(โลกกำลังจะถึงจุดจบ)
24 ธันวาคม เวลาหนึ่งทุ่ม
โลกใบนี้จะจบสิ้นลง
นี่คือมัลแวร์ที่ผมสร้างขึ้นมา เพื่อแก้แค้นโลกใบนี้
อุปกรณ์ทุกอย่างที่ติดไวรัสนี้ จะสูญเสียการเชื่อมต่อกับเครือข่าย
ทั้งเมืองจะตกอยู่ในความโกลาหล
ในคืนศักดิ์สิทธิ์นั้น เจ้าพวกคู่รัก จะได้เผชิญชะตาแสนโหดร้าย
ตอนแปดขวบ พ่อแม่ผมตายไป
จากนั้นมา ผมก็ตัวคนเดียวมาตลอด
เอ้า ส่งลูกๆ
เยี่ยมมาก
โคซากะ
ป้องกันได้สวย
ขโมยได้สวย
- ครูครับ โคซากะเขา... - เวลานอก
โคซากะ เป็นอะไรไป
อย่าแตะหมอนั่นนะครับ
เขาคิดว่าทุกคนสกปรกไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่เวลาคิดเรื่องนั้นนะ
โคซากะ เป็นอะไรไหม
โคซากะ ยืนไหวไหม โคซากะ เป็นอะไรไหม
โคซากะ
- อ้วกแล้ว - อี๋ สกปรก
- อ้วกแล้ว อ้วกแล้ว - อี๋
ผมเป็นโรคกลัวเชื้อโรค
ผมไม่ใช่คนเดียวที่ปฏิเสธทุกสิ่ง
ตัวตนที่ถูกทุกสิ่งปฏิเสธ นั่นแหละผม
ยอดเยี่ยม
โลกใบนี้ ปฏิเสธผมมาโดยตลอด
ผมอยากอ้วกออกมาให้หมดจริงๆ และตายไปซะ
พี่ครับ ส่งมาทางนี้หน่อยครับ
อ้าว
ฉันเกลียดเด็ก เพราะเอาแต่จ้องมาอยู่ได้
ฉันเกลียดดวงตาของผู้คน
มันพิลึกเกินไป
ทำไมมีของที่เหมือนสิ่งมีชีวิตแปลกๆ อยู่บนหน้าด้วย ไม่เข้าใจเลย
(โรคไร้ปรสิต)
ฉันเป็นโรคกลัวการถูกจ้องมอง
หลานน่ะ ป่วยอยู่
เป็นโรคเดียวกับแม่ของหลาน
หนูกำลังจะตายเหรอ
สิ่งนั้น มันอาศัยอยู่ในนี้
กำลังเฝ้ามองหลานอยู่
แม้แต่ ณ เวลานี้ก็ด้วย
จะกัดกินหลานเมื่อไรดี
มันกำลังเฝ้ารอเวลานั้นอยู่
ข้างในหัวฉันมีหนอนอยู่
เพื่อให้เจ้าหนอนนั่นเติบโตได้...
มันกินสมองฉัน และสุดท้ายก็จะกินฉันด้วย
หรือก็คือไม่ว่าช้าหรือเร็ว ฉันจะตาย
ที่สำคัญก็คือ
เจ้าหนอนนี่มันแพร่เชื้อใส่คนอื่นได้
เพราะอย่างนั้น ฉันจึงปฏิเสธโลกนี้
นี่ไม่ใช่เรื่องที่พูดเกินจริงเลยนะ
ถ้ามาช้ากว่านี้อีกนิดละก็ คุณคงจะตายไปแล้ว
เราเก็บตัวอย่างเลือดของคุณ มานิดหน่อย
นี่เป็นเรื่องฉุกเฉิน โปรดเข้าใจด้วยครับ
โลกใบนี้ ทำไมถึงปล่อย ให้ผมมีชีวิตรอดต่อมาเรื่อยๆ
หมอนั่นมีกลิ่นแบบเดียวกับฉัน
กลิ่นของความสิ้นหวัง
ใครน่ะ
สุดยอดเลยนะ เจ้านี่น่ะ
อะไรนะ
จะทำอะไร เฮ้ย
ฉันมาแบล็กเมลนาย
ถ้าไม่อยากถูกดำเนินคดี ก็ทำตามที่ฉันบอกซะ
อะไรนะ
ฉันอยากให้นายดูแลเด็กคนหนึ่งสักพัก
ค่าจ้างห้าแสนเยน แค่สองเดือนเอง
พรุ่งนี้ตอนบ่ายสาม มาที่สวนสาธารณะมิซูชินะ
เด็กนั่นจะอยู่ที่นั่น
รอเดี๋ยวก่อน
อะไรอีก นายต้องการเงินไม่ใช่เหรอ
ขอโทษทีนะ แต่ฉันตรวจสอบเรื่องนายมาแล้ว
ฝากด้วยนะ
เอามาให้ฉันครึ่งหนึ่ง
หืม
เขาไปไหว้วานนายมาใช่ไหมล่ะ
หรือว่า เธอคือ...
เขาไม่บอกอะไรเลยเหรอ
ก็นึกว่าเป็นเด็กสักสิบขวบ
ค่าตอบแทน ฉันจะรับไว้ครึ่งหนึ่ง
แล้วฉันจะยอมเป็นเพื่อนนาย
เป็นความคิดที่แย่มาก คือเธอเป็นเด็กม.ปลาย
ผู้ชายอย่างนายน่ะนะ ถ้าจะมาเป็นเพื่อนกับผู้หญิงแบบฉัน
การต้องจ่ายมากขนาดนั้นมันเรื่องปกติ
แต่ว่า ฉันไม่ได้...
ถ้าไม่จ่ายล่วงหน้า ฉันก็เชื่อใจนายไม่ได้
อีกไม่นานฉันก็จะตายแล้ว
เพราะป่วยอยู่น่ะ
ถ้าไม่อยากก็ไม่ต้องก็ได้
นายจะเป็นยังไงต่อ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องสน
ตอนนี้ฉันมีเท่านี้แหละ
รอหน่อยได้ไหมล่ะ
ถ้าได้เงินมาแล้วจะรีบจ่ายให้เลย
มีอะไร
เปล่า
ช่วยไม่ได้นะ
เธอมีความสัมพันธ์ยังไง กับผู้ชายคนนั้น
ไม่รู้สิ
บอกตามตรงนะ เขาไม่บอกอะไรฉันเลย
เธอเป็นใคร มีความสัมพันธ์ยังไง...
ซานากิ ฮิจิริ
คนรักละมั้ง
เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
เฮ้ย โอ๊ย เดี๋ยวก่อนสิ
ฉันมีข้อแม้หนึ่งอย่าง
จนกว่านายจะเอาเงินมาจ่าย ต้องให้ฉันใช้ที่นี่ตามใจชอบ
ล้อกันเล่นใช่ไหม
อย่าจับนะ
ที่นี่มันอะไรกันน่ะ
กลิ่นเหมือนโรงพยาบาล
บอกว่าอย่าจับไง
ของแพงนี่นา
ขอได้ไหม
เฮ้ย เดี๋ยว
ลงมา บอกให้ลงมา
นี่ เป็นอะไรไหม
อะไรน่ะ
ฉันจะกลับแล้ว
เป็นยังไงบ้าง
ไม่ไหวแล้ว ผมขอเลิก
ฟังนะ
ไม่ว่านายจะคิดยังไง เธอก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา
ดังนั้นดูแลเธอให้ดีๆ ซะ
ถ้านายทำร้ายเธอละก็...
นายไม่โดนแค่ดำเนินคดีแน่
อย่าบังอาจหลอกฉันเชียวล่ะ
นี่คือคำเตือน
ฉันโอนเงินไปแล้วนะ
และนี่คือภารกิจต่อไปของนาย
หาเหตุผลที่เธอไม่ไปโรงเรียนมาให้ได้
เพราะไม่อยากให้คนอื่น มายุ่งกับตัวเองไม่ใช่เหรอ
นายอ่อนไหวกับความเจ็บปวดของตัวเอง แต่แข็งทื่อกับของคนอื่นจังนะ
คือว่า อย่างน้อยช่วยบอกหน่อยสิ ว่าคุณตั้งใจจะทำอะไร
ถ้าผมรู้แล้วจะได้...
ห้ามถามเกินจำเป็น
นั่นน่ะ กินให้หมดก่อนสิ
ถ้าจะเข้ามาข้างใน
ก็ไปล้างมือให้สะอาดก่อน
ถ้าเป็นไปได้ก็ใส่หน้ากาก เปลี่ยนรองเท้าแตะด้วย
ขอร้องนะ
รอแป๊บนะ
ใช้นี่สิ
เฮ้ย ทำไมใส่รองเท้าเล่า
ถอดออก เดี๋ยวนี้เลย
เฮ้ย
เงินล่ะ
ได้มาแล้ว แต่ฉันยังไม่ได้ไปกดเงิน
ช้าชะมัด
ก็ฉันยุ่งอยู่
นี่ หยุดนะ
อะไรน่ะ
ทำไมฉันโป๊
จำไม่ได้เหรอ
เฮ้อ ฉันอุตส่าห์ช่วยทำความสะอาดให้ ถ้าไม่พอใจก็ทำเองอีกรอบแล้วกัน
เหนื่อยชะมัดเลย
เอ่อ คือ...
ฉันเป็นโรคกลัวเชื้อโรคน่ะ
รู้อยู่แล้ว
ของฉันมันแย่มาก
ฉันปฏิเสธคนอื่น ออกไปข้างนอกก็ไม่ได้
เมื่อก่อน...
ลองกินดูสิ
ฉันถึงกับอ้วกอาหาร ที่แฟนเป็นคนทำให้ต่อหน้าเขา
เป็นไง อร่อยไหม
อืม
สายตารังเกียจที่เขามองมาในตอนนั้น ฉันลืมไม่ลงเลย
เห่ยมาก
ทำไมต้องมาที่นี่ด้วย
ฉันเกลียดที่แบบนี้
ที่นี่อยู่ใกล้เอทีเอ็ม
ลองเช็กดูสิ
สองแสนห้า จำนวนถูกต้อง
เธอจะเอาเงินนั่นไปทำอะไร
นั่นสิ ทำอะไรดีนะ
หนีออกจากบ้านมั้ง
ชอบแมวไหม
- จะไปชอบได้ยังไง - เหรอ
แปลว่านายคงไม่มีท็อกโซพลาสมาสินะ
เอ๊ะ คืออะไร
ปรสิตที่ทำให้นายเป็นคนรักแมว
หมายความว่าไง ปรสิตเหรอ
ท็อกโซพลาสมาคือปรสิตที่อยู่ในตัวแมว
มันจะแพร่เชื้อใส่หนู และควบคุมสมองหนูให้ชอบแมว
พอทำแบบนั้น หนูก็จะไม่อาจ ปฏิเสธการถูกแมวกินได้
กรณีที่แพร่เชื้อใส่มนุษย์ ว่ากันว่าจะให้ผลแบบเดียวกัน
คือว่านะ
- อะไร - คือว่า...
ทำไมเธอถึงไม่ไปโรงเรียนล่ะ
- อะไรนะ - เปล่า ไม่มีอะไร
ฉันแค่สงสัยเฉยๆ
อิซูมิซังสั่งให้นาย มาถามฉันเรื่องนี้เหรอ
คือว่า แค่แต่งเรื่องขึ้นมาก็ได้นะ
ทำให้เขายอมรับได้ก็พอ
ไม่ต้องบอกความจริงให้ฉันรู้ก็ได้
จะโกหกก็ได้นะ
ฉันไม่โกหกหรอก
นายรู้เรื่องของฉันแล้วใช่ไหม
ไม่รู้เลย
อยากนอนกับฉันไหม
ไม่สักนิด
อะไรกัน เดี๋ยวก็ตายแล้วแท้ๆ
หมายความว่าไง
ก็ตามนั้นแหละ
ฉันสกปรก
ฉันดูเหมือนอยากตายเหรอ
ก็ไม่นะ
ฉันก็แค่ไม่สนว่าตัวเองจะตายเมื่อไร
เลยคิดว่านายจะคิดแบบนั้น เหมือนกันไหมนะ
ฉันสัญญากับตัวเองไว้ ว่าจะไม่ฆ่าตัวตาย
ไม่อยากแก้แค้นหน่อยเหรอ
ผู้คนและสังคม ที่มองข้ามและทรมานนายน่ะ
เรื่องนั้น มันสำหรับ คนที่อาลัยอาวรณ์กับโลกนี้ต่างหาก
ฉันยอมแพ้กับทุกอย่างไปแล้ว
เป็นคนดีจังนะ
เธอก็ดูมีความสุข กับชีวิตของตัวเองดีนี่
สุดท้ายแล้ว เราคงเข้ากันไม่ได้จริงๆ
เป็นอะไรไหมครับ
ไปให้พ้น
ฮัลโหล
ขอร้อง มาที่นี่ที
มารับฉันที ขอร้อง
เธออยู่ไหน
ฉันรู้อยู่แล้ว
ฉันจะเป็นยังไงนายก็ไม่สนหรอก
ฉันรู้อยู่แล้ว
แต่ฉันอยากให้นายมา
ขอร้อง
ขอร้องล่ะ
เฮดโฟนเธอล่ะ
โดนขโมยไปแล้ว
จะรอจนกว่าเธอรู้สึกดีขึ้น
ฉันกลัวการสบตากับผู้คน
เรื่องนั้น ฉันก็พอจะสังเกตเห็นอยู่
พอสบตากัน ก็จะรู้สึกว่าถูกคุกคาม
เหมือนพวกเขาอยู่ในตัวฉัน เข้ามารุกล้ำความเป็นส่วนตัว
เพราะกลัวจะเผลอไปสบตา ก็เลยปิดหูเอาไว้
พูดอะไรไม่รู้เรื่องเลยเนอะ
ไม่หรอก
ฉันเข้าใจนะ
ก็คล้ายๆ กับฉันนั่นแหละ
โลกเอาแต่ปฏิเสธผมแท้ๆ
แล้วทำไมผมถึงยังมีชีวิตอยู่อีก
ทุกๆ ที่บนโลก ผู้คนกำลัง...
จับมือกัน
จูบกัน
กอดกัน
และมีเซ็กซ์กันอยู่
เพื่อส่งต่อยีนของพวกเขา
ไวรัสนี้น่ะ ทันทีที่มันถูกปล่อยสู่โลกใบนี้
มันก็จะกลายเป็นยีนของผม
เป็นร่องรอยเดียว ที่ผมเหลือไว้บนโลกใบนี้ได้
(ข้อความใหม่จากอิซูมิ)
โรคกลัวการถูกจ้องมองเหรอ
เขาบอกว่ากลัวสายตาของผู้คนครับ
เขาพูดแบบนั้นออกมาเองเหรอ
ดูท่าเธอจะชอบนายจริงๆ นะ
หมายความว่าไงครับ
ฉันอยากเห็นพวกนายสองคนสนิทกัน
ไม่ต้องคิดอะไร ทำตามที่ฉันบอกก็พอ
ส่วนตอนนี้ ออกไปเที่ยวสนุกกันสองคนเถอะ
ออกไปเที่ยวนี่คือ...
ฟังนะ นี่คือคำเตือน
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม ห้ามนายแตะต้องเธอเป็นอันขาด
จูบก็ไม่ได้
พูดอะไรของคุณ
ยัยนั่นไม่ใช่สเปกผม
อีกไม่นานก็จะเข้าใจ
จะสกปรกเอานะ
ไม่เป็นไร
ฉันหิวแล้ว
เป็นต้นคริสต์มาสแล้วเหรอ
พอจบฮาโลวีนก็เป็นคริสต์มาส
นี่เป็นเรื่องปกติของโลกนะ
อยากดูไฟคริสต์มาสจังเลย
คนอย่างพวกเราไปที่แบบนั้น ได้เป็นบ้ากันพอดี
เคยแล้วเหรอ
แค่คิดก็สติแตกแล้ว
เอ่อ เลือดกำเดาไหล
ขอบคุณนะ
โรคที่เธอเป็นอยู่คืออะไร
ไม่รู้สิ
แม่ก็เป็นโรคนี้เหมือนกัน
แล้วแม่เธอเป็นยังไงบ้าง
ฆ่าตัวตายไปแล้ว ตอนฉันอยู่ประถม
ตอนนี้ รู้สึกไม่ดีไหม
ไม่นะ รู้ดีสุดๆ เลย
อยู่กับนายแล้ว โรคกลัวการถูกจ้องมองก็ทุเลาลง
อย่างนั้นเหรอ
นี่อาจเป็นโอกาสก็ได้นะ
สำหรับอะไร
การบำบัด
การบำบัดเหรอ
ขึ้นรถไฟแบบคนธรรมดา ไปร้านอาหารแบบคนธรรมดา
สั่งอาหารแบบคนธรรมดา กินข้าวแบบคนธรรมดา
ทำอะไรแบบธรรมดามากขึ้น
ฟังดูท้าทายมากเกินไปนะ
ช่วงนี้ ได้ยินว่า ออกไปข้างนอกบ่อยขึ้นสินะครับ
โรคกลัวการถูกจ้องมองค่อยๆ ดีขึ้น เป็นสัญญาณที่ดีครับ
เลือดกำเดามันไหล
แปลว่ากำลังไปได้สวยครับ
มันเจ็บ
แถวๆ นี้มีบางอย่างเต้นตุบๆ
แบบว่า ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆ แบบนี้ตลอดเลย
ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย
ล้อเล่นน่า ไม่มีทางเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
แน่นอน ผมเชื่อครับ
ตัวฉัน จากนี้จะเป็นยังไงเหรอ
ได้รับการรักษาที่เหมาะสม และอาการดีขึ้น
เท่านั้นเองครับ
แต่แม่ฉันตาย
ดูเหมือนคุณจะเข้าใจผิดอยู่นะครับ
แต่ไม่ว่ายังไง นั่นก็เป็นสัญญาณที่ดีครับ
เร็วจริงๆ
โตขนาดนี้แล้วเหรอ
ครับ ถ้าเป็นแบบนี้ น่าจะพร้อมในเดือนนี้ครับ
ปีนี้ก็เหมือนกัน จำนวนผู้ที่ฆ่าตัวตายในประเทศนี้
คงเกินสองหมื่นรายอีกแล้วแน่
ในจำนวนนั้น นายคิดว่ามีกี่คน ที่เป็นเหยื่อของหนอน
ไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่นนะ
มีเหยื่ออยู่ทั่วทั้งโลก
จะบอกโคซากะไหมครับ
ไม่ดีกว่า
มันจะส่งผลกระทบต่อการรักษาฮิจิริ
แต่ว่า...
ไม่เป็นไร
เฝ้ามองพวกเขาต่อไปก็พอ
ครับ
รับอะไรดีคะ
พิซซ่า
ค่ะ เครื่องดื่มรับเป็นอะไรดีคะ
- ผมขอกาแฟเย็น - กาแฟเย็นนะคะ
โคล่า
โคล่านะคะ รับทราบค่ะ
อร่อยจัง เอาไหม
ทำอะไรอยู่น่ะ
นึกว่าหลับแล้วเสียอีก เห็นเงียบตั้งนาน
ไวรัสที่ฉันสร้างอยู่น่ะ มันมีบั๊กอยู่เลยทำงานได้ไม่ดี
- ไวรัสเหรอ - ใช่
ไวรัสนี้จะแพร่เชื้อ และเข้าควบคุมอุปกรณ์
ทันทีที่เว็บไซต์หลักถูกเข้าถึง
มันจะเปิดใช้งานในวันที่ 24 ธันวาคม ตอนหนึ่งทุ่มเป๊ะ
วันคริสต์มาสอีฟ
ใช่แล้ว
ดังนั้นชื่อจึงเป็น ไซเลนต์ไนต์
ทำไมต้องวันนั้นด้วย
ทันทีที่โทรศัพท์มือถือติดไวรัสนี้
พวกคู่รักที่วางแผนมาเดต ก็จะติดต่อกันไม่ได้
กลายเป็นคริสต์มาสแสนเศร้า
นิสัยแย่มาก
เอาแบบนี้ไหม
ตอนที่ทุกคนกำลังตามหาแฟนตัวเองอยู่
เราสองคนไปดูต้นคริสต์มาสนั่นกันไหม
รู้สึกสมน้ำหน้าพวกนั้นดีออก
แต่ว่า ถ้าเป็นแบบนี้ คงเสร็จในปีนี้ไม่ทัน ปีหน้าแล้วกัน
ไม่ได้นะ
ไม่ว่ายังไงก็ต้องเป็นปีนี้
ทำไมล่ะ
เป็นสัญญา
บางคนก็บอกว่าสัญญามีไว้ฉีกนะ
อะไรนะ
มีคนรักแมวอยู่คนหนึ่ง
ที่มีปัญหากับการเข้าสังคมอย่างมาก
เขาคิดว่าชีวิตมีไว้ เพื่อใช้เวลาอยู่กับแมวเท่านั้น
วันหนึ่ง
เขาได้รับแจ้งว่า ตัวเองติดเชื้อท็อกโซพลาสมา
"สาเหตุที่คุณเชื่องช้า อึดอัดกับมนุษย์ แต่คลั่งไคล้แมว
เป็นเพราะปรสิตที่ชื่อท็อกโซพลาสมา"
หมอบอกเขาว่า ถ้ากินยาต้านปรสิตตัวใหม่
ก็จะแก้ปัญหาเหล่านั้นได้ทั้งหมด
พ่อแม่ฉัน ก็ฆ่าตัวตายเหมือนกัน
ตอนฉันแปดขวบ
ทั้งสองคนแขวนคอ อยู่เคียงข้างกัน
พวกเขาให้กำเนิดฉัน แล้วก็ทิ้งฉันไว้
แล้วจะให้เกิดมาทำไม
เหมือนกันเลยเนอะ
ถ้าสั่งอาหารชุดนี้ตอนนี้ จะได้ร่วมกิจกรรมบัตรขูดชิงโชคค่ะ
อาจถูกรางวัลได้ตั๋วไปแฟนตาซีแลนด์ ก็ได้นะคะ คุณลูกค้าสนใจไหมคะ
เอาไหม
- เอาชุดนั้นครับ - ค่ะ รับทราบค่ะ
ครีมโซดา กับดับเบิลชีสอะไรสักอย่าง
แต๊งกิ้ว
น่าอร่อยจัง
ไม่ไหวจริงๆ แหละ พวกอาหาร ที่มองไม่ออกว่าทำมาจากอะไรนี่น่ะ
ที่จริง ไม่ไหวกับอาหารทุกอย่างเลย
ต้องบำบัดอีกเยอะเลยนะนี่
ถูกรางวัลละ
(ชิงโชคตั๋วสองใบ ไปแฟนตาซีแลนด์ โตเกียว)
ขอร้อง หยุดเถอะ
- อยากลองไหม - ไปกันเถอะ
นี่คือเว็บหลอกเหรอ
อ้อ ได้แล้วเหรอ
ลองเปิดดูสิ
อะไรน่ะ เกมเหรอ
ฉันสร้างเอง
แต่ก็ ไม่ได้ดีเด่อะไรหรอก
เหมือนเธอจะชอบผีเสื้อนั่นก็เลย...
พิลึกชะมัด
แต่เจ้านี่ไม่ใช่ผีเสื้อสักหน่อย
ปรสิตที่ชื่อดิโพลซอยด์ต่างหาก
เป็นหนอนฝาแฝดตัวเล็กๆ น่ะ
ดูเหมือนมีแค่หนึ่ง แต่ที่จริงคือสองตัวติดกัน
อืม
ปรสิตตัวนี้อาศัยอยู่ในปลาคาร์ป
ปลาคาร์ปเหรอ
ทันทีที่มันทำให้ปลาคาร์ป กลายเป็นโฮสต์ได้สำเร็จ
มันจะกำจัดลูกตาปลาภายใน 24 ชั่วโมง
ทำไม
เพราะความรักทำให้คนตาบอด (ปลาคาร์ปออกเสียงเหมือนความรัก)
ก็จริง
พวกมันมีสองเพศในตัว แต่เติบโตเป็นตัวเต็มวัยเองไม่ได้
จึงต้องรวมร่างกับอีกตัว ที่เจอตอนยังเป็นตัวอ่อน
แบบนี้ไงล่ะ
กลายเป็นรูปร่างแบบผีเสื้อ
เหมือนกับนกฮิโยคุ
นกฮิโยคุเหรอ
นกในตำนานน่ะ
ทั้งตัวผู้และตัวเมีย มีตากับปีกแค่ตัวละหนึ่งข้าง
ถ้าไม่จับคู่กันก็จะบินไม่ได้
รวมร่างกัน กลายเป็นตัวเต็มวัย และวางไข่
จากนั้นก็ไม่แยกห่างกันจนกว่าจะตาย
ถ้าโดนดึงแยกจากกันก็จะตาย
ชีวิตอย่างกับละคร
ระวังๆ
ฝีมือฉันเป็นไง
ก็เรียนรู้ได้เร็วดี
ตอบแทนเรื่องเกม
เอ๊ะ แต่ว่า...
เอาไปเถอะ
ฉันมีดิโพลซอยด์นี่แล้ว
ขอบคุณนะ
บางที ฉันคงจะอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต
แต่งงานไม่ได้ มีลูกก็ไม่ได้
ถ้าเกิดจุดประสงค์ของสิ่งมีชีวิต คือการส่งต่อยีน
ทำไมฉันถึงได้เกิดขึ้นมากัน
ก็ช่างหัวมันสิ ใครสนกัน
เลิกพูดอะไรน่าเศร้าได้แล้ว
ยินดีต้อนรับกลับ
ตามีเรื่องอยากคุยกับหลานหน่อย
ฮิจิริ ถึงเวลาแล้ว
มาเริ่มการรักษากันเถอะ
ขอโทษนะที่ปล่อยให้รอตั้งนาน
ตาทำวิจัยและคิดหาวิธีมากมาย เพื่อรักษาหลาน
แต่มันก็ไม่ดีพอ
ในที่สุดตอนนี้...
ก็มีวิธีช่วยหลานแล้ว
เข้าใจแล้ว
อีกแค่ก้าวเดียวแล้วนะ
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน อย่าดึงเขามาเกี่ยวด้วยนะ
ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
ขอร้อง
นั่นไม่ใช่ความคิดของหลาน
มันควบคุมหลาน และสั่งให้พูดแบบนั้น
ไม่ใช่ นี่เป็นความรู้สึกของหนู
ไม่ใช่
นี่แหละ คือสิ่งที่หนอนทำ
มันจะเข้าควบคุมจิตใจมนุษย์ สั่งให้ทำสิ่งที่เป็นประโยชน์กับมัน
แม่ของหลานก็พูดแบบเดียวกัน
พูดว่า "นี่เป็นความรู้สึกของหนู"
จากนั้น เพราะปฏิเสธการรักษาจึงได้...
หลานรู้อยู่แล้ว
แม่ของหลาน โดนหนอนฆ่าตาย
หลานก็รู้สึกถึงมันแล้วไม่ใช่เหรอ
หลานกลายเป็นคนใจร้อน และเริ่มสูญเสียความเป็นตัวเองไป
หลานสู้หนอนไม่ได้หรอก
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนั้น ก็มีแต่ต้องตายเท่านั้น
อย่ามาแตะหนู
นี่คือสิ่งที่ทำกับแม่สินะ
ฆาตกร
ฮิจิริ
ใจเย็นก่อน ไปนั่งซะ
การรักษาจะเริ่มพรุ่งนี้
คืนนี้ ไปทำใจให้สงบก่อนเถอะ
(ปรสิต)
ขอโทษ
ฉัน...
สักวันฉันจะต้องฆ่านายแน่
นี่ เธอจะไปไหน
พรุ่งนี้จะเริ่มการรักษาแล้ว
รักษาอะไร
ซานากิ
หมายความว่าไงครับ
ข้างในหัวเธอ มีปรสิตอาศัยอยู่
และเจ้าตัวนั้น นายก็มีเหมือนกัน
อยู่ในหัวนายไงเล่า
เฮ้ยๆ อย่ามาล้อเล่นนะเว้ย
ถ้าหากได้รับหนอนเข้าไป ก็จะปรับตัวเข้ากับสังคมไม่ได้
โรคเก็บตัว โรคแพนิค กลัวการถูกจ้องมอง กลัวเชื้อโรค
คาดว่า 70 เปอร์เซ็นต์ ของคนที่เข้ากับสังคมไม่ได้
น่าจะติดเชื้อหนอน
ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจหรอก
ร่างกายมนุษย์มีแบคทีเรียอยู่ เป็นร้อยล้านล้านตัว นี่เรื่องปกติ
ถ้าไม่มีแบคทีเรีย คนก็มีชีวิตอยู่ไม่ได้
เรื่องยุ่งยากก็คือ หนอนจะเข้าควบคุมโฮสต์
ค่อยๆ ช้าๆ ทีละเล็กทีละน้อย ราวกับจะทรมานโฮสต์
เข้าควบคุมเหรอ
ตอนนี้ นายคิดว่า ตัวเองชอบเด็กคนนั้นสินะ
หนอนนั่นสั่งการสมองของโฮสต์ ให้เข้าใกล้โฮสต์อีกคน
แต่โฮสต์ไม่รู้เรื่องหนอนนั่น
จึงคิดไปว่าเป็นการทำ ตามความต้องการของตัวเอง
คิดว่าพวกเราคือคู่แท้ที่สวรรค์สร้าง คนที่เกิดมาเพื่อกันและกัน
ฉันได้ฟังเรื่องหนอนแล้ว
เหตุผลที่อิซูมิซัง ให้พวกเราอยู่ใกล้กัน
ก็เพื่อทำให้หนอนของพวกเราเติบโต
เพราะพวกเขากำจัดมันไปไม่ได้ จนกว่ามันจะตัวโตมากพอ
ยิ่งพวกมันโตขึ้นมากเท่าไร
ความกังวลของคนอย่างพวกเรา ก็จะลดน้อยลง
ฉันนึกว่าการได้เจอเธอ
ช่วยรักษาโรคกลัวเชื้อโรคของฉัน
แต่ดูท่าทั้งหมดจะเป็นเพราะหนอนสินะ
ถ้าโฮสต์สัมผัสกันผ่านการจูบ หรือมีเซ็กซ์ หนอนก็จะผสมพันธุ์ด้วย
และวางไข่ไว้ข้างในตัวโฮสต์
จากนั้น หนอนก็จะกัดกินโฮสต์
ทำให้สมองไม่ปกติ
และจบลงที่การฆ่าตัวตาย
ฉันว่าเป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว
ถ้ารักษาเสร็จแล้ว
ฉันจะมาหาเธออีก
รักษาตัวกันเถอะ
แล้วมาทำเรื่องธรรมดาด้วยกันอีก
มีคนรักแมวอยู่คนหนึ่ง
เขาได้รับแจ้งว่า ตัวเองติดเชื้อท็อกโซพลาสมา
หมอบอกเขาว่า ถ้ากินยาต้านปรสิตตัวใหม่
ก็จะแก้ปัญหาเหล่านั้นได้ทั้งหมด
และนี่คือคำถามค่ะ
ครั้งนี้เขาทำ เพื่อรักษาโรคเกลียดชังมนุษย์
นั่นจะส่งผลไปถึงความรัก ที่เขามีให้แมวด้วยไหม
ทิ้งชีวิตที่อยู่กับแมวเอาป่านนี้ และกลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคมมนุษย์
สำหรับเขา นั่นจะเป็น สิ่งที่เรียกว่าความสุขได้จริงๆ เหรอ
ครับ
ฮิจิริ อยู่ที่นั่นหรือเปล่า
เอ๊ะ
โฮสต์หนอนคนแรกที่ผู้อำนวยการเจอ ก็คือลูกสาวของตัวเอง
แม่ของฮิจิริไงล่ะ
ผู้อำนวยการพยายามกำจัดหนอนออก แต่เธอปฏิเสธ
เธอพูดว่าจะหายไป
หายไปเหรอ
ครั้งแรกที่เจอเธอ
คือตอนที่เธอคลอดฮิจิริออกมา
เธอทรมานกับการเจ็บปวดทางใจ ที่รุนแรงมาโดยตลอด
แต่อาการก็ค่อยๆ ดีขึ้น
เพราะว่าตกหลุมรัก
แต่ว่านั่นน่ะ...
เป็นสิ่งที่หนอนชักนำมา ก็แค่ความรักจอมปลอม
ถ้าเธอรับการรักษา ก็จะสูญเสียความรักไป
แต่ถ้าไม่รักษาก็จะถูกหนอนฆ่า
เธอเลือกความตาย
เด็กคนนั้น กำลังจะเดินตามรอยแม่ของตัวเอง
เป็นเรื่องเมื่อ 15 ปีก่อนน่ะ
เธอจะไปไหน
ฉันจะไปด้วย
นี่เป็นที่ที่แม่ฉันตายน่ะ
ซานากิ
ไปรักษาด้วยกันเถอะนะ
ถึงจะรักษาแล้ว ฉันก็ยังเป็นฉัน ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอก
โดนหนอนควบคุมนี่ บัดซบที่สุดเลยนะ มันบ้าอะไรวะนั่น
ชีวิตที่ถูกใครคนอื่น ควบคุมไว้แบบนั้น
เป็นชีวิตที่เหมือนของปลอมเลย
ของปลอมแล้วมันแย่ตรงไหน
ความรู้สึกนี้ที่ฉันมีอยู่
ถึงมันจะหายไปก็ช่างเหรอ
อย่างนั้นเหรอ
เฮ้ย
ซานากิ เดี๋ยวก่อน ซานากิ
แล้วไอ้นี่มันอะไรล่ะ
สิ่งที่อยู่ตรงนี้น่ะ
หนอนมันอยู่บนนี้ไม่ใช่เหรอ
แล้วสิ่งที่อยู่ตรงนี้มันคืออะไร
ฉันไม่เคยรักใครได้มาก่อน
แต่ว่า พอได้เจอนาย
ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกตกหลุมรัก
รู้สึกว่าฉันรักนาย
รู้สึกว่าอยากเจอกัน
ตอนที่มือเราสัมผัสกัน
หรือแม้แต่ตอนที่ชนกัน
ก็รู้สึกว่าดีจังนะ
นายมอบหัวใจให้ฉัน
ถ้าต้องเสียหัวใจไปละก็ ฉันขอเลือกตายดีกว่า
แต่ว่า...
แต่ว่านะ
เรื่องที่ฉันต้องถูกลบออกไป จากใจของนายเท่านั้นที่ยอมไม่ได้
เข้าใจแล้ว
ถ้าซานากิรู้สึกแบบนั้น...
ถ้าหากเลือกที่จะตายมากกว่า...
ไม่เอา ฉันไม่อยากให้นายตาย
เธอ...
มอบชีวิตให้ฉัน
ขอบคุณนะ
ไม่เอานะ
ไม่เป็นไร
เพราะพวกเราเป็นดิโพลซอยด์นี่นา
การผ่าตัดเสร็จสิ้นแล้วครับ
สำเร็จลงด้วยดีครับ
ข้างในตัวคุณ ไม่มีหนอนอยู่แล้วครับ
โอ้ อย่าเพิ่งฝืนขยับครับ
ยาสลบยังไม่หมดฤทธิ์ครับ
ทำไมถึงได้...
ผมไม่ได้อยากผ่าตัด
ซานากิก็ไม่ต้องการเหมือนกัน
หนอนที่อยู่ในตัวเธอ ก็ถูกนำออกไปแล้วเช่นกันครับ
เธอยอมรับการรักษาครับ
โลกจอมปลอมที่ดำเนินมา 27 ปี
จบลงง่ายๆ แบบนี้เลย
(เค โคซากะ)
โรคกลัวเชื้อโรคที่ทรมานผม มาทั้งชีวิตหายไปราวกับเรื่องโกหก
ชีวิตธรรมดาได้เริ่มขึ้น
โคซากะคุง ช่วยได้มากจริงๆ นะ
- นายนี่เก่งจริงๆ - ครับ
- สุดยอดเลย - ไม่หรอกครับ
หวังว่าเราจะดีพอสำหรับนายนะ
หลังจากนี้ ก็ฝากด้วยนะ
ครับ
ขอบคุณที่เหนื่อยนะ งานเธอสุดยอดเลยนะ
อนาคตของบริษัทนี้ ขึ้นอยู่กับเธอแล้วนะ
ไม่หรอกครับ
มีแอปอื่นที่ทำเองอยู่อีกไหม
เอ่อ แอปสนทนากับเอไอครับ
มันมีความสามารถในการเรียนรู้สูง และตอบกลับด้วยความเห็นด้านบวก
โดยปกติ เป็นแอปคลายเครียด ที่คุณฝึกได้ครับ
เอ๋
แล้วก็ ผมสร้างเกมง่ายๆ สำหรับคริสต์มาสด้วยครับ
สุดยอดเลย ขอฝากอนาคตไว้ที่เธอเลย
กินสิๆ
ขอบคุณครับ
ขอโทษนะครับ
ครับ
ไม่เจอกันนานนะ
ดูสบายดีนะ
อิซูมิซังเหรอ
ฮิจิริ อยู่ที่นั่นหรือเปล่า
เอ๊ะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
เมื่อสามวันก่อนน่ะ
เธอไปโรงเรียนแล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย
ตำรวจก็ไม่ได้เรื่องอะไรเลย
นึกว่าเธออาจจะส่งเมลหานายบ้าง
แต่เหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นสินะ
หลังรับการรักษา ก็ดีขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอครับ
ก็คิดว่าแบบนั้นน่ะนะ
นายล่ะ สบายดีหรือเปล่า
สวัสดี
แล้วก็ ยินดีด้วย ที่ได้ออกจากโรงพยาบาล
ก็เหมือนกับนาย
ข้างในตัวฉัน ไม่มีหนอนอยู่แล้ว
ถึงจะยังไม่ชัดเจนก็เถอะ
แต่ฉันคิดว่าสิ่งต่างๆ กำลังเริ่มเปลี่ยนไปทีละนิด
เรามีชีวิตอยู่ได้แค่ครั้งเดียว ฉันจึงตัดสินใจเขียนจดหมายถึงนาย
ก่อนที่ฉันจะหายไป
ตอนนี้นายกำลังอยู่ในห้องนั้น ที่มีแต่กลิ่นยาฆ่าเชื้อหรือเปล่า
ในห้องของเรา
ฉันอยู่ที่นั่นกับนาย เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนแท้ๆ
แต่กลับรู้สึกเหมือน เป็นอดีตที่ผ่านมายาวนานเลย
แต่ว่า...
ความรู้สึกนี้ที่อยู่ในใจฉัน
ถ้าการรักษาเสร็จสิ้นแล้ว
มันจะหายไปหมดเลยไหมนะ
แม้แต่ตอนที่เขียนจดหมายนี้
ความทรงจำที่มีร่วมกับนาย
และความรู้สึกที่มีต่อนาย ก็ค่อยๆ หายไป
อยากจะจับมันไว้ แต่ก็จับไว้ไม่ได้
เคยรู้สึกรุนแรงมากขนาดนั้นแท้ๆ
เพราะเป็นแค่ภาพลวงตาเหรอ
หรือเป็นเพราะเวลากันนะ
หลังจากนี้ ฉันจะไม่กลัวสายตาของผู้คน
และสั่งแฮมเบอร์เกอร์ได้ด้วยตัวเอง
นายก็จะขึ้นรถไฟได้โดยไม่สวมถุงมือ
เราจะได้มีชีวิตปกติ แบบที่วาดฝันไว้กันแล้วนะ
แม้ว่าจะได้เจอกันอีก เราก็กลายเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว
ขอบคุณนะ
ลาก่อน
ถ้าฆ่าหนอนไปแล้ว ทุกอย่างก็จะจบลงไม่ใช่เหรอ
แล้วทำไมตอนนี้ ผมถึงรู้สึกสิ้นหวังล่ะ
สุดท้ายแล้ว ผมก็เหลือบั๊กไว้แบบนั้น
และปล่อยไวรัสนั่นออกสู่โลก
ไวรัสที่ไม่สมบูรณ์ เหมือนกับผม
(โคซากะ)
ได้เรื่องฮิจิริบ้างไหม
ไม่เลยครับ
อย่างนั้นเหรอ
ผู้อำนวยการครับ
ช่วยดูนี่หน่อยครับ
ไข่เหรอ
พบอยู่ในเนื้อเยื่อของโคซากะครับ
อะไรนะ
หนอนถูกกำจัดแล้ว แต่มันวางไข่ไว้ก่อนครับ
คาดว่าในตัวฮิจิริซังเอง
ก็น่าจะมีไข่เหมือนกันครับ
อยากพูดอะไรกันแน่
ตอนที่มายะซังตาย
คุณไม่ได้เอาหนอนในตัวผมออก
ผมคือหนูทดลอง
ถ้าหนอนสูญเสียคู่ไป ก่อนที่จะได้ผสมพันธุ์
ตัวที่เหลืออยู่จะเป็นยังไง
มันจะตกหลุมรักหนอนตัวอื่น หรือว่าจะตายไป
ผลลัพธ์คือไม่ใช่ทั้งสอง
หนอนยังคงมีชีวิตอยู่ในตัวผม
แม้จะผ่านมา 15 ปีแล้ว ผม...
ก็ยังรักเธออยู่
มนุษย์กับหนอน อยู่ร่วมกันได้
อีกไม่นานก็จะหนึ่งทุ่มแล้วค่ะ
เราขอมอบไฟคริสต์มาสนี้ เป็นของขวัญแด่ทุกท่านค่ะ
ดังนั้น จึงอยากขอให้ทุกท่าน นับถอยหลัง 30 วินาทีพร้อมกันค่ะ
ขอความกรุณาด้วยนะคะ
ถ้าอย่างนั้น เอาละนะคะ
30 29...
เวลาหนึ่งทุ่ม ไวรัสจะถูกเปิดใช้งาน
ตัดการเชื่อมต่อทั้งหมด ของอุปกรณ์ที่ติดไวรัส
23 22...
ไฟจราจรจะปิด
สาธารณูปโภคทั้งหมดในเมือง จะหยุดทำงาน
ทั้งโลกจะตกอยู่ในความโกลาหล
15 14 13 12 11...
จุดจบของโลก ที่ซานากิอยากเห็น
เจ็ด หก
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
ไม่เห็นได้ผลเลย
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย
คิดว่าหลังดูจุดจบของโลกแล้ว จะไปตายแท้ๆ
นายทำพังหมดเลย
ขอโทษนะ
เฮ้อ ทุกคนดูมีความสุขชะมัด น่ารำคาญจริง
ยังไงก็ไม่ชินจริงๆ นะ ที่แบบนี้น่ะ
อืม ไม่เหมาะกับนายเลย
ใส่ยีนส์แล้ว ดูไม่เข้ากันเลยนะ
อะไรนะ หนวกหูน่า
ว่าแต่เราทำอะไรอยู่น่ะ
ฉันเหนื่อยแล้วนะ
เมอร์รีคริสต์มาส
ธรรมดาจังนะ
เมอร์รีคริสต์มาส
(เกิดข้อผิดพลาด)
แม้ว่าพรุ่งนี้ โลกใบนี้จะมาถึงจุดจบก็ตาม...
แม้ว่าฉันจะหายไปจากโลกนี้ก็ตาม
ฉันก็จะไม่ลืม...
เรื่องของนาย
แม้ว่าท้องฟ้าจะกลายเป็นสีแดงฉาน
และเสียงไซเรนดังก้องไปทั่วเมือง...
สิ่งที่ฉันรู้สึกตอนนี้ที่นี่ ความรู้สึกนี้คือทุกอย่าง
การได้พบกับเธอ นั่นคือทุกสิ่ง
ความรู้สึกนี้ จะไม่ให้ใครมาเขียนทับใหม่อีกแล้ว
ดีจริงๆ...
ที่ได้เจอเธอ
คำบรรยายโดย: อรนที ดนัยสวัสดิ์