MARVEL ZOMBI
Załogo statku,
poddajcie się protokołowi dezynfekcji.
Jakiemu znów protokołowi?
- Oni chcą nas spalić! - Trzymać się!
Mieli nam pomóc, a nie dziurawić jak wiadro!
To jest forma pomocy.
Powstrzymują zarazę przed zajęciem reszty wszechświata.
Demolując wszystko, co opuszcza Ziemię?
Nawet nie chcieli pogadać.
Sytuacja się robi napięta!
- Odpal silniki boczne! - Który guzik jest od bocznych?
Dawaj! Wciskaj!
- Co ty zrobiłeś? - Bo ja wiem?
Pierwszy raz jestem w kosmosie!
Jednostka zdezynfekowana.
Boże!
No, imponujące. Ratujesz całą załogę.
- Dolecisz tak aż do Ziemi? - Zakładasz, że umiem latać?
Robi się trochę ciepło.
- Kamala, pękamy. - Wiem. Też to widzę.
- Pękamy jeszcze bardziej! - Wiem!
- Dalej pękamy. - Nie gadaj, staram się skupić!
Ciekawe, czy to się liczy jako śmierć na polu walki.
Co jest grane?
Co?
Wszystko dobrze.
Jesteście dziwni, ale i tak was polubiłem.
- Kolejni ocaleli. - Solidna grupa bohaterów.
- Ładny kostium! - Różnorodnie.
Lądowanie, z którego wychodzisz cało, jest okej.
Możesz chodzić, co nie?
Spiderman! Nie wierzę… To ty nas uratowałeś?
Nie wiedziałam, że masz moce magiczne.
Choć mnie to nie dziwi. Jestem mega fanką!
- Siema! - Latający łeb!
Czekaj… Ty jesteś…
Jesteś Scott Lang. Jako głowa.
- To dziwne, ale można przywyknąć. - Powiedzmy.
Większość przywykła.
- Ale nie wszyscy. - Prawda.
Gdzie my jesteśmy?
- W Kamar Taj. - Dobra, czyli gdzie?
Nie brzmi to znajomo.
Powiemy wam wszystko, co musicie wiedzieć.
Za mną.
Z doświadczenia powiem wam jedno: kiedy minotaur mówi,
słuchacie.
Niech będzie.
Cały na biało?
Odważnie jak na zombi apokalipsę.
Mogliśmy tylko patrzeć, kiedy zaraza pożerała planetę.
Król T’Challa poświęcił się, by pokonać Thanosa
i zniszczyć Kamienie Nieskończoności.
Ocalił w ten sposób rzeczywistość, jaką znamy.
Kamienie obróciły się w pył.
Wściekły huragan Nieskończoności przetoczył się przez planetę.
Pochłaniał wszystko, co stanęło na jego drodze.
Trzeba to było jakoś opanować.
Potrzebny był ktoś, kto mógł przejąć Energię Nieskończoności,
zgromadzić ją w sobie
i utrzymać.
Potrzebowaliśmy
Hulka.
- Czekajcie, to Bruce żyje? - Bruce Banner to był wielki bohater.
Jak to „był”?
Nie jest już ani Bruce'em Bannerem, ani Hulkiem.
Jest jak naczynie.
Zakotwiczony w materii.
Utrzymuje energię mogącą niszczyć lub budować światy.
Chroni przy tym nas.
Dochodzimy do momentu, w którym tłumaczycie naszą rolę.
Zapewne spotkaliście Królową Umarłych?
Udało jej się zgromadzić armię na tyle potężną, by pokonać Bannera
i przejąć tę energię dla siebie.
Czeka nas bitwa ostateczna.
Nadszedł czas starcia.
Prosimy, byście ruszyli z nami,
by walczyć o losy planety.
Wiem, że to nie byle prośba.
I tak wiele przeszliście, więc przemyślcie odpowiedź.
Dziewiczy rejs okrętu USS Uhura, jedziemy!
Proszę załączyć napęd.
Ty też się boisz?
To nie strach.
To jest coś innego.
To znaczy?
Poprosiłam, żebyście mi pomogli,
kładąc wszystko na szali dla jednego słabego tropu.
I trop był fałszywy.
Wszystko na nic.
Wanda mówiła, że mnie potrzebuje.
Może chce, żebym trafiła do Paryża?
Możliwe. Tego nie wiemy.
Jedyne, co pewne, to nadzieja.
Przypomnij sobie Thora, który zapijał porażkę
z pustką w oczach.
A on tak naprawdę czekał na okazję do ostatniej walki.
I ty mu to umożliwiłaś.
Wszystkim nam dałaś szansę.
I jestem ci za to wdzięczny.
Dopóki jest nadzieja,
- to idę za tobą. - Na pewno?
Prędzej czy później musimy wygrać, nie?
Zresztą… Thor, zdaje się, mianował cię Avengerką.
Ale uścisk!
- Dziękuję. - No dobra, szefowo.
Działamy! Nasiedzieliśmy się.
Pora ratować świat.
- Młoda znalazła swoją iskrę? - Tak.
Tak się zasiedziałam na tej planecie, że przyszło mi o nią walczyć.
A co na ten temat ma do dodania Khonshu?
Że to walka, którą warto stoczyć.
Ostatnia szansa, by uratować świat? No jasne!
Czyli ustalone. Wchodzimy w to.
Ogromne brzemię, prawda?
Utrzymać takie pokłady energii.
Mogę zakończyć twoje cierpienie.
Będzie, co ma być.
Kamalo, cieszę się, że się zjawiłaś.
Co by się nie działo, nie wolno dać wiedźmie dotknąć Bannera!
Naprzód!
Uwaga, bo lecę!
Tak! O to chodzi!
Uwaga, po twojej lewej!
Czaruj, czy co tam…
Robaki! Robaki zombi.
No i czemu się bijesz?
Odwal się!
Tak!
Val!
Za tobą!
Kamala.
Kamalo, pomóż mi.
Pomóż. Próbuję was wszystkich ocalić.
Nie widzisz tego?
Nie pomogę ci.
Nie chcesz nas ocalić.
Ty nas zabijasz.
Kamalo, jeżeli mi przeszkodzisz,
cały wysiłek pójdzie na marne.
Poświęcenia twoich przyjaciół, ich śmierć,
- stracą znaczenie. - Nie.
Jeżeli mi przeszkodzisz,
- okaże się, że Kate i Riri… - Przestań!
…zginęły niepotrzebnie.
Nie wymawiaj ich imion!
Nie chcesz ujrzeć właściwej drogi.
Skoro ja cię nie mogę przekonać, może przyjaciele zdołają.
Nie. Nie!
Hope? Hope!
Nie. Nie!
Nie! Banner!
Już czas.
Nie.
Nie! Banner!
Nie!
Oto i jesteś.
Przewidziałam to.
To spotkanie było nam pisane. Zakończymy to wspólnie.
- Jestem znacznie silniejsza od ciebie. - Nie.
Lecz nie na tak silna, by móc nas ocalić.
Ocalić… Potrzebuję cię.
Potrzebuję…
Nie walcz. Pomóż.
Nie. Nie pomogę ci!
Jeśli to zrobię, to zdradzę przyjaciół i tych, którzy cierpieli.
- I zginęli! - Nie! Wszystko możemy cofnąć.
Pomóż mi, a powrócą do świata żywych.
Nie. Kłamiesz!
Kamalo, rozejrzyj się.
Wszędzie cierpienie.
Cierpienie.
Ocal ich!
Ocal!
Chwyć moją dłoń.
Moją dłoń.
Będzie jak dawniej.
Wystarczy, że chwycisz dłoń.
Jeszcze możesz ocalić świat. Tak jak tego chciałaś.
Przepraszam.
To wszystko nie mogło być po nic.
Niech więc świat odrodzi się na nowo.
Kamala?
Wstawaj i chodź na dół!
Dziewczyny są.
- Czekaja na ciebie. Słyszysz? - Dziewczyny?
- Kamala Khan! Ile można czekać? - Dziewczyny!
Pewnie jeszcze w łóżku leżysz.
- Hej. - Cześć.
Kate, Riri! Jak ja się za wami stęskniłam.
Fajnie… My za tobą też trochę.
I już nigdy nie wypuszczę was z objęć.
Będziesz musiała, jeśli mamy iść na bobę.
Tak, idziemy!
Serio, pięć lat nie piłam bubble tea.
Byłyśmy tu dosłownie wczoraj.
Jak ja kocham Jersey.
I kocham was.
Wiemy, powtarzasz to dziś dziesiąty raz.
A poszukamy jakiegoś żarciobusa? Od wieków nie jadłam czegoś takiego.
To jest doskonały pomysł.
Okej… I jeszcze chcę pojechać kolejką.
Ale żeby było pełno ludzi. Tylko takich normalnych,
niemartwych. Zwykłych. I żeby byli blisko.
Chcę móc poczuć ich zapach i nie rzygnąć.
Coś cię opętało?
Wszystko w końcu jest jak trzeba.
Rozejrzyjcie się. Doceńcie to.
Są kumpele, jest wiaterek.
Jest szalenie, mega przystojny koleś.
No, niczego sobie.
Coś w sobie ma.
Taa…
Co jest…
Kamala!
Kamala, słyszysz mnie?
Słyszysz, co mówię?
Kamala, zhakowałam syg…
Nie wierz w to, co…
To wszystko to ściema.
Kamala, to nie jest naprawdę.
Kamala?
Wszystko dobrze?
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
Napisy: Tomasz Robaczewski