‪(ตอนต่อไปนี้มีการอธิบาย ‪การล่วงละเมิดทางเพศกับผู้เยาว์)
‪(ซึ่งอาจสร้างความไม่สบายใจกับผู้ชมบางคน)
‪(ถ้าคุณหรือคนที่คุณรู้จัก ‪มีประสบการณ์การล่วงละเมิดทางเพศ)
‪(กรุณาไปที่ WWW.WANNATALKABOUTIT.COM)
‪(เพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม)
‪ด็อก คุณพอใจแค่ไหน ‪กับภาพ "เจ้าพ่อเสือ" ของคุณครับ
‪นี่ไม่ใช่สารคดี
‪ไม่ใช่สารคดี
‪มันเป็นของปลอม เป็นรายการงี่เง่าปลอมๆ
‪ประสบการณ์ที่เหลือเชื่อของเรื่องราวที่น่าทึ่ง
‪(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‪ด็อก แอนเทิลเกลียด "เจ้าพ่อเสือ"
‪เขาคิดว่าตัวเองถูกบิดเบือนด้วยคำโกหก
‪พวกเขาซ่อนความจริงที่ว่า ‪สถานที่แห่งนี้คือโรงแรมหรูที่ใช้เก็บเสือ
‪(ภควันต์ "ด็อก" แอนเทิล)
‪ไม่มีที่ไหนยิ่งใหญ่และงดงามใกล้เคียงกับที่นี่เลย
‪มันคือภาพลวงตา เขาสร้างภาพลวงตาให้คนเชื่อ
‪ผมไม่ได้คุยกับด็อกตั้งแต่ข่าวนี้ออกมา ‪แต่เขาไม่พอใจเลย
‪ด็อกเป็นนักต้มตุ๋นชั้นเซียน
‪เขาคิดว่าตัวเองฉลาดกว่าคนอื่นๆ ในโลก
‪และเขาออกแบบสภาพแวดล้อมรอบตัวเขา ‪เพื่อยืนยันเรื่องนั้น
‪เขาสร้างความจริงของตัวเองเสมอ
‪เขาไม่ได้อยู่ในโลกที่มีคนท้าทายเขา
‪เขาไม่ชินกับเรื่องนั้นอีกแล้ว
‪แต่ยัยบาร์บาร่า ฟิชเชอร์งี่เง่านั่น ‪นังนั่นอยู่ตรงนั้น พูดว่า
‪"พวกเขาบังคับให้ฉันไปเสริมหน้าอก ‪หลังผ่านไปหนึ่งเดือน" นี่บ้าหรือไง
‪เธอหมกมุ่นกับการมีนม
‪นมพวกนั้นไม่ได้อยู่ที่นี่ เธออยู่ข้างนอกนั่น
‪ทดสอบพวกมันกับทอม ดิ๊กและแฮร์รี่ ‪ทุกคนที่เธอหาได้
‪- เธอถึงได้ท้องตลอดเวลาไง ‪- ให้ตายสิ
‪ในแง่ของสิ่งที่เขาพูดถึงฉัน ‪มันเป็นการเกลียดผู้หญิง แบบนั้นเลยค่ะ
‪ตั้งแต่ "เจ้าพ่อเสือ" ‪เรามีคนมาที่บ้านและจำหมาได้
‪แค่ความจริงที่ว่าทุกคนอาจรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
‪นั่นก็แปลว่าด็อกรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน
‪ฉันกลัวนะคะ เราเลยออกมาอยู่ชนบทขนาดนี้
‪และเรายังอยู่ที่นั่น
‪ด็อกลอยนวลจากเรื่องนี้ได้นาน ‪เขาคิดว่าเขาหนังเหนียว
‪แต่หลังจาก "เจ้าพ่อเสือ" ‪คนพวกนี้ติดต่อฉันมาพร้อมเรื่องราวของตัวเอง
‪ฉันรู้ว่าถ้าฉันออกมาพูด คนอื่นก็จะทำค่ะ
‪รวมกันเราอยู่
‪เขาอาจไม่คิดว่าคุณจะย้อนกลับไปดูอดีตของเขา
‪(คอยโนนียา ‪โยคี-นักมายากล)
‪แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับด็อกจะไม่รอดในที่แจ้งแน่ค่ะ
‪(ว่าไง ด็อก)
‪(ถนน ไ.ท.เ.ก.อ.ร์.ส)
‪อรุณสวัสดิ์ วันนี้อุ่นดีใช่ไหม
‪มีกฎแค่สองสามข้อนะคะ
‪วันนี้ห้ามถ่ายภาพเด็ดขาด
‪นี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย
‪ถ้าเราเห็นการบันทึกหรือถ่ายภาพ ‪คุณจะถูกเชิญให้ออกไปค่ะ
‪ผม ดร.ภควันต์ แอนเทิล ‪ผู้อำนวยการที่เมอร์เทิลบีชซาฟารี
‪เมอร์เทิลบีชซาฟารี ‪เป็นการชมสัตว์ป่าที่น่าเหลือเชื่อ
‪ที่ที่คุณจะได้สัมผัสประสบการณ์ใกล้ชิด
‪กับสัตว์หายากนานาชนิด
‪อย่างใกล้ชิด นอกกรง ‪และการโต้ตอบที่สุดแสนจะเหลือเชื่อ
‪มีแค่ไม่กี่คนในโลกที่จะมีนกอินทรีอาศัยอยู่ในบ้าน
‪นั่งบนถุงมือ ดู "มหาศึกชิงบัลลังก์" กับคุณ
‪มันไม่ได้เกิดขึ้นกับคนส่วนใหญ่บ่อยๆ
‪ตอนอายุ 12 ปี ฉันมีรูป ‪ที่ถ่ายที่เมอร์เทิลบีช เซาท์แคโรไลนา
‪ฉันมองแม่แล้วบอกว่า ‪"นี่คือสิ่งที่หนูอยากทำไปตลอดชีวิต"
‪แล้วพอเรียนปีสุดท้าย ‪ฉันก็โทรหาด็อก แอนเทิลและบอกว่า
‪"ให้ฉันมาทำงานอาสาให้คุณเถอะนะคะ"
‪แล้วเขาตอบว่า "เธอมาได้เร็วที่สุดแค่ไหนล่ะ"
‪และมันเหมือนฉันได้บัตรทอง ‪ในรายการ "อเมริกันไอดอล" เลย
‪ฉันแบบ "อ๊ะ โอเคค่ะ"
‪(เมอร์เทิลบีช ‪ยุค 2000)
‪ฉันทำงานให้ด็อก แอนเทิลอยู่เจ็ดปี
‪พ่อแม่ฉันมีความสุขมาก ‪ที่ฉันได้ทำสิ่งที่ฉันเชื่อว่าฉันต้องการ
‪ฉันไม่คิดว่าพวกท่านรู้ว่าฉันสมัครงานอะไรไป
‪มันเป็นการทำงานทั้งวัน ไม่มีวันหยุด ‪ในสถานที่ที่ฉันออกไปไม่ได้
‪บาร์บาร่าเป็นคนแรกที่มาคุยกับฉัน
‪ฉันกับบาร์บตั้งใจฝึกลูกเสือตัวน้อย ‪ให้เป็นเสือวัยรุ่นเดินได้
‪เราจะไปที่ที่เรียกว่าแบร์ฟุตแลนดิ้งทุกวัน
‪และเราจะถ่ายรูปกับลูกเสือและพวกเสือ
‪ฤดูร้อนปีหนึ่ง ผมโทรหาเพื่อนที่เมอร์เทิลบีช
‪และเขาเสนองานให้ผม ‪ให้ดูแลผาจำลองในแบร์ฟุตแลนดิ้ง
‪เมื่อฤดูร้อนดำเนินไป ผมก็เริ่มพัฒนาความสัมพันธ์
‪กับคนที่สถานีอนุรักษ์
‪เริ่มจากบาร์บาร่า แล้วก็ไชน่า
‪ทุกคนดูเหมือนครอกโคไดล์ ดันดี
‪ทุกคนผิวแทน ผมบลอนด์ มีมีด
‪และน่าประทับใจจริงๆ
‪ในที่สุดด็อกก็โผล่มา
‪เขาทำให้ผมตะลึงเลย
‪พอถึงช่วงปลายฤดูร้อน เขาบอกว่า ‪"คุณมาทำงานกับผมดีไหม"
‪ผมก็บอกว่า "เอาสิ"
‪(ไ.ท.เ.ก.อ.ร์.ส)
‪ผมพักอยู่ในโรงนาที่ช้างอยู่
‪ผมเลยจะไปนอนกับบับเบิลส์ ‪และจะตื่นขึ้นมาพร้อมบับเบิลส์
‪ผมเป็นใครกันที่โชคดีพอที่จะได้ทำงานนี้
‪แล้วพวกเขาก็เอาเสื้อผ้ามาให้ผม ‪เอามีดมาให้ผม
‪ตอนนี้ผมดูเหมือนครอกโคไดล์ ดันดีใช่ไหม
‪ผมคือคนเท่ๆ
‪และมันก็ถึงจุดที่แบบว่า ผมเหมือนอยู่ในความฝัน
‪(เจย์ เลโน่)
‪แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตรทันทีที่จูลี่เข้ามา
‪(จูลี่ เพเรล)
‪ผมคุยกับด็อกแล้วเขาบอกว่า
‪"ผมแค่อยากบอกว่าจะมีสาวมาใหม่สองสามคน
‪ผมไม่อยากให้คุณไปเกาะแกะ"
‪มีคนบอกฉันว่า ‪"นี่ ด็อกให้คะแนนเธอเก้าเต็มสิบ"
‪ส่วนหนึ่งของฉันแบบว่า "อ๋อ ใช่" ‪แต่ส่วนหนึ่งของฉันก็แบบ "อะไรนะ"
‪ผู้หญิงกับผู้ชายในที่ของด็อก ‪ถูกปฏิบัติต่างกันอย่างมาก
‪เขาอวดเตียงไซซ์ยักษ์ของเขา ‪บ่อยเกินจำเป็นกับพนักงาน
‪ฉันสงสัยมาตลอดว่าฉันตีความผิดหรือเปล่า
‪แต่พอได้ดู "เจ้าพ่อเสือ" และได้ยินบาร์บาร่าพูด ‪ก็ชัดเจนแจ่มแจ้งเลยค่ะ
‪มันเป็นการยืนยันที่ชัดเจนมากว่า ‪ฉันไม่ได้แต่งเรื่องนี้ขึ้น
‪และคนอื่นๆ ก็เห็นเหมือนกัน
‪ฉันเป็นโค้ชด้านความสัมพันธ์แบบมีคนรักหลายคน
‪และฉันสังเกตว่าหลายคนเอาแต่พูดว่า ‪ด็อกเป็นพวกมีคนรักหลายคน
‪การมีคนรักหลายคน ‪ต้องการความเคารพจากทั้งสองฝ่าย
‪มันต้องมีอิสระ
‪แต่ด็อกกลับไม่สนับสนุนให้คู่ของเขา
‪สร้างความสัมพันธ์ที่ดีนอกเหนือจากเขา
‪มันคือฮาเร็ม ไม่ใช่การมีคนรักหลายคน
‪ผมมีคู่ที่ผมรักสามคนที่อยู่กับผมมา 20 ปี
‪ลูกชายหนึ่ง ลูกสาวสาม
‪และคนกลุ่มนั้นกับตัวคนที่อยู่รอบตัวพวกเขา
‪ต่างชอบทำสิ่งนี้และวางแผนจะทำมันต่อไป
‪ดังนั้นถ้าวันนี้ผมย้ายไปเทือกเขาหิมาลัย
‪คนพวกนั้นก็จะก้าวขึ้นมา ‪และทำต่อได้อย่างสมบูรณ์แบบ
‪เขามีความหลงตัวเองสูงมาก ‪เขามองตัวเองเป็นกูรูทางจิตวิญญาณ
‪การมีผู้ติดตามหรือการมีสัตว์ที่ยอมจำนนต่อเขา
‪เหมือนจะส่งเสริมความคิดนั้น
‪หลังจากที่เราทุกคนเปลี่ยนชื่อ ‪เขาให้โซ่แบบที่ต่างกันไปกับเรา
‪เหรียญตราหมายถึงเราทุกคน
‪เราที่รวมกันเป็นครอบครัวเดียว
‪มันเป็นสัญลักษณ์ของบูรณาโยคะ ‪ตามที่สวามี ซัตชิดานันดาอ้างไว้
‪เขาเป็นกูรูที่ริเริ่มวูดสต็อก
‪ภาพของชายเครางามที่พูดว่า "เริ่มกันเลย"
‪นั่นคือสวามี ซัตชิดานันดา
‪คนมีชื่อเสียงมากมายเป็นผู้ศรัทธามานาน
‪ด็อกพบสวามีจี ซัตชิดานันดาที่โยกาวิลล์
‪(โยกาวิลล์วิทยาลัย ‪ดอกบัวปี 86)
‪คนพวกนี้ศรัทธาสวามีจี ‪และเชื่อฟังทุกอย่างที่เขาพูด
‪และดำเนินชีวิตตามทุกแง่มุมรอบตัวเขา
‪(สวามี ซัตชิดานันดา ‪และภควันต์ "ด็อก" แอนเทิล)
‪ถ้ามีใครสักคนที่ด็อกยกย่อง ก็ต้องเป็นสวามีจี
‪วิธีที่เขาพูดถึงเขาสวามีจี ‪มันยิ่งกว่าบูชาวีรบุรุษซะอีก
‪คุณเปลี่ยนจากโยกาวิลล์มาเป็น…
‪เมื่อเพิ่มโยกาวิลล์เข้ามา
‪คุณกำลังเพิ่มความเป็นลัทธิ
‪ที่แปลกประหลาดและซับซ้อนอยากมากเข้ามา ‪แบบว่า อะไรนะ
‪สาธุคุณศรีสวามี ซัตชิดานันดา
‪ได้สัมผัสความเป็นหนึ่งเดียวทางจิตวิญญาณ ‪ของทุกสรรพสิ่ง
‪และฝันว่าจะสร้างอาราม ‪ที่ความเป็นหนึ่งเดียวถูกมองเห็นและรู้สึกได้
‪สวามี ซัตชิดานันดามักจะพูดแบบขำๆ
‪ว่าสถาบันโยคะเป็นที่ลี้ภัย ‪และเราทุกคนเป็นนักโทษ
‪และผู้คนจะพูดว่า "ตลกดีนะ สวามีจี"
‪แต่มันเป็นเรื่องจริง เราอยู่ในช่วงเวลาวิกฤต
‪ผู้คนกำลังเลือกระหว่าง ‪โยคะกับไซเอนโทโลจี และฉันคิดว่า
‪"ฉันไม่ใช่พวกไม่เข้าสังคม ฉันจะเลือกโยคะ"
‪ทุกที่ดูเหมือนจะมีเสียงร้องไห้
‪เราได้ยินเสียงผู้คนตะโกนในนามของสันติภาพ
‪แต่พวกเขากลับอยากต่อสู้เพื่อสันติ
‪คนส่วนใหญ่ที่โยกาวิลล์ ‪เป็นคนน่ารักและห่วงใยคนอื่น
‪คนที่อยากพัฒนาตัวเองในทางจิตวิญญาณ ‪และอยากทำให้โลกดีขึ้น
‪โยกาวิลล์เป็นชุมชนที่ตั้งใจ ‪ที่ผู้คนเลือกที่จะอยู่ด้วยกัน
‪ฝึกโยคะ กินมังสวิรัติ นั่งสมาธิ
‪น่าจะมีผู้อยู่อาศัยถาวรเกือบ 250 คน
‪พ่อแม่ฉัน เจอสวามี ซัตชิดานันดา ‪ตอนที่ฉันอายุห้าขวบ
‪และฉันเริ่มนั่งสมาธิเองตอนที่อายุ 11 ขวบ
‪ฉันฝึกโยคะและนั่งสมาธิวันละสี่ถึงหกชั่วโมง ใช่
‪เราเป็นชุมชนที่สงบ รักใคร่และยอมรับกัน
‪ฮารีโอม…
‪ผู้คนเชื่อว่าสวามี ซัตชิดานันดาเป็นเทพเจ้า
‪เป็นพระเยซูคริสต์ เขากระทำผิดไม่ได้
‪พวกเขาจะหมอบติดพื้น ‪ตอนที่เขาเดินเข้าไปในห้องและโค้งคำนับ
‪จูบเท้าเขา
‪ฉันดู "เจ้าพ่อเสือ" แล้วก็แบบว่า ‪"พวกเขาไม่ได้รู้เรื่องก่อนหน้านั้นเลย"
‪ด็อก แอนเทิลได้ไอเดียจากสวามี ซัตชิดานันดา
‪เขาหลงใหลพลังที่สวามีใช้เหนือคนอื่น
‪ภควันต์เป็นที่รู้จักกันดีในโยกาวิลล์
‪สวามี ซัตชิดานันดารักเขา
‪เขาพุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
‪เขามีบับเบิลส์ ลูกช้างตัวน้อย
‪เขาเป็นเหมือนคนดังที่นั่น
‪ภควันต์ แอนเทิลแห่งภควันต์สเซเลสเทียลแมจิก
‪เขาเป็นหนุ่มน้อยน่ารักในยุค 80 ‪เขาไว้ผมเข้มยาว ไว้หนวด
‪เขาเป็นนักมายากล
‪เราสองคนเชื่อมถึงกันได้ทันทีผ่านมายากล
‪ตอนนั้นผมอายุประมาณ 15 หรือ 16 ได้
‪ตอนนั้นผมมีงานอยู่แล้ว ‪ผมจัดงานแสดงและงานเทศกาลทุกอย่าง
‪และผมดังมากที่ชายฝั่งตะวันออก
‪ภควันต์เห็นว่าผมเป็นทางหาเงินที่ดี
‪และเราก็สร้างความเป็นหุ้นส่วนเล็กๆ ‪แบบไม่เป็นทางการนี้ขึ้นมาทันที
‪ข้อตกลงคือแบ่งกันคนละครึ่ง
‪เร็วเข้า พวก วิ่ง
‪ตอนนั้นเขามีสถานที่นี้ที่ชื่อว่าสวนสัตว์บักกิงแฮม
‪ที่นอกเมืองโยกาวิลล์
‪คุณขับรถไปตามถนนเล็กๆ นี้ได้ ‪และคงไม่มีทางรู้เลยว่ามันอยู่ตรงนั้น
‪ถ้าคุณไม่รู้แน่ๆ ว่าจะหามันยังไง
‪คุณเดินผ่านประตูเล็กๆ และเห็นบ้านทรงเอเฟรม
‪มันดูเหมือนสิ่งที่ฮอบบิทอาจอาศัยอยู่
‪ทันทีที่เดินเข้าไป คุณจะเห็นช้างอยู่ไกลๆ
‪และเห็นเสือหลายตัวข้างหลัง เห็นสิงโต
‪เด็กดี
‪ในตอนแรก มันเป็นสถานที่ที่ดีมาก
‪สิ่งที่ผมชอบเกี่ยวกับสวนสัตว์บักกิงแฮมคือ ‪ชุมชนที่ภควันต์สร้างขึ้น
‪ผมได้เจอภควันต์ทันทีที่จบมัธยมปลาย
‪เขาทำการแสดงท้องถิ่นให้กับโรงเรียนต่างๆ
‪แล้วผมก็ได้ทำงานกับเขา ‪ที่งานเทศกาลเรอเนสซองส์
‪ผมหาเงินจากการเป็น ‪นักเล่นกลโยนของมา 25 หรือ 30 ปี
‪ตอนนี้เป็นผู้ประกอบการ
‪(ดาวิด ฟาน เดอร์เฟียร์)
‪ผมเคยมีธุรกิจวิดีโอ
‪และเคยถ่ายวิดีโอการแสดงมายากลของเขา
‪ด้วยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ‪ของการควบคุมพลังชีวิต
‪ไม่เพียงแต่คุณจะควบคุม ‪พลังชีวิตของจิตใจและร่างกายได้
‪แต่คุณจะสามารถควบคุม ‪พลังชีวิตของจักรวาลได้ด้วย
‪ภควันต์น่าจะมีพลังจิต
‪เพราะเขาฝึกโยคะและปราณยามะและได้รับ
‪พลังพิเศษพวกนี้มา
‪เขาจะเดินบนถ่านหิน จะทำให้สิ่งของลอยได้ ‪และอะไรแบบนั้น
‪ร่างกายของคุณอาจแข็งแรงมาก
‪จนมีภูมิต้านทานต่อโลกภายนอก ‪ที่เข้ามามีอิทธิพลต่อคุณได้
‪เขาจะสร้างภาพลวงตาว่า ‪ถ้าคุณเชื่อฟังและทำตามวิธีของเขา
‪คุณก็จะสามารถทำแบบเดียวกันได้
‪คนพวกนี้ไม่ได้อะไรเลย
‪ในคำสัญญาว่าจะได้พลังวิเศษจากภควันต์
‪ทั้งที่เขาเองก็ไม่มีพวกมัน
‪เขาไม่ใช่นักมายากลที่เก่งกาจ
‪นี่คือสองโพแดง
‪แม่นยำ 98 เปอร์เซ็นต์
‪มันแย่มาก แบบว่า มันแย่สุดๆ เลย
‪แต่คนก็ชอบมันเพราะเขาเป็นคนเท่ที่มีเสือ
‪สิ่งเหล่านี้เทียบไม่ได้เลยกับความสำเร็จ…
‪ของความคิด… ‪ของการควบคุมความคิดและอารมณ์ของจิตใจ
‪เทียบกันไม่ติดเลย
‪กูรูให้คำสอนโยคะทั้งหมดกับภควันต์
‪ปรัชญาและจิตวิทยาในการเข้าหาโลก
‪ฉันยังรักคำสอนโยคะนะ
‪แต่ประสบการณ์เมื่อนึกย้อนกลับไป
‪สอนฉันเยอะเลยถึงวิธี
‪การระวังตัวจากวิธีการแบบลัทธิ
‪ที่ต้องการดึงดูดผู้คนเพื่ออำนาจหรือความโลภ
‪และการมอบ…
‪ความรู้สึกที่ว่าคุณจะได้รับสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
‪เขาควบคุมได้เบ็ดเสร็จ
‪เราต้องใส่เสื้อผ้าบางประเภท ‪ต้องกินอาหารบางประเภท
‪แบบว่า คุณยอมมอบทุกอย่าง
‪ไม่ใช่แค่สมบัติต่างๆ ‪แต่ระบบความเชื่อทั้งหมดของคุณด้วย
‪วันหนึ่งพวกคุณจะประหลาดใจ ‪ว่าจิตใจพวกคุณเชื่อฟังได้แค่ไหน
‪คนเราจะมีร่างกายที่แข็งแรง ‪และมีชีวิตชีวา ปราศจากโรคภัย
‪มันจะทำให้จิตใจสงบ ปลอดโปร่งและมีพลัง
‪ภควันต์เรียนรู้วิธีใช้คำสอนในทางที่ใช้ชักจูง
‪ในการเป็นส่วนหนึ่งของสวนสัตว์
‪คุณสละทั้งชีวิต สละชื่อ
‪สละโลก สละครอบครัว สละเพื่อน
‪เสือได้กลายเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ‪จนต้องละทิ้งทุกสิ่งไป
‪เขาเป็นแบบนั้นมาตลอด ‪และมันก็เป็นแค่วิธีการที่เขาจะได้แรงงานฟรี
‪แค่อยู่ต่อหน้าเสือ ‪ก็เป็นเหตุการณ์ที่เปลี่ยนชีวิตได้
‪ตอนที่ด็อกเริ่มสร้างสถานที่ของเขา
‪เขาอยากรวบรวมสภาพแวดล้อมแบบโยกาวิลล์
‪ที่ที่เขาเป็นหัวหน้ากลุ่ม
‪และทุกคนทำงานเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า ‪ทำงานกับสัตว์
‪และยังผสมผสานโยคะเข้าไป
‪คุณได้ฝึกโยคะไหม
‪ลัทธิ ลัทธิ สัญญาณเตือนลัทธิ…
‪ตัวผม ผมฝึกโยคะมาทั้งชีวิต ผมฝึก…
‪ตัวผม ผมฝึกศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก
‪ผมฝึกมาตลอดชีวิต
‪ผมบอกพนักงานเสมอว่าให้ฝึกโยคะ
‪เพื่อจิตใจและร่างกายที่มั่นคง
‪มันสมเหตุสมผลมากที่จะใช้ลักษณะเหล่านั้นของกูรู
‪เพื่อสร้างวัฒนธรรมที่คุณเป็นเหมือนดั่งพระเจ้า
‪พวกเขามาตอนเป็นวัยรุ่น ‪และหลายสิบปีต่อมา พวกเขาก็ยังอยู่
‪เพราะมันมีการบรรลุผลจากการใช้ชีวิตกับสัตว์ป่า
‪มีเพลงหนึ่งที่ว่า
‪"ฉันพักร้อน เพราะฉันรักงานของฉัน"
‪"ถ้าไม่ชอบสิ่งที่ทำอยู่ ก็เปลี่ยนซะสิ"
‪มันสมบูรณ์แบบ เพลงที่สมบูรณ์แบบ
‪ภควันต์มีความปรารถนา ‪ที่จะสร้างผู้ติดตามของตัวเอง
‪เขาทำได้ และทำได้ดีมากด้วย
‪(ขอต้อนรับสู่สวนสัตว์แกโรลด์ เวย์น)
‪ผมเคยเจอโจสองสามครั้งที่สวนสัตว์ของเขา
‪และผมก็ช็อกเลยกับสิ่งที่ได้เห็น
‪เพราะมันเป็นเวอร์ชันที่แย่กว่าในทุกทาง
‪มันเป็นของเลียนแบบสิ่งที่ภควันต์เคยสร้าง
‪นี่คือสิ่งที่เราจะสร้าง
‪กดปุ่มเล่นสิ
‪(ไ.ท.เ.ก.อ.ร์.ส ‪ทัวร์ชมสัตว์ป่า)
‪ผมอยากให้คุณดูภูมิทัศน์ที่นี่
‪ชายคนหนึ่งทำสวนสัตว์นี้ขึ้นทั้งหมด
‪เพราะเขาภูมิใจในมัน
‪และเจ้าหน้าที่ก็ภูมิใจกับงานที่พวกเขาทำ
‪โจพยายามทำให้สวนสัตว์ของเขา ‪ดูเหมือนของด็อก แอนเทิล
‪ทุกอย่างนั้นเกี่ยวกับด็อก แอนเทิล
‪เราจะซื้อเสื้อผ้าที่ดูเป็นซาฟารี
‪คุณจะได้รู้สึกเหมือนทำงานอยู่ในป่า
‪มันง่ายมาก คุณตื่นนอนตอนเช้า แต่งตัว
‪มาทำงานด้วยทัศนคติที่สดใสมีชีวิตชีวา
‪ถ้าคุณไม่มีวินัยในตัวเอง ‪เราก็ไม่มีทางทำแบบนี้ได้
‪ผมมีคนติดตามของตัวเอง ‪มันเรียกว่าวิหารแห่งสิงสาราสัตว์
‪เราเป็นโบสถ์ที่ไม่มีนิกาย ‪ที่สวนสัตว์ จี. ดับเบิลยู. และผมบาทหลวงโจ
‪และถ้าคุณอยากแต่งงานพร้อมกับเหล่าเสือ
‪เราสามารถตกแต่งและทำทุกอย่าง…
‪เพื่อคุณได้
‪วันนี้เราอยู่ที่นี่ในโบสถ์แห่งสิงสาราสัตว์
‪ที่ซึ่งท้องฟ้าเป็นเพดานและหญ้าคือพื้นของเรา
‪คนอย่างโจ เอ็กซอทิก ‪และด็อก แอนเทิลชอบแต่งตัว
‪นั่นคือสิ่งที่พวกเขาชอบทำ พวกเขาชอบคุยโว
‪"ฉันคือเจ้าพ่อเสือที่มีผู้หญิงสวยๆ รายล้อม
‪สาวๆ นมโตใส่ชุดหนัง"
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪ผมจะโอเคกับการแต่งตัวแบบนั้น
‪ผมคิดว่าสิ่งหนึ่งที่ผมบอกว่าไม่ทำเด็ดขาด ‪คือการใส่เสื้อรัดรูป
‪ฉันเคยเข้าไปในห้องเสื้อผ้าของภควันต์
‪และคุณจะเจอเสื้อผ้าที่บ้าที่สุดได้เลย
‪นี่คือชุดงานเรอเนสซองส์แฟร์ ‪ฉันภูมิใจกับเสื้อคล้องคอโซ่ถักของฉัน
‪คิงริชาร์ดส์แฟร์ ‪สุดสัปดาห์ที่ 4 กันยายน ถึง 24 ตุลาคม
‪(คิงริชาร์ดส์แฟร์)
‪เรอเนสซองส์แฟร์คืองานที่รวมคนหลายพันคน
‪เหล่านักแสดง และทุกคนที่ทำงานที่งานนี้
‪พวกเขาต่างแต่งตัวจัดเต็มในชุดยุคกลางพวกนี้
‪ปกติที่นั่นจะมีช่างตีดาบ มีนักเล่นกลโยนของ
‪และจะมีนักแสดงทุกประเภท ‪ที่อาจจะมีอยู่ในยุคกลาง
‪ทุกครั้งที่เราไปงานเรอเนสซองส์แฟร์ ‪ภควันต์ก็จะออกตระเวน
‪ตามหาสาวๆ
‪ไม่มีมุกจีบสาวไหนจะดีไปกว่า
‪"อยากไปเล่นเสือของผมไหม"
‪ฉันเจอเขาแบบนั้นค่ะ
‪ฉันกำลังเดินทางจากรัฐหนึ่งไปอีกรัฐ ‪จัดงานเรอเนสซองส์แฟร์
‪และฉันพาเฟอร์เรตของฉันไปเดินเล่นแถวๆ ป่า
‪และบังเอิญเจอกับผู้ชายที่จูงสิงโต
‪ตอนนี้มันหนักขึ้นเกือบหนึ่งปอนด์ในทุกวัน
‪ฉันถาม "คุณจ้างคนบ้างไหม"
‪และหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ‪ฉันก็มาขนอึช้าง ฉันย้ายเข้ามา
‪เขาพูดโน้มน้าวได้เก่ง
‪ตอนที่เขาพูดถึงความต้องการในตัวงาน
‪อย่าง เราต้องทำงานกี่ชั่วโมง ‪เราต้องทุ่มเทแค่ไหน
‪มันถูกวางกรอบไว้ประมาณว่า
‪"สัตว์พวกนี้ต้องมาก่อนและมันจะเป็นงานที่หนัก
‪และมันจะยากมาก
‪คุณต้องเข้มแข็งเพื่อจัดการเรื่องนี้"
‪และนั่นดึงดูดใจฉันมากค่ะ
‪ภควันต์รู้วิธีใช้งานคนอื่นเป็นอย่างดี
‪เพราะว่าเขาได้เริ่มเรียนรู้มาจาก ‪สวามี ซัตชิดานันดา
‪เพื่อที่จะเป็นสวามี ‪คุณต้องให้คำปฏิญาณแห่งความเป็นโสด
‪การเชื่อฟัง การช่วยเหลืออย่างเสียสละ ‪และความยากจน
‪เขาคือสวามี ซัตชิดานันดา ‪และเขาให้คำปฏิญาณเหล่านั้น
‪แต่พวกมันใช้กับเขาไม่ได้อีก ‪เพราะตอนนี้เขารู้แจ้งแล้ว
‪โยคะคาดหวังให้คนเปลี่ยนแปลงตนเอง
‪ตลอดหลายปีที่ฉันอยู่ที่นั่น
‪กูรูมีความสัมพันธ์ทางเพศกับผู้ติดตามหลายคน
‪เมื่อมีการล่วงละเมิดทางเพศในแบบไหนก็ตาม
‪พวกเขาพาคุณเข้าไป ‪และทำให้คุณรู้สึกว่าคุณจะเป็น…
‪เพื่อนกับคนที่ทรงอำนาจนี้
‪ดังนั้น สิ่งที่พวกเธอต้องการจะเปลี่ยน
‪ไม่หรอก พวกเธอไม่อยากให้ตาแก่เครายาว
‪มาลูบไล้พวกเธอและมีเพศสัมพันธ์กับเขา
‪ใช้มือช่วยเขา
‪("ในมะนิลา เขาเปลี่ยนจากการนวด ‪เป็นการอมนกเขา")
‪("ฉันโมโหมาก")
‪เขาข้องเกี่ยวกับผู้หญิงกี่คนคะ
‪ไม่รู้สิ ฉันว่ามีบางคนที่ไม่เคยออกมาบอก
‪แต่ฉันว่าอย่างน้อยก็หนึ่งโหล
‪พวกเธอเชื่อว่าสิ่งนี้ทำให้พวกเธอพิเศษ
‪ว่าความสัมพันธ์ใกล้ชิดนี้ทำให้พวกเธอ
‪มีความเชื่อมโยงกับพระเจ้า
‪และภควันต์ก็เลียนแบบกูรู
‪พวกผู้หญิงชอบภควันต์มาก
‪ภรรยาคนแรกของเขาคือบราห์มี เบ็ตซี่
‪มีแค่บราห์มีคนเดียวอยู่สักพักหนึ่ง
‪บราห์มีเป็นผู้หญิงที่สวย
‪เธอสวยครับ หุ่นดี ผมเข้มยาวสลวย
‪จะว่าไป พวกเขาดูเหมือนคู่แต่งงานแสนสุข
‪และภควันต์เคยใช้มันเป็นตัวอย่างว่า ‪พวกเขามีความสุขแค่ไหน
‪และพวกเขาเป็นคู่รักที่วิเศษแค่ไหน ‪ซึ่งน่าสนใจครับ
‪ผมว่ามันไม่ใช่วิถีชีวิตของเธอ
‪ภควันต์สนใจผู้หญิงหลายคน
‪ผมต้องเชื่อว่านั่นเป็นส่วนหนึ่ง ‪ของสาเหตุที่พี่สาวผมอยู่ในจุดนี้
‪ต้องใช่แน่ๆ
‪เธอไม่เคยยอมรับมันได้
‪และเธอก็ค่อยๆ ทำลายชีวิตตัวเอง ‪ช้าๆ แต่แน่นอน
‪เธอมีปัญหาการดื่มอยู่นาน
‪เมื่อไม่กี่ปีก่อน เธอเกือบตาย
‪น่าเสียดายเพราะเธอ…
‪ผมพูดไม่ออกแล้ว
‪ฉันอาจจะไม่มีวันลืมมันได้ ‪แม่ฉันชอบขุดเรื่องนั้นขึ้นมา
‪แม่บอกว่า "เขาคือรักแท้ของแก" ‪ฉันก็แบบว่า "ใช่แล้ว"
‪(เบ็ตซี่ "บราห์มี" โรเจอร์ส ‪ภรรยาคนแรกของด็อก)
‪ไม่มีใครเปลี่ยนมันได้ค่ะ
‪(ทูซอน รัฐแอริโซนา)
‪ฉันกับเควิน นั่นคือชื่อของเขาในตอนนั้น
‪(เควิน แอนเทิล)
‪ฉันเจอเขาตอนเรียนมัธยมปลาย
‪และก่อนที่เราจะเริ่มคบกัน ‪แฟนฉันอยู่บ้านข้างๆ เขา
‪ฉันเคยไปบ้านเควิน เพื่อใช้เวลากับแฟนฉัน
‪เพราะแม่ของเควินไม่สนใจ
‪เธอเป็นเหมือน "แม่เจ๋งๆ"
‪แต่เขาเลิกกับฉัน เพื่อไปคบกับแม่ของเควิน
‪คนอื่นไม่คิดว่ามันแปลกเหรอที่เธอเริ่มมีเซ็กซ์
‪กับแฟนวัยรุ่นของคุณน่ะ
‪ก็มีแต่คนที่รู้เรื่องนี้ค่ะ ซึ่งก็มีแค่เรา
‪เธอรู้สึกแย่เพราะเธอบอกว่า ‪"ฉันรู้ว่าเธอไม่พอใจ
‪ทำไมเธอไม่ลองคบกับเควินล่ะ"
‪ลูกชายเธอน่ะ และฉันก็ลอง
‪แน่นอนว่าฉันตกหลุมรัก
‪ฉันอยากอยู่กับเขาตลอดเวลา
‪เขาเป็นคนมั่นใจและหล่อมาก
‪พี่สาวผมเคยพาเขามาที่บ้าน
‪ผมไม่คิดว่าพ่อชอบเขาเท่าไรในตอนแรก
‪ผมรู้ว่าเควินลาออกจากโรงเรียน ‪อาจเป็นเพราะเรื่องนั้นด้วย
‪แต่เขาไว้ผมยาว นั่นมัน… ‪พ่อผมไม่ชอบมันเลย
‪เขาหัวขบถ
‪เขาอยากมีปัญหาอยู่ตลอด
‪เขาหาเรื่องใส่ตัวเลยละ
‪(คุณและคุณนายซิมป์สันเรียนเชิญ ‪ร่วมงานมงคลสมรสของบุตรสาว)
‪หลังจากที่แต่งงานกัน เราก็เปลี่ยนชื่อ
‪เพราะเราไปสัมมนาหนึ่งเดือนที่โยกาวิลล์
‪เพื่อเป็นครูสอนโยคะที่ผ่านการรับรอง
‪และสวามี ซัตชิดานันดาก็ตั้งชื่อใหม่ให้เรา
‪ฉันเปลี่ยนจากเบ็ตซี่เป็นบราห์มี
‪และเขาเปลี่ยนจากเควิน แอนเทิล ‪เป็นศรีมหาตมะยาวี ภควันต์ แอนเทิล
‪เปลี่ยนครั้งใหญ่เลย
‪ภควันต์ แอนเทิลในปี 1982 หน้าตาดีมาก
‪เขามีเสน่ห์มาก
‪เขามีของหรูหราระยิบระยับ ‪เขาขับรถเดอลอเรียนกับปอร์เช่
‪ฉันเจอเขาครั้งแรกที่โลตัสเลค
‪ซึ่งเป็นทะเลสาบรอบๆ ‪โลตัสเทมเพิลในโยกาวิลล์
‪ฉันจำได้อย่างชัดเจน
‪เพราะวันนั้นเขาจีบสาววัยรุ่นหลายคนที่ทะเลสาบ
‪ฉันคุยกับพวกเธอแล้วถามว่า
‪"เขาจับก้นหรือหน้าอกเธอไหม
‪แบบว่า พวกเธอก็โดนไหม ‪หรือฉันโดนอยู่คนเดียว"
‪ตอนนั้นเขาอายุเท่าไรคะ
‪เขาอายุ 22 ใช่ และฉันอายุ 14
‪นั่นไม่ถูกกฎหมายในรัฐเวอร์จิเนีย
‪เขาใช้เวลานานมาก เขาใช้เวลาสักหกเดือนได้
‪ในการส่งบทกวีให้ฉัน ซื้อดอกไม้ รุกจีบฉันน่ะ
‪ฉันจำได้ว่าไปเที่ยวกับภควันต์
‪(ซาชิ โอบา ‪อดีตผู้ศรัทธาที่โยกาวิลล์)
‪ไปดูหนัง หรือไปกินมื้อค่ำ
‪เขามีของเล่นทุกอย่าง ‪ฉันจำได้ว่าเล่นของเล่นเยอะมาก
‪พวกเขามีอ่างจากุซซี่ เราเล่นกับลูกสัตว์บ่อยๆ
‪เมื่ออยู่ที่นั่น คุณอยู่ในโลกของเขา
‪ฉันกดทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้มากที่สุด
‪แต่ตอนนี้ฉันมองมันในฐานะผู้ใหญ่
‪ฉันถูกส่งต่อ…
‪ไปให้คนที่ทำงานกับภควันต์
‪ฉันรู้สึกกดดัน…
‪ที่ต้องมีความสัมพันธ์ทางเพศกับคนคนนี้
‪และเขาอายุ 30 ปี
‪ฉันอายุ 15
‪ตอนนั้นฉันคิดว่ามันเป็นทางเลือกของฉัน ‪และฉันเลือกรับบทนี้
‪ฉันไม่มีเครื่องมือในการตัดสินใจแบบนั้น
‪(ซาชิ)
‪ฉันคิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของ ‪วัฒนธรรมที่ภควันต์ปลูกฝังมา
‪มีการถ่ายรูปเยอะมาก
‪มีรูปที่ไม่เหมาะสมแน่นอน
‪และเรายังไม่บรรลุนิติภาวะ
‪รูปเปลือย
‪เขาถ่ายภาพเปลือยของฉันกับงูเหลือม
‪แต่โชคดีที่บราห์มี ภรรยาของเขา ‪เจอรูปพวกนั้นและเผาทิ้งไป
‪ไม่งั้นอาจมีรูปเปลือยของฉันว่อนอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‪เขาล่าเด็กสาว
‪และมันสำคัญกับเขาที่พวกเธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์
‪วันเกิดอายุ 15 ของฉัน ‪เป็นครั้งแรกที่เราหลับนอนกัน
‪แต่ก่อนที่เราจะหลับนอนกัน ‪เรามีพิธีแต่งงานทางจิตวิญญาณ
‪ในห้องทำสมาธิที่อยู่ชั้นบนของบ้านเขา
‪แล้วเขาก็สวมแหวนแต่งงานให้ฉัน
‪ฉันควรจะเป็นภรรยาเขา ‪และเขาควรจะเป็นสามีฉัน
‪ถึงเขาจะแต่งงานแล้วก็ตาม
‪(แอนเทิล 1982)
‪เขาบอกว่าเธอมีแนวคิดมีคนรักหลายคน ‪และยอมให้คู่ครองไปมีสัมพันธ์กับผู้อื่น
‪นี่มันน่าพอใจอย่างยิ่ง
‪แต่มันไม่ใช่แบบนั้นเลย
‪ส่วนที่แย่ที่สุดคือผู้หญิงคนอื่นๆ ที่อยู่ที่นั่น
‪พวกเธอคิดว่าฉันยอมรับมัน
‪พวกเธอบอกว่า "อ้าว ฉันคิดว่าคุณโอเคกับมัน"
‪ฉันก็แบบ "ล้อเล่นหรือไง ไม่มีทางหรอก"
‪คุณต้องไม่ลืมว่าฉันรู้เรื่องเป็นคนสุดท้ายทุกครั้ง
‪เขาพาฉันไปฮันนีมูนที่หมู่เกาะเวอร์จิน
‪กับบราห์มี เบ็ตซี่ ภรรยาคนแรกของเขา
‪ซึ่งมันน่าอึดอัดมากสำหรับฉัน
‪เพราะฉันกับบราห์มีไม่ได้พูดถึง
‪เรื่องที่ฉันมีความสัมพันธ์กับเขา
‪ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นฮันนีมูนของซูมาติ
‪ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการดำน้ำ
‪เห็นได้ชัดว่าเขาใช้เวลาทั้งวันมีเซ็กซ์กับสาวๆ
‪แต่ฉันกลับไม่รู้เลย
‪(อเมริกันพาราไดซ์ ‪ต้องการสาวๆ)
‪เขาแค่ทำให้ฉันมั่นใจว่าเธอโอเคกับมัน
‪หนึ่งในคำโกหกมากมายของเขา
‪แต่เธอยังเด็กมาก
‪และฉันนึกภาพออกเลยว่าเธอต้องเชื่อเขาแน่ๆ
‪เขาใช้อุบายอำนาจและการควบคุม ‪ที่เขาแยกฉันออกไป
‪ฉันย้ายออกจากบ้านพ่อแม่ตอนอายุ 15 ‪และย้ายไปอยู่บ้านโยกาวิลล์
‪เขาค่อนข้างระวังเรื่องการเลือกสาววัยรุ่น
‪ที่พ่อแม่ไม่สนใจ
‪ซูมาติอาศัยอยู่ในเต็นท์หลังบ้านฉัน
‪บางครั้งเขาก็มาหาฉันที่เต็นท์ที่โยกาวิลล์
‪เขาจะสนใจฉัน ตราบใดที่ฉันดูเหมือนอายุ 12
‪จนกระทั่งอายุ 30 ฉันหนัก 100 ปอนด์
‪ไม่มีส่วนโค้งเว้า ไม่มีเลย
‪นั่นคือสิ่งที่เขาชอบ ‪เขาชอบผู้หญิงที่ดูเหมือนยังเป็นวัยรุ่น
‪คุณต้องผอมมากๆ
‪ฉันกินอาหารที่จำกัดมากของด็อก ‪เลยได้กินแค่ราวๆ 800 แคลอรี่ต่อวัน
‪อาหารที่มีสารอาหารน้อยนิด
‪คุณทำให้บางคนเป็นคนฝึกสัตว์ไม่ได้
‪มันต้องใช้ความแข็งแกร่ง ‪ทั้งทางร่างกายและจิตใจ
‪คนนั้นต้องคล่องตัว
‪คนนั้นต้องมีช่วงเวลาทางกายที่ดีและความเข้าใจ
‪ฉันหิวมากค่ะ
‪ฉันหมดสติตอนที่ลุกขึ้นยืน
‪ฉันเกือบถูกฆ่าเพราะเราทำงานกับสัตว์ป่าและ…
‪ความดันเลือดของฉันต่ำมาก พอฉันยืนก็จะเริ่มวูบ
‪อาสาสมัครคนหนึ่งช่วยฉันไว้
‪เธอถูกพาตัวไปงานวันเกิดของตัวเอง ‪และวันต่อมาเธอกลับมาหาฉัน
‪เธอบอกว่า "เธอไม่รู้เลยว่าเจออะไรอยู่
‪เธอกำลังถูกล้างสมอง
‪นี่คือสิ่งที่พวกลัทธิทำ ‪เมื่อพวกเขายึดครองจิตใจของผู้คน"
‪และเธอบอกว่า "เธอทำแบบนี้มานาน
‪เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้สมองเธอเป็นยังไง"
‪เธอบอกว่า "เธอต้องกินนะ"
‪แล้วเธอก็ตามฉันไปทั่วลานจอดรถ ‪พร้อมคุกกี้ฟิกนิวตัน
‪ตะโกนว่า "นี่ไร้ไขมันนะ ให้ตายเถอะ"
‪และฉันไม่ยอมกินมัน ‪เพราะคุกกี้ฟิกนิวตันมันมากเกินไป
‪แต่ฉันเริ่มกินแคร์รอต
‪และสติสตังฉันก็กลับมา
‪สมองฉันเริ่มทำงานดีขึ้นนิดหน่อย ‪และฉันไปหาด็อก
‪และฉันก็แบบว่า "ฉันอยากอยู่ไปอีกปี"
‪ฉันกะจะอยู่ให้ครบสองปี
‪แต่ฉันตัดสินใจแล้วว่าไม่อยากทำหน้าอก
‪ฉันตัดสินใจว่านั่นไม่ใช่คนที่ฉันอยากเป็น
‪และเขาบอกว่า ‪"ถ้าเธอจะดูเหมือนหมูตอน เธอก็ไม่ต้องมีนม"
‪ตอนนั้นฉันยังผอมติดกระดูก ยังมีส่วนโค้งเว้า
‪และฉันคิดว่า "ฉันไม่มีวันชนะเกมนี้ได้
‪และฉันเริ่มจะเชื่อเขาแล้ว"
‪ฉันรู้สึกว่าถ้าฉันอยู่ต่อ คงได้ถูกกลืนไปแน่ๆ
‪ในช่วงยุค 80 ตอนที่เราเริ่มกัน
‪สวามี ซัตชิดานันดามีไอเดียใหม่ซึ่งใหม่มากๆ
‪ว่าสิ่งที่เราทำ สิ่งที่เราคิด ‪สิ่งที่เรากิน จะส่งผลต่อร่างกายของเรา
‪กินอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น จำไว้นะ
‪ปัญหาทางร่างกายส่วนใหญ่ ‪เกิดจากอาหารที่เรากิน
‪สวามีทำให้คุณเชื่อว่าเขาเป็น…
‪เป็นผู้รู้แจ้ง ‪และเครื่องมือที่สมบูรณ์แบบของพระเจ้า
‪ภควันต์มองว่ากูรูเป็นคนที่รอดพ้นจากทุกอย่างได้
‪ฉันสนิทกับคนที่ดูแลสวามี ซัตชิดานันดา
‪และเธอจะบอกความลับกับฉัน ‪เธอบอกฉันว่าเขาทำร้ายเธอ
‪ถ้าคุณอยากลงโทษใครก็ตามที่ทำร้ายคุณ…
‪จงทำสิ่งที่ดีงามกับคนคนนั้น
‪เธอยอมรับมันได้อย่างง่ายดาย
‪มันบ้ามากค่ะ ตอนนี้ฉันคิดแบบนั้น
‪แต่ในตอนนั้น ฉันคงมองโลกสวยเกินไปหน่อยมั้ง
‪หยุด ไม่นะ เด้งดึ๋งๆ เจ้าตัวโต
‪ภควันต์ไม่ชอบเวลามีคนมาท้าทายเขา ‪ไม่ว่าจะรูปแบบไหน
‪และนั่นเป็นปัญหาระหว่างผมกับเขา
‪ถ้าผมทำมันต่อหน้าคนอื่น คงเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ
‪อย่าตามผมมาดีกว่า
‪และผมเรียนรู้อย่างรวดเร็วที่จะไม่ทำมัน
‪- เราพยายามไม่ให้คุณถ่ายนะ ‪- ขอโทษครับ โอเค
‪ถ้าคุณมาพูดว่า ‪"ไม่ยุติธรรมเลย คุณไม่ฟัง ผมรู้วิธี"
‪เราไม่มีความอดทนหรือเวลาให้กับคนแบบนั้น
‪เขาอารมณ์ไม่ดีแน่ๆ
‪คุณไม่อยากมีสิ่งที่คุณชอบอยู่ต่อหน้าภควันต์
‪เพราะเขาจะทรมานคุณด้วยสิ่งนั้น
‪ฉันเคยรักลิงคาปูชินตัวหนึ่งมาก
‪ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเห็นมัน ฉันก็หมกมุ่นกับมัน
‪ภควันต์รู้ว่าฉันรักมัน เขาชอบที่ฉันดูแลมันอย่างดี
‪แต่เขาก็ชอบทรมานฉันด้วยความที่ฉันชอบมันมาก
‪มีครั้งหนึ่ง เขาจับมันไปใส่ไว้ในช่องแช่แข็ง
‪มันเป็นแค่ลูกลิงตัวน้อย
‪เขาจับมันไปใส่ในช่องแช่แข็งและปิดตู้
‪และจ้องมาที่ฉัน รอให้ฉันเลิกไม่พอใจกับเรื่องนั้น
‪เขาบอกฉันแบบนั้น ‪"ฉันกำลังสอนว่าอย่ายึดติดนัก
‪ฉันอยากให้เธอคิดว่าเธอรู้สึกยังไง
‪กับเจ้าลิงในช่องแช่แข็ง และสงบสติซะ"
‪เขาสามารถทำอันตรายได้มากกว่าคนทั่วไป
‪เขาเปลี่ยนจากมีเสน่ห์มากไปเป็นโมโหสุดขีดได้
‪คุณเคยเห็นเขาหัวเสียในแบบที่น่ากลัวไหม
‪ค่ะ
‪กับฉันครั้งหนึ่ง
‪หยุดถ่ายทำสักแป๊บได้ไหมคะ
‪ค่ะ ฉันแค่อยากดื่มน้ำและ…
‪มีสี่ครั้งในรอบสี่ปีที่ฉันคิดว่าเขาจะฆ่าฉัน
‪เขารุนแรงกับฉันมากจนฉันคิดว่า "จบแล้ว
‪เขาจับฉันได้ คงจะถึงเวลาแล้ว"
‪สองสามครั้งแรกคือฉันจะไปจากเขา
‪เราเพิ่งคบกันไม่นาน
‪ฉันแค่อยากจะไป ‪ฉันไม่อยากอยู่ในความสัมพันธ์นั้นอีกแล้ว
‪เขาจะทุบตีฉันหรือใช้ความรุนแรงกับฉัน
‪และมันทำให้ฉันกลัวที่จะอยู่กับเขา
‪บีบคอฉันจนฉันหมดสติไป
‪และครั้งหนึ่ง ‪เขายังเอาไปโม้กับพวกแฟนสาวของเขา
‪ว่าเขาเคยหักซี่โครงฉันสองซี่เพื่อให้ฉันเงียบ
‪และมันก็จริง เขาทำจริงๆ
‪เขาไม่ชอบทุบตีเพราะมันจะทิ้งรอยแผล
‪เขาเลยบีบคอฉันเพราะมันไม่ทิ้งรอยไว้
‪เขาโกรธมากตอนที่ฉันท้อง ‪เขาบอกว่าเป็นความผิดของฉัน
‪ตอนที่ฉันเริ่มคลอด
‪มีคนตามรอยเขาไป ‪และแน่นอนว่าเขาอยู่กับแฟนในเวลานั้น
‪แล้วในตอนที่ฉันกำลังคลอด เขาก็โทรมา
‪"มันโอเคไหมถ้าฉันจะไม่ไป" ‪แล้วฉันก็แบบว่า "ไม่"
‪ที่เขาทำก็คือเขามาและนอนบนเตียงข้างฉัน
‪และหลับไปในตอนที่ฉันกำลังคลอด
‪โชคดีที่คุณเจ็บปวดมากจนไม่คิดถึงมันเท่าไร
‪ก็ใช่ มันเศร้านะ แต่…
‪แบบนั้นเองเหรอที่ว่า ‪อะไรที่ฆ่าเราไม่ได้จะทำให้เราแกร่งขึ้น
‪เดาสิ
‪มีไม่กี่อย่างที่จะเลวร้ายกับฉันได้มากกว่านั้นแล้ว
‪งั้นก็…
‪ทันทีที่เด็กคลอดออกมา เขาก็ไป
‪เขากลับไปขึ้นรถกับแฟนเขา
‪ฉันจำได้ว่าฉันตกใจมากตอนที่บราห์มีท้อง
‪เขาบอกฉันว่าเขาไม่ได้นอนกับเธอด้วยซ้ำ
‪เขาเคยบอกซูมาติว่า
‪"ฉันร่ายมนตร์วูดูกับเธอได้ ‪และเธอจะไม่มีวันท้อง"
‪เธอเชื่อว่าเขาร่ายมนตร์ใส่เธอได้ ‪และเธอก็จะไม่ท้อง
‪แต่ลูกสาวฉันเพิ่งเกิด และเธอก็ท้องโตแล้ว
‪ก่อนที่โลตัสเทมเพิลจะเปิด
‪ฉันบอกภควันต์ว่าฉันตั้งท้องทิลาคัม
‪ตอนแรกเขาบอกว่าไม่ใช่ลูกเขา
‪แล้วก็บอกว่าฉันต้องไปทำแท้ง
‪และเขาพยายามทำให้ฉันรู้สึกผิดจนไปทำ
‪แม่ของทิลาคัมเป็นวัยรุ่นบ้าๆ
‪ที่บังเอิญว่าผมดันใช้เวลาด้วยนานไปหน่อย
‪แล้วเธอก็ท้อง
‪ผมพาเธอไปที่ ‪ดาวน์ทาวน์แมริออทในวอชิงตันดีซี
‪และไม่ได้ป้องกันตามวิธีที่เราควรทำ
‪และดูสิ เด็กมาทันที
‪ฉันโทรหาสวามี ซัตชิดานันดา ‪และในที่สุดฉันก็สารภาพกับเขา
‪ว่าฉันคบกับภควันต์มาสี่ปีและฉันท้อง
‪เขาบอกว่า "คุณจะเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยม"
‪เขาบอกว่า "ถ้าภควันต์จะแต่งงานกับคุณ ‪เขาก็อยู่ที่โยกาวิลล์ได้"
‪"ถ้าเขายังอยู่กับผู้หญิงคนอื่น ‪เหมือนที่ทำอยู่ตอนนี้ เขาจะต้องไป"
‪มีการเรียกประชุมครอบครัวเพื่อรับมือกับ
‪ข่าวที่เลวร้ายนี้
‪และในการประชุมครอบครัว พวกเขา…
‪พยายามโทษพวกเด็กสาว
‪ในพฤติกรรมมั่วโลกีย์
‪ฉันกับสามีบอกว่า "ขอโทษนะ
‪นี่คือชายที่ได้รับการเลื่อนขั้น ‪จากครูของเราให้เป็นโยคีผู้ยิ่งใหญ่
‪และคุณจะบอกว่า ‪พวกเด็กสาวไม่ควรเชื่อใจเขาเหรอ
‪มันฟังดูไม่สมเหตุสมผลเลย ‪ฉันคิดว่าคนเลวในเรื่องนี้ก็คือผู้ใหญ่"
‪มีวัฒนธรรมการชี้นิ้วโทษผู้หญิง
‪เรายั่วยวนผู้ชาย ซึ่งมันเป็นความผิดของเรา
‪จู่ๆ ชุมชนก็ตัดสินใจว่า ‪นักเรียน พ่อแม่และครูทุกคน
‪ที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนนี้ควรลงนามในสัญญา
‪ที่บอกว่าพวกเขาจะไม่คบกัน
‪และยังมีบางอย่างเกี่ยวกับ ‪การไม่ตั้งคำถามกับสวามี ซัตชิดานันดา
‪เรารู้สึกเหมือนถูกลงโทษ
‪เราต้องปกปิดเรื่อง หุบปาก
‪ต้องได้รับอนุญาตในการทำสิ่งต่างๆ
‪คนที่เป็นเพศตรงข้าม ‪จะไม่อยู่ในห้องเดียวกันตามลำพัง
‪และถ้าพ่อแม่ เด็กหรือครูไม่เต็มใจที่จะเซ็นสัญญา
‪ก็จะไม่สามารถเข้าร่วมหรือสอนที่โรงเรียนได้
‪ฉันไม่อยากเซ็นค่ะ
‪ตอนที่ฉันพูดออกไป ชุมชนก็…
‪ขอให้ฉันออกไป
‪สวามี ซัตชิดานันดาบอกฉันต่อหน้าว่า
‪เขาบอกว่า "คุณเป็นแอปเปิ้ลเน่า
‪คุณจะทำให้แอปเปิ้ลที่เปล่งปลั่ง ‪ลูกอื่นๆ เน่าไปด้วย"
‪การถูกขับออกและถูกรังเกียจมันเจ็บปวด
‪โลกทั้งใบของฉันคือโยกาวิลล์
‪ฉันไม่รู้เรื่องอื่นเลย
‪โยกาวิลล์ทำให้เด็กๆ ของเราผิดหวัง
‪ด้วยการไม่ยืนหยัดเคียงข้าง
‪ตอนที่ฉันท้อง
‪เขาก็มีความสัมพันธ์ ‪กับเด็กสาวอายุ 14 อีกคนแล้ว
‪เมื่อคุณแต่งงานกับเด็กอายุ 14
‪แล้วจะมีอะไรที่…
‪หยุดคุณได้อีกล่ะ
‪ฉันไม่เคยคิดเลย
‪ว่าจะได้เล่าเรื่องนี้ต่อสาธารณะ
‪พอได้ยินเองกับตัว ฉันก็แบบ "ว้าว มันบ้ามาก"
‪ตอนนั้นฉันอายุ 14 ส่วนเขาอายุ 25
‪แม่ฉันอยากให้ฉันเข้าใจว่า ‪สถานการณ์มันไม่เหมาะสมแค่ไหน
‪และฉันจำได้ว่าเขาพูดว่า
‪"ไม่ต้องห่วง เราจะจัดการกับมัน ‪ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น
‪ไม่ต้องห่วง เราจะได้อยู่ด้วยกัน"
‪ภควันต์กับฉันคุยกันทางโทรศัพท์
‪เขาอยากให้ฉันบอก ‪เส้นทางที่ฉันไปโรงเรียนกับเขา
‪เราทบทวนซ้ำแล้วซ้ำอีก ‪และเขามา แล้วก็จอดรถข้างๆ ฉัน
‪ในสภาพที่ปลอมตัว
‪เขาดูประหลาด รวบผมในหมวก ‪แล้วก็ใส่แว่นบ้าๆ
‪และฉันกระโดดขึ้นรถ ‪ทิ้งกระเป๋าหนังสือลงถังขยะ
‪แล้วเราก็หนีไป
‪ฉันคิดในใจว่าฉันหนีแล้ว ใช่ แต่ก็ยังไม่ได้คิดว่า
‪มันเป็นการลักพาตัว
‪(เคยเห็นคนนี้ไหม ‪กรมตำรวจแซนตามอนิกา)
‪คำบรรยายโดย นัฐ วงศ์ศักดิ์ภักดี