Napisy: streamus
::PROJECT HAVEN::
Słyszałeś?
To u nas?
Nie, w lesie.
Może to Ruiz?
Albo kłusownicy?
Kłusownicy tak nie strzelają.
- Bierzemy psy? - Nie, bo nas zobaczą.
Naliczyłem trzy.
Potem przerwa i kolejne dwa.
To nie polowanie.
To nie strzelba,
tylko rewolwer.
Łap kurtkę.
To u nas czy u Ruiza?
Niedaleko.
Wyjeżdżamy o brzasku.
WHEN EVIL LURKS
O kurwa.
Puma?
Kręciła się tu kiedyś.
Zeżarła kozy Ruiza.
To nie Ruiz?
Może na nią polował?
Nie dał rady z kotem.
Nie.
Cięcia dokonano czymś ostrym.
Co robimy?
Musimy to zgłosić.
Części do czegoś większego.
Gdzieś już to widziałem.
Do czego służy?
Nie mam pojęcia, bracie.
Jesteśmy na ziemi Ruiza.
Powinniśmy mu powiedzieć.
Albo policji.
A jeśli zrobił to Ruiz?
Nakrył złodzieja i go zabił?
Ruiz nie przeciąłby kogoś na pół.
- Może nakarmił nim świnie... - Coś u niego zaszło?
Dlaczego pytasz?
Wydarzyło się u niego coś, o czym nie mówisz?
Nie lubi nas.
A zwłaszcza ciebie.
Wchodził...
lub wychodził z lasu.
Kierował się w stronę wzgórza.
To dom Marii Eleny.
Może ktoś z rodziny?
Co to za język?
Wygląda znajomo.
- Może rosyjski? - Rosyjski?
To Maria Elena Gomez.
O co chodzi z tymi psami?
Mario Eleno, witaj.
Co słychać?
Dawno się nie widzieliśmy.
Przyszliśmy z powodu wystrzałów, słyszałaś je?
Postanowiliśmy, że się rozejrzymy,
po okolicy.
Znaleźliśmy to.
Spodziewałaś się gościa?
Ten ktoś...
napotkał pewne problemy.
Kiedy się zjawi?
Powinien przybyć już dawno temu.
Wyczekujemy go.
Ma się zająć moim synem.
- Urielem? - Tak.
Musi go zabić.
Zabić Uriela.
Jest opętany, gnije od dłuższego czasu.
Czekaliśmy na kogoś, kto się go pozbędzie.
To moja wina.
Myślałam, że modląc się,
będziemy w stanie go uzdrowić.
Zapaliliśmy świeczkę świętemu...
Nie ma już kościołów!
Są martwe.
Baliśmy się mówić.
Nie chcieliśmy, by Ruiz i sąsiedzi nas wyrzucili.
Nie mamy dokąd się udać.
Myśleliśmy, że możemy go uleczyć.
Utrzymujemy go przy życiu.
Żeby mogli go zabić.
Ale to trwa zbyt długo.
Zgłosiłeś to?
Jakiś rok temu.
Rok?
Komu powiedziałeś?
Chodzi o syna tej pani?
Tak, starszego.
Nie odzywała się do mnie. A do pana, inspektorze?
Widzieliście go?
No i?
Co widzieliście? Opowiadajcie.
Widzieliście kiedyś zgnilca?
Więc?
Skąd wiecie?
Jak to mówią, Gutierrez,
kiedy go zobaczysz, po prostu wiesz.
I my to wiemy, proste.
Daliście się nabrać.
Wiele przypadków opętanych jest fałszywych.
A na tym zadupiu...
Uriel umiera!
Jest cały spuchnięty!
Wezwijcie burmistrza. Daj telefon.
Dzwońcie.
Dajcie numer, sam to zrobię.
- Musi się z tym zmierzyć. - Nikt nie będzie mi rozkazywać.
Zwłaszcza ty, Yazurlo.
Zwłaszcza ty.
To trwa już rok,
a ty wczoraj wysłałeś sprzątacza!
Nie podnoś głosu!
Nic mi o tym nie wiadomo.
Znowu pakujecie się w kłopoty.
Nie wierzysz mi?
Zostaw go.
Daj mi pretekst, a wsadzę cię do paki.
Łatwo stąd nie wyjdziesz.
Uspokój się, bracie.
Znaleźliśmy martwego sprzątacza.
Poćwiartowanego, rozumiecie?
Jest na to protokół.
Wzywamy służby medyczne, to ich działka.
I tyle.
Tak właśnie zrobimy.
A wy róbcie, jak chcecie.
Dlaczego sprzątacz nie żyje?
Kto to?
Może Ruiz go zabił?
Ruiz?
W nic już nie uwierzę.
Jesteśmy na zadupiu.
Skąd tu niby opętany?
Co wy opowiadacie?
Nie obejrzą ciała.
Zgniłego też nie.
Twierdzą, że to nie ich problem.
Umywają ręce.
Ale ktoś go zabił.
Ktoś chciał powstrzymać sprzątacza.
A burmistrz?
Wie o sprawie.
Od roku.
Odpuścił.
Myślał, że już po sprawie.
Mamy trzymać język za zębami
albo nas oznaczą i to miejsce będzie nic niewarte.
Miasto duchów.
Stracimy wszystko.
Mamy stąd wyjechać, a oni wyślą nowego sprzątacza...
- Rządowego. - Kiedy?
Nie powiedzieli.
Nie mamy czasu, Uriel umiera, nie możemy czekać.
Wyjechać,
gęby na kłódkę
i wyjechać.
Musimy się bronić.
Bronić?
Przed kim?
Moje psy odeszły miesiąc temu.
Cała czwórka.
Mówią, że wpierw zwierzęta szaleją.
A potem zmarli.
To co robimy?
Coś musimy zrobić.
Może wszystko sprzedajmy.
Zanim wieści się rozniosą.
Naiwniacy.
To ustawka.
Władze chcą się dobrać do mojej ziemi.
Dlatego nas porzucają, nie dbają o nas.
Opętany tutaj.
Nigdy bym nie pomyślał.
Armando, a ty gdzie?
Nie rób niczego głupiego.
Święta Panienko!
Panie Ruiz, co pan robi?
Co pan robi?
Skurwysyny...
Zobaczcie,
kogo tu przywiało.
Przynieśli najohydniejszą rzecz na moją ziemię.
Proszę nie strzelać, panie Ruiz.
Muszę to zrobić.
Nie zabija się zła w ten sposób, będzie tylko gorzej.
Zastrzel go, a zginiesz.
Zabierze nasze ciała, a potem dusze.
Proszę tego nie robić, to pogorszy sytuację.
Pogorszy.
Musi się nim zająć profesjonalista.
Zamknijcie się.
Powinienem był spalić wasz dom,
kiedy tu przyszliście ze swoim brudem.
Splugawiliście wszystko.
Kurwa mać.
Skurwiele.
Zabij mnie, Ruiz.
Proszę,
ty tchórzu, zabij mnie.
Zanim przeniosę się do łona Jimeny
i posiądę rosnące w niej życie.
Będziesz pierwszym, którego odwiedzę,
gdy zostanę uwolniony.
Armando.
Co zrobiłeś? Powiedz, że nikogo nie skrzywdziłeś?
Pogrywa sobie z nami.
Może robić, co chce. Bawi się z nami.
- Otwórz szybę. - Drwi z nas.
Armando.
Żyje, nie zrobił tego.
Wyjedźmy.
Wynośmy się stąd.
Jebać to, Ruiz.
Trzeba się go pozbyć.
Zabierzemy go.
Dwie, trzy godziny drogi stąd. Jak najdalej możemy.
- To zbyt ryzykowne. - Ryzykownym jest mieć go tutaj.
- Nie wiemy, jak to zrobić. - Tchórze.
Zrobię to z wami
albo zrobię to sam.
To moja ziemia.
Zgnilizna musi zostać usunięta, zanim zaraza się rozejdzie.
Przecież masz rodzinę, Pedro.
Zrób to dla nich.
Podejmij ryzyko.
Co pan robi?
Nie skrzywdźcie go.
Nie róbcie tego.
Jest za duży, nie przejdzie.
Nie dotykam się go.
Przynieś linę, zwiążemy mu nogi i przeciągniemy jak świnię.
Co wy robicie?
Zabieramy go.
Zabieracie? Gdzie?
Zabierają twojego brata.
Idź po linę lub pasek, żeby go związać.
Użyjmy prześcieradła.
Łapcie za prześcieradło.
- Rozerwie się. - Nie rozerwie.
Łapmy za rogi i podnieśmy go.
Jednocześnie. Razem.
Raz, dwa, trzy, teraz.
Razem.
Mocniej.
Czekaj, patrz.
Paskudny skurwiel.
Zabijacie go.
Wynoś się, bachorze, albo cię zabiję.
Łap, ciągnij.
Tutaj.
Utknął.
Jest cały w gównie.
Nie dotykaj go.
Podnieśmy go razem.
Łapcie.
Uwaga na schody.
Ostrożnie.
Do góry, kurwa.
Jednocześnie.
Nie dam rady, osuwa się.
Jeszcze trochę.
Potrzebujemy koca.
Idź po koc.
Pospiesz się, dupku.
Raz, dwa, trzy.
Wyrzucamy go tu, czy jedziemy dalej?
- Jak daleko odjechaliśmy? - Jakieś trzysta kilometrów.
Podjedźmy jeszcze ze sto.
Sprawdzimy go i przejedziemy kolejną setkę.
Ale smród.
- Dotykałeś się go? - Nie.
Trzeba będzie spalić ubrania.
Postąpiliśmy słusznie.
Twoja w tym zasługa.
Dobrze zrobiliśmy.
Uważaj!
Kurwa.
- Trafiłeś go? - Skąd ten dzieciak tutaj?
Dupek szedł do szkoły.
Tylko tego nam brakowało.
O mały włos. Niech go szlag!
Wyrzucamy go tutaj?
Pewnie.
A jeśli się utopi?
Wygląda na wyschnięte.
Kurwa mać!
Co jest?
Wyskoczył?
Przecież się nie ruszał.
Pewnie wypadł przy ostrym hamowaniu.
Miałeś go pilnować, Jimmy.
- Nic nie widziałem. - Jak mogłeś nie widzieć?
Po prostu nie widziałem.
Patrzyłem, jak prawie rozjechaliśmy dzieciaka.
Kiedy to się stało?
- Jakieś 20 minut temu. - Jesteś pewien?
Musi gdzieś tam być.
Wracamy?
To tyle, jest wystarczająco daleko.
To już nie jest nasz problem.
Armando.
Ten kozioł.
Ty.
Odejdź, skurwielu.
Armando.
Czekaj, nie rób tego.
Nie strzelaj do bestii z broni.
Pogrążysz nas, kochany.
Będziemy rodzicami, nie rób tego, proszę.
Wynoś się!
Odejdź, skurwielu.
Idź stąd.
Byłem u Ruiza.
Nie żyje, jego żona też.
Moja mama zaginęła.
Co to ma znaczyć? Gdzie jest?
Coś się stało,
popełniliście błąd, wywożąc Uriela.
Widziałeś ciało Ruiza?
Pozwólcie mi tu zostać, nie chcę wracać.
Nie ma mowy, odejdź.
Zimno mi. Proszę, panie Yazurlo.
Zostań w stodole.
Ogrzejesz się.
Nie chcę go tutaj.
Wyjdziesz o świcie.
Jest uzbrojony, zauważyłeś?
Masz broń?
Mam trzydziestkę ósemkę.
Oddaj mu ją.
Pójdziesz, jak tylko wyjdzie słońce.
I nigdy nie wrócisz.
Tak, proszę pana.
Musicie coś wiedzieć.
Nie używajcie elektryczności.
Cienie sprowadzają zło.
Pozwoliłeś mu zostać?
- On się boi, Jimmy. - Co ty nie powiesz.
Wierzysz mu?
Matka by go nie zostawiła.
Bo i po co?
Okłamuje nas.
Pięć.
Niczego nie zabieramy.
A kosztowności?
Nie.
Niczego stąd nie zabieramy.
Żadnych ubrań,
wspomnień.
Jedziemy do miasta.
Zgarniam dzieci
i wynosimy się stąd.
Otwórzcie.
To ja, Pedro, musimy pogadać.
Coś się stało?
Musimy pogadać, wpuść mnie.
Sabrina wie? Nic nie wspomniała.
Musimy pogadać. Pozwól mi wejść.
- Nie wejdziesz. - Dlaczego nie?
Daj spokój, wpuść mnie do mojego domu.
Co ty odwalasz?
Obudzisz Sabrinę i dzieci.
Załatw dwie pary ubrań, dla mnie i brata.
Później wyjaśnię.
Co ty odpierdalasz?
Jeśli masz problemy, nie mieszaj do tego rodziny.
Przynieś ubrania, to dla dobra wszystkich.
Zrób to, szybko.
Co to ma być?
Sabrina, musimy pogadać.
- On jest pijany? - Sama zapytaj.
Dlaczego jesteś nagi?
Wynoś się.
- Musimy pogadać. - Dlaczego jesteś w moim domu?
Wynocha. Co ty sobie wyobrażasz?
Musimy pogadać, stało się coś.
Oszalałeś.
Czeka nas katastrofa.
Nie możesz tu być, wynoś się.
Słyszysz? Wynocha!
Potrzebuję ubrań.
Kurwa. Masz alkohol?
Daj mi to.
- Nie patrz tak na mnie. - Oszalałeś.
Zaraz wyjaśnię.
Wejdźmy do środka.
Nie wejdziesz.
Naruszasz zakaz zbliżania się.
O co ci chodzi?
Obudziłeś Jaira.
Co to za błazenada?
Leonardo, wyjaśnię w środku.
Tatuś.
Kokosek.
Santino, idź do środka, jest zimno.
Słuchaj się mamy.
Zrób coś, zabierz go stąd.
Spakuj torbę z ubraniami i zabawkami.
Weź kurtkę, jedziemy na wycieczkę.
Co takiego? On się nigdzie nie wybiera.
Za to ty tak.
Wszyscy wyjeżdżamy.
W mieście jest zgnilec.
Jest opętany, Sabrina.
Na wolności.
Miasto zamieni się w piekło.
- Mam zadzwonić do prawnika? - Dzwoń po gliny.
Straszy dzieci.
Tato, czy Roger może z nami jechać?
Tak, pakuj się, szybko.
Wygoń go stąd.
Jadę na wycieczkę.
Straszy dzieci.
Vicky też jedzie?
Wszyscy, idź obudzić brata.
Vicky nigdzie nie jedzie, Santino też nie,
wynoś się.
Dzwonię na policję. Przykro mi.
Santino,
budź brata, wyjeżdżamy.
Nie zrozumiałeś?
To ja podejmuję tu decyzje.
Nigdzie nie jadą!
Słyszałaś, co mówiłem?
Straszysz moją rodzinę.
Pierdolony zgnilec jest w mieście.
Jebać was oboje.
Widziałem go, byłem obok niego.
Musimy wyjechać.
- Gdzie kluczyki do auta? - Jakie kluczyki, idioto!
Nie chcę się kłócić. Gdzie są?
Ty bezczelny kłamco.
Opowiadasz bajki.
Dlaczego mnie nachodzisz? Nie widzisz, że jestem szczęśliwa?
Chcesz, żebym czuła się źle,
straszysz dzieci.
Pieprzony wariat.
Znikasz na cztery lata, nie zostawiasz pieniędzy,
a teraz wróciłeś.
A ja, idiotka, pozwoliłam ci zobaczyć dzieci.
Wpierdalasz się w moje życie.
Jesteś wariatem.
Czym sobie zasłużyłam?
Wynocha.
Zacznij nowe życie, frajerze.
Nie chcemy cię tutaj.
Przestań krzyczeć.
Wynocha stąd!
Masz zakaz zbliżania się, opamiętaj się.
Co mam zrobić, żebyś zrozumiał?
Tłumaczę ci,
że jest tu zgnilec.
Czego nie rozumiesz?
Jesteś szalony.
Czy ty wiesz, co mówisz?
Mamo! Tato! Leo!
Widziałem go.
Co jest?
Roger gryzie Vicky!
Nie! Vicky!
Łapcie go!
Vicky!
Roger!
Łapcie go!
Leo!
Gdzie jest moja córeczka?
Pomóż mi.
Gdzie ona jest?
Pedro, co się stało? Gdzie ona jest?
Gdzie jest moja córka?
Santino, synku.
Zaraz stąd jedziemy, zostań tu na moment.
Jair, tu tata.
Synu, spójrz na mnie.
To ja, tatuś.
Słuchaj.
Nie gryź się, spokojnie.
Popatrz na mnie.
Nie rób sobie tego.
To ja, tata, jestem tutaj.
Spokojnie.
Uspokój się.
Jair, spokojnie.
Santi!
Jedziemy, pospiesz się.
Gdzie ona jest?
Dzwoń na policję.
Gdzie dziewczynka?
Leo, nie używaj broni palnej.
Pomóż mi znaleźć córkę, skurwielu.
Nie używaj prochu.
To siostra twoich dzieci, dupku.
Pomóż mi ją znaleźć.
To nie pies, to demon.
Leo, zostaw broń.
Nie używaj jej.
Leo!
Do diabła.
Yazurlo, co tym razem?
Pies.
Zaatakował córkę mojej eks.
Duży, brązowy pies.
Wezwaliście nas do psa?
Zabrał ją, Gutierrez.
Dzwoń do bazy.
Co się wydarzyło, Yazurlo?
Kolejna pomyłka?
Mówię do ciebie.
Słyszałeś mnie.
Wiesz, że nie możesz tu być.
Nie możesz zbliżać się do żony.
Mówię do ciebie, co tym razem?
Nie strzelajcie do psa.
Skarbie, nic ci nie jest.
Dzięki Bogu, a gdzie Leo?
Powiedźcie mu, że jest cała.
Vicky wróciła.
Spójrz na mnie.
Boli cię gdzieś?
Gdzie Leo?
Powiedźcie mu o Vicky.
Nic ci nie jest?
Spójrz na mnie.
Zrobił ci kuku?
Dajcie znać Leo.
Vicky jest cała i zdrowa.
Kluczyki.
Gdzie są?
Synu, to ja, tata.
Gdzie są kluczyki do auta mamy?
A ty wiesz?
- Idź po torbę Jaira. - On jej nie ma.
- Więc co teraz? - Rysunek.
Przynieś go.
- Gdzie jest? - Ma w ręku.
Masz ochotę na loda?
Pójdziemy na lody.
Lubi jabłkowe, prawda?
Nie mogę znaleźć kluczyków.
Pojedziemy.
Weźmiemy samochód.
Jak tylko znajdę kluczyki do szarego auta w garażu.
Tatuś cię zabije.
Co ty mówisz?
Tata
wróci do domu
samochodem
i zrobi bum!
Kochanie.
Tato, co to było? Co to za hałas?
Leo.
Jesteś cały?
Wezwijcie pogotowie, on krwawi.
Już dobrze.
Co to za niespodzianka?
Nie wierzę, że dali ci dzieci.
Co się stało?
- Co za niespodzianka... - Nie wiem.
Sabrina?
Nic już nie wiem...
Pedro, jak miło.
Nie powinni być w szkole?
To auto Sabriny? Co uzgodniliście?
Rozmawiałaś z Jimmym?
Nie mówiłem jej.
Co się stało?
Umarł ktoś?
Nikt nie umarł, prawda?
Nie jedziemy na stypę.
Tutaj nie dzieją się takie rzeczy.
To się dzieje tylko w miastach.
Zobaczyliście coś, czego nie rozumiecie,
przestraszyliście się,
zostaliście zmanipulowani.
To się dzieje, mamo.
Babciu, kto to jest opętany?
Wyglądasz na pewnego, ale możesz się mylić.
Jestem pewien.
- Babciu. - Santino, przestań.
Ty też jesteś pewien?
Tak, Jimmy też.
Opętany, opętany.
- Babciu. - Santino, dość tego.
Co uzgodniłeś z Sabriną?
Co powiedziała?
Wyjeżdżamy z miasta.
Sabrina wie, prawda?
Widziałaś to kiedyś?
Co?
Znasz kogoś, kto widział opętanego?
Skądże.
Ja nie, poza wami dwoma.
Robicie zamieszanie.
Babciu, co to jest opętanie?
Coś bardzo, bardzo złego.
Wchodzi w człowieka
i używa jego ciała, by się urodzić.
Jak choroba?
Jest taka piosenka, znasz ją?
Nie.
Bardzo znana.
Wchodzą do twojego ciała,
zarażają umysł,
zabierają najcenniejszą rzecz w twoim życiu,
twoje ciało nie jest już twoim ciałem.
To naprawdę złe.
No cóż,
nie jest tak źle, jeśli podejmie się środki ostrożności.
Posłuchaj,
jest siedem zasad, których należy przestrzegać
i zapamiętać, jeśli dojdzie do opętania.
Po co?
Żeby nie weszli ci do głowy
i nie zmusili do robienia rzeczy,
których nie chcesz robić.
Nie używaj świateł.
Nie zbliżaj się do zwierząt.
Nie zabieraj niczego, co należało do nich.
Nie rób im krzywdy.
I najważniejsza zasada,
nigdy, przenigdy nie nazywaj zła po imieniu.
Zło ma imię?
Oczywiście.
Słuchaj...
- Lucyfer... - Mamo.
- Azrael... - Mamo.
Belzebub.
A sama to robisz.
Tak, masz rację.
Jest jeszcze jedna ważna zasada.
Nie strzelaj do nich z broni palnej.
Mamo, wystarczy.
Co jeszcze?
To wszystko.
Brakuje jednej.
Nie powiedziałam o siódmej?
Nie.
Ostatnia powinna być taka:
Nie zapominaj o poprzednich.
Azrael.
Zwykły lód jabłkowy.
Nie mają takiego smaku.
Brakuje do zapłaty. Masz pieniądze?
To wszystko, co miałam.
- Sprawdź. - Mówię ci, że nie mam.
Nie mówiłeś, żebym wzięła.
Myślałam, że ty płacisz.
Tato.
Chcę do domu.
Potrzebujemy więcej pieniędzy.
Tato.
Za co kupimy jedzenie?
Chcę do domu.
A co z Jairem?
Gdzie ja mu znajdę jebane lody jabłkowe!
On nie przestanie.
Wróćmy do miasta, tam kupimy lody.
Mamo, nie.
Ile można to znosić?
Nie możemy wrócić!
Wziąłeś telefon?
- Mówiłem, żebyś wszystko zostawił. - Zostawiłem.
To mój.
To Sabrina.
Porozmawiaj z mamą.
Tato, chcę porozmawiać z mamą.
To nie może być ona.
- Chcę porozmawiać. - To nie mama!
Może ja odbiorę?
Chcę pogadać z mamą.
Halo.
Zabrałeś moje dzieci.
Chcę je odzyskać.
Nic im nie jest.
Jair nie może być z dala od domu.
Musi brać leki, przywieź go!
Jair ulegnie dekompensacji.
Dzieciom nic nie jest, Jair ma się dobrze.
Zrozum, że oni cię nie kochają.
Nie chcą cię widzieć.
Nigdy nie chcieli do ciebie pojechać.
Nie chcą z tobą mieszkać.
Nie rozumiesz?
Dlatego cię zdradzałam.
Pieprzyłam się ze wszystkimi.
Sabrina.
Jesteś nikim.
Małym człowieczkiem.
Dałeś mi ułomne dziecko.
Chciałeś się go pozbyć.
Ty świnio.
Morderco.
Wszyscy to wiedzą.
Wiem, gdzie jesteś.
Przyjdę
i je zabiorę.
Nie wiesz, do czego jestem zdolna.
Widziałem, jak umierasz.
Odbiorę je, słyszysz?
Przyjdę...
Bracie, co jest?
Co się stało?
Sabrina jest martwa.
Leo wjechał w nią autem, nie żyje.
To nie była ona.
Co masz na myśli?
Co tam się stało?
Ona nie żyje, Jimmy.
Widziałem jej zwłoki.
Sam nie wiem, co się dzieje. Świruję.
Jestem tchórzem.
Nie mogę poradzić sobie z życiem.
Robię same złe rzeczy.
Zabrałem do niej zło.
Prawie zabiłem wszystkich.
Powinniśmy byli odejść, jak tylko się dowiedzieliśmy.
Nigdy nie powinienem wracać do miasta.
Wyluzuj, nie mów tak.
Jestem z ciebie dumny.
Ogarnij się.
Dzieci patrzą.
Wystraszysz je.
No już.
Nie widziałeś tego, co ja.
Ogarnij się.
Znam kobietę, która może nam pomóc.
Mieszka w połowie drogi do miasta.
Co jej powiesz?
Nie jestem pewien,
ale chyba miała z tym do czynienia.
Pożyczy nam kasę.
Jair nie przestanie.
Obiecałem, że załatwię mu lody.
Bracie, pozbieraj się.
Wstawaj.
Mama będzie zła.
To jest Mirta.
Jak się pani ma?
Nie mam elektryczności, ale miejsca starczy dla wszystkich.
Nie trzeba, zmierzamy do miasta.
Jest pani bardzo uprzejma.
W mieście będzie nam lepiej?
Pożyczy kasę?
Tak.
Zróbmy przystanek, jesteśmy zmęczeni.
Trzeba przebrać Jaira.
Mirta nie ma nic przeciwko.
Tęskni za towarzystwem.
Nie możemy, Jimmy.
Udamy do miasta, nie zmieniaj planu.
Co więcej,
przekaż jej,
że oddamy pieniądze, bo porządni z nas ludzie.
Jest mały problem.
Kasę trzyma w banku.
Musimy zaczekać do poniedziałku.
Spotkamy się z nią na miejscu.
Trzeba przebrać Jaira.
Tato, Jair zrobił kupę.
Kupę.
Dzieciak wygląda na zgnilca.
Jest autystyczny.
Prawda, wspomniałeś o tym.
Widziałaś opętanego, prawda?
Dlaczego pytasz?
Sama mi mówiłaś. Gdy mieszkałaś w mieście.
Miałaś styczność z jednym.
Tak mówiłam?
Dawno temu.
Że przywykłaś do życia wśród nich.
Nie wiem, dlaczego tak powiedziałam.
Jestem dobry w wydobywaniu sekretów.
Po co tu przyjechałeś?
Chyba widzieliśmy jednego.
Gdzie?
W mieście?
Przestraszyłeś się.
Na to wygląda.
Nie mów tak, jeśli widziałeś opętanego.
Nie powinieneś wątpić.
Sam już nie wiem, co widziałem.
Dzieci, które nie płaczą?
Cienie, które same się poruszają?
Zwierzęta robiące dziwne rzeczy?
Nie jestem pewien.
Może to tylko wyobraźnia mojego brata.
A może nie.
Może to prawda, a ja nie mogę tego zrozumieć.
To ten brat, który zatkał wlot grzejnika?
To kłamstwa jego żony, która chciała zatrzymać dzieci.
Sporo wycierpiał.
Miastowi z nudów opowiadają głupoty,
bo kto im zabroni.
Już dobrze.
Dobrze.
Zamknij oczy,
nie otwieraj ich.
Nie zaśnie.
Jesteś na nogach kolejną noc?
Wolałbym opiekować się Jairem, a matka mogłaby wziąć Santino.
Nie wyjdzie z auta.
Pora na zmianę warty.
Nie.
A więc to ta sławna Mirta.
Mirta.
Co w tym zabawnego?
Z czego się śmiejesz?
Nie śmieję się.
To było dawno temu.
Byłem młodszy.
Ona też.
Jasne.
Od zawsze byłeś romantykiem.
Odkąd pamiętam.
Każdej nocy płakałeś jak bóbr.
Niby że tęsknisz za nauczycielami.
Kocham cię, braciszku.
Jestem tu.
To ja, tata.
Zaopiekuję się tobą.
Nic ci nie będzie.
Sabrina?
To ty?
Cieszę się, że tu jesteś.
Jestem taka senna.
Wzięłam tabletki nasenne.
Przyszłam po dzieci.
Potrzebują mnie.
Zabieram je tam,
gdzie nie zaznają krzywdy.
Mamo, zimno mi.
Pedro.
Coś się dzieje.
Nie wiem, co widziałam, myślałam, że to Sabrina, ale to nie ona.
Mam mętlik.
Uspokój się.
Ktoś zabrał Santino.
Nie jestem pewna.
Mamo, spokojnie.
Zeszłam, by wam powiedzieć,
bo się wystraszyłam.
Boję się.
Nie wiedziałam, co zrobić.
Spokojnie.
- Byłam taka wystraszona. - Już dobrze.
Nie wiedziałam, co robić.
Przyszłam po dzieci.
Potrzebują mnie.
Zabieram je tam,
gdzie nie zaznają krzywdy.
Tato.
Nie!
Synku!
Skoczyła, jebana.
Wyskoczyła z Santino.
Zabrała go.
Suka.
Gdzie oni?
Powinni tu być.
Szukaj ich.
Synu!
Synku!
Jair.
Synu.
Jair, synu.
Synu.
To tata.
Otwórz.
Jair.
Nic ci nie jest?
Jesteś cały?
Nic mu nie jest.
Czyja to krew?
- Skąd się tu wzięła? - Nie wiem.
Idź po latarki.
Potrzebujemy światła.
Jaime.
Santino.
Synu.
Santino.
Masz więcej latarek? Nic nie widać.
Jaime, to demon.
Zabrał mojego bratanka.
Jest już w nim.
On taki jest.
Nie, Jaime.
On taki jest.
Zamknij się i posłuchaj.
Chodź tu i popatrz.
Popatrz na dłonie i stopy.
Demon jest uwięziony w jego głowie.
Widziałam to u osób z autyzmem.
Przejmują ciała, ale nie mogą rozgryźć umysłów.
Mogą pozostać w tym stanie przez dłuższy czas.
Do czasu aż węzeł zostanie przecięty.
Dzieciak może być opętany, rozumiesz?
Jimmy, chodź tu, weź latarki.
Idź po brata, musimy dostać się do środka.
Nie zostawię go.
Zabrała Santino, musi gdzieś tu być.
Może być gdziekolwiek.
Posłuchajcie mnie,
obaj.
Nie wiecie, z czym się mierzycie.
Piosenka idzie tak:
Jeśli boisz się wpaść do dziury,
zło zrobi dziurę pod tobą.
Są ludzie tacy jak my, których myśli nie może kontrolować.
Może jednak nami manipulować,
ponieważ to tutaj,
wszystko się odbywa.
Siedzi w głowie,
zbiera informacje.
Siódma zasada, nie bój się śmierci.
Nie byłoby jej tu,
gdybyś nie bał się o dzieci.
Nie możesz go szukać.
Musisz to zrozumieć.
Strach przed utratą pomaga demonowi.
Zło wie więcej o twoich lękach niż ty sam.
Ja po niego pójdę.
Znajdę go, obiecuję.
Ja też idę.
Musi być niedaleko.
Nie, musimy odnaleźć zgnilca.
Trzeba go zabić, zanim bestia się wydostanie.
Zgnilec jest martwy. Inaczej to by się nie wydarzyło.
Nie.
Nazywamy to „procesem narodzin”.
Dopiero uwolnił swoją esencję.
Mógł się jeszcze nie narodzić,
więc musimy zabić i przerwać to jak najszybciej.
Wiemy, gdzie jest.
Prawda?
W okolicy General Piran.
To z dala od miasta.
Skąd wiecie?
Bo...
przenieśliśmy i zostawiliśmy go tam.
Przenieśliście zgnilca?
Wiedząc, że jest opętany?
Durnie.
Jaime.
Światła w mieście.
Zgasły.
Odcięli zasilenie, wdrożyli protokół.
Kto wie, co tam się dzieje.
Powrót może być niebezpieczny.
Nie używaj świateł.
Bądź ostrożny.
Mój mąż był pastorem, mieliśmy kościół.
Byliśmy oszustami.
Pierwszy opętany pojawił się u nas w kościele, w Buenos Aires.
Na początku myślałam, że to aktor, którego zatrudniliśmy,
dopóki nie obrzygał nas wszystkich.
Wyrzygał szczątki rodziny, którą zjadł poprzedniej nocy.
Bóg jest martwy,
a czasy kościołów minęły bezpowrotnie.
Pojawił się Oddział Kobr,
mnichów, którzy powiedzieli nam o sposobie na zabicie ich,
zanim się narodzą.
To właśnie robiliśmy przez 12 lat.
Wzięliśmy odpowiedzialność za szkody, jakie wyrządziliśmy religii.
Liczba zasadzek zaczęła rosnąć.
Nic dziwnego, że zabili sprzątacza.
Woleli, by wszystko pozostało...
w sekrecie.
Musieliśmy być bardzo ostrożni.
Byliśmy już na to za starzy.
Straciliśmy krzepkość.
Pewnej noc, mój mąż...
Nie wrócił z czyszczenia.
Postanowiłam opuścić miasto.
Od zła
można uciec, jeśli zostawi się wszystko
i ucieknie w popłochu do miejsca,
o którym istnieniu nie miało się pojęcia.
Tak zrobiłam.
Co za przypadek, ty tutaj,
na tym zadupiu.
Może zło odnalazło mnie w głowie twojego brata?
Co, jeśli zainfekowało miasto z mojego powodu?
To dlaczego zabrało mi syna, a nie ciebie?
Ponieważ to ty się boisz.
Dalej na piechotę.
Jeśli odszedł lub go zabrano,
niemożliwością będzie go znaleźć.
Tam.
Musi być tam.
WIEJSKA SZKOŁA
Zło lubi dzieci, a dzieci lubią zło.
Jimmy.
A mówiłeś, że mnie kochasz.
Jestem głodny.
I zimno mi, babciu.
Możesz zrobić coś gorącego do picia?
Herbatę albo coś.
Nie chcę się rozchorować.
Wyłącz światła.
Skąd wiesz, że nie jest za późno?
Ponieważ zło najpierw żywi się dźwiękami natury.
Ptaki wciąż ćwierkają.
Wyłącz to.
Wyłącz.
Nie używaj elektryczności.
Gdzie on jest?
Jest tutaj?
Chowacie go przed nami?
Nie możesz mi powiedzieć?
Przyszliśmy wam pomóc.
Co jest?
Co się stało?
Nie...
Nie czujesz smrodu?
Co?
Oddechu dzieci.
Nie pomogą nam.
Mówiłaś, że on tu jest.
Chowają go.
Gdzieś tutaj.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
Nie wiem, czy sobie poradzę.
Te wszystkie dzieci razem...
Zbliża się?
Dzieci bronią zgnilca.
To szaleństwo.
Nie wystrasz go.
Hej.
Idziesz do szkoły?
Wysłuchaj mnie.
Czy wiecie coś na temat
rannego w okolicy?
Znaleźliście kogoś chorego lub rannego?
Wczoraj lub przedwczoraj.
Mówię do ciebie, odpowiedz!
Idę do środka i zmuszę go do mówienia.
Nie.
- To nie jest dobry pomysł. - A masz inny?
- Zmuszę go do mówienia. - Nie.
Nie możemy popełnić błędu.
Nasze życie jest zagrożone.
Daj mi pomyśleć.
Nie powinniśmy się spieszyć.
Musimy mieć na siebie oko.
Szukacie Uriela?
Tak.
- Jest w domu nauczyciela Corteza. - Gdzie to?
Nie wiesz?
Nie wiem.
Niedaleko ronda.
Ronda, tak.
Wejście porośnięte drzewami.
Obok ronda?
Mógłbyś pójść z nami?
Idziemy.
Mirta, chodź.
Być może to kłamstwo
i ktoś na nas czeka.
Zasadzka?
Przekonamy się.
Jedziemy.
To kłamstwo. Nie idźcie tam.
Nie ma go tam, jest w moim domu.
U mnie w domu.
Mój ojciec chciał mu pomóc.
Mieszka tam, na wzgórzu.
Przestańcie kłamać, mali skurwiele!
Bachory.
Zabrali mi syna, chcę go odzyskać.
Skurwysyny.
On jest tutaj, Pedro.
Jest tutaj.
Próbują wysłać nas w inne miejsce.
Ponieważ jest tutaj.
Martwi.
Dorośli.
Nigdy czegoś takiego nie widziałam.
To sprawka dzieci?
To już nie są dzieci.
Idź po moje narzędzia.
Nie biegnij.
Nie spiesz się.
Możliwe, że tam jest.
Mówiłam, żebyś nie biegł.
Uważaj.
Znaleźliśmy cię, skurwysynu.
W końcu.
Musicie stąd iść, on chce was zabić.
Chce was zabić, nie widzicie tego?
Rodzice i nauczyciele nie żyją, są w środku.
Ani kroku dalej.
Nie ruszaj się.
Zalali ciała wapnem, aby ukryć smród.
Żeby nie można było go znaleźć.
Proszę was, idźcie stąd.
Dzieci są złe, zabiją was, uciekajcie.
Wszyscy zginiecie.
Musimy go wyjąć.
Nie mamy czasu.
Uciekajcie, póki jeszcze możecie.
Pospiesz się, Pedro.
Nie trać czasu.
Proszę, nie.
Jedna żyje.
Nieważne, wyciągaj zgnilca.
Nie mamy czasu.
Wszyscy zginiecie.
Szybciej, musimy go wyjąć teraz.
Zarazicie się.
Jest.
Żyje?
Nie mam pojęcia.
Rusza się.
Zabij mnie.
Zabij mnie teraz.
Nie myśl o tym.
Można to zrobić tylko przy użyciu tego.
Wyciągnij go.
Miejmy to już za sobą...
Dawaj, Pedro.
Muszę zobaczyć jego kark.
Nie dam rady.
Nie podniosę.
Muszę to wbić w kark.
Nie dam rady.
Ty, pomóż mi.
Nie.
- Sam nie dam rady. - Trzymaj ją z dala.
Muszę zdemontować scenę.
Więc zrób to.
Chciałeś się zabić, razem z dziećmi,
możesz to zrobić dla mnie teraz.
Zamknij się!
Zamknij jadaczkę!
W biurze dyrektora jest siekiera.
Nie słuchaj jej.
- W czerwonej gablocie. - Ona kłamie.
Jest tam.
Pedro,
to wszystko twoja wina.
Nie słuchaj go, nie daj się zmanipulować.
Wyciągnij go.
Zrób to dla Santino.
Nie pozwól mu umrzeć.
Nadal możesz go uratować.
Tak, przynieś siekierę.
Pedro, nie.
Zabij mnie.
To pułapka, nie zostawiaj mnie samej.
Nie trać mnie z oczu.
Nie!
Skurwiele.
Pedro...
To był...
głos w mojej głowie.
Kazał mi zabić osobę,
która miała pomóc Urielowi.
Ciało pociąłem na kawałki.
Nakarmiłem nim świnie.
Ja też je jadłem.
A twoja mama?
Co z nią?
Spotkało ją to samo, co twoją.
Powoli.
Oddychaj.
No już, już.
Nie gryź.
Otwórz.
Szeroko.
Napisy: streamus
::PROJECT HAVEN::
facebook.com/ProHaven