BU BÖLÜM CİNSEL İSTİSMAR TASVİRLERİ İÇERİR,
BAZI İZLEYİCİLER İÇİN RAHATSIZ EDİCİ OLABİLİR.
CİNSEL TACİZE UĞRAMIŞ BİRİNİ TANIYORSANIZ
DAHA FAZLA BİLGİ ALMAK İÇİN
WWW.WANNATALKABOUTIT.COM'A GİRİN.
Doc, Kaplan Kral seni ne kadar gerçekçi yansıtabilmiş?
Bu bir belgesel değil.
Belgesel değil.
Kurmaca. Kurmaca aptal bir program.
Tamamen hayalî bir dünya anlatıyor.
NETFLIX BELGESEL DİZİSİ
Doc Antle, Kaplan Kral'ı hiç sevmemişti.
Hakkında birçok yalan anlatıldığını söylüyordu.
Bu tesisin büyük kediler için
otel konforunda olduğu gerçeğini sakladılar.
Bu tesisin görkemine ve güzelliğine yaklaşabilen olmamıştır.
Hepsi bir illüzyon. İnsanlar inansın diye illüzyon yaratıyor.
Dizi çıktığından beri Doc'la konuşmadım ama durumdan hiç memnun değildi.
Doc çok yetenekli bir dolandırıcı.
Kendini dünyanın geri kalanından daha zeki sanıyor
ve çevresini de bunu onaylayacak şekilde tasarlıyor.
Her zaman kendi gerçeğini yaratır.
İnsanların ona karşı çıktığı bir dünyada yaşamıyor.
Artık buna alışkın değil.
O aptal küçük kız Barbara Fisher var ya, karı sürekli şöyle diyor…
"İlk aydan sonra silikon taktırmamı istediler." Deli misin?
Memelere kafayı takmıştı.
O memeler burada değildi ki, kız dışarıda geziyor,
her önüne gelen erkekle deneme sürüşüne çıkıyordu.
-Bu yüzden hep hamileydi. -Siktir.
Benim hakkımda söyledikleriyse tam anlamıyla kadın düşmanlığı.
Kaplan Kral yayınlandıktan sonra, eve gelenler ve köpeği tanıyanlar oldu.
Bu durum beni düşünmeye itti, herkes nerede yaşadığımı öğrenebildiyse
Doc da evimi biliyor demekti.
Bu da beni korkuttu, o yüzden şehirden çok uzaklaşmak istedik
ve öyle de yaptık.
Doc bu işten sürekli paçayı sıyırdığı için kendini dokunulmaz sanıyor.
Ama Kaplan Kral'dan sonra, birçok kişi bana ulaşıp kendi hikâyelerini anlattılar.
Ben bir adım atarsam onların da atacağını biliyordum.
Birlikten kuvvet doğar.
Belki de geçmişini araştıracağınızı düşünmüyordur.
KOINONIA YOGİ-SİHİRBAZ!
Ama Doc'la yaşananlar elbet gün yüzüne çıkacak.
NE HABER, DOC?
T.I.G.E.R.S. CADDESİ
Günaydınlar! Bugün hava ne güzel, değil mi?
Birkaç küçük kuralımız var arkadaşlar.
Bugün kameralara hiç izin verilmeyecek.
Bu sizin son uyarınız.
Video ya da fotoğraf çektiğinizi görürsek sizi dışarı alacağız.
Ben Dr. Bhagavan Antle, Myrtle Beach Safari'nin müdürüyüm.
Myrtle Beach Safari, birçok harika egzotik hayvanı
çok yakından, kafesin dışında görebileceğiniz
ve inanılmaz deneyimler yaşayabileceğiniz
olağanüstü bir doğal hayat ortamı.
Dünyada sadece bir avuç insanın evinde bir kartal yaşıyordur.
Onunla oturup Game of Thrones izlemek,
çok fazla insanın yaşadığı bir şey değil.
12 yaşındayken Myrtle Beach, Güney Carolina'da bir resim çektirmiştim.
Anneme bakıp "Hayatımın kalanını böyle geçirmek istiyorum" demiştim.
Son sınıfa geldiğimde de Doc Antle'ı ve şirketini arayıp
"Lütfen gönüllü olmama izin verin" dedim.
O da "Buraya ne zaman taşınabilirsin?" dedi.
American Idol'a altın bilet falan almış gibiydim.
Hemen "Tamam" dedim.
MYRTLE BEACH 2000'LER
Yedi sene Doc Antle için çalıştım.
Yapmak istediğimi düşündüğüm bir şeyi yaptığım için ailem çok mutluydu aslında.
Nasıl bir işe girdiğimin farkında değillerdi bence,
yedi gün 24 saat, ayrılamadığım bir yerde çalışıyordum.
Benimle ilk konuşan kişi Barbara'ydı.
Barb'la ben küçük yavruların büyüyene kadarki eğitimine odaklanmıştık.
Her gün Barefoot Landing diye bir yere gider,
kaplan yavruları ve büyük kedilerle fotoğraf çektirirdik.
Bir yaz, Myrtle Beach'teki bir arkadaşımı aramıştım
ve o da bana Barefoot Landing'deki tırmanma duvarında bir iş teklif etmişti.
Yavaş yavaş Koruma Merkezi'ndeki insanlarla
ilişkiler kurmaya başlamıştım.
Önce Barbara'yla tanıştım, sonra da China'yla.
Herkes Krokodil Dundee gibiydi.
Bütün herkes bronz tenli, sarışındı ve bıçak taşıyordu,
bu gerçekten etkileyiciydi.
Sonra Doc ortaya çıktı.
Aklımı başımdan almıştı.
Yazın sonuna geldiğimizde, "Benim için çalışmaya ne dersin?" dedi.
"Varım" dedim.
Filin yaşadığı ahırda kalıyordum.
Yani gece Bubbles'la yatıyor, sabah Bubbles'la kalkıyordum.
Ben böyle bir işe sahip olabilecek kadar şanslı biri miydim?
Sonra bana o kıyafetleri verdiler, bir bıçağım oldu.
Artık ben de Krokodil Dundee'ye benziyordum. Havalıydım.
Öyle bir noktaya geldi ki rüyada gibiydim resmen.
Fakat Julie işin içine girince her şey tepetaklak oldu.
Doc'la konuşurken bana,
"Haberin olsun, buraya yeni birkaç kız geldi" dedi.
"Onlara ilişmeni istemiyorum."
Biri bana, "Doc sana dokuz puan vermiş" dedi.
Bir yanım "Sahi mi?" derken bir yanım da "Ne?" diyordu.
Doc'un yerleşkesindeki kadın ve erkekler farklı muamele görüyorlardı.
Çalışanlara hava atmak için
devasa yatağını haddinden fazla kez gösterirdi.
Hep bir şeyleri yanlış mı anladım acaba diyordum
ama sonra Kaplan Kral'ı izleyip, Barbara'yı dinleyince aydınlandım.
Bütün bunları benim uydurmadığımı, diğer insanların da gördüğünü
teyit edebilmek muhteşemdi.
Ben poliamori ilişki koçuyum
ve insanların Doc'dan poliamorist olarak bahsettiğini duyuyorum.
Poliamori karşılıklı saygı gerektirir.
Bağımsızlık gerektirir.
Doc ise partnerlerini,
onun haricinde sağlıklı bir ilişki kurmaya teşvik eden biri değil.
Bu bir harem, poliamori değil.
Her biri 20 yıldır benimle olan üç güzel eşim var.
Oğlum ve de üç kızım.
Etraflarındaki diğer insanlarla birlikte bu grup
bu işi yapmayı seviyor ve devam etme niyetindeler.
Yani ben bugün Himalaya Dağları'na taşınsam bile
bu insanlar başa geçip burayı aynı şekilde idare edebilirler.
Çok önemli biri olduğu sanrısına kapılmış. Kendini bir guru gibi görüyor.
Müritlere ya da ona itaat eden hayvanlara sahip olması da
bir bakıma bu görüşü destekliyor.
Hepimiz isimlerimizi değiştirdikten sonra bize zincirler verdi.
Bu madalyon hepimizin
tek bir ailenin parçası olduğumuzu simgeliyordu.
Swami Satchidananda'nın temsil ettiği integral yoganın bir sembolüydü.
Woodstock'ı açan guru oydu.
Uzun sakallı bir adam "Başlayalım" diyor ya.
Swami Satchidananda o işte.
Bir sürü ünlü insan onun müridiydi.
Swamiji Satchidananda'yla Yogaville'de tanışmıştı.
Bu insanlar kendilerini Swamiji'ye adamış ve onun her dediğini yapıyorlardı,
hayatlarının her alanını onun söylemleri üzerine kuruyorlardı.
Kendine örnek aldığı biri varsa o kişi Swamiji'dir.
Ondan bahsetme şekli hayranlığın ötesindeydi.
Yogaville'den sonra nasıl oldu da…
Yogaville'e girdiğinizde
bu muazzam derecede karmaşık,
tarikat tarzı, tuhaf bir oluşumun içine girmiş oluyorsunuz.
Muhterem Sri Swami Satchidananda
tüm evrenin ruhsal birliğini deneyimlemiş
ve bu birliğin görülüp hissedilebildiği bir mabet hayali kurmuştu.
Swami Satchidananda sürekli şaka yollu olarak
yoga tesislerinin birer tımarhane, bizim de mahkûmlar olduğumuzu söylerdi.
İnsanlar da "Çok komik Swamiji" derlerdi ama doğruydu.
Zor zamanlar geçiriyorduk.
İnsanlar yoga ve Scientology arasında seçim yapıyorlardı,
ben de "Beni kurtlar büyütmedi ya, yogayı seçeceğim" dedim.
Her yerde çığlıklar var.
İnsanların barış çığırtkanlığı yaptığını duyuyoruz
ama barış için savaşmak istiyorlar.
Yogaville'deki çoğu kişi sevgi dolu, sevecen insanlardı,
kendilerini ruhen iyileştirmek ve dünyayı güzelleştirmek istiyorlardı.
Yogaville, insanların birlikte yaşamayı, yoga yapmayı, vejetaryen olmayı,
meditasyon yapmayı seçtiği bilinçli bir topluluktu.
Muhtemelen 250'ye yakın daimî sakini vardı.
Ailem, Swami Satchidananda'yla ben beş yaşındayken tanışmıştı,
ben de kendi tercihimle meditasyona 11 yaşında başlamıştım.
Günde beş altı saat falan yoga ve meditasyon yapıyordum sanırım.
Çok huzurlu, sevgi dolu, kabullenici bir topluluktuk.
Hari om, hari om, hari om.
İnsanlar Swami Satchidananda'nın tanrı olduğuna inanıyorlardı.
İsa Mesih gibiydi. Yanlış yapması mümkün değildi.
O odaya girdiğinde yere eğilip ayaklarına kapanarak onu selamlarlardı.
Ayağını öperlerdi.
Kaplan Kral'ı izleyince
"Onun öncesinin hikâyesini bilmiyorlar bile" dedim.
Doc Antle, bazı fikirlerini Swami Satchidananda'dan almıştı.
Başka insanlar üzerinde kullanabileceği bir güce sahip olmak hoşuna gidiyordu.
Bhagavan, Yogaville'de çok iyi tanınan biriydi.
Swami Satchidananda onu çok severdi. Çok dikkat çeken biriydi.
Bubbles'ı vardı, küçük yavru fil.
Orada bir ünlü gibiydi.
Bhagavan'ın Semavi Sihirleri'nden Bhagavan Antle.
80'lerin yakışıklı çocuğuydu. Uzun siyah saçları, bıyığı vardı.
Tam bir sihirbazdı.
İkimiz sihir sayesinde çok çabuk bir bağ kurmuştuk.
Ben 15, 16 yaşlarındaydım.
O zamanlar kendi kariyerim vardı, panayırlara, festivallere katılıyordum.
Doğu Yakası'nda çok popülerdim.
Bhagavan beni para kazanmak için bir fırsat olarak gördü.
Böylece hemen küçük bir gayriresmî ortaklık kurduk.
Anlaşma yüzde 50/50'ydi.
Gelin çocuklar! Koşun!
Buckingham Zooloji Parkı diye bir yeri vardı.
Yogaville'in hemen dışında.
Oranın tam olarak nerede olduğunu bilmiyorsanız
önündeki yoldan geçseniz bile göremezdiniz.
Küçük kapıdan içeri girince üçgen çatılı evi görüyordunuz.
Bir hobbitin yaşayabileceği bir yere benziyordu.
İçeri girer girmez hemen uzaklardan bir fil beliriyordu,
arkada tarafta kaplanlar vardı, aslanlar vardı.
Aferin oğlum.
İlk başlarda gerçekten harika bir yerdi.
Buckingham Parkı'nın en sevdiğim yanı Bhagavan'ın kurduğu topluluktu.
Bhagavan'la liseden hemen sonra tanıştım.
Buradaki okullar için küçük gösteriler yapıyordu.
Sonra onunla Rönesans Festivali'nde çalıştım.
25, 30 yıl boyunca hayatımı jonglörlük yaparak kazandım.
Girişimcilik deneyimim de oldu.
Video işindeydim,
onun sihir gösterilerini kameraya çekerdim.
Yaşam gücünün kontrolünün sürekli pratik edilmesi sayesinde
zihninizin ve bedeninizin yaşam gücünü kontrol etmekle kalmayacak,
aynı zamanda evrenin yaşam gücünü de kontrol edebileceksiniz.
Bhagavan'ın sözde psişik güçleri vardı,
yoga ve pranayama yaptığı için süper güçler kazandığına
kendini inandırmıştı.
Kömürlerin üzerinde yürür ve güya nesneleri düşünce gücüyle havalandırırdı.
Vücudunuzu geliştirerek
dış dünyadaki şeylerin size etki etmemesini sağlayabilirsiniz.
Öyle bir illüzyon yaratmıştı ki onu dinleyip yöntemlerini uygularsanız
o şeylerin bazılarını siz de yapabilirdiniz.
Hiçbir ücret almayan bu insanlara
aslında Bhagavan'ın kendisinin bile sahip olmadığı
güçlere erişecekleri vadediliyordu.
İyi bir sihirbaz değildi.
Bu kupa ikili.
%98 doğruluk payı.
Korkunçtu. Yani gerçekten korkunçtu.
Ama kaplanları olan adam olduğu için insanlar seviyordu.
Zihnin duygu ve düşüncelerinin kontrolüyle
başarılabileceklerin yanında bu şeyler hiçbir şey.
Onlara kıyasla okyanusta birer damla.
Guru, Bhagavan'a tüm yoga öğretilerini vermişti.
Dünyaya nasıl yaklaşılacağının felsefesi ve psikolojisini.
Yoga öğretilerini hâlâ seviyorum
ama geçmişe dönüp baktığımda,
bütün bu yaşadıklarım bana
güç için ya da hırs nedeniyle insanları etrafına toplamak isteyen
ve karşılığında onlara elde edilmesi mümkün olmayan bir şeyi
alacaklarını vadeden
tarikat tarzı yaklaşımlarla ilgili çok şey öğretti.
Her şeyin kontrolü tamamen ondaydı.
Belli bir kıyafeti giymemiz, belli bir yemeği yememiz gerekiyordu.
Her şeyinizi veriyordunuz.
Sadece maddi varlıklarınızı değil, tüm inanç sisteminizi de veriyordunuz.
Bir gün zihninizin ne kadar itaatkâr olduğuna şaşıracaksınız.
Tüm hastalıklardan arınmış, sağlıklı ve zinde bir bedeniniz olacak.
Zihniniz dingin, berrak ve dinamik olacak.
Bhagavan, öğretileri manipülatif şekilde kullanmayı öğrenmişti.
Hayvanat bahçesinin bir parçası olmak için
tüm hayatınızdan, isminizden, dünyanızdan,
ailenizden ve dostlarınızdan vazgeçiyordunuz.
Kaplanlar birinci öncelikti, onlar dışında hiçbir şey umursanmıyordu.
O aslında her zaman böyleydi ve bu sayede bedava iş gücü elde ediyordu.
Büyük bir kedinin önünde olmak bile hayatınızı değiştirebilir.
Doc tesisini oluştururken
Yogaville tarzı bir ortam yaratmak istemişti.
Kendisi tüm grubun liderliğini yaparken
diğer herkes daha büyük bir amaç için hayvanlarla çalışacak
ve de yoga yapacaktı.
Yoga yapıyor musunuz?
Tarikat, tarikat alarmı…
Ben hayatım boyunca yoga yaptım, hayatım boyunca…
Çok küçük yaşlardan itibaren dövüş sanatlarıyla ilgilendim.
Hayatım boyunca devam ettim.
Zihin ve bedenlerinin dengesini sağlamaları için
çalışanlarıma yoga yapmalarını söylerim.
Tanrı gibi olduğunuz bir kültür oluşturabilmek için
gurunun karakter özelliklerini kullanmak gayet mantıklı aslında.
Buraya genç yaşta geliyorlar ve onlarca yıl sonra bile hâlâ buradalar
çünkü vahşi hayvanlarla vakit geçirmek onları tatmin ediyor.
Bir şarkı var,
"Hep tatildeyim çünkü işimi seviyorum.
Yaptığın işi sevmiyorsan yerini değiştir."
Mükemmel bir şarkı.
Bhagavan'ın kesinlikle kendi taraftarlarını yaratma arzusu vardı,
yarattı da ve bu konuda epey iyiydi de.
Joe'yla birkaç kez hayvanat bahçesinde karşılaştık.
Gördüklerim karşısında şok olmuştum
çünkü burası Bhagavan'ın yaptığı şeyin
her açıdan kötü bir kopyası gibiydi.
Tam olarak böyle bir şey yapacağız.
Oynata bas.
T.I.G.E.R.S. ENDER TÜRLER TURU
Buradaki peyzaja ve diğer şeylere bakmanızı istiyorum.
Bütün bu parkı tek bir adam yapıyor ve onunla gurur duyuyor.
Çalışanlar yaptıkları işle gurur duyuyorlar.
Joe, parkını Doc Antle'ınkine benzetmeye çalışmıştı.
Her şey Doc Antle'la ilgiliydi.
Orman havasında çalışıyormuş gibi hissetmenizi sağlamak için
size safari tarzı kıyafetler alacağız.
Çok basit, sabah kalkacaksınız, giyineceksiniz
ve işe canlı, enerjik bir ruh hâliyle geleceksiniz.
Kendinizi disipline etmeye öğrenmezseniz bunu asla yapamayız.
Kendi cemaatim ve müritlerim var. Adı Canavar Tapınağı.
Biz G. W. Hayvanat Bahçesi'nde bağımsız bir kiliseyiz, ben de Papaz Joe.
Siz de kaplanlarla evlenmek istiyorsanız
etrafı süsleyip her şeyi sizin için
hazırlayabiliriz.
Canavar Kilisesi'nin mabedinde, gökyüzünün tavanımız,
çimlerin zeminimiz olduğu yerde toplandık.
Joe Egzotik ve Doc Antle gibi insanlar kostüm giymeye bayılırlar.
Olayları bu, bununla hava atmayı severler,
"Ben Kaplan Kral'ım, etrafım koca göğüslü
ve deri kıyafetli güzel kadınlarla çevrili."
Bu kostümleri giymeyi kabul ettiğime inanamıyorum.
Sanırım kesinlikle giymem dediğim tek şey tayttı.
Daha önce Bhagavan'ın elbise dolabına girmiştim,
orada aklınıza gelebilecek en çılgın kıyafetleri görebilirsiniz.
Bu Rönesans Fuarı kıyafeti. Zincir zırh bluzumla gurur duyardım.
Kral Richard'ın Fuarı! 4 Eylül - 24 Ekim arası hafta sonları.
Rönesans Fuarları, binlerce insanın bir araya geldiği festivallerdir,
bütün sanatçılar ve fuarda çalışan diğer herkes
Orta Çağ tarzı kıyafetler giyerler.
Orada genelde demirciler olur, hokkabazlar olur,
Orta Çağ'da yaşamış her türlü sanatçıyı ve zanaatkârı orada görebilirsiniz.
Ne zaman bir Rönesans Fuarı'na gitsek Bhagavan etrafı kolaçan eder,
kendine yeni kızlar arardı.
"Kaplanımı sevmek ister misin?"den daha etkili bir tanışma cümlesi yoktur.
Onunla böyle tanışmıştım.
Eyalet eyalet gezerek Rönesans Fuarlarına katılıyordum
ve dağ gelinciğimle ormanda yürürken
aslanla yürüyen bir adama çarptım.
Şu anda her gün neredeyse yarım kilo alıyor.
"Sizinle çalışabilir miyim?" dedim.
Bir hafta sonra da fil kakası temizlemeye başladım. Oraya taşınmıştım.
Ağzı iyi laf yapıyordu.
Kaç saat çalışmamız, ne kadar özverili olacağımız gibi
işin gerekliliklerinden bahsederken
çok büyük laflar ederdi.
"Bu hayvanlar her şeyden önce gelir,
bu işi becermek zor olacak, sıkı çalışma gerektirecek
ve çok güçlü olmak zorundasın."
Bu da beni gerçekten çok etkilemişti.
Bhagavan insanları nasıl çalıştıracağını çok iyi biliyordu
çünkü bu işi öğrenmeye Swami Satchidananda'yla başlamıştı.
Swami olmak için evlenmeme, bağlılık, fedakârlık
ve yoksulluk yeminleri etmek gerekiyordu.
O Swami Satchidananda'ydı ve o da o yeminleri etmişti
ama artık aydınlanmış olduğu için onun için geçerli değildi.
Yoga, insanın kendisini düzeltmesini umar.
Orada olduğum yıllar boyunca,
guru, müritlerin çoğuyla cinsel olarak yakınlaşmıştı.
Cinsel istismar şu şekilde oluyordu,
seni içeri alırlar ve bu güçlü insanla sanki arkadaş olacakmışsın gibi
hissetmeni sağlarlardı.
O yüzden istedikleri şey hep değişiyordu.
Tabii ki kimse uzun sakallı bir ihtiyarın onları okşamasını,
onlarla ilişkiye girmesini, ona mastürbasyon yaptırmayı istemiyordu.
"MANİLA'DA MASAJ, ORAL SEKSE DÖNÜŞTÜ"
Kaç kadınla ilişkisi vardı?
Bilmiyorum ki. Hiç ortaya çıkmamış olanlar da vardır.
Ama en azından on, on iki tane.
Bunun onları bir şekilde özel kıldığına,
bu yakın ilişkinin onların Tanrı'yla belirli bir bağ kurmasını
sağladığına inanıyorlardı.
Bhagavan da guruyu taklit ediyordu.
Kadınlar Bhagavan'dan çok etkileniyordu.
İlk karısı Brahmi Betsy'ydi.
Kısa bir süreliğine sadece Brahmi vardı.
Brahmi çok güzel bir kadındı.
Çok güzeldi. İnce, uzun, siyah saçlı.
Mutlu bir evli çift gibi görünüyorlardı.
Bhagavan onları ne kadar mutlu olduklarını,
ne kadar güzel bir çift olduklarını göstermek için kullanırdı.
Bence bu hayat tarzı o kadına göre değildi.
Bhagavan'ın çok sayıda kadınla ilgilenmesi yani.
Kız kardeşimin şu anki durumunun bir sebebi de bu bence.
Yani, öyle olmalı.
Bununla hiç başa çıkamadı.
Yavaş yavaş ama emin adımlarla hayatını mahvediyor resmen.
Uzun süredir alkol problemi vardı.
Birkaç yıl önce neredeyse ölüyordu.
Çok yazık çünkü o…
Duygusallaşmaya başladım.
Muhtemelen bunu hiç atlatamayacağım. Annem bu konuyu açmaya bayılır.
"O, hayatının aşkıydı" der, ben de "Evet, öyleydi" derim.
Kimse bunu değiştiremez.
Ben ve Kevin, o zamanki adı buydu,
onunla lisede tanışmıştık.
Biz çıkmaya başlamadan önce de onun yan komşusuyla sevgiliydim.
Sevgilimle vakit geçirmek için Kevin'in evine giderdim
çünkü Kevin'in annesi pek umursamazdı.
Şu "havalı anne"lerdendi.
Ama sevgilim, Kevin'in annesiyle birlikte olmak için benden ayrıldı.
Kadının sizin ergen sevgilinizle sevişmeye başlaması
tuhaf karşılanmadı mı?
Sadece biz haberdar olduğumuz için sorun olmadı.
Kadın kendini kötü hissediyordu çünkü "Üzüldüğünü biliyorum" dedi.
"Sen de Kevin'le çıksana?"
Kendi oğlunu diyordu yani. Ben de öyle yaptım.
Âşık olmuştum tabii ki.
Sürekli onunla olmak istiyordum.
Kendine çok güveniyordu ve çok yakışıklıydı.
Kardeşim onu eve getirirdi.
Babamın başta onu pek sevdiğini sanmıyorum.
Kevin liseyi bırakmıştı, belki de bu yüzdendi.
Ama saçı uzundu. Bu çok… Babam bunu pek sevmezdi.
Tam bir asiydi.
Başını hep belaya sokardı.
Resmen bela peşinde koşardı.
Evlendikten sonra isimlerimizi değiştirdik,
sertifikalı yoga eğitmenleri olmak için
bir aylığına Yogaville'e gitmiştik.
Swami Satchidananda bize yeni isimler verdi.
Ben Betsy'den, Brahmi'ye dönüştüm.
O da Kevin Antle'dan, Sri Mahatmayavi Bhagavan Antle'a.
Büyük bir değişiklik.
1982'deki Bhagavan Antle çok yakışıklıydı.
Çok çekiciydi.
Bir sürü havalı arabası vardı, DeLorean ve Porsche kullanıyordu.
Onunla ilk kez Yogaville'deki Lotus Tapınağı'nın oradaki
Lotus Gölü'nde tanışmıştım.
Çok net hatırlıyorum
çünkü o gün gölde birkaç ergen kıza daha asılmıştı.
Kızlarla konuşup onlara bazı sorular sormuştum,
"Kıçınıza ya da göğüslerinize dokundu mu?
Bunu size de yaptı mı yoksa yalnızca bana mı?"
O zaman kaç yaşındaydı?
22 yaşındaydı, ben de 14 yaşındaydım.
Virginia eyaletinde bu yasal değil.
Çok uzun süre boyunca, altı ay falan süresince,
bana şiirler gönderdi, çiçekler aldı, benimle resmen flört ediyordu.
Bhagavan'la birkaç kere çıktığımı hatırlıyorum,
sinemaya, akşam yemeğine falan gitmiştik.
Çok oyuncağı vardı. Oyuncaklarla oynadığımı hatırlıyorum.
Jakuzileri vardı. Yavru hayvanlarla çok oynardık.
Oradayken onun dünyasındaydınız.
Yaşanan hiçbir şeyi önemsememeye çalıştım
ama şimdi bir yetişkin olarak geriye dönüp baktığımda
aslında bir bakıma
Bhagavan'la çalışan birine peşkeş çekilmiştim.
Bu kişiyle
cinsel ilişkiye girmem için baskı görüyordum
ve bu kişi 30 yaşındaydı.
Bense 15 yaşındaydım.
O zamanlar bunun benim seçimim olduğunu düşünüp ses etmemiştim.
Bu tür seçimler yapacak bilgiye sahip değildim hâlbuki.
Sanırım bu Bhagavan'ın yarattığı kültürün bir parçasıydı.
Bir sürü fotoğraf çekimi olurdu.
Tabii bazı uygunsuz fotoğraflar da çekilirdi.
Hiçbirimiz reşit değildik.
Çıplak fotoğraflar.
Bir boa yılanıyla çıplak fotoğrafımı çekmişti.
Neyse ki karısı Brahmi o fotoğrafları bulup yaktı.
Yoksa kim bilir nerelerde çıplak fotoğraflarım dolaşacaktı.
Sürekli genç kadınların peşindeydi
ve onların bakire olmaları onun için çok önemliydi.
İlk kez 15. yaş günümde onunla yatmıştık
ama onunla yatmadan önce evinin üst katındaki meditasyon odasında
dinî bir nikah töreni yapmıştık.
Parmağıma bir alyans taktı,
sözde ben onun karısı olacaktım, o da benim kocam olacaktı,
zaten evli olmasına rağmen.
ANTLE'LAR
Bana karısının çok eşli olduğunu ve açık evlilikten yana olduğunu,
her şeyin yolunda olduğunu söyledi ama hiç de öyle değildi.
En kötü yanı da orada yaşayan diğer kadınlar
buna göz yumduğumu düşünüyorlardı.
"Sen sorun etmiyorsun sanıyordum" diyorlardı.
"Şaka mı yapıyorsun? Tabii ki ediyorum."
Her şeyi her zaman en son öğrenen bendim.
Beni Virgin Adaları'na balayına götürmüştü,
ilk karısı Brahmi Betsy de bizimleydi,
benim için çok garip bir durumdu
çünkü Brahmi'yle kocasıyla ilişkim olması hakkında hiç konuşmuyorduk.
Sumati'nin balayı olduğunu bilmiyordum.
Tüm zamanımı şnorkelle yüzerek geçiriyordum.
Oysa bütün gün başka kadınlarla seks yapıyormuş.
Ama ben bunu bilmiyordum.
KADINLAR ARANIYOR
Karısının sorun etmediğini söylerdi.
Birçok yalanından biri.
Ama o kız çok gençti,
onun sözlerine kanmış olması gayet normal bence.
Benim üzerimde tahakküm kurmak için beni yalnız bıraktırdı.
15 yaşında ailemin evinden ayrılıp Yogaville'e taşındım.
Ailesinin onlarla ilgilenmediği ergen kızları seçmeye çok dikkat ediyordu.
Sumati evimin arkasındaki çadırda yaşıyordu.
Bazen Yogaville'deki çadırımda ziyaretime gelirdi.
Sadece 12 yaşında gibi göründüğüm sürece benimle ilgileniyordu.
30 yaşıma kadar 45 kiloydum.
Hiç kıvrımım yoktu, dümdüzdüm.
O bundan hoşlanırdı, hâlâ ergen gibi görünen kadınları severdi.
Çok, çok zayıf olman gerekiyordu.
Doc'un çok sıkı bir diyetine uyuyordum, günde 800 kalori civarı alıyordum.
Besin yönünden çok düşük yiyecekler.
Birini öyle kolay hayvan terbiyecisi yapamazsın.
Zihinsel ve fiziksel dayanıklılık gerektirir.
Çok atik olmalı,
zamanlama konusunda enerjik ve anlayışlı olmalı.
Açlıktan ölüyordum.
Ayağa kalkınca gözlerim kararıyordu.
Az kalsın ölüyordum çünkü vahşi hayvanlarla çalışıyorsunuz ve…
Tansiyonum o kadar düşüktü ki gözlerim kararıyordu.
Beni bir gönüllü kurtardı.
Doğum günü için oraya getirilmişti, ertesi gün geri dönüp bana
"Başına ne geldiğinden haberin yok" dedi.
"Beynin yıkanıyor.
Tarikatlar insanların ruhlarını ele geçirirken böyle yaparlar.
Bunu o kadar uzun süredir yapıyorsun ki
şu an kafanın ne durumda olduğunu bile bilmiyorsun."
"Yemek yemen gerekiyor" dedi.
Otoparkta elinde incirli bir bisküviyle peşimden koşup
"Yağsız bu, lanet olsun!" diye bağırıyordu.
Ben de yemeyi reddettim çünkü incirli bisküvi çok fazla gelecekti
ama havuç yemeye
ve mantıklı düşünmeye başladım.
Beynim daha iyi çalışmaya başlamıştı
ve Doc'a gidip "Gelecek yıl da burada kalmak istiyorum" dedim.
İki yıllık süremi tamamlayacaktım.
Ama silikon istemediğime karar verdim.
Öyle biri olmadığıma karar verdim.
"Böyle şişko görüneceksen memelere ihtiyacın yok zaten" dedi.
Hâlâ iskelet gibiydim, hâlâ inceciktim,
"Bu oyunu asla kazanamayacağım" diye düşündüm.
"Ona inanmaya başlıyorum."
Kalırsam boyun eğecekmişim gibi hissettim.
80'li yıllarda başladığımızda,
Swami Satchidananda'nın çok yeni bir fikri vardı,
nasıl davrandığının, ne düşündüğünün, ne yediğinin sağlığını şekillendirdiği.
Ne yiyorsanız osunuz. Lütfen bunu unutmayın.
Fiziksel sorunlarımızın birçoğu yediklerimizden kaynaklanıyor.
Swami sizi kendisinin aydınlanmış biri olduğuna
ve Tanrı'nın mükemmel bir aracı olduğuna inandırırdı.
Bhagavan, guruyu her şeyden paçayı kurtarabilecek biri gibi görüyordu.
Swami Satchidananda'yla ilgilenen kadınla çok yakındım
ve bana güvenirdi, ona zaman zaman vurduğunu anlatırdı.
Sana zarar veren birini cezalandırmak istiyorsan…
…o kişiye güzel bir şey yap.
Kadın bu durumu çok kolay ve severek kabul etmişti.
Şimdi düşününce çok çılgınca geliyor
ama o zamanlar hayata pembe gözlüklerle bakıyordum sanırım.
Dur. Hayır. Yerinde durmuyorsun. Seni koca oğlan.
Bhagavan birinin ona herhangi bir şekilde meydan okumasından hoşlanmazdı,
onunla aramızdaki sorun da buydu.
Bunu insanların önünde yaparsam çok fena ödetirdi.
Beni takip etme.
Bunu yapmamam gerektiğini hemen öğrenmiştim.
-Çekime izin vermemeye çalışıyoruz. -Pardon.
Buraya gelip "Bu adil değil, beni dinlemediniz" falan diyen
birine ayıracak tahammülümüz de vaktimiz de yok.
Kesinlikle sinirli biriydi.
Onun önünde bir şeye değer verdiğini belli etmek istemezdin
çünkü sana onunla işkence ederdi.
Sevdiğim bir kapuçin maymunu vardı.
Onu gördüğüm andan beri ona kafayı takmıştım.
Bhagavan onu sevdiğimi biliyordu. Onunla ilgilenmem hoşuna gidiyordu.
Bu maymuna çok bağlandığım için bana işkence etmeyi de seviyordu.
Hatta bir keresinde maymunu alıp buzluğa koydu.
Daha küçücük bir yavruydu
ama onu alıp buzluğa koydu ve kapağını da kapatıp
bana bakarak duruma üzülmeyi bırakmamı bekledi.
Bana öyle diyordu. "Sana bu kadar bağlanmamayı öğretiyorum.
Maymunun buzlukta olmasıyla ilgili
ne hissettiğini düşünüp kendini sakinleştir."
Sana normal bir insandan daha fazla zarar verebilirdi.
Çok sevimliyken birden çok öfkeli birine dönüşebiliyordu.
Onun sizi korkutacak kadar sinirlendiğini gördünüz mü hiç?
Evet.
Bana bir kere çok kızmıştı.
-Bir saniye durabilir miyiz? -Tabii.
Bir şeyler içmem lazım…
Dört yılda beni öldüreceğini sandığım dört sefer oldu.
Bana karşı o kadar sertti ki "Buraya kadarmış" dedim.
"Beni öldürecek. Bu sefer öldürecek."
İlk birkaç sefer ondan ayrılmak istediğim zamanlardı,
ilişkimizin henüz başlarıydı.
Ayrılmak istiyordum, ilişkiye devam etmek istemedim.
Beni döver ya da bana şiddet uygulardı.
Beni korkutup yanında kalmamı sağlardı.
Bayılana kadar boğazımı sıkardı.
Hatta bir keresinde beni susturmak için
iki kaburgamı kırmasıyla kız arkadaşlarına hava atmıştı.
Gerçekten kırmıştı da.
İz bırakıyor diye vurmayı sevmezdi,
iz kalmasın diye genelde boğazımı sıkardı.
Hamile kaldığımda bana çok kızdı. Benim hatam olduğunu söylüyordu.
Doğum yapmaya başladığımda,
birileri ona ulaştı, tabii ki o zamanki kız arkadaşıyla birlikteymiş,
sonra doğum sırasında beni arayıp
"Ben gelmesem olur mu?" dedi, "Olmaz!" dedim.
Sonra yanıma gelip yatakta yanıma uzandı
ve ben doğururken yanımda uyudu.
Çok fazla acı çektiğiniz için o an pek düşünmüyorsunuz
ama evet, üzücü bir durumdu ama…
Seni öldürmeyen şey güçlendirir diyorlar ya hani?
Aynen öyle.
Başıma bundan daha kötü ne gelecek ki?
O yüzden…
Bebek doğar doğmaz yine gitti.
Kız arkadaşıyla tekrar yola koyuldu.
Brahmi hamile kaldığında şok olduğumu hatırlıyorum.
Doc onunla yattığını bile söylememişti bana.
Sumati'ye şöyle derdi,
"Sana bir tür vudu büyüsü yaparım, asla hamile kalmazsın."
Ona gerçekten büyü yapacağına ve hamile kalmayacağına inanmıştı.
Ama benim kızım daha yeni doğmuştu ve onun da karnı belli oluyordu.
Lotus Tapınağı açılmadan hemen önce,
Bhagavan'a, Tilakam'a hamile olduğumu söyledim.
Önce onun kendi çocuğu olmadığını söyledi,
sonra da kürtaj olmam gerektiğini söyleyip beni kürtaja zorladı.
Tilakam'ın annesi çılgın bir gençti,
onunla biraz uzun bir süre takılınca hemen hamile kaldı.
Onu Washington'daki Marriott Otel'e götürmüştüm
ve doğum kontrolüne de dikkat etmeyince
ne çıksa beğenirsin, bir bebek!
Nihayet Swami Satchidananda'yı arayıp
Bhagavan'la dört yıldır birlikte olduğumu ve hamile kaldığımı itiraf ettim.
Bana sadece "Sen harika bir anne olacaksın" dedi.
"Bhagavan seninle evlenirse Yogaville'de kalabilir.
Kadınlarla ilişkisini şu anki gibi sürdürürse gitmesi gerek."
Bu kahredici haberi değerlendirmek için
bir aile toplantısı tertip edilmişti.
Aile toplantısında,
ahlaksız davranışları için
suçu kızlara atmaya kalktılar.
Kocamla "Affedersiniz" dedik.
"Bu adam, öğretmenimiz tarafından bize büyük bir Yogi olarak tanıtıldı,
kızların ona güvenmemesi gerek mi diyorsunuz?
Bu hiç mantıklı değil. Bence bu hikâyedeki kötü adam yetişkin."
Kadınları suçlama kültürü vardı.
Erkekleri biz baştan çıkarıyorduk, bir şekilde bu bizim suçumuzdu.
Bir anda topluluk, okuldaki her öğrencinin, ebeveynin ve öğretmenin
bir sözleşme imzalaması gerektiğine karar verdi.
İlişkilere müsamaha gösterilmeyecekti.
Swami Satchidananda'yı kimse sorgulamıyordu ama.
Cezalandırıldığımızı hissettik.
Örtünmemiz, çenemizi kapatmamız gerekiyordu.
İzin almadan hiçbir şey yapamayacaktık.
Karşı cinsten insanlar aynı odada yalnız kalamayacaklardı.
Bir ebeveyn, çocuk ya da öğretmen sözleşmeyi imzalamak istemezse de
okula devam edemeyeceklerdi.
İmzalamak istemedim.
Bu kararımı açıkça söylediğimde de
gitmemi istediler.
Swami Satchidananda bana doğrudan söyledi.
"Sen çürük elmasın" dedi.
"Diğer güzel, parlak elmaları da çürüteceksin."
Aforoz edilmek ve dışlanmak acı vericiydi.
Tüm dünyam Yogaville'di. Başka bir şey bilmiyordum.
Yogaville bu olay karşısında
tavır almayarak çocuklarımızı yüzüstü bıraktı.
Ben hamile kaldığımda,
o, 14 yaşında başka bir kızla birlikte olmaya başlamıştı bile.
14 yaşında biriyle evlendikten sonra,
daha seni…
…ne durdurabilir ki?
Bin kere düşünsem
bu hikâyeyi kamuoyuyla paylaşacağım hayatta aklıma gelmezdi.
Şimdi düşününce "Vay be, çok çılgıncaymış" diyorum.
Ben 14, o 25 yaşındaydı.
Annem durumun ne kadar münasebetsiz olduğunu anlamamı istiyordu.
Bhagavan şöyle demişti,
"Endişelenme, bir şekilde halledeceğiz. Her şey yoluna girecek.
Merak etme. Bizi ayıramazlar."
Bhagavan'la telefonda konuşuyorduk,
okula gidiş yolumu detaylı bir şekilde anlattırdı.
Planın üzerinden tekrar tekrar geçtik, sonra kılık değiştirip
beni almaya geldi.
Tuhaf görünüyordu, şapkanın altında saçları karışmış, acayip gözlükler falan.
Arabaya atladım, kitaplarımın olduğu çantayı çöpe fırlattım
ve kaçıp gittik.
Onunla kendi isteğimle kaçmıştım, evet ama bir yandan düşününce
aslında beni o kaçırmıştı.
KAYIP - RADHA ASTROFF BU KİŞİYİ GÖRDÜNÜZ MÜ?
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir