ABANDONADOS
É unha encrucillada, Fiona.
Non quero a túa terra por avaricia. É supervivencia.
Díxenlle que decidiriamos xuntos, como unha familia.
- Que votastes? - Votamos que si.
- Que pasou? - Sabe que non era Willem.
Que fixeches?
Díxenlle que non.
ANTERIORMENTE
Fiona e os demais rexeitaron a miña xenerosidade.
Agora preciso arrincar do Fondal de Jasper a mala herba máis pertinaz.
Botei o soldado aos putos lobos.
Rexeitei a Van Ness.
Esta é a miña puta casa e mataría por esta familia!
É ben raro.
Vémonos todos os días, pero sabemos moi pouco de quen somos.
Iso hai que remedialo.
Adam Winston. A orde de busca e captura segue activa.
Por que mo ensinas?
O destilador, o home calado das lentes, estou seguro de que é Adam Winston.
Así é como nos facemos co Fondal. Ou Miles vende ou vai á forca.
Se me collen, denuncio a túa mamá.
Foraxidos, armas na bodega, traizón, asasinato.
Jenny tamén foi vítima da rabia de Dupar.
Mallou en min, matouna a ela
e ía mancar a mi madre se non fose pola túa protección.
Non!
Jenny...
Vés traernos a seguinte petición?
Non hai máis.
Que significa iso, cree?
Preparádevos.
Vén aí un inferno.
A onde vai Garret?
Vai levar a triste nova á vila.
A Jenny matouna un fuxitivo nun desesperado ataque de rabia.
O señor Roache salvounos a teu irmán e a min dun destino parello.
Ese é o conto que leva Garret cos corpos?
O líder dos caretas vermellas matou unha inocente.
Sei quen é Roache e vino desde a ventá.
A ventá engánate.
Como puido meter a Garret en algo tan retorcido?
- É o seu único fillo! - A min non me reprendas.
BOLETÍNS INFORMATIVOS DA SERRA DO ANXO
Está a xuntar un exército.
Para facer esa acusación, cómpren probas.
Vaia á dos Van Ness.
Atopará 30 caretas vermellas.
Non se pode acudir aos marshals soltando desvaríos.
Non me entenda mal, shériff. Vou pasar por riba de vostede.
Tes 20 homes aí fóra e a ningún se lle ocorreu parala?
Para a próxima, disparámoslle directamente?
Trisha viu o que pasou á noite.
Todo.
Irá de camiño á vila
a compartir a tenaz verdade con quen queira oíla.
Tráea para a casa.
E se non quere?
Non nos podemos permitir usar métodos convencionais de persuasión.
Espera aquí.
Teu pai?
Foi onda o armeiro.
Fuches moi amable comigo, Samara.
A pesar das...
complicacións familiares...
sei que es boa muller.
Grazas.
E convencín a miña nai para ofrecervos unha solución caritativa.
Preséntocha a ti para que lle transmitas a teu pai a gravidade do asunto.
Para o trato do Fondal, os nosos empregados buscaron nos arquivos.
Deron con información moi inquietante sobre teu pai.
Está en busca e captura.
É un home moi perigoso.
RECOMPENSA! 500 DÓLARES
Un momento.
Contácheslle ao shériff a mentira dos caretas vermellas e Jenny?
Vin o que pasou onte á noite. Sei a verdade.
En que estás pensando?
Penso por min mesma. E ti debías facer o mesmo!
- Vises o que vises... - Vin o que viches ti.
Madre viu o careta vermella matar a Jenny.
As consecuencias de contar iso por aí destruiríannos a todos.
Non, as súas mentiras e a súa manipulación son o que destrúe.
Non o ves?
Alguén ten que axudarlle a superar a crise.
Con Vanderbilt, o Fondal...
A carga é miña.
Non é, non.
É dela.
Manda carallo!
Súa nai necesítaa na casa.
- Eu non teño nada na casa. - Insistiu moito.
E ten que ocuparse vostede?
Mellor que esteamos xuntos, irmá.
- Por favor! - Non!
Por favor!
Por favor.
Trisha!
Elias!
Sóltame!
- Elias! - Trisha!
- Vamos.
Trisha!
Irmán.
Non é bo momento.
Miro eu que pasa.
Non!
Ti e a túa familia sodes a cotra que afoga esta vila.
Vaia puta superioridade moral tedes.
Todos.
Non tes nin idea do que nos fixestes.
Para! Non te quero mancar!
Arre demo...
Queda aquí.
Non podedes gañar.
Impórtame un carallo!
- Sangra aí. - Dahly!
Vamos.
Xa!
Podemos con ela, Señor.
Estou segura.
Durmo sabendo que os homes que matei merecíano.
Déchesme unha vida enteira de cicatrices, hostia!
Isto íame traer a paz!
Este lugar!
Esta puta terra.
Que máis queres de min?
- Apuñalou o fillo de Van Ness. - Levaron a Trisha.
Non o fixen por ela.
Loitamos cando podemos gañar.
Nos nosos termos.
Ao carallo os termos!
- Calma, irmá. - De calma nada!
Estou farta de curas e de tratos e de aliados.
Onde vai a muller que matou o home que mallaba nela?
Que queres?
Ver arder todo.
RECOMPENSA! ARRESTO POR ASASINATO
POR INFORMACIÓN SOBRE ADAM WINSTON
De onde saíu isto?
De Garret.
Ensinoumo todo.
Os rexistros de detencións,
os carteis de busca e captura...
Sei quen es.
O que fixeches.
Había algo de verdade?
No teu amor por mamá?
Os homes poderosos para os que traballaba descubriron que casara...
en segredo.
As cousas que sabía...
as cousas que fixera...
Se alguén falaba
e o oía quen non debía...
Así que me esixiron que...
acabase co meu matrimonio.
Non podía facer iso.
Prometéralle a túa nai que habiamos estar sempre xuntos.
Así que Adam Winston
marchou
e aí foi cando Miles Alderton e a súa familia empezaron...
a fuxir.
Non temos que fuxir máis.
Papá, Garret convenceu a nai para que nos dea unha oportunidade.
Vendémoslle a nosa terra
e Constance faino desaparecer todo.
Podemos volver empezar.
Libres e lonxe do Fondal.
É unha oferta benévola.
E é a nosa única opción.
Deixa o can fóra.
Que fas, Walter?
Johanna,
os meus fillos...
Sempre aquí.
No meu corazón...
e baixo os meus pés.
Se Van Ness levanta todo isto coa mina,
non van pasar a eternidade nun foxo de residuos.
Papá, a escopeta non te vai sacar desta.
Se aceptamos o trato, non pasará nada.
Non tes nin idea do dano que planea facer.
Escóitame.
Por favor, temos que ir ver a Garret. Temos que asinar todo e ten que ser hoxe.
Non hai trato ningún que facer.
Constance non pode borrar o meu pasado.
SWEETIE AQUÍ XACE UNHA BOA AMIGA
Que fas aquí, rapaz?
É vostede odiosa, madre!
Agárrelle a cabeza.
Madre!
Por que? Non...
Soltádeme!
A súa filla...
Hai algún plan?
Trisha vai ir para Portland.
Ao manicomio Hawthorne.
Alí estará...
tranquila.
Mentres tanto,
ocuparémonos dela aquí,
con dilixencia.
Delirios e unha natureza inestable.
Trazos nada insólitos na nosa familia.
Madre!
Que foi, Garret?
A REVISTA DA CRIADA
Necesito o penico!
Non mollei a cama, pero...
A ver, hostia!
É asombrosa a teima que teño con subestimarte.
Dáme a puta chave!
Nin a dás mantido dereita.
Tremo polo opio que me derramaron pola gorxa.
Ti por que tremes, Constance?
Desde que aprendiches a gatear,
fuches testana...
desafiante.
Non hai dúbida de que es filla miña.
Vou marchar, madre.
Vas facer calquera cousa, dicir calquera cousa.
Xa mentiches innumerables veces.
As mentiras xa non son nada.
Mira...
o que nos deixou o teu amor.
Que é iso?
Creo que xa o sabes.
Pero se apareceu un cadáver.
Era un soldado.
Botárano aos lobos.
A alta
chantoulle unha espalladoira a teu irmán.
E enterrárono debaixo dun puto can.
El non o sabía.
Sabíano todos.
Willem...
Aí tes.
Vai buscar o teu amor.
Grazas, Issac.
- Pagámosche en canto poidamos. - Acepto.
Hai que ir para a casa.
Trisha.
Que pasou?
Estás ben?
Como non o vin?
Que pensabas que ía pasar?
Ías seguir así para sempre?
¿Fodéndome e mentindo
co seu cadáver baixo dos pés?
Teu irmán
era un monstro.
Violou a miña irmá.
E a túa familia...
estrangúlanos.
Eu quérote.
Pero volveríao facer.
Vamos.
Lilla!
Lilla, que pasou?
Onde vai Dahlia?
Levárona.
Intentei paralos.
Xa o sei.
Paralos non abonda.
Rapaces,
traédeme algo que arda.
Moito medo tes.
Levádea.
Ei!
Aí vai unha!
Veño pola miña filla.
Xa non queda moito desa filla de puta asasina.
Sóltaa, Constance.
Ela non matou o teu rapaz.
Fun eu.
Outra mentira de comenencia.
Non, si que fun eu.
Despois de que o teu fillo violase a miña.
Ide por ela.
Está?
Vamos!
Mam!
Dahlia...
Filla de puta!
Non.
Non! Non...
Quítalle as putas mans de enriba!
Doe?
Ver laiarse a orfa que tes de mascota?
Dahly, perdoa.
E así?
Voute matar, hostia!
Esa dor non é nada...
comparada coa dunha nai verdadeira!
Nada comparada co meu sufrimento!
Polo sangue dun fillo!
Un fillo de sangue verdadeiro!
Sangue verdadeiro!
Vamos!
Dahlia.
Quentin!
Dahlia!
Vamos.
Estás ben?
Vamos, Albert.
Veña, vamos!
Mam!
Aparta! Deixa estar!
Ti non vas acabar con nós!
Díxenche que te ía matar, hostia!
Subtítulos: Ana M. Fernández