Ej, śliczny!
Chyba nie jesteś w jej typie!
A ty dokąd?
Żyjesz?
Miło poznać, Pete. Jestem Nico Minoru.
POPRZEDNIO…
Jestem Spider-Manem…
Kiedy zobaczyłam, jak rzuciłeś się innym na ratunek
i w ogóle nie myślałeś o własnym ryzyku,
zobaczyłam bohatera, który uratował mnie wtedy w Midtown.
- Obciążaj, kiedy chcesz! - Dzięki, Petey. Jesteś kochany.
Jeanne? Chyba nie powinnaś tu być.
Chcę ci pomóc dotrzeć do prawdy.
Osborn coś ukrywa.
Firma prężnie się rozwija.
Przymierzamy się do eksploracji kosmosu.
Wyjaśnij mi łaskawie, o czym bredzisz.
Dzięki próbce krwi, którą udało nam się pobrać,
będziemy w stanie odtworzyć wyjątkową strukturę DNA Spider-Mana.
- I to niebawem. - Wspaniale.
Hej, ej!
Widzę go Widzę go
Rzuca swoją sieć
Wreszcie się pojawił w mieście Teraz ani kroku wstecz
Wspinanie
Po ścianie to jest nic
Ma na oku Queens Nie zwiewa, gdy się trzeba bić
Akrobata nasz
Nie wiem, skąd ma czas Zwalcza zło
Gna do pomocy We dnie i w nocy
Pajęczy zmysł W sieci zapleciona myśl
Rzuca swoją nić A każdy wróg się w nią złapie dziś
Idzie na sam szczyt Jak przed nim nikt
Pokona wszystkich złych
A to miasto jest dla niego światem
To nasz wybawca i bohater
Chociaż maskę ma Każdy go tu zna
Może nawet jestem nim ja?
W Nowym Jorku rzucam sieć
Jak chcesz, to się ze mną zabierz i leć
SPIDER-MAN: PRZYJAZNY PAJĄK Z SĄSIEDZTWA
Dzień dobry, uczniowie. Mówi trener Grayfield.
Gratuluję naszym chłopakom świetnego występu
w zeszłotygodniowym meczu.
Nie wygraliśmy, ale trudno. Tak bywa…
Latem będziemy robić nabór na różne pozycje,
w tym na rozgrywającego. Czekamy na nowe twarze.
Błagam, Petey. Gdzie jesteś?
Hej, na pewno zaraz przyjdzie. Daj mu kilka minut.
Nico pisze, że Pearl świruje. Chodzi o jakąś dioramę.
Wiem! Zajmę się tym, jak skończę.
Dobra, ale streszczaj się. Masz mało czasu.
Pracuję nad tym.
Może byś skończył ze spiderowaniem przed szkołą?
Tak na przyszłość.
To nie ja ustalam złodziejom plan dnia.
W drodze!
Dzisiaj wasz wielki dzień.
DZIEŃ PREZENTACJI
Prezentujecie swoje modele.
Wyniki zaważą na ocenach końcowych.
Kto mógłby zacząć?
Ja!
- Nico? - Co?
Zwykle nie mogę cię dobudzić, jak przychodzi twoja kolej.
Dobre. Pewnie wypiłam za dużo kawy,
bo zaraz wystrzelę jak petarda.
Zapraszam właściciela czerwonego sedana.
Zgarnąłem wóz spod dziupli.
Dziękuję, Spider-Manie. Proszę, masz swoje…
- Nie, błagam. - Proszę.
Dzięki! Lecę. Trzymajcie się.
I właśnie na tym
polega… fotosynteza.
Wspaniale. To było… długie.
Dziękuję, a teraz czas na projekt Pearl, Emmy i Petera.
- Proszę pana, nasz model jest… - Zaczekajcie na mnie!
Tutaj.
- Peter, coś ty z tym zrobił? - Co? Śmieszna historia.
Czekamy, zegar tyka.
Utlenianie żelaza to proces prowadzący do powstania brązowej warstwy…
Monety te powstały w czasach panowania dynastii Han,
a przez ponad tysiąc lat…
Dlatego moja babcia do dzisiaj używa tylko żeliwnych patelni.
To było nawet dość ciekawe.
Rdza! A jeśli chcecie wiedzieć więcej, tu jest nasza diorama.
Obserwujcie mnie.
Ludzie, dobra robota.
Ale muszę wam postawić pięć z minusem, bo wasz model jest trochę… felerny.
Pojechałeś po bandzie. Nie rób mi tego więcej, Peter.
Przepraszam, ale… Powiedziałaś do mnie „Peter”.
- Dzięki za pomoc. - Nie ma za co!
Przeżyjesz, że dostałeś piątkę z minusem
za projekt naukowy?
Co robić, oceny to nie wszystko.
ŚREDNIA 5.0
Takie wyniki generuje topowy intelekt tej szkoły.
Jestem w pierwszej klasie,
a już przyznali mi omega cum laude.
Chyba w twojej wyobraźni.
Zazdrościsz mi, bo nie masz się czym chwalić.
PAJĄK MIAŻDŻY ZŁODZIEI
Policja dziękuje Spider-Manowi za interwencję w sprawie kradzieży aut.
Bohater samodzielnie rozbił grupę przestępczą…
- Masz rację, przeciętniak ze mnie. - Hej!
Nie mów tak. Wszyscy jesteśmy wyjątkowi.
To prawda. Inaczej bym was nie zatrudnił.
Podczas stażu wykonaliście wspaniałe projekty dla Oscorpu
i z dumą osobiście nadam im ostateczny kształt.
Naprawdę? Wcześniej pana nie interesowały.
Przeciwnie, trzymałem rękę na pulsie,
ale nie chciałem wywierać na was zbyt dużej presji.
A teraz chodźcie ze mną.
Prezentacja miała być tutaj.
Doktor Wittman przeniósł wszystko do strzeżonego laboratorium.
Oto Projekt Monolit.
Najambitniejsze przedsięwzięcie w historii Oscorpu.
Asha, poznajesz pewnie mapy,
które sporządziłaś w dziale inżynierii kosmicznej.
Tak jest, Jeanne. Twoje kwantowe algorytmy tunelowe
grają tu główną rolę.
Tak jak inżynierskie perełki Amadeusa. To…
Mechaniczna rama zdolna wytworzyć most Einsteina-Rosena.
Tak!
Dawno się domyśliłem, co my tu tak naprawdę robimy, szefie.
Konstrukcje, które pan zlecił, mówiły same za siebie.
To portal, ludzie! Do kosmosu.
A generator magnetyczny Pete'a zapewnia mu zasilanie.
Portal? Pani doktor, wiedziała pani o tym?
Nie, o co tu chodzi, Norman?
Dokonaliśmy niemożliwego.
Wspólnie przekroczyliśmy barierę prędkości światła.
Przełamaliśmy opór materii. Nieograniczone zasoby galaktyki
są dostępne na wyciągnięcie ręki.
A zatem niech rozpoczną się żniwa!
Zawsze wiedziałem, że zmienię świat.
Widzieliśmy już taką technologię na Ziemi, ale nie pochodziła od ludzi.
Wizyta Thora w Nowym Meksyku, inwazja Chitauri w Nowym Jorku
i raporty o niezidentyfikowanym ataku, który zniszczył szkołę w Midtown.
Są istoty, które przemierzają kosmos w mgnieniu oka. Teraz my też tak możemy.
Incydenty te spowodowały zniszczenia na wielką skalę.
Zastanów się dobrze, kogo tu zapraszasz.
Wszystko przemyślałem. Zapraszam siły ewolucji.
Kosmos jest niezmierzoną potęgą i jacyś nędzni Avengersi
nie są w stanie nad nią zapanować.
Idziemy więc naprzód na własną rękę.
Sami przejmiemy moc prosto z gwiazd i staniemy się tak wielcy
jak ci, których kiedyś zwano bogami.
To bez znaczenia. Nie pisaliśmy się na to.
Udział w tym projekcie wywinduje was na sam szczyt.
Wasze dobro leży mi na sercu.
Peter już się o tym przekonał. Prawda?
- Proszę pana, ja… - Wittman, prezentacja.
Wrzuć koordynaty, jakiś spokojny kwadrant.
Już się robi.
KWADRANT DOCELOWY
Nie sprawdziłam dobrze tego rejonu.
Spokojnie, to jedna wielka pustka. Chcemy tylko coś udowodnić.
Czyż to nie wspaniałe?
Patrzcie, ile razem osiągnęliśmy.
Proszę pana. Jeszcze nic nie zrobiłem.
Normanie Osborn, jestem doktor Stephen Strange.
Ten eksperyment musi zostać przerwany.
Otwieracie bramę do kosmosu, a nie rozumiecie,
jakie koszmary kryją się po drugiej stronie.
W imieniu czarodziejów świata kładę temu kres.
Czarodziejów? To jakaś nowa grupa szalonych superludzi,
o których jeszcze nie wiem?
To ty! Ty byłeś wtedy w Midtown.
Raczej w Greenwich Village.
Chwila. Chcesz powiedzieć, że to on za tym wszystkim stoi?
To twoja wina! Ty zniszczyłeś szkołę w Midtown!
Ty jesteś zagrożeniem dla miasta, nie ja!
O czym ty mówisz? Nie było mnie tam.
Świadkowie mówią co innego. A może nie zdajesz sobie sprawy,
jakie straty spowodowałeś?
- To jakiś żart? - To nie żart.
Wy i te wasze supermoce… Unosicie się nad nami z wyższością,
a potem wszyscy muszą po was sprzątać.
We wszystko się wtrącacie, krzywdzicie ludzi,
wprowadzacie chaos, niszczycie dzieciom szkoły!
Masz urojenia. To nie jest jakiś chory film.
Nie biegam po szkołach i nie podkładam bomb.
Obudź się! Prawdziwym zagrożeniem jest ta maszyna!
Nie, ty.
Nikt normalny nie twierdziłby, że jest czarodziejem.
Ochrona, obezwładnić!
Wittman, aktywuj Monolit.
Czas pokazać niedowiarkom, że się mylą!
Proszę pana,
może posłuchajmy tego doktora?
Włączaj!
Nie!
Musicie to wyłączyć!
Coś pięknego.
Gratuluję wszystkim. Spokój i ład. Nie widać żadnych koszmarów.
Co, do diabła…
Właśnie. Szybko, wynoście się stąd!
- Ludzie, tędy! - Ruchy, szybko!
Odsunąć się!
Jakim cudem znowu do tego doszło?
Asha, uważaj!
- Gdzie jest Peter? Gdzie Peter? - Szybko, pani doktor!
Peter, ruszaj się!
Nie, nie, nie.
Wybacz, ale pasażerom na gapę
nie zapewniamy posiłków na tej trasie.
Doktorku, teraz radziłbym uciekać.
Tak, uważam, że to bardzo dobra rada. Dziękuję, Spider-Manie.
Przeleciałeś przez całą galaktykę
i odwalasz taką manianę? Turyści.
Ten kosmita też nie lubi moich żartów.
Nie ma za co.
- Nic się panu nie stało? - Nie taki był plan.
Wierz mi, nie przewidziałem, że do tego dojdzie.
Pan musi stąd uciekać.
Miło, że się przyłączyłeś.
- Jestem Spider-Man. - Strange.
Ciekawe, jak się nazywa nasz oślizgły kolega.
Posiedzisz w Mrocznym Wymiarze,
zanim wymyślę, jak odesłać cię do domu.
Czekaj!
Nauczysz mnie tego?
Jeśli ty nauczysz mnie tego!
Nasze ataki spływają po nim jak po kaczce.
Musimy szybko wysłać go tam, skąd przyleciał!
Mogę spróbować otworzyć tunel,
- ale potrzebuję czasu. - Osłaniam cię.
Ten szmelc ledwo się trzyma.
Trochę się zejdzie, muszę go naprawić!
Nie mamy dużo czasu!
Cokolwiek będzie się działo, skup się i rób swoje.
Co jest?
- Stary, jak ty to… - Co ja powiedziałem?
Jasne. Sorry!
Zrobimy sobie małą wycieczkę.
Łapy przy sobie!
A ty dokąd?
Chwila, gdzie jesteśmy?
LICEUM MIDTOWN Nauka i technologia
Nie powinniśmy tu być.
Chyba nie jesteś w jej typie!
Miałem powiedzieć: „Zmierz się z równym sobie”,
ale z bliska jesteś troszeczkę większy.
Dzięki za pomoc!
Masz jakieś imię?
Jestem Peter Parker. A ty?
Miło poznać, Pete. Jestem Nico Minoru.
Strange! Naprawiłem już bater…
Naprawiłem już baterię.
W samą porę.
Strange, mamy problem.
- Zamiana? - Zamiana.
Chyba cię pogrzało.
Kumam, wpadłeś pozwiedzać, polubiłeś Nowy Jork.
Ale czas wracać do domu.
Orientuj się!
- Strange! - Robi się.
Zaraz zamknę portal.
Długo ich nie utrzymam.
Już prawie.
Jeśli czekasz na dobry moment, to ten jest świetny!
O nie.
- Robisz to często? - Ostatnio coraz częściej.
OSCORP POD OSTRZAŁEM
Oscorp jest w kropce
po nieudanym eksperymencie.
Chociaż rzecznik prasowy firmy powiedział,
że wszystko poszło zgodnie z planem,
pracownicy zaangażowani w ten…
Za duża dawka Oscorpu jak na jeden dzień.
Harry, przepraszam.
Nie szkodzi. Rozumiem.
Wychodzę, mam kilka pilnych spraw.
Jakby co, dzwońcie.
Twój staż chyba się skończył.
Ten, na którym otworzyliśmy portal do kosmitów,
którzy zniszczyli nam szkołę? Tak.
Co teraz będzie z „projektem Spider-Man”?
Dobre pytanie.
Mój tata pewnie chce ci dalej pomagać,
nie wiem tylko, czy ty tego chcesz.
Nie zdziwiłbym się, gdybyś nie chciał.
Sam nie wiem. Ten staż był super.
Mogłem pracować z doktor Connors,
wymyślać fajne rzeczy z Ashą, Jeanne, nawet z Cho.
STAŻYSTA
A pan Osborn pomógł mi stać się bohaterem.
Takim, którego wszyscy znają i kochają. Prawie wszyscy.
Ale te wszystkie tajemnice i kłamstwa…
Nie wiem, czy będę mógł zaufać Oscorpowi. I panu Osbornowi.
Byłoby lepiej, gdyby mój tata dał wam
miejscówkę i wolną rękę.
Bez dorosłych, bez wtrącania się.
Na jego miejscu siedziałbym i patrzył na geniuszy w pracy.
To weź się za to.
Co?
Załóż firmę i zrób to, co powiedziałeś.
Zatrudnij młodych, narwanych geniuszy takich jak Peter i jego mądrale ze stażu.
Daj im narzędzia i niech pracują, nie bojąc się, że ktoś ich wykorzysta.
Nico, świetny pomysł, ale Harry nie może założyć firmy.
- Mogę! - Możesz?
Chyba mogę. Nie, mogę na bank.
Mam dość środków i kontaktów, żeby to ogarnąć.
- Nico, jesteś genialna! - Wiadomo.
Nie chcę cię straszyć, ale chyba masz zadatki
na rekina biznesu.
Zaraz puszczę pawia.
Domyśliłem się, że tu będziesz.
Przeniosłeś się w czasie?
Tak. Nie trzeba być mistrzem magii,
żeby wiedzieć, że to, co się tu wydarzyło, to był błąd.
Można było do niego nie dopuścić.
Na szczęście nikt poważnie nie ucierpiał. Dzisiaj ani wtedy.
To prawda.
Ale los wielu ludzi mógł się zmienić, kiedy razem z tym czymś
przenieśliśmy się tam.
Na przykład mój los.
Byłem tam, kiedy się zjawiłeś.
I tego samego dnia stałem się… sobą.
Wierzę, że to, co ma się wydarzyć, znajdzie sposób, żeby się wydarzyć.
Czasem sensowny, a czasem nie.
A czasem bardzo bolesny.
Ale nie szkodzi, bo taki obrót spraw kieruje nas
na drogę przeznaczenia. Takie jest moje przeznaczenie.
Łebski jesteś jak na swój wiek.
- Mówiłeś, że jak się nazywasz? - Pet…
Spider-Man.
Nieźle wybrnąłeś.
Zaczekaj! Mam pytanie.
Ten naszyjnik zabiera cię w przeszłość,
więc pewnie byłeś już też w przyszłości.
Powiesz mi, czego mam się spodziewać?
Chcę być gotowy na wszystko, co mnie czeka.
Nawet gdybym wiedział, nie mógłbym ci powiedzieć.
Ale mam przeczucie,
że jesteś gotowy.
POLICJA NIE WCHODZIĆ
Co?
Nazywam się Harry Osborn Przyłącz się do fascynującej
Dobra, Harry, wciśniesz „wyślij” i nie będzie odwrotu.
Zrobione.
Witajcie w Wizjonerskiej Ekipie Badawczej.
Hej!
Do kandydata na członka WEB Pozdrawiam, Harry Osborn
Wszystko w porządku? Zwykle jesteś szybsza.
Młody Osborn poszedł w ślady tatusia.
Podobno ma dobre intencje.
Na początku wszyscy mają. Będziesz go miała na oku, Finesse?
Jednego Osborna już dla ciebie szpiegowałam w pewnej firmie.
Co może pójść nie tak?
A mówią, że sarkazm nie jest supermocą.
Tak, mamo. Nazywa się WEB. Wreszcie będę mógł
nadrobić stracony czas.
To będzie nieźle wyglądać w papierach.
Tak. Wiem. Co najmniej licencjat.
Tak. Obiecuję, mamo.
Wrócę za kilka godzin.
Chcę się jeszcze trochę pouczyć.
Też cię kocham.
No proszę. Kogo my tu mamy?
Ile można czekać?
Wybacz, Tombstone. Musieliśmy zgubić gliniarzy.
Spoko.
To co, szefie,
dokąd jedziemy?
Mam parę pomysłów, jak wrócić do gry.
Ale zacznijmy od podstaw.
Sto Dziesiąta musi mieć nową miejscówkę.
Dobrze cię znowu widzieć, mamo.
Idziemy.
Drugie drzwi po prawej.
Nie spodziewałem się ciebie. Jak zwykle wyglądasz pięknie.
- Wszystko dobrze? - Tak. W miarę możliwości.
Rozumiem. Ale nie przyszłaś tu towarzysko,
więc przejdźmy do konkretów.
Powiedz, May,
jak sobie radzi mój syn?
Dobra, Parker. Słyszałeś, co mówił magik.
Cokolwiek się stanie, dasz sobie radę.
- Cześć, Spider-Manie. - Cześć.
A nawet jeśli nie dam, coś wykombinuję.
W końcu
jestem Spider-Man!
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
MARVEL ANIMATION PRZEDSTAWIA…
SPIDER-MAN: PRZYJAZNY PAJĄK Z SĄSIEDZTWA
Napisy: Renata Wojnarowska