Jak to jest cię całować?
Czuję, jak płonę od gorączki.
Nie mogę oddychać.
Wącham twoje włosy i o tym zapominam.
Jak ci powiedzieć, że umieram,
ale wolę zostać tu na zawsze
i czuć twoje ciepło?
Wiem, że to halucynacje.
Przedśmiertne delirium.
Ale jeśli to miłość?
Myślę, że to jest to.
Zakochałam się w tobie, Bruce.
Nawet nie znam twojego prawdziwego imienia. To absurd.
Puchną mi migdałki.
Duszę się.
Ale myślę o tym, że nie powiedziałam ci prawdy.
Że cię kocham.
I że w życiu kochałam się jedynie przez ekran.
W wirtualnym świecie.
Napij się wody.
Miałeś rację. To bezwartościowe.
Nie ma tam takiego zapachu
ani takiego dotyku.
Ani gęsiej skórki, takiej jak teraz.
Jak powiedzieć, że mogę być jedyną dziewicą na Zachodzie,
ale chcę to zmienić z tobą?
Uratuj mnie, żebym mogła ci to powiedzieć
i tarzać się z tobą w błocie do zmroku.
Obyś mnie uratował.
DOM Z PAPIERU BERLIN
Znaleźliście coś?
Na razie wszystkie odciski należą do personelu.
Zaraz wracam.
Weszli, zabrali klejnoty warte 44 miliony,
a potem zniknęli bez śladu.
Czasem my, Hiszpanie, jesteśmy wspaniali.
Zapomniała pani, że mózgiem operacji był Francuz.
Jasne.
Jesteście szowinistami nawet w świecie kryminalnym.
Zna pani strategię starej krowy?
Starej krowy?
La vache vieille. Nie wiem, czy tak mówicie.
Pierwsze słyszę.
Gdy hodowcy żyjący nad Orinoko muszą przejść przez rzekę pełną piranii,
przeprowadzają najstarszą krowę w dolnym biegu rzeki.
Gdy piranie ją pożerają,
hodowcy przeprowadzają resztę krów w górnym biegu rzeki.
Interesujące.
We Francji nazywamy to „dywersją”.
Pani i ja jesteśmy piraniami. Gang to stado krów.
Ale kto jest starą krową?
Młodzi Hiszpanie.
Ewidentnie chcą, żebyśmy podążały fałszywym tropem.
Nie ma sensu włamanie się do miejsca
ze skomplikowanym systemem bezpieczeństwa,
a potem wyjście z niego, pójście na dyskotekę,
kradzież auta i uczestnictwo w wyścigu z młodocianymi przestępcami.
To oni i klejnot znaleziony w kradzionym aucie są dywersją.
Zapomniała pani o drobnym szczególe.
W starej krowie chodzi o pozbycie się najmniej cennego ogniwa.
A ten klejnot kosztuje
cztery miliony euro.
To trzeci najcenniejszy klejnot ze skarbca. Więc nie.
Nie.
To nie była dywersja.
Moi kochani Hiszpanie dokonali skoku, w którym były przebłyski geniuszu.
Upojeni sukcesem i adrenaliną
poszli świętować w nielegalnym wyścigu.
Bo taki jest hiszpański talent. Rozrywkowy.
Jaką ma pani teorię?
Stara krowa to Polignac.
Proszę go wypuścić.
Jak się masz, kochanie?
Dobrze.
Mam własną celę. Jakbym był w małym hotelu.
Simón tu jest, bo musimy powiedzieć ci coś ważnego.
Pożyczy nam pieniądze na prawnika.
Nie mogę ich przyjąć.
Zastanówmy się chwilę.
Zajęli nam mieszkanie, zamrozili konta. Potrzebujesz dobrego prawnika.
Nie sądzisz, że przyjęcie jego pieniędzy jest zbyt upokarzające?
Camille, mogę?
Dziękuję.
Cześć.
Doskonale rozumiem twoje podejście. Dlatego coś wyjaśnię.
Nie robię tego, by cię upokorzyć.
Jak się domyślasz, nie jestem filantropem.
Robię to dla niej.
Twoja żona jest zdruzgotana. Wierzy w twoją niewinność.
Jesteśmy dwoma mężczyznami połączonymi miłością do kobiety.
Jeśli ona wierzy, że jesteś niewinny, to ja też.
Nie postąpiłbyś tak samo?
Przyjmę pieniądze, ale pod jednym warunkiem.
To będzie pożyczka.
Świetnie.
Oczywiście. O to chodzi.
Nie szukaj przyjaciół i nie dekoruj celi. Będziesz wolny za cztery dni.
Dziękuję wam obojgu. Jestem w waszych rękach.
Jesteśmy w tym razem.
To też nasze więzienie.
We troje będziemy przeć naprzód niczym osada wioślarska.
Tak. Jak osada wioślarska.
Jeden za wszystkich, wszyscy za jednego.
Hej! Stój! Zatrzymaj się, kurwa!
POLICJA
- Cześć. - Cześć.
- Wejdzie pan? - Nie, dziękuję.
Przyszedłem tylko oddać gąsior.
Poważnie?
Długo panu zajęło wyciągnięcie cytryny?
Była tam od miesięcy.
Nie, nie zajęło mi to długo.
Pół godzinki.
Wie pan, dlaczego panu to dałam?
Zobaczyłam, jak przyjechał pan z dziećmi.
Kopał pan dziury, walił młotkiem, wbijał kołki w ziemię.
Miał pan koszulę drwala i spocone włosy.
Pomyślałam sobie: „Wreszcie facet TT”.
Co znaczy „TT”? Chodzi o audi TT?
Nie.
TT. Testosteron i tkliwość.
Facet, który jest męski i wrażliwy.
Takiego najtrudniej znaleźć.
Potem zobaczyłam, jak pan płacze...
Pomyślałam, że może chce pan pogadać. A skoro nie, to przyniosłam panu gąsior.
Gdy powiedział pan, że jest wdowcem, wycofałam się.
Ale okłamał mnie pan. Szczwany lis.
Słyszałam, jak rozmawiał pan z żoną. Akurat myłam zęby.
Brzmiało, jakby jej pan o mnie opowiadał.
O moim limoncello.
Proszę przestać. Palę się ze wstydu. Aż nie wiem, co ze sobą począć.
Na moją obronę powiem,
że po tym limoncello i moim nagłym rozwodzie
byłem wzburzony.
Ale skończyło się z czułością... i klasą.
Mam jedno pytanie.
Była żona dała panu zielone światło?
Flirtuje pani ze mną?
Ja też poczułam silną chemię,
o której pan wspominał żonie.
Lepiej pójdę.
Bo mnie nie trzeba długo namawiać.
Do zobaczenia.
Miłego dnia.
Facet TT.
Mogę?
Jestem jak mażoretka.
Kobieta, 36 lat. Ukąszona przez węża w nogę.
Wstrząs anafilaktyczny. Będziemy za sześć minut.
Syreny policyjne.
Żandarmi.
Węże.
Złodzieje.
Puszki z klejnotami.
W końcu postanowiłam stracić dziewictwo,
ale sprawy się skomplikowały.
O tym myślę, najdroższy.
Łowiłaś ryby w poprzednim życiu?
Rekiny.
A ty?
Masz ciekawszą historię miłosną ode mnie?
Nie mam dużego repertuaru.
Ta najważniejsza była trudna.
Prawie nie mogliśmy się całować.
Była zakonnicą czy co?
Czy dziewczyną twojego kolegi z podwórka?
Prawie.
Była w poprawczaku. Tym samym co ja.
Ona była w damskim oddziale, a ja w męskim.
I jak się spotykaliście?
Dołączyliśmy do chóru.
Siadaliśmy z tyłu i w odpowiednim momencie spadały nam nuty.
Schylaliśmy się i obściskiwaliśmy,
gdy reszta śpiewała „Adeste Fideles”.
Podnieceni, bo kapelan mógł was przyłapać.
Lubisz to, co zakazane?
Troszkę.
Chętnie dołączyłabym do chóru.
Co robisz?
Oni nie mieli być rodzeństwem?
Przepraszam.
To jedyne, co mamy.
A to?
Portrety pamięciowe? Szczerze, to straszne gówno.
Coś, co ktoś zapamiętał. Abstrakcja.
Ta osoba opowiada to posterunkowemu artyście,
który rysuje według swojego widzimisię, czyli często kompletnie z dupy.
Mamy tylko tego kozła. Oby osoba z tym tatuażem była karana.
Proszę mnie połączyć z wywiadem kryminalnym w Hiszpanii.
Teraz.
Wie pani, co symbolizuje kozioł z rogami?
Diabła. Zło.
Jest taki obraz Goi. Kojarzy pani?
Nie przypominam sobie.
Jasne. Rozumiem. W końcu macie Luwr.
My mamy Prado.
Wiem, że Mona Lisa jest bardzo tajemnicza,
ale Panny dworskie są zabawniejsze.
Kwestia gustu, nie?
Ma pani tatuaże?
- Proszę nie mówić. Nie chcę wiedzieć. - Tak?
Podinspektor Sierra z Europolu. Kto mówi?
Alicia Sierra. Dawno się nie słyszałyśmy.
Dzwonisz w kwestii kryminalnej?
Murillo! Jasne, że nie.
Dzwonię, żeby zapytać, czy masz sexy łaszki.
Planuję babski wieczór w Paryżu.
Brzmi dobrze.
Koleżanka z Francji chce, żebyśmy ją wzięły na balety.
Trzy szalone babeczki, analizy, przesłuchania do rana...
- Co mamy? - Kradzież.
Klejnotów wartych 44 miliony.
- To chyba Hiszpanie. - Kiedy?
- Wczoraj. - Złapię najbliższy lot.
Supcio. Wyślemy auto.
Będzie ubaw po cycki.
O Boże!
To Susi! Idzie na casting. Obiecałam, że zostanę z jej synem.
Zawsze się ubrudzisz.
Jak tam? Jakieś wieści o François?
Nie. Na razie nie.
Co jest? Mogę zostawić Pabla w barze. Casting nie potrwa długo.
Nie, nie chodzi o to.
Pamiętasz Hiszpana z baru?
Mam z nim romans.
- Jest tu teraz? - Tak.
Je suis l’amour.
A co z François?
Poszliśmy do więzienia. Rozmawialiśmy.
Zaakceptował to.
Nawet nie wiesz...
We trójkę położyliśmy dłonie na szybie w rozmównicy.
To było bardzo wzruszające.
Tak. Wyobrażam sobie.
Ale to dziwne, nie?
Że ten facet poszedł odwiedzić François.
Nie. Ja go o to poprosiłam.
Pożyczył nam pieniądze na prawnika. Jednego z najlepszych.
Dał mi 200 000 euro. W gotówce.
Jaki hojny.
Prawda?
Ale... jak to się wszystko stało?
Tak szybko?
Dobra, nie szybko, ale w tym samym czasie.
Nie wiem.
To było tsunami.
Tsunami.
Jasne.
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Centrala, dotarliśmy do szpitala. Nadal jest nieprzytomna. Zaczekamy tutaj.
Razem.
- Szybko. - Przyjąłem.
Idziemy.
Spokojnie.
Do samochodu. Bardzo powoli.
Na tę chwilę, w obliczu istniejących dowodów,
zalecam, by pani mąż przyznał się do winy.
Dlaczego? Jest niewinny.
Jeśli przyzna się do udziału, będziemy mogli wynegocjować krótszy wyrok.
- Claude, zgadza się? - Tak.
Myślmy pozytywnie. Camille wierzy w niewinność François.
Ja także.
A kim pan jest?
Jej kochankiem, ale to nieistotne. Ważne, że wszyscy jesteśmy tu, by pomóc.
Ja również jestem tu, by pomóc.
Dlatego informuję państwa, jak się mają sprawy.
Jeśli chce pan pomóc,
przyjrzy się pan sprawie i wyciągnie męża z więzienia.
Dobrze.
Zaczynajmy.
Gdzie była pani tamtej nocy?
W Château Rêve d’Or.
Była pani z mężem?
Byłam z nim.
Kiedy ostatni raz przed skokiem rozmawiała pani z mężem?
- Tego samego wieczora. - O czym?
Zadzwonił zdenerwowany. Dowiedział się o nas.
Czy to odkrycie mogło wpłynąć na zachowanie pani męża?
Czy mógł coś zrobić w stanie niepoczytalności?
Na przykład dokonać napadu,
żeby oddalić się na zawsze od pani i pani kochanka?
Skradzione klejnoty należą do najpotężniejszych rodzin w Europie.
Czterdzieści cztery kancelarie pracują nad tym,
żeby pan Polignac został uznany za winnego.
Wszystkie go zaatakują,
głównie po to, by ubezpieczenie domu aukcyjnego
pokryło wartość skradzionych klejnotów.
A gdy to się stanie,
będzie pani wolała, by pani mąż spędził w więzieniu 10, a nie 20 lat.
To strategia, którą musimy natychmiast przyjąć.
Musi się przyznać do winy.
Potrzebuję więcej wody.
Claude.
Przyjaciel babci tak się nazywał.
Mogę mówić ci na „ty”?
Czytaj mi z ust. Chcę być pewien, że zapamiętasz to, co powiem.
Pójdziesz teraz do domu i przeanalizujesz tę sprawę.
Jutro powiesz Camille, że wyciągniesz jej męża z więzienia.
W przeciwnym razie...
przyjdę do twojego domu nocą,
uśpię cię chloroformem, a potem wsadzę ci lejek do ust
i wleję ci przez niego filiżaneczkę kwasu solnego.
Po kilku sekundach
roztopi ci się język
i rozpuszczą ci się zęby.
Nie będziesz już mógł delektować się serami i winami francuskimi.
I nie będziesz mógł wykonywać zawodu adwokata.
Odprowadzić pana do drzwi?
Tak.
Jest tam kto?
Dziękuję.
To było dla mnie bardzo ważne.
- Camille... - Zamknij drzwi.
Wyjdź. Proszę, wyjdź.
Posłuchaj mnie.
Prawnicy zawsze są ostrożni.
Zobaczysz, jutro tu przyjdzie i wyciągnie asa z rękawa.
Idź sobie.
Pani Polignac?
Zwracamy dokumenty i urządzenia pani męża.
Sędzia prowadzący sprawę zrobił już niezbędne kopie.
DOKUMENTY POUFNE
GORZKA CZEKOLADA
Rozpatrują już sprawę.
Nie mogę nawet zeznawać na korzyść męża,
bo byłam wtedy w łóżku z innym i...
chciałam go zostawić, gdy szedł do więzienia.
Rozumiesz, jak się przez to czuję?
Czuję...
do siebie wstręt.
Przez to wszystko jest skażone.
Nasza piękna historia miłosna, którą cieszyliśmy się kilka godzin temu...
jest zbrukana.
Zamieniła się
w rozmowę o prawnikach,
cudzołóstwie i pieniądzach.
Poza tym wstydzę się jej.
Chcesz się rozstać?
Tak. Proszę.
Musisz wyjść z tego domu.
Teraz.
Camille, co się stało?
Nic, skarbie.
Zrobimy tak.
Pójdę z nim na spacer.
Jeśli robisz to, bo chcesz mieć wymówkę, by wrócić,
wiedz, że nie zmienię zdania.
Chcesz moją fotkę?
Co robisz? Twoja koleżanka jest w środku. Nie uciekniecie razem.
Jeśli ją tu zostawisz, złapiemy cię. Zastanów się.
Opuść broń i zabezpiecz ją.
Masz dużo do stracenia. Pogarszasz sprawę.
Myślicie, że pogarszam sprawę?
Właśnie zabiłem trzy osoby w willi.
Słyszeliście o tym? Oglądacie wiadomości?
Powiedzcie mi. Co jest gorsze?
Puśćcie jakąś muzykę.
Znam to!
Co mówicie, sukinsyni? Śpiewać. No już.
Dawać! Śpiewać mi tu, kurwa, refren.
Wspaniale.
- Podajcie lek rozszerzający oskrzela. - Dobrze.
- Tętno? - 138.
Podajcie jej dożylnie 500 mg adrenaliny.
Już, pani doktor.
Nie zasypiaj.
Chcesz tu zostać? Nie? Chodźmy.
Poproszę dla mnie Negroni, a dla chłopca San Francisco.
Muszę siusiu.
Gdzie byliście?
Nad jeziorem. Łowiliśmy.
Coś się stało?
- Nie. - Byli tu policjanci.
- Ci z punktu kontrolnego. - Kurwa.
Muszę ci coś powiedzieć.
W noc napadu wzięliśmy jeden klejnot i straciliśmy go w wyścigu.
Dzwoniłem do Berlina w Paryżu. Nie przejął się.
Berlin był nadal w Paryżu?
- Kiedy? - Wczoraj.
Myślę, że nie wyjedzie z Paryża. Ma na jej punkcie obsesję.
- Tak? - Gdzie jesteś?
W barze w Paryżu.
- Umiesz siusiać sam? - Tak, proszę pana.
Chodź tutaj. Zaprowadzę cię.
- Andrés? - Tutaj.
- Nie. - Nie?
To gdzie? Wolisz toaletę? Chodź.
- Z kim rozmawiasz? - Wyszedłem z synem przyjaciółki Camille.
- Oszalałeś? Czemu nie jesteś w Madrycie? - Byłem zajęty rujnowaniem wszystkiego.
Straciłem Camille.
Jestem wielkim przegranym tej historii.
Damián...
Kusiłem los, odkąd ją poznałem.
Wyłożyłem wszystkie karty na stół. Zachowałem się jak prawdziwy dżentelmen.
Zachowałem się też jak łajdak.
I przegrałem.
Sprawiłem, że kobieta, którą kocham, jest głęboko nieszczęśliwa.
Świeciła jak słońce.
Zgasiłem ją.
- Nie ma już odwrotu. - Co ty mi gadasz o Camille?
Cała policja w Europie cię szuka, a ty jesteś w epicentrum skoku!
Mówię o miłości, a ty wyskakujesz z policją?
Świat zmierza w haniebnym kierunku.
W porządku.
Idź do hotelu i nie ruszaj się stamtąd.
- Przyjadę po ciebie. - Będę tam.
Jadę po Berlina.
Zatrzyjcie wszystkie ślady w kamperze.
Czas na plan Surykatka.
Możliwe, że to sytuacja krytyczna.
- Raquel Murillo. - Alicia.
Podinspektor wywiadu kryminalnego i największa łobuziara w akademii.
Komisarz Lavelle z jednostki ds. przestępczości zorganizowanej.
- Enchantée. - Witam.
Złe wieści. Nie był karany nikt z rogami wytatuowanymi na knykciach.
Na pewno to Hiszpanie?
- Mogli być Latynosami. - Mamy sześcioro świadków.
Bramkarze, para, której ukradli auto, i ci od wyścigów.
To Hiszpanie, do cholery.
Upubliczniłyście portrety i rysunek tatuażu?
Nie chcemy dać złodziejom informacji o postępach w śledztwie.
Kto nie chce dać informacji? Wy czy arystokratyczne rodziny?
Właśnie o to chodzi.
Nie chcą, żeby ludzie wiedzieli, że biedują
i musieli wystawić na sprzedaż królewskie klejnoty.
Trzeba upublicznić zdjęcia.
Lepiej, by złodziei szukała cała Francja, a nie tylko my trzy.
Współpraca z obywatelami to najbardziej skuteczna metoda.
Dobrze. Na razie wyślę zdjęcia pozostałym służbom.
Jeśli to nie pomoże, damy je prasie.
Chciałabym dogłębnie zanalizować sprawę. Raporty, zdjęcia, wyniki badań...
Wszystko, co macie.
Wszystko jest na stole.
Ale wejście. Menstruujesz nitrogliceryną.
Nie wyobrażasz sobie.
Jakieś wieści?
Wygląda znajomo?
Kurwa.
Rozpoznajesz ich?
- Jak poszło, kochana? - Źle. Myślałam o tobie zamiast o roli.
Jak się czujesz?
Źle. Bardzo źle.
Prawnik mówi, że François nie wyjdzie z więzienia.
Ciągle myślę o tym, kto mógł go wrobić.
Jakich mógł mieć wrogów? Jest normalną osobą.
Wiesz...
w filmach to zwykle kochanek.
- Gdzie jest Simón? - Zerwałam z nim.
A mój syn?
Zabrał go na dwór.
Co?
- Mama! - Pablo. Wszystko dobrze?
Pójdziemy do kuchni coś przekąsić.
- Liczę, że kiedyś zrozumiesz. - Co mi to da?
Chciałem być z tobą do samego końca.
Klucz do jego pokoju.
Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
Znów jestem wolnym mężczyzną.
Chciałby pan kolejnego drinka?
Pewnie nie mamy dużo czasu?
Mamy mnóstwo czasu.
Czas na raport medyczny. Weź radio i zapytaj o stan mojej koleżanki.
Tu policja. Jaki jest stan pacjentki ukąszonej przez węża?
Stabilny. Za pięć minut opuści gabinet zabiegowy.
- Przyjąłem. - Za pięć minut zaczną się emocje.
Powoli wyciągnijcie kajdanki.
No już!
Trzech mężczyzn, mundury, kajdanki...
Zabawimy się.
Tak...
Czekaj. Muszę ci coś powiedzieć.
Chcę cię przeprosić.
- Nie. - Posłuchaj.
Chcę cię przeprosić
za te bzdury, które wyplułem z siebie, gdy byliśmy w skarbcu.
Nie przepraszaj. Miałeś rację.
Można przeżyć najlepszą historię miłosną w jedno popołudnie.
Solidną, 24-karatową miłość
z obcą osobą.
Nie wierzę...
- Tak! - Ale kiedy?
Dzisiaj. Przydarzyło mi się to dziś.
Zdrowie.
- I rozumiem to, co mi powiedziałeś. - Co?
Że nie można stracić ani minuty miłości, bo może się skończyć.
- Nie. - Tak. Miałeś rację.
Kompletnie się nie zgadzam!
- Jak to nie? - Nie. Dziękuję.
To ty miałeś rację.
- Nie. - Tak.
Jestem rozbitkiem miłości.
A ja naprawdę chciałbym być „na zawsze”.
Ty?
- Ty? Na zawsze? - Tak.
- Tak? Nudna miłość? - Tak.
U mnie miłość się jakoś...
rozpada po drodze.
- Wiesz? - Tak.
Dlatego potrafię bronić tylko tego, co wiem o miłości,
czyli samego początku, ale, Boże...
Nie masz pojęcia,
jak bardzo chciałbym wiedzieć, czym jest miłość bez końca.
Zawsze jest koniec.
Posłuchaj. Pamiętasz Carmen?
Jak mógłbym nie pamiętać?
Zostawiła mnie.
Najwyraźniej nasza miłość zanikła.
Była ze mną, bo nie mogła znaleźć nikogo innego.
A teraz znalazła innego.
I dobrze.
Jak się czujesz?
Czuję melancholię i zagubienie
typowe dla mężczyzny, który znów stał się wolny.
Patrz na tych naiwniaków.
Jacy szczęśliwi.
Powiem ci coś. Jako że wiemy tyle o miłości...
Tak.
...nie możemy milczeć.
- Idziemy. - Dobrze.
Można?
Jesteśmy turystami z Hiszpanii.
Widzieliśmy, jak weszliście, tryskając entuzjazmem,
i musieliśmy wam pogratulować.
W prezencie chcielibyśmy wam opowiedzieć, co odkryliśmy o miłości
po latach badań i obserwacji naukowych.
Jesteś zły?
Nie.
Posłuchaj.
Nie wolno mieszać pracy i seksu.
Ty mi to powiedziałeś pierwszego dnia, pamiętasz?
Ale tu nie chodzi o seks.
W tym pocałunku nie chodziło o seks.
Chodziło o miłość.
Wiesz o tym.
Bo gdyby chodziło tylko o seks,
gdybyś myślała, że chcę się tylko z tobą przespać,
pocałowałabyś mnie, nie?
Spojrzałabyś mi na czoło i przeczytałabyś moją datę ważności.
25 października.
- Potem byśmy to zrobili. - Przestań.
Szaleję na twoim punkcie.
Od pierwszej minuty.
Odkąd zobaczyłem twój tatuaż. Ale nie mogłem nic zrobić.
Po pierwsze, nie znałem twojej historii.
Po drugie, Berlin zabronił mi się zbliżać.
Kiedy w końcu się zdecydowałem,
okazało się, że to ty nie możesz tego zrobić,
bo umierasz ze strachu.
Boli mnie to.
Boli mnie to, że się spóźniłem, że pojawiłem się po Jimmym.
Bo teraz się boisz zrobić krok naprzód.
Ale wiesz, że gdybym poznał cię przed nim, teraz bylibyśmy razem.
W obu moich historiach miłosnych się spóźniłem.
Skąd wiesz, że gdyby nie Jimmy, bylibyśmy razem?
Nie wiesz tego.
Przepraszam.
Ani żywej duszy.
Bo już tu są.
Szczęście
To podróżowanie Za rękę trzymanie
Szczęście
Twe spojrzenie niewinne W tłumie tak inne
Szczęście
To spokojne sny Bo chronisz je ty
Szczęście
To plaża wieczorem Fale spienione
Uderzają w piach
Twoja skóra opalona W moich ramionach
Szczęście
Światła wyłączone Ciała pogodzone
Szczęście
To łyk wina W drodze do kina
Szczęście
To miłość beztroska Dziecinnie prosta
Szczęście
W twoim aucie gadanie I nocne latanie
Szczęście
To jest nasza piosenka
Która sprawia, że powietrze miłością drga
Czuję, że prawdy ma smak
Szczęście
Odpowiednie słowa Noc księżycowa
Radio w barze gra
Gdy do wody skaczesz Ze śmiechu płaczesz
Szczęście
To niespodziewany Telefon nad ranem
Szczęście
DOM AUKCYJNY
To jest nasza piosenka
Która jest jak morze, słońce i wiatr
Bije od niej prawdy żar
Szczęście
To jest nasza piosenka
Która jest jak morze, słońce i wiatr
Bije od niej prawdy żar
Szczęście
Napisy: Sylwia Szymańska