13 Ekim 1972'de, Uruguay'a ait bir uçak And Dağları'na düştü.
Uçakta 40 yolcu ve beş mürettebat, bulunuyordu.
Bazıları bunun trajedi olduğunu söyledi.
Başkalarına göre ise mucizeydi.
Gerçekte ne oldu?
Dünya sizi terk ederse ne olur?
Giysileriniz olmadığında ve donmak üzereyken?
Yiyeceğiniz yokken ve ölmek üzereyken?
Cevap bu dağlarda.
Geçmişe dönmemiz gerek, en çok, geçmişin değiştiğini bilerek.
- Hadi! Hadi! Evet! Evet. Yüklen! Hadi. - Hadi bakalım.
- Hadi başlayalım! Bu sayıyı biz alacağız! - Hadi Old şimdi. Sıra bizde. Bizim olanı
alalım. Hadi. O sayıyı alın bana. Hadi. Hadi tekrar!
Hadi!
Hadi Kristian! Hadi. Gösterin şunlara!
- Hadi Kristian! - Bu işi bitirelim hadi!
İçerdeyiz, hadi, hadi.
Sakın bırakmayın, hadi. Hadi Roberto!
Pas vermeyi unutma.
Nando'ya pasla!
Roberto pas ver!
- Nando'ya pas ver! - Hadi Roberto!
Pas ver! Roberto, pas ver! Roberto at topu!
Ver pası!
Pancho, bıyığını da tıraş edecek misin?
Hayır.
Pas ver!
Dedim ya, önümde dört kişi vardı. Sana pas veremezdim.
Evet verebilirdin. Ama fazla düşündün.
Az düşünüp çok yapacaksın.
Bundan iyisini yapamazdın.
- Daha kötüsünü yapamazdım. - İyi ki bir hata yaptım. Son şampiyonayı
benim sayemde kazandık. Şimdi, işler bir kez ters gidince...
Şapşal!
Tamam, tamam, tamam. Evet, ne oluyor? Bu neşeyi neye borçluyuz? Bugünkü skora mı?
Roberto, bana güveniyorsun değil mi? O zaman sana pas ver dediğimde pas ver.
Tamam mı? Seyahat parası da bugün diyorsam, bugün beklerim tamam mı? Hadi
çocuklar canlanın, daha uçağın yarısı boş sayılır hadi! Daniel kuzenlerin geliyor
- mu? - Evet, toplam dört kişiyiz.
Benim grubunki.
Pekâlâ, bir zarf bulamadın mı Coco?
Hayır.
Başka var mı çocuklar? Gaston, arkadaşların geliyor mu?
Hepsini ikna ettim.
Hepsini mi?
Evet, evet, bir eksiğim var.
"Sen benim sevgili oğlumsun." dedi. Hemen ardından Tanrı İsa'yı çöle götürdü. Orada
40 gün 40 gece boyunca kaldı ve şeytan tarafından defalarca sınandı. İsa'ya "Eğer
tanrının oğluysan bu taşları somun ekmeğe dönüştür. "dedi. İsa cevap verdi:" İnsan
sadece ekmekle değil, tanrının ağzından çıkan her bir sözle yaşar."
Pısst! Pancho! Pancho!
"Alın ve hepiniz yiyin, çünkü bu sizin için feda ettiğim bedenimdir."
Pancho, Numa için. Numa.
Ölümünü ilan edip, dirilişini ikrar ediyoruz kutsal yüce İsa.
Naki. Alfredo'ya ver.
Hey! Ortak! Gel, gel. Gel. Kağıdı Pancho'ya ulaştır. Orada.
Teşekkür ederim.
Şşt, Numa! Affedersin bunu ona verebilir misin? Gaston'dan.
HADİ BUDALA, ŞİLİ'YE GEL!
- 20'sinde sınavım var, yetişemem. - Hayır, o final en az iki hafta
ertelenir. Şu karmaşaya baksanıza.
Sadece sınavlar değil ki Pancho. Ragbi umurumda değil, anlamıyorum da.
Ragbi mi? Boş versene ragbiyi, Santiago Şili, 45 dolar. Daha ucuz bir bileti ne
zaman bulursun?
- Asla. - Asla.
Anca rüyanda.
Bak neyi çıkarttın. Bu elimdeki listede, orada tanıştığımız bütün kızların
telefonları var. Graciela...
- Bonbon! - Silviya...
Narin.
- Beatriz... - Kız bomba gibi.
- Nelida. - Nelida olmaz.
Ne demek olmaz? Nelida çok güzel kız Gaston, dalgayı bıraksana. Saçmalama
Nelida seni bunalıma soktu, Montevideo'nun bütün sokaklarında ağladın.
- Dursana, ne oluyor? - Dur, dur...
Bu sende kalsın. Sakın Gaston'a verme. Oldu mu? Gel de içkileri alalım biz.
Nelida ile uğraşmayı da bırak. Sürekli kızcağızla uğraşıyorsun. Bu benim meselem.
Yapma arkadaşım topla biraz kafanı hadi. Yapma diyorum sana bırak şu
Nelida'yı. Yine ağlayacaksın.
Bu iki ahmakla gitmeme izin veremezsin. Lütfen, sana yalvarıyorum.
Ben bununla ikna olmam Pancho.
Seni ikna edecek bir fikir ister misin?
Olur.
Seninle gitmek istiyorum. Birkaç aya mezun oluyorsun. Hiç durmadan çalışmaya
başlayacaksın. Montevideo'nun en iyi avukatı olacaksın ve seninle gurur
duyacağız. Sonra sen hayatına ben hayatıma. Bunun birlikte son seyahatimiz
olabileceğinin farkında mısın?
Ne istiyorsun, beni ağlatmak mı?
İyi akşamlar.
Gel bakalım. Aferin sana.
Şampiyon. Sen ne dersin? Gidelim mi?
Montevideo'da bir Perşembe günü, saat sabah 08:00
Serseri!
İmpaktos programıyla Radyo İndependensiya'dasınız, ben Berch
Rupenian. Bu dört günlük tatili güneşli ve ılıman bir hava tahminiyle başlatıyoruz,
böylece harika vakit geçirebileceksiniz.
Hadi Panchito.
İyi günler.
YURT DIŞI ÇIKIŞLAR
Teşekkürler.
Daha sonra sen çocukları almaya geldiğin zaman...
Hoppa!
Merhaba.
Canessa! Roberto Canessa! Alexis. Alexis Hounié! Enrique Platero. Felipe
Maquirriain. Francisco Abal. Pancho.
Tamam, hoşça kalın.
Uslu duracaksınız anlaştık mı?
- Anneye. Koş anneye. - Uslu durun tamam mı? Sizi seviyorum!
Görüşürüz.
Bir... iki...
- Gülümse Javier. - Üç.
- Oldu. - Hadi.
Bravo.
Klik sesini duydun mu?
Evet, sorun yok.
Harika.
İsmim Numa Turcatti. 24 yaşındayım.
- Şu gençlere bak. Tabii evet. - Etrafıma bakıyorum da
neredeyse kimseyi tanımıyorum.
Ama gördüklerim bana tanıdık geliyor.
Çoğunluğu benim gibi gençler. Denize yakın evlerde, sevgiyle büyütülmüşler.
İçlerinden bazıları da, evlerinden ilk kez uzak kalıyor.
Hadi Carlitos, hadi. Otur yerine, hadi.
Hadi Coco, bu tarafa bak.
Hadi. Oyna, oyna, oyna.
Güzel oldu.
Fotoğrafı Diego'nun kuzenine gönderelim ha?
- Hadi ama tutma elinde hadi. - Kuzenin için çerçevelet
tamam mı? Coco şu gazeteyi ver.
Dieguito! Gel bir tane beraber çektirelim.
Sana diyorum. Benden iki.
Hadi dostum. Kartların iyi gibi ufaklık.
Bahane yok, bahane yok.
İyi misin? Küçük bir balık ısırığı bu.
Sıradağlardan değil mi? Üzerlerinden geçen her şeyi emmeye çalışıyormuş doğru mu bu?
Evet. Bu doğru.
Arjantin kırsalının ılık rüzgârları, soğuk dağ rüzgârıyla çarpışır ve bir emme
etkisi yaratır.
Hayır, dalga geçiyorsunuz.
Dalga geçmiyorum. Türbülansların nedeni bu. Ama bizler daha uyanığız. Bak.
Bunlar, sıradağlar. Gitmemiz gereken yer buradan, buraya. Ama rota düz bir çizgide
değil. Şimdi hayal et, düz bir rotada gidemezsin sıradağlar çok büyük. Bu
yüzden, biraz aşağıya inip, daha alçak bir geçit arıyoruz. Oradan geçiyoruz.
Şili'den sonra, kuzeye Curicó'ya dönüyoruz. On dakika sonra da, Santiago'ya
inmiş oluyoruz.
Sayın yolcularımız, lütfen kemerlerinizi bağlayın. Birkaç dakikaya Santiago Şili'ye
- inmiş olacağız. - Siz dağıtın, ben hemen dönerim.
İyi günler hanımlar ve beyler. Kaptanınız konuşuyor, General Carlos Páez.
Kemerlerinizi bağlamanızı rica ediyoruz, böylece cesetleriniz And
dağlarına dağılmayacak. Bir sonraki uçuşunuzda da Casapueblo hava yollarını
- tercih etmenizi öneririz. - Lütfen. Lütfen. Oturun, oturun.
- Lütfen oturun. Lütfen oturun. Lütfen. - Bravo!
Yeter.
Tamam yeter. Emniyet kemerlerinizi takın. Öne geçer misiniz lütfen, biraz yer açmam
gerekiyor. Geçin.
Ne? Bende aynı şeyi söylemiştim, şimdi anlıyorsun değil mi?
Ne oldu? Korkutunuz mu yoksa?
Hey neler oluyor? Ne oluyor?
Tamam sakin olun, tamam geçti.
Nando. Nando Nando!
Hayır, hayır, sakın yapma. Otur hemen.
Aman tanrım bu da ne? Tanrım.
Tanrım düşüyor muyuz? Tutunun. Tutunun.
Güç ver, şimdi güç ver!
Göklerdeki yüce babamız...
Ölmek istemiyorum. Ölmek istemiyorum.
Kutsal Meryem, lütuf dolu rahmin...
Gaston!
Aman tanrım. Yüce tanrım. Hayır! İmdat! Sıkıştım!
Elini ver bana. Roberto.
Aşağıda kaldım! Yardım edin!
Eduardo. Eduardo.
Marcelo.
Evet dostum. Evet benim. Buradayım.
Olamaz! Hayır, başka ölüm istemiyorum! Başka ölüm istemiyorum. Başka kimsenin
ölmesini istemiyorum.
Onu duvara yaslayın. Hayır, hayır dur, o kadar değil, biraz yukarı. Önce sakin
olmanı istiyorum, tamam mı? Sakin ol, nefes al. Gözlerime bak. Tıp öğrencisiyim.
Adım Roberto, seninki ne?
- Alvaro. - Alvaro ne?
Alvaro Mangino.
Pilot yaşıyor!
Hadi yardım edin!
Pilot yaşıyor dedim!
Hadi Gustavo. Üçe kadar sayacağım. Bir, iki, üç.
Bu tarafa. Kaldır, hadi. Biraz daha, hadi.
Hiçbir şey çalışmıyor. Işık yok. Telsizin nasıl çalıştığını söylemelisin
bana. Tamam, neye basmalıyım?
Alo! Dağda uçağımız düştü, biz Uruguay'lıyız. Dağda uçağımız düştü,
duyuyor musunuz? Bu çalışmıyor mu? Ha? Ha?
Curicó'yu geçtik.
Ne dedin?
Curicó'yu geçtik.
Curicó nedir? Tekrar et, anlamıyorum.
Bu tarafa!
- Hadi gidelim hadi. - Çabuk gelin çabuk!
- Tanrı... Tanrı... - Yardım edin!
Yalvarıyorum.
Tanrı yardımcınız olsun.
Geceleri bir pus çöküyor.
Birkaç dakika içinde sıcaklık 30 derece düşüyor.
Bizi uçak öldürmese de soğuk öldürecek.
Elimizden geldiğince sokuluyoruz. Ölüler ve canlılar, hepsi bir arada.
Evime gidiyorum.
Pasaportun! Bana pasaportunu ver! Pasaportunu ver!
Lütfen elimi sıkı tut.
Geceyi böyle geçirdik.
Kimse uyumasın, yoksa donarak ölürsünüz.
Yaralılar haykırıyor.
Zarar görmeyenler de öyle.
Bırak beni! Anne! Anne!
Sarıl bana.
Sıkı sarıl Pancho.
Yardım. Yardım. Yardım. Yardım. Yardım
Hâlâ yaşıyoruz Pancho.
Bir tane verir misin?
Neredeyiz biliyor muyuz?
Hayır, henüz değil.
Marcelo, Pancho Abal ve Martínez Lamas öldüler. Dün bağıran kadın da öyle.
Gastón kuyruk koptuğu sırada uçup gitti.
Kuzenim Daniel'de arkadaydı. Guido ve Alexis de öyle.
Nando da ölmek üzere. Kız kardeşi de çok kötü. Yaralılarla ilgilenecek yerimiz yok.
Uçağın içinde bir alan açalım.
Koltukları çıkaralım, böylece biraz daha yer kazanırız.
Hadi çocuklar, hadi.
Yaralılara öncelik vermeliyiz.
Uçağın bu tarafına yerleşelim.
Şu an güneşin vurduğu yere. İhtiyacı olanların hepsine, elimizden gelen özeni
- gösterelim. - Al bunu. Yavaş, yavaş.
- Platero! - Efendim?
İşe yarayacağını düşündüğün her şeyi bir valize koy. Tamam mı? Ne bulursan.
Bulduğunu topla işte. Anladın mı?
Hepsini tek bir valizde topla yeter.
Ölenleri ne yapacağız?
Onları oraya alacağız, şu tarafa. Yardım gelene kadar.
EUGENIA DOLGAY DE PARRADO 50 YAŞINDA
GRAZIELA GUMILA DE MARIANI 43 YAŞINDA
DANTE LAGUARRA 41 YAŞINDA
ESTHER HORTA DE NICOLA 40 YAŞINDA
FRANCISCO NICOLA 40 YAŞINDA
JULIO FERRADAS 39 YAŞINDA
JULIO MARTINEZ LAMAS 24 YAŞINDA
FELIPE MAQUIRRIAN 22 YAŞINDA
FRANCISCO "PANCHO" ABAL 21 YAŞINDA
FERNANDO VAZQUEZ 20 YAŞINDA
CARLOS VALETA 18 YAŞINDA
Birer tane daha alın. İdare etmeliyiz.
Yardım edin!
2. GÜN 14 EKİM 1972
- Dur acele etme, sakin ol sakin ol. - Hayır. Hayır. Daha
büyüğü yok mu? Şu olur mesela.
- Hayır, hayır, ona dokunma. - Roy! Roy! Bir şeyler bulmaya çalış,
örtü, giysi filan. Bir şeyler işte.
Hadi.
- Hadi biraz daha. - Al. Bunu da tut.
Bez ya da giysi arayın, ne bulursanız işimize yarar. Hadi.
Sanırım oldu.
Çek. Bu gece kaç kişi ölür sence?
Kimse ölmeyecek Carlitos. Söz veriyorum.
Al da şu delikleri kapat, gece oradan soğuk girmesin.
Marcelo.
Baksanıza suyu olan var mı?
Gelecekler.
Suyu olan var mı?
Hem de yarın.
Fito Strauch Marcelo kadar umutlu değil. Ama sağduyulu bir adam. Asla kaptana karşı
- gelmez. - Suyu olan var mı?
Ama gördüklerinden hoşlanmıyor.
Yaşamanın imkânsız olduğu bir yerdeyiz.
Buraya yabancı olan bizleriz.
3. GÜN 15 EKİM 1972
Nando. Nando.
Hayır, dur. Bunu yapma Nando.
Lanet olsun.
Al. Bununla yap.
Hadi
Seni duyamıyorum.
Ne oldu?
Bir dağa çakıldık. Nando.
Kardeşim? Susy?
Susy orada, dinleniyor.
Annem nerede?
Annen öldü Nando.
Hoşça kal baba.
Pazartesi görüşürüz. Onlara iyi bak.
Tabii. Merak etme.
Ne zamandır buradayız?
Üç gündür.
Gelecekler mi?
Şunu da versene. Sağ ol.
Hey buradayız! Yardım edin! Buradayız! Yardım edin! Yardım edin!
Hey, kanatları hareket etti. Gördüler, gördüler! Kanatları hareket
- etti. - Bizi gördüler!
Kurtulacağız!
Evet!
Ben ne yerdim biliyor musun?
Arocena barda bir Chivito.
Bol etli bir Kanada Chivito'su.
La Mascota'da milanesa yerdim.
Evet. Yağda yumurtayla.
Kızarmış patates...
- Milenase harika olurdu, tanrım. - Milanesaların en iyisi. Ne harika bir
şey. Hele La Mascota'daki porsiyonları düşününce.
- Kızarmış patates, jambon, pastırma... - Hey...
Uçaktan yiyecek atabilirlerdi değil mi?
Bunun hiç fadası yok. Düşünsene bir şey atsalar bile kara gömülecek. Onu asla
bulamayız.
Yaralıları getirin. Yavaş olun. Bacaklarına dikkat et. Tamam. Burada daha
- iyi olacaksın Arturo. - Tamam.
And dağları çok büyüktür. Eminim aramayı bir şekilde organize etmişlerdir. Bölgeler
halinde. Dün buradaydılar. Üstümüzden geçtiklerini gördük. Bugün duyduk ama
onları görmedik. Demek ki başka bir bölgeyi arıyorlar.
Aradıklarına göre bizi görmediler.
Gelecekler. İnançlı olmalıyız.
İnançlı mı? Nasıl inançlı?
Daha küçük olanlara, tek kelime yok. Bunu söylerseniz moralleri bozulur. Yaşça büyük
olan sizsiniz. Ve bir sorumluluğunuz var.
Yardım gelecek.
Bu şekilde dayanamayız.
Bunu ne kadar sürdürebiliriz?
Üçler kuralını bilir misin?
Hayır.
Üç dakika nefes almadan, üç gün su olmadan ve üç hafta yiyeceksiz.
Yemeden üç hafta mı? Ben üç gündür yemiyorum ve açlıktan ölebilirim.
Burası daha kötü, yüksekte ve soğuktayız. Burada üç, dört kat fazla
kalori tüketiriz.
Roque şu bataryadan söz etmişti. Uçağın kuyruk tarafındaymış. Bana kalırsa, onları
çarptığımız yerde aramalı ve telsizi çalıştırmalıyız.
Devam etmeliyiz. Kar hâlâ yumuşamadan bundan faydalanmalıyız.
Numa, enerjini koru. Dönerken seni taşımak istemiyorum.
Fito. Ne oluyor?
Uçak görünmüyor.
Üstümüzden geçseler de bizi göremezler.
Dönüyoruz!
Altı gündür yemek yemedik.
Dün gece son kalanları da paylaştık. Bir paket kraker. Bir şey kalmadı.
Carlitos bana bir şey söyledi.
Nando'nun delirdiğini söylüyordu.
Dün gece ona yaklaşıp açlıktan ölmeyeceğini söylemiş.
Ben açlıktan ölemem.
- Gerekirse cesetleri yiyecekmiş. - Eğer gerekirse cesetleri yerim.
Ona başka çaremiz olmadığını söyledim.
Devam etmek istiyorsak hayatta kalmalıyız.
Hayatta kalmak için de yemeliyiz.
Marcelo.
Gelmiyorlar.
Açlıktan ölmek üzereyiz. Giderek tükeniyoruz.
Yedi gün ve gecedir yemedik. Hiçbir şey. Eğer yemezsek öleceğiz.
Ne yiyeceğiz?
Sen delirmişsin Roberto. Diğerlerinin de delirmesine neden
olacaksın.
Dışarıda yemek var.
Dışarıda protein ve ihtiyacımız olan enerji var. Asıl delilik ne biliyor musun
- Marcelo? Bu şekilde beklemek. - Roberto.
Roberto haklı, yaşamak ya da ölmekten bahsediyoruz Marcelo.
İki gün sonra kurtarılırsak ne olacak Fito? Birkaç gün daha dayanamaz mıyız?
Bu kadar yemek yemezsen ne olur haberin var mı?
Roberto.
Vücudumuz kurur, tıpkı bitkiler gibi. Beynin kurur, düşünemezsin Marcelo.
Ben siyah işiyorum.
Ben de siyah işiyorum.
Bunu yaparsak...
Ne olacak bize? Tanrı bizi affeder mi?
Bizi bu duruma sokan oydu, hayatta kalmak için ne gerekirse yapacağımızı
anlayacaktır.
Tanrının bununla ilgisi yok. Bağışla Marcelo. Bizi buraya getiren şanstı.
Bu kötü şans.
Sadece et işte.
- Onlar bizim sevdiklerimiz Arturo. - Bir cesedi nasıl kesersin?
Kimin buna cesareti var ki?
Benim.
Ben yaparım.
Ben de yaparım.
Ben asla yemem. Bizler bunu yapamayız.
Bir ölüyü yemek yasal mı? Yaparsak hapse girer miyiz?
Organ bağışı gibi olur.
Ne zırvalıyorsun? Organ bağışı olması için kişinin iznine ihtiyacın var. Bu bir
suç Marcelo. Bizler oraya gidip, kimsenin rızası olmadan bir cesedi kullanamayız.
Yemek zorundayız Numa.
Buna hakkımız yok!
Yaşamak için gerekeni yapmaya hakkım yok mu yani?
Kim alacakmış o hakkımı?
Susy. Susy. Susy nefes al. Hayır, hayır. Susana. Susana lütfen. Hayır,
hayır. Gustavo! Gustavo yardım et lütfen. Susana. Yardım et lütfen.
- Ne oldu? - Nefes almıyor. Sorun ne bilmiyorum.
Tamam, ayaklarını şöyle uzat. Başını ben tutarım.
Roberto. Nefes almıyor Roberto. Yardım et Roberto.
Şöyle koyun. Evet buraya. Gustavo hadi.
- Nefes almıyor. - Hadi. Susy! Susy!
Coco Nicolich ailesine bir mektup yazdı.
"Sevgili ailem, bunu uçak kazasından sekiz gün sonra yazıyorum."
"Şimdi güzel bir yerdeyiz. Etrafımız dağlarla çevrili, ortada bir göl var ve
buzlar çözülmeye başlayınca açığa çıkacak. Hepimiz çok iyiyiz. Şimdilik 27
kişi hayattayız.
Bugün Nando Parrado'nun kız kardeşi öldü.
Sizi çok özledim.
Sizi bir kere daha görmek için, hiç durmadan, Tanrıya dua ediyorum."
Burası bir mezarlık.
Ben burada kalmıyorum.
Ağrıyor, ağrıyor, karnım çok ağrıyor.
Biliyorum, ama sakin olmak zorundasın.
- Nefes alamıyorum. - Nefes al. Bana bak nefes al. Nefes al.
Ölmek...
Nefes al.
Nefes alamıyorum... Nefes alamıyorum...
Yapabilirsin. Bana bak. Bana bak ve nefes al.
Buradan çıkmalıyım. Boğuluyorum.
Şimdi çıkamazsın Moncho, bak bana, sakin olmak zorundasın.
Burada, burada ölmek istemiyorum.
Ölmeyeceksin.
- Burada ölmek istemiyorum. - Sen ölmeyeceksin Moncho.
9. GÜN 21 EKİM 1972
Ölürsem bedenimle beslenmenize izin veriyorum.
Böylece hayatta kalırsınız.
Tamam. ben de izin veriyorum.
Ben de öyle.
Ben de izin veriyorum buna.
Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın. Hükmün gelsin, gökte olduğu gibi
yeryüzünde de senin buyruğun olsun. Bugün bize günlük ekmeğimizi ver. Ve bizi günaha
sokma, bizi kötülükten koru. Amin. Göklerdeki Babamız, adın kutsal kılınsın.
Hükmün gelsin, gökte olduğu gibi yeryüzünde de senin buyruğun olsun. Bugün
bize günlük ekmeğimizi ver.
Bizi kötülükten koru, Amin. Gökte olduğu gibi, yeryüzünde de buyruğun olsun, günaha
girenleri bağışla, bizi kötülükten koru. Amin. Göklerdeki Babamız, adın
kutsal kılınsın. Hükmün gelsin, lütfen bizi kötülükten koru. Amin.
Üzgünüm.
Affet Marcelo.
Bağışla Marcelo.
Hepiniz beni affedin.
Başka çare kalmadı.
Üzgünüm Marcelo.
Bana öyle bakma Coche.
Her zamanki gibi baktım Daniel.
Strauch kardeşler en sancılı işi yaptı.
Kimsenin yapmak istemediğini.
Fito cesetleri seçti, sonra üçü gizlice onları kestiler.
Diğerlerinin göremeyeceği bir yerde.
Bu şekilde yiyenlerin delirmelerini önlüyorlar.
Hey!
Ne var?
Bir şey buldum.
Bir radyo!
Her yeri ıslanmış.
Hadi Roy, hallet şunu.
Hâlâ yemeyenlerin gözü gökyüzündeydi.
Bir işaret bekliyorduk.
- İşe yarayacak mı? Çalışıyor gibi. - Sola mı sağa mı?
Biraz yukarı Coco.
Daha yüksek olmasını istiyorsan biraz daha kablo bulup, bir sopaya filan
bağlamalıyız.
Tam orada dur. Biraz daha sola. Biraz daha.
Çok oldu, biraz sağa dön. Tamam.
Bu olmadı, biraz daha sola gel.
Biraz kaldırmalısın Coco.
Kabloya dikkat et. Hey, kabloya dikkat dedim.
Al.
- Tamam, tamam. Sabit dur yeter. - Nedir bu?
Hadi. Karla daha kolay.
Hayır sağ ol. Dayanabilirim.
Yemek zorundasın Numa.
Bu yanlış Pancho.
Hayır! Hayır! Lanet olsun!
Şimdi haberler. Yeni bilgilerle karşınızdayız. İçinde bir rugby takımı
olan Old Christians'ın da bulunduğu ve And Dağları'na düşen Uruguay uçağını arama
çalışmaları sona erdi. On gün içinde Şili Hava Kuvvetleri'ne ait 17 uçağın yanı sıra
Uruguay ve Arjantin Hava Kuvvetleri'ne ait uçaklar da kullanılarak 66 arama ve
kurtarma görevi gerçekleştirilmiş ancak bir sonuç alınamamıştı. Arama çalışmaları
önümüzdeki yılın başında, buzların çözülmesiyle birlikte enkazı bulabilmek
için daha iyi bir görüş alanı sağlandığında yeniden başlayacak. Şili
Hava Kuvvetleri'nin kurtarma ekipleri, And Dağları'nda meydana gelen 34 uçak
kazasından bugüne kadar hiç kurtulan olmadığını bildirdi. Kısa bir reklam
- arasından sonra tekrar birlikte olacağız. - Hayır! Hayır!
Çünkü en kaliteli malzemelerden üretiliyorlar. Renklerine ve tasarımlarına
bayılacaksınız.
Özelleştirilebilir üç ayrı model. Victoria bisikletleri. En çok kazandıran
bisikletler.
Hata yaptım.
Kurtarılmanızı ummuştum ama boşunaymış.
Eğer son bir şey isteyebilirsem
yemenizi istiyorum.
Geriye kalan tek şey hayatımız. Ve ne pahasına olursa olsun onu korumalıyız.
Uçağın kuyruğunu aramaya çıktık. Kimseye haber vermeden. Doğaçlamaydı. Telsizin
çalışması için bataryasını bulmamız gerekiyordu.
Orada daha var.
GASTON COSTEMALLE 23 YAŞINDA
Buradayım Gastón.
RAMON MARTINEZ 30 YAŞINDA
OVIDIO MARTINEZ 26 YAŞINDA
ALEXIS HOUNIE 20 YAŞINDA
GUIDO MAGRI 23 YAŞINDA
Bu Daniel Şov. Fito'nun kuzeni. Uçakta hemen arkamdaydı ve sonra uçup gitti.
Güneş batıyor. Geri dönmemiz lazım.
Hayır. Biraz daha gidelim.
Burada bunları bulduğumuza göre, kuyruk da çok uzakta olamaz.
Gidenler kim?
Numa, Gustavo ve Maspons.
Hiç önlem almadılar. Yukarıda sıcaklık 2030 derece düşmüş olmalı. Günbatımına
yakalanacaklar.
Güneş karı eritmişti ve dizlerimize kadar batıyorduk.
Hey!
Hayır! Bu tarafa!
Güçlükle ilerleyebildik ve gecenin tuzağına düştük.
Tanrım donmak üzereyim.
Donacağız burada. Yüce tanrım.
Vurun, çocuklar, vurun hadi. Vurun, hadi daha fazla, daha fazla.
Kurtulmak için çabamız ne kadar artarsa, dağ o kadar sert vuruyordu.
Gus, ye hadi.
Söylesene Numa.
Yukarıda ne gördünüz?
Numa, konuşsana.
Yalnızca karlı dağlar.
Her yöne baktınız mı?
Gözün ulaştığı her yerde, sadece kar var.
Peki ya batıda? Buz duvarının ötesini görebildiniz mi?
Hayır.
Bu şekilde görülemez.
Oranın arkası Şili.
Gitmemiz gereken yer.
Fakat yemek zorundasın Numa. Böyle Şili'ye ulaşamazsın.
Hadi.
İki üç kezden fazla çiğnemedim.
Kendimi yutmaya zorladım.
İlk kez bu ihtimali düşündüm, giderek gerçek oluyordu. Eve dönemeyecektim.
Ama Nando'ya bakıp umut duyuyordum.
Aklında tek bir fikirle antrenman yapıyordu: O dağın ardında, Şili'nin yeşil
vadileri vardı.
Tırmanmaksa bir intihardı.
Ama ben de onunla gideceğim.
17. GÜN FIRTINANIN 5. GÜNÜ
Pekâlâ Vasco cevaplıyorum. "Senin kafiyen hava cıva.
"Neden çıkıp bakmıyorsun dışarıdaki ayaza?"
Aptalın tekisin Bobby!
- Hadi Carlitos. Hey, gönder gelsin hadi. - Ne?
"27 kişi zor sığışıyoruz. Tanrıdan bir işaret sanki. Biz yatarız dar alanda,
birilerinin ayakları da havada."
"Yaşananlar bir trajedi olsa da, işte bu hamakta, pelerinsiz süper kahramanlar
karşımda, bazen öfkeden dolup taşsam da, sizinle olmak yaşamın armağanı bana."
"Bu uçakta donarak ölmek üzereyiz doğru, Coco'nun ayaklarına sarılmışım talihim bu
mu? Ama Coco fazla alışma, Uruguay'a döneceğiz daha, bekleyenleri unutma.
Güzel!
Hadi bakalım Coco.
Benimki biraz daha duygusal olsun. "13 Ekim annemin doğum günü, tanrıdan tek
dileğim şu gün, geri dönebilmek, pastayı kimseye yedirmemek."
"Pek çok iyi insan var burada, doğunun yerini bilmeyenler az sayıca, başkanın
adına baksana.
- Çok kötü. - En azından
ben uğraştım. Hiçbir şey yapmayanlar da var.
"Bu dağlarda koşullar gergin. İçimden gelen puma gibi koşmak dönmeksizin. Ama
gidemem buradan, Numa'nın ağzından sözlerini duymadan."
Şey... Bu soğuk dağ başında, bir örümceğin bile görünmediği ovada
bu soğuk ortamda, dağ başında, donakaldım bir başıma.
Ne? Aslanım be!
Pek olmadı, evet.
Çok iyi, çok iyi. Bravo Numa!
Aferin Numa. Aferin Numa.
Yapmayın, berbattı.
İmdat! Yardım edin!
Kurtarın beni!
İmdat! Yardım edin!
Yardım edin!
- Aşağıdalar! Aşağıdalar! Aşağıdalar! - Buradayım!
Hadi tut elimi. Hadi! Hadi!
Tintín! Tintín!
Dayanın! Dayanın! Dayanın kurtaracağız sizi! Biraz daha dayanın!
Coche yardım et!
Çıkar onu, çıkar onu.
Kazın, çabuk olun!
Dayanın!
Dayan!
Dayanın!
Yardım et lütfen! İmdat!
Dayan Numa. Çıkaracağım seni Numa! Çıkaracağım!
Dayan biraz! Coco!
Hadi! Hadi! Acele edin çabuk!
Liliana aşağıda kaldı! Sakın basmayın, buraya basmayın. Liliana orada kaldı,
tanrı aşkına! Sakın basmayın, Liliana orada. Liliana, sevgilim dayan biraz,
dayan biraz.! Seni çıkaracağız!
Coco, dayan! Coco, Coco, Coco!
Nefes al, nefes al, nefes al nefes al, nefes al, nefes al derin nefes al aşkım.
Nefes al, nefes al. Aşkım. Nefes al. Aşkım!
- Dayan biraz! Nefes al! Hayır! - Nefes al sevgilim, hadi
sevgilim nefes al. Nefes al sevgilim.
Hayır! Neler oluyor?
Ne oluyor? Ne bu?
Nedir bu?
Buraya gelin!
Çabuk, çabuk!
Buradan hava geliyor. Çok sıkıştım bırada.
- Oksijen var gibi. - Evet. Evet.
Oksijen var gibi.
Herkes iyi mi? Arturo!
Hâlâ yaşıyorum. Javier'de öyle. Liliana gitti.
Vasco?
- Buradayım! Ben hayattayım! - Ben de hayattayım, ben Roberto.
- Ben de yaşıyorum. Ben Moncho. - Pedro Algota burada.
Diego? Digeo!
Diego ölmüş Fito. O... Roque, Roque de öldü.
Maspons öldü. Ben Nando, hayattayım.
- Enrique ve Juan Carlos öldüler. - Tintín iyi misin?
Buradayım.
Coco? Coco?
Coco öldü. Ben Roy.
Marcelo? Marcelo?
- Marcelo! - Marcelo!
Marcelo!
Kaptan!
Marcelo!
Marcelo mahsur kaldı.
Artık üşümüyordu çünkü hissetmeyi bıraktı.
Hissetmeyi bırakmak rahatlamak.
17 gündür bunun gibi bir anı bekledik.
Bir anlık huzuru.
Bir saniyelik sessizliği.
Üstümüzde ne kadar kar vardır?
Bütün dağ üstümüze yıkılmıştır.
Hepiniz dua edin lütfen. "Rahminin kutsanmış meyvesidir İsa."
Bugün 30 Ekim. Benim doğum günüm. 25 yaşına giriyorum.
Bugün evimi düşünmemek çok zor.
Işık geliyorsa fazla derinde olamayız.
LILIANA NAVARRO DE METHOL 34 YAŞINDA
MARCELO PEREZ DEL CASTILLO 25 YAŞINDA
CARLOS ROQUE 24 YAŞINDA
JUAN CARLOS MENENDEZ 22 YAŞINDA
ENRIQUE PLATERO 22 YAŞINDA
DIEGO STORM 20 YAŞINDA
GUSTAVO "COCO" NICOLICH 20 YAŞINDA
DANIEL MASPONS 20 YAŞINDA
Burada ne kadar kalırız sizce?
Kar fırtınası geçene kadar çıkamayız.
18. GÜN GÖMÜLÜ GEÇEN 2 GÜN
Açlığa dayanılmaz oldu.
Şimdiye kadar, Strauch kardeşler etin sadece et olmasını sağladılar. İsimsiz bir
et, bir yüzü olmayan.
Ama burada imkânsız.
Peki siz?
Bir şey yapamayacak mısınız?
Roberto?
Dayanmak için yemeliyiz değil mi?
Şimdi ölüp gidecek misiniz?
Bütün yaşadıklarımızdan sonra mı?
Çıkmamız gerek! Burada kalamam. Çıkmam lazım! Çıkmam lazım!
Daha ne istiyorsun?
Dur Numa.
Hadi!
Numa yapma!
Numa!
20. GÜN GÖMÜLÜ GEÇEN 4 GÜN
Gökyüzünü görüyorum!
Hadi Moncho sen geç, daha ufaksın. Hadi. Hadi, hadi, hadi.
Güneş var.
Hadi, gelin!
Başardık.
Hey! Ne görüyorsunuz?
Margarita şu anda burada Alvaro! Sevgilin!
Bikinisiyle!
Ona geldiğimi söyle!
Yaşıyoruz! Kurtulduk! Hayattayız!
Yaşıyoruz!
Yaşıyoruz! İşte bu!
Yaşıyoruz evet!
Şişe. Şişe var.
Bacağın ne durumda?
Bir şey yok, sadece bir kesik hepsi bu.
Enerjini kendine sakla Numa. Benim hiç takatim kalmadı.
Öyle deme Arturo.
İnancını kaybetme.
Hayatımda hiç olmadığım kadar inançlıyım.
Papaz yardımcısı mı oldun?
Benimle alay etmeyin.
Benim inancım
beni affet Numa,
Tanrına karşı değil.
Çünkü o tanrı, bana evimde yapmam gerekeni söyler,
ama dağlarda ne yapacağımı söylemiyor. Burada olan her şeye, bir daha aynı gözle
bakamazsın.
Numa.
İşte benim cennetim. Ben başka bir tanrıya inanıyorum.
İnancım... Roberto yaralarıma bakmaya geldiğinde, onun kafasındaki benim tanrım.
Nando'nun bacaklarındaki benim tanrım, onu koşulsuz dışarı çıkarıp koşturan.
Daniel'in ellerindeki benim tanrım, eti kesen o eller.
Fito da bize bölüştürdüğünde.
Kim olduğunu bize söylemeden yaptığı için, böylece onu yerken
sahibinin bakışlarını hatırlamıyorsun.
Ben o tanrıya inanıyorum.
Roberto'ya inanıyorum.
Nando'ya.
Daniel'e.
Fito'ya.
Ve ölen dostlarıma.
Sen bir filozofsun Arturo.
Papaz yardımcısı ve filozof.
Hadi dostum, hadi.
Hadi bayler.
Hemen çıkmak lazım. Güneşe baksanıza.
Beklememiz gerek.
Neyi bekleyeceğiz?
Hazırlıklı olmalıyız. Ya bir fırtınaya yakalanırsak? Sıcaklığın
artmasını beklemeliyiz. Donda bir gece bile geçiremezsin. Sen söylesene Numa.
Çözülme 15 Kasım'da başlar. Sıcaklıklar artar ve fırtına riski azalır.
İki hafta. Bekleyecek miyiz?
Hayır, iki hafta hazırlanacağız. Şimdiye kadar hep doğaçlama yaptık ve başarılı
olamadık. Ne kadar mesafeden söz ettiğimizi bile bilmiyoruz.
Hey! Buraya yardım lazım.
Şezlonglarınızda rahat mısınız?
Hadi gelin.
Hadi ahbap gelin.
Yardıma gelin.
Tamam mı? Şu tabakları da alın.
Tamam.
Belli mi olur.
- Onu mu yapacaksın? - Hayır, bunu yapmamız gerekiyor.
Nasıl yani?
O ölmedi tamam mı?
Yardım et Roberto. Numa, bir el atsana.
Başından tutalım. Çok yavaş. Kaldır.
Yavaş, Yavaş, yavaş, yavaş. Sakin ol, sakin ol. Tamam, yavaşça giysilerini
kaldıralım. Güzel.
Arturo iyi değil.
Ona üç gün veriyorum. Vasco'ya biraz fazlası. Sen ne dersin?
Ne için?
Ne kadar yaşar diyorum.
İstediğin ne Gustavo?
Söylesene.
Ne istiyorsun?
Doktor olarak burada bir şey yapamıyoruz Roberto.
Sonunda birer mezarcıya dönüşüyoruz.
Zorluğunun farkındayım. Ama ekipteki en sağlam bacaklar sende.
Diğerleri için gitmek zorundasın.
Pas ver!
Roberto, pas ver!
Sakin, sakin, sakin. Hadi.
Tamam, yavaşça yavaşça. Dikkatli olalım.
Buradayım, buradayım, benimle nefes al Arturo. Benimle nefes al hadi.
Arturo Nogueira'nın ciğerleri suyla doldu. Daha fazla dayanamadı.
Tamam. Tamam.
Gustavo yardım etmeye çalıştı.
Tamam.
Ama kimse onun yerine nefes alamazdı.
Tamam.
ARTURO NOGUEIRA 21 YAŞINDA
Her şeyi denemek zorundaydık.
Dördümüz gönüllü olduk.
Arjantin'e bakan yamaca yöneldik.
Kalın giyindik. Açık havada geceleri dayanma umuduyla.
Numa!
Numa. İyi misin?
Enfeksiyon kapmış.
Geri dönmeliyiz.
Numa'yı taşıyamayız.
Roberto.
Yalnız dönebilirim.
Uçak çok uzakta değil.
Affedersin.
Ne oldu Numa?
Numa?
Ne oldu? Diğerlerine ne oldu?
Numa konuş, bir şey söyle hadi.
Numa burada bizimlesin. Sakin ol.
Ne oldu?
Babam!
Vasco, biz buradayız.
- Baba! Baba! - Sakin ol, biz buradayız. Bana bak,
bana bak, bak bana. Baban da burada.
Dinle beni. Bizler buradayız. Buradayız dostum.
- Baba! Baba gel! - Dur!
Sakin ol.
Biz buradayız.
- Tamam. Geçti. Vasco, Vasco bak bana. - Baba!
Rafael. Rafael Echevarren.
Echavarren!
RAFAEL "VASCO" ECHAVARREN 22 YAŞINDA
Anlamıyorum Javier. Buraya düştüğümüz ilk andan itibaren elimden geldiği kadar
yardım etmeye çalıştım.
Denedim.
Doğru olanı yapmaya çalıştım.
Şimdi bacağım bu haldeyken
işe yaramıyorum.
Ne anlamı vardı? Arturo'nun ölümünün anlamı ne? Peki ya Vasco'nun? Ölüp giden
herkesin?
Liliana her şeyini vermiştir. Her zaman.
Çığ sırasında, karın altındayken bedenini benimkinin altında hissediyordum.
Anladım ki yüzeyden sadece birkaç santimetre uzaktayım ve başımı oradan
çıkarıp bütün gücümle bağırmaya başladım. "Dayan Liliana. Seni
çıkaracağım. Ben hayattayım." Diğerlerinin karlara bastığını gördüm ve
seslendim, "Lütfen basmayın, oraya basmayın. Oraya basmayın, Liliana orada,
aşağıda."
Önce ben çıkmasaydım onu çıkarmanın yolu yoktu.
Ama hareket edemiyordum çünkü ayaklarımla tam göğsüne bastırıyordum.
Çıkmak için zorlasam onu daha da derine batıracaktım.
Bunun ne anlamı vardı Numa?
Liliana'ya ulaştığımızda sadece cansız bedeni oradaydı. Arkadaşların o sıra her
yanı kazıyordu, biri ölü, biri sağ, biri ölü biri sağ çıkıyordu. Orada, bütün
gücümle Liliana'yı kucakladım. Ve hayatım boyunca hissetmediğim bir sevgi hissettim.
Böylece bir görevim olduğunu fark ettim.
Onunla birlikte göğsüme bastırdığım bu sevgiyi alıp, onu
çocuklarıma ulaştırabilmekti.
Ölümü boşuna olmadı.
O yara da seni işe yaramaz yapmaz.
Bunları çıkarıp üstüne koy. Tamam iyi, şimdi kaldırıp altına yerleştir.
Hadi Roy, yardıma geliyor musun?
Nando.
Tembelleştiğini söylüyorlar. Sürekli uyuyormuşsun. Nasıl oluyor bu? Çalışman
gerek Numa.
Nedene buradasın?
Buna inanamayacaksın. Yürümeye devam ettik.
Neredeyse iki, üç saat kadar.
Bir tepeye tam vardığımız sırada, kuyruğu orada gördük.
Onu asla bulamayabilirdik.
Çünkü ileri doğru fırlamıştı.
Diğer tarafa. Muhteşem bir şeydi. Bavullarla doluydu
valizler, temiz giysiler, rom şişeleri, sigaralar.
Ve çikolata.
Dur, dur, dur, dur, kağıdıyla olmaz.
Ne yiyip ne yemeyeceğime karışamazsın.
İşte.
Sen haklıydın Numa. Sadece bir geceyi dışarıda geçirdik. Ve mucize eseri
hayattayız.
Ama uçağın bataryasını bulduk.
Kuyruk tarafındaydı.
Telsizi buraya getirmek daha kolay.
Roy'un küçük radyoyu tamir ettiğini gördün değil mi? Roberto uçağınkini de
çalıştırabileceğini düşünüyor. Tekrar oraya döneceğiz. Denemek zorundayız.
Nando, Roberto ve Tintín, Roy'u alıp uçağın kuyruğuna gittiler.
Keşke onlarla gidebilseydim.
Roy çok güçsüz ve telsizin çalışacağından da şüpheli.
Hadi Roy, acele et vaktimiz yok.
Gerçekten çok korkuyor. Ama gruba ayak uyduruyor.
İnanamıyorum.
Aferin Roy.
1-C-6-0-1. B-Bu değil. Kaçtı?
- Bir, yedi. - Bir, yedi. Bir, yedi.
Ya telsiz çalışmazsa? Ha? Ne yapacağız?
Tekrar yola koyulacağız.
Değil mi Roberto? Batıya doğru. Yani Şili'ye.
Merhaba!
Alo! Bizler Uruguay'lıyız, And dağlarında düştük. Duyuyor musunuz? Biz buradayız.
Alo!
Bir şey bulabildin mi?
Günler geçtikçe, hayatımızdan birazını daha yitiriyoruz.
Yavaş.
Yemek yeterli olmuyor, bu yüzden kemikleri sıyırıyoruz.
Şimdi haberler. Amerika Birleşik Devletleri...
Başlarda kabul edilmez olan, alışkanlığa dönüştü. Daha sonra düşünmeyi
bile bıraktık.
Al,
biraz yemelisin.
Yemen gerekiyor Numa.
Kardeş payı.
Şimdi pes edemezsin.
Pes etmiyorum Pancho. Ben ölüyorum.
İçim acıyor sizler için bir şey yapamıyorum.
Saçmalama. Kendini düşün.
Kendimi mi düşüneyim?
Halime bir bak. 25 yaşındayım Pancho. Önümde koca bir hayat var. yapacak çok
şeyim var. Tekrar, kardeşlerimi görmek istiyorum, tekrar anne ve babamı görmek.
Dans etmek istiyorum.
- Sen hiç dans etmezsin. - Biliyorum.
Ama şimdi istiyorum. Her şeyi istiyorum Pancho.
Gülmek istiyorum, ağlamak istiyorum.
Ağla.
Yapamıyorum.
Ağla. Hadi. Hadi ağla. Ağla benimle.
Neye gülüyorsun? Benimle ağla hadi. Sal gitsin.
Hadi şapşal.
Hadi.
Nando. Şuna baksana.
Nedir bu?
Su geçirmiyor. İyi değil mi? Şu boruları kaplıyordu.
Başka var mı?
- Evet, bir sürü. - İki, dört.
Bir, C.
Olamaz!
BUGÜN 29 KASIM İTİBARİYLE,
YUKARIDA DAĞLARA DÜŞEN URUGUAY UÇAĞINDAN HAYATTA KALAN
17 KİŞİ DAHA VAR.
Ne oldu?
Telsizi çalıştıramadık.
Bu kumaşları bulduk.
Nedir bu?
Bu su geçirmiyor. Bir yelek yapılabilir.
Yelek olmaz Tintín. Yerine uyku tulumu yapalım.
Uyku tulumuyla geceleri atlatabiliriz, yeterince kumaş var. Büyük
bir tane yapabiliriz.
Ne zaman çıkıyoruz Roberto?
Roberto. Ne zaman?
Uyku tulumu hazır olunca.
Old Kristians rugby takımını ve yakınlarını Şili'ye götürmek üzere
kiralanan Uruguay Hava Yollarına ait Feyırçayld 571 tipi uçağın, 40 yolcu ve
beş mürettebatla birlikte kaybolmasından 58 gün sonra, hava
kuvvetleri And Dağları'nda arama çalışmalarına devam edecek bir C-47 uçağı
hazırlandığını ve çalışmalara başlanacağını duyurdu.
Hadi Roberto. Başladığımız yere dönmeye gerek yok.
Bizi arayacaklarını söylediler.
O gerzekler doğruca üstümüzden geçtiler, bizi görmeden.
Onlar ceset arıyor. Tam iki aydır buradayız.
İki ay Roberto. Hâlâ yaşadığımızı sandıklarını mı düşünüyorsun?
Ama yaşıyoruz.
Yaşamak mı? Şu halimize baksana. Bak hadi. Buna yaşamak denmez.
Sadece dua ederek kurtulamayız.
Bunun içinde uyuyup dağı geçebileceğinizi mi sandınız?
Ne yapıyorsun Roberto? Bekle!
Roberto?
Beğenmedin mi?
Çocuklar, hadi bir poz verin bana.
Tintín fotoğraf çekmek için tutturdu...
Sanki dönüş tarihi belli bir seyahatteki anıları saklar gibi.
O fotoğrafların kime yarayacağını merak ediyorum. Bizlere olabilir mi?
Gülün sersemler.
Ama ben göremeyeceğim.
Hadi ama hâlâ gülebiliriz beyler.
Belki bunlar ailelerimiz içindir. Ya da şimdi bizi hatırlayan ve geçmişteki
fotoğraflarımıza bakan diğer insanlar için.
Hadi Carlos, baksana.
Fotoğraflarımıza bakarken onların hayalinde yeniden yaşayacağız. Çünkü
kendimize sorduğumuz soruların aynılarını onlar da soracaklar.
"Ne oldu onlara?"
"Bize ne oldu?"
"O dağdakiler kimlerdi?"
Nando.
Bilmeni istiyorum. Bedenimi kullanmanız için izin veriyorum.
Yapma Numa, böyle konuşma.
Dönemeyeceğimi biliyorum.
Böyle konuşma.
Gerçek bu.
Ama sorun değil. Merak etme, huzurluyum.
Gelmekte olan şeye hazırım.
İkimiz de öyleyiz.
Üstelik ben mutluyum çünkü başaracağınızı biliyorum.
Bu mutluluk veriyor Nando.
Sağ ol.
NUMA TURCATTI 25 YAŞINDA
Adım Numa.
11 Aralık 1972'de öldüm.
Uyuduğum sırada.
DOSTLAR İÇİN CANINI FEDA ETMEKTEN DAHA BÜYÜK BİR SEVGİ YOKTUR.
Yarın gidiyoruz.
Başaracaksınız.
Bol şans Roberto.
Teşekkür ederiz.
Size de bol şans.
Gel buraya!
Carlitos.
Çocuk. Annemle Susy'nin bedenlerini de kullanabilirsiniz. Tamam
mı?
Hadi çocuklar! Geçmeden önce sağınıza solunuza bakın sonra da sakın bizi
unutmayın.
- Burada bekleyeceğiz dostlarım! - Adım adım ilerleyin.
Yolunuz açık olsun. Dikkatli olun!
61. GÜN BATI TIRMANIŞI, CHILE
Nando! Uyku tulumu için bir yer bulmak zorundayız.
Biraz daha tırmanmalıyız.
Yukarı kadar çıkamayız.
Ortaya geçeyim mi?
Şu güzelliğe bak.
Ölü olmamız çok kötü.
Ben geri dönmem. And dağları da bir yerde son bulmalı. Kar da bir gün durur. Bunun
arkası deniz.
Hep arkasında.
Neredeyiz baksana Roberto. Onca yol tırmandık.
Artık ayaklarımızın altında.
Sadece vadiyi geçmeliyiz. Ne kadar sürecek? 10-12 gün mü?
Sadece bir haftalık yiyeceğimiz var.
Neyi yeğlersin? Gelip benimle yürümeyi mi?
Yoksa uçakta beklemeyi mi?
Seninle beraber ölmemi istiyorsun.
Yanımda olmanı istiyorum.
Bak. Şuraya bak. Şu tepeleri gördün mü? Aradan bakınca meme gibi görünenler.
Orada kar yok.
Gördün mü? Şili orada.
Gördün mü?
Görüyorum.
Sağ ol.
Dikkatli olun.
Nando ve Roberto devam etti. Batıya doğru.
Benim dönmeme karar verdik, yiyecekleri daha fazla dayansın diye.
Yukarıdan alçak tepeler görünüyor.
Kahve sarı gibi bir rengi var.
Anlaşılan oralarda kar yok.
Çocuklar iyi mükemmel durumdalar. On gün yetecek yiyecekleri var. Kolay kolay
durmazlar.
Bir vadi.
Roberto!
Nando!
Hey! Hey!
Hey! Yardım edin lütfen!
Hey! Yardım edin!
Yardım edin!
Hey! Yardım edin!
HAVACILIK KURTARMA HİZMETLERİ
Dağlara çarpar uçaktan geliyorum. Uruguaylıyım.
Tam 14 gündür yürüyoruz. Uçakta 14 yaralı daha var. Buradan bir an önce çıkmalıyız
ama nasıl bilmiyoruz.
San Fernando'dan telefon.
Yiyeceğimiz kalmadı. Çok güçsüzüz. Bizi ne zaman bulacaksınız?
"Bizi ne zaman bulacaksınız?"
- Lütfen, yürüyecek takatimiz kalmadı. - Lütfen, yürüyecek takatimiz kalmadı.
Neredeyiz biz?
Sevgili dinleyiciler birkaç dakika önce ulaşan haberleri iletmek için yayınımıza
ara veriyoruz. 71 gün önce And dağlarında kaybolan Uruguay uçağından kurtulan iki
gencin isimleri bize iletildi. İsimler Roberto Kanessa ve Fernando
Parado.
ŞİLİ HAVA KUVVETLERİ
71. GÜN 22 ARALIK 1972
Versene. Bana da ver.
Güzel oldu, ha? Evet.
Bütün bunları ne yapacağız?
Tamam dinleyin. Çocukların isimlerini iletiyorum. Duyuyor musunuz?
Her ismi iki kez tekrar edin lütfen. Her ismi iki kez.
Roberto Canessa.
Gustavo Zerbino. Gustavo Zerbino.
Eduardo Strauch. Eduardo Strauch.
Álvaro Mangino. Álvaro Mangino.
Fernando Parrado. Fernando Parrado.
Antonio Vizintín.
Pedro Algorta. Pedro Algorta.
Alfredo Delgado. Alfredo Delgado.
Roy Harley. Roy Harley.
José Luis Inciarte. José Luis Inciarte.
Ramón Sabella.
Javier Methol. Javier Methol.
Carlitos Miguel Páez, benim oğlum.
Roberto François. Roberto François.
Daniel Fernández. Daniel Fernández.
Adolfo Strauch. Adolfo Strauch.
Hadi çabuk olun! Hadi Javier buradayız! Buradayız!
Oradalar! Oradalar! Hepsi orada! Hepsi orada! Hepsi orada!
Başardık! Dostum başardık! Koşun! Hadi, hadi!
Hadi buraya gel! Hadi!
Gel, elimi tut!
- Ne demek bırak? - Ne oldu? Gel buraya
gel! Nereye gidiyorsun?
Durun! Durun! Gustavo gidelim!
Valiz yoksa ben de yokum.
Gel buraya. Gel buraya! Nereye gidiyorsun?
- Hadi! - Tamam. Binsinler binsinler,
Hadi gelin. Çabuk. Binin, binin. Binin.
22 Aralık 1972'de And dağlarından 16 kişi kurtuldu.
Bugün sesim onların hikâyesini anlatıyor.
Hepimiz üstümüze düşeni yaptık.
Bu bizim hikâyemiz.
Anne!
Bu bir mucize.
- Bu bir mucize. - Ne mucizesi anne?
Hangi mucize?
SAN JUAN DE DIOS HASTANESİ
Karşılama çok yoğundu.
Bu kalabalığın burada işi neydi?
Arkadaşlarıma yaklaşmak istediler, dokunup her şeyi öğrenmek. "O dağda neler
olmuştu?"
Hadi, hep beraber!
Gazeteciler ellerinde kameralar ve mikrofonlarıyla, bunları soruyorlardı.
Doktorlar gereçleriyle ve testleriyle bunu sordu.
Ne gördüler?
Kirli giysilerinden çekindiler.
Güneşten yanmış cılız vücutlarından.
Derilerindeki kirden.
Nando!
Gazeteler And kahramanlarından söz etti.
Babalarına kavuşmak için ölümden dönmüş olanlardan.
Ve annelerine.
Yaşlı adam olmuşsun.
Sevgililerine.
Çocuklarına.
Ama onlar kahraman gibi hissetmedi.
Çünkü tıpkı bizim gibi ölüydüler. Sadece geriye dönebildiler.
Ve bizi hatırladıkça, kendilerine neden birlikte dönmediğimizi,
ve bunların anlamını soruyorlar.
Bunu kendiniz bulmalısınız.
Yanıtları zaten sizde.
Birbirinizi korumaya devam edin.
Ve dağda olanları herkese anlatın.
PABLO VIERCI'NİN SOCIETY OF THE SNOW ADLI ESERİNDEN