(อีชีอัน)
(จองยูจิน)
(คิมมินซอล)
(แบจียอน)
(คิมฮเยจิน)
(คิมอาริน)
(พัคแฮริน)
(คิมแทฮวาน)
(กุกดงโฮ)
(จางแทโอ)
(คิมจองซู)
(ยุกจุนซอ)
(อันจงฮุน)
(Single's Inferno: โอน้อยออก ใครโสดตกนรก)
ใครนะ
ใครไปถึงก่อน
ทำไร
เฮ้ย เดี๋ยวดิ
"ทำไร"
ทำไร
เฮ้ย เดี๋ยวดิ
โอ๊ย ทำไมตลกจัง
จุนซอเพิ่งเคยมารับฉันที่ห้องครั้งแรกเลย
รีบไปกันเถอะ
ไปไหน
ไปข้างนอกกันเถอะ
ข้างนอกไหน
ข้างนอกมีที่ดีๆ อยู่
ตอนเคาะก๊อกๆ ตลกมากอะ
ทุกคนเร่งสปีดช่วงสุดท้ายกันหมดสินะ
อือ
ให้ตายสิ
แค่คำว่า "ทำไร" คำเดียว ก็ทำให้เกิดหัวใจคุณชีอันกลับมาเต้นรัวอีก
ที่เขาพูดรอบนี้มันดีนะ
- อือ - "เฮ้ย" ก็เหมือนกัน
แต่เห็นที่เธอขำก๊ากออกมาไหมคะ
- อือ - เห็นค่ะ
- ดูชอบมากเลย - ครึ่งต่อครึ่งถูกไหม
น่าจะใช่ค่ะ
ครึ่งต่อครึ่งอะไรล่ะ
- ยุกน่าจะเหนือกว่า - ใช่ไหม
คุณจุนซอ 60 ต่อ 40 ครับ
- อือ - เป็นไปได้ยังไงนะ
จุนซอ 60 จองซู 40 น่าจะเป็นแบบนี้
"หกสิบ"
เหมือนจุนซอจะออกไปคุยกับชีอัน
เขาดูคิดหนักมากเลย
- ฮะ - จุนซอดูสับสนมาก
จริง น่าจะใช่
เมื่อวานนี้เหมือนเขาจะตัดสินใจอะไรได้แล้วนะ
- เมื่อวานเหรอ - อือ ประมาณหนึ่ง
เขาน่าจะตัดสินใจแล้ว
จะคิดแบบนั้นไม่ได้นะ
อย่าพูดให้เขาสบายใจสิครับ ไม่ใช่เวลามาทำแบบนั้นนะ
ไปโดนตัวไหนมา
- โดนตัวไหนเหรอ - มาหาฉันถึงที่พักเองก่อนด้วย
ใช่ ฉันไม่ได้ไปที่พักผู้หญิงนานมาก หรือน่าจะเป็นครั้งแรกเลยนี่แหละ
ฉันแอบตกใจเหมือนกันนะ
- จริงเหรอ - อือ
เราต้องไม่เสียใจภายหลังไง
ทำอะไรมา อะไร วันนี้ยิ้มหน้าบานเชียวนะ
ทำไมวันนี้ยิ้มเก่งจัง
เปล่า ก็ไม่ได้เจอเธอนานแล้ว
- อ๋อ - อือ
- เมื่อวานนี้ฉัน… - เมื่อวานทำอะไร
นี่ เมื่อวาน…
ตอนที่เธอเลือก ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องไม่ได้ไป
- ฉัน… - รู้เหรอ
อือ ฉันรู้สึกว่าเธอน่าจะเลือกคนอื่น
- อือ - แต่ว่า
- พอเป็นแบบนั้นจริงๆ - อือ
มันปวดใจมากเลย
ฉันก็เลยรู้สึกทึ่งมาก
- อือ - กับสิ่งที่เรียกว่าจิตใจ
- อือ - สิ่งที่เรียกว่าความรู้สึก
ฉันเองก็ไปเกาะสวรรค์บ่อยมาก เลยไม่ได้อาลัยอาวรณ์อะไร
อือ
แต่เมื่อวานท้องฟ้าที่เกาะนรกสวยมาก
- ฉันก็เลย… - อือ
คิดว่าถ้าได้ดูกับเธอก็คงดี
ให้ตายสิ
- อะไรเข้าสิงเนี่ย - ฮะ
จบแล้วล่ะ จบแล้ว
"เดี๋ยวนะ เขาพูดแบบนี้ก็เป็นเหรอ"
- อารมณ์ประมาณนี้ - นั่นสิ
- สีหน้าคุณชีอันเมื่อกี้คือได้มาก - อือ
น่ารักมากเลย
ให้ตายสิ
อะไรเข้าสิงเนี่ย
ก็นั่นแหละ
แล้วเราก็ไม่ค่อยได้คุยกันเป็นการส่วนตัว
อือ
เรามารวมตัวกัน และนั่งคุยกันอยู่ข้างนอก
แล้วรู้สึกว่าเข้านอนเร็วนะ ประมาณห้าทุ่มนี่แหละ
- นอนเร็วจัง - อือ
ฉันก็นอนเร็ว นอนหลับสบายด้วย
วันนี้ถึงได้รู้สึกดีไง
- วันนี้โอเคเหรอ - อือ
อ๋อ โล่งอกไปที
อือ
- ก็นั่นแหละ - อือ
- เราไปเกาะสวรรค์ด้วยกันมาสองครั้งไง - อือ
ตอนไปเกาะสวรรค์รอบสอง
ฉันลองทบทวนการกระทำของตัวเองแล้ว
"เคลียร์เรื่องในหัวเรียบร้อยแล้ว"
- อือ - ก่อนเข้านอนฉันคิดแบบนั้น
อือ
- เพราะงั้น… - เคลียร์แล้วเหรอ…
อือ
แล้วก็บอกกับมินซอลแล้ว
ก็นั่นแหละ
- อย่างนี้นี่เอง - อือ
- ฉันทำสิ่งที่ทำได้ไปหมดแล้ว - อือ
- ทำหมดแล้วเนอะ - ฉันสะสางอะไรหมดแล้ว
และแสดงความรู้สึกอย่างชัดเจนได้แล้ว
ไม่จำเป็นต้องทำอะไรหรือพยายามอะไรอีกแล้ว
งั้นเหลือแค่ทำตัวอ่อนหวานก็ครบแล้วเนอะ
ก็จริง
ก็ต้องพยายามดูแหละ
อือ อ่อนโยนหน่อย
อือ
- แค่อ่อนหวานขึ้นอีกนิดก็ได้แล้วเนอะ - อือ
- ไหนเรียก "ชีอัน" ซิ - ฮะ
ชีอัน
ฉันต้องฝึกก่อนสิ
- ไม่เอา "เฮ้ย ชีอัน" - ไม่เอาเฮ้ย
- ฉันไม่ได้ชื่อเฮ้ย - อือ
ฉันชื่อชีอัน
เข้าใจแล้ว
พยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองไปอีก
สัตว์ป่ากำลังถูกฝึกให้เชื่องอยู่ครับ
ไม่อยากเชื่อเลยว่ามาถึงวันสุดท้ายแล้ว
อือ
ไปๆ มาๆ
- ฉันได้ไปกับจุนซอหลายครั้ง - อือ
และเหมือนว่าเราได้ใช้เวลาร่วมกันเยอะมาก
- อือ - เรื่องนั้นฉันเลยไม่รู้สึกเสียดาย
- อือ - เราใช้เวลาร่วมกันไปเยอะมาก
- นั่นสิ - อือ
ความรู้สึกต่างๆ ที่อยู่ในใจฉัน
อือ
- ระหว่างที่เราคุยกันที่เกาะสวรรค์วันแรก - อือ
- ฉันได้ปลดปล่อยมันออกไปเยอะเลย - อือ
- ความรู้สึกต่างๆ ที่ฉันอดกลั้นมาตลอด - อือ
ตอนนั้น
ฉันก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล
ก็เห็นบอกตลอดว่าน้ำตาจะไหล
อือ
พี่กอดฉันแรงมากเลยนี่
(เกาะสวรรค์วันที่ 6)
- เธอโอเคไหม - อือ
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไร
- ขอโทษที - ไม่เป็นไรหรอก
เจ็บมากอะ
- ฉันรู้สึกขอบคุณ - อือ
พอร้องไห้เสร็จ
ทุกอย่างก็ไหล
พรั่งพรูออกมา
- แบบนี้เหรอ - ทุกอย่างที่อยู่ในใจไหลออกมาจนหมด
ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
ฮะ
เธอไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอยู่แล้ว
- กลับไปก็ไม่มีอะไรทำนี่ - อือ ฮะ
กลับไปก็ไม่มีอะไรทำนี่
แกล้งทำเหมือนไม่มีอะไรแล้วนั่งอยู่นี่แหละ
ไม่เคยเห็นคุณจุนซอเป็นแบบนี้เลย
พยายามหนักมากจริงๆ
ใช่ เขาพยายาม
คุณยุกจุนซอติดตั้งความอ่อนหวานแล้ว
- เรื่องใหญ่นะ - อันนี้โหดอยู่นะครับ
- จริงๆ - โหดสิ
- น่าจะนำไป 70 ถึง 80 เปอร์เซ็นต์แล้ว - ไปแล้ว
แต่ว่าคุณชีอัน ไม่รู้สิครับ
เหมือนเธอมีสีหน้า ที่แสดงกับคุณจุนซอโดยเฉพาะอยู่
- ถูกต้อง พูดถูกมาก - มีๆ
- ตั้งแต่ตอนที่ยิ้มกว้างตอนเขามาหาที่ห้อง - อือ
- แถมยังมีสีหน้าเว่อร์วังเยอะด้วย - ใช่เลย
เวลาอยู่กับคุณจองซู
- เหมือนเป็นคู่รักกันมานาน - อือ
แต่กับคุณจุนซอ
มันให้อารมณ์เหมือนความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้น
หนึ่งในสิ่งที่ต่างกันที่สุดระหว่างสองคนนี้คือ
คุณชีอันไม่คาดหวังอะไรจากคุณจองซู
แต่กับคุณจุนซอ เธอคาดหวังอยู่ตลอด
"ทำแบบนี้สิ ทำแบบนั้นสิ"
ขอให้ทำตัวอ่อนหวานเอยอะไรเอย
เธอคาดหวังอะไรเยอะไปหมดไงครับ
เท่าที่เห็น ผมว่ามันเป็นสัญชาตญาณ
ในใจคุณชีอันคือคุณจุนซอ
ถ้าเธอมั่นใจในคุณจองซู
ฉันว่าคำพูดพวกนี้ของคุณจุนซอ คงไม่มีทางทำให้เธอระทวย
หรือทำให้แสดงสีหน้าน่ารักๆ แบบนั้นออกมาได้
- ก็นั่นไง ผมบอกแล้วไงครับ - อือ
ฉันไม่อยากพูดแล้วจริงๆ
ขอดูอย่างเดียวดีกว่าค่ะ
- ฉันไม่พูดแล้ว - มาดูกันเถอะ
- ไม่รู้หรอก - การเดาเป็นสิ่งต้องห้ามครับ
คุณอาริน
อีกนานเหรอครับ
ขอห้านาทีพอ เอ๊ย สามนาที
- สองนาที - สองนาทีเหรอ
อะไรของเขานะ ถามจริง
"อะไรของเขานะ ถามจริง"
พอใจแท้ๆ
ไปกันครับ
ชุดฉันเป็นไง ได้ฟีลทรอปิคอลไหม
เหมือนเครื่องดื่มเลย
เหมือนเครื่องดื่มเหรอ
เครื่องดื่มผลไม้
- เรานั่งตรงนี้ดีไหม - อือ
วันนี้ใส่แว่นตามาด้วย
แว่นสายตาเหรอ
แว่นเลนส์บางๆ ที่กันแสงสีฟ้า
ไม่มีแสงสีฟ้าให้กันสักหน่อย
ใส่เอาหล่อเหรอ
พูดเรื่องอะไรเนี่ย หล่ออะไรกันครับ
- ใส่ขึ้นนะ - แล้วเป็นไง เมื่อวานทำอะไรมา
- เมื่อวานนี้เหรอ - อือ
- ฉันพูดจาไว้ใหญ่โตว่าจะสนุกเต็มที่… - อือ
แต่ปรากฏว่าไม่สนุกเลย
อย่างแรกคือไม่มีคนให้คุยด้วยได้เลย
ได้แต่มองจุนซอกับมินซอล
เห็นทำคึกเหมือนจะสนุกมาก แต่ไม่สนุกเลยสินะ
จริงๆ
กลายเป็นว่าตอนไปเกาะสวรรค์ เราจะสงสัยว่าเกาะนรกทำอะไรกัน
และถ่ายรูปอะไรกันแบบนี้ด้วยซ้ำ
อ๋อ สงสัยเรื่องนั้นเหรอ
ดูสนใจเกาะนรกมากเลยเนอะ
- ก็นะ เพราะคุณอยู่ที่นี่ไงครับ - อ๋อ
งั้นก็โอเคแหละ ให้ความสนใจก็เป็นเรื่องดีแล้ว
ตอนฉันไปเกาะสวรรค์เมื่อวาน มันเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ
ก็ได้ยินว่างั้น ฉันอิจฉามากเลย
- ไม่จำเป็นต้องอิจฉาหรอก - ทำไม
- ได้ยินว่าไปอิซากายะมานี่ - ก็ไปนั่นแหละ
แล้วก็ไปโยนโบว์ลิ่งด้วย
- แล้วก็โยนโบว์ลิ่ง - ก็นั่นแหละ
ไม่มีอะไรพิเศษเลย
ตอนไปกับฉันไม่เห็นมีอะไรสนุกๆ แบบนั้นเลย
โยนโบว์ลิ่งก็เฉยๆ นะ
ถ้าไปกับฉันอาจจะสนุกก็ได้
ก็คงต่างออกไปแหละ
น่ารักจัง
- เราไปอิซากายะทันที - อือ
แล้วก็กินมื้อเย็น
กินมื้อเย็นเสร็จก็ดื่มชา
- แล้วก็กินผลไม้ - อ๋อ
จากนั้นก็คุยกันนิดหน่อย เสร็จแล้วก็อาบน้ำนอน
อธิบายไทม์ไลน์ละเอียดยิบอีกแล้วนะคะ
- ว่าไปทำอะไรมา - ก็แบบ…
แค่จะบอกว่ามันเป็นแบบนั้น
ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ
อ๋อ
- ทำไม - ทำไมเหรอ
หัวเราะอะไร
ให้ตาย ตลกจังเลย
- ขำอะไรเยอะแยะ - แล้วขำทำไมเล่า
จะขำทำไม ฉันเลยขำตามเนี่ย
- เธอขำก่อนนี่ - เปล่าสักหน่อย พี่แหละขำก่อน
ทำไม ขำทำไมนัก
- มันมีอะไรสนุกขนาดนั้นนะ - แต่แค่มีความสุขไง
คงจะมีความสุขกัน
- ไม่เหลือช่องว่างแล้ว - ใช่
วันนี้ไม่ใส่ต่างหูแฮะ
อือ ฉันไม่มีโอกาสได้ใส่อะไรเลย
เพราะไม่มีเวลาเหรอ
ก็พี่ให้เวลาสองนาที ครบหนึ่งนาทีฉันเลยออกมาเลย
- เดี๋ยวฉันเลือกให้ - จริงเหรอ
มีตัวเลือกอะไรบ้าง
ใบไม้พวกนั้น
พอมองจากข้างๆ แล้ว
ต่างหูอันใหญ่มากเลย
แล้วก็เสียงดังมากด้วยค่ะ
ผมมองไปเห็น…
- อือ ใหญ่จริง - แล้วมันดูหนักมากเลย
ผมว่าเหมาะกับคุณดีนะ
ขอบคุณค่ะ
ใบไม้พวกนั้น
- อย่าใส่ใบไม้ - ไม่เอาเหรอ
ใส่เครื่องประดับที่ฉันเลือกให้นะ
แต่ฉันเอาเครื่องประดับมานิดเดียวเอง
มีเท่านี้อะ
อันนั้นเหมาะกับเธอดี
- อันนี้ดีกว่าเนอะ ว่าไหม - อือ อันนั้นกับ…
ลองใส่อันนี้ดู
เอาอันนี้เถอะ
ไม่เอาอันนั้นสิ
อันนี้…
- อันนี้เห็นแล้วแอบกลัว - ไม่ชอบสินะ
มันแอบน่ากลัวอยู่
- น่ากลัวนิดหน่อย - ไม่ๆ เดี๋ยวเอามาใส่หูดู
ถ้าดูแบบนี้อาจจะโอเคก็ได้
- ไหนมาดู - เป็นไง
มันดูน่ากลัวอยู่ อย่าใส่นะ
น่ากลัวอะ
- เอาเป็นอันนี้ - ไม่ใส่แล้ว
ฉันอยากใส่ตามใจตัวเอง
งั้นเหรอ งั้นก็เอาตามนั้นเถอะ
แล้วจะลากฉันมา…
อันนี้ก็ไม่อยากใส่เหมือนกัน มันเด่นเกิน
- "งั้นเหรอ งั้นก็เอาตามนั้นเถอะ" - "แล้วจะลากฉันมาเพื่อ"
ฉันว่าอันนี้โอเค
- อือ เหมาะกับเธอดี - ช่วยสวมหน่อยสิ
- ยากนะ ไม่เคยทำอะ - เล็บฉันยาวเกินไป
ลองดู ถ้าไม่ได้เดี๋ยวไปขอให้คนข้างนอกช่วยก็ได้
แบบนี้ได้ไหม ดียัง
- อือ ดีแล้ว - ไปกันเถอะ
ดีแล้ว
แล้วจะถามความเห็นฉันทำไม
หือ
สองคนนี้คือเดตกันแล้วจริงๆ
- ใช่ครับ - อือ
เดตบนเกาะนรก
สองคนนี้ปิดจ็อบไปแล้วนะ
- เหมือนจะใช่ค่ะ - อือ
ดูแล้วทำให้ยิ้มได้ตลอดเลย
ก๊อกๆ
- ทำไร - ฮะ
ไปเล่นกันเถอะ
โอเคค่ะ
ถ่ายรูปโพลารอยด์กันไหม
อ้อ เอาสิ
อากาศดีจัง
เยี่ยมไปเลย
เราไม่ค่อยได้ถ่ายเลยไง
เดี๋ยวถ่ายรูปสวยๆ ให้
เดี๋ยวถ่ายรูปคู่ให้เอง
จริงเหรอ ก็ดีสิ
อือ
เอานะ หนึ่ง อ๊ะ ท่าเมื่อกี้ดีกว่าครับ
ครับผม
ไกด์ทัวร์
- โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ - ไกด์ทัวร์
นับหนึ่งถึงสามให้หน่อยนะครับ
ครับ จะถ่ายแล้วนะครับ
โอเค หนึ่ง สอง
เอาอีกรูป
โอเค ยิ้มนะ หนึ่ง สอง
- รูปสุดท้าย - ก็เร็วเกิน
ทำหน้าฮาๆ กันเถอะ พี่
เอาสิ
เธอจะทำยังไง
เป็นคู่หนุ่มหล่อสาวสวยจริงๆ
จริงๆ
ขอดูหน่อย
ฉันต้องโดนดุแน่เลย
คุณจงฮุนมาถ่ายรูปแล้วก็ปลีกตัวไปเลยแฮะ
หรือเขาจะเป็นไกด์ทัวร์จริงๆ
- ไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่เห็นรู้เลย - ท่าจะใช่จริงๆ
ขอดูหน่อย
ฉันต้องโดนดุแน่เลย
พี่ไม่ทำหน้าขี้เหร่ใช่ไหมล่ะ
ฉันทำหน้าขี้เหร่แบบนี้แหละ
เฮ้ย
ไม่นะ นี่พยายามแล้ว
นี่ก็พยายามทำหน้ายู่แล้ว
- อะไรเนี่ย - ไม่รู้ว่าเธอจะทำขนาดนั้นน่ะสิ
น่าจะบอกก่อนสิว่าทำถึงขั้นไหน
อะไรเนี่ย
โผล่มาจะให้โดดไปเวลสามเลยได้ยังไง
ฉันจะเก็บรูปนี้ไว้เอง
ไม่เอา
ออกมาดูดีนะ
ทำไมขนาดทำหน้าตลกยังเป๊ะได้ขนาดนี้
โห เหมือนถ่ายแบบเลย
แป๊บนะ
นี่แหละ
- ออกมาแล้ว - ออกมาแล้ว
เฮ้อ ไม่ต้องดูก็รู้ว่าสวย
ไม่เหนื่อยเหรอ พี่ดูเหนื่อยมากเลยนะ
- วันนี้เหรอ - อือ
เหนื่อยใช่ไหมล่ะ
แต่ตาลุงเหนื่อยหรอก
ลุงคนนี้…
ตาลุงเหนื่อยแล้วค่ะ
ดูพอใจใหญ่เลยแฮะ
ขำขนาดนี้เลย
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นวันสุดท้ายแล้ว
- ว่าไหม - อือ
ผ่อนคลายดีจัง
จริงๆ
เหมือนฝันไปเลย
เหมือนความฝันเหรอ
เวลาผ่านไปเร็วมาก
คะแนนตอนนี้เป็นไง ใครนำคะ
- "คะแนนตอนนี้" - คะแนนตอนนี้ไง
คะแนนตอนนี้…
- คุณยุกจุนซอนำเห็นๆ - ครับ
- ผมก็ว่ายุก
คุณชีอันเธอดูแฮปปี้และสนุกอยู่หรอก
แต่รู้สึกเหมือนใจลอยไปที่อื่น
ผมรู้สึกได้แบบนั้น
เธอดูผ่อนคลายมากเกินไป
ทำไมถอนหายใจรัวๆ เลยล่ะ
ที่บ้านมีปัญหาเหรอคะ
แต่เหมือนว่าพี่ดาฮี
- จะเชียร์จองซูอยู่ในใจตลอด - จริงครับ
ทำไมถึงคิดว่าคุณชีอันจะเลือกคุณจองซู
ค่ะ เวลาที่เธออยู่กับคุณจองซู
บางครั้งฉันจะเห็นว่าเธอดูคิดอะไรอยู่ในใจ
ใจเธอเหมือนจะอยู่กับคุณจุนซอ
แต่ยังไงฉันก็ยังคิดว่าสุดท้ายเธอจะเลือกคุณจองซู
ฮะ ถามจริง
พี่แอบ…
โห พี่นี่มั่นคงจริงๆ
ไม่ได้เลือกให้ตัวเองใช่ไหม
- ไม่ใช่อย่างนั้น - เธอคงเหมือนกุกดงโฮ
ฉันคิดว่าสุดท้ายเธอน่าจะเลือก ความมั่นคงและสบายใจหรือเปล่า
แต่นี่คือคุณชีอัน ก็เลยเดาไม่ออก
ต่อให้เธอจะมีใจให้…
- คุณยุกจุนซอ - ค่ะ
- แต่อาจจะมองระยะยาว - ค่ะ
- และเลือกความสบายใจก็ได้เหรอ - ใช่ค่ะ
จิตใจคนเราเดาไม่ได้หรอกครับ
ฉันรู้สึกเหมือนชีอันจะเลือกจุนซอเลย
- จริงเหรอ - ใช่เหรอ ฉันว่าจองซู
อือ จองซู
- ทำไมอะ - ยังจับทางไม่ได้อีกสินะ
จู่ๆ ทำไมล่ะ คือชีอันไม่ได้อยู่ห้องฉันไง
เหมือนที่ห้องเราก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้กัน
ทำไมจู่ๆ เป็นคุณจองซูล่ะ
ไม่ใช่จู่ๆ นะ
เขาไปเกาะสวรรค์ด้วยกันตอนแรก
- เธอพูดว่าหวั่นไหวตลอดเลยนี่ - ใช่ๆ
ที่จองซูบีบนวดมือให้แบบนี้
- อันนั้นชีอันลืมไม่ลงเลย - แต่ว่า…
จริงเหรอ ยังอีกเหรอ
ก็เธอบอกแบบนั้นไง บอกว่ามันทำให้ใจสั่น
ก็เลยไปเช็กครั้งสุดท้ายไม่ใช่เหรอ
ฉันเลือกจุนซอ งั้นจุนซอจะเลือกฉันไหมนะ
- ก็คือได้ยินในสิ่งที่อยากได้ยินแล้ว - โอ๊ยตาย
- น่ารักไม่ไหว - เป็นไปตามที่ใจอยากแล้ว
ให้ตายสิ มินซอล
ฉันเลือกจุนซอ งั้นจุนซอจะเลือกฉันไหมนะ
- ฮะ - จุนซอจะเลือกฉันปะ
ฉันลองไปคุยตอนนี้ดีไหม
ถ้าเป็นฉัน คงบอกทุกอย่างให้โล่งใจไปเลย
ถึงจะพูดแทนคนอื่นไม่ได้
แต่เท่าที่ฉันได้ยินมา "ถ้ามีเวลามากกว่านี้ อะไรๆ อาจเปลี่ยนไปได้"
ทำไรเหรอ
อาริน ไปกันเถอะ
- จะไปไหน - ไม่ได้ ไปไม่ได้
- ฉันอยากคุยกับนาย - โอ๊ย ใจร้ายชะมัดเลย
- เกินไปจริงๆ - เขามากับฉันนะ
- ฉันไม่ค่อยได้คุยกับดงโฮเลย - ก็ได้
- มานั่งคุยกันตรงนี้ทุกคนเลย - ตรงนี้
ฉันกับอารินจะออกไปเล่นสักหน่อยนะ
เฮ้ย ฉันขอนั่งตรงนี้ได้ไหม
อือ มานั่งๆ
- นี่เตียงเราเอง - อือ
เมื่อคืนหลับสบายดีไหม
ฉันเหรอ หลับโคตรสบาย สลบเหมือดไปเลย
- เมื่อวานฉันเงียบมากใช่ไหมล่ะ - ใช่
ฉันก็แอบเกร็งๆ เหมือนกัน
- จริงเหรอ ขอโทษนะ - อือ
ตอนที่เราล้างจานพี่ก็ดูโกรธๆ
ฉันก็เลยชวนคุยไม่ได้
ฉันดูโกรธๆ เหรอ
อือ แสดงออกโจ่งแจ้งมากว่า ไม่อยากล้างจานกับฉัน
ทำไมฉันจะไม่อยากล้างจานกับเธอ
ไม่รู้สิ แต่พี่แสดงออก
- เปล่านะ ไม่ใช่ว่าไม่อยาก - จริงเหรอ
ฉันก็แค่
อยู่ในภาวะที่จัดการอารมณ์และความกังวลไม่ได้
- แค่นั้นเอง - อ๋อ
- ตอนนี้จัดการได้แล้วเหรอ - อือ
- อย่างชัดเจนเลย - ค่อยยังชั่วหน่อย
ผลลัพธ์อะไรฉันไม่สนหรอก
ฉันว่าแค่ทำไปตามที่ใจเรียกร้องก็พอแล้ว
- ใช่ไหม - เหมือนกัน
- อือ - ฉันก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน
- แบบนั้นถูกต้องแล้ว ว่าไหมล่ะ - อือ ก็จริงแหละ
คืนนี้มาดื่มกันเถอะ
โอ๊ย ให้ตายเหอะ
- พี่ทำเหมือนฉันเป็นแค่น้องสาวจริงๆ อะ - ทำไม
ให้ตายสิ พี่…
- บ้าไปแล้วปะ - ทำไม
ได้ มาดื่มกัน
นี่ลุควันนี้เหรอ
- อือ ลุคใสๆ - ลุกขึ้นหน่อย
แป๊บนะ ขอดูก่อน
ก็สวยดีนะ
โอเคไหม
- ก็ดูดีปะ - แต่เธอไม่มีเครื่องประดับเลยเหรอ
- มีอยู่ - มันดูเรียบไป
ใส่สร้อยสักเส้นหน่อย
"ใส่สร้อยสักเส้นหน่อย"
ก็มีอยู่ แต่ไม่รู้จะใส่อันไหน
เลือกให้หน่อย
- ไม่เอาเส้นนี้ - งั้นเอามาดู
เลือกหนึ่งในนี้
เครื่องประดับที่เลือกโดยคนที่ไม่มีใจให้เรา
- มันจะมีความหมายอะไรเหรอ - แต่เรามีใจให้เขาไง
- ใช่ - งั้นเหรอ
- แต่สำหรับคุณมินซอล… - น่าเศร้าเนอะ
- ค่ะ - มันคือช่วงเวลาที่สนุก
จริงเหรอคะ
- ค่ะ ในมุมของคุณมินซอล - อือ
- ไม่ค่อยมีอะไรใช่ไหม - อะไรแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้
- อะไร อันนี้เหรอ - อันนี้ ใช่
โอเค
- นี่เหรอ - ก็ดูดีนะ
สวมให้หน่อย
- ฉันเหรอ - เล็บฉันยาวเกินไป
ให้ตาย ทำไมยุ่งยากจัง
ทำให้หน่อย เล็บฉันยาวเกิน
- อือ - ฉันทำเองไม่ได้
ไหนมาดู
อย่าให้มันสั้นเกินไปนะ
อือ เอาหลวมๆ หน่อย
ขอบคุณค่ะ
ไปส่องกระจกหน่อยดีกว่า
อือ ผิวเธอก็เข้มขึ้นเยอะเลยนะ
ใช่ ผิวฉันแทนขึ้นนิดหน่อย
- โอ๊ะ - ว่าไง
- ไม่เลวใช่ไหมล่ะ - อันนี้แหละ
คุณจุนซอเลือกคุณชีอัน 200 เปอร์เซ็นต์
โอ๊ย ให้ตาย แต่ว่า…
จุนซอเขาแปลกๆ อะค่ะ จนนาทีสุดท้ายเขาก็เอาแต่…
ให้ความหวังฉันไม่หยุดเลยค่ะ ฉันละอยากจะบ้าตาย
เขาอ่อยฉันไม่เลิกเลยค่ะ ทั้งใส่สร้อยให้เอยอะไรเอย
ทั้งที่เขามีคนที่มีใจให้อยู่แล้ว
แต่ก็ยังอ่อยฉันไม่เลิก
เขาไม่ได้ให้ความหวังเลยนะ
- เขาแทบจะไม่ทำอะไรเลย - ใจร้ายเกินไปแล้ว
ก็มันจริงไง เพราะว่า
ในมุมคุณมินซอลอาจจะเห็นแบบนั้นก็ได้
ถามหน่อย คุณจุนซอเต๊าะเธอเหรอครับ
- ไม่เลยครับ - ไม่ใช่ว่าเต๊าะ
- คุณจุนซอเขาทำตัวสบายๆ กับเธอตลอด - ใช่ครับ
แต่ในมุมคุณมินซอล
เหมือนเธอจะมองว่ามันเป็นการเต๊าะ
แล้วคุณจุนซอเขาก็แค่มาเล่นเฉยๆ ค่ะ
- เพราะว่าเบื่องี้ - ใช่ครับ
และเขาก็เลือกสร้อยคอให้
- เพราะเธอขอให้เลือก - ใช่ค่ะ
ขอให้สวมให้ แล้วเขาก็บอกว่า "ยุ่งยากจริงๆ"
จริงด้วยแฮะ
ถ้าดูใหม่จะเห็นว่าเขาไม่ได้เต๊าะเลย
เหมือนคุณมินซอล เธออยากคิดตามที่ใจต้องการน่ะค่ะ
- เวลาคุยกับผู้หญิงคนอื่น… - อือ
เธอจะชอบถามว่า "เป็นแบบนั้นนะว่าไหม" เพื่อให้ได้คำตอบแบบที่ต้องการ
แต่เวลาที่คนเรามีความรัก ไม่ว่าใครก็มักจะเชื่อในแบบที่ต้องการหรือเปล่า
- ให้ความหมายกับทุกการกระทำ - ใช่ค่ะ
อาจเป็นแบบนั้นก็ได้สินะ
- เราไปคุยในห้องส่วนตัวไหม - เอาสิ
- ก็น่าใจหายอยู่นะ - อือ
ถึงเวลาแล้ว
ฉันไม่คิดเลยว่าเวลาจะผ่านไปเร็ว
ตอนช่วงแรกฉันคิดว่า เวลาสิบวันเป็นเวลาที่ยาวนานมาก
- อือ - ก็เลยกังวลอยู่
- แต่แป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้วจริงๆ - อือ เหมือนกัน
ยิ่งเราได้ไปเกาะสวรรค์สองครั้ง ยิ่งรู้สึกว่ามันผ่านไปเร็ว
จริง
ระหว่างใช้ชีวิตสิบวันนี้ มีอะไรที่รู้สึกเสียดายบ้างไหม
ฉันเสียใจที่แพ้เกมและได้อยู่เกาะนรกในวันแรก
- จริงเหรอ - อือ
เพราะว่าฉันมองหา…
- เพราะในชีวิตจริงต้องหาทางเอาชนะอยู่ตลอด - อือ
ก็เลยได้เรียนรู้ว่า อยู่ที่นี่ต้องรับมือเรื่องพวกนั้นให้ได้
ในวันแรกมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
"โอกาสเอาชนะในชีวิตจริง" คือโอกาสแบบไหนคะ
ธุรกิจ ความสำเร็จ
- หมายถึงอะไรแบบนั้นใช่ไหม - พิชิต
เหมือนเขาจมอยู่ในโลกของตัวเองคนเดียว
- มัวเมากับตัวเองเกินไป - อือ
เหรียญช็อกโกแลตสามเหรียญ
ฉันน่าจะเอาให้เธอทั้งสามอัน
- จริงเหรอ - อือ
- รู้ไหมว่าฉันให้ใคร - ไม่รู้
- ไม่อยากรู้เหรอ - ไม่อยากรู้
- จริงเหรอ - อือ
- ไม่อยากรู้เลยเหรอ - อือ
ฉันไม่อยากรู้ว่าเธอให้ใคร และไม่แคร์ว่าใครให้ฉันมาด้วย
ฉันไม่ใช่คนประเภทที่ชอบสงสัยอะไรพวกนั้น
งั้นเหรอ
ไม่อยากรู้เลยเหรอ
อือ
- อ๋อ จริงเหรอ - อือ
- ฉันว่ามันไม่ได้มีความหมายอะไร - น่าทึ่งมากเลย อ๋อ
สำหรับฉัน ความรู้สึกและความคิดของฉัน
คือสิ่งสำคัญที่สุด
อ๋อ
น่าทึ่งดีแฮะ
"น่าทึ่งดีแฮะ"
น่าทึ่งจริงๆ แหละ
แต่ในมุมผู้หญิงคงอยากให้เขาอยากรู้ไงครับ
- นั่นแหละค่ะ - ครับ
ในมุมคุณจียอน มันแปลกที่เขาไม่อยากรู้เลย
- ฉันว่ามันแปลกๆ - ทำไมถึงไม่อยากรู้ล่ะ
ถ้าสนใจในตัวฉันจริง
น่าจะสงสัยสิว่าฉันโหวตให้ใคร
- และเธอก็อยากให้เขาสงสัยด้วย - ใช่
- ฉันคุยเรื่องนี้มาด้วย - อะไร
"เหมือนคุณแทฮวานไม่ได้อยากรู้จักฉันเลยสักนิด"
- จริงเหรอ - อือ
ฉันก็แค่…
เหมือนกับว่า ฉันเฉยเมยต่อผู้คน
- เป็นเรื่องปกติ - ก็นั่นแหละ
แต่ฉันเป็นแบบนั้นกับตัวเองด้วย
- อ๋อ - มันก็เลย…
มันเป็นเพราะฉันมั่นใจในความเชื่อตัวเอง
- เลยไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเรื่องอื่น - ไม่มีความสำคัญ
"อือ มันไม่สำคัญหรอก" ฉันคิดแบบนั้นกับอะไรหลายๆ อย่าง
- ถึงได้เกิดเรื่องเข้าใจผิดแบบเมื่อกี้นี้ขึ้น - อือ
- แต่ถ้าคุยกันก็เคลียร์ได้ - อือ
เดิมทีฉันก็ลังเลอยู่
เธอบอกว่าลังเล…
เธอพูดแบบนั้น
แต่ว่าคนอื่น ผู้หญิงคนอื่นๆ
บอกว่าฉันดูน่ารักกุ๊กกิ๊กกับเธอมาก
- เราอะนะ - อือ ที่ฉันปฏิบัติกับเธอ
จริงเหรอ
"แล้วทำไมจียอนถึงไม่มั่นใจ ในความรู้สึกของฉันนะ"
ฉันไม่มั่นใจเพราะอะไรกันนะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
เพราะมันเป็นนิสัยเธอหรือเปล่า
- ฉันอาจจะรู้สึกระแวงก็ได้ - อือ
ฉันอาจจะเป็นคนที่เชื่อได้ยาก ว่าอะไรจริงหรือไม่จริงก็ได้
ตามนิสัยฉัน
- อือ - เวลาที่คุณพูดอะไร
ฉันจะแบบ "พูดจริงปะ"
"แค่พูดเอาใจเราหรือเปล่านะ"
- อือ - เหมือนว่าฉันจะชอบคิดแบบนั้น
อือ
อืม
อยากถามอะไรฉันอีกไหม
ช่วงที่ไปเกาะสวรรค์สองวัน
- ฉันว่าฉันถามหมดแล้วนะ - ใช่
- คนอื่นทำอะไรกันอยู่นะ - นั่นสิ เราไปกันดีไหม
- เอางั้นไหม - อือ
ฟังบทสนทนาแล้วอึดอัดมากเลย
รู้สึกตรงนี้แน่นไปหมดเลยครับ
บทสนทนาไม่มีการตอบโต้กันเลยค่ะ
- จริงครับ - ฉันรู้สึกได้แบบนั้น
คุณแทฮวานเขา… จะว่ายังไงดีล่ะ
เหมือนเขาเป็นคนที่ หลงมัวเมาอยู่กับตัวเองมากเกินไป
- ผมรู้สึกได้แบบนั้น - เหมือนเขา…
- เมาตัวเอง - เขาไม่ได้คิดที่จะ
เปลี่ยนความคิดตัวเองผ่านการสนทนากับคนอื่น
"ฉันก็คือฉัน เรื่องพวกนี้คือสิ่งที่กำหนดไว้แล้ว
เธอจะยอมได้หรือไม่ฉันก็ไม่แคร์"
- "ฉันใช้ชีวิตมาแบบนี้" - อือ
- "เพราะนี่คือตัวฉัน" - "เพราะฉันเป็นคนแบบนี้"
แต่ว่ากันตามตรง ถ้าเป็นแบบนั้น
การมีแฟนคงไม่ใช่เรื่องง่ายครับ
เหมือนเขาจะมีด้านลบๆ ของการเป็นศิลปินอยู่นิดหน่อย
พูดง่ายๆ เหมือนเขาเป็นโรคศิลปิน
ผมเองก็แอบเป็นแบบนั้นอยู่เหมือนกัน
- ก็เลย… - ทำไมเหรอ
ตอนผมเข้า 20 ต้นๆ
ผมอินกับฮิปฮอปมาก
- มีช่วงที่อินสุดตัวอยู่ครับ - อือ
- "ฉันเจ๋งที่สุด" - อือ
- "พวกนายไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น" - อือ
- แต่ว่า… - ในเนื้อเพลงของแร็ปเปอร์
- จะมีอะไรแบบนั้นเยอะเลยนี่ - ใช่
มันทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลานั้น
อ๋อ
เพราะงั้น บอกตามตรงผมเลยเศร้านิดหน่อย
ฉันมีเรื่องอยากถามหน่อย
ถ้างั้นทัศนคติพวกนั้นถูกเอาออกมาใช้ เวลาที่มีความรัก
- หรือเวลามีแฟนด้วยไหมคะ - ก็คือว่า…
มีอยู่ครับ เพราะว่าเราอยู่ด้วยทัศนคตินั้นไง
- อ๋อ - อ๋อ
- ก็คือว่า ตัวเราน่ะคือผู้ยิ่งใหญ่ - อือ
การพูดอะไรแบบโนสนโนแคร์ มันคือส่วนหนึ่งของความเจ๋ง
- อ๋อ - โนสน
แต่เขาอินกับวัฒนธรรมของตัวเอง แล้วก็มีความฝันอันยิ่งใหญ่
ผมเลยคิดว่าตอนนี้เขาอยู่ในช่วงมัวเมาอยู่
- และผมก็คิดว่ามันเปลี่ยนแปลงได้ - อือ
เหมือนที่ผมเปลี่ยน
ผมอยากให้คุณแทฮวาน
นึกถึงใจคนอื่นบ้างสักนิด
ในที่สุดก็ได้ว่ายน้ำในทะเล
น่าสนุกจัง
ตายหมดแน่
ตายให้หมด
ชอบจังเลย
- แมวน้ำๆ - ดีมากอะ
เย็นมาก
คุณพระ นั่นจุนซอเหรอ
เหมือนปลามาเอง
- จับเอาไว้ - จับไว้
ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน
ใช้ห่วงยางไหม
โอ๊ย มันเย็นนะ
- เจอกันที่โซลนะ - บ๊ายบาย
เย็นจังเลย
จงฮุนยืนหนึ่งเลย มีแต่จงฮุนที่ดูแลฉัน
- ไม่หนาวเหรอ - หนาวสิ
เดี๋ยวนะ จุนซอทำอะไร
อะไรน่ะ ทาร์ซานเหรอ
เขาขึ้นไปบนนั้นได้ไง
"ทาร์ซาน"
คุณพระๆ
เป็นอะไรของเขาครับ
- ทาร์ซาน - ทาร์ซาน
จุนซอ ดูจุนซอสิ เห็นไหม
สุดยอดอะ
- โดดลงไปเหมือนนักดำน้ำเลย - เขาโดดลงมาจากหน้าผา
- จุนซอโดดหน้าผา - จริงเหรอ
ทำอะไรของเขากันนะ
ไม่รู้
ส่งมาหน่อย
ตอบมาก่อน เราอยู่ทีมเดียวกันหรือเปล่า
เราทีมเดียวกันไง
- โอเค พูดแล้วนะ - เปล่า ไม่ใช่
- โทษนะครับคุณ - ไม่ๆ เราทีมเดียวกัน ขอโทษที
- อะไรนะ ปุบปับงี้เลยเหรอ - ขอโทษที
นี่ ระวังหน่อย
เหมาะกับน้ำดีนะ
- ใช่แล้ว - ความลึกพอไหวไหม
แบบนี้โอเคอยู่
ชีอัน เธอจะไปไหน
บ๊ายบาย
ทำไรมา
เธอจะไปไกลขนาดไหนน่ะ
จะลงไปลึกเกินแล้วนะ
- ฮะ ใช่ไหม - อือ
กลับมา
เฮ้ย ไปถึงตรงนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
- ลงไปแล้ว - ไม่มั้ง
คงไม่ได้จะว่ายน้ำไปใช่ไหม
หวัดดี
ฉันมาแล้ว
ให้ตาย คุณยูจิน
- โอย คุณยูจินเอ๊ย - จริงๆ เลย คุณยูจิน
เฮ้ย พวกเธอจะลอยน้ำหนีกันเหรอ
ฉันกำลังมาช่วยอยู่
- นี่ เธอ… - อย่ามาเอาไปนะ นี่เจ้าหญิงของฉัน
- นายตกรอบแล้ว - เธอไปนู่นเลย
- ไม่นะ - ขอไปด้วย
ไม่ได้
ไม่ได้นะ
นี่จะมาช่วยชีอันด้วยเหรอ
รู้สึกไม่ค่อยดีน่ะ
ฉันไปเองได้อยู่
ทำไมพวกนั้นห่างออกไปเรื่อยๆ เลยล่ะ
สงสัยจะไปกันแล้ว
ไปกันแล้วเหรอ
สนุกจังเลย
เหมือนกัน
ผ้าขนหนู
มีผ้าขนหนูเหลือไหม
- หนาวจัง - โอ๊ย เย็น
- เดี๋ยวก่อนนะ - นี่ ขอผ้าขนหนูหน่อย
ไม่น่าลงน้ำเลย
- ทำไม - รู้สึกไม่ดีเลย
จริงเหรอ ทำไงดีล่ะ
ถ้าหนาวขนาดนั้น แปลว่าอาการคงไม่ค่อยดีแหละ
เหมือนจะใช่
- ไหวปะ - ไม่รู้สิ
- ไม่รู้เหรอ - คงต้องกินยาแล้วล่ะ
แต่เราต้องดื่มแอลกอฮอล์กันนะ
อือ ถ้ากินยาก็ดื่มไม่ได้
ก็นั่นน่ะสิ
แต่ว่าเมื่อกี้มีประเด็นอะไรเหรอคะ
ประเด็นที่จะทำให้คุณจองซูหัวเสีย
เมื่อกี้ตอนเล่นอยู่กับคุณจองซู จู่ๆ เธอก็พูดถึงคุณจุนซอขึ้นมา
"จุนซอหายไปไหนแล้ว"
- เขาเริ่มงอนตั้งแต่ตอนนั้นหรือเปล่า - อ๋อ
มีเรื่องแบบนั้นด้วยสินะ
เธอถามว่าจุนซอไปไหน ตอนที่เล่นอยู่กับจองซูเหรอคะ
- ครับ ตอนอยู่กับจองซู - ใช่ค่ะ
เพราะงี้นี่เอง
- เพราะเรื่องนี้นี่เอง - เริ่มจากตอนนั้น
ตอนนี้คุณจองซูเขาค่อนข้าง…
- ไม่สิ เขาก็ยังรุกหนักกันทั้งคู่ - อือ
แต่เวลาคุณจองซู เห็นคุณจุนซอกับคุณชีอันอยู่ด้วยกัน
เขาจะค่อนข้าง…
- ผิดหวัง - ไม่ค่อยโอเค
- เหมือนเขาเหนื่อยนะ - คุณจองซูเขาบอกว่าตัวเองค่อนข้างหัวโบราณ
อือ
ส่วนคุณจุนซอ เวลาเห็นคุณจองซูอยู่กับคุณชีอัน เขาก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้น
แต่คุณจองซูจะแสดงออกมาก
- อือ - อือ
หิวจังเลย
หิวจัง
- ว้าว สุดยอด - อะไรน่ะ
เนื้อเอาไว้ให้ย่างเหรอ
- อะไร เนื้อเหรอ - บ้าไปแล้ว
- อะไรน่ะ - บ้าไปแล้ว
- อารินนั่งตรงนี้ แล้วนายนั่งข้างๆ ก็ได้ - อือ
- ย่างเนื้อเก่งไหม - อือ
- อร่อยจัง - อร่อยมากเว่อร์
มาชนแก้วกันไหมครับ
งับ
เธอเอาเบียร์อะไรดี
- อันนี้ไหม - อือ
เก้าวันมานี้ทุกคนทำได้ดีมากครับ
- ชน - ชน
คืนสุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย ไม่อยากจะเชื่อเลย
- คืนสุดท้ายแล้วเหรอ - อือ
คืนสุดท้ายแล้วนะ
งั้นมาเริ่มกันเลยไหมครับ
- สนุกดีจัง - อยากรู้มาก
ผลัดกันนะ
สงสัยดงโฮที่สุดแล้ว
ดงโฮ…
ช็อกแน่บอกเลย
อยากรู้จัง
- น่าจะเด็กอยู่ - ประธานเหรอ
นั่นสิ
ผมอายุ 30 ปี
เกิดปีไหนคะ
ปี 1993
อ๋อ
เป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
ซีพีเอ
คุณนักบัญชี
นักบัญชีเหรอ โห เท่จัง
นักบัญชี
- กะแล้วเชียว - นักบัญชีหล่อขนาดนี้เลยเหรอ
รู้สึกได้อยู่ สัมผัสได้ว่าต้องเป็นงานเฉพาะทาง
อือ
พี่ก็น่าจะทำงานเฉพาะทางเหมือนกัน
อย่ามา พี่อะไรก่อน
อย่ามาทำให้รมณ์เสีย ตอนนี้อ่อนไหวนะบอกเลย
ทุกคนทำเหมือนมั่นใจมาก
พากันเรียกฉันว่าพี่ เรียกว่าคุณยูจินตลอด
หน้าฉันมันแบบ ดูยังไงก็ต้องเป็นพี่เหรอ
เมื่อกี้ตอนอยู่ตรงนั้น พี่เขา… เอ๊ย พี่อะไรล่ะ
นี่หาเรื่องอยากไฝว้แล้วปะ
- วันนี้ฉันเป็นแบบนั้นตลอดอะ - พวกผู้หญิงพยายามจะเปิดวอร์กับฉันหรือไง
แปลว่าไม่ใช่พี่เหรอ
พี่…
ไม่ใช่พี่ดิ
- ฉันรู้สึกสบายใจกับเธอมาก - อือ
แต่เผื่อว่าจะอายุมากกว่าไง
ไม่รู้ทำไม…
อายุค่อนข้างมากแล้วใช่ไหม
ใช่ไหม
- ดูทำหน้าสิ - "เรียกพี่ทำไมนักหนา"
แต่ก็เป็นน้องๆ จริงๆ นั่นแหละ
- น่ารักจัง - แย่อะ
เป็นพี่ใหญ่เหรอครับ
แต่ฉันขอถามอะไรหน่อยนะ
ฉันดูเหมือนคนอายุเท่าไรเหรอ
- ทำไมอะ - แค่บอกเรามาเถอะ พี่
ใช่ แค่บอกมาเถอะ
ฉันอายุ 28
- อืม - อ๋อ
อาชีพที่ทำคือ เป็นนักเต้นในคณะเต้น
- ทั้งเต้นและออกแบบท่าเต้นด้วย - จริงเหรอ
- ดูเหมาะดีว่าไหม - เหมาะจริง
เป็นทั้งครูและอาร์ตติสไปพร้อมกัน
- "อาร์ตติส" - สุดยอด
- ไม่คิดไม่ฝันเลย - จริงเหรอ
แต่เวลาที่ฉันแสดงท่าทาง หรือทำท่าเลียนแบบอะไร
ก็จะแบบ "มือฉันดูสง่างามเกินไปไหมนะ"
- อะไรแบบนี้ - ไม่เลยพี่
"ฉันใบ้เกินไปหรือเปล่านะ"
- บางครั้งก็คิดแบบนั้น - ไม่เลยสักนิด
ตอนกระโดดบันจีจัมป์ เธอก็ใส่เสียงเอฟเฟกต์ "ฟิ้ว"
- "ฟิ้ว" - จริงด้วย
- "ฟิ้ว" - อันนั้นคือใบ้หรอกเหรอ
- มินซอลล่ะ - มินซอลล่ะ
ฉัน…
เกิดปี 2000 อายุ 23 ปี
เห็นไหม 2000 จริงด้วย
เธอดูอายุเท่านั้นเลย
โห บ้าไปแล้ว
ฉันอายุยี่สิบ… ห้าปี
- สุดยอด - เกิดปี 1999
- โห 1999 - อะไรเหรอ
เห็นไหม ฉันบอกให้เรียกว่าพี่ถูกแล้ว
- เท่าเธอเหรอ - อือ
อ๋อ
ฉันเกิดปี 2000
ฮะ กะแล้วว่าต้องอายุเท่าฉัน
ฉันอายุ 25 ปีเกิดปี 1998
- เท่ากันเลย - ฉันบอกแล้ว
โห ตกใจมากอะ
บ้าเอ๊ย ฉันเป็นพี่จริงด้วย
ใช่จริงๆ
- เธอแอบหวังอยู่แหละ - ใช่
- ก็บอกแล้วว่าเป็นพี่ - พี่ใหญ่ของเรา
ดูทรงก็รู้แล้วว่าต้องเป็นพี่
"ใช่แหละ ฉันคงดูมีความเป็นผู้ใหญ่ ก็เข้าใจได้แหละ" ฉันคิดแบบนี้
โดยภาพลักษณ์ที่ดูฉลาดล้ำและสง่างาม คงทำให้ทุกคนมองฉันเป็นพี่
แต่พอรู้ตัวว่าเป็นพี่จริงๆ
ก็รู้สึกไม่ค่อยโอเท่าไรอะค่ะ
คนเราอายุมากไปเพื่ออะไรนะคะ
ทำไงดี ไม่เป็นไรหรอก ทำไมล่ะ
เราต้องกำหนดสรรพนามเรียกกันแล้วปะ
ยังไง
เจ๊ๆ ที่ฉันเรียกตอนนั้นถูกจริงด้วย
- เป็นพี่ฉันกันหมด - ฉันมีเรื่องอยากถามอยู่
ฮเยจิน
เคยมีโมเมนต์ที่จึ้กโดนใจเข้าเต็มๆ ไหม
ไม่ใช่แค่หวั่นไหวใจเต้นรัว
แต่แบบ "ปั้ก" จนใจเหลวงี้
ตอนที่คุณจงฮุน…
กลับมาจากเกาะสวรรค์
แล้วให้คำตอบที่มั่นคงกับฉัน
ตอนนั้นใจฉันสั่นมากเลย
(เย็นวันนี้)
ฉันไม่เคยสั่นคลอนเลยสักครั้ง
เพราะมันอาจจะทำให้เธอไม่สบายใจได้
ฉันเลยไม่อยากสั่นคลอน
ฉันซึ้งใจมาก อือ
บรรยากาศเริ่มละมุนแล้วแฮะ
ละมุนตุ้น
ใช่ แล้วจองซูล่ะ
มีช่วงเวลาที่ใจเต้นรัวไหม
ตั้งแต่มาที่นี่ มีช่วงที่ทำให้ใจเต้นรัวไหม
มี
ถ้างั้นก็ต้องเล่าด้วยสิ
- หืม - ต้องเล่าด้วย
- อ๋อ มันคือตอนไหนน่ะเหรอ - อือ
ตอนวันแรก
ที่เธอยืนอยู่
ฮะ
วันแรกที่ฉันชนะเกม
แล้วเธอยืนอยู่ตอนที่ฉันไปเลือก
ในวันแรก…
(วันที่ 1)
พี่ชีอันตัดสินใจได้บ้างหรือยัง
อือ น่าจะได้แล้ว
จุนซอ ตัดสินใจ สำหรับการเลือกครั้งสุดท้ายพรุ่งนี้แล้วเหรอ
โอ๊ย ไม่ไหวจะฟัง
ไม่นะ
ฉันตัดสินใจตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
อ๋อ
ฉันเคลียร์ทุกอย่างแล้ว
จุนซอ
แต่ถึงยังไง…
เหมือนจะร้องไห้เลย
- อยากถามอะไร - เหมือนจะร้องไห้เลย
น้ำตาจะไหลอะ
ไม่ๆ อย่ามาปลอบ
แต่ถึงยังไง
ตอนไปเกาะสวรรค์กับฉันก็สนุกใช่ไหม
ถามต่อหน้าเลยแม่
อย่าทำแบบนี้ ฉันขอร้อง
เข้าใจแล้ว
- สนุกใช่ไหม - อย่าร้องสิ
สนุกสิ สนุกมากเลย
เราสื่อกันเข้าใจที่สุดแล้ว
เราสองคนไม่เคยมีช่วงเดดแอร์เลยนี่
- เขาบอกเราแบบนั้นตลอดเหมือนกัน - อือ
ไม่เคยมีเดดแอร์เลยจริงๆ
เธอทำได้
- ให้ตาย - อย่าร้อง
ไม่เป็นไร
ทำไงดี
ไม่เป็นไรน่า
มันคืออารมณ์แบบ "ยังไงก็อย่าลืมฉันนะ"
อะไรแบบนี้ค่ะ
(คิมมินซอล)
มันสนุกมาก
และเหมือนได้สัมผัสประสบการณ์ชีวิต
สนุกดีค่ะ
แล้วก็…
ฉันอยากบอกพี่จุนซอว่า…
พูดถึงจุนซอทีไรน้ำตาไหลตลอด
ขอบคุณค่ะ
สิ่งที่ฉันสงสัยที่สุดก็คือ "ฉันจะตกหลุมรักภายในสิบวันได้เหรอ"
แต่เหมือนกับว่าได้สัมผัส กับความรู้สึกมากมายที่เหนือกว่านั้น
มันดี
จะว่ายังไงดีล่ะ
- "มันดี" - มันดี แค่นั้นเลย
ไม่อยากกลับบ้านเลยค่ะ
ฉันก็ไม่อยากกลับเหมือนกัน
ตั้งแต่ปลดประจำการมา
ไม่ว่าจะไปไหน ฉันก็รู้สึกเหมือนเป็นคนนอกตลอด
ก็เลยเอาแต่รู้สึกว่า
เข้ากับใครไม่ได้
ไม่ว่าจะเป็นเวลาทำงาน หรือเวลาอยู่ไหน ฉันก็รู้สึกแบบนั้นตลอด
แต่อยู่ที่นี่ ฉันรู้สึกเหมือนได้เจอครอบครัว ก็เลยมีความสุขมาก
อือ
ฉันคงไม่มีวันลืมเลย
ในช่วงที่อยู่ที่นี่
แน่นอนว่าก็ลำบากกายและใจอยู่
แต่ฉันก็คิดว่า
มันเป็นวันหยุดที่ชาตินี้คงลืมไม่ลง
ขอบคุณทุกคนมากครับ
ผมรู้สึกว่านี่เป็นของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิต
และน่าจะเป็นความทรงจำ ที่ผมจะจดจำไปชั่วชีวิต
ดีจัง
(วันสุดท้าย)
เกาะนรกที่เร่าร้อนที่สุดในโลก โอน้อยออก ใครโสดตกนรก
นี่คือวันสุดท้ายค่ะ
(ยุกจุนซอ)
ตอนนี้คุณจะต้องตัดสินใจครั้งสุดท้ายค่ะ
(จางแทโอ)
(อันจงฮุน)
(คิมจองซู)
ผู้หญิงย้ายไปยังสถานที่ตัดสินใจครั้งสุดท้ายแล้ว
และกำลังรอผู้ชายอยู่ค่ะ
(พัคแฮริน)
(คิมอาริน)
(คิมฮเยจิน)
(คิมมินซอล)
(อีชีอัน)
ผู้ชายทุกท่าน
ขอให้ไปยังสถานที่ที่มีผู้หญิงที่คุณเลือกอยู่
หากผู้ชายที่มาหาคือคนที่คุณเลือก
พวกคุณจะกลายเป็นคู่โดยสมบูรณ์
หากผู้ชายที่มาหาไม่ใช่คนที่คุณเลือก
พวกคุณจะต้องอยู่ที่เกาะนรกค่ะ
เอาล่ะ จากนี้เหลือแค่การตัดสินใจขั้นสุดท้ายแล้ว
- มาลองเดากันไหมคะว่าใครจะเลือกใคร - ครับ
- เอาล่ะ
คุณยูจินนี่ไม่รู้นะครับ
ไม่มีทางล่วงรู้ได้
คุณแทโอน่าจะซื่อสัตย์ ต่อความรู้สึกตัวเองจนถึงที่สุด
- ค่ะ - ถ้างั้นคุณแทโอ
คุณจุนซอ และคุณจองซูจะเลือกคุณชีอันหมดไงครับ
ครับ
ปัญหาอยู่ที่คุณชีอันนี่แหละครับ
รายการซีซั่นนี้ คุณชีอัน…
- ครับ - ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเธอค่ะ
ที่แน่ๆ คือไม่ใช่คุณแทโอ
แต่ฉันคิดว่าคุณชีอันน่าจะเลือกคุณจองซูค่ะ
ยังอีกเหรอครับ
เป็นความหวังส่วนตัว
ไม่ใช่อย่างนั้น
- ฉันรู้สึกได้ว่า สุดท้ายคุณชีอัน… - ไม่มีคำว่ายอม
ต่อให้ถูกดึงดูดเข้าหาคุณจุนซอ แต่สุดท้ายเธอก็น่าจะเลือกคุณจองซูค่ะ
คนที่รู้สึกปลอดภัยและสบายใจมากกว่า
ผมว่าสุดท้ายเธอจะต้องเลือกจุนซอ
- อ๋อ - ยุกเหรอ
ยุก
ผมก็คิดว่าสุดท้ายเธอจะต้องเลือกยุกครับ
- ว้าว ยุกเหรอ - เหมือนกัน
- โอ๊ะ จริงเหรอ - ยุก
ผมก็อยากเข้าข้างพี่นะ
- ไม่ ไม่ต้องก็ได้ - ครับ ผมไม่เข้าข้างหรอก
ไม่หรอก ผมจะเลือกคุณจุนซอ
แต่พอเลือกแบบนี้ คราวก่อนเราผิดทั้งหมู่คณะเลยนะ
แต่ว่าในการตัดสินใจครั้งสุดท้าย
คนมักจะเลือกตัวเลือกที่ปลอดภัยกัน
แต่คุณชีอันเธอจริงจังจริงใจกับรายการนี้มาก
- อือ - ด้วยเหตุนั้น
ฉันคิดว่าเธอน่าจะเลือกตัวเลือกที่ปลอดภัย
และคบกันได้นานๆ
ถ้างั้น เริ่มจากคุณจางแทโอ ออกเดินทางได้ค่ะ
ผมเหรอ
- แทโอเท่มากๆ - อือ
- จริงๆ - เท่จริง
ผมว่าเขาน่าจะโล่งใจนะครับ ว่าไหม
สู้นะ
วันนี้ดูสง่างามมากเลยนะครับ พี่
สู้เขา
ผมได้ความรู้สึกบริสุทธิ์จากวัยเยาว์กลับคืนมา
พร้อมกับความกล้าที่จะแสดงออกในสิ่งที่ผมรู้สึก
ความรู้สึกเหล่านั้นยังอยู่ในใจผม
และผมเชื่อว่าการไปตามทาง ที่หัวใจเรียกร้องคือสิ่งที่ถูกต้อง
ทำไมอยู่ไกลจัง
นี่ ระวังหน่อย
ทำไม
หืม
คุณคิมแทฮวาน ออกเดินทางได้ค่ะ
ผมมั่นใจตั้งแต่วินาทีแรกที่ได้เห็นเธอ
ยิ่งเราใช้เวลาด้วยกัน ผมก็ยิ่งเปิดใจมากขึ้นเรื่อยๆ
และภาพของเธอที่น่ารักขึ้นเรื่อยๆ ก็ดูมีเสน่ห์
ผมเลยยิ่งชอบเธอมากขึ้นไปอีกครับ
- หวัดดี - หวัดดี
วันนี้ชุดสวยนะ
คุณอันจงฮุน ออกเดินทางได้ค่ะ
เรามีความทรงจำร่วมกันมากมายที่เกาะนรก
และผมก็รู้สึกว่าเราต่างจริงใจต่อกัน
จงฮุนคงจะเลือกฮเยจินใช่ไหม
- น่าจะใช่นะ - อือ น่าจะเป็นฮเยจิน
เอ๊ะ
โอ๊ะ
หือ
โอ๊ะ เดินเลยไปเหรอ
- กลับไปแล้ว - โอ๊ย ตกใจหมด จริงๆ เลย
เป็นไกด์ทัวร์ต้องขายขำไง
- อ๋อ - ครับ
ต้องใช้ไหวพริบนิดหน่อย
อะไรน่ะ
ตกใจหมดเลย
ร้อนใช่ไหม
- ร้อนจริง - อือ
คุณกุกดงโฮ ออกเดินทางได้ค่ะ
ผมใช้เวลาร่วมกับเธอมากที่สุด ไม่ว่าจะที่เกาะนรกหรือเกาะสวรรค์
และผมก็รู้สึกถึงเสน่ห์ จากที่เราเข้ากันได้ในหลายๆ อย่าง
และหวังว่าเราจะรักษาความสัมพันธ์ดีๆ ไว้ได้ แม้แต่หลังจากนี้ครับ
โชคดี
ดงโฮก็นะ ไม่มีคำว่าลังเลเลย
รีบมาก
อือ
ร้อนใช่ไหม
- หืม - ร้อนเหรอ
อือ
พี่มาแล้วค่อยมีร่มเงาหน่อย
ดีจัง
คุณยุกจุนซอ ออกเดินทางได้ค่ะ
เพราะเธอคือคนแรก
ที่ทำให้ผมทุ่มเทกับประสบการณ์ครั้งนี้
"คนแรก" เหรอ
- อะไรนะครับ - มินซอลเหรอ
ผมเลยคิดว่าอยากปกป้องเธอครับ
จริงเหรอ
- ถามจริง - ไม่ใช่หรอก
ร้อนใช่ไหม
- หืม - ร้อนใช่ไหม
ร้อนจริงไรจริง
- เข้าไปใกล้ขนาดนั้น - ให้ตาย
- เพื่อจะเดินผ่านเนี่ยนะ - ยอมใจจริงๆ
- ให้ตายสิ ยุก - อือ
- ให้ตาย - คุณมินซอลจะใจเต้นขนาดไหนนะ
นั่นสิ
คุณคิมจองซู ออกเดินทางได้ค่ะ
เข้มแข็งไว้นะ
- หืม - เข้มแข็งนะ
ขอบใจ
สู้ๆ
ใส่เดรสตัวโปรดมาเลยนะ
จอดทุกป้าย
สำหรับผม เป็นคุณชีอันมาตั้งแต่แรก และตลอดสิบวันมานี้ ก็เป็นคุณชีอันมาตลอด
ผมเคยเป็นคนที่ไม่เชื่อในรักแรกพบ
แต่พอนึกย้อนกลับไป ผมตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบเลยครับ
ครับ
ใส่เชิ้ตเท่มาเชียว
วันนี้เอาหน้าม้าลงแฮะ
ใช่ เอาหน้าม้าลง
เท่กันทุกคนเลย
ทุกคนดูมีเสน่ห์ที่แตกต่างกันหมด
- อือ - อือ
สุดท้ายแล้วจริงๆ แฮะ
จริงด้วย
รู้สึกแบบ…
ฉันมีความสุขมากที่ได้เจอเธอที่เกาะนรก
และทุกช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันมันก็ดีมากๆ
เรารีบออกไปดื่มกาแฟกันเถอะนะ
- โอ๊ะ สีหน้าดูไม่ดีเลย - ดูไม่อยากไปนะนั่น
ดูกระสับกระส่ายเบาๆ
เป็นเพราะคุณแทฮวาน ฉันเลยสนุก กับช่วงเวลาที่ยากลำบากบนเกาะนรกได้
และก็พึ่งพาคุณไปเยอะมาก
เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน คุณก็แสดงความรู้สึกได้ดีมาก
คุณคอยบอกว่าฉันสวยน่ารักตลอด
ทำให้ฉันรู้สึกดีและซาบซึ้งจริงๆ
คนที่ฉันอยากออกไปจากเกาะนรกด้วยคือ…
โอ๊ย ไม่รู้สิคะ มันแบบว่า…
เหมือนกับว่า…
เหมือนฉันผ่านเรื่องยากลำบากหัวใจมา
มันเหมือนกับว่า…
(แบจียอน)
จะเลือกไหมนะ
สีหน้าเธอดูไม่ดีเลย
คุณคิมแทฮวานค่ะ
- เลือกจริงด้วย - อือ
หลังจากได้คุยกับคุณแทฮวานเยอะเข้า
ฉันก็รู้สึกว่าเราไม่ได้เข้ากันดีไปหมดทุกอย่าง
มีเรื่องที่น่าลังเลอยู่เหมือนกัน
แต่ฉันก็เชื่อในสิ่งที่เขาพูด
ภาพที่เขาไม่เหลียวมองคนอื่น
เดินหน้าและทุ่มเทให้กับฉันคนเดียว
ยังไงมันก็ซื้อใจฉันได้เยอะค่ะ
สีหน้าที่ทำก่อนพูดคืออะไรกันนะ
- มีแอบยิ้มมุมปากนิดๆ - ฉันยิ้มมุมปากเหรอ
สีหน้าแบบ "ถึงจะไม่ชอบ แต่ก็…"
- ฉันทำเหมือนไม่ชอบเหรอ - อือ
- โอ๊ะ แทงใจมาก - เขาดูออก
- ไม่ใช่คนซื่อบื้อสินะ - เขาดูออก
จริงๆ
- เขาไม่ได้ซื่อบื้อ - อือ
"จะช่วยเลือกแล้วกันเพราะรู้สึกขอบคุณ"
- แบบนี้เหรอ - "ถึงจะไม่ชอบ"
"แต่จะทิ้งเขาไว้นี่ไม่ได้"
"จะช่วยเลือกแล้วกัน" อะไรแบบนี้
คิดไหมว่าฉันจะเลือกคุณ
- ไม่เลย - ฮะ จริงหรอ
เปล่า รู้อยู่แล้วว่าต้องเลือก
อะไรกัน
ทำไมถึงได้มั่นใจขนาดนั้น
เพราะผมเป็นคนมั่นใจเสมอครับ
อุ๊ย ฟังดูหน้าหมั่นไส้จัง
- น่าหมั่นไส้เหรอ - อือ
อยากเลือกใหม่เลยเนี่ย
มันสายไปแล้วล่ะ
คุณอาริน
ไว้ไปเจอกันบ่อยๆ ข้างนอกนะครับ
ได้ค่ะ
ออกไปแล้วก็มาสนุกด้วยกันนะคะ
คนที่ฉันอยากออกไปจากเกาะนรกด้วยคือ…
คุณกุกดงโฮค่ะ
คู่นี้ก็นั่นแหละ
- คุณดงโฮเขาป๊อปมาก - ใช่ค่ะ
แต่คุณอารินเอาชนะใจได้
- อือ - อือ
ฉันคิดแบบนี้ค่ะ
นี่อาจจะเป็นพรหมลิขิต
ไว้ออกไปแล้วมาดูกัน
กึกกักๆ
คุณอารินเธอเชื่อในโชคชะตาไงครับ
- ใช่ๆ - ทั้งคู่เลย
- ที่ทำงานก็อยู่โซนเดียวกัน - ใช่
- บ้านก็อยู่ใกล้กันไปอีก - ใช่
ถ้าเดตกันต้องสมบูรณ์แบบแน่เลย
- หวังว่าจะคบกันด้วยดีนะ - ถ้าแต่งงานกันต้องสุดยอดแน่เลย
ใช่
ไปกันครับ
โอเค
- ร้อนจัง - อือ
โชคดีนะ
ฉันจะอยู่ที่นี่
ฉันมีแค่พี่คนเดียวมาตั้งแต่แรกแล้ว
ฉันเป็นติ่งตัวแม่เลย
อุ๊ย ชักจะเขินๆ แล้ว ปล่อยมือกันแป๊บหนึ่งดีปะ
มันติดไปแล้ว
- ติดแล้วเหรอ - อือ
เราอยู่เกาะนรกด้วยกันมานานมาก
ออกไปด้วยกันเถอะนะ
ขอบคุณที่ปรากฏตัวขึ้นระหว่างรายการนะ
คนที่ฉันอยากออกไปจากเกาะนรกด้วยคือ…
คุณอันจงฮุนค่ะ
ไปกันเถอะ
- เดินระวังนะ - อือ
โชคดี
บายนะ เกาะนรก
ชีอัน
ทุกสิ่งที่ฉันอยากทำ คือการแสดงความจริงใจให้เธอได้เห็น
และสิ่งที่ฉันอยากเห็น ก็คือความจริงใจจากเธอ
และฉันก็ทำไปทั้งสองอย่างแล้ว
ฉันซาบซึ้งใจและไม่รู้สึกเสียใจ
ทุกวินาทีที่อยู่กับเธอฉันมีความสุขจากใจจริง
เสียงหายหมดแล้ว
ขอให้มีความสุขกว่านี้นะ
ชีอัน
ตั้งแต่มาที่นี่
ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงจบการเดินทางนี้
ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างที่ฉันคิดเอาไว้เลย
ในระหว่างเส้นทางนั้น ฉันได้ค้นพบด้านใหม่ของตัวเอง
และฉันคิดว่าฉันพบมันได้ก็เพราะเธอ
ฉันรู้สึกเหมือนได้ความทรงจำ ที่บริสุทธิ์และงดงามกลับคืนมา
ฉันก็เลยรู้สึกดีมาก
และเสียดายมากที่มันจบแล้ว
ฉันรู้สึกดีใจที่เราได้สร้าง ความทรงจำดีๆ มากมาย ขอบใจนะ
ตั้งแต่ครั้งแรก…
ที่เธอยิ้มให้ฉัน
จนถึงตอนนี้
ฉันชอบเธอ
ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจแบบไหน
ก็หวังว่ามันจะเป็นการตัดสินใจที่ดี
สีหน้าอ่านยากอยู่นะ
แทโอ
ฉันรู้สึกว่าหัวเราะได้มากที่สุดก็ตอนอยู่กับแทโอ
และรู้สึกได้ว่าความรู้สึกของแทโอมาจากใจจริงๆ
และฉันก็จริงใจกับนายเหมือนกัน
มามีความสุขกันเถอะนะ
ฉันมีความสุข
ระหว่างที่อยู่กับจุนซอ
ทำให้ฉันได้รู้สึกถึงอารมณ์ของตัวเองมากที่สุด
ไม่ว่าจะเป็นความเศร้า
ความยินดีหรือความตื่นเต้น
ขอบคุณที่พาฉันไปเกาะสวรรค์ในครั้งแรก
เวลาที่เราใช้ด้วยกัน ที่เกาะสวรรค์ในครั้งสุดท้ายมันก็ดีมาก
เอาหน้าม้าลงแล้วน่ารักนะ
คนที่ฉันอยากออกไปจากเกาะนรกด้วยคือ…
คุณยุกจุนซอค่ะ
รู้สึกซาบซ่านยังไงไม่รู้
- ในที่สุด… - มันลงเอยแบบนี้สินะ
เธอเลือกคนที่ทำให้หัวใจเต้นรัว
คุณยุกจุนซอค่ะ
- ไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
ลำบากแย่เลย
ขอบใจนะ
- โชคดีนะ - ขอให้โชคดี ทั้งสองคนทำได้ดีมาก
ภาพด้านหลังของชายหนุ่มสองคนนี้…
เหลือเชื่อเลย
ไหนจะมินซอล…
จุนซอ ไม่มีการแสดงฉลองเหรอ
- แสดงฉลองเหรอ - อือ
- แสดงฉลอง… - ต้องอุ้มฉันวิ่งสิ
ให้อุ้มวิ่งเหรอ
เฮ้ย
จะบ้าปะ
ท่าอุ้มเจ้าหญิงบ้านไหนนั่น
เดี๋ยวดิ
ทำอะไรของนาย
รองเท้าฉัน
หายไปไหนแล้ว
เดี๋ยว…
ใช่แล้ว นี่แหละความสัมพันธ์ที่เธอต้องการ
จบแล้วแฮะ
เธอต้องรู้สึกว่าเวลาผ่านไวเป็นพิเศษแน่เลย
- ฉันเหรอ - อือ
- มัน… - เวลาฉันผ่านไปเร็วที่สุดตอนอยู่กับจุนซอ
จริงเหรอ
อันที่จริง เราไม่ได้สนใจกันมาตั้งแต่แรก
อือ
แต่แล้วทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้นแบบปุบปับในวันที่สอง
จริง
แล้วเราก็ใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองคืน
มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไงนะ
น่าทึ่งจริงๆ
มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงนะ
(อีชีอัน)
เอาจริงๆ บอกตามตรง
เวลาอยู่กับจุนซอ มันเหมือนพายุโหมกระหน่ำจริงๆ ค่ะ
ระหว่างที่ฉันอยู่กับคุณจุนซอ
สิ่งที่มากกว่าความสบายใจ คือความตื่นเต้น ความกังวล และความอึดอัด
มันรู้สึกกวนใจตลอด และอิจฉา และความรู้สึกต่างๆ พวกนั้น
ทำให้ฉันมั่นใจว่าเป็นคุณจุนซอค่ะ
คนที่ฉันอยากไปเดตของหวานด้วยก็คือ…
คุณยุกจุนซอค่ะ
เหมือนคุณไม่ค่อยรู้วิธีคุยกับผู้หญิงอะค่ะ
- จริงเหรอครับ มีวิธีคุยโดยเฉพาะด้วยเหรอ - ค่ะ
ฉันก็พูดตลอดนะว่าอยากคุยกับเธอ
- จริงเหรอ ทำไมล่ะ - ใช่น่ะสิ
ฉันพูดตลอดว่า "อยากคุยกับคุณชีอัน"
ความรู้สึกฉันก็เพิ่มมากขึ้น มันก็เลยสับสนขึ้นมา
เธอจะได้มาที่นี่กับฉันอีก
พรุ่งนี้ฉันต้องเป็นที่หนึ่งแน่นอน
นอนต่ออีกหน่อยเถอะ จุนซอ
ง่วงจังเลย
หืม
ง่วงมากเลย
นอนต่ออีกหน่อยเถอะ
- กี่โมงแล้ว - นอนต่ออีกหน่อยเถอะ
สำหรับฉัน
- เดตเกาะสวรรค์ครั้งสุดท้าย… - อือ
คือช่วงเวลาที่จำเป็น
- อือ - อืม
แรงดึงดูดต่อเพศตรงข้ามที่ฉันรู้สึก…
อือ
- ฉันรู้สึกกับจุนซอมากกว่า - อือ
ฉันอยากออกไปและมีความสัมพันธ์ ที่ชัดเจนและเปิดเผยกับคุณจุนซอค่ะ
มันจะเกิดขึ้นไหมนะ
ค่ะ
ตัวเลือกสุดท้ายของฉันคือ…
คุณยุกจุนซอค่ะ
ตั้งแต่ฉันมาที่นี่วันแรกจนสุดท้าย
เขาคือคนที่ฉันคุยด้วยแล้วหัวเราะมากที่สุด
แล้วก็
จนถึงวันสุดท้าย
เขาก็เป็นคนที่ทำให้ฉันประหม่าได้ตลอดค่ะ
ตัวเลือกสุดท้ายของฉันคือคุณกุกดงโฮ
บอกตามตรง นายก็แอบหวั่นไหวอยู่แวบหนึ่งใช่ไหม
ยอมรับมาซะ
(พัคแฮริน)
อันที่จริง ฉันไม่มีโอกาสได้ไปเกาะสวรรค์กับคุณดงโฮ
ก็เลยตัดใจอย่างหมดจดไปแล้ว
ตัวเลือกสุดท้ายของฉันคือคุณคิมจองซูค่ะ
เขาคือคนที่ฉันได้คุยด้วยอย่างลึกซึ้งที่สุด
เราต่างนับถือกันและกันว่าเป็นคนที่เจ๋ง
และต่างคนต่างชมกันบ่อยๆ ค่ะ
โอเค
ค่ะ โอน้อยออก ใครโสดตกนรกที่ทำให้ความรู้สึก โหมกระหน่ำเหมือนพายุหมุนกลางฤดูร้อน
ครั้งนี้มีคู่รักถือกำเนิดสี่คู่นะคะ
- ขอแสดงความยินดี - ครับ
ยินดีด้วยค่ะ
ผมคิดว่าในซีซั่นนี้ เราได้เห็นความรู้สึก
ที่ลึกซึ้งและจริงจัง มากกว่าซีซั่นไหนที่เคยมีมาครับ
- ใช่ค่ะ - พวกเราเอง
- ก็รู้สึกหวั่นไหวมาก - และอินมาก
และสามารถอินไปด้วยได้
ซีซั่นนี้ผู้เข้าแข่งขันพยายามแสดงความรู้สึก อย่างแท้จริง โดยไม่แคร์ว่าเป็นรายการ
รีแอ็กชั่นของพวกเรา
- อาจจะเกินเบอร์ไปบ้าง - เว่อร์ไปจริงๆ
- เราอินเกินเบอร์ไปมาก - อาจจะเว่อร์ไป
- แต่มันก็เป็นของจริงเหมือนกันค่ะ - จริงๆ
- ความจริงใจของทุกคนสร้างซีซั่นนี้ขึ้นมา - เราดูและรู้สึกได้ทุกอย่าง
หวังว่าจะเข้าใจกันนะครับ
ตอนนี้รู้สึกตัวแล้ว
ต้องขอโทษจริงๆ ครับ
- มันเป็นเพราะเราจริงใจมาก - ใช่ค่ะ
- เราทุกคนเลย - ค่ะ
คำบรรยายโดย ณัฐิญา น่วมถนอม