YOUN HYUN-JAE
SONG SEUNG-IL
PARK HEE-SUN
SHIN HYEON-WOO
KIM GO-EUN
KIM JAE-JIN
HAM YE-JIN
WOO SUNG-MIN
KIM MIN-GEE
LIM SU-BEEN
LEE SUNG-HUN
LEE JOO-YOUNG
CHOI MINA SUE
LEE HA-EUN
JO I-GEON
SINGLE'S INFERNO
May tanong ako kay Go-eun.
May moment bang nakapagpasya sa 'yo sa top pick mo ngayon?
At ano'ng moment 'yon?
Buweno…
-'Yong naging usapan ngayong araw. -Ngayon?
Doon ka nakapagpasya?
Sinasabi ko,
doon ko nakumpirma ang desisyon ko sa pag-uusap namin ngayong araw.
Wow.
Ibig sabihin, may chance silang tatlo.
-Oo. -Mismo.
Akala ko mas ipapakita ni Go-eun ang nararamdaman niya ngayon.
Napansin ko 'to noong una pa lang,
nagpatuloy na malito ang mga lalaki dahil sa pagiging malabo niya.
-Sayang. -Oo. Nakakapagod.
Gusto ko 'tong itanong kay Go-eun.
Sino'ng pangatlo sa kanila?
Kung di mo masasagot, makakainom ka.
-Oo. -Third place.
-Pangit na araw para sa third. -Oo.
Nakakatawa 'to.
Puwede kang uminom.
-Seung-il. -Ma'am.
Kailangan niyang uminom.
-Hala. -Grabe.
-Uubusin niya? -Hindi, isang lagok lang.
'Yong kaya lang.
Oo, 'yong kaya mo lang.
Sung-min, ano ang…
charming kay Go-eun?
Lahat.
Grabe.
-Naku naman. -Naku naman.
-Boo. -Lahat sa kanya. Bakit?
-Posible siguro 'yon. -Siguro.
-Oo. -Lahat.
-Puwede 'yon. -Talaga?
-Lahat sa kanya. -Talaga?
Malay ko.
Tanong para kay Hyeon-woo.
May gusto ka bang sabihin kay Go-eun?
-Wow. -Uy.
Gusto kong marinig.
Mula noong pinili kita,
sa 'yo lahat ng moment ko.
Grabe.
Naku.
Sa libro siya natuto.
-Kaya nga. -Puwede 'yon.
Aantigin niya sana.
-Oo nga. -Oo.
-Puwede 'yon. -Oo.
Mula noong pinili kita…
Ayoko nang makita 'yan.
Ba't n'yo ni-rewind? I-fast forward n'yo na.
Mula noong pinili kita,
sa 'yo lahat ng moment ko.
-Tingnan n'yo. -Ganoon din sila.
Kita? Di ba?
-Hindi tayo 'yong weird. -Mabuti naman.
-Tayo— -Nagtakip ako ng bibig.
Akala ko, ang sama natin.
-Hindi pala. -Oo.
Nabalot si Hyeon-woo sa sarili niyang emosyon.
Do'n sa moment.
Jae-jin.
-Ano, Jae-jin? -Iligtas mo kami.
Mamamatay na ako. Tulong.
Grabe.
Pero masaya siguro si Go-eun.
Go-eun.
-Abala si Go-eun, ha. -Kaya nga.
-Iinom ulit siya. -Sikat ka.
Kanino ka nag-Paraiso nang higit sa isa?
-Sa iyo. -Mismo.
Iyon ang tanong mo?
-'Yon ang tanong mo? -Oo.
-Grabe. -Ang cute.
-Ang cute no'n. -Oo.
-Totoo. -Bago 'yon.
-Player siya. -Oo, bago 'yon.
-Sa iyo. -Mismo.
Iyon ang tanong mo?
-'Yon ang tanong mo? -Oo.
-Sige. -Kahit ako, masasagot ko 'yon.
Masasagot ko rin 'yon.
Ipinapamukha niya sa atin.
-Oo nga. -Oo.
-Ipinamukha niya. -Bakit?
Tatanungin ko si I-geon.
Ano'ng nagustuhan mo sa 'kin?
Ano'ng sasabihin niya ngayon?
Gusto kong malaman.
-Curious ako. -Ako rin.
-Curious ako. -Huling test.
Mag-i-stand out siya.
-Ito na. -Huling test.
Pahawak ako nito.
Sige.
Mas magiging madali kung mga di ko nagustuhan.
-Napakarami ng gusto niya. -Napakarami?
-Iyon na iyon? -Tapos na siya?
-Iyon lang? -Oo.
Minsan, masyadong nag-iisip ang mga tao kaya nagkakamali sila.
-Ito… -Nagpapaligoy siya.
-Gets ko siya. -Sa sitwasyong iyon,
-simple sana. -Siya, "Ikaw lahat ng moment."
-Oo. -"Lahat ng moment."
Isinagot na no'ng dalawa 'yong "lahat" at "bawat moment."
-Talaga? -"Moment."
Pakiramdam ko, nagpapaligoy-ligoy siya.
Sa sandaling iyon, inisip ko lahat ng date ko kasama si Go-eun.
Gusto kong sabihin lahat ng nagustuhan ko,
pero di ko masabi ang lahat ng naramdaman ko sa sandaling iyon.
Kaya sinabi ko na lang totoo.
'Yong reaksiyon ni Go-eun no'n…
Di ko talaga alam.
Di ko alam kung naiparating ko sa kanya.
Go-eun.
May gusto ka bang sabihin kay I-geon?
Buweno…
Sobra akong nagsaya sa date natin sa pool.
Sobrang memorable 'yon.
Ikaw ba, I-geon?
Sagutin mo dapat siya.
Sagutin mo siya.
Sabi ko na.
Nagsaya siguro siya sa pool.
Puwede 'yon.
Iyon lang.
Ayokong malaman kung ano'ng ginawa nila at kung ano ang nangyari.
Naisip ko lang na nagsaya siya.
Go-eun.
Sa lahat ng oras mo sa Impiyerno at Paraiso,
kailan 'yong pinakanakakakilig?
Pinakanakakakilig?
-Naku. -Diyos ko.
Uhaw siguro siya.
Ang dami niyang iniinom.
Di sasagot?
-Di na naman niya nililinaw. -Grabe.
Dami niyang itinatago.
Mahimibing ang itutulog niya.
-Oo. -Mahimibing ang itutulog niya.
Mahimbing talaga.
Mas pa ngayon.
-Go-eun. -Ba't mo ginagawa 'to?
Ba't di mo masagot ang tanong?
-Kaya nga. -Oo.
-Curious ako. -Magandang tanong 'yon.
-Oras nang magsalita. -Oo.
Ba't di mo masagot ang tanong?
Kasi…
Nakasama ko ang lahat.
Kinilig ka sa lahat?
Madalas siguro akong kiligin.
Sinasabi ko ang feelings ko
sa pag-uusap namin,
kaya naisip kong naipakita ko na iyon sa kanila.
Di ko kailangang
sabihin sa lahat ang nararamdaman ko.
-Gano'n nga siguro. -Oo.
Nasa sa kanya iyon.
Halos nakapagpasya na siya.
Sino sa tingin n'yo?
-Tingin ko, si I-geon. -Sa huli, si I-geon din ang tingin ko.
Ito ang nakakalungkot.
Sinabi na raw niya ang feelings niya
kina Hyeon-woo, Sung-min at I-geon, tama?
-Oo. -Pero hindi.
Pakiramdam ko di niya pa naiisip 'yon.
Gano'n lang siguro siya.
Di niya madirekta para hindi siya makasakit.
Oo, ang labo niya.
-Gano'n siguro siya. -Di siya sigurado.
-Oo, parang gano'n. -Oo.
Kung iisipin,
di rin naman siya sinuyo nang todo ni I-geon.
Excited pa nga tayo sa magbabago kay I-geon,
kasi di siya expressive.
-Wala rin siya masyadong ginagawa. -Pero ipinahayag niya.
Di raw niya mabilang ang gusto niya kay Go-eun at mas mabilis sabihin
ang mga ayaw niya.
-Di iyon "di mabilang." -'Yon ang tinutukoy niya.
Hindi.
-Teka. -Ipinahiwatig.
-Hindi. -Teka.
Mas maganda sana kung sinabi niyang "di mabilang."
Sinubukan niyang magpa-cool.
Pero ang opinyon ko, parang ginawa ni I-geon ang makakaya niya.
Na-pressure siya na baka nahuhuli na siya.
-Kaya nagmamasid na siya mula umpisa. -Oo.
Ang cute ng simangot niya.
-Ginagawa niya iyon. -Pag wala 'yong iba.
Sinabi niya ang feelings niya
-sa paraan niya. -Sinuguro niya.
"Sino'ng dalawang beses mong nakasama?"
-Oo. -Gusto niyang marinig ang pangalan niya.
-Ipinaalam niya sa paraan niya. -Oo.
Pero gaya ng sinabi mo, baka hindi 'yon sapat kay Go-eun.
Baka hindi pasado kay Go-eun ang ginagawa ni I-geon.
-Oo. -'Yong pagsabi niya.
-Dapat mas nilinaw niya. -Mismo.
-Marami sigurong ginagawa si I-geon. -Kaya mahirap.
Gusto niya ng expressive.
Si I-geon ang pinakahindi ganoon.
-Oo. -Pero siya ang pinakagusto niya.
Kaya nga ang ironic nito.
Mababago siguro ang pag-ibig ng ganitong kaliit na detalye.
Nasasaksihan nating nangyayari iyon ngayon.
Kahit tayo, di tayo nagkakasundo rito.
Siguradong pati 'yong viewers.
At dapat nating respetuhin ang opinyon ng lahat dito.
-Tama. -Ituloy natin.
Di ko inasahan ang debate rito.
Oo.
-Mag-toast tayo. -Sige.
-Cheers. -Good job, guys.
-Tagay? -Cheers.
Tagay!
-Tagay. -Tagay.
Tagay, Hee-sun.
-Sung-hun. -Cheers.
Iinumin natin?
-Cheers. -Cheers.
Cheers.
-Parang ito na talaga ang wakas. -Wag mong sabihing wakas.
-Nalulungkot ako. -Grabe.
Pero, seryoso.
Medyo nakakalungkot isiping ito na ang wakas.
Sobrang saya ko at nakilala ko kayong lahat.
Masaya sana kung magkikita pa tayo kahit nakaalis na tayo rito.
Makakaiyak ka?
-Umiiyak ka? -Hindi.
Nag-isip ako.
Isa sa pinakamahirap na sandali ng buhay ko ang pananatili rito.
Pero ito rin ang pinaka-memorable at pinakamagandang sandali.
Salamat.
Buweno…
Una sa lahat,
gusto kong maging totoo hanggang sa huli kahit na parang ang rupok ko minsan.
Pero masaya akong naging totoo ako sa sarili ko habang nandito ako.
Maraming salamat.
-Okay! -Ang galing niya.
Nagpakatotoo ako nang walang pagkukunwari.
Sinunod ko lang ang nararamdaman ko.
Baka may mga umayaw sa akin dahil sa ikinilos ko.
Pero sa kabila no'n,
sinubukan kong kumilos sa kung ano'ng gusto ko, at ginawa ko.
May mga sandaling mahihirap,
masasaya, mga sandaling nagpakilig sa akin,
at mga sandaling sobrang nakakasakit.
Pero sa tingin ko,
ang makulay na buhay na napakaraming kasiyahan at kalungkutan
ay siyang tunay na makabuluhan.
Sobrang saya ko na maranasan ko ang ganitong bagay.
Seryoso.
Sobra-sobra.
Oo, maraming salamat. Totoo iyon.
Kung iisipin, si Mina Sue ang pinakamalakas ang loob.
-Naisip ko ngayon. -Oo.
Ipinakita niya ang lahat.
Oo nga.
Ang pinakatotoo.
HULING ARAW
HAM YE-JIN
Ang pinakamainit na impiyerno. Single's Inferno.
LEE HA-EUN
SONG SEUNG-IL
At ngayon…
KIM MIN-GEE
…gagawin ninyo ang inyong huling desisyon.
KIM JAE-JIN
YOUN HYUN-JAE
CHOI MINA SUE
LEE SUNG-HUN
JO I-GEON
KIM GO-EUN
Kung wala kang gustong piliin…
WOO SUNG-MIN
SHIN HYEON-WOO
…maaari mong hindi gawin ang iyong huling desisyon.
PARK HEE-SUN
Sa unang pagkakataon sa Single's Inferno,
makakaatras ang mga kalahok kung wala silang gustong pipiliin.
Pero may susuko kaya?
-Oo, meron. -Ano?
Sino sa tingin mo?
Parang di gagawin ni Hee-sun ang final pick niya.
-Oo. -Oo.
-Siguro. -Oo.
-At sumuko? -Oo, baka sumuko siya.
Kasi pagkatapos ng sandaling 'yon, di man lang siya sinuyo ni Su-been.
Maiintindihan ko.
-Oo. -Kahit sumuko siya.
At isa pa.
Kung may isa pa, baka si Go-eun.
-Ano? -Ano?
Kasi hindi niya nakuha
'yong reassurance na gusto niya kay I-geon,
di siya sigurado sa kanya, kahit parang siya ang top niya.
Baka magpasya siyang di gawin ang final pick niya.
-Grabe. -Kunwari ganyan nga.
E di, Jin-young, pinakamatalas ang instinct mo.
Seryoso ako.
At kung mali, manlilibre ka ng hapunan.
Ang galing.
Jin-kyung.
-Pinakamatalas ako? -Oo.
-Sige. -O pinakamapurol.
-Pinakamapurol. -Libre niya kaya ang hapunan?
Grabe.
Kim Min-gee.
Mangyaring pumunta sa Gate ng Impiyerno.
Ayokong nagsisimula ako.
Ayong nauuna.
Mga ginoo, kung si Kim Min-gee ang pinili ninyo,
mangyaring tumayo sa harap niya.
Wag kang ngumiti.
Naramdaman kong mas totoo ako pag kasama ko siya.
Ang sarap kiligin,
pero mas komportable ako kapag nakakapag-relax ako kasama siya.
Mas nagiging totoo ako kasama siya kaysa sa iba.
Ang laki ng ngiti niya.
Ang saya niya.
Medyo magkahawig sila.
Di siya mapakali.
Magaling.
Kumain tayo ng masarap.
Ano 'yon?
Bale…
Ako 'yong tipong hindi naniniwala sa tadhana.
Pero pakiramdam ko…
Natagpuan ko ang akin dito.
Palaban akong tao.
Gustong manalo, "seungri" sa Korean,
at mag-first, o "ildeung" sa Korean.
Kaya gusto kita, Seung-il.
Gusto niya "seungri" at manalo, "ildeung."
-Acrostic poem. -Gamit ang pangalan niya.
-Acrostic poem gamit si Seung-il. -Sasabihin niya 'yon. Ang ganda.
Nakakahiya 'to.
May feelings ako sa 'yo. Gusto kita.
Ano 'yon?
Gusto ko 'to.
May feelings ako sa 'yo. Gusto kita.
Suwerte niya.
Kim Min-gee, mangyaring sabihin ang huling desisyon mo.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Song Seung-il.
Halika. Tara.
-Nahihiya ka? -Ano?
Bye.
Magka-holding hands pa sila.
Grabe.
-Ano ulit iyon? "Seung-il"? -Oo, "Seung" at "Il."
Gustong manalo, "seungri," at mag-first, "ildeung."
Talaga? Alam mo, ang talino ng linyang 'yan.
-Kaya nga, di ba? -Oo.
Korni ng sa 'yo.
-Sa 'kin? -Oo.
-Seryoso ako sa sinabi ko. -Okay.
-Sinabi ko— -Ang gusto mong sabihin? Ako rin.
Okay.
Ba't ako lang 'yong nagsasabi ng mga korni na bagay?
Ba't mas madali para sa akin? Ba't ako lang?
Ako sa susunod.
-Susunod? -Oo.
-Wala nang susunod, bata. -Di ako magaling mag-express.
Ang emosyon ko…
Galingan mo!
-Okay. -Gawin mo para sa 'kin!
Grabe, ang sakit ng paa ko.
-Pasanin ba kita? -Oo.
Pasanin mo ako. Okay.
Pasan mo talaga ako.
Nakabestida pa siya niyan, ha.
Madalas di 'yan gagawin. May slit pa.
-Liban siya. -Wala siyang paki.
-Sige lang siya. -Gano'n siya.
Palaban talaga.
-Palaban. -Tingnan mo siya sa likod.
-Kakaiba iyon. -Oo nga.
Papasan nang nakabestida.
-Grabe. -Gano'n si Min-gee.
-Oo. -'Yon ang exit niya.
-Kaya nga. -Grabe.
Park Hee-sun.
Mangyaring pumunta sa Gate ng Impiyerno.
Di ako sigurado kay Hee-sun.
Baka di siya pumili.
Ang labo no'n. Pa'no na?
Mga ginoo, kung si Park Hee-sun ang pinili ninyo,
mangyaring tumayo sa harap niya.
Mas determinado siya kesa sa itsura niya,
kaya ako nagkagusto sa kanya.
Walang rason para magkagusto.
Kung di niya ako pipiliin,
tatalon ako sa dagat.
Medyo alanganin sila.
Una sa lahat,
nagpapasalamat ako sa lahat ng ginawa mo habang nandito tayo.
Dahil nandito ka,
parang Paraiso ang Impiyerno.
Bale…
Relax ka lang.
Ako ang tipong nagtatanim ng sama ng loob.
Hula ko, di 'yon ganoon kaseryoso.
'Yon ang tingin ko.
-Parang di siya masaya. -Oo.
Aatras siguro siya.
Di siya mukhang masaya.
Park Hee-sun, mangyaring sabihin ang huling desisyon mo.
Siya ba ang unang susuko sa kasaysayan ng show?
Duda ako.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Aatras ba siya?
Atras na.
"Su-been"?
"Wala."
-"Wala," -Di yata.
-Hindi. -Seryoso? Si Su-been 'yon.
Hindi.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Lim Su-been.
-Kita? -Okay.
Mag-date dapat sila at mag-usap.
Sana maging totoo sila.
-Buti naman. -Su-been.
Maging totoo pa.
Ikaw siguro ang unang taong
talagang sinuyo ko at pinakitaan ng feelings ko.
Salamat at inilabas mo ang pagiging matapat ko,
at dahil sa 'yo, para ding Paraiso ang Impiyerno.
Tara at kumain tayo ng masarap.
Tara.
Ako ang tipong nagtatanim ng sama ng loob,
kaya hindi ako lubos na nasiyahan sa kanya.
Pero inaya niya akong kausapin.
Hee-sun.
PANGWALONG ARAW
-Tulog ka? -Ano? Bakit?
May sakit ka ba?
-Hindi, ayos lang ako. -Okay.
Pinuntahan niya.
-Ah. -Nando'n siya.
-Nag-usap sila. -Mabuti naman.
Gusto kong sabihin 'to para linawin ang lahat.
Di kami nagtabi sa kama dahil pinag-usapan namin.
Seryoso. Hindi 'yon gano'n.
Sorry at hindi ko sinabi iyon.
Di ko naisip 'yon.
Sorry.
-Pinag-usapan nila 'yon. -Oo.
-Di ipinakita ng crew. -Sayang.
-Kaya pala. -Ito na.
-Mali ang intindi natin. -Masyado tayong tama.
-Tinago nila? -Oo.
Para mamali tayo.
-Para kabahan. -Para malito.
-Nakakakaba iyon. -Oo.
Nakokonsensiya rin ako
kasi dapat ako ang unang nagsabi no'n sa 'yo,
pero nauna pa si Seung-il.
-Oo. -Kaya nga.
Naisip kong mas sumama ang loob mo ro'n.
Kaya iyon…
Kasalanan ko.
Ang mali ko, di ako magaling magsabi ng nararamdaman ko.
-Parang nga. -Oo.
Nabigo akong gawin iyon.
Oo, di mo sinasabi.
Kaya di ko masabi kung ano'ng nararamdaman mo, Su-been.
-Ganoon ba? -Oo.
-Gusto kong baguhin 'yon sa sarili ko. -Baguhin ang ano?
-'Yong di ko pagsasabi. -Ah.
Subukan mo.
Iintindihin ko.
-Muntik ka nang ma-turn off? -Oo.
Kung iisipin,
'yong sama ng loob ko no'n
ang nagpatunay kung gaano ko kagusto si Su-been.
Kaya isa pang pagkakataon 'yon para ma-realize ko
ang feelings ko sa kanya.
PANGSIYAM NA ARAW
Grabe. Sobrang ganda.
Ito na. Grabe.
-Lapit ka. -Magkasama?
-Sige? -Tayong dalawa.
Isa, dalawa, tatlo.
-Okay ba? -Oo.
Isa, dalawa, tatlo.
Ang ganda.
-Maganda. -Ang cute.
-Wow. -Gusto ko 'to.
Medyo hawig tayo.
-Di ba? -Hawig tayo, 'no?
Nagkakatuluyan daw ang pareho ang panga.
Medyo hawig tayo.
Sobrang saya ko na sumali ako,
kasi nakakilala ako ng nakamamanghang tao.
Sumasaya ang puso ko na isiping makakasama ko ang ganoong tao
kahit pagtapos ng show.
Kuha ka ng isa.
Bagay ka sa asul.
-Seryoso? -Oo.
Ano'ng gagawin ko rito?
-Mabuti. -Para sa'n?
-Tulad 'to ng damit mo. -Oo.
Sabihin mo sa iba.
-May bulaklak ako? -Oo.
Ipagyabang mo.
Loko ka.
-"I love you"? -Hindi.
Mali ang dinig ko.
Ano naman kung iyon?
-Sila na ngayon. -Oo.
KANINANG UMAGA
Sa kaso ko,
mas kinakausap kita,
mas nagugustuhan kita.
Habang mas nakikilala kita,
araw-araw kong nakikita ang iba't ibang side mo.
At naaakit ako sa mga di inaasahang side mo.
Gusto kong makita pa rin kita.
Okay.
Tawagin mo 'kong "kuya."
-Wag Mr. Su-been. -Kung Been kaya?
"Kuya Been" dapat.
Ang cute.
Okay. Tara.
-Kuya. -Grabe.
Ha?
Ano'ng ililibre mo?
Kahit ano.
Ano ba'ng gusto mo?
Kahit ano.
Grabe.
-Alam mo ano? -Ano?
Sasabihin ko sana ang sinabi mo.
Nagulat akong pareho tayo.
-Talaga? -Iniisip ko, "Ano na?"
-'Yon mismo ang sasabihin ko. -Oo.
-Para tayo sa isa't isa. -Pareho tayo ng isip.
-Unang beses nating maghawak-kamay. -Oo. Maliit ang kamay mo.
-Talaga? -Oo.
Ang payat ng kamay mo.
Pa'no mo nahawakan 'yong buntot?
Mahigpit.
Memorable siguro 'yon.
-Oo. -Oo.
Pangalawang pares.
-Congrats. -Oo.
Pangalawang pares.
Sa huli, nagtampo si Hee-sun kay Su-been.
-Dismayado siya. -Oo.
Pero naayos nila.
-Oo. -Oo.
Di na ako nag-aalala, hindi pala sila di expressive.
-Oo. -Oo.
-Bagay sila. -Magkahawak kamay sila.
Hawak kamay sila. Bagay sila.
Parang mas naging okay sila pag-alis nila ng isla.
Kailangan lang nilang mag-usap pa.
Ayos 'to.
Choi Mina Sue.
Mangyaring pumunta sa Gate ng Impiyerno.
Mga ginoo, kung si Choi Mina Sue ang pinili ninyo,
mangyaring tumayo sa harap niya.
Sobra akong naakit sa kanya.
Pinakaespesyal siya sa akin.
At gusto ko pa siyang makilala sa labas nito.
Sa Korea man
o America,
pupuntahan kita.
Grabe.
-Grabe. -Pare.
Diyos ko.
Bale…
Tingin ko, sa lahat ng tao rito, nailabas mo talaga
ang version ng sarili ko na nagustuhan ko sa sarili ko.
Oo. At di ko maisip na umalis sa lugar na 'to
liban kung kasama ko si Sam.
Sam.
Ano?
Maraming salamat.
Na-touch siya.
-Nabigla talaga siya. -Paiyak siya.
-Grabe, Sung-hun. -At alam niya.
Mas mabuting sa Ingles 'yon.
Kaya nag-Ingles siya.
Choi Mina Sue, mangyaring sabihin ang huling desisyon mo.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si
Sam Lee.
Grabe, ang galing no'n.
Nakakamangha.
Ang dami ring pagsubok ng pares na 'to.
Oo.
Tara.
Hindi ganyan.
Di ko alam na mauuwi tayo sa ganito.
Di ba?
-Panay kasi ang paglilibot mo. -Teka, ako?
Hindi, ah. Ikaw rin.
Kaibigan sabi mo.
-'Yan— -Gusto mong magkaibigan.
Di ako nagbibiro.
Ang pink boy naming si Sung-hun ay pink ang suot.
Oo, ang sinumpang pink.
Naka-move na 'ko.
Lee Joo-young.
Mangyaring pumunta sa Gate ng Impiyerno.
Mga ginoo, kung si Lee Joo-young ang pinili ninyo,
mangyaring tumayo sa harap niya.
Si Joo-young lang ang gusto ko simula pa noong umpisa,
kaya siya ang huli kong desisyon.
Siya ang pinakasuwak at nakakaintindi sa akin.
Tingin ko rin, siya ang pinakamganda.
'Yon lang.
Salamat sa pagsama sa akin habang nandito tayo sa Impiyerno.
Tara at mag-usap tayo sa labas.
Joo-young.
Napakaganda ng ngiti mo.
Jae-jin.
Naging relaxing at romantic ang oras natin
sa Impiyerno.
Gusto mo bang mag-ice cream?
Hyun-jae.
Ang cool mo talaga, at nagpapasalamat ako sa 'yo.
Masaya akong di ka nagbago.
Dahil sa 'yo, parang bata ulit ako.
Dapat mag-kalguksu tayo.
Lee Joo-young, mangyaring sabihin ang huling desisyon mo.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si
Kim Jae-jin.
Tara?
Tara, miming.
Halika rito!
-Grabe. -Ganyan.
-Iniisip niya 'yon. -Grabe.
Ang cute nilang pares.
Halika rito!
Aampunin kita!
Halika. Tara.
Beep.
Input complete.
Di mo puwedeng sabihin nang ganoon.
Parang mali ang na-input ko sa 'yo.
Mali ang pagka-code mo.
Ayos 'to.
-Tinutuyo mo ang pawis. -Oo.
Ano sa tingin mo?
Ako?
Seryoso ako ro'n.
Tuwing kasama ka.
Nahulog ka pagkakita mo sa akin.
-Alam ko 'yon. -Ako, hindi.
-Alam mo. -Pagkatapos nating mag-usap.
Nahulog ka sa 'kin.
-Di agad-agad. -Agad-agad.
Kaya mas gusto kita.
Hindi sa itsura ang ideal type.
-Okay. -Iyon ay ang makakausap ko.
At?
-'Yon— -Siyempre, maganda ka.
-Mahalaga 'yan. -Oo.
-Mas gusto pa kita ngayon. -Mabuti.
Di ko alam ba't ako nakangiti na parang tanga.
Tingin n'yo kung ga'no sila kasaya.
Jin-kyung, aampunin kita!
Umayos ka.
"Umayos ka"?
Grabe.
Naku.
Sorry.
-Ang dami kong natutuhan kay Jae-jin. -Oo.
Nakakatuwa siya.
-Cool siya. -Marami siyang tamang sagot.
Kim Go-eun.
Mangyaring pumunta sa Gate ng Impiyerno.
Mga ginoo, kung si Kim Go-eun. ang pinili ninyo,
mangyaring tumayo sa harap niya.
Grabe.
-Di sila sumuko. -Heto na.
-Pumunta silang tatlo. -Pumunta sila.
Si Kim Go-eun ang huling desisyon ko.
Magiging curious pa rin ako sa kanya sa labas,
at gusto ko pang makilala siya.
Gusto kong sundin ang nararamdaman ko.
Nararamdaman kong pareho kami ng nararamdaman.
Gustong-gusto ko siya, at kabado ako.
Kaya naiilang akong ipahayag ang nararamdaman ko.
Pa'no kung sumuko siya?
Panoorin natin. Gusto kong malaman.
-Hindi, 'no? -Pipili siya.
-Oo. -Curious talaga ako.
Magpapasya siya.
Sobrang nakakapagod siguro, physically at mentally.
Ginalingan mo.
Ba't di tayo maglakad?
Bale, ang galing mo.
Nagsaya ako.
At wag ka nang malito.
Mainit ngayon. Umalis na tayo.
Na-miss kita
at naghintay ako.
Gustong-gusto kita, Go-eun.
Pag kasama kita, Hyeon-woo,
napapaalala mo kung paano ako bilang teenager.
Salamat sa pagpapaalala sa akin ng bata at inosenteng pag-ibig na iyon.
Nagpapasalamat akong ipinakita mo ang feelings mo nang walang pagbabago.
At…
Bale…
Magpapasya ba?
Parang. Oo.
-Dapat lang. -Hindi yata.
-Pinag-isipan niya 'to. -Magpapasya siya.
Hindi.
Para sa huling desisyon ko,
nahihirapan akong pumili sa pagitan nina Sung-min at I-geon.
Alam kong magkaibang side ko ang nailalabas nila.
Napakaguwapo mo.
Ang ganda mo.
Kaya pinag-iisipan ko kung ano'ng side ang pinakagusto ko
sa dalawang iyon.
I-geon, sobra akong nagsasaya pag kausap kita.
At sa iyo ako
pinakanakakapagsabi ng iniisip ko.
Sa 'yo ako pinaka-relax,
at inilabas mo ang paborito kong side ko.
Bumalik dapat tayo sa Paraiso.
Pangit ng kutob mo.
Sino kaya?
-Si I-geon. -Si I-geon dapat.
Ikaw ba? Sino iyon?
-I-geon. -Di ba? Si I-geon.
-Dapat. -Walang twist.
-Hindi. -Oo, si I-geon.
Kim Go-eun, mangyaring sabihin ang huling desisyon mo.
-Ba't natatakot ako? -Di ba?
-Imposible. -Kung susuko siya?
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
-I-geon. -I-geon.
-Si I-geon. -Dapat.
Kinakabahan ako.
Ang gustong kong makasamang umalis sa Impiyerno ay si…
Woo Sung-min.
Ano?
-Kinilabutan ako. -Seryoso?
Wow.
Bakit?
Woo Sung-min.
-Hawak kamay. -Hawak kamay.
Maglakad tayo pa-Paraiso.
Tara.
-Tara. -Tara.
-Ang hirap siguro. -Oo.
Magaling.
Grabe, tapos na.
Ang saya nito.
-Ayos ito. -Oo.
Tara.
Grabe. Di niya matanggap.
-Di 'yon madali. -Di niya matanggap.
May sariling standard siguro si Go-eun pagdating sa mga lalaki.
-Oo. -Dahil siguro sa kalituhan.
-Di siya pinagduda ni Sung-min. -Oo.
Nagsabi siya sa kanya.
-Dahil do'n? -Gusto niya ng ganoon.
-Kaya niya siguro pinili si Sung-min. -Ganoon nga siguro.
Gusto ko silang pakinggan.
Ang apat na oras na usapan nila.
Sobrang nagsasaya akong kausap si I-geon,
at naakit ako sa kanya sa mga date,
pero nag-expect ako sa mga pag-uusap namin pagkatapos no'n.
Parang siya ang tipong di nagsasabi.
Kaya 'yon ang naging downside.
Sana sinabi niya lahat ng nararamdaman niya,
para maiintindihan ko kung ano iyon.
Para lumalim pa ang pagkagusto ko sa kanya.
May paraan si Sung-min na gawin akong relax.
At may mga ginagawa siya para bantayan ako
at alagaan ako kahit hindi ako nakatingin.
Kaya siguro ako nagdesisyon kay Sung-min.
Gusto niya ng expressive.
Oo, higit pa siguro ang gusto niya.
Akala natin, sapat na ang kay I-geon,
-pero higit pa ang gusto niya. -Oo.
-Ganoon siya. -Gaya ni Sung-min.
-Laging pumupunta. -Oo.
Gusto niya sa nagkukuwento at patuloy na binabantayan siya.
Expressive si I-geon?
-Tingin ko. -Tingin ko rin.
-Ginawa niya ang best niya. -Lalo na sa gaya niya.
-Sinubukan talaga niya. -Oo.
Duda akong pipiliin niya ako.
Sinububukan kong di magpadala sa resulta.
Isang bagay 'yon na hindi ko mababago.
Desisyon niya 'yon, kaya tatanggapin ko lang ang resulta.
-Alam na niya? -Oo. Tanggapin din natin.
-Oo nga. -Tayo lang.
-Tayo lang ang ayaw. -Oo.
Oo, tayo lang.
-Pero di inaasahan ang choice niya. -Oo nga.
Sila ang unang pares na hindi nahulaan ng lahat.
Alam nating si I-geon.
-Akala natin. -Oo.
-Pero iba pala. -Alam n'yo,
nag-iiba ang chemistry depende sa tao.
Naaakit ang iba
sa di nagpapakita ng feelings at inuuhaw sila.
Pero may mga taong kailangang nandoon ka
at sabihin ang pagmamahal mo.
Iba-iba tayo.
Bilang manonood,
na pinapanood ito bilang viewer at hindi host,
siguro umasa akong piliin niya si I-geon.
-Para sa 'kin. -Lahat tayo.
-Damang-dama natin. -Naakit tayo.
Nahulog tayo sa kanya.
-Ako rin. -Siguro.
Sa huli, choice at relasyon iyon ni Go-eun.
-Palakpakan siya. -Go-eun.
-Congrats. -Sana magawa nila.
-Maging totoong couple. -Bagay sila.
-Magandang simula ito. -Oo.
Ang huling desisyon ko
ay si Kim Jae-jin.
Lumabas tayo at kumain.
Sana maging komportable tayo at maging magkaibigan.
Wala akong gustong piliiin.
Di ko gagawin ang huling desisyon ko.
-Grabe. -Naku.
Sige. Kung ilalarawan ko
itong season ng Single's Inferno, ito ang masasabi ko.
-Totoong-totoo. -Seryoso.
Dito sa season, napakaprangka ng mga kalahok.
Ginugulat at pinapamangha nila tayo.
Napakaraming memorable na scene, tama?
At di lang iilang pares ang nagustuhan natin.
Na-enjoy natin lahat.
Di ko akalaing ganito ang chemistry.
Sobrang memorable nitong season.
Nasabi n'yo na ba ito?
Sinasabi ko sa iba ang season na ito.
Ako rin.
Pinaka-interesting ito.
Ito na ang pinaka-exciting.
Sa tingin ko rin.
Nagsalin ng Subtitle: Christianne