(องก์ที่ห้า)
- หวัดดีค่ะ แม่ - ไงจ๊ะ ลูก
ขอบคุณที่ยอมให้หนูมาอยู่ด้วย ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ
ลูกเป็นไงบ้าง
โอ๊ย ตาย ทุกอย่างเละเทะไปหมด
ทั้งพวกช่างทําบ้าน ทั้งโรเบิร์ต
โรเบิร์ตไปอเมริกาอีกแล้วเหรอ
ค่ะ เขาไปอเมริกาอีกแล้ว
แม่หาอะไรให้กินเอามั้ย
ไม่เอาค่ะ หนูไม่ค่อยหิว ที่จริงแอบคลื่นไส้
เกือบสองทุ่มแล้ว ควรมีอะไรลงท้องหน่อย
ไม่เอาค่ะ คิดว่าไมเกรนจะขึ้น
แม่จะว่าไหมถ้าหนูของีบหน่อย
ตอนแม่อายุเท่าหนูก็ปวดหัวเหมือนกัน
ค่ะ
คุณแม่เธอเป็นโรคความจําเสื่อม
การรับรู้เวลาและสถานที่ในสมอง ไม่ต่อเนื่องเป็นเส้นตรงเลยสักนิด
เธอได้กลิ่นอะไรแปลกๆ หลายอย่างผสมปนเปกัน
พร้อมกับกลิ่นดอกไม้สังเคราะห์ ที่พยายามจะใช้ดับกลิ่นที่เหลือ
กลิ่นของบ้านคนชรา
เธอนึกไม่ออกว่า นอนบนเตียงของแม่ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
เตียงหลังเดียวกับที่พ่อเคยนอน
เธอคิดว่าถ้านอนหลับได้ ตื่นมาอาจคิดอะไรๆ ได้ดีขึ้น
อาจเริ่มปะติดปะต่อหาเหตุผล กับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตช่วงนี้
ขอบคุณค่ะ แม่
ทอมมี่ อดีตลูกศิษย์ของจัสติน ช่วยผมคืนชีวิตให้โจนาธาน
เขาอธิบายว่าเดี๋ยวนี้พวกที่เล่นเฟซบุ๊คมีแต่คนแก่
เราจึงใช้สิ่งที่เรียกว่าอินสตาแกรม
ทําอะไรไม่ได้เลย
(อินสตาแกรม) (โจนาธาน บริกสตอค)
ใช้จอสิ นั่นแหละคีย์บอร์ด จอแตะได้
เข้าใจแล้ว
ภาพพวกนี้ดูโบราณ แต่ผมก็ใส่ฟิลเตอร์เข้าไป
ออกมาก็พอจะดูได้อยู่
นี่มันสุดยอด
ขอบคุณ เราควรโพสต์เกี่ยวกับเพลงที่ชอบด้วย
คนอย่างเขาจะฟังเพลงอะไร รู้ไหม
ไม่ ไม่รู้ อาจฟังไคลี่ มิโนคมั้ง
ไคลี่ เซ็กซี่ดีนะ
แต่ก็ควรมีเพลงคนอื่นบ้าง
เช่น เดรค หรือไทเลอร์เดอะครีเอเตอร์
โพสต์ มาโลน อะไรแบบนั้น
ผมจะส่งโพสต์ของผมมาให้คุณดูแล้วกัน
ได้สิ แล้วหนังสือล่ะ
หนังสืออะไร
เขาอายุ 18 คิดว่าให้อ่านเดเมียนดีไหม
ของเฮอร์มัน เฮสเส
ไม่เคยได้ยินเลย
อ่านแฮร์รี่ พอตเตอร์มั้ง
แต่ส่วนตัวผมจะไม่ลงเรื่องหนังสือนะ
นายรู้ดีนี่นะ
ใช่
ทีนี้ ต้องจัดการกับคอมเมนต์
ผมยังคงให้โจนาธานเป็นวัยรุ่น
เขาจะเป็นหนุ่มน้อยคนนั้นไปตลอดกาล ยังคงเดินทางช่วงพัก
ขณะกําลังจะเข้าเรียนมหาวิทยาลัย
ตอนนี้ ลูกของเรามีอนาคตแล้ว
โรเบิร์ตรู้สึกริษยาเด็กหนุ่มที่ตายไป
ที่ได้มีสัมพันธ์ลึกล้ํากับเมียเขา และช่วยชีวิตลูกเขาไว้
เขานึกสงสัยว่าแคเธอรีนคิดถึงหนุ่มคนนี้กี่ครั้ง
เวลาที่อยู่กับเขา
เธอคิดเปรียบเทียบเซ็กซ์ของทั้งสองคนกี่หนแล้ว
เธอแสร้งทําถึงกับเขารึเปล่า
แกล้งบ้าง หรือต้องแกล้งทําทุกครั้ง
นิโคลัสรู้ว่าเขาควรช่วยพ่อเก็บล้าง
แต่เขาไม่อยากทํา
ถ้าพ่อยังชวนคุยเริงร่าต่อ เขาต้องบ้าแน่ๆ
เขารู้ว่ากลับมาอยู่กับพ่อจะไม่ง่าย
แต่มันก็คุ้ม
เขาจะประหยัดได้เยอะ
เขารู้ว่าพ่อไม่ได้กลิ่นควันที่ลอยลงไป
แต่ต่อให้ได้กลิ่น พ่อก็คงไม่พูดอะไร
คุณพ่อคนดีจะกลัวจนไม่กล้า ทําลายสายสัมพันธ์พ่อลูกแสนพิเศษ
เขารู้ได้เองว่า พ่อกับแม่คงมีเรื่องอะไรกันสักอย่าง
ช่วงหัวค่ําวันนี้เขารู้สึกสงสารแม่
ทั้งที่ตั้งแต่เกิดไม่เคยรู้สึกสงสารแม่มาก่อน
เห็นแม่ต้องออกจากบ้านไปอย่างนั้น ทําให้นึกถึงสมัยที่เขายังเด็ก
แล้วแม่ต้องจากบ้านไปทํางาน
หลังจากนั้น เมื่อกลับมาถึงบ้าน
แม่จะวุ่นวายกับเขา คอยบอกว่าคิดถึงเขาแค่ไหน
เขาเคยเมินแม่ไปทีละหลายๆ วัน เพราะรู้สึกว่าแม่ไม่เคยจริงใจเลย
ราตรีสวัสดิ์ลูก
ราตรีสวัสดิ์ฮะ
พรุ่งนี้ไปทํางานรึเปล่า
ไป
- แต่เช้าเหรอ - กะบ่าย
งั้นเจอกันตอนมื้อค่ํานะ
ฮะ
ราตรีสวัสดิ์
ฮะ
ทั้งพ่อและแม่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย
เธอนอนเพ่งใบหน้าของแม่
และคิดได้ว่า ตอนแม่ตายก็คงดูเป็นแบบนี้
เธอรู้สึกใจหายกับความเศร้าเสียดายสิ่งที่หายไป
วัยเด็กของเธอ วัยเด็กของลูกเธอ
ความแข็งแกร่งของแม่
และความเชื่อที่ว่าตัวเธอ ได้ซึมซับความแข็งแกร่งนั้นไว้ถึงแก่นกระดูก
เชื่อว่าความรักของแม่ มอบความเข้มแข็งพอที่จะเอาชนะทุกสิ่งได้
เธอรู้ว่าแม่ของตัวชื่อเฮเลน
และเฮเลนคงจะต้องเคยทรมานกับ ความคับข้องใจ เปลี่ยวเหงา เจ็บปวด
แต่เธอไม่ต้องเคยรับรู้เรื่องราวเหล่านั้น
เพราะสําหรับเธอแล้ว เฮเลนคือแม่
แม่คะ
แม่ เกิดเรื่องแล้วค่ะ
หนูไม่ได้มานอนกับแม่เพราะช่างทําบ้าน
แม่อาจจําไม่ได้แล้ว แต่เมื่อหลายปีก่อน...
ที่จริงก็ประมาณ 20 ปีก่อน
เพราะนิคเพิ่งห้าขวบ
เราไปเที่ยวกันที่อิตาลี
แล้วตอนนั้นหนูก็อยากจะ...
เธอเล่าทุกอย่างให้แม่ฟัง เรื่องที่เธอไม่สามารถเล่าให้โรเบิร์ตฟังได้
เล่าหมดเปลือก
ความอับอาย ความรู้สึกผิดของเธอ
ตลอดช่วงที่เล่านั้นแม่ก็นอนเงียบ
เธออดสงสัยไม่ได้ว่าแม่ได้ยินอะไรบ้างไหม
คําที่เธอบอกไป จะผลุบเข้าไปในฝันของแม่หรือเปล่า
เผื่อแม่จะจําอะไรได้บ้าง
- โย่ - มาหาเอลวิส
- นายเป็นใคร - ฉันนิโคลัส เคยมาแล้ว
โอเค
- เอาอะไร - ยาสองนิกเกิล
ถ้าจะอยู่เล่นที่นี่ต้องจ่ายอีกห้า
ได้สิบห้าใช่มั้ย
- ใช่ เพราะลงไปแล้ว - เฮ้ย ไม่เอาน่า
เร็วเข้า
นิโคลัสเคยมาที่นี่แค่ไม่กี่ครั้ง
เขาไม่อยากมาบ่อยๆ ให้ติดเป็นนิสัย
แล้วเขาก็มั่นใจว่าเอาอยู่ทุกอย่าง
แค่ใช้อะไรนิดๆ นานๆ ครั้ง เพื่อให้คลายเครียด
แต่ไม่เคยใช้เยอะเกินไป
เธอเล่าทุกอย่าง ขณะที่แม่นอนกรนอย่างสงบ
กว่าจะเล่าจบเธอก็รู้สึกหมดแรง
จนกระทั่งผ่อนคลายหลับลึก
เมื่อได้เล่าเรื่องของเธอออกมาดังๆ
เหมือนเจาะเข้าไปถึงแก่นของเนื้อร้าย
ที่สร้างความเจ็บปวดให้เธอมานาน
และตอนนี้เธอก็เข้าใจว่าเรื่องนั้น ทําให้คนอื่นเจ็บปวดด้วย
ผมมาถึงตั้งแต่เช้าตรู่ก่อนสํานักงานจะเปิด
รอให้แม่เด็กเอเชียคนนั้นมาถึง
นี่ว่าต้องมีเรื่องอะไรสักอย่าง
น่าจะต้องเป็นพวกลูกกระจ๊อก
ผมเคยเห็นหล่อนเดินออกมากับ แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์
ทําท่าเหมือนได้รับเกียรติอย่างสูง ที่ได้รับเชิญมากินมื้อเที่ยงด้วยกัน
ฉันว่าวันนี้...
ขอโทษนะครับ คุณ คุณครับ ขออภัย
ขอโทษครับ คุณ...
คุณ... คุณทํางานกับแคเธอรีน เรเวนสครอฟท์
- ใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ผมขอรบกวนเวลาสักหน่อยได้ไหม
มีพัสดุอะไรฝากไว้ที่รีเซปชั่นได้ค่ะ
ไม่ ไม่ใช่ๆ นี่เป็นเรื่องสําคัญไม่น้อย
ไปก่อนได้เลยจ้ะ คุณชื่ออะไรคะ
อ้อ ใช่
ขออภัย
ผมชื่อสตีเฟน บริกสตอค
ฉันชื่อจีซู คิม
ขึ้นไปคุยกับฉันข้างบนดีไหมคะ คุณบริกสตอค
โห ไม่ดีๆ ผมขออยู่ตรงนี้ดีกว่า
โอเค งั้นนั่งก่อนสิคะ
ได้
แน่ใจนะว่าเขาจะไม่เข้ามาเร็วๆ นี้
แคเธอรีนน่ะเหรอ
ไม่มา เธอโทรมาแล้วว่าวันนี้ไม่เข้าออฟฟิศ
อยู่นี่เอง ไง จีซู เป็นไงบ้าง โอเคนะ
- เรื่องอีเมล... - ดี ใช่
ที่ส่งให้ดูว่าอยากเอาให้แคเธอรีนดูก่อน ทําเสร็จหรือยัง
- ขอคุยตรงนี้ก่อนได้มั้ย - อ้าว ขอโทษ
- กําลังยุ่งอยู่เหรอ - ใช่
เป็นไงบ้าง โอเครึเปล่า
- ฟังก่อน นั่นเรื่องสําคัญมาก - ฉันรู้ๆ
ถ้าจัดการให้ได้ภายในวันนี้จะขอบคุณมาก
ความทะเยอทะยาน มีกลิ่นที่หาอะไรมากลบได้ยากมาก
แล้วกลิ่นนั้นก็หึ่งออกมาจากจีซู คิม
เธอได้กลิ่นโอกาสอันงามที่จะขุดเรื่องน่าสนใจ
เพื่อคว้าจังหวะที่จะสร้างชื่อให้ตัวเอง
แน่นอนว่าเธอทํางานใกล้ชิด กับแคเธอรีน เรเวนสครอฟท์มานาน
เพราะเธอก็พยายามใช้กลเม็ดหว่านล้อมกับผม แบบเดียวกับแคเธอรีนไม่ผิด
นี่มันเรื่องอะไรกันคะ คุณบริกสตอค
พูดยากจริง
ไม่รู้ว่าควรมาตรงนี้หรือเปล่าด้วยซ้ํา
ที่นี่ปลอดภัยนะคะ
คุณคุยกับฉันได้
หรือถ้าจะช่วยให้สบายใจ เดี๋ยวฉันให้เบอร์ไว้ อยากคุยเมื่อไหร่โทรมาได้เลย
แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์คอยมาก่อกวนผม
เสียใจด้วยค่ะ คุณบริกสตอค
ขอรายละเอียดหน่อยได้ไหมคะ
เขาคอยขู่ผมอยู่เรื่อย
เขาจะขู่คุณทําไม
เพราะเรื่องที่ผมเขียนไป
คุณเขียนอะไรคะ คุณบริกสตอค
หนังสือเหรอ
คุณเป็นนักเขียนเหรอคะ คุณบริกสตอค
ไม่เชิง แต่ผมต้องบอกความจริงให้โลกรู้
(คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ) (อี.เจ. เพรสตัน)
ผมตีพิมพ์เอง ใช้เงินตัวเอง แต่ใช้นามปากกา
ผมเอามาหลายเล่มนะ ให้คุณและเพื่อนที่ทํางาน
โลกจําเป็นต้องรู้ว่า แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์เป็นคนยังไงกันแน่
เขาคอยขวางไม่ให้ผมจัดจําหน่าย
แย่ที่สุดเลยค่ะ
เสียใจด้วยนะคะ
เขาฝากข้อความเสียงข่มขู่ไว้ ในเครื่องตอบรับของผมด้วย
แต่ทําไมแคเธอรีนถึงจะต้องขวาง ไม่ให้หนังสือของคุณออกมาสู่ตลาดล่ะ
เพราะมันเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน
เกิดเรื่องอะไรขึ้นเมื่อหลายปีก่อนคะ คุณบริกสตอค เล่าให้ฉันฟังได้ไหม
เขาไปมีสัมพันธ์กับใครคนหนึ่ง แล้วเมื่อคนคนนั้นเริ่มทําตัวไม่ได้ดั่งใจ...
เธอก็ปล่อยให้เขาตาย
นั่นแย่มากๆ
- แต่เธอทํายังไง... - ผมไปดีกว่า เธอ...
แล้วถ้าเธอ...
เธอ...
ทุกอย่างอยู่ในนั้นนะ ในหนังสือ
- เดี๋ยวค่ะ อย่าเพิ่ง - ผมควรไปแล้วจริงๆ บาย
บอกฉันก่อนได้ไหม คุณบริกสตอค! สตีเฟน
ช่างอร่อยเหาะ เดาง่ายและน่าสมเพชนัก
ที่ได้เห็นมิตรสหายและคนที่ชื่นชมแคเธอรีน ล้วนกระเหี้ยนกระหือรือ
อยากแว้งกัดหักหลังเธอทันทีที่มีโอกาส
เธอคิดย้อนถึงคําสารภาพยามดึกที่บอกกับแม่
นึกสงสัยว่ามีคําไหนหลุดรอดไปถึงแม่บ้าง
เช้าวันนั้น แม่ไม่ได้พูดอะไร
นั่นทําให้เธอตื้นตันใจว่าแม่รู้ แต่ไม่คิดจะตัดสินเธอ
นิโคลัสวางแผนว่าจะตื่นและแต่งตัวให้ทัน
ตอนที่พ่อลงไปกินอาหารเช้า
แต่เขาลุกไม่ขึ้น
แต่ก็ไม่สําคัญ
เขารู้ว่าถ้าพ่อถาม
เขาจะคิดหาข้ออ้างอะไรสักอย่าง แล้วพ่อก็จะเชื่อ
- ฮัลโหล - นิโคลัส หวัดดีจ้ะ เป็นไงบ้าง
สบายดี แม่มีอะไร
แม่ออนไลน์เลยเห็นว่าเขากําลังจะพิมพ์หนังสือ
รวมคอมิคที่เมื่อก่อนลูกชอบอ่าน
จําได้ไหม เฮลล์บอยน่ะ
เลยไม่แน่ใจว่าอยากให้แม่ซื้อให้รึเปล่า
- ไม่เอา - แน่ใจเหรอ
แม่ว่าที่จริงเขาทํามาเท่มากเลยนะ
ไม่อยากได้ ยุ่ง ต้องไปแล้ว
จ้ะ แม่รู้ลูกยุ่ง
โอเค บาย
- คือ ขอโทษนะ นิค อย่าเพิ่งวาง - อะไรอีก
ลูกจําไม่ได้ใช่ไหมตอนเราไปเที่ยวอิตาลี
- สมัยที่ลูกยังเด็ก - เดี๋ยว
(เอ็มแอนด์เอ็มไส้ถั่ว)
(จริง)
- ว่าไงนะ - อ๋อ จ้ะ ไม่เป็นไร
ลูกจําไม่ได้เหรอ
ที่เราไปเที่ยวอิตาลีกันตอนลูกยังเด็ก
- ไม่ได้ - น่าจะประมาณห้าขวบ
- จําไม่ได้ - จําไม่ได้
คือตอนนั้นลูกได้เรือยางเป่าลม
- แล้วก็ชุดว่ายน้ําตัวโปรด - ให้ตายสิ
ทั้งพ่อกับแม่เลิกถามเรื่องไอ้ทริปเวรนี่ได้ยัง
อะไรนะ... พ่อถามเรื่องนี้ด้วยเหรอจ๊ะ ลูก
ผมไม่มีเวลาจะวุ่นวายละ มีเรื่องสําคัญต้องทํา บาย
ได้ แม่รู้ ขอโทษจ้ะ ลูก...
ขอโทษค่ะ
(ซีโอ - อีโก้เดธ)
(ติดตามคุณ ดูโปรไฟล์)
(ติดตามกลับ)
(ติดตามแล้ว - ส่งข้อความ)
(ชอบฟีดนายนะ)
(555 แต๊งกิ้ว)
เมื่อได้ยินเสียงติ๊ง ใจผมแทบหยุดเต้น
เกิดมาไม่เคยได้รับข้อความเตือนจากมือถือ
(อินสตาแกรม)
(555 แต๊ง)
ปลากินเบ็ดแล้ว
และงับอย่างแรงด้วย
ผมต้องค่อยๆ เล่นงานอย่างแนบเนียน ต้องเบามือที่สุด
ผมไม่เคยเข้าใจความหมกมุ่นของคนรุ่นใหม่
ที่ใช้คําแบบย่อกันไปหมด
(แต๊ง = ขอบใจ)
ยังดีที่ทอมมี่ทิ้งสมุดรวมคําศัพท์ไว้ให้ผมใช้
เขายังบอกว่าอย่าจบประโยคด้วยจุด
อย่าใช้ลูกน้ําหรือเครื่องหมายคําถาม
(เกลียดเอ็มแอนด์เอ็มถั่วด้วย)
(เพิ่งอ่าน)
(ถถถถถ ค่ดแย่)
(ไปแคลิฟอร์เนียมาดิ เพิ่งเห็น)
เดินทางน่ะ
(ชั่ย ไปทั่วเมกา)
นิโคลัสไม่เคยเดินทางไปทั่วอเมริกา
เมื่อสองปีก่อน
คุณพ่อของเขาต้องไปประชุมเกี่ยวกับ กฎหมายสิทธิมนุษยชนที่ลอสแองเจลิส
จึงพาเขาไปด้วย
อยู่ที่นั่นห้าวัน
แล้วก็ไปยูนิเวอร์แซลสตูดิโอกับดิสนีย์แลนด์ด้วยกัน
(ขับรถเที่ยวงี้)
(ถูก)
จากตัวปลอม ไปดีนะเพื่อน
เพลงนี้แม่งเมาอยู่แล้ว แต่อยากจะเตือน
(สาวแซ่บมะ)
นิโคลัสชอบความรู้สึกที่ มีคนมานับถือชื่นชม
แบบที่เขาได้จากคนแปลกหน้าหนุ่ม ที่เพิ่งเจอกันออนไลน์
อรุณสวัสดิ์ โจดี้
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ไง
แคธี่ เราต้องคุยกัน
อ้อ ได้สิ
สตีเฟน บริกสตอคมาที่นี่
เขาเอาหนังสือมาให้
- อะไรนะ มาที่นี่เลยเหรอ - หนังสือเล่มนี้
ประเด็นคือ จีซูมาปรึกษา เพราะไม่รู้ว่าจะทํายังไงดี
เธอบอกผมว่าคุณขอให้เธอ
- เลิกตามเรื่องเกี่ยวกับคุณบริกสตอค - ใช่
ผมอยากรู้ว่าทําไมถึงตั้งใจไม่ตามต่อ
คืองี้ มันไม่ได้เกี่ยวกับใครในนี้เลย
ผมว่ามันเกี่ยว
คือก็ไม่อยากให้เกี่ยวเหมือนกัน
แต่เมื่อน้องในทีมมาขอคําปรึกษาจากผม
มันจึงกลายเป็นเรื่องของผม
น้องในทีมงั้นเหรอ ไซม่อน ไม่เอาน่ะ
คุณบอกจีซูว่าเขาเป็นพวกใคร่เด็ก
- แล้วขอให้ตามตัวให้เจอ - ฉัน...
แล้วเมื่อตามเจอแล้วกลับบอกให้ลืมไปได้เลย
ผมแค่... อยากรู้คุณทําแบบนั้นทําไม
ฉันไม่จําเป็นต้องอธิบายตัวเองกับคุณ หรือแม้แต่เธอ จีซู
นี่เป็นเรื่องส่วนตัว
แล้วมันไม่เกี่ยวข้องอะไรใดๆ กับงานทั้งสิ้น
งั้นมาขอให้ฉันหาที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์เขาทําไม
- ฉันไม่ต้องอธิบายตัวเองกับเธอ - ต้องอธิบาย
โอเค ประเด็นคืองี้นะ ผมไม่รู้ว่าหนังสือเล่มนี้เขียนอะไรไว้
ยังไม่มีเวลาได้นั่งอ่าน
แต่ชายที่ตอนแรกคุณสืบในฐานะของชายใคร่เด็ก
กลับโผล่มาพร้อมกับหนังสือที่เขาเขียน
แล้วบอกจีซูว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนั้นด้วย
บอกว่าคุณอยู่ในหนังสือ
แล้วคุณก็ไปก่อกวนเขา ข่มขู่เขา
คือในหนังสือนี่มีอะไรกันแน่
- จีซู... - คําสารภาพอะไรสักอย่างเหรอ
- เธอโกหก - อะไรนะ
ฉันไม่เคยพูดสักคําว่าเขาเป็นคนใคร่เด็ก
- ฉันขอให้เธอ... ไม่ๆ - ไม่ แต่คุณก็ไม่แก้ฉัน
หาข้อมูลติดต่อสตีเฟน บริกสตอค
- ไม่เป็นไร - ฉันเนี่ยนะโกหก
แค่นั้น ขอโทษที่ขอให้ทําเพราะไว้ใจ
หยุด อย่าไปหาเรื่องจีซู เธอไม่ใช่คนที่ต้องอธิบายตัวเอง
คุณชอบมากสินะที่ได้หาเรื่องฉัน
คือที่จริงเรื่องนี้เอาไปคุยกันในห้องประชุมก็ได้
แต่คุณอยากให้ทุกคนได้เห็นละครฉากนี้
- แคธี่... - ฉันชื่อแคเธอรีน
นี่คือสถานการณ์ที่คุณสร้างไว้เอง โอเคนะ
- คุณไม่บอกอะไรเราตรงๆ - โอเค
นั่นทําให้ผมเป็นห่วง
มันจะสร้างความเสียหายต่อชื่อเสียงโดยรวม
- ของคนทั้งทีมนี่ - ใช่!
บริษัทนี้สร้างขึ้นมาจากหลักการ
คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์อะไร
คุณบริกสตอคมาหาเราเพราะเขากลัว
คุณโกหกจีซู
หลอกให้เธอหาข้อมูลที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์เขา
แล้วฝากข้อความข่มขู่ไว้ในเครื่องตอบรับ
- แคธี่... - อย่ามาแตะตัวฉัน
เขาคือคนที่มาตามก่อกวนฉันต่างหาก โอเคมั้ย
เขาคือคนที่ข่มขู่ฉัน
ถ้าเขาข่มขู่คุณ ทําไมถึงไม่ไปแจ้งตํารวจ
เพราะมันเรื่องส่วนตัว บอกหลายรอบแล้วไม่เข้าหัวบ้างหรือไง
ก็ได้ ฟังก่อน พยายามใจเย็นไว้นะ โอเค...
อย่าได้มาบอกให้ฉันใจเย็น
คุณไม่มีสิทธิ์
- มาถามเรื่องอะไรพวกนี้ทั้งสิ้น - ฟังผมก่อน
- แคธี่... อย่าเพิ่ง ฟังผมก่อน - ไม่ๆ
- ฉันเคยถามเรื่องชีวิตส่วนตัวคุณไหม - มันไม่สําคัญ
- ไม่ ถามว่ากินยาอะไรบ้าง - พอ พอแล้ว
- เข้าเว็บอะไรบ้าง - คืองี้ เห็นอยู่ว่า
- คุณกําลังหงุดหงิดมาก - ใช่สิฉันหงุดหงิด
แต่ผมว่าเรื่องอะไรก็ตามที่คุณพยายามกลบ
ผมว่ามันคงดีกว่าถ้าคุณเปิดเผยออกมาเสีย
อย่ามาแตะฉัน
โอ๊ย เวร!
ไปตบเขาแบบนั้นทําไม
แคธี่ เรื่องนี้มีอะไรจะพูดไหม
ก็... รนหาที่เองนี่
ฉันชื่อแคเธอรีนย่ะ!
โดนแคนเซิลแน่ แคเธอรีน
- เป็นอะไรรึเปล่า ไซม่อน - ไม่
- จู่ๆ ก็ตบเฉยเลย - ตบเลย
อีนี่บ้ามาก
- เดินระวังทางหน่อยสิคุณ - ขอโทษค่ะ
นิโคลัสนั่งแชทกับโจนาธานเกือบทั้งวัน
เขาเต็มใจอยากคุย อยากให้คําปรึกษา
แล้วก็หลงนึกว่าโจนาธานคอยฟังคําของเขาทุกคํา
น่าประทับใจที่เขาเปิดใจกับเพื่อนวัยเด็กขนาดนี้
น่าสมเพช
เที่ยวเล่าเรื่องชีวิตลําเค็ญ ให้หนุ่มที่อายุน้อยกว่าตัวเองหกปี
แต่ตายไปแล้วเกือบ 20 ปี
สมัยเป็นครู ผมได้ฝึกทักษะ
ในการมองหาเด็กที่มีหลุมดําอยู่กลางใจ
สมัยก่อนผมอาจรู้สึกสงสารเด็กคนนั้นบ้าง
เมื่อนานมาแล้ว ผมอาจพยายามช่วยเขาด้วยซ้ํา
แต่นิโคลัสไม่ใช่เด็กแล้ว
เขาเป็นชายอายุ 25 ปี
และไม่ว่าเขาจะคุยอวดตัวกับ ตัวตนออนไลน์อายุ 19 ของผมแค่ไหน
เขาก็ไม่อาจซ่อนจิตวิญญาณห่อเหี่ยวอับเฉาของตน
จากคนที่มีประสบการณ์โชกโชนแบบผม
เขากําลังหลังชนฝา อยากหาที่ระบายออก
ได้เวลาเริ่มกว้านปลาที่ติดเบ็ด
ผมเริ่มทิ้งช่วงให้เขาต้องรอ
แค่สิบนาทีหรืออะไรประมาณนั้น จะได้ยังสนใจ
อย่ามาแตะฉัน
(มาร์คแท็กคุณ) (อมก. ไรวะ)
ไปตบเขาแบบนั้นทําไม
(เมลวินแท็กคุณ) (อีนี่มาจากฝันร้ายป่ะ)
จะให้ฉันพูดอะไรล่ะ
ก็รนหาที่เองนี่
เธอรู้ว่าตอนนี้ชื่อเสียงกําลังหมิ่นเหม่
ตลอดหลายปี สิ่งที่กระตุ้นให้เธอทํางานต่อ คือความน่าเชื่อถือของเธอ
ตอนนี้เธอเห็นลางว่า จะต้องเจอการปาหินจากสาธารณชน
เธอจะไม่มีวันได้กลับเป็นคนเดิมในสายตาสังคม
แต่สําหรับตัวเธอเองในตอนนี้
เรื่องสําคัญเรื่องเดียวคือการปกป้องนิโคลัส
ต้องกันเขาออกจากสถานการณ์นี้
(เฮ้ย ไปไหนละ)
นิโคลัสให้ความสนใจกับโจนาธานเต็มที่
เขามองว่าโจนาธานยังเด็ก มองเขาเป็นตัวอย่าง
เชื่อในทุกคําที่เขาพูด
ทั้งสองคนมีอะไรคล้ายกันเยอะมาก แม้จะอายุห่างกัน
โจนาธานเคยอ่านหนังสือเล่มเดียวกัน กับที่นิโคลัสหยิบมาอ่านในเวลาหลายปีด้วย
(ขอโทษ แม่กวนเรื่องมหา'ลัย)
(มหา'ลัยมีแต่พ่กขี้แพ้)
(เอาจริง)
(ชีวิตเรามันสั้นเกินจะไปเสียเวลา)
(ออกไปดูโลก ลองอิบิซ่าน่ะ สาวแซ่บ)
ทําไม
(โชว์นมเว้ย)
555
(เพิ่งกลับไปอ่านฉากในหนังสือที่บอก)
คิดไง
(เทียบกับพวกนี้แล้วอ่อนไปเลย)
(แม่งเด็ดกว่าหนังสือทั้งเล่ม)
(นายเอามาเยอะแล้วดิ)
(มีบ้าง)
อ้อ
สวัสดีค่ะ คุณบริกสตอค
เปิดประตูหน่อยได้ไหมคะ นี่แคเธอรีน เรเวนสครอฟท์
ช่วยเปิดประตูหน่อย
เราต้องคุยกัน
ขอละ ฉันรู้คุณอยู่ในบ้าน
สามีทิ้งฉันแล้ว และฉันอาจถูกไล่ออกจากที่ทํางาน
คุณชนะแล้ว ได้ยินไหม คุณชนะแล้ว
อย่างน้อยก็ช่วยมองหน้ากันตรงๆ แล้วฟังเรื่องจากฝั่งฉันหน่อย
สตีเฟน
เปิดประตูหน่อย
ฉันรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น
คุณต้องฟังฉัน
ฉันมีสิทธิ์ที่จะต้องได้พูด
คุณต้องหยุดเรื่องนี้เสียที
ไม่ว่าจะทําอะไรฉันหรือครอบครัวแค่ไหน ลูกชายคุณก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก
ที่นี่เบอร์ 020 7946 0534
ทั้งสตีเฟนและแนนซี่ไม่อยู่รับสายนี้ได้
แต่ถ้าจะกรุณาฝากข้อความไว้
พร้อมกับวันและเวลาที่โทรมา และหมายเลขที่จะให้โทรกลับ
เราจะพยายามติดต่อกลับไป
สวัสดีนะคะ
- ใช่ ฉันเอง - ใช่ ฉันเอง
- ฉันอยากคุยเรื่องโจนาธาน - ฉันอยากคุยเรื่องโจนาธาน
- ฟังนะ ฉันรู้คุณมีเบอร์ฉันอยู่แล้ว - ฟังนะ ฉันรู้คุณมีเบอร์ฉันอยู่แล้ว
- เพราะงั้น โทรมา... - เพราะงั้น โทรมา...
รอบนี้โทรมาแล้วพูดด้วย
หล่อนอยากให้ผมฟัง
หล่อนอยากจะคุย
บอกว่าต้องฟังเรื่องจากฝั่งหล่อน
อ้อ แต่มันสายเกินไปแล้ว
แต่นางงูพิษนั่นก็เฉียดเข้ามาใกล้
ถึงเวลาต้องปิดฉากอย่างสวยงาม
ปลาติดเบ็ดพร้อมให้ดึงจากน้ํา เหลือแค่ต้องทุบหัวให้ตาย
(นายอยู่ไหน)
ไอ้เด็กน่าสมเพชนั่นเปิดใจกับโจนาธาน
แต่คนที่จะเดินเข้าไปกลับเป็นผม
(มาแล้ว)
(ทําอะไรอยู่)
(จําหนังสือนั่นได้มะ)
(ไปชักว่าวเหรอวะ)
ไม่ต้องพยายามมากมาย ถ้าจะผลักให้เจ้ามนุษย์อ่อนด้อยคนนี้ตกเหว
ผมแค่ต้องหล่อเลี้ยงความมืดในจิตใจ นําไปให้ถึงจุดที่ไม่อาจกลับตัวได้
แล้วทิ้งไว้ตรงนั้นให้เกาะปากเหว
(จําได้ไหม)
ที่นางแม่ทิ้งลูกไว้ในทะเลตามลําพัง
(ไอ้เด็กที่ว่ายน้ําไม่เป็นน่ะนะ)
(เสียบสายชาร์ต แบตเหลือแค่ 5%)
(อีร่านนั่นนอนหลับไปเฉย)
(ทําไมไม่ไปช่วยลูกมันวะ)
(กะหรี่)
หล่อนไม่ได้อยากให้โจนาธานเสี่ยงชีวิต
(อีดอกนั่นยังอยากเก็บโคยสดไว้ใช้)
ความหื่นอยากเอาโจนาธาน
แรงกว่าความรักที่มีให้ลูกอีกไหม
(เออ เกลียดอีดอกนั่นฉิบหาย)
อะไรวะเนี่ย
(อะไรวะมึง)
(ไปเอารูปนั้นมาจากไหน)
(มึงจํา)
ชายหนุ่มที่ช่วยเด็กคนนั้น จากในหนังสือได้ไหม
(โจนาธาน)
(ใช่ โจนาธาน)
(โจนาธาน บริกสตอค แล้วเขาก็ตายไปแล้ว)
(โอเค แล้วไง)
(ด้วยความรักและระลึกถึง)
(คนแปลกหน้าไม่รู้ใจที่ตายเพราะช่วยชีวิตมึง)
(นั่นมันมึง กูไม่เข้าใจ)
(โง่เหรอวะ)
(โจนาธานตายไปตั้งหลายปีแล้ว)
(มึงคือไอ้เด็กคนที่เขาช่วยไว้)
(มึงทํางี้กูไม่โอ)
จะส่งภาพไปให้ดู
ลองเทียบกับ...
หน้า 183-261
ของเล่ม "คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ"
กลับตัวไม่ได้แล้ว
ภารกิจนี้ต้องทําให้จบ
ไม่มีทางที่เขาจะดูไม่ออกว่า นั่นคือภาพหล่อนและภาพตัวเอง
ไม่ควรมีเด็กคนไหนต้องเห็นแม่ตัวเองในสภาพนั้น
แต่เรื่องนี้จําเป็นต้องทํา
("ทีนี้ ยกนิ้วขึ้นขยี้หัวนม")
(เธอใช้ปลายนิ้วบดเบียดหัวถัน)
(อีดอก อีกะหรี่นั่น คือแม่มึง)
(โจนาธานตายเพราะพยายามช่วยมึง)
(เห็นๆ อยู่ว่าแม่ไม่เคยรักมึง)
เชี่ย
รู้สึกเหมือนจับลูกแมวใส่กระสอบ
แล้วเอาไปถ่วงน้ํา
ได้ยินเสียงมันร้องเหมียวหง่าว
แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว
จะรอดหรือร่วงก็ต้องขึ้นกับมันเอง
ผมจะรอคําตอบของมันในครัวก็ได้
แต่ก็ต้องไปก่อน
มีมื้อค่ํานัดสําคัญต้องไป
เยี่ยม ดีมาก เอาเลยค่ะ
- สวัสดีค่ะ แคเธอรีน - หวัดดีจ้ะ อลีน่า
- ต้องอย่างนั้น ลอดตรงนี้ - โอเคไหมคะ แม่
โห เปียกทั้งตัวเลย
- ใช่ - ค่อยยังชั่วนะ
- โห พรมนี่สวยจริง ดี... - คือฉัน
ที่จริงควรได้อะไรรู้ไหมคะ แคเธอรีน
อะไรร้อนๆ สักแก้ว ฉันไปชงกาแฟให้เลยดีกว่า
- หรือชงชาก็ได้นะ - ไม่ต้องๆ ฉันชงเองได้
ตกลงจะกินชาหรือจะกินกาแฟ
- มาแล้วนั่นไง - อ้าว มานั่นแล้ว
เฮเลน ชอบเขาใช่มั้ยล่ะคะ
สงสัยเป็นช่วงนั้นของปี
(ฝ่ายบุคคลอัลเบียน) (สะดวกคุยไหม)
(สายที่ไม่ได้รับ)
ภาพแม่ของเขาที่มีเพศสัมพันธ์ กับเด็กผู้ชายอายุ 19 ปี
รบกวนใจของนิโคลัสมาก
แต่ภาพที่รบกวนใจเขาที่สุด
คือภาพเรือยางสีเหลืองแดง ที่กําลังโต้คลื่นมุ่งสู่ขอบฟ้า
กูเกลียดมึง!
เขารู้ว่ามีคนช่วยเขาเอาไว้ ทั้งที่อาจจะลอยหายไปได้ง่ายๆ
เขาจินตนาการถึงอีกชีวิตหนึ่งของแม่
เรื่องของนางเอกน่าสงสาร ที่เสียลูกคนเดียวจากอุบัติเหตุทางทะเล
เธอคงจะฟื้นตัวจากการสูญเสียครั้งนั้นได้ดี
เธอจะรับบทนั้นได้อย่างงดงาม
มันจะเหมาะกับเธอมากกว่าการเป็นแม่
ของไอ้คนไร้ประโยชน์ พลังงานต่ํา ไร้ความทะเยอทะยาน ทําอะไรก็ไม่สําเร็จ
โย่!
นิโคลัส
เฮ้ย ไหวป่ะเนี่ย
ไหว
ดึงสติหน่อยสิวะ
(เจ้าเก่า 280 ปี วิลตันส์ เซนต์เจมส์)
โรเบิร์ต เรเวนสครอฟท์ ช่างกวนใจเสียเหลือเกิน
มาทิ้งข้อความไว้ในเว็บไซต์ของ "คนแปลกหน้าไม่รู้ใจ"
เขากระหายที่จะชดเชยเวลาที่หายไป กระหายที่จะได้พบเรา
เขาเชื่อว่าเรายังมีกันสองคน
ยังเป็นคุณบริกสตอคกับคุณนาย
ตอนแรกผมก็ไม่คิดที่จะพบกับเขา
แต่แล้วก็นึกได้ว่ามีวิธีแทงให้ลึกยิ่งกว่าเก่า
ถ้าแทงจากวงในจะยิ่งเจ็บลึกกว่า
ร้านนี้เต็มไปด้วยนักธุรกิจและนักการเมือง
คุณบริกสตอค ขออภัยจริงๆ ที่ต้องให้รอ
ยินดีมากครับ
ขออภัยครับ
ไม่ๆ ไม่ใช่ความผิดคุณ
มันเป็นไขข้อน่ะครับ
แก่แล้วก็อย่างนี้แหละนะ
ขอบคุณมากครับที่อุตส่าห์มา
ตอนแรกแอบหวังว่าคุณนายบริกสตอคจะมาด้วย
น่าเศร้า ภรรยาผมเสียชีวิตไปหลายปีแล้วครับ คุณเรเวนสครอฟท์
ผมเสียใจด้วยจริงๆ ครับ
รบกวนเรียกผมว่าโรเบิร์ตดีกว่า
ขออนุญาตครับ คุณท่าน แชมเปญสักแก้วไหม คีร์โรยัล
ผมอ่านหนังสือแล้ว และผม...
อยากบอกให้ชัดเจนว่า พฤติกรรมของภรรยาผมช่างน่าอดสูมาก
น่าอดสูเป็นที่สุด
โจนาธานเป็นลูกคนเดียวของเรา
เมื่อเสียลูกไป แนนซี่ไม่เคยทําใจได้อีกเลย
แย่จริงๆ
แนนซี่แค่อยากขอพบลูกชายของคุณ
อยากเห็นว่าลูกของเราสละชีวิตเพื่ออะไรที่มีค่า
เพื่อต่อลมหายใจ ให้ลูกชายตัวน้อยของคุณได้เติบโต
แต่ภรรยาของคุณไม่อนุญาต
เธอขู่แนนซี่ของผมไม่ให้พยายามติดต่อเธออีก
เพื่อให้เราเข้าใจตรงกัน
ผมเชื่อว่าการกระทําของภรรยา ทั้งในอดีตและปัจจุบัน
เป็นเรื่องที่ไม่อาจอภัยได้อย่างรุนแรง
ผมเพิ่งได้รู้ชัดก็ตอนนี้ว่าเธอทําทุกอย่าง ด้วยความโหดร้ายไร้ยางอายที่สุด
และอยากให้คุณทราบว่า ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
เสียใจด้วยนะครับ ผม...
ขอโทษถ้าสร้างความเจ็บปวดและเสียขวัญ
ที่อาจเกิดขึ้นจากตอนที่ผม ส่งหนังสือและภาพถ่ายนั้นไปให้คุณ
ไม่ ไม่ต้องเสียใจ ที่จริงผมโล่งใจเสียอีกที่ได้รู้ความจริง
เวลาผ่านมานานมาก
ก็...
ขอบคุณครับ คุณเรเวนสครอฟท์
ผมแค่...
ตอนนี้ผมแค่ต้องการ... หวังว่าจะมี...
มีการปรับความเข้าใจหรือให้อภัยกันได้
ทั้งต่อนิโคลัสและต่อตัวผม
คืออย่างนี้ ก็เหมือนคุณกับครอบครัว
เราก็ต้องทรมานกับ ความโหดร้ายทารุณของภรรยาผมมาเช่นกัน
ได้สิ คุณเรเวนสครอฟท์
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ
ได้เลย
คนอะไรคิดน้อยน่าสมเพช
ผมว่าเขารู้ตัวดี
ว่าเป็นแค่ตัวประกอบเดินผ่านฉากในเรื่องนี้
แล้วก็มาร่วมผสมโรงเพื่อทําลายเมียตัวเอง
นิคเหรอจ๊ะ
นิโคลัส ลูกจ๊ะ เป็นอะไรไป
นิโคลัส
นิค บอกแม่สิ
ลูกอยู่ไหน
โอ๊ย เวร
ให้ตาย
สวัสดีค่ะ นี่บริการฝากข้อความของโอทู
บุคคลที่คุณต้องการติดต่อ...
โอ๊ย อย่า อย่าทําแบบนี้ อย่าทําแบบนี้กับแม่
สวัสดีค่ะ นี่บริการฝากข้อความของโอทู
บุคคลที่คุณต้องการติดต่อไม่สามารถ...
โคตรเกลียดเลย ไอ้...
(สายจากแม่)
นิโคลัสไม่อยากขยับตัว
เขาแค่ต้องหลับตา
เขาไม่อยากไปจากที่นี่อีกเลย
เขารู้ว่าในที่แห่งนี้ เขาเป็นตัวเองแบบที่ดีที่สุดได้
(สร้างจากนวนิยายโดยเรเน่ ไนท์)
(สันติ สันติ สันติ)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์