร ‪- อะไรก็ได้
‪เฮ้ย ไม่ ซี่โครงแกะของแม่ อร่อยมาก
‪หนูมีข่าวใหญ่จะบอก
‪นึกภาพตามนะ
‪เชฟที่มีชื่อเสียงระดับโลก ‪แข่งกันเพื่อตําแหน่งเชฟที่เก่งที่สุดในโลก
‪ฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ "แบงเควทรอแยล" ‪ความคลั่งไคล้อาหารใหม่ล่าสุดของคุณ
‪มันเป็นรายการทีวี ‪และหนูเป็นหนึ่งในคณะกรรมการ
‪แต่เดี๋ยวนะ เธอเป็นนักเขียนไม่ใช่เหรอ
‪นักเขียนชั้นยอดย่ะ ‪พวกเขาเลยต้องการฉันไง
‪ความเห็นของหนู หนูจะได้แบ่งปันรสนิยมของหนู ‪กับคนอีกมากมายมหาศาล
‪แกรู้ไหมว่าใครทําอาหารเก่งสุดๆ
‪แอนเดรีย ไซเดลแมน
‪จํานางจากเน็ตบอลได้ไหม
‪- พ่อนางหล่อมาก ‪- พ่อนางหล่อมาก
‪นางทําขนมเดตสไลซ์ที่อร่อยที่สุด
‪ให้งานระดมทุนของชมรมโต้คลื่น
‪เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรด้วยวะเนี่ย
‪แม่แค่จะบอกว่ามันชุ่มชื้นมาก
‪หนูขอโทษจริงๆ หนูไม่รู้ว่ามันชุ่มชื้น
‪โอลิเวีย
‪หนูอยากสูดอากาศ
‪โอ๊ย นั่น...
‪แม่ นั่นมันอันตรายต่อสุขภาพนะ
‪หน้านายสิเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
‪ช่างมันเถอะ ฉันจะหาผู้แจ้งเบาะแส ‪ที่ยินดีจะพูดออกสื่อ
‪อีวี่ หยุดเล่นติ๊กต็อก ‪แล้วไปจัดเตียงทีได้ไหม
‪ติ๊กต็อกมันหยุดชั่วคราวไม่ได้
‪ถ้าอยากไปบ้านซาราห์ ก็ขึ้นไปข้างบนเดี๋ยวนี้
‪พระเจ้า หัดใจเย็นหน่อยนะ เอมี่
‪นี่ "แม่" แกนะ
‪ช่วงนี้ทัศนคติอีวี่จะแปลกๆ หน่อย
‪เหมือนตอนแกอายุเท่านั้นแหละ
‪เพิ่งได้ใบแจ้งหนี้เมื่อวานมา
‪ดูไม่เหมือนโต๊ะตัวละ 700 เหรียญเลยนะ
‪อย่างน้อยมันก็เป็นวันเกิดที่น่าจดจํา
‪ใช่ มันเจ๋งมากที่ลิฟบินมาตั้งครึ่งโลกเพื่อคุณ
‪แต่คุณจัดมื้อเที่ยงได้เยี่ยมมาก
‪ที่จริงคุณเป็นคนน่ารักและเข้าอกเข้าใจ
‪คุณคงไม่ว่าอะไรถ้าคืนนี้ ‪ฉันจะพาเพื่อนรักไปงานประกาศรางวัล
‪ตอนแรกผมต้องเสียเงิน 700 เหรียญ แล้วนี่อีก
‪ลิฟได้ยินฉันพูดเรื่องรางวัลอาจาส์ ‪มาตั้งแต่มหาลัยแล้ว
‪นะ
‪ก็ได้ ผมจะใส่ชุดทักซิโด้ดูหนังอยู่บ้าน
‪คุณน่ารักที่สุดเลย
‪เฮ้ย ไอ้เด็กเปรต นั่นของฉันนะ
‪มานี่ ไอ้เด็กเวร
‪ไม่ได้นะ รองเท้าแพง
‪ให้ตายสิ
‪รอด้วย โอ๊ย เจ็บจัง
‪- ให้ตายสิ ‪- คุณโอเคไหม
‪- เด็กขโมยของของฉันไปน่ะ- มากับฉันสิ
‪คุณเป็นตํารวจ คุณทําได้แค่นั้นจริงๆ เหรอ
‪กรีนการ์ดของฉันอยู่ในกระเป๋าใบนั้น ‪และฉันติดแหง็กอยู่ที่นี่ไม่ได้
‪เพราะงั้นถ้าเจอ ช่วยบอกฉันได้ไหม
‪ค่ะ ฉันรู้ว่ามีโอกาสน้อย แต่...
‪ขอบคุณค่ะ ตํารวจห่วยแตกจริงๆ
‪น้ําอัลคาไลน์หน่อยไหม
‪เริ่ดค่ะ ขอบคุณ
‪ออร่าของคุณเป็นสีม่วงมาก
‪โห มันเพิ่งเปลี่ยนเป็นสีแดงสดเลย
‪นี่ ให้ฉันชําระล้างให้นะ
‪โอเค ขอบคุณนะ คุณผู้หญิงใจดี
‪สําหรับน้ําวิเศษ แต่ฉันจะไปแล้ว
‪เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งไป
‪ฉันมีอะไรจะให้
‪เฮมาไทต์
‪มันจะช่วยให้คุณลงหลักปักฐานและมั่นคง
‪ฉันไม่ต้องการลงหลักปักฐาน
‪ฉันต้องบินพรุ่งนี้และไม่มีกรีนการ์ด
‪ฉันต้องคิดหาทางว่าจะกลับไปอเมริกายังไง
‪อืม ฉันคิดว่าเราไม่มีคริสตัลนั่น
‪ไม่มีก็ช่างเถอะ ‪ฉันไม่ต้องการคริสตัล ฉันต้องการ...
‪ฉันต้องการผู้สร้างปาฏิหาริย์
‪คุณคือผู้สร้างปาฏิหาริย์
‪ขอบคุณ ฉันติดหนี้คุณครั้งใหญ่เลย
‪เรียบร้อย คนรู้จักของฉัน ‪นัดสถานทูตอเมริกาให้แกพรุ่งนี้สิบโมงแล้ว
‪พวกเขาจะออกเอกสารการเดินทางให้แก ‪และตอนบ่ายแกจะบินได้
‪แกคือเจ้าแม่สายสัมพันธ์ ขอบใจนะ
‪ใช่แล้ว และห้ามสูบบุหรี่ในนี้ โอเคไหม
‪ฉันพยายามสอนลูกเกือบวัยรุ่นอยู่ว่ามันไม่ดี
‪ให้พวกเขารู้ไม่ได้ว่าฉันสูบซะเอง
‪อู้ ดีจัง
‪เอาละ ใส่ชุดไหนดีนะ
‪- คิดว่าชุดนี้เป็นไง ‪- มั่นใจเพราะแอบก.ญ.เนอะ
‪- มั่นใจเพราะแอบกีใหญ่ ‪- อีบ้านี่ ฉันลูกสองแล้วนะ
‪เฮ้ย นี่ชมนะ มันแบบ... นั่นแหละ
‪เขียนสุนทรพจน์ไว้พูดตอนรับรางวัลรึยัง
‪- แค่ถูกเสนอชื่อก็ดีใจแล้วละ ‪- โคตรไร้สาระเลย ควาน
‪- ฉันรู้ว่าแกอยากชนะ ‪- แหงละ แต่แกพูดแบบนั้นไม่ได้
‪ทําไมล่ะ แกเริ่ดจะตาย
‪โอเค มันไม่ได้แปลว่าผู้หญิงเอเชียคนนี้ ‪จะชนะผู้ชายสี่คนที่ชื่อคริส
‪ได้ โอเค แล้วสีหน้าผู้แพ้ที่สง่างามของแกเป็นไง
‪เออ ใช่
‪ไม่นะ หยุดเลย ‪หน้าแกเหมือนท้องผูกว่ะ ไม่ได้
‪เฮ้ย ฉันแสดงไม่เก่งอะ
‪- จริง ‪- โอเค
‪ฉันคิดว่า ทําไมคืนนี้แกไม่ไปกับฉันล่ะ
‪อะไรนะ
‪และเดินเข้าไปในห้องที่มีแต่ ‪คนที่เคยปฏิเสธหรือไล่ฉันออกเนี่ยนะ
‪- ใช่ ‪- ฉันว่าไม่ไหวนะ
‪เออ ก็จริง
‪มันคือเหตุผลที่ฉันย้ายไปนิวยอร์ก แกก็รู้
‪โอ๊ย ไม่เอาน่า ตอนนี้แกปังแล้วนะ โอเคไหม
‪การแก้แค้นที่ดีที่สุดคืออะไร
‪ถ้าแกพูดว่าการอยู่ดีกินดี ฉันจะชกนมตั้งๆ ของแก
‪ไม่ใช่ การเอาความสําเร็จของแก ‪ไปอวดไอ้พวกห่านั่นต่างหาก
‪แกกําลังจะได้เป็นกรรมการ ‪ของรายการทีวีสุดหรูนะ
‪และฉันก็แค่ขอให้แกตอบแทนฉันครั้งใหญ่ ‪ที่ช่วยให้แกนัดกับสถานทูตได้
‪ก็ได้ ไปก็ไป
‪แต่จะไปถ้าฉันได้ใส่ชุดนี้เท่านั้น
‪กล้าใส่ก็เอา
‪จําตอนที่ฉันมีเซ็กซ์กับพี่ชายดั๊ก ‪ในงานแต่งแกได้ไหม
‪- อะไรนะ ‪- อะไร
‪ขอบคุณค่ะ
‪ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
‪- หวัดดีค่ะ ‪- อ้าว ไง ลูกรัก
‪- หวัดดีค่ะ แมรี่ ‪- ได้ยินว่าเธอเป็นทุกข์เรื่องกระเป๋ามาก
‪- ใช่ค่ะ ‪- อยากกินอมยิ้มไหม
‪- ค่ะ อยากกิน โอ้ ขอบคุณค่ะ ‪- เซอร์ไพรส์มากเลยนะเนี่ย
‪- ลูกมาทําอะไรที่นี่เหรอ ‪- หนูแค่ต้องมาหาหมอไพรซ์น่ะ
‪ทําไม เป็นอะไร
‪นั่นเป็นเรื่องระหว่างหนูกับหมอเนอะ
‪และหนูต้องเบี้ยวมื้อค่ําคืนนี้ด้วย โทษทีค่ะ
‪หนูสัญญากับเอมี่ว่าจะเป็นคู่เดตของนาง ‪ไปงานประกาศรางวัลการสื่อสารมวลชน
‪แกเลือกนางมากกว่าครอบครัวสินะ
‪เอมี่คือครอบครัวค่ะแม่
‪แต่ที่สําคัญกว่านั้น พรุ่งนี้ช่วยขับรถ ‪ไปส่งหนูที่สถานทูตได้ไหมคะ
‪- หนูต้องไปขอกรีนการ์ดใหม่ ‪- ทําไมถึงต้องรีบกลับนิวยอร์กด้วย
‪แกอยู่ที่นี่แล้ว ทําไมไม่อยู่จนถึงงานแต่งล่ะ
‪แม่ รายการทีวีไง ‪โอกาสพลิกชีวิตครั้งใหญ่เลยนะ
‪แม่จะพาแกเร็ทกับดัลเบิร์ตไปลองสูทตอนเช้า
‪เยี่ยมเลย หนูจะติดรถไปกับแม่และแกลเบิร์ต
‪หรือดัลแกซ
‪แล้วถ้าแกเซิร์ตล่ะ
‪เริ่ดเลย แมรี่ ตีมือหน่อย
‪ปกติหมอไม่จ่ายยาเบนโซไดอะซีปีนนะ
‪ก็แค่กินเพื่อลดความเครียด ‪จากงานหรูสุดกากคืนนี้น่ะค่ะ
‪หมอที่นิวยอร์กจ่ายยานั่นเป็นขนมเลย
‪- ที่นี่ไม่ใช่นิวยอร์ก ‪- ฉันรู้
‪โดยรวมแล้วเธอเป็นยังไงบ้าง
‪ดีค่ะ ฉันถึกอย่างกับควาย
‪- ยังปาร์ตี้เหมือนอายุ 20 อยู่เลย ‪- หมอรู้
‪หมอตามไอจีเธออยู่
‪โอ๊ย ดีจังเลยค่ะที่หมอตามเทคโนโลยีทัน
‪โอ้ นี่ไม่ถูกต้องแล้ว
‪ความดัน 150/90
‪สูงเกินไปมากสําหรับคนอายุเท่าเธอ
‪มันอาจจะพุ่งปี๊ด ‪เพราะวันนี้ฉันโดยขโมยของไปหมด
‪และแม่ก็บ่นหนักมาก ‪เพราะคืนนี้ฉันไปกินมื้อค่ําด้วยไม่ได้
‪- หมอเข้าใจ แม่เธอขี้โวยวายน่ะ ‪- ใช่ค่ะ
‪แต่คุยกับพ่อแม่เธอบ้างก็ดีนะ
‪พ่อตายไป 24 ปีแล้วนะคะ
‪และในฐานะหมอของพ่อ ‪ถ้านั่นไม่ใช่การวินิจฉัยผิด
‪หมอก็คงรู้อะไรที่ฉันไม่รู้
‪ให้ตายสิ
‪หมอขอโทษจริงๆ ไม่รู้ว่าเมื่อกี้หมอคิดอะไรอยู่
‪ค่ะ
‪(อาจา)
‪ในนั้นมันเยอะสิ่ง ฉันรู้
‪- คนสําคัญแห่งวงการข่าวออสซี่ทั้งนั้น ‪- แต่ฉันไม่รู้จักน่ะสิ
‪เอมี่ ขอส่งพลังบวกให้คุณนะ
‪ลิฟ ฮีลีย์ นี่เจเรมี่ แจ็กสัน ‪นักเขียนเกี่ยวกับไลฟ์สไตล์ของสแตนดาร์ด
‪- นมัสเต ‪- นมัสเต
‪โอเค หาเหล้ากรอกปากกันเถอะ
‪ไม่ ฉันต้องการทั้งสองแก้ว ที่นี่คือสนามรบชัดๆ
‪ฉันอยากให้เฮเลนเห็นว่า
‪เอมี่นอกเวลางานน่ะเจ๋ง ‪แต่ก็ยังเป็นมืออาชีพด้วย
‪- แกหมกมุ่นกับเจ้านายตัวเองรึเปล่าเนี่ย ‪- เออสิ ก็นางน่ากลัว
‪ฉันรักนางนะ นี่ อยากไปร่วมวงไหม
‪ไม่เอาหรอก ฉันเกลียดทุกคนที่นี่ยกเว้นแก
‪แต่แกไปทําเรื่องของแกเถอะ รักแกนะ
‪สตีเวน โรเจอร์ส
‪โอลิเวีย ฮีลีย์ค่ะ
‪ยินดีที่ได้รู้จัก
‪ที่จริงฉันเคยฝึกงานกับคุณตอนคุณอยู่ที่เดอะสตาร์
‪เมื่อก่อนคุณชอบส่งแชทหาฉัน ‪หลังเลิกงานแล้วบ่นเรื่องเมียคุณ
‪- คุณน่าจะพูดถึงคนอื่นแล้วละ ‪- ไม่ คุณนี่แหละ
‪คุณยังปฏิเสธการเสนองานของฉันทั้งหมดด้วย ‪บอกว่าฉันเป็น "พวกคิดตื้นๆ"
‪ตอนนี้ฉันทํางานที่นิวยอร์กค่ะ
‪ส่วนใหญ่ทําให้สื่อชั้นนํา ‪ที่ทําเรื่องอาหารและไลฟ์สไตล์
‪แปลว่าคุณเลิกเป็นพวกคิดตื้นๆ แล้วสินะ
‪ขอตัวนะ โอลิเวีย
‪ผมต้องเตรียมตัวรับรางวัลความสําเร็จแห่งชีวิต
‪(ห้องน้ํารวม)
‪โอ๊ย ไปให้พ้นนะ
‪ตั้งสติหน่อยค่ะชะนี
‪อีกแค่ 12 ชั่วโมงเท่านั้น
‪โค้กปื้ดละ 20 เหรียญรึเปล่า
‪ร้อยเหรียญ
‪แม่เจ้า แล้วที่เหลือในซองนั่นเท่าไหร่
‪สองร้อย
‪ตกลง แต่ฉันอยากให้รู้ไว้ว่า
‪ราคายาเสพติดในประเทศนี้โคตรโหดเลย
‪รับทราบ
‪ไง เจซ ยินดีต้อนรับสู่ปาร์ตี้ เอาซะหน่อยไหม
‪นานแล้วละที่ผมไม่ได้แตะผงพวกนี้
‪เขาว่ากันว่า "จงใช้ชีวิตให้เต็มที่" เพื่อนเอ๋ย
‪ขอบคุณ
‪ไม่เห็นด้วยเหรอ ลิฟ
‪ว่าเอมี่เป็นคนเก่งที่หายาก
‪นางกําลังสร้างตํานานมรดกจริงๆ
‪ใช่ นางคือมือสังหาร
‪แต่อย่างที่แกบอกแหละ ที่รัก ‪คนขาวจะได้รางวัลอยู่ดี
‪เพราะระบบถูกกําหนดมาให้แกไม่ชนะ
‪ฉันถึงได้ไม่ค่อยสนใจรางวัลพวกนี้ไง
‪ดี เพราะไม่มีใครนอกห้องนี้
‪สนใจเรื่องพวกนี้หรอก เชื่อฉันสิ
‪ที่จริงฉันไม่เห็นด้วยกับคุณนะ ลิฟ
‪เฉพาะปีนี้ ข่าวนึงของเรา
‪ก็เปิดโปงกระบวนการค้ามนุษย์ได้
‪ที่เดอะสแตนดาร์ด การเน้น...
‪ใช่ แต่คุณกับฉันรู้ดีว่าเอมี่ดีเกินไป ‪สําหรับเดอะสแตนดาร์ด
‪แต่ในส่วนที่ล้าหลังตูดหมาของโลกนี้ ‪คุณก็ทําได้เท่านี้แหละ
‪อะไร
‪และคุณต้องทําให้นางเป็นดาวเด่นเข้าไว้ ‪นางจะได้ไม่เจริญกว่าคุณ
‪ฉันไปหาที่นั่งก่อนนะ
‪ได้ค่ะ
‪- เพื่อน อะไรวะนั่น ‪- อะไร
‪- แกเพิ่งพูดแดกเจ้านายฉันนะ ‪- นางไม่เป็นไร... ฉันบอกว่าแกเริ่ดไง
‪โอเค แกคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องเล่นๆ ‪แต่มันสําคัญสําหรับฉันเว้ย
‪ฉันถึงได้มาที่นี่ไง ถึงมันจะโคตรทรมานก็เถอะ
‪เมายาปะเนี่ย
‪- อะไร การพยายามสนุกมันผิดตรงไหน ‪- เพราะแกชอบทําอะไรเลยเถิดไง
‪ฉันขอโทษที่ฉันมันน่าอาย
‪- แกขอให้ฉันมาเองนะ ‪- เป็นความคิดที่แย่เห็นๆ
‪งั้นก็ได้ ถ้าแกรู้สึกแบบนั้น ฉันกลับก็ได้
‪ไปนั่งกันเถอะ
‪- ไม่ ฝันไปเถอะ ฉันจะกลับแล้ว ‪- ลิฟ
‪หลบหน่อย
‪สวัสดีครับ ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน
‪และขอต้อนรับสู่งานประกาศรางวัล ‪การสื่อสารมวลชนออสเตรเลีย
‪น่าตื่นเต้นใช่ไหมล่ะ
‪ฉันรักการสื่อสารมวลชน
‪และผู้ชนะได้แก่
‪คริส ไวท์แมน
‪คราวหน้าได้แน่
‪ดูสิว่าตํารวจเอาอะไรมาให้
‪กรีนการ์ดของหนู
‪งานประกาศรางวัลเป็นไงบ้าง
‪เอมี่ได้รางวัลไหม
‪มันหายไป
‪ถ้วยรองเมนส์มันยังเอาไปเลย
‪แม่งเอ๊ย
‪คนแบบไหนกันที่จะเอากรีนการ์ดไป
‪เชื่อเขาเลย
‪ให้ตายสิ
‪โอ้ ที่รัก
‪เดี๋ยวก็มีรางวัลอื่นอีก
‪เอาจริงนะ ฉันไม่ได้สนรางวัลหรอก
‪อย่าแตะแตรฉัน
‪ขอโทษนะ ดัล แต่ฉันจะสายแล้ว
‪เธอไม่ใช่คนเดียวที่ลําบากนะ
‪ที่รัก พวกวาเนสซ่าหาพี่เลี้ยงเด็กได้แล้ว ‪พวกเขาเลยตอบตกลง
‪แปลว่าลิฟเป็นคนเดียว ‪ที่ไม่ตอบรับงานแต่งของเรา
‪เอาจริงดิ พี่สาวเจ้าบ่าวต้องตอบรับด้วยเหรอ
‪ถ้านางอยากกินอาหารนะ
‪เหมือนเธอจับมันเป็นตัวประกัน ‪เพื่อเรียกร้องความสนใจเลย
‪- เงียบไปเลย ฉันจะทําแบบนั้นทําไม ‪- เพราะเธอชอบทําแบบนั้น
‪เธอชอบแย่งความสนใจไป
‪ช่วยไม่ได้ถ้าฉันให้ความบันเทิงเก่งมาตั้งแต่เกิด
‪ไปสิวะ ไอ้ควาย!
‪- ขอเตือนดีๆ นะ แตรมีไว้ให้คนขับบีบ ‪- ให้ตายสิ
‪จําตอนเธอคว่ําบาตร ‪คริสต์มาสสุดท้ายของยายได้ไหม
‪อันนั้นเป็นสิ่งที่ดีนะ
‪การสะกดรอยตามเด็กจากแอมเนสตี้ ‪อินเตอร์เนชันแนลไม่ใช่สิ่งที่ดีนะ โอลิเวีย
‪แล้วตอนฉันอยู่ม.หก เธอก็เอากับคู่เดตของฉัน
‪ฉันช่วยนายจากประสบการณ์ที่น่าอึดอัดสุดๆ นะ
‪และที่งานศพพ่อ เธอเมาจนสลบอยู่ในสวน
‪- บนดอกพิทูเนียของแม่เลย ‪- ใช่
‪ก็ฉันเสียใจ
‪เราก็เสียใจกันทุกคนแหละ
‪แต่สุดท้ายเธอก็เป็นจุดสนใจทุกครั้ง
‪ถ้าฉันมันเกินทน จะอยากให้ฉันอยู่ใกล้ๆ ทําไม
‪ไม่เอาน่า เราก็แค่คุยกันหนุกๆ ลิฟวี่
‪อ๋อเหรอ
‪โอเค การที่ครอบครัวคิดว่า ‪เราเป็นตัวตลกนี่มันสนุกตรงไหนเหรอ
‪ไม่ใช่แค่เรานะที่คิด
‪หนูจะไม่กลับมางานแต่ง
‪- โอลิเวีย ‪- ไม่
‪ไม่
‪ยังไงมันก็ใกล้จะเริ่มรายการเกินไปด้วย ‪เอางี้ ขอลงเลยดีกว่า
‪- ไม่ได้ มันห้ามจอด ‪- ฉันไม่สน จอดเถอะ
‪- จอด ‪- ฉันไม่อยากโดนใบสั่ง
‪โอลิเวีย
‪เราอยู่กันคนละซีกโลกน่ะดีแล้วเรา ‪ทุกคนจะได้กลับไปมีความสุข
‪(สหรัฐอเมริกา)
‪โอลิเวีย ฮีลีย์
‪- มีใครชื่อโอลิเวีย ฮีลีย์ไหมครับ ‪- ค่ะ ฉันอยู่นี่ สวัสดีค่ะ
‪หวัดดีค่ะ
‪ให้ตายสิ
‪กรุณาเก็บของไว้กับตัวด้วยครับ คุณผู้หญิง
‪ไม่ต้องเรียก "คุณผู้หญิง" ก็ได้
‪โอเค แชด ฉันเจอเรื่องหนักมาสองสามวันแล้ว
‪ฉันเลยอยากให้คุณทําให้ฉันได้ออกไปจากที่นี่
‪คุณคงเจอความลําบากมาหนักจริงๆ
‪ใช่ ฉันเป็นเหยื่อของโจร
‪ดังนั้นถ้าคุณช่วยประทับตราได้
‪หรืออะไรก็ตามที่คุณทํา จะดีมาก
‪ผมรับคําสั่งจากรัฐบาลสหรัฐฯ ไม่ใช่คุณ
‪และผมต้องตรวจสอบแต่ละกรณีอย่างละเอียด
‪เพราะข้อผิดพลาดเล็กน้อย ‪อาจทําให้ใบคําร้องเป็นโมฆะได้
‪- โอเค เอกสารเรียบร้อยดี ‪- เรื่องนั้นผมจะตัดสินเอง
‪ฉันรู้สึกเหมือนเราเริ่มต้นกันไม่ดี ‪ที่จริงฉันเป็นคนน่ารักมากนะ
‪คุณดูเหมือนความเบิกบานที่แท้จริง
‪ก็ใช่
‪คุณแค่เจอฉันในวันที่แย่ และฉันขอโทษ
‪ฉันต้องการกลับบ้านจริงๆ...
‪ถ้าคุณเงียบสักห้าวินาที ‪ผมจะทํางานของผมได้
‪ช่วยหยุดเคาะแก้วได้ไหม
‪ให้ตายสิ ช่วยหยุดเคาะแก้วทีเถอะ
‪- อย่ามาขึ้นเสียงกับผมนะ ‪- โทษที
‪- เป็นอะไรรึเปล่า คุณดูไม่ดีเลย ‪- ฉันสบายดี
‪- คุณก็รู้ว่าคุณบินไม่ได้ถ้าคุณป่วย ‪- ไม่ ฉันไม่ได้ป่วย
‪ผมมีเหตุผลให้เชื่อว่าคุณโกหก
‪และถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็อนุมัติให้คุณไม่ได้
‪คุณผู้หญิงครับ
‪เข้ ฉันต้องกลับบ้าน
‪ฉันอยากกลับบ้าน
‪- อย่าห่วง เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว ‪- จับเธอไว้
‪ในตัวคุณมีแต่ขยะ
‪โอเค คุณผู้หญิงที่ฉันไม่เคยเจอมาก่อน
‪ช่วยเซ็นเอกสารนี้ให้หน่อยได้ไหม
‪ระดับคลอเรสเตอรอลแย่มาก ‪ความดันน่ากลัวมาก
‪และครอบครัวมีประวัติเป็นโรคหัวใจ
‪ฉันให้คุณผ่านไม่ได้
‪- เรื่องอะไร ‪- การตรวจร่างกาย
‪- มันเป็นขั้นแรกในการขอกรีนการ์ด ‪- ไม่ ฉันมีกรีนการ์ดแล้ว
‪ไม่มีแล้ว
‪อะไรนะ ทําไมล่ะ
‪หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ‪สถานทูตคิดว่าสุขภาพที่ย่ําแย่ของคุณ
‪อาจทําให้คุณเป็นภาระต่อสหรัฐฯ
‪แพทย์ของสถานทูตในซิดนีย์มีอยู่สองคน
‪ฉันได้รับมอบหมายให้ประเมินคุณ ‪และฉันคิดว่า... คุณไม่ผ่าน
‪ไม่!
‪ให้ตายสิ ฉันขอโทษ
‪เจ้านายฉันคิดว่าฉันอยู่บนเครื่องบิน
‪นางจะได้ขายฉันให้รายการทีวี ‪มันเป็นข้อตกลงที่สําคัญมาก
‪น่าเสียดาย แล้วก็ไม่ใช่ปัญหาของฉันด้วย
‪โห คุณปลอบใจคนไข้ได้ห่วยมาก
‪อัตราการเต้นของหัวใจคุณหรอกที่ห่วย
‪โอเค ให้ฉันตรวจร่างกายอีกทีนะ
‪ขอเวลาให้ฉันดีขึ้นนิดนึง
‪ได้ค่ะ อีกหนึ่งปีเจอกัน
‪หนึ่งปี... ไม่ ฉันต้องไปนิวยอร์ก ‪ในอีกสี่สัปดาห์เพื่อออกรายการ
‪ฟังนะ คุณต้องลดคอเลสเตอรอลของคุณ ‪จาก 6 เหลือ 4.5
‪ทําให้ความดันเหลือ 120/80
‪และลดอัตราการเต้นของหัวใจจาก 105 ‪ให้เหลืออย่างน้อย 75
‪คุณไม่มีทางทําได้ในเวลาไม่ถึงเดือน
‪- คุณไม่รู้จักฉัน ‪- ใช่ และไม่อยากรู้จักด้วย
‪ฉันจะแข็งแรงเว่อร์ ‪จนการตรวจร่างกายโง่ๆ นั่นออกมาดีเว่อร์
‪โอลิเวีย
‪และฉันจะเป็นกรรมการรายการทีวี ‪ที่เริ่ดที่สุดที่โลกนี้เคยมี
‪ดูไม่น่าจะเป็นไปได้นะ
‪เออ คอยดูละกัน
‪(Wellmania: ไขว่คว้าหาสุข(ภาพ))
‪- ประตูต้องเปิดไว้หรือยังไงนะ ‪- ปิดค่ะ
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล