Staakt het vuren.
Terugtrekken.
Dit is inspecteur Lavelle. Kom naar buiten met uw handen omhoog.
Dat doen we niet.
Waarom komen jullie de juwelen zelf niet halen?
Ik heb ze niet, dus jullie moeten me levend pakken.
En als jullie binnenvallen, gaan wij dood, maar een paar van jullie ook.
Voor jullie hangt er meer van af dan voor mij. Dus praat met me.
Waarover dan precies?
Laat me vijf minuten nadenken.
Voor nu wil ik die vier mannen achter het busje weg hebben.
Team drie, positie verlaten.
Ontruim de gangen. Dit is een noodgeval. Verlaat het gebouw rustig.
Ik herhaal.
Ontruim de gangen. Dit is een noodgeval. Verlaat het gebouw rustig.
Snel. Opzij.
Bruce…
We gaan hier weg.
Hou die twee in de gaten.
'Anesthesist'?
Deze gaan mee.
Hou je vast.
We gaan.
- Hoelang wachten we al? - Geen idee.
Drie minuten.
Drieënhalf.
Je vijf minuten zijn voorbij.
Laat zien dat je meewerkt.
Oké. Ik zal vertellen waar de helft van de juwelen is.
In een brievenbus op de Maxime Giraldstraat 33 in Parijs.
Bevestig dat eerst maar.
- Stuur een team naar dat adres. - Meteen.
Is het je opgevallen dat die megafoon altijd hetzelfde beweegt?
Ik dacht net precies hetzelfde.
Ze vallen binnen.
Maakt niet uit. Rennen.
Wat leuk. Een poppenkastvertoning voor ons.
Losse flodders.
Wauw.
zoals ik van je hou
vergeet het maar
niemand zal van je houden
niemand zal van je houden, nee
niemand, want ik hou van je met de kracht van de zee
ik hou van je met de kracht van de wind
ik hou van je ongeacht de afstand en de tijd
ik hou van je met heel m'n ziel en zaligheid
ik hou van je zoals een jongen van z'n toekomst houdt
ik hou van je zoals een man van z'n herinneringen houdt
ik hou van je
Deze kant op.
HET BESTE FRUIT UIT VALENCIA
Zie je die winkel? Ga een lijmpistool voor tapijten kopen.
Met niemand praten. Oké?
Ga.
We hebben zo'n 400 meter afgelegd en we gaan nog verder.
Het is één tunnel.
- Ik luister. - Inspecteur.
We hebben iets.
Ze hebben de verdachte gaten in Polignacs appartement onderzocht.
Een in de stam van een palmboom.
Iemand had ze bedekt. Ze hebben een doorsnede van negen millimeter.
Wat wil dat zeggen?
Volgens het rapport zaten er mogelijk bewakingscamera's in.
Als de directeur van het veilinghuis in de gaten gehouden werd…
…is hij waarschijnlijk geen verdachte.
Bedankt.
Ik heb de technische recherche gesproken.
Er is maar één camera van negen millimeter die draadloos werkt.
Die heeft een bereik van maximaal 100 meter.
Dus die mensen zaten in hetzelfde gebouw.
Of nog beter, in het gebouw aan de overkant.
Hotel Gioconda.
De perfecte plek om iemand te bespioneren. Niemand die op je let.
En ze hebben daar camera's. Ik wacht op jullie in het hotel.
Team drie, team vijf, omhoog.
Zet je voeten op deze stang en hou die vast.
- Wat doen we? - We maken een canvasbroodje.
Wat?
- Hoe sterk zijn je buikspieren? - Niet zo.
Rustig ademen. Je hartslag moet omlaag.
Het wordt een lange rit.
Simón is de dief.
- Wat heb je gevonden? - Telescopen die op mij gericht waren.
En een maquette van 't veilinghuis.
Foto's van de juwelen en een pistool.
O, mijn god.
En nu?
Wat moet ik doen?
Ik bel de politie.
Politie.
Goedemorgen. Met Camille Polignac.
Ik wil inspecteur Lavelle spreken over de juwelendiefstal.
Moment, alstublieft.
Ik vertrouwde Simón volledig, Susi.
We komen de documenten en apparaten van uw man terugbrengen.
- Maak de kluis open. - Ik weet de code niet.
Ik woonde samen met een vreemde. Ik wist de code niet eens.
Dat heb ik de afgelopen dagen te vaak gezegd.
VERTROUWELIJKE DOCUMENTEN
VERGEET MIJ NIET
Waar lag dat?
In een kluis in z'n kantoor.
De politie had hem opengebroken.
DE LAATSTE AVOND DAT IK JE ZAG…
…LUISTERDE IK NAAR 'YOU KNOW I'M NO GOOD.' SOPHIE.
Mevrouw Polignac?
Ja, ik ben er nog.
Inspecteur Laurent hier.
De inspecteur is bezig. We proberen haar te vinden. Momentje.
Oké.
François heeft een geheime zoon.
Ik vraag hem al acht jaar om een kind.
Dit heb je niet verdiend.
Wie is die vrouw?
Dat is z'n schoonmoeder. Z'n andere schoonmoeder.
Hij lijkt sprekend op François.
Die klootzak François.
Met inspecteur Lavelle.
- Verbinding verbroken. Bel terug. - Meteen.
Bedankt.
Ze heeft je sleutel gestolen. Wat zou ze aan 't doen zijn?
Boeit me niet. We hebben een kopie. Snel.
Ze belt vast de politie om haar man vrij te krijgen.
Dat weet ik niet. Ze zal er eerst over nadenken.
Dan kunnen we misschien nog wegkomen. Tien minuten.
Hooguit 'n kwartier.
Ik weet het niet.
Dit is niet slim. We moeten weg uit Parijs.
Dat heeft geen zin als we bewijs achterlaten.
We moeten al het bewijs dat ons impliceert wegwerken.
AMMONIUMCHLORIDE
We hebben twee verdachten, een man en een vrouw. Spaans.
30 jaar. Ze stalen een politieauto bij het ziekenhuis.
Ze hebben twee agenten ontvoerd.
- Zijn er beelden? - Nee.
Sluit alle wegen binnen 'n straal van 30 kilometer af.
En stuur een verkenningshelikopter.
Alle eenheden opgelet. We zoeken politiewagen 224-R.
Twee agenten zijn ontvoerd.
De wagen is voor het laatst gezien op de A77 richting Saint-Éloi.
- De hele Franse politie zoekt ons. - We moeten van auto wisselen.
BINNENHAVEN
- We kunnen een boot stelen. - Hou je wapens vast.
JACHTHAVEN - GESLOTEN
Instappen. Kom op.
Relax. Ik weet wat ik doe.
Acht milligram propofol en acht milligram diazepam per persoon.
Dezelfde dosis die je krijgt voor een openhartoperatie.
Jullie zullen tien uur heerlijk slapen. Als een roos.
Bedankt. Zonder jullie was ik misschien dood geweest.
Ik hoop dat jullie goed kunnen uitrusten en geen PTSS krijgen.
Dag.
- Ik ga een speedboot stelen. - Ik werk de auto weg. Hier.
Hopelijk zijn ze goed verzekerd.
Ja.
We rijden.
Zet de motor af.
Wat gebeurt er?
Uitstappen. Doe de deuren open.
Ik heb niks bij me, agent.
Ze doen de deur open. Leg je hoofd op de stang.
Als ik het zeg, duw je je omhoog.
Nu.
Hij is leeg.
Doe maar dicht.
Oké. Bedankt.
Nu het tegenovergestelde. Pak de stang en laat je zakken.
Nu.
Ik kan het niet.
Je kunt het wel, Cameron.
Alles in orde.
U kunt gaan.
Hij start de motor weer.
- Klaar. Kom op. - Wacht. De politie is er.
Ik ben er net.
Maar twee auto's nog.
- Ze heeft ons aangegeven. - Nee. Dat is het goede nieuws.
Dan hadden er tien auto's gestaan en het zijn er maar twee.
Ze zoeken informatie. Ze gaan de beelden bekijken.
We kunnen deze kamer niet uit.
- Berlijn? - Je moet de hotelcamera hacken.
- Ik heb alles al gewist. - De politie is er.
Schakel de gangcamera uit en wis de laatste uren. Ook de trouwzaalbeelden.
Dat gaat niet. We zijn op de vlucht voor de politie.
Het moet binnen vier minuten of wij gaan eraan.
Wat is er?
Het signaal is te zwak.
Inspecteur Lavelle. Misdaadeenheid.
We zoeken twee gasten die hier de afgelopen twee weken verbleven.
We weten niet hoeveel, maar ze zijn Spaans.
Ja, dit kunnen twee van onze gasten zijn, maar ik weet het niet zeker.
Wacht.
Ik denk dat zij in 313 zat.
Ik zoek het op.
Het signaal is te zwak.
- Sneller. Ik zoek een andere repeater. - Prima.
Vreemd. De informatie van die gasten is verwijderd.
Voor zover ik kan zien alleen die van hen.
Pardon. We hadden 17 dagen lang Spaanse gasten.
Vijf zijn onlangs uitgecheckt.
Een van hen kwam vandaag terug.
Hij is met de andere gast in z'n kamer.
Een vreemde man. We mochten z'n kamer al die tijd niet schoonmaken.
Hij is boven. Kamer 503.
Vraag om versterking.
- Fred. Niemand mag het hotel verlaten. - Niemand.
- Kunnen we de cctv-beelden ergens bekijken? - Ja.
Ik doe de camera's.
Kom met mij mee.
Pak de hoofdsleutel.
Wat gebeurt er, Keila?
Er is geen signaal.
We moeten het ravijn uit. Kun je sneller?
Sneller kan niet.
Neem de trap. Snel.
Sorry. Een noodgeval. Pardon. Een noodgeval.
- Wat gebeurt daar? - We zijn bijna het ravijn uit.
Sneller.
Zijn dit alle camera's?
Nu moet het lukken. We zijn eruit.
Nu. Hij doet het.
Kom op. Verdomme.
Ik zit op de opnameserver.
Ik moet die met jullie selecteren, anders is het verdacht.
Wis alles. Schakel de camera in de gang uit.
Klaar. Nu de camera's.
Welke is het? Ze hebben geen naam.
Zet ze allemaal uit.
Noodgeval.
GEEN SIGNAAL
Iemand zet de camera's uit.
De sleutel.
Schiet op.
LAATSTE CAMERA VERWIJDERD
Camera's staan uit.
Kom op.
We zijn er bijna.
Politie. Doe open.
Verdomme, ze zijn weg.
Ze zijn nog in het hotel.
Sluit alles af, inclusief nooduitgangen en parkeerplaats.
Ze zijn nergens te bekennen.
Shit.
Ik zei niks uit respect.
Iedereen mag doen wat hij wil.
Je man is geen gangster zoals Simón, maar hij is net zo goed een oplichter.
Vergelijk je m'n man met een dief die me bespioneert?
Natuurlijk niet.
Maar hij deed of jullie een moderne relatie hadden.
Je ging 's avonds uit.
De wereld lag aan je voeten, omdat je vrij was.
Maar dat was niet zo.
Je was alleen. En ondertussen…
…zat hij op de Nijl…
…met een andere vrouw, een zoon en een andere schoonmoeder.
Wil je één klootzak uit de bak halen om de andere erin te gooien?
Ik voel me zo dom.
En zo schuldig.
Schuldig? Absoluut niet.
Kijk me aan. Heb jij iets gestolen?
Natuurlijk niet.
Heb je een kind dat je vergeten was te vermelden?
- Ik ging wel vreemd. - Dat is niet hetzelfde.
Ik zal duidelijk zijn. Er zijn hier twee losers.
Jij bent verreweg de grootste loser. Cum laude.
De andere loser is je man. En de enige winnaar hier is Simón.
We moeten zorgen dat jij de winnaar wordt en zij de losers zijn.
Hoe moet ik dat doen?
Neem hem af waar hij het meest om geeft. Z'n geld.
Nee. Je bent gek.
- Camille, denk even na. - Je bent gestoord.
Dit is een man die dit jaren gepland heeft.
- Hij zit vast in de georganiseerde misdaad. - Nou en?
Jij weet de identiteit van de man die iedereen zoekt.
Je kunt zorgen dat hij twintig jaar krijgt.
Maar wat hebben wij daaraan? Niets.
Als jij Simón was, zou je toch ook iemand afbetalen om uit de bak te blijven?
- Om hoeveel zou 't gaan? - Twintig procent zou te weinig zijn.
En met zestig krijgen we problemen. Veertig procent is precies goed.
Ik word duizelig.
Zelfs als ik hierin zou meegaan, hoe vinden we Simón?
Dat wordt het moeilijkst.
Oké, man. Ik zie je om elf uur.
Wij zijn van het tv-programma Een gouden kans.
Jullie krijgen tien seconden om te beslissen.
Ik bied jullie…
…15.000 euro voor beide motoren. Ja of nee?
Jullie tijd gaat nu in.
Zo zijn we ontsnapt.
Mensen denken dat je zo snel mogelijk moet vluchten…
…maar gevangenissen zitten vol met 'snelle jongens'.
We moeten een voorbeeld nemen aan experts als Houdini en Copperfield.
Die verdwenen waar we bij stonden en lieten ons achter met de vraag:
hoe deden ze dat?
Roi en Cameron verplaatsten zich ondertussen omhuld door canvas.
Een prachtige illusie waardoor de politie ze nooit zou opmerken.
Ze legden 645 kilometer af alsof ze in een slaapwagon lagen…
…met uitzicht op de sterren.
We zijn al in Spanje. Dat zijn de Pyreneeën.
- Waar? - Daar.
Waarom heb je deze altijd aan?
Ik draag hem al sinds m'n 13e. M'n moeder stierf bij m'n geboorte.
M'n vader was er slecht aan toe.
Hij moest voor me zorgen en me opvoeden.
Terwijl door mij z'n vrouw dood was.
We waren allebei boos op de wereld.
Ik omdat ik geen moeder had en m'n vader me haatte.
Hij omdat hij geen vrouw meer had en z'n zoon haatte.
Ik was echt boos, weet je?
Ik kon niet lang stilzitten op school.
Ik ging altijd rond het middaguur al weg.
Waar ging je heen?
Een leeg terrein.
Met heel fijn gezelschap natuurlijk.
We vochten overal om.
Een bal, een fiets, een meisje…
En als ik dan thuiskwam…
…had de school al gebeld.
M'n vader zette me neer…
…en zei dan boos:
Ik zal je leren stil te zitten.
'Dat heet zelfbeheersing.'
Dat heet zelfbeheersing. Je moet leren niet te vechten.
En niet alleen te doen wat je wilt.
Leg je hand neer.
Hoezo nee?
Dan verbrandde hij m'n knokkels.
Met z'n sigaret.
Die klootzak nam er de tijd voor.
Zie je dat je stil kunt zitten?
Dus liep ik van huis weg.
M'n carrière als dief begon op m'n 13e.
Ik wist niets van criminaliteit.
Op m'n 17e was ik al drie keer veroordeeld.
Ik zat constant in de jeugdgevangenis. Toen ontmoette ik Berlijn.
Het spijt me.
Wat?
Ik heb je over mezelf verteld, maar jij hebt 't ook zwaar gehad.
Komt deze geit ook uit die tijd?
Dat was Berlijns idee.
Echt?
Hij zei: 'Jij en ik hebben de duivel in ons.
De volgende keer dat die je uitdaagt…
…en je op het punt staat iemand dood te slaan…
…kijk dan naar je tatoeage en wees de duivel te slim af.'
Herinner je je die kerel van de race?
Ik heb je ingemaakt.
Vroeger had ik z'n hersens ingeslagen met een moersleutel.
Dankzij Berlijn keek ik naar de geit en was ik hem te slim af.
Hij stopt. Maak je klaar.
Kom maar.
Bruce en Keila vlogen 130 mijl het water over in hun speedboot.
Die lieten ze achter vlak bij Angoulême.
Ze reden nog 190 kilometer over landweggetjes…
…tot ze weer een rivier bereikten, de Dordogne.
Elke routewijziging bood ze meer bescherming.
Het werd erg moeilijk om ze te traceren.
Keila had een plan om het estuarium van Bordeaux te kunnen bereiken.
Goedenavond.
Pardon, heeft u al plannen voor morgen?
Ze waren nog maar een paar kilometer van Spanje verwijderd.
Wat een vlucht vol paniek had kunnen zijn, was nu een cruise.
Wat is er romantischer dan over de Franse rivieren varen?
Ik wil je iets vertellen.
Goed. Wat is er?
Ik weet niet hoe…
Ik bedoel… Bedankt dat je me gered hebt.
Dat wilde ik zeggen. Met de slang en in het ziekenhuis en zo. Bedankt.
Graag gedaan.
Ik wil jou ook iets vertellen.
Toen ik je op m'n rug door het bos droeg…
…en je steeds zwakker werd…
En later…
…toen je m'n hand pakte in de politieauto en ik je hartslag amper voelde…
…dacht ik dat je doodging.
Ik besefte hoeveel pijn het zou doen om jou te verliezen.
En als ik je kon redden…
…zou alleen vrienden zijn hierna niet genoeg zijn.
Of elkaar kerstkaarten sturen.
Ik kan de rest van m'n leven met je blijven flirten.
Maar een vrouw als jij wil geen man als ik.
Ik weet niet wat er gaat gebeuren.
Daarom zeg ik 't liever.
Ik hou een beetje van je, denk ik.
Een beetje veel.
Nu alleen verder.
Jij hebt jouw blikken, ik de mijne.
Weet je je Turkse contactpersoon?
Ja. Hij heet Burak.
Die van mij is ook Turks. Ercan.
Ik zie je hopelijk over drie dagen.
Doe voorzichtig.
Jij ook.
Zeg dat dit de laatste keer is.
Alsjeblieft. Beloof het me.
Ik kan me niet meer inhouden.
Dat beloof ik.
Ondertussen werd er rond Parijs…
…een vierde ring opgezet op 60 kilometer van de hoofdstad.
Het werd steeds moeilijker om gewone wegen te gebruiken.
Dus werden we van die atletische mensen…
…die boven op een berg staan terwijl mensen denken:
wat indrukwekkend.
Het kostte ons vier dagen om Frankrijk via de bergtoppen te doorkruisen.
Sommige stukken waren onherbergzaam.
We zijn de bergen niet uit geweest.
En wij kwamen als laatsten aan.
We bleven op die mooie, afgelegen plek tot de boel gekalmeerd was.
Tot we niet meer in het nieuws waren.
Tot we wisten dat de politie er nooit uit zou komen.
De enige die ons kon vinden, was iemand anders.
Ik ga naar het zuiden van Argentinië. Ik heb er zin in.
VIJF MAANDEN LATER
Je zou het geweldig vinden. Het is daar ideaal voor natuurliefhebbers.
Waar ben je?
We zijn al de hele avond samen, maar je zit met je hoofd ergens anders.
Ik heb net een relatie achter de rug.
Toen ik jou gisteravond zag, dacht ik dat ik dat achter me kon laten.
Dat m'n nieuwe leven begon.
Maar vanmorgen voelde ik die leegte weer.
Laten we maar gaan.
Ja. Laten we dat maar doen.
Ik hou het al een week in de gaten.
Dat café waar je me over vertelde.
Als ik in Madrid ben, ga ik altijd naar dezelfde plek.
Het Buenos Aires Café.
Gisteren zag ik je eindelijk.
Ik wilde je aangeven.
Om wraak te nemen. Maar je was met haar.
En m'n hart maakte een sprongetje.
Ik besefte dat ik helemaal geen wraak wilde.
Ik wilde je zien.
Meer wilde ik niet.
Ik moest ook steeds aan jou denken.
Die vrouw…
…gebruikte ik om jou te vergeten.
Dat lukte niet.
Hoe kan ik je geloven? Ik heb alles gezien.
De telescopen, de maquette… Zelfs een pistool.
En toch ben ik zo dom…
…dat ik je zou geloven als je zou zeggen dat je de dief niet was.
Als ik dat zei, zou ik liegen.
Ten eerste heet ik Andrés.
Andrés de Fonollosa.
- Goed zo. - Ik heb je vaak voorgelogen.
Maar ik had geen keus.
Ik werd toevallig…
…verliefd op je toen ik je man bespioneerde.
Halsoverkop.
Goed zo. Daar krijg je twintig jaar voor. We hebben je.
Ik zag hoe je 's nachts wakker werd.
Ik zag hoe je verdrietig zat te lezen en danste.
Je ging uit en genoot met je hond erbij.
Ik wilde die hond zijn, zodat ik voor altijd bij je kon blijven.
Maar ik kon het allebei niet opgeven.
Ik kon je de waarheid niet vertellen.
En ik kon de kraak ook niet afkappen.
Nee, ik kan dit niet.
Nee. Ik moet naar het toilet.
Die is daar.
Schijt eraan.
Natuurlijk kan ik het wel.
Kom, we gaan.
Onderinspecteurs. Wat brengt jullie hier?
Ik zeg nooit nee tegen Parijs.
- We willen een update over de zaak. - Ik zal snel zijn.
De technische recherche heeft het DNA uit de hotelkamer en de camper bekeken.
Er zijn meer dan 2580 verschillende monsters genomen.
Het lijkt erop dat er allerlei biologisch materiaal verspreid is.
Maar niemand daarvan staat in ons systeem.
Meer hebben we niet.
Compositietekeningen van getuigen.
Deze keer hebben ze gewonnen…
…maar ze zullen weer toeslaan.
En dan staan wij klaar.
We willen je iets vertellen.
Geen geld kan goedmaken wat je me hebt aangedaan.
Laat staan de nevenschade, zoals m'n huwelijk.
Ik zal ter zake komen. We willen 40 procent in ruil voor m'n stilzwijgen.
Ik heb informatie over jou die de politie wil hebben.
Welke informatie heb je precies?
Ik hoef 'n professional niet uit te leggen dat we kopieën hebben.
Hier zijn de andere drie.
Die uit je kamer, de kluis en het dashboardkastje.
Ze zijn gewist.
En voor ik het vergeet, de aanwijzing die je in de badkamer achterliet.
Tape met een afdruk van het microfoonsnoer erop.
En ik wil iets zeggen.
Je zou me moeten bedanken voor de nevenschade die je noemde.
Ik heb je relatie met François niet verpest.
Die lag al op sterven.
Hij was een huisgenoot, niet de liefde van je leven.
Hij hield op zijn saaie manier van je, maar kon je niet gelukkig maken.
Ik herinnerde je eraan hoe gelukkig je kunt zijn.
En jij mij ook.
Ten tweede was onze relatie niet zomaar een slippertje. Hij is echt.
Dit is ware liefde.
Hij overleefde al die maanden dat we elkaar niet zagen. Alle risico's.
De afstand.
De pijn.
We konden ons niet bedwingen toen we elkaar weer zagen.
Je kwam me afpersen, maar ik voelde aan wat je wilde.
Onze liefde is echt.
Niet te stoppen.
Dat kun je niet ontkennen. Dat is de olifant in de kamer.
Een bedreigde olifant.
De meeste mensen zullen nooit zoiets ervaren in hun leven.
Je hebt me bedonderd.
- Je hebt me gebruikt. - Nee, Camille.
Ik had er verder geen baat bij.
Ik had alleen iets te verliezen en toch zou ik het zo overdoen…
…om je weer te ontmoeten.
En ten derde…
…zelfs als je geen bewijs meer hebt om me mee te chanteren…
…ga ik akkoord.
Maar weet wel…
…dat alle juwelen en edelstenen…
…in Turkije worden omgevormd tot nieuwe stukken.
We moeten het materiaal omvormen…
…zodat we niet gepakt worden met belastend bewijs.
Dit is de eerste betaling. Net aangekomen uit Ankara.
Drie miljoen achthonderdduizend euro.
Ik stuur je de rest van het geld zodra ik het heb.
- Vind je dat goed? - Ja.
Dat vinden we prima.
FRANKRIJK
Wie wil er een makkelijke liefde?
Soms hebben we geen keus.
Maar de waanzin en het duizelen…
…van 'n ongepaste liefde zijn veel spannender.
Het is clandestien.
Je zet je eigen leven op het spel.
Het is alles of niets.
Je gaat op en neer in een achtbaan van verlangen en pijn.
Je leeft met je hart op je tong zolang het duurt.
Alleen de liefde maakt het leven de moeite waard.
Vergeet dat niet.
Er waren wat tegenslagen. Ik ben mijn deel kwijt.
We moeten weer een kraak zetten.
Geweldig.
Ik was deze vakantie toch al zat.