PROGRAM ZAWIERA OPISY PRZEMOCY SEKSUALNEJ WOBEC NIELETNICH.
NA WWW.WANNATALKABOUTIT.COM, ZNAJDZIESZ POMOC DLA SIEBIE I BLISKICH.
Doc, co sądzisz o swojej postaci w Królu Tygrysów?
To żaden dokument.
Żaden.
To fikcja. Głupiutki program.
To szalona i ekscytująca bajeczka.
Serial mu się nie spodobał.
Uważa, że został fałszywie przedstawiony.
Ukryli fakt, że nasze zoo to Ritz-Carlton dla dużych kotów.
Żadna inna placówka mu nie dorównuje.
To tylko iluzja. Tworzy bajkę dla naiwnych.
Nie gadałem z Dokiem od premiery, ale nie był zadowolony.
Doc to nadzwyczaj zdolny oszust.
Ma się za mądrzejszego od reszty świata.
I kreuje otoczenie, które ma to potwierdzać.
Zawsze tworzy własną prawdę.
W swoim świecie nie ma konkurentów.
Nie przywykł do konfrontacji.
Ta głupiutka suka, Barbara Fisher, wygaduje bzdury.
„Zmusili mnie do powiększenia biustu”. Chwalisz się czy żalisz?
Miała obsesję na punkcie cycków.
Nie zostały tutaj, zabrała je ze sobą
i testuje je na każdym chętnym kolesiu.
- Dlatego ciągle jest w ciąży. - W mordę.
Jego wypowiedzi na mój temat to najczystsza forma mizoginii.
Od premiery serialu wiele osób odwiedzało nas, rozpoznało psa.
Skoro większość osób domyśliła się, gdzie mieszkam,
to znaczyło, że Doc też wie.
Przestraszyłam się, więc wynieśliśmy się na wieś.
I już tu zostaliśmy.
Tak długo unikał odpowiedzialności, że ma się za nietykalnego.
Ale po premierze zgłosiło się do mnie wiele osób z własnymi historiami.
Wiedziałam, że skoro ja się ujawniłam, inni też to zrobią.
W kupie siła.
Pewnie nie przypuszcza, że zbadacie jego przeszłość.
Ale ukrywa rzeczy, które nie przetrwają w świetle dziennym.
CO TAM, DOKTORKU?
ALEJA T.I.G.E.R.S.
Dzień dobry. Piękną mamy pogodę, prawda?
Na początek kilka zasad.
Żadnych kamer ani aparatów.
To ostatnie ostrzeżenie.
Wyprosimy każdego, kto będzie nagrywał lub robił zdjęcia.
Jestem dr Bhagavan Antle, dyrektor Safari Myrtle Beach.
To przestrzeń niezwykłych spotkań z dziką przyrodą,
gdzie można mieć bliskie, interaktywne doświadczenie
z różnymi egzotycznymi zwierzętami.
Bliskie, niewiarygodne spotkania poza klatką.
Niewiele osób na świecie mieszka z orłem.
Ja oglądam z moim Grę o tron.
To unikalne doświadczenie.
Kiedy miałam 12 lat, zrobiłam sobie zdjęcie w Myrtle Beach.
Powiedziałam mamie, że chcę się tym zajmować do śmierci.
Na ostatnim roku zadzwoniłam do Doca Antle'a
i zgłosiłam się na wolontariat.
Zapytał, kiedy mogę się tam przenieść.
Czułem się, jakbym dostała złoty bilet w Idolu.
Zgodziłam się.
Pracowałam dla niego przez siedem lat.
Rodzice bardzo się cieszyli, że spełniam marzenia zawodowe.
Nie zdawali sobie sprawy, w co się wpakowałam,
czyli całodobową, codzienną pracę w miejscu, którego nie mogę opuścić.
Barbara pierwsza do mnie podeszła.
Tresowałyśmy kocięta, żeby stały się chodzącymi młodymi kotami.
Codziennie chodziłyśmy na tak zwane Bose Pole
i robiłyśmy zdjęcia z tygrysiątkami i dorosłymi kotami.
Pewnego lata zadzwoniłem do kumpla z Myrtle Beach.
Zaproponował, żebym prowadził ściankę wspinaczkową na Bosym Polu.
Lato mijało, a ja zaprzyjaźniałem się
z ludźmi ze Stacji Ochrony.
Najpierw z Barbarą, potem z Chiną.
Wyglądały jak Krokodyl Dundee.
Same opalone, szczupłe blondynki z nożami.
Byłem pod wrażeniem.
Aż w końcu pojawił się Doc.
Aż mi szczęka opadła.
Lato się skończyło, a on spytał: „Może chcesz pracować dla mnie?”.
Zgodziłem się.
Pracowałem w stodole ze słoniem.
Zasypiałem razem z Bubbles i budziłem się z nim.
Nie mogłem uwierzyć w swoje szczęście.
Potem dostałem ciuchy i własny nóż. Też wyglądałem jak Krokodyl Dundee.
Byłem super.
Czułem, że moje życie to sen.
Wszystko stanęło na głowie, kiedy poznałem Julie.
Doc powiedział:
„Dołączyło kilka nowych dziewczyn.
W nic się nie pakuj”.
Usłyszałam: „Doc mówi, że jesteś dziewiątką”.
Trochę mi to schlebiało, ale czułam się nieswojo.
Kobiety i mężczyźni w ośrodku byli traktowani zupełnie inaczej.
Pokazywał mi swoje wielkie łoże o kilka razy za dużo.
Byłam pracownicą.
Zawsze się zastanawiałam, czy nie przesadzam.
Ale gdy usłyszałam Barbarę w Królu Tygrysów, poczułam ulgę.
W końcu ktoś potwierdził, że sobie tego nie wymyśliłam.
Inni też to widzieli.
Jestem trenerką związków poliamorycznych.
Zauważyłam, że ludzie określają Doca poliamorystą.
Poliamoria wymaga wzajemnego szacunku.
Wymaga autonomii.
A Doc nie zachęca partnerek
do tworzenia zdrowych relacji z kimś innym niż on.
To harem, nie poliamoria.
Mam trzy ukochane, z każdą z nich jestem od 20 lat.
Mam syna i trzy córki.
Te osoby, wraz z ich bliskimi,
uwielbiają to życie i chcą je kontynuować.
Gdybym przeniósł się dziś w Himalaje,
poprowadziłyby to miejsce.
Ma o sobie zbyt wysokie mniemanie. Uważa się za guru.
A podległe mu osoby i zwierzęta
tylko wzmacniają to przekonanie.
Gdy zmieniliśmy imiona, dał nam wszystkim różne łańcuszki.
Medalik symbolizował jedność
i rodzinę, którą się staliśmy.
To symbol jogi integralnej, której nauczał Swami Satchidananda.
Był guru, który otworzył Woodstock.
Widziałeś zdjęcie brodacza, mówiącego „Zaczynamy”?
To Swami Satchidananda.
Miał wielu wyznawców wśród sławnych osób.
Poznał Swamiego Satchidanandę w Yogaville.
Zobaczył, ile osób spija słowa z jego ust,
opiera na nim całe swoje życie.
Swami jest jego idolem.
To jak o nim mówi, wykracza poza kult bohatera.
Jak przeszedłeś od Yogaville do…
Kiedy wspominasz Yogaville, poruszasz temat skomplikowanego,
sektopodobnego tworu.
Wielebny Sri Swami Satchidananda
doświadczył duchowej jedności wszystkich form życia,
wymarzył sobie świątynię, w której dałoby się ją odczuć.
Zawsze ze śmiechem mówił,
że to ośrodki psychiatryczne, a my jesteśmy pacjentami.
Ludzie bardzo się z tego śmiali.
Ale to prawda. Czasy były ciężkie.
Ludzie wybierali pomiędzy jogą a Scjentologią,
pomyślałam, że nie jestem dzikuską i wybrałam jogę.
Wszędzie pojawia się płacz.
Słychać krzyki w imię pokoju.
Żądania walki w imię pokoju.
Większość ludzi w Yogaville to miłe, kochające istoty,
które chcą rozwinąć się duchowo i zmienić świat na lepsze.
To międzynarodowa społeczność, w której ludzie mieszkają razem,
praktykują jogę, jedzą wegetariańsko, medytują.
Mają około 250 stałych mieszkańców.
Rodzice poznali Swamiego Satchidanandę, gdy miałam pięć lat.
Sama zaczęłam medytować, mając 11. To był mój wybór.
Każdego dnia medytowałam i ćwiczyłam jogę od czterech do sześciu godzin.
Byliśmy spokojną, pełną miłości i akceptacji społecznością.
Hari om, hari om, hari om.
Ludzie wierzyli, że Swami Satchidananda jest bogiem.
Jezusem. Że nie popełnia błędów.
Padali na ziemię i bili mu pokłony, gdy wchodził do pokoju.
Całowali jego stopy.
Oglądając Króla Tygrysów, pomyślałam, że nie znacie wcześniejszej historii.
Doc Antle zainspirował się Swamim Satchidanandą.
Pociągała go władza, którą miał nad innymi.
Bhagavan był dobrze znany w Yogaville.
Swami Satchidananda go uwielbiał. Był taki jaskrawy.
Miał słoniątko, Bubbles.
Był tam celebrytą.
Bhagavan Antle z Niebiańskiej Magii Bhagavana.
Był przystojniakiem z lat 80. Miał długie, ciemne włosy, wąs.
Był magikiem.
Magia od razu nas połączyła.
Miałem 15 czy 16 lat.
Rozwijałem własną karierę. Występowałem na festynach i festiwalach.
Byłem popularny na Wschodnim Wybrzeżu.
Bhagavan widział we mnie maszynkę do robienia pieniędzy.
Więc od razu zawarliśmy nieformalny duet.
Z podziałem zysków pół na pół.
Dalej, chłopcy! Biegnijcie!
Miał Buckingham Zoological Park.
Nieopodal Yogaville.
Jadąc tą wiejską drogą, łatwo było go przeoczyć,
nie wiedząc, gdzie szukać.
Po wejściu przez małą bramę, dochodziło się do domu w kształcie A.
Wyglądał jak chatka Hobbita.
Od razu było widać słonia,
tygrysy, lwy.
Dobry kotek.
Na początku to było wspaniałe miejsce.
Najbardziej lubiłem tamtejszą społeczność.
Poznałem Bhagavana świeżo po liceum.
Robił pokazy dla uczniów w szkołach.
Potem pracowałem z nim na jarmarku.
Żyłem z żonglerki przez 25, może 30 lat.
Jestem przedsiębiorcą.
Miałem biznes wideo.
Kręciłem jego pokazy magiczne.
Przez ciągłe ćwiczenie kontroli nad siłą życiową
nie tylko będziesz w stanie panować nad siłą życia ciała i umysłu,
ale też siłą życia wszechświata.
Ponoć miał moce nadprzyrodzone.
Poprzez praktykowanie jogi i pranajamy
zyskał supermoce.
Chodził po rozżarzonych węglach, sprawił, że rzeczy lewitowały i tak dalej.
Ciało może stać się tak sprawne,
że stajesz się odporny na wpływy świata zewnętrznego.
Tworzył iluzję, że jeśli będziesz go słuchać,
też uda ci się osiągnąć chociaż część tego.
Miał bezpłatnych pracowników, którzy chcieli zyskać supermoce,
jakich sam nie miał.
Nie był świetnym magikiem.
To Dwójka Kier.
Miał 98% dokładności.
To było straszne. Po prostu straszne.
Ale ludziom się podobało, bo był ciachem z tygrysami.
To wszystko nic w porównaniu z osiągnięciami…
panowania nad myślami i emocjami.
Są wobec nich jak kropla w morzu.
Guru przekazał Bhagavanowi wszystkie swoje nauki.
Dał mu filozofię i psychologię podejścia do świata.
Nadal uwielbiam jogę,
ale z perspektywy czasu
to doświadczenie nauczyło mnie
wystrzegać się podejścia sekciarskiego.
I ludzi, którzy przyciągają innych z powodu chciwości,
dając im…
uczucie, że otrzymają coś, czego nie da się osiągnąć.
Miał całkowitą władzę.
Musieliśmy nosić ubrania, które wybrał, jeść to, co nam kazał.
Oddajesz mu wszystko.
Nie tylko dobra materialne, ale i system wierzeń.
Pewnego dnia zdziwisz się, jak posłuszny jest twój umysł.
Będziesz mieć zdrowe, witalne ciało, wolne od chorób.
A twój umysł będzie spokojny, czysty i dynamiczny.
Bhagavan umiał manipulować swoimi naukami.
By być częścią zoo,
trzeba porzucić całe swoje życie, swoje imię,
cały swój świat, rodzinę, przyjaciół.
Tygrysy stają się priorytetem, trzeba wykluczyć wszystko inne.
Zawsze taki był. To jego sposób na darmową pracę.
Samo przebywanie wśród wielkich kotów może zmienić życie.
Kiedy Doc zaczął budować ośrodek, chciał odtworzyć Yogaville,
w którym byłby przywódcą grupy,
a wszyscy pracowaliby dla sprawy, ze zwierzętami.
Włączył w to też jogę.
Praktykujesz jogę?
Uwaga, sekta…
Osobiście przez całe życie ćwiczyłem jogę.
Tak samo jak sztuki walki, od wczesnej młodości.
Przez całe życie.
Mówię pracownikom, że powinni ćwiczyć jogę,
by osiągnąć równowagę ciała i ducha.
Wykorzystanie cech guru jest bardzo sensowne,
bo dzięki temu tworzy kulturę, w której jest bogiem.
Ludzie przychodzą jako nastolatkowie i pracują tu dekady później,
bo czują spełnienie, pracując ze zwierzętami.
Jest taka piosenka:
„Mam wieczne wakacje, bo kocham pracę.
Jeśli nie wiesz, co robisz, zmień stację”.
To idealny utwór.
Bhagavan od zawsze chciał mieć wyznawców.
I to mu się świetnie udało.
Spotkałem się z Joe kilka razy w jego zoo.
Byłem zszokowany tym, co zobaczyłem.
Pod każdym względem to była wersja dla ubogich
tego, co stworzył Bhagavan.
To chcemy stworzyć.
Włącz.
T.I.G.E.R.S. SPOTKANIA Z DZIKĄ PRZYRODĄ
Spójrzcie na ten teren.
To dzieło jednego człowieka. Bo jest z niego dumny.
Jego pracownicy są dumni.
Joe chciał podrobić park Doca Antle'a.
Miał na jego punkcie obsesję.
Kupimy ubrania w stylu safari,
żebyście czuli się jak w dżungli.
To proste. Ubierasz się rano,
przychodzisz do pracy z pozytywnym nastawieniem.
Ale to się nie uda, dopóki nie nauczycie się samodyscypliny.
Mam swoich wyznawców. Nazywamy się Świątynią Bestii.
To bezwyznaniowy kościół w naszym zoo. Jestem pastorem Joe.
Jeśli chcecie mieć tygrysy na ślubie,
możemy go przygotować…
specjalnie dla was.
Spotykamy się dziś w sanktuarium Koscioła Bestii,
gdzie sufitem jest niebo, a podłogą trawa.
Ludzie tacy jak Joe Exotic i Doc Antle kochają przebieranki.
Uwielbiają pysznić się,
że są królami tygrysów i otaczają się wianuszkiem kobiet
z wielkim biustem, odzianych w skórę.
Nie wierzę, że sam nosiłem taki strój.
Nie zgodziłem się tylko na noszenie rajstop.
Doskonale znam szafę Bhagavana.
Można tam znaleźć prawdziwe cuda.
To strój na jarmark. Byłam dumna z mojego łańcuszkowego topu.
Jarmark Króla Ryszarda. Weekendy od 4 do 24 października.
JARMARK KRÓLA RYSZARDA
Jarmarki średniowieczne to wydarzenia dla tysięcy ludzi.
Wszyscy wystawcy, pracownicy i artyści
mają stroje nawiązujące do średniowiecza.
Zazwyczaj jest jakiś płatnerz, żonglerze,
każdy artysta i rzemieślnik, który mógłby pracować w średniowieczu.
Na jarmarkach Bhagavan zawsze grasował,
szukał dziewcząt.
Nie ma lepszego tekstu na podryw niż: „Chcesz pogłaskać tygrysa?”.
Tak go poznałam.
Podróżowałam od stanu do stanu po jarmarkach.
Spacerowałam z fretką po lesie
i wpadłam na faceta, spacerującego z lwem.
W tej chwili codziennie przybiera na wadze o jakieś pół kilograma.
Spytałam, czy szuka ludzi do pracy.
A tydzień później się wprowadziłam i sprzątałam kupę słonia.
Ma gładką gadkę.
Pięknie mówił o wymaganiach,
o tym, ile godzin musimy pracować, jak oddani musimy być.
Przedstawiał to jako
poświęcenie dla dobra zwierząt. Mówił o ciężkiej pracy,
o tym, że będzie nam trudno
i musimy być twardzi.
To do mnie trafiało.
Bhagavan wiedział, jak urabiać ludzi,
bo uczył się od Swamiego Satchidanandy.
Żeby zostać Swamim, musisz złożyć śluby celibatu,
posłuszeństwa, bezinteresownej pomocy i ubóstwa.
Swami Satchidananda je złożył,
ale przestały mu pasować, bo nagle był oświecony.
Joga wymaga przemiany.
W latach mojej aktywności
guru był w wielu seksualnych relacjach z wiernymi.
Drapieżnicy seksualni
sprawiają, że czujesz, jakbyś miała być…
przyjaciółką kogoś wpływowego.
Wmawiają ci, czego pragniesz.
Bo przecież te dziewczyny nie marzą o brodatym starcu,
z którym będą się pieścić, uprawiać seks i zadowalać ręką.
„MASAŻ ZAMIENIŁ SIĘ W SEKS ORALNY”.
Z iloma kobietami był związany?
Nie wiem, niektóre pewnie nigdy się nie ujawniły.
Ale co najmniej z tuzinem.
Wierzyły, że czyni je to wyjątkowymi,
że ich związek intymny
to połączenie z bogiem.
A Bhagavan naśladował guru.
Bardzo podobał się kobietom.
Jego pierwszą żoną była Brahmi Betsy.
Przez jakiś czas nie miał innej.
Była piękną kobietą.
Piękna, smukła, miała długie, ciemne włosy.
Sprawiali wrażenie szczęśliwych.
Bhagavan robił z nich przykład szczęścia,
opowiadał, jaką są cudowną parą, co jest ciekawe.
Jej ten styl życia nie odpowiadał.
Bhagavan chciał mieć wiele kobiet.
Myślę, że po części właśnie dlatego moja siostra jest tu, gdzie jest.
Na pewno.
Nie pogodziła się z tym.
Powoli coraz bardziej się staczała.
Od dawna ma problem alkoholowy. Kilka lat temu prawie zmarła.
To wielka szkoda, bo…
Wzruszam się.
Pewnie nigdy się nie pozbieram. Matka lubi mi to wypominać.
Mówi: „Był miłością twojego życia”. A ja potwierdzam.
Nikt nigdy tego nie zmieni.
Ja i Kevin, bo tak miał wtedy na imię…
poznaliśmy się w liceum.
Zanim zostaliśmy parą, chodziłam z jego sąsiadem.
Wpadałam więc do Kevina, spotkać się z moim chłopakiem,
bo mama Kevina miała to gdzieś.
Była luźną mamą.
Ale chłopak mnie rzucił, właśnie dla matki Kevina.
Ludzie nie dziwili się, że uprawiała seks z twoim nastoletnim chłopakiem?
Tylko ci, którzy o tym wiedzieli, czyli ja i Kevin.
Miała wyrzuty sumienia, więc zaproponowała,
żebym zaczęła się umawiać z Kevinem.
Czyli jej synem. Skorzystałam.
Oczywiście, że się zakochałem.
Chciałam spędzać z nim każdą chwilę.
Był pewny siebie i naprawdę piękny.
Siostra zapraszała go do domu.
Na początku tata go nie lubił.
Po części przez to, że wyleciał ze szkoły.
Ale też przez długie włosy. Tata ich nie znosił.
Był buntownikiem.
Zawsze chciał mieć kłopoty.
Sam ich szukał.
Po ślubie zmieniliśmy imiona,
bo spędziliśmy miesiąc w Yogaville,
żeby zostać instruktorami jogi.
Swami Satchidananda dał nam nowe imiona.
Z Betsy stałam się Brahmi.
A on z Kevina Antle'a Sri Mahatmayavim Bhagavanem Antle.
Spora zmiana.
Bhagavan Antle w 1982 roku był bardzo przystojny.
Czarujący.
Miał dużo gadżetów. Jeździł DeLoreanem i Porsche.
Poznałam go nad jeziorem Lotus,
które otacza Świątynię Lotosu w Yogaville.
Pamiętam to wyraźnie,
bo tamtego dnia podrywał nastolatki.
Rozmawiałam z nimi i spytałam:
„Czy dotykał waszych pup albo piersi?
Wam też to zrobił czy tylko mnie?”.
Ile miał lat?
On miał 22 lata, a ja 14.
W Wirginii to nielegalne.
Poświęcił sporo czasu, około pół roku,
na wysyłanie mi wierszy, kwiatów, próbował mnie uwieść.
Pamiętam wycieczki z Bhagavanem.
Wyjścia do kina, na kolację.
Miał mnóstwo zabawek. Pamiętam, że się nimi bawiłam.
Miał jacuzzi. Ciągle bawiłyśmy się z kociętami.
Będąc tam, byłyśmy w jego świecie.
Bagatelizowałam to, co się działo,
ale patrząc z perspektywy dorosłego,
byłam przekazywana z rąk do rąk…
osobie, która pracowała z Bhagavanem.
Czułam przymus,
żeby uprawiać seks z tym człowiekiem.
Miał 30 lat.
A ja 15.
Myślałam wtedy, że to mój wybór, i odegrałam swoją rolę.
Ale przecież nie miałam narzędzi, by podejmować takie decyzje.
To była część kultury Bhagavana.
Robił nam dużo sesji zdjęciowych.
Część fotografii była niestosowna.
Byłyśmy nieletnie.
A zdjęcia nagie.
Zrobił mi nagą sesję z boa dusicielem.
Na szczęście jego żona, Brahmi, znalazła te zdjęcia i spaliła.
Gdyby nie ona, moje nagie zdjęcia krążyłyby Bóg wie gdzie.
Żerował na młodych kobietach,
kładąc nacisk na to, żeby były dziewicami.
Po raz pierwszy spaliśmy ze sobą w dzień moich 15 urodzin,
ale przed seksem mieliśmy ceremonię zaślubin duchowych
w pokoju medytacji na piętrze jego domu.
Założył mi obrączkę,
ja miałam być jego żoną, a on moim mężem,
choć miał już żonę.
Mówił, że jest poliamorystką i chcę otwartego małżeństwa,
że jest z tego zadowolona, a było wręcz przeciwnie.
Najgorsze, że inne kobiety, które tam mieszkały,
myślały, że to popieram.
Dziwiły się: „Myślałam, że ci to pasuje”.
Mówiłam: „Oszalałaś? W żadnym wypadku”.
Pamiętajcie, że dowiadywałam się jako ostatnia.
Zabrał mnie w podróż poślubną na Wyspy Dziewicze
z Brahmi Betsy, jego pierwszą żoną,
która była wobec mnie dziwna,
bo nie rozmawiałyśmy o tym,
że byłam w związku z jej mężem.
To był jej miesiąc miodowy?
Całymi dniami nurkowałam.
A on, najwyraźniej, całymi dniami pieprzył kobiety.
Nie wiedziałam o tym.
Zapewniał, że jej to nie przeszkadza.
Jedno z jego wielu kłamstw.
Była taka młodziutka,
wyobrażam sobie, że mogła mu wierzyć.
Wykonał klasyczny manewr i odciął mnie od ludzi.
W wieku 15 lat wyniosłam się od rodziców i zamieszkałam w Yogaville.
Bardzo ostrożnie dobierał nastolatki, których rodzice nie poświęcali im uwagi.
Sumati mieszkała w namiocie za moim domem.
Zdarzało się, że odwiedzał mnie w namiocie.
Interesowałam go, dopóki wyglądałam na około 12 lat.
Do 30 roku życia ważyłam 45 kilogramów.
Nie miałam żadnych krągłości.
Podobały mu się kobiety, które wyglądały jak nastolatki.
Musiałyśmy być bardzo szczupłe.
Stosowałam dietę, którą mi wymyślił, jadłam około 800 kalorii dziennie.
Jedzenie ubogie w składniki odżywcze.
Nie da się z kogoś zrobić tresera zwierząt.
To wymaga fizycznej i psychicznej siły.
Trzeba się lekko poruszać,
mieć wyczucie czasu i wyrozumiałość.
Byłam niedożywiona.
Gdy wstawałam, robiło mi się ciemno przed oczami.
Prawie zginęłam, bo pracowałam ze zwierzętami…
a miałam tak niskie ciśnienie, że traciłam przytomność.
Ocaliła mnie wolontariuszka.
Miała przepustkę na urodziny, następnego dnia wróciła
i powiedziała: „Nie wiesz, co się z tobą dzieje.
Wyprał ci mózg.
Tak robią sekty, kiedy przejmują umysły ludzi.
Robisz to od tak dawna,
że nawet nie wiesz, jak odklejony jest twój mózg”.
Kazała mi zacząć jeść.
Biegała za mną po parkingu z batonikiem figowym.
Krzyczała: „Jest bez tłuszczu, do kurwy nędzy!”.
Odmówiłam, bo batonik Fig Newton to było zbyt wiele,
ale zaczęłam jeść marchewki
i jaśniej myśleć.
Mój mózg zaczął lepiej działać, więc poszłam do Doca.
Powiedziałam, że chcę zostać na przyszły rok.
Chciałam skończyć dwuletni staż.
Ale odmówiłam operacji biustu.
Stwierdziłam, że to do mnie nie pasuje.
Odpowiedział: „Na co ci cycki, skoro i tak będziesz tłusta?”.
A wtedy nadal wyglądałam jak szkielet, byłam wklęsła.
Zrozumiałam, że nigdy z nim nie wygram.
I że zaczynam mu wierzyć.
Czułam, że gdybym została, wciągnąłby mnie.
Kiedy zaczynaliśmy w latach 80., Swami Satchidananda miał odkrywczy pomysł,
że to, jak się zachowujesz, co myślisz, co jesz, wpływa na zdrowie.
Jesteś tym, co jesz. Zapamiętajcie to sobie.
Większość problemów psychicznych to wynik złej diety.
Swami sprawiał, że wierzyłaś…
że jest oświeconą istotą, idealnym narzędziem bożym.
Bhagavan widział guru jako kogoś, komu wszystko uchodzi na sucho.
Byłam bardzo blisko osoby, która zajmowała się Swamim Satchidanandą.
Zwierzyła mi się, że ją bił.
Jeśli chcesz ukarać osobę, która cię zraniła…
zrób dla niej coś pięknego.
Przyjmowała to z lekkością i miłością.
To było chore, teraz to widzę.
Ale wtedy patrzyłam na niego przez różowe okulary.
Przestań. O nie! Cholera. Ty łobuzie.
Bhagavan nie lubił, gdy ktoś go kwestionował,
dlatego się nie dogadywaliśmy.
Gdy zrobiłem to w obecności innych ludzi, urządzał mi piekło.
Nie idźcie za mną.
Szybko się nauczyłem, żeby tego nie robić.
- Nie chcemy, żebyście nagrywali. - Przepraszam.
Jeśli ktoś się wykłóca i kwestionuje to, co mówię,
nie mamy czasu ani miejsca dla takiej osoby.
Był porywczy.
Lepiej, żeby nie wiedział, na czym ci zależy,
bo użyje tego przeciwko tobie.
Uwielbiałam pewną kapucynkę.
Zakochałam się w niej od pierwszego wejrzenia.
Bhagavan o tym wiedział. Podobało mu się, jak się nią zajmuję.
Ale wykorzystywał moje przywiązanie, żeby mnie dręczyć.
Zwłaszcza pewnego razu, gdy włożył ją do zamrażarki.
Była malutką małpką,
a on włożył ją do zamrażarki, zamknął drzwi
i gapił się na mnie, czekając, aż się uspokoję.
W takich chwilach mawiał: „Uczę cię, żebyś się nie przywiązywała.
Pomyśl o tym, jak się czujesz
ze świadomością małpki w zamrażarce i się uspokój”.
Był zdolny do wyrządzania większej krzywdy niż przeciętny człowiek.
W jednej chwili był czarujący, w kolejnej wściekły.
Czy któryś z jego wybuchów cię wystraszył?
Tak.
Jeden. W stosunku do mnie.
Możemy zrobić przerwę?
Muszę się napić i…
W ciągu czterech lat cztery razy myślałam, że mnie zabije.
Był tak brutalny, że czułam: „Już po mnie.
Załatwi mnie. Tym razem na pewno”.
Przez pierwsze kilka razy chciałam od niego odejść.
To było na początku związku.
Nie chciałam już z nim być.
Bił mnie albo był agresywny.
Zostałam z nim ze strachu.
Dusił mnie tak, że traciłam przytomność.
Raz nawet chwalił się swoim kochankom,
że złamał mi dwa żebra, żebym się zamknęła.
I to prawda.
Nie lubił mnie bić, bo miałam blizny.
Więc najczęściej mnie dusił.
Żeby nie było śladów.
Wściekł się, gdy zaszłam w ciążę. Powiedział, że to moja wina.
Kiedy zaczęłam rodzić,
ktoś go znalazł, oczywiście Doc był wtedy z dziewczyną.
Zadzwonił do mnie jeszcze w trakcie porodu
i zapytał: „Mogę nie przyjeżdżać?”. Powiedziałam: „Nie!”.
Więc przyjechał, położył się na łóżku obok mnie
i spał, kiedy ja rodziłam.
Na szczęście tak mnie bolało, że o tym nie myślałam,
ale to było smutne…
Mówią, że co cię nie zabije, to cię wzmocni.
Ale wiesz co?
Niewiele gorszych rzeczy mnie w życiu spotka.
Więc…
Gdy tylko urodziłam, zniknął.
Ruszył w trasę z kochankami.
Byłam w szoku, gdy Brahmi zaszła w ciążę.
Mówił mi, że z nią nie sypiał.
Wmawiał Sumati,
że użyje magii voodoo, dzięki której nie zajdzie w ciążę.
Wierzyła, że ją zaczarował i nie zajdzie w ciążę.
Ale tuż po narodzinach mojej córki miała już spory brzuch.
Tuż przed otwarciem Świątyni Lotosu
powiedziałam Bhagavanowi, że jestem w ciąży z Tilakam.
Najpierw twierdził, że to nie jego dziecko,
potem, że muszę zrobić aborcję.
Wpędzał mnie w poczucie winy.
Mama Tilakam była nastolatką,
z którą spędzałem zbyt wiele czasu.
Zaszła w ciążę.
Byliśmy w Mariotcie w Waszyngtonie,
nieuważnie stosowaliśmy antykoncepcję
i nagle pojawiło się dziecko!
Zadzwoniłam do Swamiego Satchidanandy i w końcu wyznałam mu,
że od czterech lat jestem z Bhagavanem i jestem w ciąży.
Powiedział, że będę świetną matką
i że Bhagavan może zostać w Yogaville, jeśli się pobierzemy.
Mówił, że jeśli nadal będzie kobieciarzem, wyrzuci go.
Zwołano spotkanie rodzinne, żeby zmierzyć się
z tą przykrą sprawą.
Na spotkaniu próbowali…
obwinić o wszystko dziewczęta
i ich głupie zachowanie.
Ja i mój mąż powiedzieliśmy: „Chwila.
Nasz nauczyciel promował tego człowieka jako wybitny jogin,
a teraz mówicie, że dziewczęta głupio mu ufały?
Niesprawiedliwe. Przecież to dorosły jest tutaj odpowiedzialny”.
Panowała tam kultura obwiniania kobiet.
Uwodziłyśmy mężczyzn. To była nasza wina.
Nagle społeczność zadecydowała, że każdy uczeń, rodzic i nauczyciel
związany ze szkołą musi podpisać deklarację.
Mieliśmy zrzec się randkowania.
Chodziło też o bezwzględne posłuszeństwo Swamiemu Satchidanandzie.
Czuliśmy się ukarani.
Mieliśmy się zakrywać, być cicho,
na wszystko mieć zgodę.
Osoby różnych płci nie mogły przebywać w jednym pomieszczeniu.
Jeśli rodzic, dziecko albo nauczyciel nie chcieli podpisać deklaracji,
nie mogli pracować ani uczyć się w szkole.
Nie chciałam jej podpisać.
Gdy to powiedziałam, społeczność…
kazała mi odejść.
Swami Satchidananda powiedział to wprost.
Nazwał mnie zgniłym jabłkiem.
I powiedział, że inne, zdrowe jabłka też przeze mnie zgniją.
Ekskomunika była bolesna.
Yogaville było całym moim światem. Nie znałam nic innego.
Yogaville zawiodło nasze dzieci,
nie stając po ich stronie.
Gdy byłam w ciąży,
zdążył się już związać z kolejną czternastolatką.
Po ślubie z czternastolatką
jakie jeszcze masz…
hamulce?
W życiu nie przypuszczałam,
że będę publicznie dzielić się tą historią.
Kiedy siebie słucham, sama myślę, że to szalone.
Miałam 14 lat, a on 25.
Mama chciała, żebym zrozumiała, jakie to niewłaściwe.
Ale on zapewniał mnie,
że sobie z nią poradzi, że wszystko się uda.
Miałam się nie martwić.
Rozmawiałam z Bhagavanem przez telefon.
Poprosił, żebym bardzo dokładnie opisała mu drogę do szkoły.
Ciągle ją maglowaliśmy. Przyjechał, zatrzymał się obok mnie,
był przebrany.
Wyglądał dziwacznie, miał kapelusz i jakieś szalone okulary.
Wskoczyłam do auta, wyrzuciłam plecak do śmieci
i odjechaliśmy.
Uważałam, że uciekłam z domu. Nie rozumiałam, że tak naprawdę
zostałam porwana.
Napisy: Zuzanna Chojecka