SERIAL NETFLIX
CENTRALNA ALEJA OŚ CZASU
Cześć, Alexis.
Cześć! Jak leci, promienna laseczko?
Ciężko było mi się wcisnąć w ubrania.
Naprawdę?
- To kwestia psychiki. - Na pewno.
Ten obszar nazywa się Central Avenue.
Kiedyś nazywano go Harlemem Południa.
Było tu ponad 100 firm.
Ci ludzie ciężko pracowali, by zbudować wszystko, co mieli.
Właśnie dlatego Allure tu jest.
Perry Harvey Park świętuje osiągnięcia czarnych.
Nasi przodkowie ciężko pracowali na to, co mieli, i coś zbudowali.
Przychodzę tu w poszukiwaniu motywacji.
Krytykowałam ciebie i Karlę. Dawałam wam liczne szanse.
Kiedy pokazywałaś dom za Tennille, to było…
- Wiem. - Kiepskie.
Zgadzam się.
Koleżanki ci doradzają, a ty masz zawsze pełno wymówek.
Mam tego dość.
Jeśli się nie starasz, nie będziesz częścią Allure.
Mam obecnie dużo na głowie. To nie są wymówki.
Nie usprawiedliwiam tego, jak mi poszło z Benem.
To było kiepskie.
Ciężko było mi się do tego przyznać,
ale w końcu odważyłam się o tym wspomnieć.
Wszystkie zaczęły mi wytykać,
że wymyślam wymówki.
Ale to były wymówki.
To mnie boli.
Sądzę, że nieruchomości nie są teraz twoim priorytetem.
To mnie frustruje.
Boli mnie to, że myślisz, że nie staram się na całego.
Przez ostatni miesiąc bardzo ciężko pracowałam.
Naprawdę się starałam
i nie wymyślam wymówek.
Łatwo zakładać różne rzeczy, gdy nic się o kimś nie wie.
Łatwo rzucić:
„Jest gospodynią domową. Nie chce być agentką”.
„Jest taka czy owaka”. To plotki.
To będzie brutalne, ale na dłuższą metę się opłaci.
Chcę, żebyś skupiła się na sobie i wzięła się w garść,
bo wiem, że potrafisz.
Może za pół roku wrócisz do Allure, ale teraz się nie sprawdzasz.
Dobra.
Gdzie jest Juawana?
Ale przewróciłaś oczami.
Sharelle po porodzie będzie jeździć do Miami.
Myślicie, że sobie ze wszystkim poradzi?
Umiemy robić wiele naraz,
ale przez kilka pierwszych miesięcy skupiamy się na dziecku.
Przynajmniej pół roku.
On nie opuści Miami. Tam zarabia.
Podróżowałabyś z noworodkiem?
Pewnie będzie musiała być bardziej obecna w Miami,
a my utkniemy z Cruellą.
Witam panie!
- O wilku mowa! - Skąd idziesz?
Byłam w biurze Sharelle.
Dała ci swoje biuro?
Nie dała mi go, ale…
Twoje biurko było za małe na wszystkie obowiązki?
Nie, po prostu tam jest łatwiej z dokumentami i potrzebnymi rzeczami.
Sharelle tu wróci.
W Allure Realty najważniejsza jest
Sharelle Rosado, właścicielka i główna pośredniczka.
Następna jestem ja, kierowniczka biura.
Niektóre panie tego nie rozumieją.
Widzę, że robisz miny.
Tak.
Myślę, że Colony szanuje moją rolę,
ale może czuć się pominięta, bo była tu przede mną.
Pewnie myślała, że była zastępczynią Sharelle
czy też jej prawą ręką,
ale pojawiłam się ja i wszystko się zmieniło.
Co, Tennille?
Nic takiego.
Laska, nie mogłabyś mieć trochę godności?
To nie jest twoje biuro.
Dlatego nazywam ją „brudną Juawaną”.
Lubi walczyć o władzę i wzbudzać zazdrość,
ale nikt nie jest zazdrosny, że jesteś wysoko postawioną asystentką.
Daj spokój.
Myślę, że dla Sharelle najlepiej byłoby szybko zorganizować bociankowe.
Tak.
Zróbmy to!
- Tak. - Zdecydowanie.
Myślę, że to pokaże jej, że ją wspieramy.
Lista gości powinna być krótka.
Najbliżsi przyjaciele, rodzina.
Juawano, Shrelle jest w ciąży, a Chad jest w Miami.
Jak często będzie tu Sharelle?
Nie rozmawiałyśmy o tym. Ale kiedy zaczynasz coś nowego,
musisz przez jakiś czas poświęcać temu więcej czasu.
Myślę, że będzie w stanie to zrównoważyć.
Martwię się o dostęp do niej.
Ile mam do niej dostępu?
Gdy tworzysz biznes, planujesz rozwój,
więc nie będziesz mieć tyle samo czasu, co na początku.
Zobaczę, jak będzie.
Firma musi się rozwijać. To fantastyczne.
Ale może być inaczej, jeśli Sharelle pojedzie do Miami.
Miło, prawda?
Miło!
Przepięknie.
Nawiązałam kontakt z deweloperem.
To może być dla nas dobra okazja.
Colony, przejmujesz inicjatywę. Brawo.
No wiesz!
To ucieleśnienie luksusu, o który chodzi w Allure.
Pokazuję jej dzisiaj ten dom, żeby jej zaimponować
i pokazać, że chcę mieć ważniejszą rolę w Allure.
Nadaję się do tego.
- Jest bardzo piękny. - Prawda?
O mój Boże. Jest ogromny.
Cześć!
Dzień dobry!
- Conradzie! - Jak się masz?
Nieźle. Cześć, Jesse.
- Moja pośredniczka. - Miło mi.
- Cześć.
- Cześć, mały! - Przywitaj się!
- Uroczy! - Uroczy!
Proszę wejść.
O mój Boże.
Cudownie. Wielki.
Moja firma kupiła ten dom. Zatrudniliśmy Conrada do wykonania prac.
Zerwał wszystko od góry do dołu.
- Jak widać, nie szczędziliśmy środków. - Tak.
Cieszymy się, że możemy was zaangażować,
bo chcielibyśmy, żebyście wystawiły dom.
Zacznijmy od podłogi. Mamy włoską porcelanę 24x48''.
Włoską.
Jest importowana.
W całym domu oświetlenie LED.
Podoba mi się biel.
- Tak. - Daje czysty, luksusowy wygląd.
- Jest sześć łazienek. - Dobra.
Pięć sypialni.
Mamy też kino na drugim piętrze.
Nieźle.
Jak tu pięknie. O mój Boże.
Stojak na wino.
Pomieści 150 butelek wina.
- To będzie imprezowy dom. - Prawda?
Jasne!
Świetny stół.
Dzięki. Ma być w klimacie Kim K.
Wspaniale!
Już się zakochałam, a nie skończyłam oglądać domu.
O mój Boże.
Tu jest apartament właściciela.
Wychodzi na patio.
Wspaniale! Prywatny dostęp.
- Pięknie. - Do tego kieliszek wina.
Jak nie będę w ciąży.
O mój Boże, Colony, musisz to zobaczyć!
- Pięknie. - Spójrz na łazienkę!
- Uwielbiam wolnostojące wanny. - Tak!
Pod tym prysznicem można się odmłodzić!
- Podoba mi się to. - Piękne.
- Colony znajdzie odpowiedniego klienta. - Absolutnie.
- Pięknie! - Tak.
- Otworzę ci, kochana. - Dziękuję!
Idź przodem.
Łatwo będzie sprzedać ten dom.
Dasz radę? O mój Boże.
Dobiję targu.
Pewnie. Jesteś w tym dobra.
Przyprowadziłam cię tu, bo chciałam ci pokazać…
Chciałam, żebyś poznała deweloperów,
bo chcemy współpracować z wieloma deweloperami w okolicy.
Jak widzisz, nieźle zasuwam.
- Widzę! - Staram się.
- Tak! Jak cichy zabójca! - No wiesz.
Wiem, że masz dużo na głowie. Jeździsz tam i z powrotem do Miami.
- Masz dziecko w drodze. - Wiem.
Wiem, że w biurze będzie wiele spraw do załatwienia.
I chcę sprawdzić…
- Jaka będzie moja rola? - Jasne.
Czy rozważasz zaproponowanie komuś większej odpowiedzialności w biurze?
Jeśli tak, to daję ci znać,
że mogę pomóc.
Czy uważasz, że jako odnosząca sukcesy agentka
jesteś w stanie zająć się biurem?
Oczywiście, Sharelle. Już to robię.
Już osiągam wyniki i zajmuję się
innymi obowiązkami w biurze.
Jestem z tobą od dawna.
Byłam z tobą, gdy zakładałaś firmę.
Tak.
Sfinalizowałam pierwszą transakcję.
Fakt!
Dostrzegłaś mnie i uwierzyłaś we mnie, a ja wierzę w Allure.
Czuję, że przekazanie mi tej roli ma sens.
Wiem, że jesteś blisko z Juawaną,
dlatego możesz wybrać ją.
Więc zdecydowanie chciałam pokazać,
że na mnie też możesz liczyć.
Dogaduję się ze wszystkimi.
Juawana nie ma tak dobrej relacji z innymi agentkami
i byłoby więcej spięć, gdybyś powierzyła jej taką rolę.
Jesteś świetną pracowniczką i agentką. Jesteś zdolna.
Wspierasz mnie.
Robisz wiele rzeczy bez proszenia
i bardzo to doceniam.
Muszę spojrzeć na wszystko z szerszej perspektywy.
Nie mówię „nie” ani „tak”,
ale muszę wziąć pod uwagę wiele rzeczy.
- Cześć. - Hej!
- Jak się masz? - Dobrze, a ty?
- Dobrze. Wyglądasz uroczo. - Dziękuję. Ty też.
Laska… Muszę się napić.
- Masz zły dzień? - Tak.
- Zacznijmy od drinka. - Cześć!
Poproszę truskawkową margaritę.
- Dobrze. - Poproszę ananasowe mojito.
- Dobrze. - Dziękuję.
Wyglądasz, jakby coś się stało.
Proszę. Ananasowe mojito.
- Dziękuję! - Koktajl.
- Na zdrowie! - Zdrowie.
Pycha.
Więc…
Sharelle
mnie zwolniła.
Czekaj. Chwila. Co?
Tak, laska.
Powiedziała, że najlepiej będzie, jeśli jakiś czas zajmę się sobą.
Mówisz poważnie?
- To nie żart. - Mówisz poważnie?
Poważnie.
O mój Boże.
Nie wiedziałam, że do tego dojdzie.
Jestem wstrząśnięta.
Sharelle groziła,
ale nie sądziłam, że naprawdę coś zrobi.
Musisz czuć się okropnie.
Tego się nie spodziewałam. Wiem, że kiepsko mi poszło,
ale to za mało, żeby…
Myślisz, że to dlatego?
Tak. Musi być jasność, że popełniłam błąd.
Jeśli robi coś takiego, to co będzie ze mną?
- Karlo… - Wezwie mnie i…
W każdej chwili.
To bardzo bolesne, że ze mnie zrezygnowała.
To do bani.
Nie chcesz pracować dla kogoś, kto z ciebie zrezygnował.
To tylko przerwa? Opuszczasz Allure?
Sharelle nie chce, żebym była jej agentką.
Czy możesz jej pokazać, że tego chcesz,
czy wolisz odpuścić?
Na pewno nie odpuszczę. Jestem wojowniczką.
Chcę być w nieruchomościach.
Tak.
To nie na temat, ale przyszło mi to do głowy.
Idziesz może na imprezę do Colony?
- Nie wiem, czy zdołam. - Jasne.
Ale przemyślę to.
- Uściskaj mnie. - Dzięki.
Doceniam to.
Cześć.
Te buty mnie stresują.
Zawsze bolą mnie od nich nogi.
Kiedy jest gorąco, robią się zamglone.
Mam od nich nagniotki.
Co się robi z nagniotkami?
- Nie wiem. - Usunę je chirurgicznie.
- O tak. - Musisz? To jedyny sposób?
Nie ma innego wyjścia.
Musi być jakiś laser, który je usuwa.
Oczywiście.
- Tak sądzisz? - Musi.
Czas na spotkanie. Idziemy do stołu?
Jesteście gotowe na moją białą imprezę bikini?
- Tak! - Prawie.
- Kupicie bikini? - Nie.
- Ja tak. - Nie?
Przesyłka ma przyjść w twoje urodziny.
- W dzień imprezy. - Kup zapas.
Ja też mam dostać swoje w piątek.
Nie spieszycie się.
Dzień dobry paniom!
Dzień dobry!
Jak się macie?
- Dobrze! - Świetnie!
Dobra. Czas przejść do interesów.
Jak widać, Alexis dziś nie ma.
Zauważyłyśmy.
Tak. Musiałam ją zwolnić.
Naprawdę?
Tak.
Obecnie nie mogę poprzestawać na samych ostrzeżeniach.
Muszę podejmować działania. Od teraz to tylko interesy.
Jeśli nie pracujesz zgodnie z moimi oczekiwaniami,
nie możesz tu być.
Odcinam zbędny balast.
Poważnie.
Bardzo. Jeśli za kilka miesięcy zdecyduje,
że chce pracować na poważnie,
może rozważę jej powrót.
Sharelle powinna była wcześniej zwolnić Alexis.
Od ponad roku nie miała wyników.
To, że zostawia furtkę dla Alexis, pokazuje jej delikatne oblicze.
Zwolniła ją, ale nie całkiem.
Zostawiła jej opcję, żeby się nie zadręczać.
Ale chyba nie na całego.
Zostawia furtkę lekko uchyloną.
Po wszystkim do mnie dzwoniła.
Spotkałyśmy się i z nią rozmawiałam.
Była bardzo rozemocjonowana.
- Źle się czuje. - Rany.
Była zaskoczona czy spodziewała się tego?
Rozumiała, z czego to wynika,
i wiedziała, że to nic osobistego.
To była najlepsza decyzja.
Mam dużo na głowie z Allure
i z ciążą, która potrwa jeszcze siedem i pół miesiąca.
Nie mogę być w tym sama.
Aby biznes rozwijał się i funkcjonował,
inni muszą cię wspierać.
Postanowiłam dać Juawanie poważniejszą rolę.
Przejmie więcej obowiązków w Allure.
Słuchajcie Juawany,
jakby była mną.
Chcę, żebyście ją szanowały, tak jakby była na tym miejscu.
Czy zmiana nastąpi od razu,
czy gdy poczujesz, że nie dajesz sobie rady?
Nie radzę sobie, bo deleguję…
Nie wiem, dlaczego dałaś jej tę rolę.
Bo buduję Allure.
Nadal będziesz w biurze w Tampie?
- Będę jeździć tu i tam. - Do Miami i Tampy?
Więc zarządza biurem czy jest tylko twoją asystentką?
Jestem główną pośredniczką.
Będzie przekazywać wiadomości
i robić wszystko, co konieczne.
W większym stopniu niż do tej pory?
Tak.
Nie będę główną pośredniczką,
bo nie mam licencji.
Nie interesuje mnie zarządzanie tym biurem.
Po pierwsze, jestem zła z powodu podziału prowizji.
Nie chcę brać na siebie więcej obowiązków, za które mi nie płacą.
Ale ktoś musi to robić.
Musi to być właściwa osoba.
Nie wiem, czy styl zarządzania Juawany jest najlepszy.
Jesteśmy dorosłe.
Nie potrzebujemy mikrozarządzania i prowadzenia za rękę.
Colony lepiej nadaje się na tę pozycję.
Mówiłaś, że rozwijasz biznes i chcesz mieć zespół. Jest w nim Juawana.
Czemu tylko Juawana dostała określoną pozycję?
Wie, jak działamy i jakie prowadzimy biznesy.
Często jest obecna przy umawianiu spotkań.
Przejmuje inicjatywę.
Nie ustalałaś licznych umów, więc nie ma sensu cię do nich włączać.
Nie zaproszono mnie do tych ustaleń.
Tak. Ponieważ przy wielu rozmowach
Juawana wykazywała inicjatywę
i to ona je umawiała.
To bardzo ciekawe, ale dobrze.
- Jest jakiś problem? Musimy pomówić? - Tak.
Chcę, żeby Colony wiedziała, że odgrywa ważną rolę w Allure.
Ale jeśli chodzi o przywództwo, Juawana musi przejąć tę rolę.
Możesz się ze mną umówić na rozmowę. A poza tym…
Idźcie zarabiać.
Zacznie się mikrozarządzanie.
Colony.
Mam umówić cię na rozmowę z Sharelle?
Dlatego mówię, że brudno grasz.
Nie, mam numer do Sharelle.
Mogę do niej zadzwonić.
- Ale dzięki. - Proszę.
Pójdę do biurka.
Podpuszczała cię.
To specjalny brunch,
więc zasłoń sobie oczy.
- Lepiej, żebym nie upadła. - Nie pozwolę na to.
- Bo skopię ci tyłek. - Gotowa?
Dziecinko!
Bo się rozpłaczę!
Wesołego bociankowego!
- Kocham was! Dziękuję! - Gratulacje!
Jesteście takie słodkie!
Tennille… Wiedziałam, że coś knuła.
Mówiła, że idziemy na brunch.
Nic nie wie o luksusowych brunchach bez mojego przewodnictwa.
Miał być luksusowy, ekskluzywny brunch. Wiedziałam, że kłamie.
- Tennille! - Dziękuję!
Uwaga!
Dziękuję za przybycie.
Kochamy cię, Sharelle.
Chciałyśmy zrobić dla ciebie coś wyjątkowego.
Jestem za to wdzięczna, ale dlaczego tak wcześnie?
Możesz wyjechać do Miami.
Nie wiadomo, gdzie będziesz. Musiałyśmy się śpieszyć.
Tak! Oczywiście!
Ale gdzie jest Alexis?
Rozmawiałam z Alexis.
Zajmie się sobą, więc jest tu duchem. Przysłała prezent.
Powiedz, że dzwoniłam, żeby sprawdzić, co u niej. Może odbierać.
Dobrze.
Bez urazy.
Pójdę po kolejną mimozę.
Dziękuję.
Poproszę sok pomarańczowy z odrobiną sprite.
- Będą… - Bąbelki.
Trochę blichtru.
Chciałam porozmawiać o ostatnim spotkaniu.
Byłaś sfrustrowana.
Myślałam, że się zgadzamy.
Kiedy wybrałaś Juawanę zamiast mnie, byłam wkurzona.
- Mogłaś mnie uprzedzić. - Racja.
Powinnam była z tobą o tym porozmawiać.
Kompletnie mnie to zaskoczyło.
Jasne.
Ale jestem ci wdzięczna za wszystko, co robisz w Allure.
Okaż Juawanie taki sam szacunek.
Juawana powinna mnie szanować.
Rzuca wrednymi komentarzami, które są zbędne.
- Może nie zdaje sobie sprawy, że to robi. - Zdaje.
Dobrze wie, co robi.
- Pracuję zespołowo. - Wiem.
Trochę to zabolało.
Tak to już jest, ale w porządku.
Nie cieszę się, że Juawana ma teraz taką pozycję.
Ale cieszę się, że Sharelle zwróciła się do mnie.
Poczułam się doceniana.
Dam jej szansę.
Ale jeśli to spieprzy, to będzie wina Sharelle.
Uściskaj mnie.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Hej!
Co tam?
Potencjalny wyjazd Sharelle do Miami sprawia,
że nie będzie mi przykro, jeśli Juawana zawali.
Całkowicie to rozumiem. Zgadzam się.
Kiedy rozmawiałaś ze mną i Colony o tym, żeby zawsze mieć plan awaryjny,
przemówiło to do mnie, bo go nie miałam.
Następnym krokiem dla mnie będzie zdobycie licencji.
- Pośredniczki? - Tak.
Pięknie wyglądasz!
Dziękuję. Ty też!
- Ale nogi, kochana. - Mam niezłe nogi.
Opłacało się pójść na boks.
Ten dom jest niesamowity.
Jest piękny.
Gdy zobaczysz przestrzeń w ogrodzie i to, jak ją ożywiliśmy…
- Chętnie zobaczę. - Będziesz zachwycona.
Do dzieła.
30. urodziny są dla mnie ważne, bo to kolejny rozdział.
Nie mam już 20 lat
i nie mogę się doczekać, aż wkroczę do branży luksusowej.
STO LAT COLONY
Spójrz na mój znak!
Tak!
Ta impreza w bieli jest dojrzała i seksowna!
Ale pięknie!
Tak!
Chyba przyszło kilka osób.
Całe na biało.
- Wyglądają dobrze. - Tak.
Juawana z kucykiem. Nieźle.
Uwielbiam okulary Juawany.
- Pasują jej, bo coś ukrywa! - Wygląda uroczo.
Pasują do niej.
- Cześć, drogie panie! Cześć! - Cześć!
- Dołączcie do nas! - Sto lat!
Bardzo dziękuję!
- Wyglądasz świetnie! - Ty też!
Brudna 30. Jaki jest motyw?
30 jak cholera.
To znaczy…
- Mega! - Dobra!
Mam 30 lat i jest mega.
Idzie więcej dziewczyn!
Cześć!
- Hej! - Cześć!
Imprezujmy!
- Tam są drinki! Jest jedzenie! - Jazda!
- Widziałam DJ-a.. - Tak.
Poprosiłam wspaniałą barmankę, by przygotowała drinki,
które pasują do waszych osobowości.
Wybrałam trzy przymiotniki, żeby opisać każdą z was.
I wymyśliła specjalne drinki!
- Tak! - Uroczo!
„Ognista, odważna, żywiołowa”.
- Patrz, Karlo! - Dobra!
Mogę dostać Anne-Sophie?
„Wyrafinowana, elegancka, klasyczna”.
Elegancko!
Chciałam z tobą porozmawiać.
Dobra.
- Potrzymasz mi to? - Jasne.
- To dla ciebie. - David Yurman!
Myślę, że to twój rok.
Jestem dumna z kobiety, którą się stałaś.
- Jestem z ciebie dumna. - Anne!
Cieszę się, że się przyjaźnimy
i się pogodziłyśmy!
Tak! Ja też.
To symboliczny prezent.
Jesteś taka urocza!
To twój kamień.
- Mój kamień! To perła! Anne! - Tak! To perła.
- Ale piękna! - Chcesz…
Załóż mi to!
- Wystarczy ścisnąć. - Ale piękna, Anne!
- Podoba ci się? - O Boże, ale jesteś miła!
Chciałam kupić coś wyjątkowego,
żebyś zapamiętała ten wyjątkowy rok.
- Zaraz się popłaczę! - Nie rób tego!
- Dziękuję. To piękne. - Nie ma za co.
Będę patrzeć na rękę i myśleć o Anne.
Chciałam, żebyś o mnie myślała.
Gdybym założyła firmę,
od razu pomyślałabym o Colony.
Mogłaby być moją zastępczynią.
Miło cię poznać, Marcusie.
Zaraz zajdzie słońce.
Wiem, Boże.
Piję pełno koktajli bezalkoholowych.
Wszystkich tu oszukasz!
Prosiłam przy barze o kolejny i ludzie byli zadziwieni, ile piję.
Chciałam porozmawiać z tobą na osobności, z dala od innych.
Ja, Anne i Karla poszłyśmy na boks.
Tak?
Karla wspomniała o swojej rozmowie z Alexis.
Mówiła, że Alexis czuje się, jakbyś ją porzuciła.
W pewnym sensie zrezygnowałaś z niej i ją zwolniłaś.
Myśli, że Sharelle jej nie wspiera.
Szczerze mówiąc, próbowałyśmy jej pomóc.
Tak.
Porzuciłam ją? Musi wziąć odpowiedzialność.
- Prawda. - To tak nie działa.
Wciąż szuka wymówek.
Powiem ci miedzy nami, że powiedziałam jej,
że jeśli się zmieni i będzie gotowa osiągać wyniki,
to zaproszę ją z powrotem.
A teraz mnie wini.
Alexis chce współczucia. Nie bierze odpowiedzialności.
To jej problem. Nie chce się przyznać.
Mam dość. Jeśli przyjdzie, nic nie powiem.
Mam dość. Nie będę się z nią kontaktowała.
Mam to gdzieś.
Czy ona w ogóle przyjdzie?
- Gdzie jest? - Nie wiem.
Nie wiem. Może źle się czuje, bo jest niezręcznie.
- Ja też bym się czuła niezręcznie. - Tak.
Ale to twoje urodziny. Będę udawać, że tego nie słyszałam.
- Wracajmy. - Zabawmy się.
Chciałam, żebyś wiedziała…
Wiem, pilnujesz wszystkiego.
Pilnujesz spraw Allure. Pomagasz mi.
Bawmy się dobrze!
Dziękuję, że tu jesteście!
Wyglądacie wspaniale! Dzięki, że ubraliście się na biało!
Chcę wznieść toast!
Chcę wznieść toast za pokój, miłość, szczęście, zdrowie i bogactwo!
DJ-u, dawaj!
Dobra, Anne! Tak!
- Cieszę się. - Bosko.
Wyszło świetnie.
- Witam! - Cześć!
Sto lat!
Alexis się pojawiła!
Postanowiłam przyjść na urodziny Colony,
bo chciałam uczcić jej 30 urodziny.
To kamień milowy.
Nieważne, że Sharelle tam była.
Jestem tu dla Colony.
Cześć, Alexis.
- Cześć, Sharelle. - Jak leci?
Dobrze. Jak się masz?
Powiedziałabym, że dobrze, ale nie umiem udawać.
To nie rób tego.
Colony, miałam nic nie mówić,
ale to chyba dobra okazja, żeby powiedzieć, co czuję.
Słyszałam, że czułaś, że z ciebie zrezygnowałam.
Tak.
Jak to?
Czuję, że poddałaś się, zanim mogłam się wykazać.
- Jesteś tu od dwóch lat. - Wiem.
I zrzucasz winę na mnie.
Miałaś wiele czasu, żeby się ogarnąć.
Nie możesz tak po prostu powiedzieć, że się poddałam.
Koleżanki udzielają ci rad.
Mają ogromną wiedzę.
To moje miejsce pracy.
Nie chcę mówić wszystkim, co dzieje się w moim domu.
Jestem bardzo skryta.
Nie wyrażam tego, co myślę, co czuję.
Każdy coś przechodzi.
Możesz się zwracać po pomoc.
Jesteśmy rodziną.
Wszyscy w biurze mówią, że Allure Realty to nasza rodzina.
Dużo gadania.
Ale nie czuję się częścią rodziny Allure. Niby jak?
Wszystkie czują, że jestem tu najsłabszym ogniwem.
Przykro mi, ale to popieprzone.
Jesteśmy tu, by cię wspierać.
- Tak. - Jasne.
Postawiłaś mnie w sytuacji,
w której musiałam działać i cię zwolnić.
Czasem twarda ręka pomaga ci się rozwijać.
To motywacja.
Trzeba wypchnąć ptaka z gniazda.
Umiem latać.
Jeśli się poprawisz,
możesz wrócić. O ile się poprawisz.
Ale teraz czuję, że potrzebujesz na to czasu.
Nie wiem, czy wrócę do Allure.
Czy chcę mieć pośredniczkę, która po prostu się poddaje?
A może przyjdę z powrotem z hukiem?
Rozumiem twoją decyzję. Nie zgadzam się i mi się nie podoba.
Ale teraz jestem tutaj. To już przeszłość.
Od teraz postaram się
więcej mówić o swoich uczuciach i o tym, o czym myślę.
- Dobra. - Życzę ci jak najlepiej.
Dziękuję. Doceniam to.
Dalej mi na niej zależy.
Nie wiem, co będzie po porodzie,
ale ta ekipa
da sobie radę i zajmie się firmą.
Nie ma innej grupy, z którą chciałabym odbyć tę podróż,
niż panie z Allure.
I kropka.
Chodźmy się zabawić!
Oto jubilatka!
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz