CRABTREE ŞELALESİ HAYATINIZ KAYIP GİTMESİN
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Mark'ın şelaleden düşmesiyle ilgili hikâye sanki biraz…
Biraz garipti.
Mark çok atletik ve atik bir adamdı,
onun kazayla kayıp, başını çarpıp bu şelaleden aşağı düşmesi
bana hep biraz garip gelmişti.
DAĞCININ CESEDİ BULUNDU
O zamandan beri Bhagavan'la hiç konuşmadım.
Hep konuşmak istedim
ama hiç fırsatım olmadı.
Öncelikle ona ne olduğunu sormak istiyorum.
O gün aslında ne olduğunu hiçbirimiz bilmiyoruz.
Şu Budist sözünü hep sevmişimdir,
"Uzun süre saklı kalamayacak üç şey vardır.
Güneş, ay ve de gerçek."
Aklıma bir türlü yatmayan şey
onun Buckingham Hayvanat Bahçesi'nin iki numaralı adamı olmasıydı.
En önde tabii ki Bhagavan var,
havada durma numarasını yapıyor, şuradaki de Mark.
Bhagavan cenazeye bile gelmedi.
Neden?
Bu hiç mantıklı değil.
Bir gününü ayırıp buraya gel de
yanımızda ol.
Son beş yıldır onunla birlikteydin.
Neden ortaya çıkıp da kendini göstermiyorsun?
Bu aklıma bir türlü yatmadı.
Mark'ın gönderdiği mektubun üzerinde yazan not da beni çok şaşırtmıştı,
"Bhagavan'a güvenme" yazıyordu.
BHAGAVAN'A GÜVENME
Burası da gizli arşivleri sakladığım çalışma odam.
Diğer videolar da burada duruyor.
JONGLÖR
Bunun üstünde küf var.
Yani bunda bir şey olabilir.
Oturma odama gizli kamera yerleştirmiştik.
Mark'ı videoya çekmek eğlenceli olur demiştik.
Ona birkaç soru soracaktık.
Kameradan haberi olmadığı için kendi gibi davranıp
dürüst olur demiştik.
Un Kurdu'nu kameraya alacağız, 20 dakikaya burada olur.
Bhagavan ona "Un Kurdu" derdi, lakabı buydu.
Un Kurdu sonsuza dek mutlu yaşasın.
Bir daha "Un Kurdu" lafını duymayayım.
Gerçekten çok iyi bir adamdı ve çok neşeliydi.
Mutlu bir insandı, Bhagavan'ı çok severdi.
Buraya daha iyi bir hayat için gelmişti.
Hapse girecektim, ben…
Hapse girmeye hazırlanıyordum. Hiç şüphe yoktu.
Beni her an yakalayabilirlerdi.
70'lerin sonunda Mark ve Bhagavan marihuana işine girmişti.
Bhagavan o zamanlar bölgenin en büyük esrar satıcısıydı.
Bana bir oda dolusu torbalarca esrarın
ve odalar dolusu paralarının olduğunu anlatırdı.
Dostum, üç yatak odalı bir evde yaşıyordum,
havuzu ve jakuzisi vardı,
haftada altı ya da yedi gün biftek ve ıstakoz yiyordum
ve sürekli partiliyordum.
Elimde binlerce dolar nakit vardı ya.
Mark gecenin bir yarısı, terk edilmiş havaalanlarına inip
balya balya marihuana bırakan
uçakları karşılamaya gidiyordu.
Tabii elimde acayip bir esrar koleksiyonu vardı.
25 falan farklı çeşit ot türü, hani…
Şu boyda, 15 gram gelen filizler falan.
Kilolarca mal aldığım için
içlerinden en iyi malları arar bulur, kendime ayırırdım.
Bir keresinde Bhagavan'ın evinde buluşmuştuk.
Onunla tanıştığımda Mark "Bu Bhagavan" dedi.
"Öyle hitap etmek istemiyorsan Kevin de diyebilirsin."
Kaplanlarından birini de ilk defa orada gördüm.
Böyle kocaman dişleri görünüyordu…
Aman tanrım. "Sakin ol, sorun yok" dedi.
Hep çok tehlikeliydi.
Yanımda silah taşırdım.
Ona zarar vermek için birinin bana ulaşmasından korkuyordu.
En tepede olduğu için birileri onu devirmek istiyordu.
Ben markete gittiğimde biri saldırdı,
o yüzden her şeyi toplayıp gitmemiz gerekti.
Bhagavan, Virginia'ya gitmemize karar verdi.
Bir de o zamanlar,
hâlâ dediği her şeyi yapıyordum, kendi fikrim yoktu.
İşler tuhaflaştı.
Gecenin bir yarısı Mark'tan bir telefon geldi,
çok paranoyaklaşmıştı, böyle çok…
"Ne oldu Mark?" dedim. "Buradan gitmem lazım" dedi.
"Herkesi tutukluyorlar. Kaçmama yardım etmen lazım."
Depoya gittik. Elinde kocaman bir çöp torbası vardı.
Muhtemelen dört, beş kilo ot vardı,
"Al bunu, kaça satabilirsen sat" dedi.
"Parasını bana yolla."
Sonra kendi yoluna gitti.
Aradan ne kadar geçti bilmiyorum, beni arayıp
"İyiyim, şu an Virginia'dayım" dedi.
"Bhagavan'ı, Kevin Antle'ı hatırlarsın, beni burada bir yere yerleştirdi.
Göze batmamam gerek.
Buckingham Zooloji Parkı'nda çalışıyorum."
BUCKINGHAM ZOOLOJİ PARKI
Ben de "Güzelmiş" dedim.
O da "Evet, daha sonra anlatırım, şu an konuşamıyorum" dedi.
İşte o zamandan beri de Yogaville'e yakın bir hayvanat bahçesinde çalışıyordu.
BUCKINGHAM İLÇESİ VIRGINIA
BUCKINGHAM HAYVANAT BAHÇESİ
Yogaville hayatımı kurtardı.
Evimden çok erken ayrıldım.
O yüzden 16 yaşından beri tek başıma yaşıyordum.
New York'taki mankenlik ortamı uyuşturucu ve ahlaksızlık doluydu.
Birlikte çalıştığım birkaç manken ölünce ruhani bir hayat yaşamaya karar verdim.
Yakınlarıma söylediğimde çok üzüldüler.
"Kafayı mı yedin sen? Onlar tarikat."
Söyledikleri ilk şey buydu, herkes öyle dedi.
Ben de "İyi ama o hızlı tempolu, çılgın New York hayatını istemiyorum" dedim.
Buckingham Zooloji Parkı'nda Mark'la çalışmaya başladım.
Çok iyi bir adamdı. Hep oduncu gibi giyinirdi.
Mark'ın dönüşümünün bir sebebi de
bu Swami Sachidananda'nın öğretilerini takip etmesiydi.
Adını Mitra olarak değiştirdi. M-I-T-R-A.
Çok teşekkürler.
Bu arada, ben Mitra. Selam.
Tamam.
Bu benim. Merhaba!
Ailemle konuşacak olanlar için ben Mark'ım.
Ama bu adımı öğrenirlerse sahne adım diyeceğim.
Onlar bu guru olayını anlamazlar.
Mitra çok çekici bir adamdı
ve çok sevgi dolu, çok girişken bir kişiliği vardı.
Kocaman bir gülümsemesi vardı, sürekli gülerdi,
hayvanat bahçesinin neşesiydi resmen.
Böyle birini görünce ona hemen ısınırdınız
çünkü çok sempatik biriydi
ve sanki Bhagavan'ın tam zıttı gibiydi.
Görebileceğiniz en sıra dışı insanlardan biri.
Hayatını, film ve reklam çekimleri için vahşi hayvanları eğiterek kazanıyor.
Hayvanların Efendisi gerçek olsaydı, bu adam olurdu.
İnci gibi.
"Sevgili Becky, bu mektup 'Virginia'nın Vahşi Adamı'ndan' olabilir mi?
Onun kolları bacakları hâlâ yerinde mi ki?
Yukarıdaki sorulara evet demekten mutluluk duyuyorum.
Bir televizyon dizisinin çekimleriyle meşguldük.
'Vahşi Atlar' bölümü için açık arazide zebraya bindim.
İlk 28 bölümü bitirmek aylar, belki de yıllar sürecek.
Fotoğrafı beğendin mi?
Birkaç kediyle jakuziye girmek gibisi yok doğrusu.
Sevgiler, Mark."
O hayvanlara bayılırdı.
Bu konuda çok tutkuluydu.
Sonuçta o, kaplanları eğiten,
hayvanlarla çalışan biriydi ve çok…
Yani, çok havalıydı.
Bu arkadaş, sloganı "Depona bir kaplan koy" olan
bir petrol şirketi için çalışıyor.
Bubbles da bir McDonald's reklamında bebek rolünde oynadı.
Enfes.
Kevin Antle. Bhagavan. Doc.
Onu 30 yıldır tanıyorum.
Buckingham, Virginia'da tanıştık,
o kaplan eğitmenliğine soyunmuştu, ben de hayvanlarla çekim yapıyordum.
Bir reklam filmi çekimi için yardıma ihtiyacı vardı,
yanımda Mark Topping de vardı, kendisi iyi bir eğitmendi,
Bhagavan'ın da bir numaralı adamıydı.
Öğrenmeye de hevesliydi. Ona birkaç şey gösterdim.
Karl, hayvanları eğitme konusunda çok iyiydi.
Bhagavan'dan daha iyi.
Bhagavan tecrübeye ya da bilgiye değer vermezdi.
Kendi tarzından ve tekniğinden çok emindi.
Ben ne bilirdim ki, Compton'dan gelen siyahi bir adamdım sonuçta.
Bir şey bilmiyordum.
Peki.
Doc Antle şımarık bir zengin çocuğudur.
Çok başarılı bir aileden geliyorum.
Çok sevdiğim hayvanlarımdan kazanacağımdan
çok daha fazla para kazanabilirdim.
Varlıklı bir ailede büyümüştü.
Tüm Amerika'da marul yetiştiren aile onlardı.
MARUL KRALI
Bhagavan'ın rahat bir hayat yaşamasını sağlayan bir fonu vardı.
Sonra sanırım bir noktada tesadüfen
hayvanların da kârlı olabileceğini fark etti.
Henüz daha 21 yaşında, İngiliz Doğa Bilimleri Okulu'ndan
zooloji doktorası almayı başardı.
Çoğu zaman insanlar Doktoralı Dr. Antle'la tanışacaklarını sanıyorlar.
Benimle tanıştıklarındaysa şaşırıp
"Hippi bir doktor. Bu adam da kim?" diyorlar.
Başıma çok geliyor.
Bildiğim kadarıyla, o doktor değil.
Çin'deyken, bir sertifikaya "doktor" yazdırmak için
birilerine para vermiş.
Açıkçası bana iğne yapmasına falan asla izin vermezdim.
Gerçek bir doktor değildi.
Olmak istemişti ama okula gidecek sabrı yoktu.
Sadece doktor olduğunu söylüyor.
Ben doktorum, bana "Doc" denmesinin sebebi hekim olmam.
Bir sürü otopsi yaptım, otopsiye katıldım,
birçok ceset inceledim, çok hastalık gördüm.
Bhagavan Antle'ın kötü yanlarından biri de çoğu zaman doğruyu söylememesi.
O yüzden gerçekle kurguyu birbirinden ayırmak çok zor oluyor.
Bhagavan'ın geçmişiyle ilgili bildiğim her şeyi Mitra'dan öğrendim
çünkü bu konuda benimle konuşan tek kişi Mitra'ydı.
Başka kimse Bhagavan'ı hiçbir şekilde sorgulamazdı.
Bhagavan'ın kötü geçmişini onun sayesinde öğrenmeye başladım,
Bhagavan'ın bazı pek de yasal olmayan
anlaşmalar yaptığını da böyle öğrendim.
Yıllar içinde onun bulaştığı
bazı boktan işleri biliyorum.
80'lerde bir dönem Bhagavan'la
Güney Amerika televizyonu için
reklam çekimine Venezuela'ya gitmiştik.
O ara ülkede acayip bir kokain fazlası bolluğu varmış.
Ben de "Bize ne kokain bolluğundan?" dedim.
"Bundan bir kamyon Florida'ya, arkadaşım Mario'ya yollayabiliriz" dedi.
"Ben Mario'yu falan tanımam, tanımak da istemem" dedim.
"Böyle anlaşmamıştık, uyuşturucu kaçakçılığına bulaşmam ben."
Ama kaplanımın ne kadar iyi ve yetenekli olduğunu görmüştü.
İyi bir kaplandı işte.
"Virginia'ya gel, benim evimde kalabilirsin" dedi.
"New York'ta çok işimiz var
ama sadece sebzeyle beslenmen lazım ve de…"
Bense "Dostum, ben Wendy's'e gider, çizburgerimi yerim" havasındaydım.
"Et yememek mi?
Delirmiş olmalısın. Et yemeyi falan bırakmam ben" diyordum.
Sonra birdenbire et yememeye başladım.
Mitra hayvanları eğitmeyi öğrenmek istiyordu.
Bhagavan'ın çalışanlarını ve stajyerlerini ne kadar zorladığının farkında değildi.
Onun için birazcık üzülmüştüm çünkü ben seyahat metresiydim,
yani çoğu zaman Mitra yolda arabayı kullanırken
Bhagavan'la ben arkada sevişiyorduk,
Mitra için hiç de rahat bir durum değildi.
Benim için de oldukça garip bir durumdu çünkü ben çok mütevazı bir insanım,
utangacım da, o yüzden çok garip bir durumdu.
Ama Mitra çok tatlı ve çok komikti.
Onu çok severdim, bence çok havalı biriydi.
Mitra'nın Bhagavan'la ilginç bir ilişkisi vardı,
Lort Bhagavan ve zavallı Mitra şeklinde değildi.
Diğer stajyerlerle ilişkilerine göre
oldukça yakın bir ilişkileri vardı.
Bu mektupta, "Ben iki numarayım" diyor.
"Bu işletmenin müdür yardımcısı ve yöneticisiyim.
Bhagavan ilerideki sözleşmeme yeni bir madde ekledi.
Önümüzdeki on yıl boyunca yüzde bir ila iki buçuk arasında kâr payı alacağım.
Büyük paralar da kazanabilirim batabilirim de.
Bu da işin kumarı, değil mi?" Evet.
Tepeden aşağı in Mitra.
Ona zinciri tak Mitra. Kediye zinciri tak.
Bugünü mahvetti, o da mahvolacak.
Onların arasına katıldığınızda
Bhagavan hemen sizin ruhunuzu parçalama sürecine girişirdi.
Sizi düşürebileceği kadar düşük seviyeye indirir
ve sonra yeniden doğarsınız.
Kore'deki işi aldığımda Bhagavan saçımı mesele etmişti.
Çok ince, korkunç saçlarım vardı.
Aslan yelesi modeli korkunç bir saçtı, şimdiden özür dilerim
ama o zamanlar moda öyleydi.
Kore'ye geldi ve "Sana takma saç takacağız" dedi.
Koreli bir kadın ayarladı, kadın sıcak tutkal gibi bir şeyle gelip,
uzun uzun takma saçları alıp kafama yapıştırmaya başladı,
yapıştırırken de kafa derimi yakıyordu resmen.
Ben şöyleydim…
Sonra bir bakmışım, kafamda kabarık, korkunç bir saç var.
Sahnede dans edip oradan oraya koştururken
vücut ısım yükselir, terlerdim, başım da ısınırdı,
bu da takma saçları eritirdi ve kafamı salladığımda
uzun bir saç tutamının seyircilere doğru uçtuğunu görürdünüz.
Soyunma odamda oturur,
durmadan ağlardım.
Bhagavan ve yardımcıları arasındaki ilişkinin
sınırları çok net belliydi, Bhagavan çok otoriterdi.
Ben "Bırak" dediğimde bırakacaksın.
Senin ne düşündüğünün önemi yok, önemli olan benim ne düşündüğüm.
Mark için hep endişelenirdim çünkü onu çok suistimal ederdi.
Evet, Mark hayatımda tanıdığım en iyi adamdı diyebilirim.
Hiçbir şeyden şikâyet etmezdi.
Her zaman yapması gerekeni yapardı ve hep çok nazikti.
Mark gerçekten çok komik ve çekici bir adamdı.
Benim ya da Bhagavan'ın yanında…
…böyle davranmasının hoş görüldüğünü
pek sanmıyordum gerçi.
Aslında oraya ilk gittiğimde
bana insan gibi davranıyorlardı.
Ama daha sonra küçük bir hücrede yaşamaya başladım.
Bir gece karavanı hakkında konuşmuştuk.
"Orası çok soğuk" demişti.
Mark'ın Nimbus Ned adında bir kırma kurt köpeği vardı.
Nimbus Ned geceleri onunla yatardı, üşümesin diye ona sarılıp uyurdu.
Koşullar çok kötüydü.
Bhagavan onları sadece pilav ve fasulyeye ihtiyacı olduklarına inandırdı.
Mitra sürekli açtı
ama çok çalışırdı.
Orada kaldığım süre boyunca hep haftanın yedi günü, 365 gün çalışırdı.
Uzun saatler çalışması gerektiğinden bahsederdi.
Bir süre sonra, vahşi hayvan eğitiminin
aslında bana göre olmadığını fark ettim.
Mark kurtulmaya çalışıyordu,
ona bu kadar yüklenmelerinden sıkılmıştı.
Gerçek hayata dönmeyi, biraz özgür olmayı istiyordu.
Yeni geleceğe içelim.
-Geleceğe. -Evet.
Yeni geleceğime.
Yeni geleceğine, evet.
Arizona'ya…
…güvenle ve çok az sorunla varabilir miyim?
"Sevgili Becky, mutlu Noeller ve mutlu yıllar.
Aslında mektuba gerek yoktu
çünkü Noel'den önce birkaç günlüğüne Phoenix/Scottsdale'e geleceğim.
Noel Günü, bir sihir gösterisi için Reno'ya gideceğim,
26'sından 1 Ocak'a kadar sürecek.
Sonra Virginia'ya döneceğim."
İşte bu
onu son görüşümdü.
ÇIKMAZ YOL
ARALIK 1988
Doc Antle "Sihir gösterisi ayarladım" dedi.
"Mitra'yı göndereceğim, Reno'da birlikte bir gösteri yapın."
Mark bu işlerden ayrılmak istediğini,
Bhagavan'a güvenmediğini anlatıyordu.
Bhagavan'ın ona borcu olduğunu anlattı, para uyuşturucu işindenmiş gerçi
ama yine de borçluydu sonuçta.
Beni ilgilendirmediği için dâhil olmak istemedim.
Beş ay sonra Mark Topping'in
bir şelaleden kayıp düşmesi bana garip geldi.
Mark Topping'in hayatını kaybetmesinden
Bhagavan'ın sorumlu olduğunu duydum hep.
Birçok kişi Bhagavan'ın Mark'ın ölümüyle ilgisi olduğunu düşünüyordu.
Herkes böyle düşünüyordu.
Mark'ı neden öldürmek istesin peki?
Benden nefret etmesiyle aynı sebepten. Sırlarını biliyordu çünkü.
Bana göre, mesele Mitra'ya borçlu olduğu paraydı.
Bir keresinde Bhagavan'ı gece yakaladım,
dışarıda bir kaplan karavanında çalışıyordu.
Sıra dışı bir durumdu, ne oluyor diye merak edip dışarı çıktım,
benim geldiğimi duymamıştı.
Yanına gittiğimde tek başınaydı büyük bir torbayı açmaya çalışıyordu,
üstü koli bantlarıyla bantlanmış, kocaman plastik bir çöp torbasıydı
ve yırtıp açtığındaysa içinin parayla dolu olduğunu gördüm.
Çekmeceden bir tornavida alıp beni boğazımdan yakaladı
ve beni binaya doğru ittirip tornavidayı gırtlağıma dayadı.
Bana "Bundan birine bahsedersen
sana bir daha gün yüzü göstermem" dedi.
Bhagavan'ın Mitra'ya on binlerce dolar borcu vardı
ve Mitra da parasını alamadığı için çok sinirliydi.
Aralarında gergin bir ilişki vardı.
Mark bir süreliğine gitmişti.
Onun tekrar geri döndüğünü gördüğümde,
"Ne güzel kurtulmuştun, niye döndün? dedim.
O da böyle yaptı.
Hayvanlar onun hayatının önemli bir parçasıydı
ama bir yandan da kendine ait bir hayatı olması için çabalıyordu.
Sanırım burayı son ziyaretinde yapmaya çalıştığı da buydu.
Buralarda aktif olarak iş arıyordu.
Sonra da gitti ve bir daha da geri dönmedi.
Gittiğinde ağlamıştım, tekrar gelecek sanıyordum
ama bir daha hiç geri dönmedi.
1989 yılının mayıs ayında,
Bhagavan, benim halkla ilişkiler ve pazarlama sorumlusu olarak çalıştığım
bir bilgisayar mağazasıyla görüşüyordu
ve mağaza sahibiyle bir reklam çekimi için anlaşma yaptı.
The Com Connecting Point, bilgisayar ormanını evcilleştirip
size bir sürü Apple bilgisayarı sunuyor.
Onu terk ettiğim andan beri Bhagavan'dan kaçıyordum.
Bu yüzden bu reklamdan da kaçtım.
Ama çekimlerin son günü, ekip gitmeden önce,
Mitra Topping gelip bana çıkma teklif etti.
Onunla çıkmaktan çok mutluydum
çünkü çok yakışıklı, çok tatlı, çok hoş, çok komik biriydi
ve görüşmeyi dört gözle bekliyordum.
Ama tam otoparktan çıkacağım sırada arabamın içerisindeyken
Bhagavan önümü kesip arabama geldi.
"Radha'dan ayrılıyorum" dedi.
"Seninle evlenmek istiyorum."
Yani bana ikinci kez evlenme teklif ediyordu.
Ama gördüğüm kadarıyla hiçbir şey değişmemişti,
hâlâ birlikte olduğumuz zamanki adamdı.
"Hayır, teşekkürler. İlgilenmiyorum" dedim.
Ben ona söylemezdim aslında
ama Mitra Topping benimle çıkacağını ona söylemiş olabilirdi
çünkü yerleşkeden çıkmak için izin alması gerekti.
Çok trajik bir şekilde,
onunla buluşacağımız günün sabahı
Crabtree Şelalesi'nde doğa yürüyüşüne çıktı
ve Crabtree Şelalesi'nden düşüp hayatını kaybetti.
Tam da onunla buluşacağımız gün.
Normalde böyle bir durumda size haberi yetkililer verir.
Bana Bhagavan'dan telefon geldi.
"Kardeşin çok kötü bir kaza geçirdi" dedi.
Düştüğümü hatırlıyorum,
bir anda yere düştüm ve yerden kalkamadım,
o zamanki karım "Ne oldu?" diye sordu.
"Mark ölmüş" dedim.
Bhagavan'ın onları aradığını söyledi,
"Anne babanıza onun yanında olduğumu söyleyin" demiş.
Durumu önce yetkililere değil de
aileye bildirmiş olması bana tuhaf gelmişti.
Ama olay baştan sona şüpheliydi zaten.
Oraya neden tek başına çıktığını anlamadım
çünkü o düştükten sonra aşağıya gelip
"Bu düşen benim arkadaşım" diyen kimse olmamıştı.
1989 yılının Anma Günü haftasıydı…
İLK MÜDAHALE EDEN KİŞİ
…karımla ikimiz de izindeydik,
Crabtree Şelalesi'ni de çok duymuştuk.
Virginia'ya taşınalı daha bir yıl olmamıştı.
Oraya yürüyüşe gitmeye karar verdik.
Yukarı çıkmaktan korkmuştum,
tabelalarda çok tehlikeli olduğu yazıyordu,
kayalara tırmanırken ölen birçok insan olmuştu.
Ben 12 yaşındaydım.
Oldukça dik…
TY'IN KIZI
…oldukça dik bir tırmanıştı.
Tepeye tırmanmak uzun sürmüştü, bir saatten fazlaydı.
Bir kadın yanıma gelip "Düşen çocuğu gördünüz mü?" dedi.
"Hayır" dedim, o da "Ölmüş olmalı, çok sert düştü" dedi.
Karım, şelalenin sularının döküldüğü yere bakmaya başladı
ve bir kayanın arkasında duran bir çizme gördü.
Dürbünü aldım, kesinlikle bir çizmeydi, dağın yamacına doğru koşup
çizmeyle aynı hizaya geldim.
Etrafa bakınca diğer taraftaki bir kayanın ardında bir vücut gördüm.
Yanına gittiğimde kafası suyun altındaydı.
Nefes alabilmesi için kaldırmam gerekiyordu,
boynu kırık olabilir diye elimi ensesine koydum,
diğer elimle de kafasını yukarı kaldıracakken
orada kafatası olmadığını fark ettim.
Öldüğünü biliyordum ama onu bırakıp gidemedim.
Senin adamın cüzdanını bulduğunu hatırlıyorum,
içerisinde resimler vardı, resimlere bakmaya başladım,
yüzme havuzunda bir kaplanla çekilmiş fotoğrafı vardı.
O kareyi hiç unutamadım.
Çocukla bir bağ kurmuştum.
Neden bilmiyorum.
O su kıyısında onun yanında bekleyip
gelen insanları uzaklaştırmak…
Bir çeşit bağ kuruyorsun sanırım.
Ölü olsa bile onu koruyormuşsun gibi hissediyorsun.
Tüm öğleden sonrayı orada geçirdim sanırım
çünkü kurtarma ekibinin gelmesi çok uzun sürdü.
Geldiklerinde de sorgulanmak için yine orada beklemeye devam ettim.
"Cesedi bulan benim, benden istediğiniz bir şey var mı?" dedim.
"Adın ne?" dedi, sadece adımı sordu.
Adresimi bile almadı galiba.
Başka soru sormadılar, bu beni hep rahatsız etmiştir çünkü…
Birinin onu itmediği ne malum?
Şelalenin tepesinde başkaları da vardı.
O kadın dışında kimse olayı görmemişti.
Her şeyi görmüş müydü
yoksa sadece düşen bir karartı mı görmüştü, bilmiyorum.
-Evet, sadece bir kişi vardı. -Bir kişi, evet.
"Düşen çocuğu gördünüz mü?" dedi.
Yetkililer sizi hiç sorgulamadı mı?
Hayır.
Hatta Crabtree Şelalesi'ndeki kazayla ilgili haberleri takip ettim.
Hiçbir şey yoktu.
Hayatım boyunca merak ettim,
neden daha fazla soruşturma yapılmadı?
Mark'ın son fotoğrafı öldüğü gün çekilmişti.
Motora yaslanmış, arkasında da bir adam duruyor.
Ben geçen sene Buckingham'dan taşınmadan önce Paul Lewis bana
öldüğü gün Mitra'yla birlikte olduğunu söylemişti.
Paul Lewis oranın halkındandı, çok iyi bir adamdı.
Onunla motosiklet sürerlerdi, o gün de beraber gitmişlerdi.
VİDEO KAYDI 3 2 1
Tamam, Paul Lewis için kayda başlıyoruz.
-Selam David. -Selam Paul, nasıl gidiyor?
-İyidir. -Güzel.
Seninle konuşabildiğim için çok heyecanlıyım,
daha önce hiç konuşmadık sanırım.
O Anma Günü haftası motosiklet gezisine gitmiştiniz.
Crabtree'ye gitme fikri kimden çıktı?
Emin değilim ama benden çıkmış olabilir, orayı çok severdim çünkü.
O zamanlar çok popüler bir yerdi ama yine de fazla kalabalık olmazdı.
Orada "20 kişi falan düştü" yazan bir tabela vardı.
"21. siz olmayın" gibi bir şeylerdi.
David, bu bahsettiğin tabela,
o tabelanın önünden geçerken gruba yüksek sesle okumuştum.
Ne yazdığını biliyorum.
-Vay canına. -İnsanları uyarıyordu.
Burası tehlikeli diye.
Vay canına.
Ah be.
Kardeşin çok cesurdu.
-Evet. -Çok güçlü biriydi.
Kardeşin insanların iple dağdan aşağıya indiklerini görmüştü.
İple inmek için gerekli tüm teçhizatları da vardı.
Sanırım hava atmak istiyordu.
-Evet. -Ve…
Bir ağaca tırmanıp
şelaleye doğru atladı.
Kendinden o kadar emindi ki
tutunacak bir boşluk bulup dağa tırmanabileceğini düşündü.
O kayalar çok eski ve aşağı doğru eğimliydiler,
yüzeyleri çok kaygandı.
Tutunacak bir yer bulamadı, o yüzden düştü.
O ölüme meydan okuyan
atlayışı yaptığında sen oradaydın yani.
Ben atladığını görmedim. Başka biri görmüş.
Bunu kafamdan hiç atamadım…
Mark nasıl oldu da…
Bu olay onun başına nasıl geldi, aptal bir adam değildi sonuçta.
Hepimiz çok üzüldük.
Bunun nedenini anlamak bizim için de çok zor oldu.
Hiç mantıklı değildi.
Mark'ın yediği son şey şeftali konservesiydi.
Onu şeftali konservesini yerken izledim.
-Hadi ya. -Vejetaryenlerdi.
Zaman ayırıp benimle konuştuğun için teşekkürler.
Tabii, rica ederim.
Kardeşin için çok üzgünüm David, gerçekten.
Kardeşimin son gününde yanında olan bu adamla
konuşmak gerçekten iyi geldi.
Mark şeftaliyi çok severdi, Paul bunu söylediğinde dedim ki
"Tam Mark'lık hareket."
Burada senin sevdiğin bir şey var.
Evet! Çok lezzetli görünüyor.
İlk kez videoya çıkıyorum. Amanın!
O günün nasıl geçtiğini anlama şansım olduğu için çok mutluyum.
ÖLÜM BELGESİ MARK RICHARD TOPPING
Mark yapacağını yaptı ve ölüp gitti,
yokluğunun acısını da biz yaşıyoruz.
Kardeşimin burada bir tuğlası vardı.
İşte burada.
İşte şu.
14 EKİM 1959 - 28 MAYIS 1989
Onu çok özlüyorum.
Kardeşimin olayı biraz neticeye bağlanmış gibi oldu
ama Bhagavan, diğer insanlara yaptığı
zalimliklerin hesabını bir gün verecek mi?
Umarım adalet yerini bulur.
Bir süre Bhagavan için hayat devam etti.
Hayvanat bahçesinde de işler aynen devam etti.
O konuda herhangi bir duygu gösterdiğini hiç görmedim.
Yine gelip giden genç kızların ardı arkası kesilmiyordu.
Bhagavan bir kızla ilgilenir, sonra başkasına geçerdi,
onu da bırakıp bir başkasına.
Aileleri hâlâ orada olduğu için bir şey söylemeye korkarlardı.
Aileleri aşramın bir parçasıydı.
12, 13, 14 yaşındaki bakire kızlardan
hoşlanan birinin değişeceğine asla inanmıyorum.
Swami Satchidananda'nın onu niye topluluktan göndermediğini bilmiyorum
çünkü daha önce gönderilenler olmuştu.
Ama nihayetinde biri sessizliği bozdu.
Aferin oğluma.
Peşinde olduğumuzu biliyordu.
Birimimize Kaliforniya'daki bir emniyet biriminden bilgi gelmişti.
Birincisi, Bay Antle'ın
orada olup olmadığını teyit etmemizi istiyorlardı,
ikincisi de, gerçekten oradaysa yanında reşit olmayan kızlar var mıydı?
Bana onu tutuklama emri verilmişti.
Evinin etrafında kocaman bir çit ve kapıda zincirler vardı,
içeri girmemiz mümkün değildi.
Ortalıkta kimse yoktu ama giderken bir araç gördüm,
bana doğru gelen bir araç vardı.
Biraz yavaşladım ve tam karşı karşıya geldiğimizde,
kafasını eğip saklandı, o zaman o olduğunu anladım.
Hemen U dönüşü yapıp tepe lambamı açtım. O da kaçmaya başladı.
Stop lambalarının yandığını en son o an gördüm.
Ben yetiştiğimde o çoktan arabadan çıkıp evine girmiş
ve arabanın kapısını açık bırakmıştı, gitmişti.
Terk edilmiş bir araçtı.
Çok sinirlenmiştim.
Ama hemen dışarı çıkıp onu aramaya başladım.
Bir buçuk saat kadar onu aradım,
onun kaçmasına izin veremezdim.
Bu mümkün değildi.
Evime gidip ertesi gün tekrar geldim, araba hâlâ oradaydı, kapısı hâlâ açıktı.
Üçüncü günde bile araba hâlâ oradaydı ve kapı hâlâ açıktı.
Dördüncü gün, oradan geçerken aracın gittiğini gördüm.
Hemen sireni tekrar çalıştırdım ama hiç kimse yoktu.
Bir süre sonra Doc buradaki hayvanat bahçesini terk etti.
Bir sürü suçlama olduğunu okudum.
Eyalet Polisi hakkında yakalama kararı çıkarmıştı,
kaçmaya çalışacağı söyleniyordu ama bence çoktan kaçmıştı.
Hayvanat bahçesini terk ettiğini duyunca Tarım Bakanlığı geldi.
20 gün önce kar yağdığını söylediler, karda hiç ayak izi olmadığı için
burada en az 20 gündür kimse yok demekti.
Hayvanları geride bırakmıştı, küflü saman dışında bir şey yoktu.
Her taraf kapalıydı, hayvanlar dışarıya da çıkamamıştı.
Buckingham'dan biri beni arayıp
Bhagavan'ın bazı hayvanları orada bıraktığını söyledi,
onu bulmaya çalışıyorlardı.
Onu bir daha Tennessee'de gördüm.
Bal küpü dediği bir miktar para bulmuştu.
Bir yerlerden de yatırım almıştı
ve daha sonra Myrtle Beach, Güney Karolina'daki
şu anki tesisine dönüşecek olan yerin inşasına başlamıştı.
Hayatınızın o kısmından niye bahsetmiyorsunuz?
Zaten açıkladım ya,
isterseniz kamerayı kapatın, size sekizinci kez yine açıklayayım.
Hikâyem hayvanları koruma hikâyesi.
Benim hikâyem hayat tarzımın yayılmasının hikâyesi değil.
Kötü niyetli kişilerin, sırf drama yaratmak amacıyla
hikâyede yalan yanlış boşluklar yaratmasına çanak tutacak
sorular soruyorsunuz.
Bhagavan, kendisinin de kaplanlardan biri olduğuna inanan
benmerkezci bir narsisttir.
Sözde hayvanat bahçesindeki ana kaplan o ama alakası bile yok.
Doğada aslanlar birbirlerini öldürür, sürünün idaresini devralmaya çalışırlar.
Büyük erkeklerin haremleri vardır.
Çok hoş ifade ettiniz, "Sürünün idaresini devralmak."
"Devralmak."
Haremlerini korumak için de ölümüne savaşmak zorundalar.
Diğerleri gelip "Dişilerini istiyorum" der.
Onlar da "O zaman dövüşelim" der.
Dövüşü hangi aslan kazanırsa dişileri de o alır.
Hayvan eğitimi işinin Harvey Weinstein'iydi bence.
Daha yukarı. Kollarını yukarı kaldır.
Bu yırtıcı davranışlarının bedelini ödemek zorunda bence.
Arkasında birçok acı bıraktı.
Umarım insanlara nasıl davrandığıyla ilgili gerçekler
zamanla gün yüzüne çıkar da
kurbanlar ve mağdurlar konuşmaya cesaret edebilir.
Evren âdeta kusursuz bir muhasebe sistemi gibidir.
Güzel bir matematik senfonisi gibi.
Her borç da günü gelir mutlaka ödenir.
Bu akşam Myrtle Beach Safari geniş kapsamlı bir soruşturma geçiriyor.
Flaş haber: Kaplan Kral'ın yıldızına soruşturma.
Bhagavan "Doc" Antle hakkında Virginia'da
hayvanlara eziyet ve hayvan kaçakçılığı suçlarıyla soruşturma açıldı.
Doc'un vadesi ne zaman dolacak bilmiyorum
ama tüm bu suçlamaları düşününce umarım çok uzak değildir.
Hayvanlara eziyet sayılabilecek her türlü eylemi
ya da davranışı kesinlikle reddediyorum.
Bence karma çok garip bir şey.
Hayatımda bana karşı yanlış yapıldığında hep şöyle düşündüm,
"İntikamımı alacağım, bu kişiye haddini bildireceğim."
Hesabı Tanrı'ya bıraktığım zamanlarda ise
sonuçlar benim kendi başıma yapabileceğimden
çok daha büyük, daha yaratıcı, daha etkileyici oldu.
O yüzden belki de şu an olanlar
gerçekten karmadır.
DIANE DUCHARME'IN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir