İnsanlar her zaman
kültürel açıdan bir şeyler değiştiren büyük isimleri konuşur.
Bu anı onlar mı yarattı yoksa o an mı onları yarattı?
Martha da öyle.
Kültürde çok büyük bir iz bıraktı.
Gezegendeki en güçlü kadınlardan biri.
Martha Stewart!
- Martha Stewart! - Martha Stewart!
50 yıldan uzun süre boyunca gündemde kaldı.
Ben Martha Stewart'ım be.
İstediğimi yaparım.
- Martha Stewart! - Şimdi yatağı düzeltelim.
Bugün yemekte kovada ot var.
Martha en iyi öğretmenlerden biri.
O bir kraliçe.
Martha Stewart'tan hâlâ gözünüzü alamazsınız.
İlk influencer varsa o Martha'dır.
Yaşadığımız dünyayı o yarattı.
Artık Amerikalı kadınların tek yaptığı
kremalı mantar çorbası konservesi açıp
brokoliyle tavuğa dökmek olmamalıydı.
Ev işleri konusunda tavsiye veren kadınlar Martha'dan önce de vardı.
Bu kadınların en önemli özelliği de şuydu,
çok kibar olmak zorundalardı.
Ben Betty Crocker, hep mükemmel olan bir pasta tarifim var.
Yapılışını gösterdikleri şeyler kolaydı.
Karışık malzemeli bir silindir.
Martha geldiğinde
tamamen farklı bir tarzı vardı.
Bu yıl Şükran Günü'nde misafiriniz bizim gibi çoksa
birden fazla çeşit hindi yapabilirsiniz.
Bu en güzel hindilerden biri.
Milföy hamuruyla kaplanmış.
Milyonlarca insanın ilham kaynağı oldu.
Her şeye sahip olabileceğin fikri.
Martha Stewart, kendi kendini yetiştirmiş bir milyarder.
Kadınlara şöyle diyordu, "Ev işleri çok güçlü bir şey olabilir."
Hep bir boşluğu doldurmaya çalışıyorum. Var olmayan bir şeyi.
Lazım olan, istenen ama sahip olunmayan bir şey.
İnsanların hep istedikleri evlere ve ortamlara
sahip olmalarını mümkün kılmak istedi.
Paraları olsa da olmasa da.
Martha'nın kendine koyduğu yüksek standartlar
insanların da standartları oldu.
Birçok kadının sorunu da bu.
Bu bir fantezi dünyası.
Sahip olamayacağın bir yaşam tarzına özenmek.
Ev işleri pornosu denilebilir.
İnsanlar korkmuştu.
Kadınların evde nasıl olmaları gerektiğine dair
güçlü ama çelişkili fikirler var.
Dayanılmaz bir mükemmeliyetçi. Tam kontrol manyağı. Ne diyorsunuz?
Suçluyum.
Ev kadını olduğum için saldırıyorlar ama aslında ne yapıyorum?
Uzun zamandır küçümsenen bir şeyi el üstünde tutuyorum.
Bence modern feministler gibiyim.
Herkes mükemmel olduğunu düşünüyordu
ama hâlâ uğruna çabaladığı bir şey vardı
ve elde edene kadar durmayacaktı.
Kendi yarattığı öfke peşini bırakmıyordu.
Martha Stewart'a yönelik suçlamalar mevcut.
İmajı mükemmellikle çok bağdaştırıldı, bu da antitezi.
Hapis cezası alabilir.
MARTHA'YA ÖZGÜRLÜK
Kesinlikle mükemmel.
- Mükemmel ötesi. - Mükemmel durumda.
- Mükemmel durdu. - Mükemmel oldu.
Mükemmel.
Mükemmel görüntü.
Mükemmel bir yemek, mükemmel bir son.
Artık bir noktada Martha mükemmellik fikrini benimsedi.
Mükemmelliğin ulaşılabilir olup olmadığı asıl soru değil.
Asıl soru şu, "Ne pahasına?"
En sevmediğin şey nedir?
Cevaplaması zor bir soru.
İsrafı sevmem.
Verimsizliği sevmem.
Kaçınmayı.
Sabırsızlığı.
Yapabileceğinden fazlasına göz diken insanları sevmem.
Detaylara dikkat edilmemesinden hoşlanmam.
Boş yere kabalık etmekten.
Önlükleri ve ev elbiselerini sevmem.
Eskiden mor rengi sevmezdim.
Hem de hiç. Ama artık o kadar da... Bir de kırmızı.
Hatta bahçeme pek kırmızı bir şey dikmiyorum.
Kırmızı bir şey çıkarsa genelde çıkarılıyor.
Yani kırmızı renk de pek sevmediğim şeylerden biri.
Tamam. Sıradaki soru.
Bugün 18 Ekim.
Bahçede yapacak çok işimiz var.
Ana yoldan yazlığın bahçesine giden yola patika yapmak istiyorum.
Bence diğer patikadaki gibi kaba taşlar koymalıyız.
Kırık buz gibi olsun.
Gönder.
Çok sevdiğim bir söz var.
Bir yıl mutlu olmak istiyorsan
evlen.
10 yıl mutlu olmak istiyorsan bir köpek al.
Hayatın boyunca mutlu olmak istiyorsan bir bahçe yap.
Bu bahçe çok güzel görünüyor.
Şimşirleri biraz budamamız gerekebilir.
Yeni paragraf.
Bana hep mükemmeliyetçi denildi,
ulaşılmaz bir yaşam tarzı yaratmaya çalışmam eleştirildi
ama durum hiç de öyle değildi.
Ben aslında öğretmeye çalışıyordum.
Ölü şakayıklar var. Bu da beni bir hayli üzüyor.
Gönder.
Ben mükemmeliyetçiyim.
Ailemden gelen bir özellik. Babamla başladı.
Babam hepimize bahçe işlerini öğretti.
Her şeyi yetiştirebilirdi.
Ben ideal bir kız çocuğuydum.
Öğrenmek istedim. Tüm öğrettiklerini dinledim.
Keten gömleklerinin ütüsünde bana güvenirdi.
Harris Tweed ceketi vardı,
bir de güzel mavi gözleriyle uyumlu turkuaz mavisi kravatı.
Babam çok yakışıklı bir babaydı.
Beni severdi.
En çok beni sevdiğinin herkes de farkındaydı.
Ona diğer çocuklardan daha çok benzediğimi düşünürdü.
- Hangi açıdan? - O bir mükemmeliyetçiydi.
Kafasına koyduğu her işi hallederdi.
Asıl işini demiyorum. Orada başarısızdı.
Yapmak istediği her şeyi yapabilirdi
ama satış elemanlığında sıkışıp kalmıştı.
Bazen güne büyük bir bardak kahve ve kırmızı şarapla başlardı.
Alkolik sayılır mı? Belki.
Ama hiç sarhoş gibi görünmezdi.
Hiç tökezlemedi, bir şeyler fırlatıp kırmazdı.
Babam öyle değildi.
Ama hoşnutsuz, mutsuz bir insandı.
Altı çocuğa bakamadı. Bize yemek lazımdı.
Bahçelerimiz vardı.
Yetiştiremediğimiz gıdalarla takas yapardık.
Bir çavuş gibi tepemize dikilirdi.
Acımasızdı.
Acımasız.
"Doğru yapmıyorsun."
Emir verirdi. "Domatesleri temizle."
Emri yerine getirmezsek cezasını çekerdik.
Çok dayak yedik. Cetvelle vururdu.
Cetvelden çok korkardık. Bazen de kemerle vururdu.
O zamandan beri bahçe işlerinden nefret ediyorum.
İşini kaybetmişti. Birikmiş para yoktu.
Altı çocuk.
Paraya ihtiyaçları vardı.
Sokağın karşısında bir kız vardı, boş zamanlarında modellik yapardı.
Bir gün annesiyle dediler ki
"Manken olacak kadar güzelsin. Denemek ister misin?"
Saati 15 dolardan başladım.
50 sent aldığım bebek bakıcılığından çok daha iyiydi.
Meşgul, aktif insanlar, durun!
Vücudunuzu kokudan arındırabilirsiniz.
Nutley, New Jersey'de bu çok büyük bir olay olmuştu.
Herkes durup Martha'yı izlerdi.
Öyle süper model değildim. O sınıfa hiç girmedim.
Ama kesinlikle başarılıydım.
Paramın büyük bir kısmını anneme verirdim
çünkü evde küçük çocuklar vardı.
Bizi hep iyi beslemeye çalışırdı.
Çok iyi bir aşçıydı.
Mutfakta annemin yanında durdum,
öğrenebildiğim kadar öğrendim.
Bir öğretmendi, günde 16 öğün yemek pişirmesi gerekiyordu.
Tüm bunları yapabilmesi bence müthiş bir şeydi.
Ama basmakalıp bir ev ve basmakalıp bir hayat
hiç bana göre değildi.
Martha, Bernard'dan burs kazanmıştı. New York'taki çok prestijli bir okuldu.
Üniversiteyi çok severdim.
Tarihi, sanat tarihini, ekonomiyi çok severdim.
Kampüste popüler bir kızdım.
İnsanlar beni tanırdı. New Jersey'li uzun, sarışın, güzel kız.
Bermuda şortuyla dolaşan, şık görünümlü biri.
Macera arıyordum.
Geleceği arıyorum.
Barnard'da bir kadın vardı,
devasa bir Rolls-Royce'la okula bıraktılar.
Hepimiz çok şaşırdık. "Bu da kim?" dedik.
Sanat dersinde yanıma geldi.
"Yale Hukuk Fakültesi'ne giden bir abim var,
onunla çıkmak ister misin?" dedi.
Küçük, sarı, sedan Mercedes'iyle beni aldı.
Hiç Mercedes'e binmemiştim.
Yemeğe çıktık. Çok kibar ve yakışıklıydı.
Çok seyahat etmişti.
Sofistike bir gençle tanışmak benim için heyecanlıydı.
American Express kartı vardı, bu o zamanlar çok önemli bir şeydi.
İlginç, eğlenceli ve hoş bir gençti.
O yemeğin sonunda âşık olmuştum.
Andy Stewart, aman tanrım.
Işık saçardı.
Andy çok iyiydi.
Hiç babam gibi değildi.
Bana tren bileti için para gönderirdi.
Ben de her hafta sonu Yale'e ziyaretine giderdim.
Ondan önce kimseyle yatmamıştım.
Çok agresifti.
Bu hoşuma gitmişti.
Evlenme teklif etti.
Bu çok doğal gelmişti.
Âşık ol, evlen.
Ama eve gidip babama söyleyince bana bir tokat attı.
Yüzüme sert bir tokat attı, "Hayır. Onunla evlenmeyeceksin" dedi.
"O bir Yahudi."
O tokadı yediğimi hatırlıyorum.
Hiç şaşırmamıştım çünkü bağnazdı.
Fevri biriydi.
Ama "Sen ne dersen de. Evleneceğim" dedim.
Annemin yardımıyla gelinliğimi diktim.
Arkasında küçük küçük organze kaplı düğmeler vardı.
Çok güzel bir gelinlikti.
Düğün günü çok mutlu geçti.
Çok güzel.
Hayatımın başlangıcıydı.
Avrupa'da uzun bir balayı yapmaya karar verdik.
Beş aylık bir yolculuktu.
Her bir menüyü, yediğimiz her şeyi not aldım.
Aydınlanmıştım.
Yemeklerin hazırlanması...
Bir kavanozdaki kırmızı biberli yeşil zeytinden
başka zeytin bilmiyordum.
Benim memleketimde 1960'larda kimse sofistike değildi.
Mimari...
Özellikle de ziyaret ettiğim bahçeler...
İçimde âdeta bir mutfak, seyahat, keşfetme aşkı uyandırdı.
Tüm hayatımı bunları düşünerek geçirmek istemiştim.
İtalya'ya gittik.
Paskalya'dan önceki gece Floransa'daydık.
Kiliseye gitmem gerekiyordu
ve katedrale gittim.
Andy otel odasındaydı.
Benimle Duomo'ya gelmek hiç ilgisini çekmemişti.
Katedraldeki o muhteşem müziği dinlemek...
Çok romantik bir yerdi.
Turistlerle doluydu.
Çok yakışıklı bir adamla tanıştım.
Evli olduğumu bilmiyordu.
Paskalya arifesinde katedralde takılan tek başına bir kızdım.
O duygusaldı. Ben duygusaldım.
Çünkü orası çok duygusal bir yerdi.
Deneyimlediğim her şeyden farklıydı.
Geniş, güzel bir kubbe, her yer resimlerle çevrili.
Daha önce yaptığım hiçbir şeye benzemiyordu.
Öyleyse neden bir yabancıyı öpmüyordum ki?
Acaba şey miydi...
Şu kelime aklıma gelmiyor.
Yaramazlık mı?
Yaramazlık mıydı, sadakatsizlik mi?
İkisi de değildi. Ne yaramazlık ne de sadakatsizlik.
Sadece anlık bir duygusallıktı.
Ben öyle gördüm.
Heyecan vericiydi çünkü orası çok duygusal bir yerdi.
Keşke hepimiz öyle bir akşam yaşayabilsek.
19 yaşındaydım.
Eve gitmek istemiyordum.
New York'a döndük ve gerçekler yüzüme çarptı.
Kızım Alexis doğdu.
O zamanlar herkes çok genç anne oluyordu.
Bu bir çeşit moda ve alışkanlıktı.
Çok doğal bir şey sanmıştım.
Meğer anne olmak hiç de doğal bir şey değilmiş.
Anne olmaya alışması çok zor oldu.
Lexi uyuyunca çok mutlu olurdu, böylece tek başına kalabiliyordu.
Lexi'ye bakıyordu ama ona düşkün değildi.
Hep biraz soğuktu.
Duygularında ve onları ifade etmede pek iyi olmadığını söyleyebilirim.
Martha öyle biri değil.
Martha'nın annesi büyük Martha
Martha'ya yeterince sarıldığını düşünmediğini söyledi.
Duygular hakkında konuşmazdık.
Biz büyürken o mesele yoktu.
Sevilmemiz gerektiğinde
aslında bir nevi aptalca sevildik.
Yani evimizde pek de "şefkat" yoktu.
Olağandı.
Fayda odaklı.
Anne olmanın eğitimini almamışken
nasıl harika bir anne olabilirdim ki?
Martha çok hırslıydı.
O an olduğundan
çok başka bir şeyi hedefliyordu.
Sonunun ne olacağını bilmiyordum
ama iyi yerlere gideceğinden emindim.
Varlığının her zerresinden belli oluyordu.
Kayınpederim borsacıydı.
Bu mesleği çok ilginç buldum.
Wall Street'i denemeye karar verdim.
Wall Street kadınlara göre değildi.
Kadın kâtip yoktu, borsada çalışan kadın yoktu,
hiç kadın yoktu.
Kadınlar tuvaleti bile yoktu.
Uzun bir görüşme yaptık,
sadece güzel bir sarışın olarak para kazanmak istemediğini söyledi.
Güzel konuşuyordu,
görünüşü de mükemmeldi, anlatabiliyor muyum?
Onu işe aldım.
Şirketteki tek kadın bendim.
Kolumu böyle uzatmam gerekirdi.
Taksilerin arka koltuğunda olanlardan hiç bahsetmeyeceğim.
Ama çok zekiydiler.
O şirkette çok şey öğrendim.
Martha her şeyde herkesten çok daha iyiydi.
Çok şıktı, müşterileriyle arası iyiydi.
Onu çok seviyorlardı.
Bir broker öğle yemeğine çıkaracaksa o broker Martha Stewart'tı.
Bu da güzel bir öğle yemeği demekti.
Çok insanla tanıştım,
milyarderlerin yanında nasıl davranacağımı orada öğrendim.
Unutmayın, o zamanlar
milyarder olmak oldukça sıra dışı bir şeydi.
Çok para kazanmaya başladım.
Yılda çeyrek milyon kazanıyordu.
Müşteriler muazzam paralar kazanıyordu.
LEVİTZ DÜŞÜŞLERİ 121⁄4
Bir hisse senedi önerdik. Altıdan 90'a çıktı, sonra altıya düştü.
Birden para kaybetmeye başladılar. Bu da Martha'yı mahvetti.
Piyasa konusunda yanılmıştı ve insanlara para kaybettirmişti.
Martha'nın kontrol edebileceği her şeyin sonu iyi olur.
Onun asıl sinirini bozan şey kontrol edemediği şeyler.
Yorulmaya başladım çünkü kolay bir iş değildi.
Wall Street'i bıraktım.
Westport, Connecticut'a taşındık.
New York'tan en uzak şehir.
Neden Westport'u seçtiniz?
Hayalimizdeki evi bulduk.
Turkey Hill Road harabesi bizim olmalıydı.
Onu düzeltmeliydik.
Turkey Hill olmasaydı bugün böyle biri olmazdım.
Ama illaki biri olurdum. Başka biri olurdum.
Ev işleri ustası Martha Stewart olmazdım.
Harap olmuş bir çiftlik eviydi, tamamen yenilenmesi gerekiyordu.
Riverside Drive'daki güzel evden taşınıp beni Connecticut'a sürüklediler.
Oradaki "büyüleyici" bir çiftlik evine taşındık.
Duşu olmayan bir küveti vardı.
Saçımızı ıslatmak için plastik kaplar kullanıyorduk.
Bu olayın ardından ortaya çıkan sorular...
O sıra Watergate vardı.
Evi baştan aşağı boyuyordum.
Merdivende Watergate dinlerken kendim boyuyordum.
...Demokratik Ulusal Komite'nin
Watergate karargâhına giren hırsızlar...
Westport, Connecticut'a ilk yerleşenlerden sayılırız.
1976, arka bahçede tavuklar var.
Komşular belediye binasını aradı.
"Turkey Hill'de bir kadın var, arka bahçesinde tavuklar var."
Bu değişik bir şeydi.
Küçük bir taşra tiyatrosuydu, Martha da içinde oynuyordu.
Bir mülkü onarma fikri çok hoşuma gitmişti.
Orayı genişletmek, bir şeyler yetiştirmek.
Nutley, New Jersey köklerime dönmüştüm.
Bahçeler çok güzeldi.
O bahçeleri kendi elleriyle yarattı.
Turkey Hill Çiftliği'ni inşa ederken eğleniyor gibiydiler.
Turkey Hill Farm'daki ilk günlerde
ev işlerini yaparken gerçekten eğlendiğimi fark ettim.
Evle uğraşırken, evi çekip çevirirken.
Andy, Amerika'nın en büyük sanat yayınının başkanı oldu.
"Tanrım, çok heyecanlı" dedim.
"O kitapları yazan insanları akşam yemeği için evimize çağırabiliriz."
Ev sahibi olmak heyecanlıydı.
Çok misafir ağırladı.
Bütün komşuları çağırırdı. Şükran Günleri ve Paskalyalar...
Yemekler çok lezzetliydi.
Fark ettim ki
şık, güzel, çağrışım yapan etkinlikler yaratmayı seviyordum.
Neden yemek şirketi kurmuyordum?
O bir dâhiydi.
Önce mankendi,
sonra borsa simsarı oldu,
sonra birden dostlarının partilerinde yemek hizmeti vermeye başladı.
200 kişilik erikli puding yapardım.
Çörekler pişirirdim. Reçeller, jöleler yapardım.
Hepsini kendim yapardım. Marketten almazdım, ev yapımıydı.
Bu iş çok hızlı popüler oldu.
Modern Sanat Müzesi. Metropolitan Müzesi.
Greenwich'te, Westchester'da ya da Bedford'da bir ev.
Sotheby's'de 700 kişi için altıdan sekize bir kokteyl partisi.
Biraz aşırı olmaya çalıştık. İnsanların dikkatini çekmek istedik.
Sadece bir votka şişesi değildi. Bir buzun içinde duruyordu.
Büyük crudité masaları.
Sebzeler, üzümler, meyveler, peynirler.
Daha önce böyle bir şey yapılmamıştı.
Film setinden fırlamış gibiydi.
Sepetten dökülen çilekleri düşünmek bile...
Çok güzeldi.
Eski Hollandalı ustaların müthiş yiyecek ve meyve betimlemeleri,
tüm bunlar bana çok ilham verdi.
Martha zevk ve heyecan yaratmayı biliyor.
Paul Newman, Beverly Sills gibi aydınlara partiler düzenliyordu.
Birçok insanın dikkatini çektik
ve milyon dolarlık bir işimiz oldu.
Martha Stewart işte o zaman başladı.
Martha'nın başarılı bir catering işi vardı.
Harika bir yayın şirketini yöneten bir kocası vardı.
Mükemmel evlilik.
Bazı şeyler harika görünür. Ama gerçekten öyleler mi?
Evde hiç mutlu değildi.
Bu süre zarfında kaç kız arkadaşı oldu, bilmiyorum
ama az bir rakam da değildi.
Genç kadınlar, tavsiyemi dinleyin.
Mutlu bir evliliğiniz varsa
ve kocanız sizi aldatmaya başlarsa pisliğin tekidir.
Ona bakın. Pisliğin tekiyse bitirin.
O evliliği bitirin.
Ama ben öyle yapamadım, çekip gidemedim.
İlişkinin başlarında, sen daha borsadayken
senin de bir kaçamağın olmadı mı?
Evet ama Andy'nin bunu bildiğini sanmam.
- Bildiğini söyledi. - Öyle mi?
Evet, itiraf etmişsin.
Sen sadakatsizlik yapana kadar
sadakatsizlik yapmadığını söylüyor.
Bu doğru değil. Hiç sanmıyorum.
Ne oldu? Biriyle ilişkin oldu mu?
Çok çekici bir İrlandalıyla çok kısa bir ilişkim oldu.
Çok önemsiz bir şeydi.
Önemsizdi.
Yani bu sebepten asla...
Asla onun için evliliğimi bitirmezdim.
Önemsizdi.
Katedraldeki o öpücük gibiydi.
Her şeye sahip olan bir çiftti.
Ama bence mutluluğu hiç bulamadılar.
Lexi tüm bunların arasında sıkışıp kaldı.
Kafası çok karışıktı, çok öfkeliydi.
Çok rahatsız bir evde büyüdüm.
Duygularımın çoğunu bastırmayı öğrendim.
Martha evliliğinden ve çocuk yetiştirmekten
pek de keyif almıyordu.
Eksik halka işte buydu.
Personelle tartışmaları duyulurdu.
Bir iş belli bir şekilde yapılsın isterdi.
Tam bir mükemmeliyetçiydi.
Babasının sertliği
Martha'ya da geçmişti.
İnsanlar istismara uğramış hissederdi.
Başarı kavramı hakkında çok yanlış fikirleri var.
Büyük bir beyaz köpek balığı. Her an ısırabilir.
İnsanlardan para koparırdı. Çok acımasız biriydi.
İş dünyasında bu bir erkek için harika bir özelliktir.
Ama bir kadın için...
Tam bir kaltaktı.
Keşfedilme hikâyesini biliyor musunuz?
Andy için bir kitap partisi düzenliyordu.
Olağanüstü bir etkinlikti.
Tüm garsonlar peri gibi giyinmişti.
Başka bir yayıncı dedi ki "Eğlenceli bir kitap yazmalısın."
Kendi kendime dedim ki "Catering gelip geçen bir iş."
Çok çalışıyorsun, güzel bir kutlama oluyor, sonra bitiyor.
Ama çok beğenilen bir kitap yazarsan
sonsuza dek kalır.
Yayıncım ilk başta siyah beyaz bir kitap olsun istedi.
İçinde fotoğraflar ve tariflerle daha çok bir yemek kitabı olsun.
Yaptığı ilk şey, bu kitabın kendi kitabı olduğunu açıkça belirtmekti.
Her şeyi onun istediği gibi yapmazsak
bizimle çalışmayacaktı.
Resimli olsun istedim. Yemek ve fikirlerin renkli fotoğrafları.
Herkesin eline alıp da
ilginç bir yemek vermeyi öğrenebileceği bir kitap.
"Hep misafiri olan geniş bir ailede büyüdüm.
Annemin kolayca fazladan yer açma şeklini,
büyük sebze tabaklarını, özel turtaları,
yemeği özelleştirmek için masaya çiçek koymasını çok severdim."
Çok hırslı.
Entertaining'de çok şey vardı. Yemekten ibaret değildi.
Bir vizyondu.
Eğitim, bilgi ve ilham vermek istedim.
Ne çok pahalı ne de çok savurgan.
Restoranda kahve dolduran kadının
Greenwich'teki dostlarımın malikanelerinde yaptığı şeyi
kendi evinde yapabileceği kadar basit.
Hepsi aynıydı.
Martha sıradan kadınlara
evlerine güzellik katabileceklerini göstermek istedi.
Okuyucu kitlesi bendim. İşin sırrı buydu.
O kitabı okuyan herkes gibiydim. Onlar da bunu biliyordu.
Bu özgünlük çok önemliydi.
Aynı kişi olduğumu biliyorlardı. Kendi evimi temizledim.
Kendi çocuğumu büyüttüm. Kocam vardı.
Bahçem vardı.
Kişisel hikâyem okuyucu için çok önemli bir şeydi.
Özel hayatının pazarlanabileceğini gören ilk kadın oydu.
Martha ilk influencer'dı.
O Martha Stewart. olağanüstü bir caterer.
Şöyle söyleyeyim, bu kitabı saatlerce inceledim.
Söz konusu eğlenceyse gerçekten kitabını yazdı diyebiliriz.
Bezelye dolduralım mı?
"Bezelye dolduralım mı?" mı?
Bezelye dolduralım mı?
Martha çok ilgi görüyordu.
Sarışın ve güzeldi.
Her şeyi vardı.
Crown kitaplarını basmaya devam etti,
çok iyi ilerleme kaydediyordu.
Tek vitesi vardı, o da ileri.
Kitaplarımdan birini imzaladı. "Mükemmel ötesi."
Yapacağı her şey mükemmel ötesi olurdu.
Bence bu bir bakıma hayatını mahvetti.
Çünkü o "mükemmel ötesi" değil.
Tüm zamanımı o işlere harcıyordum,
kendi "hayatıma" pek odaklanmıyordum.
Pişmanlık var gibi.
Hangisi daha önemli,
evlilik mi, kariyer mi?
- Sen söyle. - Bilmiyorum.
Andy yayıncılık işiyle çok meşguldü.
Buralarda olduğunda da
hep gergindi.
Martha onu eleştirirdi.
Üstüne giydiklerini ya da bir şeyi söyleyiş şeklini.
Martha'nın iş görüşmelerini Andy hallederdi.
Yıllar içinde hayat ortağından çok iş arkadaşı olmaya başladılar.
Farklı evrenlerde yaşıyorlardı.
Martha, Andy'nin kendi evrenine gelmesini istediğinde
Andy pek de hevesli değildi.
Aralarındaki sürtüşme gittikçe arttı.
Sonra etrafta söylentiler dolaşmaya başladı.
Turkey Hill Farm'da çiçek aranjmanları yapan bir kızla
Andy'nin ilişki içinde olduğu konuşuluyordu.
Martha her şeyi anlıyordu ve gitgide daha da sinirleniyordu.
Çıldırıyordu.
Migren, uykusuzluk.
Bir ara bana kafasında bir yer gösterdi, kendi saçını koparmıştı.
Çalışanlarına kötü davranıyordu.
Andy'nin kontrolünü kaybetmişti.
Bunun acısını herkesten çıkarıyordu.
Robyn çalışanımdı.
Evini kaybetmişti, öyle bir şeydi.
Ben de ona "Aşağıdaki çiftlikte kalabilirsin" dedim
Orada küçük bir evimiz vardı.
Ben seyahat ederken Andy onunla ilişkiye başladı.
Andy için bir atıştırmalık getirmişim.
Robyn'le yüzleştin mi?
Evet. Elbette.
Onu hemen kovdum. "Ne yaptığını sanıyorsun?" dedim.
Andy kendi mülkümüzde bana ihanet etti.
Hoş değil.
Martha Stewart bugün bizimle.
House Beautiful'un yardımcı editörü ve düğün uzmanı.
- Bu kadın düğünlerden anlıyor. - Bence de. Şahsen...
Weddings kitabının tanıtımını yapıyordu.
Çok kötü denk gelmişti, öyle düşündüğümü hatırlıyorum.
KOCAM ANDY'YE: FAVORİM DAİMA BİZİM DÜĞÜNÜMÜZ OLACAK
Bu konuda konuşmak benim için zor.
Bazı insanlar kendine acımaktan falan zevk alabiliyor.
Ben almıyorum.
Çok kişisel mektuplar vermiştim.
Şimdi şöyle yapalım,
mektuplara bakalım.
"Sevgili Andy,
uyuyamıyorum.
Yemek yiyemiyorum.
Cildim çok endişeli, yepyeni kırışıklıklar çıktı.
Diğer kadını dayanılmaz derecede kıskanıyorum.
Birlikte yaptığımız şeyleri başkalarına yapmana dayanamıyorum."
"Sevgili Andy,
şu an çok kırılgan, hassas bir durumdayım.
Tüm bunlar yüzünden gerçekten hasta hissediyorum.
Beynim parçalanacakmış gibi geliyor."
"Sevgili Andy,
belki onunla evlenip benim paramı yedireceksin.
Kendi çıplak portrelerini resmedebilsin diye.
Çok heyecan verici, değil mi?
Belki seni de çıplak çizer.
O resmi görmeyi çok isterim.
Özel ve meslek hayatım konusunda oldukça endişeliyim.
Bir süre burada olmadığını söyleyeceğim. Bu kadar."
"Sevgili Andy, başkalarıyla sevişme isteğini anlıyorum.
Hiçbiri seni benim kadar umursamaz.
Hiçbiri seni benim kadar sevmez.
Bana bir şans daha ver Andy.
Birçok şey için çok üzgünüm.
Neden artık çok geç ki?"
"Sevgili Andy,
yine ihanete uğramış ve yapayalnız hissediyorum.
Birlikte yaptığımız onca şeyden sonra buranın artık evin olmadığını söyledin,
neden burayı yakıp kül etmeyeyim?
San Francisco'ya gidip Weddings'i anlatmam lazım.
Harika hayatımı da.
Umarım özgür olmak iyi gelmiştir.
Umarım uçağım düşer."
"Şu an bir uçakta oturmuş ağlıyor ve öksürüyorum.
O kadar hiddetli ve zavallıyım ki kendime inanamıyorum.
Hayat dolu, güzel, seksüel ve cazip olmalıyım.
Ama işte burada, yıkık bir hâlde oturuyorum.
45 yaşındayım. Endişeli, yalnız, kimsesiz, umutsuz.
Gelecek tamamen bulanık."
Tam 27 yıl.
Boşanmak isteyen oydu, ben değildim.
Beni başından atıyordu.
40 yaşındaydım. Muhteşemdim.
Tutkuyla dolu bir kadındım.
Ama o bana bir zavallıymışım gibi davranıyordu.
Bana çok kötü davrandı.
Karşılığında ben de ona kötü davrandım.
Birileriyle bir yerlere kaçmadım. O birileriyle kaçtı.
Hep bir kuğu olduğumu söylerdim ve ben...
Tüm kuğular gibi ben de tek eşliydim.
Tek eşliliğin iyi olduğunu düşünürdüm.
Gerçekten. Öyle düşündüm.
Ama meğer bu durum... Evliliği kurtarmadı.
Neşeli bir konuya geçebilir miyiz?
Gördüğünüz tüm ağaçları ben diktim.
Bunların hepsini ben diktim.
Birkaç bin tane.
Merhaba.
Devrilen ağaçları altlara destek olarak kullanıyoruz.
Tüm ağaçlar kış için kaldırılıyor.
Bahçe bana göre çok güzel bir yer
çünkü iş halletmeyi seviyorum.
Hayır. Bak, bunu böyle kaldırma. Kırpılması lazım.
İyice temizle, biraz da toprak koy.
- Yeni şeyler çıkarmasına izin ver. - Tamam. Anlaşıldı.
Bu da baştan sona kırpılabilir.
- Evet. - Tekrar büyür.
Asıl amaç bu. Bir şeyleri kaldırırken kaldırmaya hazırlamak.
Asla göz yummam.
Tamam çocuklar. Fasang, bu saksıları kırma.
Tamam.
Sakın saksıları kırma.
Yenisinin temeline bakacağım. İyi mi?
Bir soruna bakarım, incelerim ve çözmeye çalışırım.
MARTHA STEWART VİDEOSU "ENTERTAINING SIRLARI"
Entertaining'le Martha Stewart.
- Merhaba, bir, iki, üç, dört, beş. - Merhaba.
Henüz değil.
Şunu şöyle... Kaldıralım.
- Dümdüz olmasını sevmiyorum. - Tamam.
Tek işinin bir erkekle evlenmek olduğu bir dünyaya aitti.
Bence Martha evli olmamayı hiç düşünmemişti.
Bundan utanmıştı.
Martha'nın başarısızlığı yok.
Düzeltemediği bir şey yaşadığı ilk zamanlardan biriydi.
Kitap turuna çıkarken endişeliydi
çünkü boşandığı öğrenildiğinde durumu idare etmek zor olacaktı.
Ama insanların hiç umurunda olmamıştı.
Üç, iki...
Tek istedikleri pasta yapmayı öğrenmekti.
Ülkenin dört bir yanından kadınlar müthiş ev sahibiyle tanışmak istiyor.
Kendini Amerikan halkına mükemmeliyet kraliçesi olarak tanıtıyor.
Andy gittikten sonra kendimi gerçekten işe adadım.
Gelecek için fikirlerime. Neyse ki onlar vardı.
Çok şanslıydım. Zavallı bir ev hanımı olabilirdim.
Ama bunun olmasına izin vermedim, iyi ki de vermemişim.
Kmart'la başladı.
Martha Stewart, Kmart'ta yüksek sınıf tarzını
orta sınıf müşterilere açıyor.
Martha Stewart çarşafları, yatak takımları, tabakları.
Eviniz için ne ararsanız.
Kmart'ın kalitesiz olduğu düşünülüyordu.
Martha, geniş kitleye yönelik bir perakendeciyle ortaklığın
harika olacağını anlayacak kadar ileri görüşlüydü.
Greenwich Bahçe Kulübü benimle iş yapmayı bıraktı
çünkü Kmart'la anlaşmıştım ve düşük nitelikli bir şey istemiyorlardı.
Gördü ki çok fazla paranın olmaması zevkin olmadığı anlamına gelmezdi.
Etkileyiciydi.
Martha'yı daha önce hiç duymadıysanız
artık kesin duyardınız.
Bu ara seni televizyonda, Kmart reklamlarında çok görüyoruz.
Birçok insan bu kombinasyonu tuhaf buluyor.
- Sana tuhaf geliyor mu? - Asla.
Kmart'tan alışveriş yapan herkes, yani ayda 77 milyon kişi...
Bu doğru mu? Ayda 77 milyon mu?
Evet. Hepsi güzel şeyler istiyor.
Ben de o markete güzel şeyler sokmaya çalışıyorum.
Kmart'ta ne işleri var? Madem...
Bu süre zarfında belki altı kitap çıkardım.
Yayıncım benden sadece yılda bir kitap istemişti.
Ama söyleyecek çok şeyim vardı. Acaba bir dergi mi çıkarsam dedim.
O zamanlar kadın dergileri vardı
ama benim istediğim güzelliğe, bilgi derinliğine sahip değillerdi.
Çok büyük bir boşluk vardı.
İlk durağım Condé Nast oldu.
S. I. Newhouse'la konuştum ve şöyle dedi,
"Adını ne koymayı düşünüyorsun?"
"Martha Stewart Living" dedim.
"Martha Stewart olamaz" dedi.
"Neden olmasın?" dedim. "Çünkü Condé Nast" dedi.
"Adımız bu. Condé Nast." Yani markayı korumak istiyordu.
Ben de Rupert Murdoch'a gittim.
"Artık dergileri kapatıyorum çünkü işimiz bu değil" dedi.
"Bence Time'a sormalısın."
Time erkeklerin egemenliğindeydi.
Hiç anlamadılar.
Dedim ki "Yaşam konusu hiç bitmeyecek bir konu, yıllarca sürer."
"Yaşam sınırsız bir konu."
O da dedi ki "Eğer ciddiysen
bu iyi bir fikir olabilir."
Modern kadın dergisi olmak istedik.
Tatiller, eğlence, yemek, dekorasyon, çocuklar, bebekler, el işi.
Bu konular daha önce hiç tek bir yerde toplanmamıştı.
Ortaya güzel bir sayı çıkardık.
Hemen tükendi.
Durgunluk sebebiyle dergi sektörü büyük bir çöküş yaşıyor.
Ama tüm bu kasvetin içinde bir güneş ışığı var.
Martha Stewart Living.
Martha Stewart Living tek gecede sükse yaptı.
Neredeyse her sayının kapağında ben vardım.
En başarılı yeni dergilerden biri olduk.
Karşınızda Martha Stewart.
O zamanlar çok sayıda kadın "Ev hanımı olmak istemiyorum.
İşim olsun, güçlü olayım" diyordu.
Ama Martha, iş dünyasındaki kadınların
evle olan bağlarını koparmadığını fark etti.
Martha kendi kendinize sanatçı olabileceğinizi gösterdi.
Güzellik ve mükemmellik de gayet güçlü bir şeydir.
Westport, Connecticut'taydım.
Tabii ki birkaç arkadaşım vardı.
Ama çok yoktu.
Kızım dedi ki,
"Anne, yazın bekâr bir kadın olarak gidilecek en iyi yer The Hamptons'tır."
Ben de bir bakmaya gittim.
Emlakçı "Nasıl bir şey olsun?" dedi.
"En güzel caddede duran bir harabe" dedim.
Müteahhitler "Ne yapmak istiyorsun?" dedi.
"Muhteşem bir bahçesi olan güzel bir ev olsun istiyorum" dedim.
Vizyonunu gözler önüne seriyordu.
Lily Pond Yolu'yla yaklaşık bir buçuk yıl uğraştık.
İşimizin bitişi 50. yaş günüme denk geldi.
Ben de büyük bir 50. yaş günü partisi vermek istedim.
Devasa bir partiydi. Herkes oradaydı.
İş dünyasından insanlar,
film sektöründen, televizyon sektöründen insanlar.
O dünyaya girdiği anda
bilardo topunun 10 topa vurduğu gibi her yere dokunmuştu.
The Hamptons'ın en iyi dönemi işte o zaman başlamıştı.
Hep geç açıldığını söyler
ama bence daha özgür ve güçlü hissetti,
"Artık yeni bir hayatım var. Yaşayacağım" dedi.
Bence duyduğunuzdan çok daha fazla aşk yaşadı.
Bunlardan çok keyif aldı.
Martha, zeki olmayan erkeklerin yanında olmayı sevmezdi.
Charles Simonyi'yi sevmişti. Zengin erkekleri tuhaf olsalar da severdi.
Charles Microsoft'a Word ve Excel'i yaptı.
Tam bir dâhi.
Her yere birlikte gitmeye başladık. Farklı bir hayattı.
Kendi jeti vardı, Almanya'da bir tekne yapıyordu,
ben de tekne üzerinde çalışmaya başladım.
Birileriyle çıkmaya, bir koca bulmaya hevesli değildim.
Çalışmaya, düşünmeye, yapmaya devam ettim.
Hep yaptığım gibi.
Hiç duygularından bahsettiğin bir ilişkin oldu mu?
Hayır, zaten muhtemelen bu yüzden erkeklerle pek de özel bir ilişkim olmadı.
Çünkü ben...
Çok da umurumda değildi.
Gerçek sebebini bilmiyorum.
Öyle şeyler beni pek ilgilendirmiyor.
"Charles, şu anda nasıl hissediyorsun?" falan.
Açıkçası umurumda değil.
"Charles, ne yapıyorsun? Ne düşünüyorsun?" falan umurumda.
Bu yüzden sürekli bir şeyler yapanlara daha çok ilgi duyuyorum.
Asıl düşündüğüm şey yaptığım şeyler,
üstünde çalıştığım şeyler, çalışmak istediğim şeyler,
başarmak istediğim şeyler.
En iyi olduğum konu bu.
Bir sonraki adım televizyona çıkmaktı.
Ama Time çok tutucu bir şirketti.
İnsanlar Martha'yı televizyonda görürse
artık dergiyi almaya gerek duymaz diye düşündüler.
Dergiyle birlikte televizyona çıkmak hep istediğim bir şeydi.
Buna sinerji deniyordu.
1990'larda kabul görmeyen bir kelime.
Bana deli dediler. Ama başarılı oldu.
Martha var olmadan önce insanlara şunu deseniz,
"Sizden daha çok parası olan, çok daha güzel olan,
muhteşem bir hayat yaşayan ve hepsini kendi elleriyle yapan birinin
televizyon programını izlemek ister misiniz?" diye sorsanız
"Kesinlikle hayır" derlerdi.
Ama böyle bir şey yapılınca çok beğendiler.
Bu iyi bir şey.
Herkesten daha iyi öğretiyor.
Sadece anlamakla kalmıyorsun, yapmak da istiyorsun.
Fazla olmasın.
Koca bir neslin genç kadınları anneleri çalıştığı için
neyi nasıl yapacaklarını bilmiyorlardı.
İnsanlara neyi nasıl yapacaklarını adım adım göstermenin
bir yolunun bulunması gerektiğini düşündü.
Günümüzde DIY dediğimiz şey Amerika için bir devrimdi.
Sonunda herkesin pek de önemsemediği bir konu
birdenbire tüm ülkede rağbet görmeye başladı.
- Çığır açtı. - O konu nedir?
Yaşam.
Günlük yaşam.
Benim için her zaman çok ciddi bir konu olmuştur.
Beyler, motorlarınızı çalıştırın!
Kmart patlamıştı. Herkes her şeyi alıyordu.
Yılda 70 milyon dolar kazanıyorduk. Direkt elimize kalan buydu.
Kendi imparatorluğunu kurabileceğini gördü.
Martha adını ve dergisini Time'dan satın almayı başardı.
Para almak için Kmart'a gitti,
Kmart da telif hakları karşılığında verdi.
Martha'nın dediği kadarıyla bu çok iyi bir şeydi.
Birden her şey tamamen bize ait oldu.
Martha Inc. işte böyle başladı.
Plan, şirketin farklı iletişim araçlarını kapsaması şeklindeydi.
Şirketin planını güneş sistemi gibi yapmak benim fikrimdi.
Merkezde tek bir kişi.
Daha önce böylesi yapılmamıştı.
1976'da kendi evinde catering işi olarak başlayan şey...
- Bayıldım. - ...artık...
...Martha Stewart Living Enterprises oldu.
Yılda 200 milyon dolar getiren bir multimedya şirketi.
Muhtemelen tek kadından, tek kişiden oluşan tek büyük şirket.
Tam bir süperstardı.
Baktığınız her yerde Martha Stewart vardı.
Time'dan kurtulan Stewart,
bir sonraki hamlesiyle halka açılmayı planlıyor.
STEWART ALMAK
Halka açılmak, Amerikan rüyasıdır.
MARTHA STEWART'IN EVRENİ
Şimdi şuna bakın.
Martha Stewart.
Bu pasparlak prenses aslında kötülük kraliçesi mi?
Amerika onu mutlu bir ev hanımı olarak tanıyor.
İnsan bu kadını tanıdıkça daha az seviyor.
90'larda basın onu yerden yere vurmaya başlamıştı.
"Akli dengesi yerinde değil. Delirmiş. Bu kadın manyak."
Halka arzdan hemen önce hiç iyi olmamıştı.
Halka açıldığımızda her şey Martha'yla ilgiliydi.
Her şey tek bir kişiye bağlıydı.
Finans dünyasındakilerden haber alıyordum,
"Ondan uzak duruyoruz" diyorlardı.
Sağlam bir iş planı olduğunu düşünmüştüm.
Ama bunu çeşitli yatırımcılara sunduğumuzda
bankacılar bu yatırımı riskli bulmuştu
çünkü merkezinde tek bir kişi vardı.
Tek bir kadının yönettiği şirket fikrini sevmediler, hoşlarına gitmedi.
Markanın Martha olması meselesi
bankaların en büyük korkusuydu.
"Ya ona otobüs çarparsa?" diyorlardı. "Marka tamamen mahvolur."
RİSK FAKTÖRLERİ
Markası itibarına dayanıyordu.
Bir de aslında güvenilirliğine.
Son dakika haberi. Martha Stewart o kadar mükemmel değil.
"Sahte mi?" departmanında Martha Stewart Today programına çıkıp...
Dantel örmeye çok fazla zaman harcıyorsun.
Belki de bu yüzden kocan seni terk etmiştir!
İnsanların içindeki nefret seviyesi beni hep şaşırtmıştır.
Aslında hepimizin yapabileceği bir şey yaptığı için olabileceğini düşünüyorum.
Ama çok daha iyi yapıyor. Bu da insanları çıldırtıyor.
Buna kimin vakti var ki?
Kurabiyeden ev yapan her bir kadına karşılık
hiç vakti olmayan bir milyon kadın var.
Çıtayı o belirliyor.
İnsanlar onun evini görünce kendilerini eksik görüyor.
Martha Stewart tam anlamıyla rahatlığın teresi.
Dolapların şöyle boyanması gerek... Hayır. Böyle diyemezsin.
Çok da komik olmaz belki
ama dört saat uyuyup da ayrıntılara odaklansanız tuhaf olmaz mı?
Hayır. Ona söyle, cepheleri boyamasın.
Sert bir patrondu
ama yanlış görülen bazı davranışlarını
iş dünyasında bir erkek yapsa alkışlanırdı.
Bu bir klişe olsa da doğru olmadığı anlamına gelmez.
Ona farklı bir standart uygulanıyordu.
Erkekleri kızdırmıştı.
Ev işleri uzmanı olup işinde çok sert olan bir kadın.
Bu tam bir fikir çatışmasıydı.
Sakın kırmayın.
Martha'yı izleyen ya da okuyan birinin
sinirleri bozulabilir
çünkü onlar asla
bu gayet olağan, kolay mükemmelliğe ulaşamayacaklar.
Ama ulaşabilirler. O pastayı hiç yapmayabilirler.
Ama hayalini kurabilirler.
Mikrofonu uzatalım.
Multimedya imparatorluğu kurdu.
Martha Stewart Wall Street'i fethetmeye kararlı.
18$ MSLO TEKLİFİ
Bu işe başlarken böyle olacağını düşünmüş müydün?
Evet, daha ilk günden biliyordum.
Martha, tokmakla bir tane daha.
Ne deneyim ama.
Tüm o gürültü, zilin çalması ve gülümsemeler.
Çünkü fiyatın nasıl yükseldiğini ekrandan görebiliyordunuz.
Halka açık şirketin başkanı olmak nasıl?
Açıkçası çok heyecanlıyız.
Bu iyi bir şey.
Ev hayatını konu alan markanızın bu kadar büyümesiyle birlikte
şirketinizi halka açacağınızı hayal edebilir miydiniz?
İzleyicilerinizin güvenini kazanınca bilgi almak isteyince geliyorlar.
Biz öğretmeniz, öğretmeye devam etmeyi hedefliyoruz.
Hisse değeri 38 dolar oldu.
Kadeh kaldırmak istiyorum.
Martha Stewart Living Omnimedia çok iyi bir şey
ve çok uzun zaman boyunca iyi bir şey olmaya devam edecek.
Gael Towey, sen de kalkar mısın?
Bütün kadınlar tuvalete gitti ve Martha şöyle bir şey dedi,
"Ben dünyanın en zengin kadınıyım."
...bugünkü hamlesiyle hisse değeri 1,2 milyar dolara çıktı.
- Güzel. - Büyük kazanç.
Onu tebrik ederim.
O anda ondan daha mutlusunu bulamazdınız.
Babası satıcı, annesi öğretmen olan Nutley'li küçük bir kızın
başarabileceği tüm başarıları elde etmişti.
Hisse senedinden ne kadar kazandın?
- Bir milyar dolar. - Varlığın bir milyar dolar mı?
Amerikan tarihinde kendi kendini yetiştirmiş
ilk kadın milyarder olmak ne demek?
İnsanlar beni ciddiye aldı.
New York Borsası kuruluna dâhil edildim.
Revlon'un yönetim kuruluna girdim.
Kaynaklar resmen akıyordu.
Hızla üstümüze yağıyordu.
Starrett-Lehigh'da bir ofisimiz vardı.
Berbat bir binaydı.
Ama Martha potansiyelini görmüştü.
En iyilerin olduğu bir Olimpiyat takımında olmak gibiydi.
Giderek daha fazla dergi çıkarıyorduk.
Living'le başladık, sonra Weddings'i çıkardık,
sonra Baby, sonra Kids'i çıkardık,
sonra Blueprint, sonra Whole Living, sonra da Everyday Food.
Televizyon programları da vardı. Yapamayacağımız şey yoktu.
Tüm dünya vizyonunu anlamaya başlamıştı.
Joan Didion, The New Yorker'da çok zekice bir makale yazdı.
Benim gibi bir kadının güçlenmesiyle ilgili.
"Eleştirmenlere göre
ifşa edilmesi gereken bir sahtekârlığı temsil ediyor,
düzeltilmesi gereken bir yanlış.
Ne kadarı olursa olsun, Martha daha fazlasını istiyor.
Kendi istediği gibi, kendi dünyasında istiyor.
Gayrimenkul veya teknoloji gibi erkeklerin agresif dünyalarında değil,
kalpli danteller ve düğün pastalarının narin topraklarında.
Bu, geleneksel becerileri arşa çıkaran bir kadının hikâyesi değil.
Kendi halka arzını gerçekleştiren bir kadının hikâyesi.
Bu, kadının yiğitliğinin hikâyesi.
toz fırtınasının hikâyesi,
büyük trajedilerin hikâyesi,
'bir daha asla acıkmayacağım' sözünün hikâyesi,
Mildred Pierce hikâyesi,
profesyonel açıdan vasıfsız kadınların bile
erkekleri ezip geçebileceğinin, üstün gelebileceğinin cesur hikâyesi.
Martha Stewart'ın dokunduğu rüyalar ve korkular
'kadınsı' ev işlerinden değil,
kadın gücünden geliyor.
Erkeklerle aynı masaya oturan,
mutfak önlüğüyle durup
çipleri alıp giden kadının gücü."
Bu zeki adamlar, zeki bankacılar,
bu multimedya fikrinin gerçek değerini göremedi.
Anlamadılar.
Ama gösterdik, değil mi?
İşte bu, başarının zirvesiydi.
Bir süre de devam etti.
Sonra da bitti.
Meksika, Cabo'ya gidiyordum.
arkadaşım Mariana Pasternak'la seyahat ediyordum.
Teksas, San Antonio'da yakıt almak için durduk.
Ofisimi aradım.
New York borsasında yer alan bir şirketin sorumlu CEO'sunun yapacağı gibi.
Asıstanım, borsacımın beni ImClone için aradığını söyledi.
ImClone, arkadaşım Sam Waksal'ın kurduğu bir biyoteknoloji şirketiydi.
Dr. Waksal Erbitux adında bir ilaç çıkarmıştı.
Çeşitli hastalıkları iyileştirmede büyük potansiyeli vardı.
Ben de borsacım Peter Bacanovic'i aradım.
Çok kısa bir konuşmaydı,
"Hisse değeri düşüyor. Bence satalım" dedi.
Ben de "Sat" dedim.
Cabo'ya yoluma devam ettim.
Bu meseleyi tekrar düşünmedim.
Muhtemelen altı ay sonra işler boka sardı.
FBI, bu sabah 6.30'da Sam Waksal'ı tutukladı.
Bilgi ticareti yaptınız mı?
Samuel Waksal, geçen yıl 26 Aralık'ta
kamu duyurusundan iki gün önce FDA'in Erbitux'ı onaylamadığını öğrendi.
Savcılar Waksal'ı suçladı ve iki aile üyesine bilgi verdi.
Çok sayıda hissedar servet kaybederken
kendisini ve ortaklarını zenginleştirmekle suçlanan
üst düzey yöneticilerden bir tanesi.
O zamanlar hisse senetleriyle oynayan zengin insanlar vardı,
yasaları göz ardı ediyorlardı.
Modern suçlular milyonlarca dolar kazanırken
şirketlerini iflasa ya da çok daha kötüsüne sürüklüyor.
Rezalet bir durum, diyecek başka söz yok.
Adalet Bakanlığı, beyaz yaka suçları için bir görev gücü kurmuştu
çünkü skandal üstüne skandalla halkın güveni de gittikçe kayboluyordu.
Bu isimlerin yaptıkları hemen her gün ortaya çıkarken
bir iş nasıl güvenilir olabilir?
YATIRIMCILAR GÜVENSİZ
ImClone meselesinde kronolojik sıra şu şekildeydi.
ARALIK 2022
Hükûmet, sonuçların iyi gitmediğinin açıklanmasından önce
birçok kişinin ImClone hissesini elden çıkardığını gördü.
FDA ERBITUX REDDİNİ DUYURDU
Bazı isimler geçti.
Martha Stewart da vardı.
Martha Stewart.
Hukuk büromdan aldığım telefon benim için sürpriz oldu.
ABD savcısının ImClone satışımı soruşturmak için
benimle görüşmek istediğini söylediler.
Beni taksiye bindirdiler, merkeze gittik.
Avukatlarım dedi ki,
"Net olmayan şeylerde hatırlamadığını, aklına gelmediğini söyle."
Hiç korkmuyordum. Yanlış bir şey yapmamıştım.
Avukatlarım da öyle düşünüyordu.
Avukatlarımın dediklerini yaptım.
Her şeyi dürüstçe cevaplamaya çalıştım.
Hatırlamadığımda da bunu belirttim.
Sonra işe döndüm.
Kamunun bu soruşturmadan Haziran 2022'ye kadar haberi olmadı.
Yani Sam tutuklanana kadar.
İşte asıl sirk o zaman başladı.
Waksal'ın arkadaşı Martha Stewart da inceleniyor.
ImClone hisselerini Waksal'ın ailesinin sattığı gün sattı.
Martha Stewart Omnimedia hisseleri
ImClone satışı haberinden bu yana %22 düşüş gösterdi.
Hukuk ekibi...
Sessiz olmam tavsiye edildi.
Kötü bir tavsiye.
O kadar para kaybetti ki
Kmart'ta satış yapmak yerine oradan bir şeyler alacak.
CEO'nun yaşam tarzını ve marka imajını
tanıtmak için var olan bir şirket.
O yüzden de bu imaj zarar görürse
şirket de çok büyük zarar görür.
New York'ta ne güzel bir gün, değil mi?
Mesela şöyle güzel,
Martha içeriden bilgiyi dışarıda almış. Böyle bir gerçek var.
Stewart kameralardan kaçıyor ama bu, soruların önüne geçemedi.
Martha, medyanın ilgisini çeken biriydi.
İllaki bahsedilecekti.
Stewart, yazılı bir açıklamada uygunsuz bir yolla bilgi almadığını
ve işlemin tamamen yasal olduğunu söyledi.
Martha bu sabah burada, The Early Show'da onun günü.
- Seni görmek güzel. - Salata yapacağız ama...
Evet ama önce sana birkaç şey soracağım.
İçeriden bilgi ticareti yapmadığını yazan bir bildiri yayınladın.
Ama bu konuda kamuoyuna konuşmadın.
Bu iddialara ne diyorsun?
Bildiğin gibi, çok ciddi suçlamaların yer aldığı
bir soruşturmanın içindeyim.
Bu soruşturma birçok insanı kapsıyor.
Şu anda bu konuda herhangi bir yorum yapma özgürlüğüm yok.
Ayrıca bu meselenin yakın zamanda çözüleceğini umuyorum.
Hisse satışında neler olduğunu tüm dünya merak ediyordu,
ortada hiç iyi bir cevap yoktu.
Bu konuda söyleyecek bir şeyim yok. Buna gerçekten iznim yok.
Ayrıca dediğim gibi, meselenin yakında çözüleceğine inanıyorum.
Her türlü saçmalıktan da aklanmış olacağım.
Bu imajın çok önemli olduğunu biliyorum.
Yıllar boyunca yarattığın her şey de öyle.
Tüm bunlar yaşanırken şirketin hisse değeri düştü.
Medya son bir haftadır deli gibi bu konuyu işliyor,
tüm bunlarla nasıl baş ediyorsun?
Sunucu onu bayağı zorladı ve...
Salatama odaklanmak istiyorum.
"Sadece salatamı yapmak istiyorum."
Canlı yayında.
Bu hiç iyi olmamıştı.
Hemen basına yansıdı.
STEWART'A KARŞI BIÇAKLAR BİLENDİ
"Baskıya dayanamıyor" falan filan.
Bu hikâyeleri besleyen bir sürü şey vardı.
Sam'le fotoğrafları.
Hikâye gözler önündeydi.
Ortalıkta çok fazla olumsuz magazin haberleri vardı.
Gazeteciler yıkım hikâyeleri için birini arıyordu,
Martha da bir numaralı hedefti.
Gerçekten inanılmazdı.
Böyle devam etti. O ay, yaz, sonbahar...
Hiç durmadı.
KİM BİLİRDİ Kİ?
Herkesin, özellikle hükûmetin odaklandığı şey
Sam'in Martha'ya FDA haberini verdiğiydi.
Bu gerçek bir suç.
Ama Martha'nın satış yapana kadar onunla konuşmadığı belliydi.
Sam'in başı büyük dertteydi.
Yapmaya çalıştığı şey kimsenin yanına kalmaz ki.
Ama Martha'yı o bilgilendirmemişti.
Böylece Martha'nın avukatları çok rahatlamıştı.
SEC'den insanlar ve Adalet Bakanlığı oradaymış.
- Martha'yı sordular mı? - Evet.
- Çok mu? - Evet
Ona bilgi verdiğimi söylememi istediler.
Bunu yapsaydım başım belaya girmeyecekti.
Sanki Martha'yı içeri alabilselerdi
inanılmaz mutlu olacaklardı.
Ben de annemi aradım.
"Martha'ya bilgi verdiğimi söylersem beni bırakacaklar" dedim.
"Öyle söyle" dedi.
Bunu komik buldum. Ama yapmadım.
Martha Stewart'a içeriden bilgi vermedim. İşte o kadar.
Bu arada, şunu da söylemiş olayım...
Bunu söylememi kim mi istedi?
Jim Comey.
JAMES COMEY - ABD AVUKATI NEW YORK'UN GÜNEY BÖLGESİ
İyi günler.
Bu büro tarafından Martha Stewart ve Peter Bacanovic'e karşı ceza davası
ve SEC tarafından hukuki dava açıldığını duyurmak için bugün buradayız.
İddianamede olmayan şeyleri konuşmama izin verin.
Bayan Stewart ve Bay Bacanovic cezai bilgi ticaretinden suçlu bulunmadı.
Bu ilk bakışta tuhaf gelebilir.
Ama zannımca bu davada yapılması gereken şey budur.
Peter Bacanovic ve Martha Stewart
Waksal ailesinden kimseyle konuşmamıştı.
Yani yaptıkları şey yasa dışı değildi.
Bu yüzden de hükûmet davayı geri çekmeliydi.
Bu ceza davasında yalan var.
FBI'a yalan söylemek,
SEC'e yalan söylemek
ve de yatırımcılara.
"İşlemediğin suça dair yalan söylemekle nasıl suçlanabilirsin?" dediler.
Bu çok güzel bir soruydu.
Bilgi ticaretinden suçlu bulunmamıştı ama röportajı sırasında
neden sattığı konusunda dürüst olmadığı hissine kapılmıştık.
Waksal'ların sattığını duyduğunu hatırlamadığını söyledi,
kendisi o yüzden satmamış.
Ama Waksal'ın hisseleri neden sattığını bildiğini düşünüyorduk.
FBI'a yalan söylemek büyük sonuçları olan bir suçtur.
Comey bir tiyatro oynuyordu ve belli ki çok hırslıydı.
Adalet Bakanlığı'nda başkan yardımcılığı, FBI'da başkanlık yaptı.
Keşke bu iki kişi sadece
ailelerin yıllardır çocuklara öğrettiği şeyi yapsaydı.
Zor durumda olsanız bile yalan söylemek bir çıkış yolu değildir.
"Yalan. Yalan söylemek." Hadi ama.
100 savcıdan 95'i bu davaya bakmazdı bile.
Comey kendini haklı görüyordu, sınırları zorlamaya da korkmuyordu.
Martha üzerinden kurumsal usulsüzlüklerle savaşıyormuş gibi yapıyorlardı.
Oysa şirketinin bu davayla bir alakası yoktu.
Martha Stewart'ın başarılı olduğu için, bir kadın olduğu için
dışlandığını düşünen birçok insan var.
Neden Martha Stewart?
Martha Stewart kişiliği yüzünden yargılanmıyor.
Yaptıkları yüzünden.
Akıllarından ne geçiyordu, bilmiyorum.
Belki de onu içeriden bilgi ticaretinden
yakalayamamış olmanın utancına dayanamayan
gururlu erkeklerdi ve intikam almak istiyorlardı.
Ya da kibirli şerefsizlerden oluşan erkekler topluluğuydu.
Martha şu anda aslında suç olmayan bir sebepten
üst düzey bir davada yargılanıyor.
- İnsanları rahatsız eden de bu. - Can sıkıcı.
Neden onun peşindeler?
Bariyerin arkasına!
Pek çok yorumcuya göre ibret olsun diye cezalandırılmıştı.
Martha'nın başına bu kadar dert açan işlem yaklaşık 45.000 dolar değerindeydi.
Büyük resme bakınca çok küçük bir miktar.
"Ya ona otobüs çarparsa?" diye soruyorlardı.
"Ya federallere yalan söylemekten suçlanırsa?" diyen olmadı.
Bunu kimse sormadı.
CBS Market Watch'ta
Martha Stewart skandalı medya şirketine büyük zarar verdi.
Geçen yıla göre %86 düşüş gösterdi.
Kendisinin aleyhine olan her yeni detayı
birçok kesim tezahüratlarla karşılıyor.
Basın kesinlikle Martha'nın peşindeydi.
Bizzat Martha'nın, şirketin değil.
Gelmiş geçmiş en utanç verici zevk,
Martha Stewart'ın bir şemsiyeyle adliyeye koşuşturmasını izlemek.
İnsanların Martha'ya karşı tavırları bayağı bir pisleşmişti.
Neden nefret ediliyor?
Mükemmellerin başarısızlığını herkes görmek ister.
İnsanlarda derin duygular uyandırıyorsun.
Neden bu kadar nefret görüyorsun?
Martha Stewart'ın adaletin engellenmesi davasının ilk günü,
bütün dünya bunu izliyor.
Duruşmalarda hikâyeler yarışır. Bu bir gerçek.
Onların hikâyesiyse oldukça basitti.
Süslü Martha bilgi almıştı, sonra da yalan söylemişti.
Bizim hikâyemizdeyse her şeyin kontrolünü elinde tutmasıyla
ve mükemmeliyetçiliğiyle ünlenen bir kadın
ne olduğunu hatırlamıyordu.
Çok zor bir durum.
- Günaydın. - Bugün nasılsın?
Harika.
Suçu kabul edebilirdi.
Davanın çözülmesi için görüşmeler yapıldı.
Ama yalan söylediğini kabul etmek istemedi.
Mahkemede şunu demen gerek,
"Hükûmete bilerek yalan söyledim."
Ona hiç "Suçlu musun?" diye sormadım. Bence öyle düşünmüyordu.
Kalkıp yanlışını kabul etmek onun için zor olurdu.
Beden dili ve tavırlarıyla masumiyetini sonuna kadar korudu.
Ama günler geçtikçe
durumun pek de iyiye gitmediği gittikçe daha çok belli oldu.
Duruşma hızlı bir şekilde şuna evrildi,
"Hisseyi satmasının
Sam Waksal'la ilgisi olmadığını söylerken acaba yalan mı söylemişti?"
Yani asıl soru şuydu,
"Doğruyu söyleyip söylemediğini nasıl anlayacağız?"
Meğer bunu bilen kişi
Peter Bacanovic'in sekreteri
Douglas Faneuil'miş.
Stewart'ın iki yıl önce elindeki ImClone hisselerini
neden sattığı konusunda yalan söylediğini kanıtlaması için
hükûmet 28 yaşındaki, bebek yüzlü bu önemli tanığa güveniyor.
Doug Faneuil davadaki en önemli kanıttı.
Waksal'ın hisselerini sattığını Martha Stewart'a bildirmesi için
kendisine Bacanovic talimat vermişti.
Bacanovic kendisine Waksal satışının Stewart'a bildirilmesini emretmiş.
İfadesi gayet gerçekçiydi.
Martha'nın ona bok gibi davrandığı dâhil
çünkü Martha'nın astlarına bok gibi davrandığı biliniyordu.
"Daha önce hiçbir yabancı bana telefonda o kadar kaba davranmamıştı.
Hatta yüzüme kapattı."
Sadece Martha'yı suçlayıcı nitelikteki olayları anlatmıyordu,
Martha'yı anlatıyordu. Nasıl biri olduğunu anlatıyordu.
"Bir yetişkinden duyduğum en saçma sesi çıkardı.
Su altında kükreyen bir aslan sesi gibi."
MELUN BANA !@#$%: TANIK DEDİ
Birden gerçek Martha'ya açılan bir pencere bulmuştuk.
New York'taki birçok insanın bildiği ama halkın büyük çoğunluğunun bilmediği
bu kaba ve zorba kişilik.
Faneuil, Stewart'ın kaba davrandığını söyledi.
Hatta bekletme müziği değiştirilmezse
hesabını başka yere taşımakla tehdit etmiş.
Savcılık, Martha Stewart'ı
zor ve agresif biriymiş gibi göstermek istiyordu.
Onu kötü göstermeye çalışmışlardı, çok da başarılı olmuşlardı.
Martha Stewart tahammülsüz, tepeden bakan,
kötü biri gibi görünüyor.
Böyle bir davada bunun bir önemi olmamalıydı
ama var.
Erkeklerin dikkatini çeker.
Bir erkeğe karşı kaba, buyurgan ve umursamaz davranan bir kadın.
Yani mesele kadın olması mı Bayan Lafferty?
Buna mı ikna etmeye çalışıyorsunuz?
Asıl mesele bu kovuşturmada bir hedef gösterilmesi.
Hedefte bir kadın var, hem de belli özelliklerde bir kadın.
İnanılmaz başarılı bir kadın, kibirli bir kadın.
Bizi asıl düşündüren şey "kaltaklık yapamazsın" mesajı verilmesi.
Buna kaltak avı diyoruz.
Sırf ünlü diye oradaydık. Başı dertteydi, biliyorduk.
Bu faktörlerle gazeteler yok satıyor.
Hepimiz bir parça kapmak istedik.
Martha, nasıl algılandığı konusunda oldukça kaygılıydı.
Tüm bunlar çok fazlaydı, acımasızca ve çoğunlukla olumsuzdu.
Çok iğrençti.
Sakinliğimi korumalıydım.
Başımı dik tutmalı ve ağlamamalıydım.
İş kadınları ağlamaz, öyle değil mi?
Ağlanmaz.
Dava devam ederken
kanıtların çıkardığı ses gittikçe daha da yükseliyordu,
Mariana Pasternak'la da şiddeti yükseldi.
Kendisi son darbe olmuştu.
O benim en iyi dostum.
Düğününde baş nedimeydim.
Çocuklarının vaftiz annesiydim.
Mariana Pasternak, Stewart'ın sırdaşıydı.
Bu olay gerçekleşirken o da Martha'nın yanında, tatildeydi.
Martha, ImClone hissesini sattığından bana kısaca bahsetmişti.
Bunu bana söylememeliydi, o da biliyordu.
Beni tanık yapmış oldu.
İyi günler Bayan Pasternak.
Bayan Stewart'la Meksika'dayken
borsacılarla ilgili konuşmuş muydunuz?
Şöyle bir cümle hatırlıyorum,
"Bunları söyleyen bir borsacının olması çok güzel değil mi?"
O an mahkemede gök gürlemişti sanki.
Çok yıkıcı bir ifadeydi.
Borsacısı Peter Bacanovic'ten
Waksal ailesinin ImClone Systems'ın hisselerini sattığına dair bilgi alması
direkt hükûmetin davasını haklı çıkarmıştı.
Hem onun yalancı olduğunu göstermiş oldu.
SEN DE Mİ BE?
Söylediklerine göre Martha Stewart,
Sam Waksal'ın hissesini sattığını biliyordu.
Bu, davada çok önemli bir mesele.
Yasal yükümlülüğüm doğrultusunda dürüstçe ifade verdim.
Onları bu yüzden söyledim.
Mahkeme salonuna baktım, Martha'nın gözlerini gördüm.
O soğuk, buz gibi bakışlarını gördüm.
Dostluğumuzun bittiğini anladım.
Mariana kürsüye çıktığında zarar görmüş bir insandı.
Çok korkmuştu. Ne söyleyeceği önceden söylenmişti.
Bu beni çok üzdü.
O kadın da insandı.
Çok büyük bir baskı altında ve gergindi.
Yaralanmış gibi bir hâli vardı, hemen anlaşılıyordu.
Martha'yı rahat bırakın! Onu bırakın!
Dehşete düşmüştük.
Başına gelenleri izlemek çok üzücüydü.
O harika biri. Onu rahat bırakın. Martha'yı salın.
Stewart'ın destekçileri kararı adliyenin dışında beklerken
jüri de içeride olayları tartışacak.
Duruşma analistlerine göre hükûmetin sorunu
tanıkları her ne kadar ikna edici olsa da
kesin bir delil sunmamış olması.
En iyi savunma şu, bu dava hiç mahkemeye taşınmamalıydı.
Jüri üyelerinin şöyle bir bakıp
"Bu kovuşturmada seçici davranılıyor" demesi gerek.
Öte yandan, odaklandıkları tek şey
"Martha'nın bilgi aldığına inanıyor muyuz?" sorusu olursa
Stewart'ın başı dertte.
İçeri girdiklerinde kalkıyorsunuz.
İnanılmaz gergin bir an.
Jüri üyeleri,
kararınızı aldım ve şimdi okuyacağım.
Sanık Martha Stewart...
Suçlu bulunmuştur. Tüm suçlamalardan falan suçlu bulundu.
SUÇLU!
New York Post'taki kadın oradaydı.
Çok kendini beğenmiş görünüyordu.
Duruşmanın boyunca korkunç şeyler yazmıştı.
Şükürler olsun ki öldü. Artık hiç...
Kimse yazdığı saçmalıklarla uğraşmıyor.
Kararı okuduklarında kızım bayıldı. Zavallı çocuk.
Çok korkunç ve anlaşılmaz bir andı.
Sonra uyandım, ne yazık ki hâlâ oradaydım.
Artık hüküm giymiş bir suçlu olan Martha, adliyeden alkışlarla ayrıldı.
- Martha'yı seviyoruz! - Martha'yı seviyoruz!
Sırf ABD Savcılığı'ndaki aptalların ganimetleri olmak için
tüm bunları yaşamak zorunda kalmam çok korkunç bir şeydi.
O savcıların bir robota koyulup en yüksek hızda doğranması lazımdı.
Ben bir ganimettim.
Tanınmış bir kadın, Amerika'nın ilk kadın milyarderi,
"Onu yakaladık."
Martha'nın hissesinin alım satımlarının durdurulduğu bilgisi geldi.
Jüri kararını açıkladıktan sonra hisse değeri 10 küsur dolara düştü.
Analistler daha da düşeceğini söylüyor. Beş doları bulabilir.
18 CBS ve UPN istasyonu bugün Stewart'ın programını iptal eti.
Reklamcılar, önde gelen dergisini bırakıp kaçtı.
En güçlü markalardan biriydi.
Coke'tan, McDonalds'tan daha güçlüydü.
Hapis cezası alan Martha Stewart medya şirketinden daha da uzaklaştı.
Martha Stewart Living'in yönetim kurulundan istifa etti
ve Baş Marka Sorumlusu görevini bıraktı.
Zirveye tırmanmıştım.
New York Borsası'nın yönetim kuruluna girmiştim.
Revlon Corporation'ın yönetim kurulundaydım.
Şirketimi kaybettim. Yönetim kurulundan çıktım.
İnanılmaz korkunç bir durum.
BU KÖTÜ BİR ŞEY
Şu anda Martha Stewart Living'de büyük bir panik yaşanıyor.
Bence Martha Stewart Omnimedia'nın artık işi bitti.
Hayatının boşa gittiğini düşünerek bunun hayal kırıklığını yaşıyor.
Önemsiz, belki de hiç olmamış bir şey yüzünden
yaptığı her şey göz ardı ediliyor.
MARTHA STEWART, CEZA ALMADAN ÖNCEKİ HAFTALARDA
PASKALYA KAHVALTISININ ÇEKİMİ İÇİN BİR FİLM EKİBİ ÇAĞIRDI.
Birçok insan şunu merak ediyor, nasılsın?
Röportajcı sesi olsun istemiyorum.
Yok, hayır...
Tüm çekimde sadece senin sesini almaya çalışacağız.
O zaman soru sormamalısın. Belki sadece şunun hakkında...
"Şundan bahset" demelisin. Bana soru sorma.
- O durumlarda cesur ol. - Hadi.
Hazır mısın?
Nazik ve tatlı.
Bugün Paskalya Pazarı, yıl 2004.
16 ila 20 kişiyi
geç kahvaltı için evime davet ettim.
Menüde haşlanmış yumurta var. Onları hallettim bile.
Alexis kan portakallı pasta yapıyor.
Somonu...
Bu, cezadan bir ay önceydi. Ne olacağını bilmiyordum.
Kendini olabileceklere nasıl hazırlıyorsun?
Dişçiye ya da jinekoloğa gideceğinde
vücudunun ve zihninin karşına çıkacakları kaldırabilmesi için
mümkün olduğunca iyi olmaya çalışırsın.
- Kemiği çıksın mı? - Evet, asıl olay o zaten.
Bak, ben... Göstereyim mi?
Basın beni olmadığım biri gibi gösterdi.
Belli yayınlarda tasvir edildiği gibi
kaba, pis ve korkunç biri değilim.
Katıyım, talepkâr biriyim
ve bir insanı başarılı yapan tüm güzel özelliklere sahibim.
Geçenlerde bir çay fincanını eleştirdim.
"Satışlar nasıl?" dedim.
Genç adam "İyi değil" dedi. "Neden peki?" dedim.
"Fincanı tut.
Parmağını tutma yerinden geçirebiliyor musun?"
Bunu ağır bir eleştiri olarak algıladı.
Ama bunu söylediğim için kötü oldum.
Kendi şirketim için bir çay fincanının sapını eleştirmem
kötü bir şey olarak görülmüştü.
Bence iyi bir şeydi.
Buna deterjan değdirme, tamam mı?
Asla.
Daha önce olsa kataloğumuza girmezdi.
Ben susup oturacak mıyım yani o ap... Ahmağın yanında.
Onları hangi bıçakla kesiyorsun?
- Bununla - Saçma bir bıçak değil mi?
- Bilemiyorum. - Neden?
Büyük bir portakalı neden küçük bir bıçakla kesiyorsun?
Büyük bıçak çok hızlı keser.
Tamam, burayı çekmeyin çünkü artık ne yapacağımı bilmiyorum.
Tamam mı?
Portakal keserken büyük bıçak kullanılır, tamam mı?
Ama gerçekten de dikkatini vermeli, verimli çalışmalısın.
Bak, çok daha kolay. Tamam mı?
Hiç hapishaneye gittin mi?
Hayır, gitmedim.
Nasıl bir yer olduğunu biliyor musun?
Hayır, pek sayılmaz.
Çıplak aramalar...
Minimum güvenlikli cezaevinde çıplak aramalar olmaz bence.
- Olur Martha. - Belki bilmiyorumdur.
Hapishane hakkında araştırma yapabilirsin.
Aptalca konuşmak istemiyorum. Bunu konuşmak da.
Bunu ne olursa olsun yapabilir misin?
Günaydın, aşağı Manhattan'daki federal mahkemenin önünü görüyorsunuz.
Yargıç Miriam Cedarbaum'dan cezasını aldıktan sonra
Martha Stewart şimdi adliyeden çıkıyor.
Beş ay hapis, beş ay ev hapsi,
iki yıl şartlı tahliye ve 30.000 dolar para cezası.
Cezası açıklandığında çok duygusal anlar yaşadık.
Martha'yı salın!
Çok şaşırtıcıydı.
Adaletsizlik!
SENİ SEVİYORUZ MARTHA
Alderson'a hoş geldiniz.
Bu hapishane kasabası
önümüzdeki beş ay Martha Stewart'ın evi olacak.
Takma adı Kaymak Hapishane olsa da
Batı Virginia, Alderson'daki bu hapishane hiç kolay bir yer değil.
Gardiyanlar bu ünlü mahkûmun rahatsız edilmeyeceğini garanti edemiyor.
Onu takip edip de rahatsız edilmemesini sağlayabilir miyiz?
Hayır.
Tüm kontrol Stewart'ın elindeydi.
Acaba kontrolü elinden bırakmak Martha Stewart için ne kadar zor olacak?
Çok kötü olacak.
Martha Stewart için çok kötü olacak.
150 GÜNÜN 1. GÜNÜ
"8 Ekim Cuma.
Saat sabah 5.55.
İnci küpeler geçti ama sorgulandı.
Lense izin yok. Hepsini kutuya attım.
Fiziksel kontrol, tüm kıyafetler çıkarıldı.
Çömel, kolları aç,
öksür.
Utanç verici."
Filmlerde yapılan tüm o saçmalıkları yaptım.
İnsan bunu yaşadığına inanamıyor bile.
"J11 numaralı odaya, ikinci kata geçtim.
Odamda eski bir ranza, metal yay ve metal çerçeve var.
Yaylar çok sarkık bu yüzden de çok sağlıksız bir yatak.
Aslında üstü tercih ederim.
Ama 62 yaşını geçince
otomatik olarak aşağısı veriliyor."
2. GÜN
"Sabah dört, uyan.
Sabah beş, duş, şampuan.
Saat beş, 'kahve'.
Beni endişelendiren şey yemeğin çok kalitesiz olması
ve taze hiçbir şeyin olmaması.
Çok fazla nişasta, karbonhidrat, çok yağlı yiyecekler var.
Temiz bir şey yok."
Dünyanın en kötü kahvesiydi.
Zaten kahveyi çok içen biri değildim ama o kahve berbattı.
Süt de... Her şey berbattı.
"Kütüphane ziyareti.
Reader's Digest'ten Grand Canyon'u izledim.
Bu vakti değerlendirip her gün yeni bir şey öğrenmek gerek.
Beni buraya tıkmaları çok saçma.
Herkes de bunun farkında gibi."
150 GÜNÜN 6. GÜNÜ
"Bugün çok şık giyimli iki kadın gördüm, yanlarından geçtim.
O güzel, sıcak sabahtan ve güzel göründüklerinden bahsettim.
Büyük gümüş anahtarlıktan gardiyan olduklarını anlayınca
hafifçe anahtarlığa değdim.
Sonra bir daha asla bir gardiyana dokunmamam söylendi.
Yoksa çok ciddi azar işitirmişim.
Elbette özür diledim
ama o kadar küçük bir olaydı ki
gün içinde bunu hiç düşünmedim."
Bir gardiyana dokunduğum için hücreye atıldım.
Bir gün yemek ve su yoktu.
Kaymak Hapishanesi. Takma ismi buydu.
Kaymak Hapishanesi.
Hiç kaymak gibi değildi.
Neredeyse her hafta sonu ziyaretine gittim.
Bir gece önceden giderdim, sabah dört gibi kalkardım
ve dev battaniyeler alırdım
çünkü masa bulmak için arabadan inip sıraya girmek gerekiyordu.
İçeriye girdiğinde
üstünde hapishanenin verdiği eşofmanla gözlük vardı.
Martha'yı daha önce hiç gözlüklü görmemiştim.
Biraz utanmış bir hâli vardı,
özellikle de benim gibi uzun zamandır tanıdığı biri olunca.
Bir de fırsat kollayanlar vardı. Ona zarar vermek istiyorlardı.
Geç saatlerde karanlıkta yürürken saldırıya uğrayabilirdin.
İnsanlar saldırıya uğruyor, dayak yiyordu.
Böyle şeyler oldu.
Beni uyardılar.
Ama korunmadım.
150 GÜNÜN 17. GÜNÜ
"Başka bir gün.
Seraları ziyaret ettim.
Gübre yok, saksı yok, tohum yok vesaire yok.
Uzun zamandır burada olan bir mahkûmun yaptığı
küçük bir bahçe vardı.
Onun da hiç kaynağı yoktu.
Ona bahçe kitaplarımdan verdim, çok memnun oldu.
Hapishane geliştirmek, iyileşmek, eğitmek, insanlara daha iyi hissettirmek,
daha iyi şeylere yöneltmek için hiçbir şey yapmıyor."
150 GÜNÜN 19. GÜNÜ
"Charles Simonyi. Öncelikle nasılsın?
Uzun zamandır senden bir haber ya da e-posta almadım.
Haberlerini almak isterim."
Erkek arkadaşın neden ziyaretine bir kez geldi?
Hapisten biriyle takılmak istememiştir.
Teknesindeydi, dünyayı geziyordu.
ÇOK YAKINDA GÖRÜŞÜRÜZ.
O ZAMANA KADAR SENİ KUCAKLIYORUM.
Bu beni üzüyordu.
150 GÜNÜN 22. GÜNÜ
"Günleri birbirinden ayırt edemez oldum.
Biraz hayattan kopmuş gibiyim.
Biraz kimsesiz.
Biraz yalnız.
Bugün kendimi çok önemsiz hissediyorum.
Sanki gerçekliğe hiç dönmesem kimse beni özlemeyecekmiş gibi."
Şeyi merak ettiğini yazmışsın...
Dönmezsen kimse seni özler mi diye.
Öz güvenimi kaybetmemem gerekiyordu.
İyi bir insan olduğuma olan inancımı da.
Çok kötü bir dönemdi.
Bakın şimdi. New Jersey, Nutley'li sekiz kişilik bir ailenin kızını düşünün.
İyi bir fikir buluyor,
onu harika bir şeye dönüştürüp bundan kâr ediyor.
Benim hikâyem bu.
Sonra bir deliğe düşüyor.
Hem o delik... Lanet bir delikten çıkmam gerekti.
"Altıda kalktım, duş alıp giyindim.
Üst kattaki lavaboyu temizledim. Haftalık işim.
Müslüman kadınlar konuşmamı istemişti, o yüzden hemen şapele gittim.
Gelişmek ve iyileşmek isteyen insanların bir araya geldiği güzel bir toplantıydı.
Güzel, eşsiz ve net bir fikirleri varsa girişken olmalarını söyledim.
başkalarına yardım edebilecek, ihtiyaç duyulan ya da istenen bir fikir.
Yıllardır söylediğim, hâlâ mantıklı ve anlamlı olan şeyler.
Eminim ki hepsi konuşmamdan bir şeyler öğrendi."
İş planlarına yardım etmemi istediler.
Umutlarını ve hayallerini duymak çok ilginç bir şeydi.
Başta biraz otoriterdi. Patron olmaya alışkındı.
Ama çok geçmeden hepimizin aynı gemide olduğunu fark etti.
"Susan Spry karahindiba, kuzukulağı, yabani soğan ve sarımsak topladı
ve yarısını bana verdi.
12 yıldır burada. Akıllı. Gelişmekte olan bir bahçeci.
Artık bahçecilik, hasat, sağlık ve sebzeler hakkında
biriyle konuşabildiği için çok mutlu.
Bir ziyafet için sabırsızlanıyorum."
Martha hayatı güzelleştirmeye çalıştı.
Bana dedi ki "Akşam yemeği verelim. Salatalıklı sandviç yeriz."
"Salatalıklı sandviç mi? O ne?" diye düşündüm.
"O sandviçi hiç bilmiyorum."
Herkesle iyi anlaşıyordu.
Oradaki herkesin hayatının bir parçası olmak istiyordu.
"Zaman hızla geçiyor, yakında ait olduğum dünyaya döneceğim.
Tartışacak, düşünecek, planlanacak çok şey var.
Martta çıktığımda işe koyulmam için birçok şey hazır olmalı."
150 GÜNÜN 149. GÜNÜ
İyi akşamlar. Martha Stewart'ın cezası resmen pazar günü bitecek olsa da
yarın sabah çıkabileceği yönünde söylentiler var.
Bahar ve Martha Inc.'in yeni sayfası için tam da zamanında.
"Hapishane.
Nasıl bir deneyimdi?
Korktum mu? Endişelendim mi? Sıkıldım mı?
Uzun yıllar sonra ilk defa düşünmeye, endişelenmemeye vaktim oldu.
Üç yılın stresinden kurtulmaya."
ALDERSON HAPİSHANESİ
"Yeni dostlar.
Filizlenen yeni fikirler.
Her şeye rağmen üretken olma kabiliyeti.
Hayatıma dönüşüm baharın gelişiyle aynı zamana denk geliyor
ve her şey taze ve yeni."
Yakınlaştık. İyi arkadaş olduk.
Çok zor bir zamanda birbirimize destek olduk.
Martha'nın beni derinden etkilediğini düşünüyorum.
"Keşke bu kadınların her birinin
daha iyi bir hayat kurmalarına yardım edebilseydim.
Kendileri, çocukları ve aileleri için."
150 GÜNÜN 150. GÜNÜ
Martha Stewart federal hapishanedeki beş ayını doldurdu.
İşte burada, Martha Stewart.
Nasıl hissediyorsun?
Onu aldığımızda söylediğim ilk şey "Sen ne giymişsin böyle?" oldu.
Hapishanede en iyi zanaatkârları buldum.
Bu güzel panço bana mahkûmlardan birinin hediyesiydi.
Hapishaneden çıkarken harika olmuştu.
Erkek arkadaşım Charles beni almaya uçağını göndermişti.
Oradan çıktığım için çok mutluydum.
Bugün Manhattan'daki şiddetli alkışlarla
Martha Stewart uzun bir aradan sonra işine geri döndü.
Martha Stewart Omnimedia'yla buluşup hepsine teşekkür etti.
Hepinizi canıgönülden seviyorum.
Evime döndüğüm için çok mutluyum.
İnsanların kendisi hakkında ne düşündüğünü merak ederek yaşamıştı.
Sonra da olabilecek en kötü şey oldu.
EN GÜÇLÜ 50 İŞ KADINI
Ama üstesinden geldi.
Hapse girince özgürleşmişti.
"BENİ KİMSE YIKAMAZ"
Özgürüm.
Elektronik kelepçe yok.
Mark Burnett, The Apprentice'in yaratıcısı,
The Martha Show programını teklif etti.
Ben de heyecanlandım çünkü tabii ki çok isterdim.
Sence döndün mü?
Umarım tekrar bir öğretmen olarak gelmişimdir.
Büyük bir bilgi kaynağı olarak.
Şimdi baharatı hazırlayacağız, sen de eti ona bulayacaksın.
Tamam.
Mark çeşitli konukların geldiği bir tolkşov istemişti.
Bense yol gösterip öğrettiğim eski formatımı istiyordum.
O zamanlar çok savunmasızdı.
Martha hapse girmeseydi
Mark Burnett'le o anlaşmayı yapmazdı.
Kontrolü kaybetmişti.
Onun ya da seyircilerin beklediği gibi bir sonuç değildi.
Zorlama gelmişti.
Bugün sana bir şey öğreteyim dedim.
Evinde çok yemek yapıyor musun?
Martha'nın, yaptıkları şey her neyse onda uzman olmayan ünlülerle
vakit harcamak istediğini hiç düşünemiyorum bile.
O televizyon programları kreatif kötülüktü.
İnsanlar Martha Stewart'a yöneldi ama tanınan biri olduğu için
ya da ünlü olduğu için değil.
Bunun asıl sebebi temsil ettiği şeydi.
O gündüz programında Martha'nın özgünlüğü yoktu.
Bark Burnett Martha Stewart'ın amacını anlamadı.
Canlı seyirci, kötü müzik ve...
Alderson'dan çok orada hapiste gibiydim.
Bu da kontrolün onda olmasının
başkasında olmasından daha iyi olduğunu gösteriyor.
Martha çok şey yapmak istiyordu.
Ama hapis cezasından dolayı CEO olmaya izni yoktu.
Stewart, şirketini kurtarmak için tam gaz ilerliyor.
Bu yıl 35 milyon dolar zarar açıkladılar.
EVDE SIKINTI VAR
Kmart sözleşmesinin yenilenme görüşmesi çok acınasıydı.
Teklif edilen anlaşmalar pek de kârlı değildi.
Kazanman gereken parayı kazanamayınca
çok fazla karışıklık oluyor.
Özgünlüğü sürdürmek de gittikçe zorlaşıyordu.
Her şeyi mükemmel yapamazsın.
2000'lerde Martha Stewart Living Omnimedia
gittikçe zorlanmaya ve küçülen bir şirket olmaya başladı.
Sosyal ve kültürel popülerliği azaldı.
Martha'yı CEO koltuğundan kaldırınca
işler de artık iyi gitmeyecekti.
Kontrol Martha'da değildi, şirketi eski hâline getiremezdi.
Halka açık bir şirketti.
Bazı konularda Martha'nın çekilmesi gerekiyordu,
hiçbir yetkisi yoktu.
Bu Martha için çok zor bir şeydi.
Hapishaneden önce çok daha atiktim.
Artık daha az heyecanlı bir hayatım vardı.
Bence bu, Charles'la ilişkimi de etkiledi.
Ayrıntılı bir gezi planlamıştık.
İzlanda başkanını görmeye gitmiştik. Yataktaydık.
"Bak Martha, ben evleneceğim" dedi.
"Lisa'yla evleneceğim" dedi.
"Lisa kim?" dedim.
Bana tek kelime etmemişti.
"Bu arada ailesi artık seninle görüşmemi istemiyor."
Bence bu bir insanın yapabileceği en korkunç şeydi.
Benimle 15 yıl geçiren bir adam
bunu nasıl yapar?
Gerçekten değer verdiğin birine böyle aptalca davranılmaz ki.
Yani ikinci "boşanma".
The Wall Street Journal'da yazana göre Martha Stewart
şirketi Martha Stewart Living Omnimedia'yı bir lisanslama şirketine satacak...
...çok sayıda markanın lisansını kapsıyor,
Jessica Simpson koleksiyonu ve Linens 'n Things'dekiler de dâhil.
Çok yıkıcı bir olaydı çünkü bir devrin sonu gelmişti.
Hayatta bazı anlar bükülme noktalarıdır.
Geriye dönüp baktığımda bu nasıl da her şeyin içine etti diyorum.
Şirketi şu anda milyarlarca dolar değerinde olabilirdi.
Çok muazzam olabilirdi. Tüm dünya farklı olurdu.
Düşünsenize.
Şirketimi ben kurdum.
Fikirlerime ve yaratıcılığıma dayanıyordu,
hatta kafamdaki düşüncelere diyeyim.
Ama artık yok.
Başkasına ait bir şirket kendi şirketinin olmasıyla aynı şey değil.
- Ne kadar para? - Kaybım mı?
- Şahsen eminim ki... - 500 milyon dolar mı?
Hayır, muhtemelen bir milyar dolardan fazla. Yani...
- Bir milyar dolardan fazla mı? - Evet ve...
Yeter. Artık geleceğe bakalım.
O noktada, kişisel büyüye inanır mısınız bilmem,
sanırım benim kişisel büyüm bozulmuştu.
Eskisi kadar becerikli değildim.
Bir şey beni yavaşlattı.
Ama benim iki mottom var.
Biri "Her gün yeni bir şey öğren."
İkincisi de şu, "Değişim bitmişse sen bitmişsindir."
Bahçeyi beğenmiyorsan değiştir.
Her şeyi sök, baştan başla.
Justin!
Justin Bieber gerçekten de hayatının en dip noktasındaydı.
Ne dedin sen? Götüne tekmeyi vuracağım şimdi.
Sonra Justin ve menajeri
Comedy Central Roast'u bir fırsat olarak kullanarak
Justin'in çevresinde olup biten bu felaketten kurtulabileceğini düşündü.
Çok riskliydi.
Hiçbir kısıtlama yok. Her yerden taşlayacağız.
Justin'in menajeri beni arayıp şöyle dedi,
"Elimde muhteşem bir şey var. Martha Stewart."
Martha, buraya!
Martha bir efsane, üstelik hapishane deneyimi vardı.
Justin'in gidişatı da o yöndeydi.
Bu bir müdahale gibiydi.
O zamanlar Martha birkaç yıldır ekranlarda yoktu.
Kültürel dünyayla alakasını da bir hayli yitirmişti.
Bieber taşlamasına davet ettiklerinde tepkin ne oldu?
Gayet iyi.
Hiç beklenmedik bir şeydi.
Gerçekten şaşırtıcıydı.
Halkla ilişkiler uzmanım "Bu senin alanının biraz dışında" dedi.
Kızım "Tamam anne." dedi. "Tabii, git Comedy Central'a çık.
Sen Comedy Central Roast'u hiç izledin mi?"
"Sanırım izledim" dedim.
Hiç de izlememiştim.
Martha!
Herkese iyi akşamlar. Ben Kevin Hart.
Justin Bieber'ın Comedy Central taşlamasına hoş geldiniz.
Evet!
Birazdan bu çocuğa hak ettiği dayakları atacağız.
Evet!
Burada oturan yaşlı beyaz kadından kafası karışan siyahiler,
bu Martha Stewart.
Evet, burada.
İşte Martha Stewart.
Martha soyunma odamda üstünü çıkardı.
Durun!
Hemen yanlış anlamayın.
Sadece memesine dayamamı istedi! Evet!
Sizi gevşetmeye çalışıyorum. Üzgünüm.
Alexis dedi ki "Seni de taşlayacaklar."
Buna hiç aldırmamıştım.
Martha, hapishaneden beri ilk kez siyahilerle kaynaştığını görmek ne güzel.
Çok güzel.
Martha o kadar yaşlı ki ilk âdetini Rönesans'ta olmuş.
Bize asıl sürpriz olan şey
herkesin onun hakkında söyledikleriydi.
Bu konuda bizi uyarmamışlardı.
Sahnede o kadar rapçi var
ama en çok hapsi Martha Stewart yattı.
Taşlamada sözü geçen her şeyde amaç elbette güldürmek
ama biraz da gerçekleri öğrenmek.
Martha Stewart millet.
Öncelikle teşekkürler Kevin Hart.
Burada olmak gerçekten çok... Oradaymışsın.
Son bir saattir burada oturup şakalarını dinlemek
benim için en büyük hapisti.
Hepimizin bildiği gibi Kevin en büyük film yıldızlarından biri.
Bunu hak ediyor. Yıllardır uğraşıyor.
Nihayet ilk parasını kazandığında
bir saate 150.000 dolar verdi.
Buna ne deniyordu, unuttum.
Afrikan Amerikan zengini değil. Neyse, hatırlarım.
İnanır mısınız, Snoop Dogg 43 yaşında.
Yani köpeklerin ortalama ömrünün üç katı,
çoğu arkadaşınınsa iki katı.
Onun oraya çıkıp yumuşak davranmasını bekliyorlardı.
Ama o tersini yaptı.
Bahçeyle çok uğraşırım ama şuna hiç şüphe yok,
senin kadar pis ve solmuş bir şey görmedim.
Seyirciyi şok etti. Martha Stewart bu kadar komik miymiş?
Burada olma sebebime gelelim. Justin Bieber'a bazı ipuçları vereceğim.
Hapse girince ihtiyacı olacak.
Ben içeri girdim, sen oraya bir hafta dayanamazsın.
O yüzden iyi dinle.
Öncelikle sana bir bıçak lazım.
Ben saç ayırma tarağı ve bir paket sakızdan yaptım.
Sana sonra öğretirim. Çok basit.
Bence en iyi Bubblicious sakızıyla oluyor, hem söylemesi eğlenceli.
Ben hapis yatarken benim bloktaki tüm kenar mahalle gülleri
Martha Stewart'a bulaşmak istiyordu,
ben de bir şıllığa haddini bildirmeye karar verdim.
Kafeteryaya girdim,
en erkeksi lezbiyeni seçtim ve bıçağımı sapladım.
O andan itibaren hapishane, böğürtlenli çörek yapmaktan kolaydı.
O taşlamanın yıldızı olmuştu.
Ustaca bir hamleydi.
Birçok yönden harikaydı
çünkü Martha benliğini geri kazanıyordu.
Bu da büyük bir yankı uyandırdı.
Daha genç bir izleyici kitlesine ulaştı,
"O da bizden" dediler.
Yedi saat Snoop'un yanında oturdum.
Cigara üstüne cigara yakıyordu.
Orada oturdukça benim de kafam iyi oluyordu.
Koltuklarımız yan yanaydı.
Çıkardığım dumanlar ortaya bir fikir çıkardı.
Birlikte takılıp bir şeyler konuşabilirdik.
İlkte onun yaptıklarını, kendisini takdir ettiğimi konuşuyorduk.
Onun yanında olmak bile benim için seviye atlamaktı.
Bu da bir macera doğurdu.
Komik, tuhaf, eğlenceli
ve gerçekten yemek yaptığımız bir akşam yemeği programımız oldu.
Kültürleri karıştırmak iyi bir şey.
Çok muhteşem bir çift oldular çünkü Martha'nın temsil ettiği her şey
Snoop'un temsil ettiklerinin tersiydi.
Çok popüler oldu.
- Yürü be Martha. - Evet.
Şekeri toplara ne güzel sürüyorsun. Çok hoş duruyor.
Seni Martha Stewart'la görünce şaşırdım.
Çünkü ben Snoop'la büyüdüm.
Martha'yla takılma fırsatı bulunca
sevdiğimiz ve inandığımız şeylerin aynı olduğunu keşfettik.
Sevmeyi, öğretmeyi seviyoruz.
Bunu tekrar söyleyeceğim,
sosyal medyada Martha Stewart'ı takip etmiyorsanız
çok şey kaçırıyorsunuz.
ARKADAŞIM JUSTIN B!
Sosyal medyayı öyle bir benimsedi ki
70'li yaşlarındaki çoğu insan bu kadarını nasıl yapacağını bilmez bile.
Bugün böyle bir şey yaptırdım.
Kültür onu tekrar tanıdı.
Hem de hâlâ yıllar öncesinden tanıdığımız Martha'ydı.
Su akarken testiyi doldur.
Markası ayakta kalabildi çünkü hakiki bir yanı vardı.
Azimli biri, çok da kurnaz.
Ve motor.
BIC EZ Reach çakmak, tam yakmalık.
Tüm kutlamalarınız için.
Yaşlı bir kadın olarak kültürel dünyadaki alakanı korumak
inanılmaz zor bir şey ve o bunu başardı.
Şimdiyse karşımıza seksi büyükanne olarak çıkıyor.
- Buna "ilgi avı" deniyor. - Duymuştum.
Bu yılın kapak modeliyle tanıştırayım,
Martha Stewart.
En yaşlı Sports Illustrated mayo modeli.
Yüz milyarlarca yorum gelmişti.
Martha Stewart'ı bir kalıba koymaya çalışmayın.
O, yeniden yaratma ustası.
Zamanımızın kusursuz Amerikan kadını.
Kültürümüzde yaşama şeklimizi,
satın aldığımız şeyleri, düşündüğümüz şeyleri tamamen değiştiren
sadece bir avuç insan var,
o da onlardan biri.
Martha bir dünya yarattı,
Bolluk ve güzellikle dolu bir dünya.
Uzmanlık alanı zevkli ve yaratıcı olmaktı.
Bu eksik.
Bence o, daha mutsuz bir dünyaydı.
İnanılmaz derecede mükemmeldi.
Bu da insanı biraz yalnızlaştırıyor.
Özellikle de kadınsanız. Otomatik olarak öyle.
Her zaman ondan şüphe edenler vardı.
Nefret edenler ve onu yıkmak isteyenler.
Hikâyesinde dikkat çeken şeylerden biri de
bunların çoğuna karşı galip gelmiş olması.
Kontrol edemediği şeyleri daha çok kabullenmesi
onu bu dünyada daha ulaşılabilir kıldı.
Tanrıça olmayı bıraktı ve bizden biri oldu,
zor zamanlar geçirdikten sonra yoluna devam eden kadınlardan biri.
Her şeyin sulanıp güzelce büyüdüğünden emin olalım.
Fidanlarımın hepsi benim için önemli.
"Martha Stewart'ın başarısının kültürel anlamı
başarının derinlerinde yatıyor.
Bu yüzden de dertleri ve çabaları da mesajın bir parçası,
markanın zararlı değil de ayrılmaz bir parçası."
"Kendini Süper Kadın olarak tanımlamadı.
Sıradan Kadın'dı."
Hep boşluk aradım.
Ne yok? Neyin olması gerekiyor?
O boşluğu doldurmak için ne yapabilirim?
Bir tarla görüyorsun,
o tarlayı muhteşem bir bahçeye dönüştürüyorsun.
Alakasız yerde bir çiçek görüyorsun,
onun yerine oraya ait olan bir şey koyuyorsun.
Kusurlara katlanmak istemiyorum.
Ama öğrendim ki insan yaşlandıkça
gençliğine kıyasla
kusurları biraz daha kabullenebiliyor.
Bence kusurlar kabullenilebilir şeyler.
Alt yazı çevirmeni: Seda Tiğrek