YOUN HYUN-JAE
SONG SEUNG-IL
PARK HEE-SUN
SHIN HYEON-WOO
KIM GO-EUN
KIM JAE-JIN
HAM YE-JIN
WOO SUNG-MIN
KIM MIN-GEE
LIM SU-BEEN
LEE SUNG-HUN
LEE JOO-YOUNG
CHOI MINA SUE
LEE HA-EUN
JO I-GEON
PIEKŁO SINGLI
Mam pytanie do Go-eun.
Czy coś szczególnego wpłynęło na twoją decyzję?
Co to było?
Cóż…
Wcześniejsza rozmowa.
Zdecydowała o twoim wyborze?
No tak…
Ugruntowała moją decyzję.
Czyli wszyscy troje mają szansę.
- Tak. - Dokładnie.
Liczyłem na to, że powie coś konkretnego.
Od razu to zauważyłem.
Wysyła dwuznaczne sygnały, co wzbudza niepewność.
- Niestety. - To męczące.
Mam pytanie do Go-eun.
Kogo masz na trzecim miejscu?
Jeśli nie odpowiesz, pijesz karniaka.
- Tak. - Trzecie miejsce.
To byłby dla niego trudny dzień.
Ale jaja.
Pij, jeśli nie odpowiesz.
- Seung-il. - Dawaj.
- Napije się. - Pij.
- Ojej. - Rety.
- Całą szklankę? - Tylko łyka.
Tyle, ile możesz.
Nie zmuszaj się.
Sung-min, co najbardziej
podoba ci się w Go-eun?
Wszystko.
Nieźle.
- No weź - No weź.
- Buu! - Wszystko. No co?
- Może tak jest. - No tak.
- Jasne. - Wszystko.
- Możliwe. - Naprawdę?
- Wszystko i tyle. - Serio?
Nie pytajcie.
Pytanie do Hyeon-woo.
Chciałbyś coś powiedzieć Go-eun?
Dobre.
Mów wszystko.
Od kiedy cię wybrałem,
żyłem tylko dla ciebie.
Tekst z romansidła.
- Tak. - Możliwe.
Chciał ją poruszyć.
- Właśnie. - Tak.
- Zdarza się. - Tak.
Od kiedy cię ujrzałem…
Nie chcę na to patrzeć.
Nie róbcie nam tego. Przewińcie do przodu.
Od kiedy cię ujrzałem,
żyłem tylko dla ciebie.
- Patrzcie. - Identyczna reakcja.
Widzicie?
- Nie myliliśmy się. - Co za ulga.
Aż zasłoniłem twarz.
Myślałem, że byliśmy okropni.
- A nie byliśmy. - No.
Hyeon-woo całkiem oddał się emocjom.
- Wczuł się. - Tak.
Jae-jin.
- Co teraz? - Ratuj nas.
Zaraz padnę. Ratuj.
Go-eun musi być szczęśliwa.
Go-eun.
- Go-eun jest rozrywana. - Tak.
- Znów się napije. - Masz powodzenie.
Z kim byłaś w Raju więcej niż raz?
- Z tobą. - Dokładnie.
To było pytanie?
- To było pytanie? - Tak.
- Nieźle. - Urocze.
- Tak. - To prawda.
Bardzo.
- Zna się. - Nowe podejście.
- Z tobą. - Dokładnie.
To było pytanie?
- To było pytanie? - Tak.
- Super. - Łatwa odpowiedź.
Nawet ja bym odpowiedziała.
Chełpi się przed innymi?
- Tak. - Właśnie.
- Pochwalił się. - Po co?
Pytanie do I-geona.
Co ci się we mnie spodobało?
Ciekawe, co powie.
Chcę wiedzieć.
- Ciekawa jestem. - Też.
- Jestem ciekaw. - Ostateczna próba.
- Może się wykazać. - Tak.
- Teraz. - Ostateczna próba.
Możesz potrzymać?
Jasne.
Łatwiej byłoby powiedzieć, co mi się nie podoba.
- Zbyt wiele, by wyliczyć. - Zbyt wiele?
- I tyle? - Już?
- To wszystko? - Tak.
Czasem łatwo przekombinować.
- Cóż… - Owija w bawełnę.
- Rozumiem go. - W tym momencie
- nie ma co. - Padło już: „Żyłem dla ciebie”.
- Tak. - „Tylko dla ciebie.”.
Pozostali powiedzieli już „wszystko” i „tylko dla ciebie”.
- Tak? - To już było.
Moim zdaniem owija w bawełnę.
Myślałem o moich randkach z Go-eun.
Chciałem wymienić, co w niej lubię,
ale nie mogłem tego wyrazić.
Więc dałem szczerą odpowiedź.
Jej reakcja…
Sam nie wiem.
Nie wiem, czy zdołałem do niej dotrzeć.
Go-eun.
Chcesz mu coś powiedzieć?
Cóż…
Fajnie było na randce w basenie.
Zapadło mi to w pamięci.
A ty, I-geon?
Daj jej jakąś odpowiedź.
Musisz.
Wiedziałem.
Pewnie dobrze się bawiła w basenie.
Możliwe.
I tyle.
Nie chciałem wiedzieć nic więcej.
Tylko tyle, że dobrze się bawiła.
Go-eun.
Kiedy serce zabiło ci mocniej?
Gdy byłaś w Piekle czy w Raju?
Kiedy mi mocniej zabiło?
- O rany. - Kurczę.
Pić jej się chce.
- Co? - Sporo pije.
Nie odpowie?
Znów się zamyka.
Zbyt wiele ukrywa.
- Ojej. - Będzie dziś dobrze spać.
Wyśpi się dziś.
Zawsze się wysypia.
Dziś jeszcze lepiej.
- Go-eun. - Nie rób mi tego.
Czemu nie odpowiedziałaś na to pytanie?
Właśnie.
- Ciekawa jestem. - Dobre pytanie.
Pora na wyznania.
Czemu nie odpowiedziałaś na to pytanie?
Cóż…
Z każdym z nich miałam taki moment.
Z każdym?
Serce często mi waliło.
Wyrażałam swoje uczucia
z każdym podczas naszych rozmów,
więc uznałam, że to wystarczy.
Nie czułam potrzeby
dzielić się tym z resztą grupy.
- W sumie racja. - Tak.
To jej wybór.
Mówiła, że prawie dokonała wyboru.
- Tak. - Kogo?
- Myślę, że I-geona. - Ostatecznie chyba tak.
Ale coś mnie martwi.
Powiedziała, że podzieliła się uczuciami,
z Hyeon-woo, Sung-minem i I-geonem.
- Tak. - Nieprawda.
Chyba sama nie zdaje sobie sprawy.
Ona już taka jest.
Nie mówi wprost, żeby nikogo urazić.
Dlatego unika odpowiedzi.
- Już taka jest. - Niezdecydowana.
- Coś w tym stylu. - Właśnie.
Jak się zastanowić,
I-geon też otwarcie się o nią nie starał.
Czekaliśmy nawet, żeby zobaczyć, czy się zmieni,
bo nie wyrażał uczuć.
- Nie jest zbyt proaktywny. - Nieprawda.
Powiedział, że lubi w niej tyle,
że nie sposób zliczyć.
- Nie powiedział tak. - Ale to miał na myśli.
Nie.
To właśnie insynuował.
- Nieprawda. - Chwila.
Fajnie by było, gdyby tak to ujął.
Chciał trzymać fason.
Moim zdaniem I-geon zrobił, co mógł.
Czuł, że schodzi na dalsze miejsce.
Dawał do zrozumienia, że jest zainteresowany.
Nawet robił słodkie miny.
- Tak. - Gdy innych nie było w pobliżu.
W ten sposób wyrażał uczucia.
- Na swój sposób. - Dawał jej znać.
Zapytał, z kim dwa razy była w Raju.
- Tak. - Chciał usłyszeć swoje imię.
- Wyraził to na swój sposób. - Tak.
Ale, jak mówisz, możliwe, że to za mało.
I-geon mógł stracić nieco w oczach Go-eun.
Przez to, jak się wyraził.
- Mógł wysłowić się wyraźniej. - Tak.
- Moim zdaniem robi, ile trzeba. - To podchwytliwe.
Lubi wylewnych facetów.
- Tak. - I-geon jest powściągliwy.
- Tak. - Ale lubi go najbardziej.
W tym cała ironia.
Takie drobiazgi mogą mieć konsekwencje.
Właśnie to obserwujemy.
Ale nawet my nie zgadzamy się między sobą.
Widzowie też będą podzieleni.
Musimy uszanować odmienne opinie.
- Racja. - Kontynuujmy.
Zrobiła się z tego debata.
Tak.
- Wznieśmy toast! - Dobrze.
- Na zdrowie! - Świetna robota!
- Do dna? - Zdrowie!
Do dna!
- Do dna! - Do dna!
Zdrówko, Hee-sun.
Sung-hun.
Pijemy?
- Na zdrowie! - Zdrowie!
Zdrowie!
- Czuć, że to koniec. - Nie mów tak.
Smutno mi się robi.
Serio.
Smutno pomyśleć, że to już koniec.
Cieszę się, że was wszystkich poznałam.
Fajnie byłoby się spotkać nawet już po programie.
Wzruszasz się?
- Płaczesz? - Nie.
Musiałem pomyśleć.
To było największe wyzwanie w moim życiu.
To zarazem najbardziej niezapomniane i najpiękniejsze przeżycie.
Dziękuję wam.
Cóż…
Przede wszystkim
do końca chciałam pozostać szczera, nawet jeśli wydawałam się zmienna.
Ale cieszę się, że mogłam tu być sobą.
Bardzo dziękuję.
- Tak! - Ładnie.
Pokazałam, jaka jestem, bez udawania.
Kierowałam się tym, co czuję.
Być może niektórym się to nie spodoba.
Tak czy owak,
próbowałam robić to, co chciałam.
Bywało ciężko,
zabawnie, czasem serce zabiło mi mocniej,
czasem czułam się urażona.
Ale moim zdaniem
barwne życie i wszelkie wzloty i upadki
nadają życiu sens.
Jestem wdzięczna, że mogłam przeżyć coś takiego.
Szczerze.
Naprawdę.
Dziękuję za to. Szczerze.
W sumie Mina Sue wykazała się największą odwagą.
- Teraz to widzę. - Tak.
Pokazywała, co czuje.
Tak.
Jak nikt dotąd.
OSTATNI DZIEŃ
HAM YE-JIN
To najgorętsze piekło na świecie. Piekło Singli.
LEE HA-EUN
SONG SEUNG-IL
A teraz…
KIM MIN-GEE
…dokonacie ostatecznych wyborów.
KIM JAE-JIN
YOUN HYUN-JAE
CHOI MINA SUE
LEE SUNG-HUN
JO I-GEON
KIM GO-EUN
Jeśli nie chcecie nikogo wybrać…
WOO SUNG-MIN
SHIN HYEON-WOO
…możecie odstąpić od dokonywania ostatecznego wyboru.
PARK HEE-SUN
Po raz pierwszy w Piekle Singli
uczestnicy mogą się wycofać, jeśli nie chcą nikogo wybrać.
Myślicie, że ktoś to zrobi?
- Tak. - Co?
Kto?
Podejrzewam, że to może być Hee-sun.
- No tak. - Tak.
- Możliwe. - Tak.
- Podda się? - Możliwe.
Su-been przestał o nią zabiegać.
To zrozumiałe.
- Tak. - Mogłaby się poddać.
I jeszcze ktoś.
Kolejną osobą mogłaby być Go-eun.
- Co? - Co?
Poprzedniego wieczoru
I-geon nie potwierdził swoich uczuć tak, jak chciała,
więc nie ma pewności co do niego, choć pewnie to jego by wybrała.
Możliwe więc, że nie zdecyduje się dokonać ostatecznego wyboru.
- Rety. - Załóżmy, że tak się stanie.
Jin-young, oficjalnie pochwalę cię za najlepszą intuicję.
Poważnie.
A jak nie, to stawiasz wszystkim kolację.
Super.
Jin-kyung.
- Okażę się bystry? - Serio.
- Zobaczymy. - Czy tępy?
- Tępy. - Postawi nam dziś kolację?
Kurczę.
Kim Min-gee.
Podejdź do Bramy Piekła.
Nie cierpię być pierwsza.
Nie chcę być pierwsza.
Ten, kto wybrał Min-gee,
niech stanie naprzeciwko niej.
Nie szczerz się.
Przy niej czułem się sobą.
Lubię uczucie motylków,
ale najlepiej czułem się, mogąc się przy niej wyluzować.
Tylko przy niej naprawdę czułem się sobą.
Uśmiecha się od ucha do ucha.
Jest szczęśliwa.
Nawet wyglądają podobnie.
Stań porządnie.
Dobra robota.
Pójdźmy coś zjeść.
O co chodzi?
Cóż…
Nie wierzę w przeznaczenie.
Ale czuję…
że właśnie tu je znalazłam.
Lubię rywalizować.
„Seungri” znaczy wygrywać,
a „ildeung” numer jeden.
Dlatego cię lubię, Seung-il.
„Seungri” i „ildeung”.
- Akrostych. - Tak, Seung-il.
- Akrostych z imieniem Seung-il. - Cała Min-gee. Jak miło.
Krępuję się.
Lubię cię. Podobasz mi się.
No co?
Pięknie.
Lubię cię. Podobasz mi się.
Szczęściarz.
Kim Min-gee, ujawnij swoją ostateczną decyzję.
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
Song Seung-il.
No już. Chodź tu.
- Krępujesz się? - Co?
Trzymajcie się.
Pa.
Spletli dłonie.
O kurczę.
- Jak to było? Seung-il? - „Seung” i „il”
Wygrywać to „seungri”, pierwsze miejsce to „ildeung”.
Sprytnie to wymyśliłaś. Dobry tekst.
- Co nie? - Tak.
Twój był słaby.
- Mój? - Tak.
Mówiłem szczerze.
- To, co… - To, co chciałeś? Ja też.
Czemu tylko ja tak się obnażam?
Mnie jest łatwiej? A ty to co?
Następnym razem.
Następnym?
- Nie będzie okazji. - Nie umiem się wysławiać.
- Ale dla mnie… - Moje…
Zrób to dla mnie!
- Dobra. - Dla mnie!
Jejku, stopy mnie bolą.
- Ponieść cię? - Tak.
Weź mnie na barana.
Naprawdę mnie niesiesz!
W sukience?
Właśnie. Do tego ma rozcięcia.
Nie przejmuje się.
- Co jej tam. - Cała Min-gee.
Twarda zawodniczka.
- Tak. - Spójrzcie na nią.
Niecodzienny widok.
W sukience na barana.
- Szalona. - Cała Min-gee.
Spektakularne wyjście.
- Serio. - Rety.
Park Hee-sun.
Podejdź do Bramy Piekła.
Nie wiem, co zrobi Hee-sun.
Może nikogo nie wybierze.
Nie wiadomo.
Ten, kto wybrał Park Hee-sun,
niech stanie naprzeciwko niej.
Zaskoczyła mnie jej wytrwałość
i dlatego się w niej zakochałem.
Serce nie sługa.
Jeśli mnie nie wybierze,
wskoczę do morza.
Wyglądają niepewnie.
Przede wszystkim
byłem ci wdzięczny za wszystko, co dla mnie robiłaś.
Dzięki tobie
Piekło wydało się Rajem.
Cóż…
Luz.
Zwykle chowam urazę.
To nie było nic poważnego.
Tak to widzę.
Nie wygląda na szczęśliwą.
Chyba się wycofa.
Nie cieszy się.
Park Hee-sun, ujawnij swoją ostateczną decyzję.
Czy będzie pierwszą osobą, która się podda?
Wątpię.
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
Zrobi to?
Powiedz.
„Su-been”?
„Nikt”.
- „Nikt”. - Chyba.
- Nie. - Co? Na pewno Su-been.
Nie.
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
Lim Su-been.
- Widzicie? - Dobra.
Powinni teraz ze sobą pogadać.
- Właśnie. - Szczerze.
- Brawo. - Su-been.
Szczera rozmowa.
Byłeś pierwszą osobą,
o którą zabiegałam i której okazałam uczucia.
Dzięki tobie poznałam się od tej strony
i Piekło było dla mnie jak Raj.
Pójdźmy zjeść coś pysznego.
Chodźmy.
Zwykle chowam urazę,
więc nie byłam całkiem z niego zadowolona.
Ale sam przyszedł i poprosił o rozmowę.
Hee-sun.
DZIEŃ 8
- Śpisz? - A co?
Źle się czujesz?
Nie.
Przyszedł do niej.
- Ach tak. - Zjawił się.
- Porozmawiali. - To dobrze.
Chciałem wyjaśnić wszelkie nieporozumienia.
Nie planowaliśmy spać w jednym łóżku.
Przysięgam. To nic nie znaczyło.
Przepraszam, że ci nie powiedziałem.
Nie przeszło mi przez myśl.
Przepraszam.
- Wyjaśnili sobie to. - Tak.
- Nie pokazali nam tego. - Szkoda.
- No tak. - Właśnie.
- Źle to odebraliśmy. - Inaczej byśmy zgadli.
- Ukryli to? - Celowo.
Żebyśmy nie wiedzieli.
- Dla emocji. - Żeby nas zmylić.
Trzymali nas w napięciu.
Mam wyrzuty sumienia,
bo nie powiedziałem ci tego od razu.
Tak jak mówił Seung-il.
- Tak. - Dokładnie.
Zrozumiałem, że musiałaś czuć się okropnie.
To wszystko…
To przeze mnie.
Nie potrafię wyrażać uczuć.
- Na to wygląda. - Tak.
Nawaliłem pod tym względem.
Nie mówisz, co się dzieje.
Więc nie wiedziałam, co czujesz.
- Naprawdę? - Tak.
- Chcę nad tym popracować. - Nad czym?
- Że jestem zbyt zamknięty. - No tak.
Nie szkodzi.
Będę wyrozumiała.
- Prawie wypadłem z łask? - Tak.
W pewien sposób to,
że tak mnie to zabolało,
pokazało mi, jak bardzo mi na nim zależy.
Dało mi to szansę zrozumieć,
co do niego czuję.
DZIEŃ 9
Jejku. Jak tu ładnie.
Już.
- Przysuń się. - Razem?
Zróbmy sobie razem.
Jeden, dwa, trzy.
- Dobrze wyszło? - Tak.
Jeden, dwa, trzy.
Dobrze wyszło.
- Tak. - Urocze są.
Podobają mi się.
Jesteśmy podobni.
- Tak? - Nieprawda?
Podobno to znak, że będziemy razem.
Wyglądamy podobnie.
Cieszę się, że tu byłem,
bo poznałem wspaniałą osobę.
Cieszę się na myśl, że spędzę z nią czas
także po programie.
Weź jeden.
Błękit ci pasuje.
- Serio? - Tak.
Co mam z nim zrobić?
- Dobra. - Po co mi?
- Pasuje do sukienki. - No tak.
Pochwal się.
- Kwiatkami? - Tak.
Jak na zaręczyny.
Głuptas z ciebie.
- Wyznał jej miłość? - Nie.
Przesłyszałem się.
Wszystko jedno.
- Teraz są razem. - Tak.
WCZEŚNIEJ
Jeśli chodzi o mnie,
dzięki naszym rozmowom
bardziej cię polubiłam.
W miarę jak cię poznawałem,
coraz więcej odkrywałem na twój temat.
To mnie w tobie pociągało.
Chciałbym dalej się z tobą widywać.
Dobrze.
Możesz mówić mi „skarbie”.
- Byle nie na pan. - Samo Been?
Może być.
Słodko.
Dobrze. Chodźmy.
- Skarbie. - Rety.
No?
Co mi zaserwujesz?
Co zechcesz.
Na co masz ochotę?
Cokolwiek.
Spoko.
- Wiesz co? - Co?
Miałam powiedzieć to, co ty.
- Tak? - Zatkało mnie.
- Serio? - Pomyślałam: „Co teraz?”.
Ukradłeś mi mój tekst.
- To przeznaczenie. - Pasujemy do siebie.
- Pierwszy raz trzymamy się za ręce. - Masz drobne dłonie.
- Tak? - Tak.
Delikatne.
Jak udało ci się zerwać ogon?
Mocno złapałam.
Zapadło mu to w pamięć.
- Tak. - Racja.
- Gratulacje! - Druga para.
Gratulujemy.
Druga para.
Hee-sun miała pretensje do Su-beena.
- Rozczarował ją. - Tak.
Ale porozmawiali.
Wyjaśnił jej.
Myślałem, że będą skrępowani, a jednak nie.
- Tak. - Racja.
- Fajna para. - Trzymają się za ręce.
To prawda. Będą słodką parą.
Zbliżyli się bardziej, jak tylko opuścili to miejsce.
Muszą tylko ze sobą rozmawiać.
Świetnie.
Choi Mina Sue.
Podejdź do Bramy Piekła.
Ten, kto wybrał Choi Minę Sue,
niech stanie naprzeciwko niej.
Bardzo mnie pociągała.
Bardziej niż inne.
Chcę poznać ją lepiej, jak opuścimy to miejsce.
Czy to w Korei,
czy w Ameryce,
wszędzie cię znajdę.
Rany.
- Jejku. - Brawo.
Mój Boże.
Cóż…
Spośród wszystkich to właśnie przy tobie
stawałam się osobą, którą lubię najbardziej.
Nie wyobrażam sobie, by miejsce to opuścił ze mną kto inny
niż Sam.
Sam.
Tak.
Bardzo ci dziękuję.
- Wzruszył się. - Tak.
- Zatkało go. - Popłacze się.
- Rety, Sung-hun. - Wiedziała…
Że po angielsku będzie lepiej.
Dlatego to zrobiła.
Choi Mina Sue, ujawnij swoją ostateczną decyzję.
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
Sam Lee.
Wspaniale.
- Cudownie. - Pięknie.
Też sporo ze sobą przeszli.
Tak.
Chodźmy.
Nie tak.
Nie spodziewałem się, że tak się to skończy.
Co nie?
- Bo nie umiałaś się zdecydować. - Kto, ja?
Ty też.
Chciałeś przyjaźni.
Mówiłeś, że chcesz się kumplować.
Nie żartowałem.
Różowy Sung-hun, w różowej koszuli.
Przeklęty róż.
Przebolałem to.
Lee Joo-young.
Podejdź do Bramy Piekła.
Ten, kto wybrał Lee Joo-young,
niech stanie naprzeciwko niej.
Od początku zależało mi tylko na Joo-young,
więc była moim ostatecznym wyborem.
Pasowaliśmy do siebie i najlepiej mnie rozumiała.
Do tego była najpiękniejsza.
To wszystko.
Dziękuję za wspólnie spędzony czas w Piekle.
Chodźmy stąd, żeby porozmawiać.
Joo-young.
Masz przepiękny uśmiech.
Jae-jin.
Spędziłam wiele miłych i romantycznych chwili
w Piekle.
Pójdziemy razem na lody?
Hyun-jae.
Byłeś taki opanowany, jestem ci wdzięczna.
Podobała mi się twoja niezmienna wytrwałość.
Przy tobie mogłam czuć się jak dziecko.
Wybrałabym się z tobą na kalguksu.
Lee Joo-young, ujawnij swoją ostateczną decyzję.
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
Kim Jae-jin.
Idziemy?
Chodź, kotku.
Chodź ze mną!
- Rety. - No tak!
- Tak jak chciała. - Rety.
Słodka para.
Chodź ze mną!
Adoptowałam cię.
Chodź. Ruszaj.
Kod wprowadzony.
Co ci odbiło?
Chyba źle cię zaprogramowałam.
Nie ten kod.
Jak miło.
- Spocona? - Tak.
I co myślisz?
Co?
Mówiłem poważnie.
Dzięki za każdą chwilę.
Z miejsca się zakochałeś.
- Wiem to. - Nieprawda.
- Prawda. - Dopiero po rozmowie.
Zabujałeś się.
- Nie od razu. - Nie kłam.
Dlatego cię lubię.
Nie zależy mi na wyglądzie.
Tylko na rozmowie.
No i?
- To… - Oczywiście jesteś piękna.
- To istotne. - Tak.
- Tym bardziej cię lubię. - To dobrze.
Szczerzę się jak głupek.
Są ze sobą szczęśliwi.
Jin-kyung, adoptuję cię!
Nie zapędzaj się.
„Nie zapędzaj się”?
Rety.
Jejku.
Przepraszam.
- Sporo się od niego nauczyłem. - Tak.
Jest godny podziwu.
- Fajny gość. - Zawsze wie, co powiedzieć.
Kim Go-eun.
Podejdź do Bramy Piekła.
Ten, kto wybrał Kim Go-eun,
niech stanie naprzeciwko niej.
Kurczę.
- Żaden nie odpuścił. - A jednak.
- Cała trójka. - Wszyscy podeszli.
Wybrałem Kim Go-eun.
Nadal będę się nią interesował
i będę chciał ją bliżej poznać.
Chcę postąpić zgodnie z tym, co czuję.
I czuję, że ja i ona myślimy podobnie.
Bardzo mi się podoba. Serce mi waliło.
Dlatego nie potrafiłem odpowiednio wyrazić tego, co czuję.
A jak nikogo nie wybierze?
Zobaczymy. Nie mogę się doczekać.
- Co nie? - Wybierze kogoś.
- Tak. - Umieram z ciekawości.
Wybierze kogoś.
To było wyzwanie zarówno dla ciała, jak i dla ducha.
Dałaś radę.
Może wyjdziemy stąd razem?
Dobra robota.
Dobrze się bawiłem.
Pozbądź się wątpliwości.
Upał dziś. Zmykajmy stąd.
Tęskniłem za tobą.
Czekałem.
Bardzo cię lubię, Go-eun.
Hyeon-woo, przy tobie
czułam się jak na randkach za czasów nastolatki.
Dziękuję, że przypomniałeś mi ten czas niewinnej miłości.
Byłam wdzięczna, że niezmiennie okazywałeś swoje uczucia.
Zatem…
Cóż…
Wybierze kogoś?
Myślę, że tak.
- Powinna. - Nie sądzę.
- Przemyślała to. - Zrobi to.
Nie sądzę.
Zmagam się z wyborem
między Sung-minem a I-geonem.
Obaj działają na mnie w różny sposób.
Jesteś przystojny.
A ty piękna.
Musiałam się zastanowić, przy którym z nich
czuję się lepiej.
I-geon, bardzo lubiłam nasze rozmowy.
I przy tobie łatwo mi było
wyrażać swoje myśli.
Czułam się na luzie
i byłam taka, jaką siebie lubię najbardziej.
Powinniśmy znów polecieć do Raju.
Czarnowidz z ciebie.
Kto to będzie?
- I-geon. - To musi być I-geon.
A co ty myślisz?
- I-geon. - Prawda?
- Tak. - Żadnych niespodzianek.
- Nie. - I-geon.
Kim Go-eun, ujawnij swoją ostateczną decyzję.
- Aż strach. - Co nie?
- Nie no. - Że się podda?
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
- I-geon. - I-geon.
- Wiadomo.
Denerwuję się.
Osobą, z którą chcę opuścić Piekło, jest…
Woo Sung-min.
Co?
- Serio? Aż mam ciarki. - Serio?
Czemu?
Woo Sung-min.
- Za ręce. - Za ręce.
Piechotą do Raju.
Chodźmy.
- Idziemy. - Idziemy.
To musiało być trudne.
Dobra robota.
Nareszcie koniec.
Super.
- Super. - Tak.
Chodźmy.
Nie może się z tym pogodzić.
- Nie będzie łatwo. - Nie może się pogodzić.
Go-eun ma własne standardy, jeśli chodzi o mężczyzn.
- Tak. - Nie miała pewności.
Sung-min nie zasiał w niej wątpliwości.
Wyznawał jej uczucia.
- To dlatego? - Kogoś takiego szukała.
- Pewnie dlatego go wybrała. - Możliwe.
Chcę usłyszeć ich rozmowy.
Całe cztery godziny.
Z I-geonem fajnie mi się rozmawiało
i podobał mi się na randkach,
ale spodziewałam się czegoś więcej po naszych późniejszych rozmowach.
Wydaje się zbytnio powściągliwy.
To mi nie pasowało.
Gdyby powiedział mi dokładnie, co czuje,
mogłabym lepiej to zrozumieć.
Wtedy byłabym nim dużo bardziej zainteresowana.
Przy Sung-minie czuję się wyluzowana.
Troszczył się o mnie, wykonując drobne gesty
i dbając o mnie nawet za moimi plecami.
Chyba dlatego właśnie wybrałam Sung-mina.
Wyrażanie uczuć jest dla niej istotne.
Pewnie oczekiwała dużo więcej.
Nam się zdawało, że I-geon zrobił dość.
- Ona chciała więcej. - Więcej.
- Taka już jest. - Jak Sung-min.
Ktoś, kto nie ustępował.
Ktoś, kto mówi jej o sobie i troszczy się o nią.
A I-geon nie?
- Myślę, że tak. - On też.
- Starał się. - Jak na kogoś takiego.
- Sporo zrobił. - Tak.
Nie sądzę, że mnie wybierze.
Próbuję się nie przejmować.
Nie mam wpływu na rezultat.
To jej decyzja i będę musiał się z nią pogodzić.
- Spodziewał się tego? - Też się z tym pogódźmy.
- Tak trzeba. - To my.
Nie umiemy się z tym pogodzić.
Wszyscy, tylko nie my.
- To był niespodziewany wybór. - To prawda.
To pierwsza para, którą wszyscy błędnie odgadnęliśmy.
Wiadomo, że lubi I-geona.
Tak nam się zdawało.
- A okazało się inaczej. - Wiecie co?
Każdy ma inną chemię.
Niektórych pociągają osoby,
które nie okazują uczuć, przez co czuje się niedosyt.
Z kolei inni potrzebują stałej uwagi
i miłosnych deklaracji.
Każdy jest inny.
Jako zapalona fanka,
z perspektywy widza, a nie członkini panelu,
osobiście miałam nadzieję, że wybierze I-geona.
- Tak czułam. - My też.
- Wczuliśmy się. - Oczarował nas.
- Zakochaliśmy się. - Tak.
- Ja też. - Chyba.
W końcu to jej wybór i jej związek.
- Oklaski. - Tak, Go-eun.
- Gratulacje. - Oby im wyszło.
- Oby zostali parą. - Uroczo wyglądają.
- Obiecujący początek. - Tak.
Moim ostatecznym wyborem
jest Kim Jae-jin.
Chodźmy coś przekąsić.
Mam nadzieję, że pozostaniemy przyjaciółmi.
Nikogo nie wybrałam.
Nie podejmę ostatecznej decyzji.
No dobrze. Gdybym miał podsumować
ten sezon Piekła Singli, powiedziałbym coś takiego.
- Brutalnie szczery. - Tak.
Uczestnicy mówili bez ogródek.
Często byliśmy w szoku i wiwatowaliśmy.
- Było wiele pamiętnych scen, prawda? - Tak.
Zaciekawiły nas nie tylko wybrane pary,
ale każda z osobna.
Każda miała interesującą chemię.
Słowem, pamiętny sezon.
Mówiliście o tym innym?
Rozpowiadałem o tym sezonie na prawo i lewo.
Ja też.
Że jest najbardziej fascynujący.
Najbardziej ekscytujący.
Też tak myślę.
Napisy: Ewa Nowicka