LEE SI-AN
CHUNG YOU-JIN
KIM MIN-SEOL
BAE JI-YEON
KIM HYE-JIN
KIM A-RIN
PARK HAE-LIN
KIM TE-HWAN
KOOK DONG-HO
JANG THEO
KIM JEONG-SU
YUK JUN-SEO
AN JONG-HOON
SINGLE'S INFERNO
Kim?
Önce kim geldi?
Hop, n'aber?
Hop! Dur…
"Hop, n'aber?"
Hop, n'aber?
Hop! Dur…
Tanrım, çok komiksin.
Jun-seo bizim odaya ilk kez beni almaya geliyor.
Gidelim.
Nereye?
Dışarı çıkalım.
Dışarısı derken?
Güzel bir yer biliyorum.
Kapıyı çalışı çok komik.
Sanırım herkes son enerjisini kullanıyor.
Evet.
Tanrım.
O soru Si-an'ın kalbini yine hızla çarptırdı.
Bu sefer söyleyiş şekli hoştu.
-Evet. -"Hop" derken.
Si-an'ın gülüşünü gördünüz mü?
-Evet. -Gördüm.
-Hoşuna gitti. -Beraberlik var, değil mi?
Bence öyle.
Beraberlik yok.
-Jun-seo önde olabilir. -Öyle mi?
Jun-seo 60-40 önde.
-Evet. -İnanılmaz.
Yüzde 60 Jun-seo, yüzde 40 Jeong-su.
"Yüzde altmış."
Jun-seo galiba Si-an ile konuşmaya gitti.
Kafası çok dolu gibiydi.
-Ne? -Kafası çok dolu gibiydi.
Eminim öyledir.
Dün bir karara varmış gibiydi.
-Dün mü? -Evet, büyük ölçüde.
Bence kararını verdi.
Bunu düşünüyor olamaz.
Ona güvence verme. Vakti değil.
Ne oldu sana böyle?
-Ne mi oldu? -Önce bana geldin.
Değil mi? Uzun süre oldu, belki de ilk kez geliyorum.
Biraz şaşırdım.
-Öyle mi? -Evet.
Bir işi tam yapmalısın.
Ne yapıyorsun? Ne? Neden öyle gülümsüyorsun?
Niye gülüyorsun?
Seni görmek güzel.
-Anladım. -Evet.
-Dün… -Ne yaptın?
Dün…
Sen seçim yaparken seçilmeyeceğimi biliyordum.
-Ben… -Öyle mi?
Evet, başkasını seçersin dedim.
-Evet. -Ama…
-Olup bittiğinde… -Evet?
Canım çok yandı.
Yani gerçekten çok şaşırdım.
-Anladım. -Hislerim.
-Evet. -Hislerim.
Cennet'e çok gittim, gitmediğime pişman değilim.
Evet.
Ama dün Cehennem'de gökyüzü çok güzeldi.
-Yani… -Evet.
Birlikte görsek güzel olurdu diye düşündüm.
Eyvah.
-Neyin var? -Ne?
Bitti!
"Cidden öyle dedi mi?"
-Si-an böyle düşündü. -Değil mi?
-Bakışı paha biçilmezdi. -Evet.
Çok tatlıydı.
Eyvah.
Neyin var?
Böyleydi işte.
Bire bir konuşmalar da olmadı.
Peki.
Dışarıda toplanıp konuştuk.
Sonra erkenden yattık. Sanırım saat 11 gibi.
-Erkenmiş. -Evet.
Erkenden ve iyi uyudum.
Bugün daha iyiyim.
-Öyle mi? -Evet.
Anladım. Güzel.
Evet.
-Böyle oldu işte. -Evet.
-Seninle iki kere Cennet'e gittik. -Evet.
İkinci gittiğimizde
nasıl davrandığımı düşündüm.
"Aklım başıma geldi."
-Evet. -Yatmadan önce bunu düşündüm.
Anladım.
-Peki… -Hallettin mi?
Evet.
Min-seol'e de söyledim.
Böyle yaptım.
-Anladım. -Evet.
-Üstüme düşeni yaptım. -Evet.
-Yarım kalan işlerimi hallettim.
Ve duygularımı açıkça ifade ettim.
Artık hiçbir şey için çaba göstermeme gerek yok.
O zaman tek yapman gereken daha tatlı olmak.
Doğru.
Buna uğraşacağım.
Evet, yumuşak ol biraz.
Evet.
-Biraz daha tatlı olmalısın. -Evet.
-Bana ismimle hitap et. -Ne?
Si-an.
Pratik yapmam lazım.
-Hop, Si-an. -"Hop" yok.
-Adım Hop değil. -Peki.
Adım Si-an.
Tamam.
Değişmek istiyor.
Canavar evcilleşiyor.
Son gün, inanamıyorum.
Evet.
Bir şekilde
-seninle çok kez Cennet'e gittim. -Evet.
Birlikte çok vakit geçirdik.
-Evet. -Hiç pişmanlığım yok.
-Evet. -Çok vakit geçirdik.
-Haklısın. -Evet.
İçimdeki hisler…
Evet.
-Cennet'teki ilk randevumuzda konuşurken… -Evet.
-İçimi döktüm. -Evet.
-İçimde tuttuğum hislerimi. -Evet.
O zaman
ben de ağlamak üzereydim.
Evet, öyle deyip durdun.
Evet.
Bana kocaman sarıldın.
6. GÜN CENNET
-İyi misin? -Evet.
-Özür dilerim. -Sorun yok.
-Özür dilerim. -Geçti.
Canım çok acıyor.
-Minnet duymuştum. -Evet.
Ağladıktan sonra
hepsi çıktı.
Hepsi çıkıp gitti.
-Böyle mi? -İçimdeki her şey çıkıp gitti.
Ne desem bilmem.
Ne?
Bir şey demene gerek yok.
-Orada yapacak bir şey yok. -Evet. Ne?
Yapacak bir şey yok.
Bir şey yok gibi yap ve burada kal.
Onu hiç böyle görmemiştim.
Çok çabalıyor.
Evet, öyle.
Jun-seo'ya tatlılık yüklendi.
-Çok iyi. -Yenmesi zor.
-Evet. -Cidden öyle.
-Bence yüzde 70-80 öne geçti. -Evet.
Ama Si-an'ı bilemiyorum.
Sadece Jun-seo'ya gösterdiği bir tarafı var.
-Kesinlikle doğru. -Evet.
-Jun-seo gelince kocaman gülümsedi. -Evet.
-Yüzü çok şey ifade ediyor. -Evet.
Jeong-su ile
-yaşlı bir çift gibiler. -Evet.
Ama Jun-seo ile
ilişkinin başındaki o dönemdeler sanki.
Aralarındaki en büyük fark şu,
Si-an'ın Jeong-su'dan beklentisi yok.
Jun-seo'dan bir şeyler bekliyor.
"Şunu yap, bunu da" gibi.
Kibar davranmasını istedi.
Şimdiden çok şey bekliyor.
İçgüdüsel bir şey gibi görünüyor.
Si-an'ın gönlü Jun-seo'da.
Jeong-su'dan bu kadar emin olsaydı
Jun-seo'nun sözlerine eriyip bitmezdi
veya ona bu kadar sevgi dolu bakmazdı.
-Aynen. Dememiş miydim? -Evet.
Artık konuşmak istemiyorum.
Sadece izlemek istiyorum.
-Sustum. -İzleyelim.
-Bilemeyiz. -Erken varsayım yasak.
A-rin?
İşin uzun sürer mi?
Sadece beş dakika. Yok, üç.
-İki dakika. -İki mi?
Nesi var bunun?
"Nesi var bunun?"
Hoşuna gidiyor.
Gidelim.
Elbisem nasıl? Tropikal olmuş mu?
İçki gibisin.
İçki mi?
Meyveli bir içki.
-Otursak mı? -Olur.
Bugün gözlük taktım.
Numaralı gözlük mü?
Mavi ışığı engelleyen gözlüklerden.
Burada mavi ışık falan yok ki.
Şık görünmek için mi?
Ne diyorsun? Şık mı? Lütfen ama.
-Yakışmış. -Dün neler yaptın?
-Dün mü? -Evet.
-Çok eğlenirim demiştim… -Evet.
Ama eğlenmedim.
Konuşmak istediğim kimse yoktu.
Jun-seo ve Min-seol'u izledim.
Eğlenmeye çok hevesliydin ama sanırım bir şey olmamış.
Öyle oldu.
Cennet'teyken insan diğerlerini, çektikleri resimleri
merak ediyor.
Bunu mu merak ettin?
Cehennem'e çok ilgin var gibi.
-Çünkü sen buradaydın. -Evet.
O hâlde ilgi göstermen iyi bir şey.
Dün Cennet'e gittiğimde biraz tuhaftı.
Duydum. Çok kıskandım.
-Buna gerek yok. -Niye?
-Izakaya'ya gitmişsiniz. -Evet.
Bovling oynamışsınız.
-Oynadık. -Aynen.
Özel bir şey yoktu.
Biz gittiğimizdeki kadar eğlenceli değilmiş.
Bovling çok sıkıcıydı.
Benimle eğlenceli olurdu.
Fark yaratırdı.
Ne tatlı.
-Doğrudan izakaya'ya gittik. -Tamam.
Akşam yemeği yedik.
Yemekten sonra çay içtik.
-Meyve yedik. -Evet.
Biraz konuştuk. Sonra da elimizi yüzümüzü yıkayıp yattık.
Yine her şeyi zaman çizelgesiyle
-detaylandırdın. -Şey…
Neler olduğunu anlatıyorum.
Özel bir şey yoktu.
Anladım.
-Ne? -Ne?
Niye gülüyorsun?
Tanrım, çok komik.
-Niye sürekli gülüyorsun? -Ya sen?
Gülme artık. Beni de güldürüyorsun.
-Önce sen güldün. -Hayır, sen güldün.
Ne? Ne diye gülüp duruyorsun?
-Niye bu kadar mutlular ki? -Öyleler işte.
Mutlular herhâlde.
-Çok yakınlar. -Aynen.
Küpe takmamışsın.
Takmaya fırsatım olmadı.
Vaktin olmadığı için mi?
Bana iki dakika verdin. Bir dakika içinde çıktım.
-Ben sana alırım. -Sahi mi?
Hangisini istersin?
Yapraklı olanları.
Sana şimdi yandan bakınca
küpelerin çok büyük geldi.
Çok ses çıkarıyorlar.
Görünce…
-Kocamanlar. -Ve ağır görünüyorlar.
Sana yakışmış.
Teşekkürler.
Yapraklı olanları.
-Yapraklı olmaz. -Olmaz mı?
Benim seçtiğimi tak.
Ama o kadar çok aksesuar getirmedim.
Bunlar var.
Bu sana yakıştı.
-Bu daha iyi, değil mi? -Evet, o ve…
Bunu da dene.
Bunu takalım.
Hayır, o olmaz.
Bunlar…
-Beni korkuttular. -Nefret ettin.
Korkutucular.
-Korkutucular. -Yok, kulağıma takacağım.
Şimdi bakarsan beğenebilirsin.
-Bakayım. -Nasıl?
Beni korkuttular. Onları takma.
Çok korkutucular.
-Bu. -Boş ver.
İstediğimi takmak istiyorum.
Öyle mi? Şöyle yapalım.
Ben niye geldim…
Bunları da takmak istemiyorum. Çok iddialı.
-"Öyle mi? Şöyle yapalım." -"Ben niye geldim?"
Bu güzel.
-Sana yakıştı. -Yardım edeyim.
-Çok zor. Daha önce hiç takmadım. -Tırnaklarım uzun.
Dene bakalım ya da dışarıdan biri takar.
Oldu mu? Güzel mi?
-Evet, güzel. -Gidelim.
Güzel.
Benim fikrimi niye sordun ki?
Ne?
Bunlar resmen randevuda.
-Doğru. -Evet.
Cehennem'de randevu.
Onların işi tamam.
-Aynen. -Evet.
Beni gülümsetiyorlar.
Tık, tık.
-Ne yapıyorsun? -Ne?
Hadi takılalım.
Tamam.
Resim çekelim mi?
Olur.
Hava güzel.
Kesinlikle!
Kesinlikle.
Hiç fotoğraf çekemedik.
Güzel bir fotoğraf çekeyim.
Ben ikinizi çekeyim.
Öyle mi? Harika olur.
Tabii.
Tamam, bir… Bu poz daha iyi.
Evet.
Tur rehberi.
-Nereden çıktı o? -Tur rehberi!
Say ve öyle çek.
Tamam, çekiyorum.
Tamam, bir, iki.
Bir daha tane.
Tamam, gülümseyin. Bir, iki.
-Son. -Çok hızlı oldu.
Komik bir resim çekelim.
Tamam.
Ne yapacaksın?
Çok hoş görünen bir çift.
Cidden.
Bakayım.
Sanırım azar yiyeceğim.
Jong-hoon resim çekip gitti.
Resmen tur rehberi.
-Ne zaman? Hiç görmedim. -Öyle bence.
Bakayım.
Sanırım azar yiyeceğim.
Komik surat yapmadın, değil mi?
Komik suratım böyle.
Hey!
Hayır, denedim!
Poz vermeye çalıştım.
-Hadi ama! -Bu kadar abarttığını bilmiyordum.
Ne kadar abartacağımı söylemeliydin.
Hadi ama, ne bu böyle?
Suratımı sürekli öyle yapamam ki.
Bunu saklayacağım.
Hayır.
Harika çıkmışlar.
Komik surat yapınca bile kusursuzsun.
Fotoğraf çekimi gibi.
Dur.
İşte böyle.
-Çıkıyor. -Çıkıyor.
Kesin çok güzel çıkacaksın.
Yorulmadın mı? Çok yorgun görünüyorsun.
-Bugün mü? -Evet.
Yorgunsun, değil mi?
İhtiyar adam yorgun.
Bu ihtiyar…
İhtiyar adam yorgun.
Hoşuna gitti.
Böyle gülüyorsun.
Son gün olduğuna inanamıyorum.
-Değil mi? -Evet.
Çok rahatlatıcı.
Cidden…
Rüya gibi.
Öyle mi?
Zaman çok çabuk geçti.
Skor ne âlemde? Kim önde?
-"Skor!" -Evet.
Şu anki skor…
-Yuk Jun-seo önde. -Evet.
-Katılıyorum.
Si-an mutlu ve eğleniyor gibi görünüyor.
Ama kalbi başka bir yerde sanki.
Öyle geliyor.
Çok rahat.
Niye iç çekip duruyorsun?
Evde sorunlar mı var?
Da-hee'nin Jeong-su'ya karşı
-bir zaafı var. -Doğru.
Si-an neden Jeong-su'yu seçer?
Jeong-su'nun yanındayken
bazen aklından bir şeyler geçtiğini gördüm.
Bence kalbi Jun-seo'da
ama yine de sonunda Jeong-su'yu seçecek bence.
Ne? Cidden mi?
Sen çok…
Vay canına, ne kadar kararlısın.
Senin seçeceğin kişi mi acaba?
-Öyle değil. -Dong-ho gibi kararlı.
Daha istikrarlı ve rahat hissedeceği birini seçmez mi?
Ama Si-an'dan bahsediyoruz, belli olmaz.
Yani Yuk Jun-seo'ya duyguları
-daha yoğun olsa da… -Evet.
-Uzun vadeli düşünebilir. -Evet.
-Ve konforu mu seçer? -Evet.
Belli olmaz.
Bence Si-an, Jun-seo'yu seçecek.
-Cidden mi? -Ya? Ben Jeong-su diyordum.
Evet, Jeong-su.
-Niye? -Hiçbir fikriniz yok.
Durup dururken ne oldu? Si-an ile aynı odada kalmıyoruz.
Bizim odada da konuşulmadı.
Aniden Jeong-su der mi?
Aniden değil.
En başta Cennet'e gittiler.
"Mest oldum" diyor.
Jeong-su ellerine böyle masaj yapmış.
-Si-an onu hiç unutmadı. -Ama…
Cidden mi? Hâlâ mı?
Bize mest olduğunu söylemişti.
Anlamak için son bir kez gitmedi mi?
Jun-seo'yu seçmek istiyorum. Sizce beni seçer mi?
-Duymak istediğini duyuyor. -Tanrım!
-Çok tatlı. -Buna inanmak istiyor.
Tanrım, Min-seol.
Jun-seo'yu seçmek istiyorum. Sizce beni seçer mi?
-Ne? -Sizce beni seçer mi?
Şimdi gidip konuşsam mı?
Yerinde olsam her şeyi söylerim.
Kimsenin yerine konuşamam
ama duyduğuma göre "Vakit olsaydı işler değişebilirdi" demiş.
Ne yapıyorsun?
A-rin, hadi gidelim.
-Nereye? -Hayır, olmaz!
-Seninle konuşmalıyım. -Tanrım, çok kabasın!
-Kabasın. -Benimle.
-Dong-ho ile konuşamadık. -Peki.
-Hepimiz burada konuşalım. -Burada.
A-rin ile çıkıp takılacağız.
Buraya oturayım mı?
Olur, otur.
-Bizim yataklarımız. -Peki.
Gece iyi uyudun mu?
Ben mi? Çok iyi uyudum. Sızıp kalmışım.
-Dün çok sessizdim, değil mi? -Evet.
İnanılmaz temkinliydim.
-Öyle mi? Pardon. -Evet.
Bulaşık yıkarken öfkeli görünüyordun.
Seninle konuşamadım bile.
Öfkeli mi?
Evet, benimle bulaşık yıkamaktan hoşlanmadığın çok belliydi.
Niye hoşuma gitmesin?
Bilmem, öyle görünüyordu.
-Hoşuma gitmedi değil. -Öyle mi?
Ben sadece
duygularımı ve endişelerimi henüz çözememiştim.
-O yüzden. -Anladım.
-Şimdi çözdün mü? -Evet.
-Kesinlikle. -Çok iyi.
Sonuç umurumda değil.
Doğru olan şeyi yapmalıyım.
-Değil mi? -Ben de.
-Evet. -Ben de öyle yapacağım.
-Bence doğrusu bu. Sence de öyle değil mi? -Evet, öyle.
Bu akşam içki içelim.
Gerçekten
-bana küçük kızmışım gibi davranıyorsun. -Ne?
Cidden, sen…
-Delirdin mi? -Ne?
Olur, hadi içelim.
Bugün tarzın bu mu?
-Masum bir tarz. -Kalk.
Bir dakika, bakayım.
Güzel görünüyor.
İyi olmuş mu?
-Değil mi? -Hiç aksesuarın yok mu?
-Var. -Biraz sade oldu.
Kolye tak.
"Kolye tak."
Kolyem var ama hangisini takayım, bilmiyorum.
Seçsene.
-Bu olmaz. -Bakayım.
Bunlardan birini seç.
Ona karşı hiçbir şey hissetmeyen birinin seçtiği aksesuarlar.
-Anlamı ne ki? -Ama Min-seol hoşlanıyor.
-Evet. -Öyle mi?
-Min-seol için… -Üzücü, değil mi?
-Evet. -Eğleniyor.
Öyle mi?
-Onun gözünden bakınca. -Evet.
-Abartılı mı? -Böyle bir şey daha iyi olur.
-Ne? Bu mu? -Bu. Evet.
Tamam.
-Bu iyi mi? -Fena değil.
Yardım eder misin?
-Ben mi? -Tırnaklarım uzun.
Tanrım, tam bir baş belasısın.
Taksana. Tırnaklarım uzun.
-Tamam. -Takamıyorum.
Bakayım.
Çok kısa olmasın.
Evet, biraz gevşek dursun.
Teşekkürler.
Bir bakayım.
Evet. Sen de bayağı yanmışsın.
Evet, bronzlaştım.
-Hey! -Evet?
-Fena olmadı. -Budur.
Jun-seo kesinkes Si-an'ı seçecek.
Of! Ama…
Jun-seo çok tuhaf. Sürekli…
Bana mavi boncuk dağıtıp beni deli ediyor.
Flört edip duruyor. Kolyemi de taktı.
Başkasından hoşlansa da
benimle flört edip duruyor.
Hiç de mavi boncuk dağıtmadı.
-Hiçbir şey yapmadı. -Çok kötüsün.
Ama ciddiyim.
Niye öyle düşündü, anlıyorum.
Bir dakika. Jun-seo flört mü etti yani?
-Sayılmaz. -Flört etmedi.
-Min-seol'un yanında rahat ediyor. -Evet.
Ama ona göre
kendisiyle flört ediyor.
Jun-seo öylesine takılmaya geldi.
-Sıkılmıştı. -Evet.
Kolye seçmesinin sebebi de
-Min-seol'un istemesiydi. -Evet.
Ondan takmasını isteyince "Tam bir baş belasısın" dedi.
Doğru.
Tekrar izlerseniz flört etmediğini anlarsınız.
Bence Min-seol görmek istediği gibi görüyor.
-Min-seol diğer kadınlarla konuşunca… -Evet.
"Sizce de öyle değil mi?" deyip istediği cevabı almaya çalışıyor.
Ama insan âşık olunca görmek istediğini görür.
-Küçük şeylere anlam yükler. -Evet.
Bu yüzden yani.
-Şu özel odada konuşalım mı? -Olur.
-Bitmesi üzücü olacak. -Evet.
Neredeyse bitti.
Bu kadar çabuk geçmesini beklemiyordum.
Başta 10 gün çok uzunmuş gibi gelmişti.
-Evet. -Endişe etmiştim.
-Ama akıp gitti. -Evet, katılıyorum.
Cennet'e iki kez gittiğimiz için daha da hızlı geçti.
Doğru.
Bu 10 günde pişman olduğun bir şey oldu mu?
İlk gün kazanamayıp Cehennem'de kaldığım için pişmanım.
-Öyle mi? -Evet.
Her zaman
-hayatta kazanmak isterim. -Evet.
Burada bununla başa çıkmayı öğrendim.
İlk gün benim için kolay geçmedi.
"Hayatta kazanmak" ne demek?
İş hayatı. Başarı.
-Onu mu kastetti? -Kazanmak.
Kendi dünyasına dalmış gibi.
-Çok benmerkezci. -Evet.
O üç çikolata.
Hepsini sana vermek istedim.
-Öyle mi? -Evet.
-Kime verdim, biliyor musun? -Hayır.
-Merak etmiyor musun? -Hayır.
-Sahi mi? -Hayır.
-Merak etmiyorsun. -Hayır.
Kime verdiğini umursamıyorum. Bana kimin verdiğini de öyle.
Bu tarz şeyleri merak eden biri değilim.
Öyle mi?
Merak etmiyor musun?
Aynen.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Bir anlamı yok bence. -İlginç. Anladım.
Benim için önemli olan
benim hislerim ve düşüncelerim.
Anladım.
İlginçmiş.
"İlginçmiş."
Gerçekten de ilginç.
Ama kadınlar erkeklerin merak etmesini ister.
-Öyle. -Evet.
Merak etmemesini tuhaf buldu.
-İlginç. -Neden meraklı değil?
Biri bana ilgi duyuyorsa
kime oy verdiğimi merak etmeli.
-Merak etsin istiyor. -Evet.
-Bundan bahsettim. -Ne gibi?
"Te-hwan benden hoşlanmıyor bence" diye.
-Sahi mi? -Evet.
Bence…
Ben her zaman başkalarına karşı
-ilgisiz davrandım. -Aynen.
Ben öyle biriyim.
-Anladım. -Yani…
Ben inançlarımda kararlı olduğum için
-başka şeylere dikkat etmiyorum. -Önemli değiller.
"Önemli değiller." Çoğu şey hakkında
-böyle düşünüyorum. -Evet.
-Yani öyle yanlış anlaşılmalar olabiliyor. -Evet.
-Ama konuşarak çözülebilir. -Evet.
Açıkçası ilk başta emin değildim.
Emin değilim diyorsun…
Böyle diyorsun
ama diğer kızlar
seninle çifte kumrular gibi olduğumuzu söylüyor.
-Biz mi? -Sana davranışlarım.
Öyle mi?
Ben de "Niye Ji-yeon hislerimden emin değil?" diye düşündüm.
Niye emin değildim ki?
Ben de bilmiyorum.
Kişiliğin mi böyle?
-Belki de ihtiyatlı davranıyorumdur. -Evet.
Belki de samimiyetine kolay kolay inanmadım.
Ben böyleyim.
-Anladım. -Sen bir şey deyince,
"Doğru mu?" diye düşünüyorum.
"Yoksa kendimi iyi hissedeyim diye mi?"
-Evet. -Aklıma böyle şeyler geliyor.
Evet.
Başka bir şey soracak mısın?
Cennet'teki iki gün boyunca
-her şeyi sordum gibi. -Evet.
-Diğerleri ne yapıyor acaba? -Evet, gitsek mi?
-Gidelim mi? -Evet.
Bunu dinlemek çok sinir bozucuydu.
Boğuldum resmen.
İkili bir muhabbetleri yok.
-Evet. -Öyle gelmiyor.
Te-hwan şöyle ki… Nasıl desem?
Bence o sadece kendisiyle meşgul.
-Böyle geliyor. -Bence o…
-Kendisiyle meşgul. -Başkalarıyla
fikir alışverişi yapmayı hiç düşünmüyor.
"Ben böyleyim, inançlarım sarsılmaz" diyor.
"Kabul et ya da etme, benim düşüncem bu" diyor."
-"Ben hep böyleydim." -Evet.
-"Çünkü ben buyum." -"Çünkü böyleyim."
Ama böyleyse
çıkmak kolay olmaz.
Sanırım biraz da sanatçı olmanın olumsuz bir tarafı.
Sanatı konusunda biraz kibirli.
Açıkçası ben de biraz öyleyim.
-Yani… -Niye?
Yirmili yaşlarımın başında
hip-hop'a meraklıydım.
-Fena merak sarmıştım. -Evet.
-"En iyisiyim" derdim. -Evet.
-"Siz bir hiçsiniz." -Anladım.
-Ama… -Rapçilerin şarkılarında
-sıkça rastlarsınız. -Evet.
Bana o zamanları hatırlattı.
Evet.
Yani açıkçası biraz üzüldüm.
Bir sorum var.
Bu zihniyet ilişkilerine ya da kız arkadaşına
-yansıdı mı? -Şöyle…
Yansıdı çünkü o zihniyetle yaşıyorsun.
-Evet. -Evet.
-Harika biriyim diyorsun. -Evet.
Patavatsızlık havalı olmanın bir parçasıydı.
-Anladım. -Bum.
Ama o kültürüne çok önem veriyor ve büyük hayalleri var.
Şu anda bu konuya biraz fazla sarmış durumda.
-Ve bence değişebilir. -Evet.
Tıpkı benim gibi.
Keşke Te-hwan
karşısındaki insana biraz daha düşünceli yaklaşabilse.
Sonunda okyanusta yüzeceğiz.
Çok eğleneceğiz!
Hepsi ölmüş.
İşleri bitmiş.
Harika!
-Fok gibi! -Harika!
Çok soğuk!
Vay, şu Jun-seo mu?
Resmen balık gibi.
-Yakala! -Hadi!
Dur, bekle!
Binmek ister misin?
Çok soğuk!
-Seul'de görüşürüz! -Görüşürüz!
Çok soğuk!
Harikasın Jong-hoon. Benimle tek ilgilenen sensin.
-Üşümedin mi? -Üşüdüm!
Jun-seo ne yapıyor?
Tarzan'lık mı yapıyor?
Oraya nasıl çıkmış?
"Tarzan!"
Tanrım.
Orada ne yapıyor ki?
-Tarzan! -Tarzan!
Jun-seo! Jun-seo'ya bakın! Onu gördünüz mü?
Harika!
-Yüzücü gibi atladı. -Yüksekten atladı.
-Jun-seo'nun atlayışı. -Ya?
Ne yapıyor ki?
Bilmiyorum.
Versene.
Önce söyle. Aynı takımda mıyız?
Aynı takımdayız!
-Peki, kayıtlara geçsin bu. -Hayır!
-Pardon. -Aynı takımdayız. Pardon.
-Ne? Birden mi? -Pardon.
Hey, dikkat et.
Suyla aran iyi.
-İyidir. -Çok derin mi?
Çok değil.
Si-an, nereye?
Görüşürüz!
Ne yaptın?
Nereye kadar gidecek?
Derinlere gitti.
-Ne? Değil mi? -Evet.
Geri dön!
Hey! Ne ara o kadar açıldın?
-Giriyor. -Yok artık.
Açılacaklar mı?
Selam!
Geliyorum!
Aman You-jin.
-Tanrım, You-jin. -Hadi ama You-jin.
Gerçekten açılmaya mı çalışıyorsun?
Onu kurtarıyorum.
-Hey, sen… -Onu götürme. O benim prensesim.
-Sen git. -Şuraya git.
-Hayır! -Ben de geleyim.
Hayır!
Onu birlikte mi kurtaracağız?
Pek iyi değilim.
Yalnız giderim.
Niye uzaklaşıyorlar?
Gidiyorlar herhâlde.
Öyle mi?
Eğlenceliydi.
Evet, eğlenceliydi.
Havlular.
Fazla havlu var mı?
-Dondum. -Çok üşüdüm.
-Bir dakika. -Hey, havlu versene.
Hiç girmemeliydim.
-Niye? -Üşüttüm galiba.
Öyle mi? Ne yapsak?
O kadar üşüyorsan hasta oluyorsundur.
Galiba.
-İyi misin? -Bilmem.
-Bilmiyor musun? -İlaç alacağım.
İçmemiz lazım ama, değil mi?
Evet, ilaç alırsan içki içemezsin.
Evet.
Bir şey mi oldu ki?
Jeong-su'nun canı mı sıkkın?
Si-an, Jeong-su ile takılırken birden Jun-seo'dan bahsetti.
"Jun-seo nereye gitti?" dedi.
-Belki o yüzdendir. -Evet.
Böyle oldu.
Jeong-su ile birlikteyken bunu mu sordu?
-Evet, birliktelerdi. -Aynen.
Böyle oldu.
-Böyle oldu. -O zaman oldu.
Şu anda Jeong-su biraz…
-İkisi de gayet sosyal. -Evet.
Ama Jeong-su, Jun-seo ve Si-an'ı birlikte görünce
biraz şey oluyor…
-Üzgün. -Mutsuz oluyor.
-Bence çok yorucu. -Jeong-su muhafazakâr olduğunu söylemişti.
Evet.
Ama Si-an, Jeong-su ile birlikteyken Jun-seo üzülmüyor.
Ama Jeong-su'nun üzüldüğü belli.
-Evet. -Evet.
Çok acıktım.
-Vay! Vay canına! -Ne?
Et ızgara mı?
-Ne? Et mi? -İnanılmaz!
-Ne bu? -İnanılmaz.
-A-rin buraya otursun, sen şuraya otur. -Tamam.
Yapabiliyor musun?
Evet.
-İyiymiş. -Çok iyi.
Kadeh kaldıralım mı?
Olur.
Bira ister misin?
-Bu olur mu? -Olur.
Ne dokuz gündü ama.
-Şerefe! -Şerefe!
Bu gece son, inanamıyorum.
-Son gece olduğuna mı? -Evet.
Bu son gece.
Yavaş yavaş başlayalım mı?
-Eğlenceli. -Merak ettim.
Sırayla gidelim.
Dong-ho'yu merak ediyorum.
Dong-ho…
Şoke olacaksınız.
Çok merak ediyorum.
-Kesin gençtir. -CEO mu?
Değil mi?
Otuz yaşındayım.
Kaçlısın?
1993'lüyüm.
Anladım.
Yeminli mali müşavirim.
O bir YMM!
Bay Muhasebeci!
Muhasebeci mi? Vay be.
Muhasebeci.
-Biliyordum. -Hem de bu kadar yakışıklı.
Profesyoneldir demiştim.
Evet.
Bence sen de öylesin.
Büyük olduğum ne malum?
Beni kızdırma. Şu anda çok hassasım.
Sanki herkesten büyükmüşüm gibi
yakıştırmalar yapıyorlar.
O kadar yaşlı mı görünüyorum da öyle şeyler söylüyorlar?
Az önce orada You-jin… Pardon, onu kastetmemiştim.
Kavga çıkarmaya mı çalışıyorsun?
-Bugün böyle yapıp duruyorum. -Bana savaş mı açıyorsun?
Daha büyük değil misin?
You-jin…
Senden büyük değilim.
-Yanında çok rahatım. -Evet.
Ama benden büyüksündür diye.
Nedense…
Büyük müsün peki?
Değil mi?
-Yüzüne bakın! -"Niye yaşlı olacakmışım?"
Ama onlar daha küçük.
-Çok tatlı. -Zavallı.
Büyüğümüz müsün?
Şunu sorayım.
Kaç yaşında gösteriyorum?
-Niye? -Hayır, söyle You-jin.
Evet, söyle işte.
Yirmi sekiz yaşındayım.
-Evet. -Evet.
Mesleğime gelince, bir dans topluluğunda dansçıyım.
-Dans edip koreografi yapıyorum. -Gerçekten mi?
-Tam onluk, değil mi? -Tam.
Öğretmen ve sanatçıyım.
-"Sanatçı." -Vay be.
-Aklıma gelmezdi. -Öyle mi?
Ama ben jest yaptığımda ya da bir şeyi taklit ettiğimde,
"Acaba elim çok zarif mi göründü?" diye düşündüm.
-Öyle şeyler. -Hiç de bile.
"Sırrımı açığa mı vurdum?"
-Bazen böyle düşündüm. -Hiç de bile.
Bungee jumping'i anlatırken böyle yaptın.
-Böyle. -Aynen.
-Böyle. -Spoiler vermişsin.
-Min-seol? -Min-seol?
Ben
2000'liyim, 23 yaşındayım.
Bak! Demiştim.
Yaşını gösteriyorsun.
Vay be, inanılmaz.
Ben 25 yaşındayım.
-İnanılmaz. -1999'luyum.
-Vay, 1999. -Ne?
Gördün mü? Benden bir yaş büyüksün.
-Senin yaşın mı? -Evet.
Anladım.
Ben 2000 yılında doğdum.
Ne? Yaşıt olduğumuzu biliyordum!
Yirmi beş yaşındayım. 1998'liyim.
-Aynı yaştayız. -Demiştim.
Tanrım, çok şaşırdım.
Kahretsin, en büyük benim!
Öyle.
-Umutlanmıştı. -Evet.
-Sana demiştik. -En büyük kızımız.
Hâlinden belliydi.
"Olgun görünüyorum demek ki, anlaşılabilir bir şey" diye düşündüm.
Çok zeki ve zarif göründüğümden muhtemelen beni öyle sandılar.
Ama en büyükleri olduğum için
biraz mutsuz oldum.
Niye yaşlanıyoruz ki?
Zavallıcık. Sorun yok. Hadi ama.
Nasıl hitap edeceğimize karar verelim mi?
Nasıl?
Kızlar? Haklıymışım demek.
-Hepsi bizden büyük. -Bir sorum var.
Hye-jin.
Kalbinin hızla çarptığı bir an oldu mu?
Sadece kelebekler değil.
Kalbin küt küt attı mı?
Jong-hoon…
Cennet'ten döndükten sonra
bana kesin bir cevap verdiğinde
kalbim yerinden çıkacak gibi oldu.
BU ÖĞLEDEN SONRA
Bir kez olsun tereddüt etmedim.
Biraz endişelendirebileceğini düşündüm.
Endişelenmeni istemedim.
Duygulandım. Evet.
İşler ısınıp bulanmaya başlıyor.
Isınıp bulanıyor.
Ya sen Jeong-su?
Kalbin yerinden çıkacak gibi oldu mu?
Buraya geldiğinden beri kalbin hiç küt küt attı mı?
Evet.
Söyle o zaman.
-Ne? -Söyle bize.
-Ne zaman olduğunu mu? -Evet.
İlk gün…
Siz ayakta beklerken.
Ne?
İlk gün oyunun kazananlarından biriydim.
Ben seçerken orada duruyordunuz.
İlk gün…
1. GÜN
Si-an, duygularını çözebildin mi?
Evet, sanırım çözdüm.
Jun-seo, yarın kesin kararını verecek misin?
Dinleyemeyeceğim.
Ah canım.
Kararımı dün verdim.
Anladım.
Hazırım.
Jun-seo.
Yine de…
Sanırım ağlayacağım.
-Ne sormak istersin? -Ağlayacağım galiba.
Ağlamak üzereyim.
Hayır, beni teselli etme.
Yine de
Cennet'te benimle eğlendin, değil mi?
Direkt sordu!
Yapma böyle. Lütfen.
Tamam.
-Eğlenceliydi, değil mi? -Ağlama.
Elbette, çok eğlendim.
En rahat seninle konuştum.
Hiç sıkıcı bir an olmadı.
-Bize de öyle deyip durdu. -Evet.
Ciddiyim. Susmadan konuşabiliriz.
Tam bir canavar.
-Tanrım. -Ağlama.
Sorun yok.
Tanrım.
Sorun yok.
Sanırım şöyle demeye çalıştım,
"Beni unutma."
Çok eğlenceliydi.
Hayatımın deneyimini yaşadığımı hissettim.
Eğlenceliydi.
Ve…
Jun-seo'ya şunu…
Ne zaman Jun-seo desem ağlıyorum.
Teşekkürler.
Benim için soru şuydu, "10 günde âşık olabilir miyim?"
Ama bunun ötesinde çeşitli duygular hissettim.
Güzeldi.
Ne desem?
-"Güzeldi." -Güzeldi işte.
Eve gitmek istemiyorum.
Ben de istemiyorum.
Ordudan ayrıldığımdan beri
nereye gitsem kendimi yabancı gibi hissediyordum.
Bu yüzden her zaman
başkalarıyla anlaşamadığımı hissettim.
İşte olsun başka yerde olsun hep böyle hissetmiştim.
Ama burada ailemi bulmuş gibiyim. O yüzden çok mutluyum.
Evet.
Asla unutmayacağım.
Burada geçirdiğim zaman
hem fiziksel hem de zihinsel olarak zordu.
Ama bence
unutulmaz bir kaçamak gibiydi.
Herkese minnettarım.
Bu gerçekten de şimdiye kadar aldığım en değerli hediyeydi.
Ömür boyu saklayacağım güzel bir anı olacağını düşünüyorum.
Çok güzel.
SON GÜN
Dünyadaki en sıcak Cehennem. Single's Inferno.
Final gününe geldik.
YUK JUN-SEO
Artık son kararınızı vereceksiniz.
JANG THEO
AN JONG-HOON
KIM JEONG-SU
Kadınlar artık son karar noktasında
ve erkekleri bekliyor.
PARK HAE-LIN
KIM A-RIN
KIM HYE-JIN
KIM MIN-SEOL
LEE SI-AN
Beyler,
lütfen seçtiğiniz kişinin bulunduğu yere doğru ilerleyin.
Gelen erkek kadının seçtiği kişi ise
çift olacaklar.
Eğer gelen erkek, kadının seçtiği kişi olmazsa
Cehennem'de kalmaya devam edecekler.
Artık geriye son kararı vermek kaldı.
-Hadi tahmin yürütelim. -Tamam.
-Pekâlâ.
You-jin kimi seçecek, bilmiyorum.
Hiç fikrim yok.
Bence Theo duygularına sadık kalır.
-Evet. -O hâlde Theo,
Jun-seo ve Jeong-su, Si-an'ı mı seçecek?
Evet.
Olay Si-an'da.
Bu sezon Si-an…
-Evet. -Her şey ona bağlı.
Theo'yu seçmez.
Bence Si-an, Jeong-su'yu seçer.
Hâlâ orada mısın?
Kişisel isteği.
Öyle değil.
-Sonuçta bence… -Asla açılmıyor.
Si-an, Jun-seo'ya çekilse de Jeong-su'yu seçecek.
Güvenilir ve rahat biri.
Bence Jun-seo'yu seçecek.
-Evet. -Yuk'u mu?
Yuk.
Bence de Yuk'u seçecek.
-Vay. Yuk mu? -Bence de.
-Gerçekten mi? -Yuk.
Senin tarafını tutayım.
-Yok, gerek yok. -Evet, yok.
Yapmayacağım. Yuk Jun-seo diyorum.
Ama geçen sefer hepimiz yanıldık.
Ama son karara gelince
hep daha güvenilir tipleri seçiyorlar.
Si-an'a gelince, bu programda çok samimiydi.
-Evet. -Bu yüzden
bence güvenilir olanı seçer ki
uzun süreli bir ilişkisi olsun.
Jang Theo, lütfen alana doğru ilerle.
Ben mi?
-Theo çok havalıydı. -Evet.
-Cidden. -Öyle.
Bence rahatladı.
Bol şans.
Bugün çok göz alıcısın You-jin.
Bol şans.
O saf gençlik hislerini yeniden tattım,
hislerimi ifade edecek cesareti de buldum.
Bu duygular hâlâ içimde
ve kalbimin götürdüğü yere gitmenin doğru olduğuna inanıyorum.
Çok uzaktaymışsın.
Hey, dikkat et.
Ne oldu?
Ne?
Kim Te-hwan, lütfen alana doğru ilerle.
Onu ilk gördüğüm andan itibaren emindim.
Birlikte vakit geçirdikçe kendimi daha çok açtığımı fark ettim.
Giderek sevimlileşmesi de çok hoştu,
bu da duygularımı artırdı.
-Merhaba. -Merhaba.
Elbisen güzelmiş.
An Jong-hoon, lütfen alana doğru ilerle.
Cehennem'de çok fazla anı paylaştık
ve birbirimize olan hislerimizin samimi olduğunu hissediyorum.
Jong-hoon, Hye-jin'i seçer, değil mi?
-Bence öyle. -Evet, Hye-jin'i seçer.
Ne?
Bir dakika. Önünden geçip gitti mi?
-Geri dönüyor. -Tanrım, korktum resmen. Aman.
Sonuçta tur rehberi, şaka yapmalı.
-Doğru. -Evet.
Biraz espri şart.
O neydi?
Beni korkuttun.
Çok sıcak, değil mi?
-Çok sıcak. -Evet.
Kook Dong-ho, lütfen alana doğru ilerle.
Hem Cehennem'de hem de Cennet'te en çok onunla vakit geçirdim
ve birçok yönden uyumlu oluşumuz dikkatimi çekti.
Umarım iyi ilişkimizi bundan sonra da devam ettiririz.
Hoşça kal.
Dong-ho hiç tereddüt etmiyor.
Acelesi var.
Evet.
Sıcak değil mi?
-Ne? -Sıcakladın mı?
Evet.
Geldin ya, artık gölgem var.
İyi oldu.
Yuk Jun-seo, lütfen alana doğru ilerle.
Bu deneyime
kendimi adamamı sağlayan ilk kişi o oldu.
"İlk kişi" mi?
-Ne? -Min-seol mu yani?
Bende onu koruma isteği uyandırıyor.
Gerçekten mi?
-Gerçekten mi? -Yok artık.
Sıcak değil mi?
-Ne? -Sıcak değil mi?
Sıcak.
-Çok yakınından geçti. -Cidden.
-Sadece geçmek için mi? -Tanrım.
-Of be Yuk! -Evet.
-Hadi ama. -Min-seol çok gerilmiştir.
Değil mi?
Kim Jeong-su, lütfen alana doğru ilerle.
Bol şans.
-Ne? -Bol şans.
Teşekkürler.
Bol şans.
En sevdiğin elbise.
Her yerde duruyor.
Başından beri hep Si-an'dı, 10 gündür de sadece o oldu.
Ben ilk görüşte aşka inanmayan biriydim ama geriye dönüp baktığımda
ona ilk görüşte âşık olduğumu fark ettim.
Evet.
Güzel gömlek.
Bugün kâküllüsün.
Evet, öyleyim.
Hepsi çok güzel görünüyor.
Hepsinin kendince bir cazibesi var.
-Evet. -Evet.
Resmen sona geldik.
Evet.
Şey…
Cehennem'de seninle tanıştığım için çok mutlu oldum.
Birlikte vakit geçirmekten de büyük keyif aldım.
Hadi gidip kahve içelim.
-Mutlu görünmüyor. -İstemiyor.
Biraz huzursuz gibi.
Sayende Cehennem'deki zorlu zamanlar daha keyifli hâle geldi
ve sana çok güvendim.
Birlikte olduğumuz süre boyunca duygularını iyi ifade ettin.
Benim için güzel ve tatlı deyip durdun.
Beni çok mutlu ettin ve minnettarım.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
Tanrım, bilmiyorum. Biraz…
Biraz şey…
Zor zamanlar geçireceğimi hissediyorum.
Şey…
Onu seçecek mi?
Çok mutsuz görünüyor.
Kim Te-hwan.
-Onu seçti. -Evet.
Te-hwan ile yaptığım uzun sohbetlerden sonra
birbirimize çok da uyumlu olmadığımızı düşündüm.
Birkaç şey konusunda kararsızdım.
Yine de dediklerine inanıyorum.
Hiç kimseye değil, sadece bana odaklandı.
Açık sözlüydü ve tüm zamanını benimle geçirdi.
Bu yüzden ona karşı çekim duydum.
Konuşmaya başlamadan önce yüzünü niye öyle yaptın?
-Sırıttın biraz. -Öyle mi?
"Hoşlanmıyorum ama…" gibi oldu.
-Öyle mi? -Evet.
-Tam isabet. -Anlamış.
-Bihaber değilmiş. -Tam isabet.
Cidden.
-Bihaber değilmiş. -Evet.
"Seni seçiyorum. Sağ ol."
-Öyle mi? -"Hoşlanmıyorum."
"Ama burada bırakamam."
"Seni seçiyorum." Böyleydi.
Seçeceğimi biliyor muydun?
-Hayır. -Ne? Sahi mi?
Hayır, biliyordum.
Ne?
Nasıl emin olabildin?
Çünkü kendimden daima eminimdir.
Tanrım, amma kibirlisin.
-Kibirli mi? -Evet.
Yine seçim yapmak istiyorum.
Artık çok geç.
A-rin,
dışarıda sık sık görüşelim.
Tamam.
Buradan gidince birlikte eğlenelim.
Cennet'ten birlikte ayrılmak istediğim kişi…
Kook Dong-ho.
Sürpriz olmadı.
-Dong-ho çok popülerdi. -Evet.
A-rin kazandı.
-Evet. -Evet.
Şöyle düşünüyorum.
Kader olabilir.
Göreceğiz artık.
Bip, bip.
Kadere inanıyor.
-Evet. -İkisi de.
-Aynı iş yeri. -Evet.
-Bir de komşular. -Evet.
Randevu için çok uygun.
-Umarım ayrılmazlar. -Evlenirlerse süper olur.
Evet.
Gidelim.
Tamam.
-Çok sıcak. -Evet.
Hoşça kalın.
Ben burada kaldım.
Benim için başından beri sen vardın.
Büyük hayranınım.
Biraz utandım şimdi. El ele tutuşmasak mı?
Yapıştılar.
-Öyle mi? -Evet.
Çok uzun zamandır Cehennem'de birlikteyiz.
Birlikte gidelim.
Programın ortasında çıkageldiğin için teşekkürler.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
An Jong-hoon.
Gidelim.
-Ayağına dikkat et. -Tamam.
Hoşça kalın.
Hoşça kal Cehennem.
Si-an.
Sana gerçek hislerimi göstermek
ve seninkileri öğrenmek istedim.
İkisi de oldu.
Pişmanlığım yok. Minnettarım.
Geçirdiğimiz her an beni mutlu etti.
Sesim gitti.
Çok daha mutlu ol.
Si-an.
Buraya geldiğimden beri,
bu yolculuğun başından sonuna kadar
hiçbir şey beklediğim gibi gitmedi.
Bu süreçte yeni bir tarafımı keşfettim.
Bu tarafımı seninle tanıştığım için bulabildim.
Çok saf ve güzel anılarımı yeniden keşfettiğimi hissediyorum,
bu beni çok mutlu ediyor.
Son bulduğu için üzgünüm.
Birçok güzel anı biriktirebildim. Teşekkürler.
Bana
ilk gülümsediğin andan
bu yana
seni beğeniyorum.
Umarım yapacağın seçim
iyi bir seçim olur.
Ne belli belirsiz bir açıklama.
Theo…
En çok seninle birlikteyken güldüm.
Ne kadar samimi olduğun belliydi.
Benim duygularım da samimiydi.
Mutlu olalım.
Ben mutluyum.
Jun-seo, seninleyken
her türlü duyguyu hissettim.
Hüzün,
mutluluk, heyecan gibi şeyler.
İlk seferinde beni Cennet'e götürdüğün için teşekkürler.
Son günümü Cennet'te seninle geçirdiğim için çok memnunum.
Sana kâkül yakışıyor.
Cehennem'den birlikte ayrılmak istediğim kişi…
Yuk Jun-seo.
Bir karıncalanma hissettim.
-Sonunda… -Böyleymiş demek.
Kalbini hızla çarptıran kişiyi seçti.
Yuk Jun-seo.
-Gidelim. -Gidelim.
Zor olmuştur.
Sağ ol.
-Hoşça kalın. -Hoşça kalın. Bravo size.
İkisinin arkadan görüntüsü…
İnanılmaz.
Min-seol…
Jun-seo, kutlama ayarladın mı?
-Kutlama mı? -Evet.
-Kutlama… -Beni kucaklayıp koşmalısın.
Cidden mi?
Hey!
Deli misin?
Gelin gibi kucakladı mı? Nasıl ya?
Dur!
Ne yapıyorsun?
Terliğim!
Nereye gitti?
Dur.
Evet, istediği ilişki buydu.
Bitti.
Özellikle senin için çok hızlı geçmiştir.
-Benim mi? -Evet.
-Çok… -Zaman en çabuk seninle geçti.
Gerçekten mi?
En başta birbirimize ilgi duymamıştık.
Evet.
Daha sonra ikinci gün her şey birdenbire başladı.
Doğru.
Ve üst üste iki gece geçirdik.
Nasıl oldu acaba?
Ne kadar ilginç.
Nasıl oldu bu?
Açıkçası
Jun-seo'yla geçirdiğim zaman kasırga gibiydi.
Jun-seo'nun yanındayken
konfordan ziyade heyecan, huzursuzluk ve gariplik hissediyorum.
Sürekli endişe, kıskançlık ve bunun gibi duygular hissettim.
Bu da doğru kişi olduğundan emin olmamı sağladı.
Tatlı randevusuna birlikte gitmek istediğim kişi
Yuk Jun-seo.
Kadınlarla iletişim kurmayı bilmiyorsun.
-Cidden mi? Ne yapmak lazım? -Evet.
Seninle konuşacağımı söyleyip durdum.
-Cidden mi? Niye? -Evet.
"Si-an'la konuşmak istiyorum" deyip durdum.
Duygularım yoğunlaştı, çok kafa karıştırıcı.
Seninle bir kez daha buraya geleceğiz.
Yarın mutlaka kazanacağım.
Biraz daha uyu Jun-seo.
Çok uykum var.
Ne?
Çok uykum var.
Biraz daha uyuyalım.
-Saat kaç? -Biraz daha uyuyalım.
Benim için
-Cennet'teki son randevum… -Evet?
…ihtiyacım olan bir şeydi.
-Evet. -Evet.
O romantik çekimi…
Evet?
-Seninle daha çok hissettim. -Evet.
Jun-seo ile dışarı çıkmak ve ilişkimizi açıkça yaşamak istiyorum.
Olacak mı?
Evet.
Son kararım
Yuk Jun-seo.
Baştan sona
en çok güldüğüm kişi o oldu.
Bir de
son ana kadar
beni ayakta tutan kişi oydu.
Son kararım Kook Dong-ho.
Dürüst ol. Bir an tereddüt ettin, değil mi?
Kabul et.
Dong-ho ile Cennet'e gitme şansım hiç olmadı,
bu yüzden ondan umudumu kesmiştim.
Son seçimim Kim Jeong-su.
En derin sohbetleri yaptığım kişi o oldu.
Birbirimize saygı duyduk, birbirimizi harika bulduk
ve bunu sık sık birbirimize söyledik.
Pekâlâ.
Single's Inferno'da yaz fırtınası gibi bir duygu fırtınası yaşadık.
Bu sezon dört çift bir araya geldi.
-Tebrikler. -Evet.
Tebrik ederiz.
Şu ana kadar izlediğimiz tüm sezonlar arasında
bu sezon duygusal olarak en yoğunu gibi görünüyor.
-Evet. -Biz de.
-Etkilendik. -İçine çekildik.
Empati ve bağ kurabildik.
Katılımcılar bu sezonda gerçekten duygularına sadık kalmaya çalıştılar.
Reaksiyonlarımız da öyle.
-Aşırıya kaçmış olabiliriz. -Yoğunlardı.
-İçine çekildik. -Çok yoğundu.
-Ama biz de samimiydik. -Cidden.
-Bu sezonu samimiyetle yaptık. -İzledik ve hissettik.
Umarım anlarsınız.
İnsanın şimdi aklına geliyor.
Kusura bakmayın.
-Çok samimiydik. -Evet.
-Hepimiz. -Evet.
Alt yazı çevirmeni: Sabiha Filis