(พอลลี่ บรินเดิล)
(งานเปิดบ้านของพอลลี่)
(4 ห้องนอน 4 ห้องน้ำ 3,301 ตร.ฟุต ถนนกาแล็กซี นิวพอร์ตบีช)
(ราคา 7,495,000 ดอลลาร์)
(ค่านายหน้า 224,850 ดอลลาร์)
- สวัสดี - หวัดดี
- สวัสดี - ขอต้อนรับสู่กาแล็กซี
- สวัสดี - ยินดีต้อนรับ เป็นไงบ้าง
- สบายดี เป็นไงบ้าง - ฉันสบายดี
เข้ามาเลย ดูสิ
เราเพิ่งประกาศขาย
สวยมาก ทุกอย่างมันเหลือเชื่อมากเลย
ขอใบอนุญาตให้ได้ คุณจะขายบ้านพวกนี้ได้
ก่อนคุณจะรู้ตัวซะอีก
- ต้องมีสักวัน - ใช่
เครื่องบิน…
เรื่องนั้นฉันรู้
แต่นี่อยู่ในพื้นที่ ฉะนั้นทุกคนที่ดูบ้านนี้ รู้ว่ามันอยู่ในเส้นทางบิน
ที่จริงฉันไม่สนเสียงเครื่องบินหรอก ฉันไม่ค่อยเจอความเงียบบ่อยนัก
ใช่ ฉันก็เหมือนกัน
ฉันจะพูดเสียงดังๆ พวกเขาจะได้ไม่ได้ยินเสียงเครื่องบิน
ตรงนี้มีวิวสวยน่าทึ่งของแบ็คเบย์
คุณเห็นสัตว์ป่ามากมายในระดับสายตา มีนกอินทรีและสัตว์อื่นๆ
มีจระเข้อยู่ในนั้นไหม
นั่นเป็นคำถามโง่ๆ หรือเปล่า
ฉันไม่คิดว่ามีคำถามโง่ๆ หรอกนะ
- ขอบคุณที่พูดแบบนั้น - แต่นั่นคือน้ำทะเล
ฟังนะ ฉันรู้ดีว่าบึงเป็นยังไง
คุณเดินออกไปนอกประตูหลังบ้าน นั่นคือสิ่งที่คุณมีอยู่ทางใต้
มันดูเหมือนสิ่งที่คุณต้องระวัง
เวลาอยู่ในป่า ตกปลาเทราต์ในน้ำลึกถึงเข่า
มันดูเป็นบึง มันไม่ใช่สีฟ้า ไม่ใช่ทะเลสาบ
- เป็นไงบ้าง - ที่นี่น่าทึ่งมากเลย
ขอบคุณค่ะ ฉันตื่นเต้นสุดๆ คุณพาผู้ซื้อมาให้ฉันหรือเปล่า
- ยังครับ แต่คุณขายได้แน่ - ฉันรู้ค่ะ
เสียงเพราะดีนะ
มันทำให้ทุกอย่างมีชีวิตชีวาขึ้น
พูดอีกทีซิ ขอโทษนะ ไม่ได้ยิน
ไม่มีทางที่บ้านหลังนี้ จะมีมูลค่าเจ็ดล้านห้าแสนดอลลาร์
- ไง เพื่อน - ที่นี่น่าทึ่งจริงๆ
- หวัดดีค่ะ - ใช่เลย
ใช่ เสียงดังมาก
- ถ้าไม่มีเสียงเครื่องบิน มันน่าทึ่งสุดๆ - เสียงเครื่องบินเหรอ
ตลกอีกแล้ว
นั่นทำให้มูลค่าบ้านลดลงไหม
ปฏิเสธไม่ได้ว่านั่นเป็นผลเสียมาก เวลาคนมาเดินดูบ้าน
ฉันหูชาไปหมดแล้ว
พ่อคนเก่ง
- อ๋อ แม่คนเก่งน่ะ - ไม่นะ
- แม่คนเก่ง - นั่นไง
เตือนความจำหน่อยนะ สี่เปอร์เซ็นต์ถ้าคุณพาผู้ซื้อมา
- สี่เปอร์เซ็นต์ - สี่เปอร์เซ็นต์
- จะโทรหาผู้ซื้อของฉันทุกคนเลย - ค่ะ
มีเสียงเครื่องบินดังแบบนั้น เธอควรเสนอสี่เปอร์เซ็นต์
เพื่อสี่เปอร์เซ็นต์ ผมจะทำเสียงนั่น ให้เป็นเสียงคลื่นในทะเล แบบว่า… พระเจ้า
- ห้องน้ำใหญ่นั่น… - มันสวยมาก
หินอ่อน ห้องน้ำฝักบัว อ่างอาบน้ำ…
- เราชอบอ่างอาบน้ำ - ค่ะ
ไปกันเลย
- คุณไม่ใส่ถุงเท้าเวลาใส่รองเท้าเหรอ - ถุงเท้าสั้นน่ะ
- ถุงเท้าสั้น - ถุงเท้าสั้น ใช่
พระเจ้าช่วย ฉันปิดการขายที่โอเชียนได้
จีโอ เราได้ลงบันทึกบ้านที่โอเชียน
"ลงบันทึก" คือมันถูกลงบันทึกในเมือง ว่าการขายเกิดขึ้นแล้ว
นั่นคือตอนที่คุณรู้ว่า มันเป็นทางการ 100 เปอร์เซ็นต์
- อะไรนะ - ใช่แล้ว
- ชอบมาก ต้องงี้สิ - ไม่จริง
คุณจะทำให้ผมร้องไห้ ให้ตายสิ แต่ผมไม่ร้อง
- พระเจ้า ฉันจะร้องไห้ - คุณจะทำให้ฉันร้องไห้
- ก็แค่ว่า ฉันทำสำเร็จ ฉันทำได้ - ไม่ คุณทำสำเร็จ
ค่านายหน้าครั้งนี้ สำคัญมากสำหรับฉันในหลายๆ แง่
มันเป็นการซื้อขายครั้งใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยทำ
การหย่าของฉันกินเวลาสี่ปี มันแพงมาก
และการปิดการขายบ้านนี้ หมายถึงฉันปิดบทนั้นได้ซะที
และฉันจะเริ่มต้นบทใหม่วันนี้
มันยากมากสำหรับฉันที่จะ…
พูดออกมาดังๆ ว่าฉันภูมิใจในตัวเอง
แต่ฉันภูมิใจจริงๆ
ฉันพึ่งพาตัวเองได้ และทำงานของฉันได้ดี
และฉันไม่ต้องเสียสละจิตวิญญาณของตัวเองเลย
- ดื่มแด่พอลลี่ที่ทำมันได้สำเร็จ - ดื่มเลย
ใช่
- ขอบคุณค่ะ จิโอ ที่พาคนซื้อมาซื้อบ้านนี้ - ครับ
เธอคือแรงบันดาลใจของฉัน จริงๆ นะ
ทำงานนี้ไม่ถึงสองปี เธอก็ประสบความสำเร็จ
ฉันอยากทำอย่างนั้นได้บ้าง
ฉันอยากขายบ้านสองหลัง ที่ราคาเกินห้าล้านได้ในปีแรก
ฉันว่าทำได้นะ
ดื่มให้พอลลี่ ทุกคน
- ใช่ จริงๆ นะ ใช่ - มื้อค่ำด้วย
รู้สึกดีมากที่ได้ฉลองช่วงเวลาสำคัญเหล่านี้
โดยเฉพาะตอนที่เรามีช่วงเวลาแย่ๆ ในออฟฟิศเมื่อเร็วๆ นี้
- วันนั้นเกิดอะไรขึ้น - ไม่
ผู้ชายคนนึงที่ครอบครัวของเขาถูกคุกคาม
ด้วยคำโกหกแล้วบันดาลโทสะ
และที่แย่กว่านั้น คือมีกลุ่มของเรา
ที่รู้ว่าข่าวลือพวกนั้นถูกแพร่ออกไป
และเลือกที่จะไม่พูดถึงมันหรือยุ่งเกี่ยว
เพราะมันไม่สมควรได้รับความสนใจ
ฌอนมีปัญหา ธุรกิจของเขากำลังแย่
ไม่เคยขายอะไรได้เลยตั้งแต่ได้ใบอนุญาต
- เขาไม่เคยขายบ้านเลยเหรอ - ไม่ เขาไม่เคยเป็นตัวแทนผู้ซื้อหรือผู้ขายเลย
ฉันพยายามสนับสนุนเท่าที่จะทำได้
ฉันคือคนที่สนิทกับฌอนที่สุด
- เขาพูดแบบนั้น - พอลลี่กับฌอนสนิทกันมาก
เขาหักหลังฉันและเผยธาตุแท้ให้ฉันเห็น
เขาเป็นอสรพิษ
เขาจะไปหาทุกคนเอง เป็นเพื่อนสนิทของคุณ
ทันทีที่เขาอยู่กับคนอื่น เขาจะพูดถึงคุณในแง่ร้าย
ถ้าเขาทำกับเพื่อนๆ แบบนี้ นึกดูสิว่าเขาจะทำกับลูกค้ายังไง
ฉันว่าเขาไม่มีเพื่อนนะ
ฉันถือว่าเขาเป็นเพื่อน และรู้ว่า จาร์วิสกับเขาสนิทกันมาก เคย์ล่าด้วย
ฉันเคยถือว่าเขาเป็นเพื่อนสนิท คุณควรระวังตัวไว้
แค่ไม่หลับหูหลับตาเป็นเพื่อนกับเขาก็พอ
และก็อย่ามาพูดว่าเราไม่เตือน
(ขายฝันชีวิตหรูในโอซี)
พร้อมไหม
โต้คลื่นกัน
นี่คือม้าที่หาญกล้าของคุณ
ผมจะโต้ให้น้ำกระจายเลย
พร้อมไหม เชร็ดดี้
พร้อมลุย เชร็ดดี้
ใส่กางเกงไว้ใต้ชุดเว็ตสูทเหรอ
ผมไม่แก้ผ้าใส่ชุดนี่หรอก คุณไม่ใส่เหรอ
ไม่มีทาง
- ใส่ตลอด - เหรอ
- ใช่ - เอาที่รู้สึกสบายแล้วกัน
ก็ได้ แก้ผ้าใส่แล้วกัน
แต่ไข่ผมจะเบียดข้างในชุดเว็ตสูทของคุณนะ
มันไม่ใช่ชุดของผม เบียดตามสบายเลย
(ฟิก @ 313 ค็อกเทล - ครัว)
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
- ไม่ต้องลุกขึ้นก็ได้ - ฉันลุกแล้ว ดีใจที่ได้เจอ
ดีใจที่ได้เจอ คนสวย
เป็นไงบ้าง
ฉันสบายดี
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
- หวัดดี ฌอน - หวัดดี
สวัสดีครับ จะดื่มอะไรก่อนดีครับ
- ฉันเอาลากาเรีย ปิโนต์ ใช่ค่ะ - ปิโนต์ กริจิโอ เยี่ยมครับ
- เหมือนกันค่ะ - ผมเอาด้วย
- โอเค เยี่ยมเลย - ง่ายดี
- เอาอาหารเรียกน้ำย่อยด้วยค่ะ - ครับ
ขอไขกระดูกกับปลาหมึกยักษ์ค่ะ
- อะไรนะ - เยี่ยมครับ ได้เลย ไม่มีปัญหา
ฟังดูดีนะ
ตราบใดที่มันไม่มองมาที่ฉัน ไม่มีหนวดหรือถ้วยดูด
- ฉันกินได้ทุกอย่าง - โอเค
- ดื่ม ทุกคน ขอบคุณครับ - ดื่ม ขอบคุณค่ะ
ดื่ม
- คลื่นไม่ดีเลย - มันแรงอยู่นะ
คุณกับฮอลล์เป็นยังไงบ้าง เดินทางเป็นยังไงบ้าง
ระหว่างเรามันแปลกๆ เธอไม่ได้ไปแนชวิลล์ ก็เลย…
ผมชวนฮอลล์ไปแนชวิลล์เพราะมันเป็นโอกาส
ที่จะใช้เวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง ออกจากที่สบายๆ ของออเรนจ์เคาน์ตี้
สุดท้ายเธอก็ไม่ไปด้วย
ผมตื่นขึ้นมาแล้วก็ไป ไม่มีใครนั่งข้างๆ ผม
สิ่งที่เราทำกันมันแปลกๆ
มันจะใช่ไหม จะไม่ใช่หรือเปล่า มีอะไรบางอย่างไหม
ไม่มีอะไรหรือเปล่า แต่มันก็เป็นอย่างที่มันเป็น
ผมไม่รู้ว่าต่อไปเราจะเป็นยังไง
ผมอยากคบใครจริงๆ จังๆ สักคน
- ใช่ - ผมไม่อยากแค่อึ๊บไปเรื่อย
อีกสองอาทิตย์ผมก็จะอายุ 34 แล้ว แบบว่า ผมอยาก…
- คุณกำลังหาเมียเหรอ - ใช่ ผมกำลังหาเมีย
ผมอยากมีเหมือนคุณ
ผมอยากมีลูก มีเมีย มีบ้าน และก็ทุกอย่าง เพราะงั้น…
ถ้าผมจะผูกมัดกับใครสักคน เธอจะต้องเป็นคนที่พิเศษ
ไม่งั้นผมไม่ผูกมัดด้วยดีกว่า
ผมคิดว่าฮอลล์กับผม…
เราไม่เคยต้องการสิ่งเดียวกันในเวลาเดียวกัน
และเราก็ไม่เคยอ่อนไหวพอๆ กัน เมื่ออีกฝ่ายหนึ่งต้องการมัน
ในที่สุดวันหนึ่งผมก็จะอยากมีครอบครัว
ผมแค่คิดว่าตรงจุดนี้ ผมอยากตั้งใจจริงๆ จังๆ
ว่าผมจะทำมันกับใครและมันจะดูเป็นยังไง
มันเป็นการมองแบบผู้ใหญ่
ขอโทษนะครับ
น่ากินจัง
เอาไปวาง… วางปลาหมึกยักษ์ตรงนี้ก็ได้
ช่วยเอาไปวาง… ขอบคุณค่ะ
มันดุ๊กดิ๊กด้วยตอนเขาวางมันลง
- ตอนอยู่ยุโรปผมกินแต่แบบนี้ - ใช่ ฉันชอบปลาหมึกยักษ์
- ไม่ค่ะ - ไม่เหรอ
ถ้วยดูด กินไม่ลงค่ะ ขอโทษนะ
แต่ฌอน ถามจริงๆ นะ ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่อวันก่อนที่ออฟฟิศ เป็นสิ่งหนึ่งที่เลวร้ายตกต่ำที่สุด
ผมโดนโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว ตอนผมเข้าออฟฟิศ เคย์ล่า คุณไม่รู้หรอก
ผมตื่นเต้นมากเพราะผมพยายาม จะได้ลิสติ้งที่ผมทำอยู่หลายเดือน
ผมยังไม่ทันได้วางแล็ปท็อปด้วยซ้ำ
- ผมเดินเข้ามาแล้วก็ได้ยินว่า… - จริง
"ฌอน เราต้องคุยกัน" ผมก็แบบว่า "นี่มันเรื่องอะไรกัน"
ออสตินเดินมาหาผม เขาโกรธมาก
เขาพูดว่า "คุณพูดว่า ผมกับลิซ่าพยายามเล่นเซ็กซ์หมู่สามคน
หรืออึ๊บคุณ หรืออะไรสักอย่าง"
ผมเริ่มรำคาญเพราะผมแบบว่า ตอนนี้ออสตินกล้ามาก
เพราะอย่างแรกเลย ผมไม่ได้มาเพื่อคุยเรื่องภายใน
ของความสัมพันธ์ส่วนตัวของเขากับเมีย
เขาบอกผมเรื่องที่เขากับเมียสนใจหรือทำอยู่
แล้วเขาก็พูดเป็นนัยๆ กับผม
รู้อะไรไหม ถ้านี่คือวิถีชีวิตของคุณ
เยี่ยม ทำไปเลย
ผมเป็นไบเซ็กชวลอย่างเปิดเผย
- ผมไม่ตัดสินใคร - ใช่
แต่ในฐานะผู้ชายที่มีภรรยา อย่ามาจีบผม ขอโทษนะ
มันเป็นสถานการณ์ที่แย่มาก
ฌอนกับผมเคยสนิทกันมาก
ผมถือว่าเขาเป็นเพื่อนสนิท ชวนเขาไปกินอาหารค่ำที่บ้าน
เราออกกำลังกายด้วยกัน ผมแนะนำแผนออกกำลังกายให้เขา
เขาเล่นกับลูกๆ ผม เขาเป็นเพื่อน
การได้เห็นคนที่ผมถือว่าเป็นเพื่อนที่ดี
มองตาผมแล้วโกหกเรื่องบางอย่าง
มันทำให้ผมโกรธมากๆ
บางคนก็โกหกเก่ง และเชื่อเรื่องไร้สาระของตัวเอง
ผมว่าเขาเป็นคนอย่างนั้น
ถ้ามันเกี่ยวกับผม ผมก็ไม่ถือสาหรอก คุณสร้างข่าวลือเกี่ยวกับผมได้
ผมรับได้ แต่เมื่อคุณดึงครอบครัวผมไปเกี่ยว ผมรับไม่ได้
ใช่
ผมจะแยกตัวเองออกจากมัน
เพราะไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะทำมันกับคนอื่นอีก
มันเป็นนิสัยของฌอน
เขาสนิทกับใครบางคนแล้วก็ทำลายมิตรภาพนั้น
เขาทำแบบนี้กับไทเลอร์ พอลลี่ และตอนนี้ก็ทำกับผม ฉะนั้น…
พวกเขาโกรธที่โดนแฉต่อหน้าคนอื่น เพราะพวกเขารู้ความจริง
คุณเข้าหาผมด้วยพลังแบบนี้ในออฟฟิศ
แล้วคิดว่าผมจะไม่พูดความจริงไม่ได้
ใครจะมาข่มขู่ผมไม่ได้ ผมหมดความนับถือออสตินแล้ว
ผมไม่ได้พยายามจะมีเซ็กซ์ กับคนในออฟฟิศเหมือนที่ทุกคนทำ
ผมไม่ชอบแบบนั้นและผมก็จะไม่ทำมัน
สุดท้ายแล้ว ผมหลับสบายไร้กังวลเหมือนเด็กทารก
เพราะผมมีความจริงและผมก็รู้ความจริง
(ออปเปนไฮม์กรุ๊ป อสังหาริมทรัพย์)
- หวัดดีค่ะ ไงคะ - หวัดดีค่ะ
ฉันชอบบรรยากาศยุค 90 ของคุณวันนี้จัง
- ใช่ไหม - ขอบคุณค่ะ ยุค 90 มาแล้ว
- คุณเหมือน… นักร้องคนนั้นใครนะ - เกว็น สเตฟานี
- แอฟริล ลาวีน คุณคือแอฟริล ลาวีน - แอฟริล ใช่
- เป็นแอฟริลมาก - ชาติที่แล้วน่ะ
ตอนนี้พวกคุณทำอะไรกันบ้าง
- ฉันทำงานหนักมาก แบบว่า… - ฉันรู้ ฉันเห็นคุณมาตลอด
ฉันใกล้จะได้ลิสติ้งในซานดิเอโกแล้ว
- บ้าน 24 ล้านที่ฉันเล่าให้คุณฟัง - เย่!
แต่ฉันคิดว่าผู้ขายมีปัญหาเรื่องการผูกมัด
และเขาก็ไม่อยากผูกมัดกับนายหน้า
พรุ่งนี้ฉันจะไปที่นั่น พยายามออดอ้อนออเซาะเขา
เพื่อให้ได้ลิสติ้ง แต่มันก็ยากอยู่
ฉันพยายามที่จะได้ลิสติ้งนี้มาหกเดือนแล้ว
- คุณต้องพยายามต่อไป - ใช่
อสังหาริมทรัพย์เป็นเกมระยะยาว คุณก็รู้
- งานเปิดบ้านของฉันที่กาแล็กซีไปได้สวย - เหรอ
ผู้ขายของฉันพอใจฉันมาก เราเพิ่งปิดการขายบ้านที่โอเชียนได้
- ยินดีด้วย พอลลี่ - สุดยอด
- ขอบคุณ - กดกริ่ง
ฉันรู้สึกว่าต้องรอจิโอเพราะเราทำมันด้วยกัน
โอเค เยี่ยมเลย
ที่จริงไม่รอหรอก ฉันจะเคาะมันเลย
การขายครั้งใหญ่สุดของพอลลี่!
การขายครั้งใหญ่สุด
โอเคๆ ให้ตายสิ
ยินดีด้วย พอลลี่ สุดยอดเลย
- เป็นไงบ้างจ๊ะ - สบายดีไหม
- ฉันสบายดี - ดีจ้ะ
ฉันเพิ่งส่งข้อความหาฮอลล์ คืนนี้เราจะไปผับกันหลังเลิกงาน
เธอจะไปเจอฉันที่นั่น เราจะไปฉลองการปิดการขายของฉัน
โอเค
ไปด้วยกันสิ ฉันรู้ว่าอะไรๆ ในออฟฟิศมันแปลกๆ กับคุณและคนอื่นสองสามคน
- ใช่ น่าอึดอัดใจ - เราอยากให้คุณไปนะ
ฉันพาโรสมาช่วยฉันทำลิสติ้งที่คาร์เนชั่น
และเราสนิทกันมากขึ้นในช่วงที่ทำมัน
และฉันก็สงสารเธอด้วย
จาร์วิสทิ้งเธอ และตอนนี้เธอก็โดดเดี่ยวอยู่ในออฟฟิศ
- ขอบคุณนะที่ชวนฉัน - ไม่เป็นไร
- เราจะไปที่ไฟฟ์คราวส์กัน - ขอบคุณค่ะ
- เราเดินไปได้ ชอบมากเลย - ชอบจัง
เหมือนผับอังกฤษเลย ฉันจะดื่มกินเนสส์ไพนต์นึง
คืออะไรเหรอ
- อะไร กินเนสส์ไพนต์นึง - คืออะไร
- ฉันไม่รู้ว่ามันคืออะไร - กินเนสส์น่ะเหรอ
มันใหญ่แค่ไหน
- ไพนต์นึง - ใช่ ไพนต์นึงใหญ่แค่ไหน
- ก็แบบ… - แบบ…
มันคือหน่วยวัดน่ะ
- ฉันจะให้คุณดู - โอเค
- ที่นี่สวยมากเลย - ใช่
(อาหารเลิศรสและสุรา)
- เชิญตรงนี้เลยครับ - ขอบคุณค่ะ
- เยี่ยมเลย ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
ฉันชอบผับนี้ มันทำให้ฉันนึกถึงบ้าน มันเป็นบ้านที่ห่างไกลจากบ้าน
(อเล็กซ์ ฮอลล์)
(ไฟฟ์คราวส์)
ไง สาวๆ
- หวัดดี คนสวย - ไง สบายดีไหม
- เป็นไงบ้าง - ฉันสบายดี คุณเป็นไงบ้าง
ดี
ฉันบอกพอลลี่ว่าจะมาดื่มกับเธอ
ฉันไม่รู้ว่าทำไมโรสถึงมาที่นี่
ฉันไม่เคยนั่งตรงข้ามเธอเลยสักครั้งในชีวิต
แต่ทุกอย่างย่อมมีครั้งแรก
เย็นนี้ดื่มอะไรดีครับ
- ขอกินเนสส์ไพนต์นึงค่ะ - ได้ครับ
เอากาแบร์เนไหม
- อิงเกิลนุคเหรอ จัดมา - ค่ะ
- ได้ครับ - ขอชาเย็นด้วยค่ะ
- ชาเย็นนะครับ - ค่ะ ขอบคุณค่ะ
ฉันเรียนซอมเมอลิเยร์สามคลาส ก่อนจะได้ใบอนุญาตอสังหาริมทรัพย์
จริงเหรอ
แต่มันหาเงินได้ไม่มากเท่าไหร่ รู้ไหม
ไม่คิดว่าฉันจะเป็นซอมเมลิเยร์เก่งๆ ได้น่ะ คุณคงดื่มไม่ลงแน่
คุณแค่สอนคนอื่น แต่สนุกด้วยไม่ได้
- ใช่ - แล้วคุณก็บ้วนออกมา
ฉันคงแบบว่า "นี่เป็นไวน์ที่เยี่ยมมาก"
"ฉันจะดื่มแก้วนึง คุณก็ดื่มแก้วนึง"
ค่ะ
"คุณจ่าย ฉันดื่ม มันต้องเยี่ยมมากแน่"
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
พระเจ้า ดำปี๋เลย
แค่นี้ก็พอ นี่ไงหนึ่งไพนต์
ใช่
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
หนึ่งสัปดาห์ก่อน ฉันคิดว่าคุณจะไปแนชวิลล์กับไทเลอร์ซะอีก
- ใช่ ก็… - อะไรขึ้นเหรอ
ไทเลอร์ชวนฉันไปแนชวิลล์ ฉันก็บอกว่า "ได้"
แล้วเขาก็โทรหาฉันหลังจากวันที่เขาชวนฉัน
และบอกว่า "ไม่เป็นไร เราจะไม่ไปแล้ว"
ฉันก็แบบ "โอเค" เขาบอกว่า "ผมมีงานเปิดบ้านที่มอนทาจ"
แล้ววันต่อมาเขาก็โทรหาฉัน ถามว่า "คุณอยากไปจริงๆ เหรอ"
ฉันแบบ "อะไรนะ" แบบว่า "ฉันไม่… คุณพูดถึงเรื่องอะไร"
ใช่
ฉันพูดกับเขาว่า "บอกมาว่าเราจะไปหรือไม่ไป
เพราะฉันต้องเตรียมการเรื่องลูกๆ"
วันก่อนที่เราจะไป เขาไม่ติดต่อมาเลย
ฉันเลยส่งข้อความหาเขาว่า "โอเค ตามที่เราคุยกันครั้งล่าสุด
และไม่ได้ข่าวอะไรจากคุณอีก
ฉันไม่ควรเก็บของลงกระเป๋า ถูกไหม"
เขาบอกว่า "คุณยังไปได้นะถ้าอยากไป"
- อะไรนะ - ฉันรู้
พระเจ้า
ฉันไม่มีเวลามาทำเรื่องแบบนั้น
ฉันพูดจากประสบการณ์นะ ฉันเคยแต่งงานแล้ว เคยหย่าแล้ว…
ฉันต้องเยียวยาตัวเองนานๆ
ก่อนที่ฉันจะเจ็บกับคนอื่นอีก
ฉันมีแผลใจเยอะมากหลังการหย่า
- ใช่ - แน่นอน
- ฉันก็เหมือนกัน - การพยายามรีบมีความสัมพันธ์อีก
อาจจะดีสำหรับคนมีแผลใจ
แต่คนที่คุณมีความสัมพันธ์ด้วยจะกลายเป็นเหยื่อ
ใช่
- ไม่อยากเป็นเหยื่อในเรื่องราวของไทเลอร์ - ใช่ เหมือนสะท้อนกลับ
- ก็จริง - ไม่เอาน่า
ฉันเลยไปเวกัสแทน
คุณไปไหนมา คุณไปที่ไหนในเวกัส
- พักที่วินน์ สุดยอดมาก - พระเจ้า
- ไปกับใครเหรอ - ไม่มีที่ติ
- ฉันชอบมากเลย - ฉันเห็นคุณแท็กผู้ชายคนนึง
- ใช่ - ใครเหรอ เขาเป็นแฟนคุณเหรอ
- ฉันว่าหลังสุดสัปดาห์นี้เขาคงใช่ - จริงเหรอ
- คือฉันไม่… - แบบว่า…
- เขาชวนคุณหรือคุณชวนเขา - พออายุมากก็ไม่ต้องชวนกันแล้ว
- ไม่นะ - มันเกิดขึ้นเองเลย
แต่คุณก็ต้องคุยกันว่า "เราคบคนอื่นอยู่หรือเปล่า"
- เป็นพิเศษเหรอ - ใช่
ใช่ เราคุยกันแล้ว มีปัญหาเล็กๆ แค่อย่างเดียว
เขากำลังจะย้ายไปลอนดอน
เขาจะย้ายไปลอนดอนเหรอ งั้นพวกคุณก็จะคบกันระยะไกลน่ะสิ
เขาทำงานอะไร
เขาเป็นผู้บริหารฝ่ายการตลาดของติ๊กต็อก
- ใช่ - ไม่ธรรมดาเลยนะ
เขาประสบความสำเร็จมาก เป็นผู้ชายอัลฟ่ามาก
เขาเยี่ยมมากเลย เดี๋ยวก็รู้
(ออปเปนไฮม์กรุ๊ป)
(เจสัน)
ชุดเราเข้ากันเลย
ยีนส์ค่ะ วันศุกร์ วันศุกร์สบายๆ
- จะทำสำเนาไว้ ถ้าคุณต้องการ - ได้
- หวัดดี - หวัดดี
สวัสดีค่ะ
โอเค เราจะคุยเรื่องอสังหาริมทรัพย์กัน
เยี่ยมเลย
คุยเรื่องอสังหาริมทรัพย์นิดหน่อย โอเค มาตรงนี้เลย แทนที่จะนั่งบนโซฟา
พร้อมจะฟังแล้ว
ทุกคนอัปเดตให้ผมฟังหน่อยว่าเป็นยังไงบ้าง
จาร์วิส เริ่มที่คุณเลย
จริงๆ แล้วฉันเป็นตัวแทนผู้ซื้อมากขึ้น ฉันรู้สึกว่าสมัยนี้
นั่นเป็นสิ่งที่… ฉันกำลังหาอสังหาริมทรัพย์เพื่อการลงทุน
ฉันสนใจเรื่องนั้นด้วย โดยส่วนตัวแล้ว เป็นการสร้างพอร์ตการลงทุน
นั่นเลยเป็นสิ่งที่ฉันมุ่งเน้นในตอนนี้
ตอนนี้จาร์วิสสนใจผู้ซื้อมากขึ้น
เพราะเธอทำลิสติ้งไม่ได้
เอาละ บอกให้เรารู้ด้วย
ฌอน
ผมกำลังทำลิสติ้งบ้านที่อยู่ห่างจากทะเล
ที่ผู้ขายอนุญาตให้ผมปล่อยเช่ามันหนึ่งปี
พร้อมตัวเลือกในการหาผู้ซื้อ ระหว่างที่เราตั้งราคา
มันเป็นบ้านที่สวยนะ
ใช่ เพราะบ้านนี้มีไร่องุ่น โรงบ่มไวน์ การผลิตไวน์ อะไรก็ตาม
เราจะปล่อยเช่ามันเดือนละห้าหมื่นถึงหกหมื่น
เดือนละห้าหมื่นนี่ไม่แพงนะ
เขาให้เช่าแค่บ้านน่ะ พื้นที่ 4,500 ตารางฟุต
- แค่นั้นเหรอ - ไม่มีใครอยากเดินไปไหนหรอก
คุณบอกว่ามันเป็นบ้านร่วมสมัยหลังใหญ่
- ผมคิดว่ามันใหญ่… - ใช่
- แค่ 4,500 ตร.ฟุตเหรอ - ผมให้คุณดูรูปแล้ว
นั่นบ้านขนาด 5,000 ตารางฟุตเหรอ นึกว่าใหญ่กว่านั้นเยอะซะอีก
จะแนะนำพวกเขาว่า เราคิดว่าบ้านมีมูลค่าเท่าไหร่
- ยี่สิบห้าล้าน - ฉันบอกพวกผู้ซื้อได้
ครับ
โอเค โรส
ฉันมีสามลิสติ้งในอิงเกิลวูด ทั้งหมดอยู่ในเอสโครว์
- ผมเพิ่งปิดการขายไปเมื่อวาน - อย่าปรบมือ
- ไม่เอาน่า - เจสัน "อย่าปรบมือ"
- ทั้งหมดจะอยู่ที่หนึ่งล้านหกแสน - ทั้งหมด
- ทั้งหมด รวมกันเหรอ - ใช่
ฉันรู้สึกว่าควรเคาะระฆังฉลองนะ
- ทุกคน สองนิ้ว - ไม่…
แปดคูณสามได้เท่าไหร่ มัน…
- ยี่สิบสี่ - แปดคูณสาม… ไม่ มันคือสองล้านสี่แสน
โอเค เยี่ยมเลย งั้นอยากเคาะระฆังฉลองก็ได้เลย
เธอจะขายบ้านทุกหลังในนิวพอร์ตบีช
หรือขายบ้านทุกหลังในอิงเกิลวูดก็ได้
ฉันอยากให้เธอประสบความสำเร็จ แต่ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเธอ
ฉันไม่เคยเห็นตอนเคาะระฆังมาก่อนเลย
อิงเกิลวูด!
นั่นคือเสียงระฆังอิงเกิลวูด 840,000 ดอลลาร์
รอจนกว่าจะมี โคโรนา เดล มาร์ สิบล้านดอลลาร์
ใช้สองมือเคาะระฆังเลย
ฉันมีอะไรจะอัปเดตเยอะเลย
เราปิดการขายบ้านที่โอเชียน เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว 7,925,000 ดอลลาร์
- ฉันเคาะระฆังแล้ว แต่… - เยี่ยมมากเลย ทุกคน
ค่ะ ผู้พัฒนารายเดียวกับที่ฉันมีในลิสติ้งใหม่ ของฉันที่กาแล็กซีในโอเวอร์ชอร์ส
7,495,000 ดอลลาร์
มีกิจกรรมเยอะมาก เพราะฉันเสนอสี่เปอร์เซ็นต์ให้ฝ่ายผู้ซื้อ
แต่เพราะผลประโยชน์นั้น
ผู้ขายของฉันเลยต้องการขึ้นราคา จาก 7,495,000 เป็น 8,250,000
ฉันไม่เคยคิดจริงๆ ว่า บ้านนี้จะมีมูลค่าเจ็ดล้านห้าแสน
แต่ตอนนี้มันขึ้นมาเป็นแปดล้าน
ฉันว่านั่นไม่ใช่ความคิดที่ดี…
- ราคาสูงเกินไป - ก็จริง
- ฉันรู้ - เป็นความคิดที่แย่มาก
ใช่ค่ะ
โดยเฉพาะในตลาด บอกให้เรารู้ด้วยแล้วกัน
และผมอยากจบด้วยการบอกว่าขอให้ทุกคน
จดจ่อกับอสังหาริมทรัพย์
อย่าให้ชีวิตส่วนตัวมาแทรกแซง ความอุตสาหะทางอาชีพของเรา
บางครั้งผมก็สังเกตเห็นว่ามีเรื่องบางอย่าง
เมื่อมันมีผลกระทบต่อคนอื่นๆ ในออฟฟิศ
นั่นคือตอนที่ผมต้องเข้ามาคลี่คลาย
ผมขอให้ทุกคนพยายามจดจ่อแต่เรื่องงาน
ทำให้แน่ใจว่าชีวิตส่วนตัวของคุณ ไม่กระทบต่อสภาพแวดล้อมในออฟฟิศ
ไม่กระทบต่ออาชีพของใคร
ผมรู้ว่าออสตินไม่อยู่ แต่ผมจะคุยกับเขาด้วย
ทำงานกันต่อได้แล้ว
- หวัดดีค่ะ ทุกคน - หวัดดี สวยมาเชียว
ดีใจจังที่ได้เจอคุณ เป็นไงบ้าง ไม่เจอกันนานเลย
- ไม่เจอกันนานเลย ผมสบายดี - เป็นไงกันบ้าง
- บ้านโปรดของฉัน ให้ตายสิ - คุณใจดีมากเลย
ฉันพูดถึงบ้านนี้มาเจ็ดปีแล้ว
- ตั้งแต่เราเจอคุณที่ถนน - ฉันมาเคาะประตู
- เคาะประตู - ใส่ส้นสูงหกนิ้วของฉัน
- ผมจำได้ - พระเจ้า ไม่เจอกันนานมาก
ฉันติดต่อกับดอนและไมย์ร่ามาตลอด
รอวันที่พวกเขาพร้อมจะขายบ้านนี้
และจนถึงตอนนี้มันก็ยังเป็นบ้านหลังโปรดของฉัน เท่าที่ฉันเคยเห็นในลากูนาบีช
มันเป็นผลงานชิ้นเอกจริงๆ
มีอะไรเปลี่ยนไปบ้างไหมคะ มันดูออกจะ… คุณทาสีใหม่หรืออะไรหรือเปล่า
- เราเปลี่ยนมันเยอะเลย - โอเค
แนวคิดดั้งเดิมของที่นี่ คือการนำอิตาลีมาสู่ลากูนาบีช
(5 ห้องนอน 7 ห้องน้ำ 6,533 ตร.ฟุต ถนนไดมอนด์ ลากูนาบีช)
(รอกำหนดราคา)
นี่คือหกปีแห่งความหลงใหล บินไปกลับยุโรป นำสิ่งต่างๆ กลับมา
คุณจะต้องตั้งราคาที่ดีจริงๆ
เพื่อให้ผมขายได้
ค่ะ ฉันพยายามอยู่
- ไปเดินดูกันเถอะ - ไปกันเลยค่ะ
เราเอาลา คอร์นูมาจากฝรั่งเศส
หินดัลเลอ เดอ บอร์ก็องอายุหลายร้อยปี
- นี่อายุเท่าไหร่ 300 ปีได้ไหม - ใช่ อย่างน้อยก็ 300 ปี
เตาผิง ผมเอากลับมาจากทางเหนือของปารีส
อายุประมาณ 400 ปี
ฉันจำได้ว่าห้องนอนใหญ่เห็นวิวสวยมากๆ ด้วย
- ใช่ครับ - เหรอคะ
- โอ้ พระเจ้า ดูนั่นสิ - ใช่
คุณคิดว่าไง
ขายแล้ว พระเจ้าช่วย
นี่คือที่ที่คุณจะได้เห็นบ้านจริงๆ
ฉันชวนไทเลอร์เพื่อนร่วมงานฉันมาด้วย
- ฉันว่าคุณรู้จักเขากับพ่อเขานะ - ผมรู้จักพ่อเขาดี ใช่ครับ
ชาวลากูนารู้จักชาวลากูนา ฉันอยากฟังความเห็นเขาเรื่องราคา
- โอเคค่ะ - เพราะฉันหลงใหลบ้านหลังนี้มาก
จนตัวเลขในหัวฉันมันยุ่งเหยิงไปหมด
- เฮ่ ดูสิใครมา ไม่ได้เจอกันนานเลย - เป็นไงบ้าง
ดอนนี่ ไทเลอร์
- ไมย์ร่า ภรรยาของเขาค่ะ - สวัสดี ไมย์ร่า ยินดีที่ได้รู้จัก
ผมจะบอกอะไรให้ คุณรู้จักบ้านหลังนี้ดี
ใช่ค่ะ
- พาไทเลอร์ไปเดินดูบ้านทั้งหลัง - ได้ค่ะ โอเค
- ขอบคุณมากค่ะ - ขอให้สนุกนะ
- ค่ะ - ดูวิวสิ
มันสวยน่าทึ่งจริงๆ
- ดูซุ้มโค้งพวกนี้สิ - ใช่
ห้องนอนใหญ่มีสองระเบียง
มีเตาผิงหกหรือเจ็ดเตานี่แหละ
คุณยังไม่ได้เห็นส่วนที่ดีที่สุด
เดี๋ยวนะ อะไรเนี่ย เราอยู่ที่ไหน
อิตาลี
- บ้านใหญ่แค่ไหน - เก้าพันตารางฟุต
- มากกว่านั้นนิดหน่อย - โอเค
กระเบื้องบนหลังคา เป็นกระเบื้องอายุ 300 ปีที่นำเข้าจากอิตาลี
ปูนปั้นเป็นปูนแบบเดียวกับที่ พวกเขาใช้ซ่อมโคลอสเซียม
ถามจริง
มันแทบจะประเมินค่าไม่ได้
เขามีต้นองุ่นอยู่รอบๆ พื้นที่ทั้งหมด
เขามีต้นมะเดื่อ ต้นทับทิม ต้นพลับ…
- เลมอน - ส้ม เลมอน…
- มันใหญ่กว่าที่ผมคิดไว้อีก - เธอพูดแบบนั้น
เธอพูดแบบนั้น
ที่นี่สวยมากเลย ฮอลล์
สรุป…
คุณคิดว่าไง
ผมคิดว่าถ้าคุณตั้งราคาที่น่าพอใจ
ตัวเลขที่ทำให้รู้สึกอยากซื้อ
ผมว่าต้องมีคนยินดีที่จะจ่าย…
อาจจะสัก 30 ล้านเหรียญ
อะไร…
ฉันว่าไทเลอร์ประเมินสิ่งต่างๆ สูงไปหน่อย แต่ฉันจะไม่โต้แย้งหรอก
คุณคิดว่าไง
- นั่นอาจเป็นราคาที่ดอนคิดอยู่ - ใช่
แล้วฉันก็แบบ "มันมีเลขสองอยู่ข้างหน้าไหม"
แต่เมื่อพิจารณาจากราคาต่อตารางฟุต
และบ้านหลังอื่นที่ฉันเคยขายได้
ฉันคิดราคาอยู่ระหว่าง 17 กับ 20 ล้าน
ถ้าคุณอยากขายมัน แน่นอน
- ใช่ - แต่คุณตั้งราคาได้สูงกว่านั้น
- ไม่เคยมีอะไรแบบนี้มาก่อน - ใช่
- ใครจะรู้ ความอุตสาหะ - ขอบคุณค่ะ
- เจ็ดปี - เจ็ดปี
- ใช่ค่ะ - ใช่
- คุณทำให้มันเกิดขึ้น - ค่ะ เราจะได้เห็นกัน
ฉันตื่นเต้นนะ เป็นบ้านหลังโปรด เท่าที่ฉันเคยเห็นในลากูนาเลย
ผมตื่นเต้นแทนคุณเลย
แนชวิลล์เป็นยังไงบ้าง
- ก็ดีครับ มันเร็วมาก - เหรอ ดีไหมคะ
มันเร็วมาก
- สนุก - โอเค
- แล้วเวกัสเป็นไงบ้าง - เวกัสสนุกมาก
นั่นอะไรเหรอ
- ยักคิ้วทำไม - ผมไม่ได้ยักคิ้วให้คุณ
คุณยักคิ้ว ทำแบบว่า "เวกัสเป็นไงบ้าง"
- มีอะไรจะถามฉันไหม - ไม่มี
- อยากคุยอะไรไหม - ไม่อยาก
คุณหนีไปแนชวิลล์ ฉันเลยไปเวกัส
ฉันหงุดหงิดที่คุณไปแนชวิลล์ หลังจากที่ชวนฉันไปแนชวิลล์
แล้วก็เลิกชวนฉันไปแนชวิลล์
- ผมไม่ได้เลิกชวนคุณ - คุณแค่ชวนเล่นๆ
ผมพูดว่า "ผมไม่อยากไป แต่ก็ยังจะไปอยู่ดี"
- "ถ้าคุณจะไปก็ยินดี" - "ถ้าคุณจะไปก็ยินดี"
คุณบอกว่าไม่อยากไปถ้าผมไม่อยากไป
ผมบอกว่า "ผมไม่อยากไป แต่ถ้าคุณจะไปก็ยินดี"
ฉันคิดว่าการเป็นเพื่อนฉัน จะให้เกียรติฉันมากกว่านี้แล้วบอกว่า
"เฮ่ เรา… คุณไม่ได้ไปแล้วนะ"
คุณไม่บอกฉันด้วยซ้ำ ไทเลอร์ จนกระทั่งฉันส่งข้อความหาคุณ
- เราคุยกันแล้ว - แล้วคุณก็พูดว่า "ถ้าอยากไปก็ไปได้นะ"
ผมพูดว่า "ไปได้นะถ้าคุณอยากไป ผมอาจไปแค่วันเดียว"
"ไปได้นะถ้าคุณอยากไป" มันไร้สาระ
เป็นนัยว่า "ผมไม่อยากให้คุณไป"
จริงๆ แล้วคุณจะทำยังไง ถ้าฉันไม่ส่งข้อความหาคุณ
ถ้าฉันบอกว่า " เราจะไปแนชวิลล์"
"มารับฉันตอนตีห้านะ"
คือผมไม่เคยยกเลิกตั๋วของคุณ
คุณ… นั่นเป็นกลยุทธ์
ไม่ใช่เลย ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้ต่อแล้ว
- ผมรู้สึกว่านี่มัน… - ฉันพูดถูกหรือผิดล่ะ
ไทเลอร์ยอมไม่พูดถึงมัน
มากกว่าที่จะเผชิญกับมันหรือพูดคุยเกี่ยวกับมัน
ไม่ ฉันจะไม่ทำแบบนั้น
ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ต้องการคำเชิญที่ไม่จริงใจ
ฉันคือผู้หญิงที่ต้องการ…
คำเชิญแบบว่า "ผมไม่อยากไปโดยที่ไม่มีคุณ"
นี่คือสิ่งที่ฉันกำลังพูดถึง แบบว่า…
- ฮอลล์ ลูกตุ้ม… - ความไม่คงเส้นคงวา และก็…
ก็เหมือนกันนั่นแหละ คุณเองก็ไม่คงเส้นคงวาเท่าไหร่
- ไม่จริงค่ะ - จริงสิ
ผมไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงแบบไม่ดี
ด้วยการฝืนทำสิ่งที่ไม่เหมาะกับตัวเรา มันจะทำลายมิตรภาพของเรา
อย่างกล่องแพนดอร่าที่ฉันบอกคุณว่าอย่าเปิด ก่อนปาร์ตี้ของพอลลี่…
- ผมเป็นคนเดียวที่เปิดมันเหรอ - คุณเปิดมัน
มันน่าหงุดหงิดที่ฮอลล์กดดันเรื่องนี้ในตอนนี้ เพราะผมรู้ว่าเธอก้าวต่อไปแล้ว
สุดสัปดาห์เดียวกับที่เราต้องไปแนชวิลล์
ผมรู้ว่าฮอลล์อยู่ที่เวกัสกับคนอื่น
เธออยากจับปลาสองมือ
เพราะงั้นอย่ามาคุยให้ผมปวดใจดีกว่า
สิ่งที่ฉันพูดตั้งแต่แรก ก่อนที่เราจะเดินบนเส้นทางนี้…
- แต่ฮอลล์… - คุณจะต้องรับมือกับหลายเรื่อง
ฉันไม่อยากเป็นฝ่ายรับเรื่องนั้น
อาจเป็นแค่เพราะเราก็ได้ ไม่รู้สิ
ตอนที่เราพยายามฝืนทำมัน เราทั้งคู่ต่างก็ ไม่มีใครเข้าใจตรงกันในเวลาเดียวกัน
ก็แค่นั้น
ถ้ามันขึ้นอยู่กับฉันตอนนี้ การตัดสินใจของฉันคือ…
ฉันไม่เอาแล้ว ฉันพอแล้ว
คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง