Ciągle mam uraz, bo pukałam do wszystkich tych drzwi.
Serio? Sprzedałaś jakiś dom?
Kilka, ale miałam wtedy bardziej jędrny tyłek.
Spójrz na tę klamkę.
Wspaniała.
Co za widok!
Widziałaś tę waginę?
Faktycznie tak wygląda. Bardzo zapraszająca.
Dosłownie.
Prawie widać główkę.
5 SYPIALNI | 7 ŁAZIENEK | 407 M²
Tyler mówił, że chcą 12 milionów.
PROWIZJA: 366 000 $
Widać, że to projekt kawalera.
- Totalnie. - Mogłabym się założyć.
W to mi graj.
- Mój klient to kawaler. - Idealnie.
Koniecznie chce basen. To jedyny warunek, a ten dom go spełnia.
Dyskretne, przyciemniane oświetlenie jest fajnym detalem.
Sprzedający chyba zamierzał tu mieszkać.
Kiedy się robi pod siebie,
standard wykończenia zawsze jest wyższy.
No nie?
Piękna kuchnia.
- Twoja sukienka bardzo tu pasuje. - Serio?
Czy pośladki pokrywają się z nadrukiem?
Nie zauważyłam, że to pośladki.
- To ciało. - No przecież. Widzisz je?
Ale wyglądasz, jakbyś się zesrała.
- Serio? - Tak.
Wzór się dobrze układa, tylko na środku jest takie…
Rety. Czyżbym się zesrała?
- Nie wiem. Pewnie tak. - Już mi się zdarzało.
Balkon jest naprawdę wielki.
Piękny i bardzo zaciszny.
- Chodź zobaczyć basen, - Dobry pomysł.
- Spójrz na ten bar. - Cudny. Uwielbiam barki.
Ślicznie…
Patrz na ten rozmiar. Jak sądzisz, na jak długo by nam starczyła?
Jeden wieczór. Albo poranek.
Wspaniała sypialnia główna. Patrz na tę garderobę!
Genialna.
- Świetny pomysł. - Super.
Tu się trzyma zegarki? Bransoletki?
- Całą biżuterię. - Kocham czerwony aksamit.
- Jak u Cartiera. - Podoba mi się.
Widzę tu swoje błyskotki. Idealne rozwiązanie.
Wspaniale. Mogłabym się przyzwyczaić.
Zauważyłaś, że nie widać stąd innych domów z wyjątkiem…
Nikt nie widzi, co się dzieje w łóżku.
- Racja. - Jest dobrze schowane.
Nawet na… Jezu!
Zwykle nie wywołuję takiej reakcji.
- Nie bój się. - Byłam we własnych myślach.
Otwórzmy to.
Fajny ten basen.
- Jacuzzi też. - Widziałaś to?
A więc wyszłaś z klubu razem z Tylerem.
Czemu macie fisia na naszym punkcie?
Bo kręcicie się wokół siebie już jakiś czas i cóż…
Był całus, a potem wyszliście razem.
My…
Wszyscy uznali, że się bzykaliście.
- O tym się rozmawia? - Pewnie.
Ciekawe.
To jak było? Całowaliście się i wyszliście z klubu razem.
- Wróciliście do hotelu. - Tak.
Do pokoju hotelowego?
- Każde miało swój. - Ale poszliście do jednego?
- Wy też spaliście w tym hotelu. - Ale nie widzieliśmy was.
- Całą noc tańczyłam. - A ja spałam w swoim łóżku.
A kto spał z tobą?
Wielka butelka wody.
Jak wielka?
Nieco większa niż przeciętna czy…?
Polly zawsze próbuje wyciągać z ludzi informacje.
Mam wrażenie, że wie wszystko o wszystkich.
Mogę jej opowiadać o wielu rzeczach,
a jeśli chodzi o życie prywatne…
Co się dzieje w San Diego, zostaje w San Diego.
Nie lubię tej nieśmiałej Alex.
- Bo… - Nie ma tu takiej.
Niczego się nie dowiem?
Tyler wybiera się do Nashville
i zaproponował, abyśmy spędzili trochę czasu razem.
Kolej na jego ruch.
Sam musi zdecydować, w którą stronę iść.
W porządku. Stworzę własną wersję zdarzeń.
- Będę się nią karmić. - A pisz sobie romanse.
Ależ to było jedno wielkie świntuszenie.
I bardzo ci się podobało.
Jasne.
- Brakuje tylko miejsca na ognisko. - Fakt.
- Fajnie byłoby mieć tu ogień. - Byłoby cudownie.
Przyda nam się trochę spokoju po całej tej dramie w biurze.
Chyba dosypują nam czegoś do wody.
Bo kolejne osoby zachowują się jak naćpane.
- Przedziwne. - To robota Seana.
To on rozpuszcza plotki, opowiada kłamstwa o innych
i cały czas zatruwa atmosferę.
Słyszałam od niego zdrowo pokręcone rzeczy.
Całkowicie zmyślone.
Ostatnio powiedział, że Lisa i Austin zaprosili go do siebie.
Lisa upiekła ciastka z marihuaną.
Powiedział, że poczuł się dziwnie, a potem Lisa i Austin zaczęli sugerować,
że chcieliby uprawiać z nim seks w trójkącie.
Właśnie.
Co, kurwa?
- Poczuł się tak niezręcznie, że wyszedł. - Co?
Nie powiedziałam Austinowi,
aż sam wyznał, że usłyszał coś takiego od kogoś innego.
- Jezu. - Tak.
- Czyli ta plotka krąży. - Właśnie.
Gdyby coś takiego faktycznie miało miejsce,
to dlaczego od roku łazi wokół Austina, Tylera i innych,
z gadką w rodzaju: „Ojej, czemu się już nie kumplujemy?”.
Raz za razem?
- W kółko to samo. - Może spalił już dość mostów.
- Może sam się stąd wyniesie. - Wątpię.
Bo po którymś spalonym moście
pozostaje tylko zwinąć manatki.
SELLING SUNSET: ORANGE COUNTY
Uwielbiam zwierzęta. Cieszę się, że zobaczę ten dom.
Ponoć są tu kozy.
Ale to nie jest prawdziwa farma, co?
Chyba jest.
3 SYPIALNIE | 3,5 ŁAZIENKI | 465 M²
CENA: DO USTALENIA
- Tu jest samochód? - Co?
- Lamborghini. - Czy to moje koleżanki?
- Widzisz te schody? - Zaraz spadnę.
Najpierw ze schodów, a potem z wrażenia.
Ciągle zapominam. Lamborghini countach rocznik 1974?
- Zgadza się. - Jak go wprowadziliście?
Przez świetlik?
Tak. Były cztery centymetry zapasu.
POTENCJALNY KLIENT
- Opuściliśmy go dźwigiem. - Ten dom jest obłędny.
Niesamowity, co?
Richard to mój rodzaj klienta.
Jest szychą w Orange County.
Ma kilka galerii handlowych i odniósł duży sukces w biznesie.
Ten dom jest dla mnie idealny, Doświadczenie w marketingu się przyda.
Uważam, że jestem idealnym agentem do jego sprzedaży.
O mój Boże…
Jasny gwint. To samochód?
- Kto się tak skrada? - Jak tu pięknie!
- Co słychać? - Jest jak kot.
Czy ja nadal jestem w Newport?
Czy przeniosłam się gdzie indziej?
- Cześć! - Co nie?
- Cześć. Cudny dom, prawda? - Boże, piękny.
Co u ciebie? Poznaj Richarda.
- Cześć. Miło mi. - Wzajemnie.
- Auto jest prawdziwe? - Kiedyś nim jeździł.
Zaczął się psuć, więc powiesili go na ścianie.
- I stał się sztuką. - Jest super.
Dlatego was zaprosiłem. Pierwszy raz widzę taką nieruchomość.
Ma winnice i wytwórnię win, rezerwat przyrody, spokój.
Wycena nie jest łatwa,
biorąc pod uwagę, ile musi objąć.
Tak. To niezwykły dom.
Domy w Orange County
to całkowite przeciwieństwo tych na Południu.
Buduje się je inaczej i w zupełnie innym stylu.
Chociażby schody.
Nigdy nie widziałam tylu schodów, które prowadzą prosto do szpitala.
Biorąc pod uwagę wszystkie inwestycje,
z jaką ceną czułbyś się komfortowo? Coś koło 30 mln?
Wartość gruntu i remonty z pewnością uzasadniają taką kwotę.
Jeśli ktoś szuka własnej winnicy w Newport Beach,
raczej nie znajdzie drugiej.
- Właśnie. - To pierwsza, jaką widziałam.
Mam tyle pytań.
Ogród zapiera dech w piersiach.
Teren został przekazany stanowi Kalifornia.
To 4-kilometrowy rezerwat przyrody. Mamy leśniczych.
Są tu rysie rude, kojoty.
- O rany. - Obcujemy z naturą.
Prawdziwy Dziki Zachód.
Ale obłęd!
- Istna oaza. - Super, co?
Przeniosłam się do innego świata.
Wiem, że nie ma tu dostępu do plaży,
ale jeśli chodzi o własną…
Widziałyście, jak daleko jest brama wjazdowa.
Dom stoi na uboczu.
- Rozejrzyjmy się. - Chętnie.
Czuję się jak w Parku Jurajskim.
Muszę was ostrzec.
Żyje to ogromny i bardzo groźny żółw sępi.
Naprawdę?
Na całym terenie są karpie kolorowe.
Richard mówił, że są warte trzy miliony.
- Że co? - Chryste. Ryby za trzy miliony?
- Tej wielkości kolorowy karp jest drogi. - Czekaj.
Wydać trzy miliony dolarów na ryby?
Mnie to raczej nie przekonuje.
Ważka!
Umiem sobie radzić w środowisku, które jest dla mnie obce,
byle nie w naturze.
Wszystko, co pełza, wije się, lata, bzyczy albo chce ugryźć,
lgnie do mnie.
Tak.
- Zaraz kłapnie zębami. - Strasznie mi się tu podoba.
Nie.
Wykluczone.
ULICA KOZIA
Obczajcie ten domek dla kóz.
- O rany. - Prawda?
1 SYPIALNIA | 0 ŁAZIENEK | 7 M²
PILNUJE SZALONA KOZIARA
Zrobiła zeza na mój widok.
- Boi się ciebie. - Serio?
Ja też się jej boję.
Uwielbiam zwierzęta gospodarskie. Kocham je wszystkie.
Kozy, króliki, cokolwiek.
- Mnie już wystarczy. - Jej też.
- Słodziaki. - Hej!
- Jak masz na imię? - Dla mnie Billy.
Cześć, Billy.
Za ile powinniśmy wystawić dom? Trzydzieści brzmi dobrze?
- Chyba tak. - Otóż to!
Jakby co, Kayla musi ci pomóc przy dniu otwartym.
- Dałaś czadu. - Wiem.
- Totalnie. - Masz to we krwi.
- Było naprawdę świetnie. - Było super.
Najlepszy, na jakim byłam.
A sprzedający patrzył w ciebie jak w obrazek.
- Nie mógł się ciebie nachwalić. - Jest super.
Naprawdę.
Dziękuję. To miód na moje serce.
Sean, jak się udało afterparty w San Diego?
Dlaczego nie przyszłyście?
- Byłam wykończona. - Źle się czułam.
Ja wpadłem na chwilę.
Dziwnie było z tymi ludźmi.
Wchodzisz i od razu czujesz, że cię tam nie chcą.
- Stworzyli sobie… - Klikę.
Właśnie. Zagadałem do Tylera.
Bo pamiętacie, co było na ognisku?
- No tak. - Chciałem oczyścić atmosferę.
Zacząłem rzecz jasna od przeprosin. Mówię:
„Nie wiedziałem, że to drażliwy temat, inaczej bym go nie poruszał”.
Ale od początku nie szło.
Tyler gadał jak naćpany. Powiedział, że mam zero doświadczenia,
bo on jest w branży od 12 lat.
A dopiero co się chwalił, że zamknął pierwszą sprzedaż bez ojca.
Co i tak nic nie znaczy.
Nie chodzi o to, kto jest lepszy.
Właśnie.
Nabijał się, że przez osiem lat byłem w marketingu.
Po prostu wsiadł na mnie. „Nie jesteś prawdziwym agentem”.
„Powodzenia tutaj po marketingu”.
Doświadczenie w marketingu jest idealne. Wiele daje w nieruchomościach.
Celował coraz niżej, aż w końcu stwierdził,
że mnie nie lubi i ma ze mną problem, ale powodu nie ujawnił.
Z Gio i Austinem nie zamieniłem ani słowa.
Oni też są dziwni.
Z Austinem nie gadam od roku.
Jakby ich praca polegała na przekręcaniu faktów i sianiu plotek.
A to wszystko powoduje coraz większy zamęt w biurze.
Po prostu chaos.
OFERTA POLLY
Boże!
Zjarałam sobie rzęsy.
Witaj!
Cześć.
Jesteś w samą porę.
4 SYPIALNIE | 5 ŁAZIENEK | 330 M²
CENA: 8 260 000 $
PROWIZJA: 247 800 $
- Co słychać? - W porządku, a u ciebie?
- Też. - Wygląda super.
Gio zaprosił dziś swojego klienta do pięknego domu, który wystawiam.
Właśnie obniżyliśmy cenę o całe 760 000 $
i wierzę, że teraz to cudeńko sprzeda się na pniu.
Prawie sobie przypaliłam rzęsy.
Cóż, ryzyko zawodowe.
Totalnie.
Ludzie chyba nie doceniają, że ta praca bywa naprawdę trudna.
- Krew, pot i łzy. - Tak.
- Ale za gotówkę zgodzę się i na to. - Racja.
- Opowiedz mi o nim. - Jest nieco wybredny.
Pochodzi spoza stanu.
Dom ma być kilka kroków od plaży i taki,
żeby nie musiał w nim kiwnąć palcem.
Chce się wprowadzić ze szczoteczką do zębów.
No wiesz…
- To może być to. - Voilà.
Oto i on.
- Jak ma na imię? - Ian.
Przynajmniej ja go tak nazywam, ale nigdy nie protestował.
Dobrze, że nie zabrałem swojego porsche.
- Rozsądnie. - Przy twoim by zbladło.
- Witaj w nowym domu. - To Polly.
- Cześć. Ian. Miło mi. - Mnie również.
To może być twój przyszły dom na plaży.
Ile wykroków do morza?
Dwadzieścia siedem.
Kto szedł wykrokami?
Nie widzisz, że robi je regularnie?
Ale nie jest wliczona w cenę.
Parter jest całkowicie otwarty.
Piękna kuchnia i ogromna wyspa z marmuru Calcatta.
Podłogi są z europejskiego dębu. Stylistyka wiejskiego domku nad morzem.
- Cztery sypialnie, pięć łazienek. - Ile metrów?
Nieco ponad 300.
- Sporo, jak na tę okolicę. - Właśnie.
Oraz bliskość plaży i cenę.
Jeśli ci się spodoba, radzę nie zwlekać.
Po obniżce zainteresowanie bardzo wzrosło.
- Kiedy była obniżka? - Trzy dni temu.
Rozumiem.
- Zobaczmy resztę domu. - Tak.
To główna sypialnia.
Ian, wyobraź sobie taki widok z rana.
Czekajcie, aż wejdziemy na górę. Tam jest widok.
- Lepszy? - Bez porównania.
Tutaj znajduje się barek z przyciemnianym oświetleniem, a tutaj…
Witamy w raju.
- Faktycznie raj. - Stąd cena.
- Podoba ci się? - Bardzo. Kwestia dogadania ceny.
Zobaczymy, jak ci pójdzie w starciu z Polly.
- Polly jest dobra. - Widzę.
- Zostawię was. Będę na dole. - Dzięki.
- Podoba mi się. - Ten dom to strzał w dziesiątkę.
Mimo tego, że zeszli już z ceny o ponad 700 000,
sugeruję zacząć od około 7,7 miliona,
co da nam zapas na negocjacje.
Bo liczymy na kontrofertę.
Bynajmniej. Liczymy, że przyjmą naszą ofertę.
- Poza tym płacę gotówką. - Wiem.
- Załatw to. - Jesteś w dobrych rękach.
Możesz mi ufać.
Dzięki.
Znasz wytyczne. Kup mi ten dom.
Tak jest, kapitanie.
- To dom dla niego. - Tak.
- Przeszkodą może być cena. - Okej.
Ale zaczekaj, aż będę miał coś na piśmie.
Mam dobre przeczucia.
Mimo ptasiego gówna na ręce.
- Taki styl. - Można tak przyjąć.
Jakie masz plany na resztę dnia?
Jeszcze dochodzę do siebie po San Diego.
Boże. Ja też.
- Co tam się działo! - No.
Ja próbowałam zeswatać Tylera i Hall.
No tak.
Wodzą się za nos od kilku miesięcy.
Ale wyszli razem.
- I zeszli razem na śniadanie. - Też się zastanawiałem.
Nie wierzę, że ze sobą nie spali.
Nie mam wątpliwości, że się ciupciali.
- „Ciupciali”. - Na 100%.
Weź dwoje seksownych osób, dorzuć kilka drinków,
wstrząśnij i wiadomo, co się wydarzy.
Seks.
Moim zdaniem Hall zje Tylera żywcem.
- O to mu chodzi. - Ale życzę im dobrze.
Kto by tego nie chciał?
- Zobaczymy. - Masz rację.
- Witamy. - Hej. Dziękuję.
DZWONIĆ PO SZAMPANA
Oto i ona.
- Hej. Co słychać? - A u ciebie?
Miło was widzieć.
- Ciebie też. - Wzajemnie.
- Dziękuję. - Proszę.
Dziękuję.
Randka?
ŻONA AUSTINA
Z okazji 13 lat randkowania.
- Rocznica randkowania. - Tak.
Daliśmy radę. Brawo my.
Zdrówko!
Kocham was.
Ale to dobre.
- Pyszne. - Serio dobre.
Trzynaście lat temu byłem w Los Angeles,
jeździłem harleyem, którego rozbiłem.
A twoje jajka zamieniły się w bakłażany.
- Mimo to spłodziłem bliźnięta. - O dziwo!
A bałem się, że już po ptakach. Nie było wesoło.
- Proszę. - Niebieskie!
Czy to Adios Motherfucker?
Zawiera niebieski likier Curaçao, któremu zawdzięcza piękny kolor.
Są państwo gotowi zamówić?
Tak. Żona zje steka.
- Jaki stopień wysmażenia? - Średni.
Dla mnie też.
- Dziękuję. - Również.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Umówiłem nas na oglądanie domu w niedzielę.
Jest w Mesa Verde.
Lubię tę okolicę.
Wiem. Lokalizację ma świetną, ale wymaga sporo pracy.
Nie starczy nam, żeby zrobić remont od razu,
ale w pracy sporo się dzieje.
Jeśli sprzedam Rico, będzie z tego ponad 100 000 prowizji.
4 SYPIALNIE | 3 ŁAZIENKI | 344 M² CENA: 12 000 000 $
Staram się też o ofertę za 18 mln.
5 SYPIALNI | 511 M²
Z czasem będę zamykał kolejne transakcje.
Wprowadzimy się przed remontem?
Tak. Jak zbiorę dość pieniędzy,
zaczniemy go robić stopniowo.
Dzieci będą biegać po placu budowy?
- Okleimy niebezpieczne miejsca taśmą. - Co?
No dobrze. Średnio wysmażony stek dla pani.
- Dziękuję. - Proszę.
- Wygląda świetnie. - Dziękuję.
Polędwice dla was.
- Jak ci się podoba w branży? - Bardzo, choć łatwo nie jest.
Nie sądziłam, że znów będę musiała się uczyć.
- Też to pamiętam. - Kropka.
Co sądzisz o domach? Odjazd, co?
Totalny.
Mogę cię o coś zapytać? Bo się pogubiłam.
Wiem, jak się rozpadła twoja przyjaźń z Tylerem.
Ale wspomniałeś też o Austinie. Co tam się wydarzyło?
Bo ja nigdy nie widziałam, żebyście rozmawiali.
Austin był spoko.
Ale on i jego żona jak na mój gust za bardzo lubią flirtować.
- On i jego żona co? - Lubią flirtować.
Chwileczkę.
- Serio. - Ale z każdym?
Może tak. Może taką są parą i tyle.
Dobra, ale możesz to wytłumaczyć?
- Dobrze się bawiłaś w San Diego? - Tak.
Wszyscy skakali sobie do gardeł. Jak stado piranii.
To przez tequilę. Daj tym ludziom tequilę i robi się gorąco.
Kogo konkretnie masz na myśli?
Sean to zdecydowanie pirania.
Nie wiem. Nie gadam z nim.
Dlaczego? Przypomnij mi.
Sporo się tam u was dzieje.
Nie mam dowodów,
ale z dwóch niezależnych źródeł usłyszałem takie rzeczy,
że jak o nich myślę, zaczynam się trząść.
Pamiętasz, jak zaprosiliśmy Seana?
Bo chciał nas lepiej poznać?
- Pamiętasz? - Piekłam ciastka.
Tak, to było wtedy.
Ugościliśmy go obiadem, graliśmy w gry wideo.
- Pamiętam. - A potem wrócił do domu.
Otóż jego wersja zdarzeń jest inna.
Twierdzi ponoć, że przyszedł,
został odurzony ciastkami z marihuaną…
Ciasteczkami z marihuaną?
A potem zaprosiliśmy go do trójkąta.
Serio?
- Czy on oszalał? - Wkurzył mnie.
Na górze spały nasze córki.
Typ musi mieć nieźle nasrane we łbie,
żeby coś takiego wymyślić.
Nie byliśmy w trójkącie i z tobą nie będziemy, Sean.
- Myśli, że będzie pierwszy? - Na pewno nie z tobą, typie.
Koleś ma żonę.
A takie coś nie przyszłoby mi nawet do głowy.
Nie zamierzam krytykować czyjejś relacji. Miejcie sobie otwarty związek.
Róbcie, co chcecie.
To wasza relacja i nie mnie ją oceniać.
Ale on był mną zainteresowany w przeszłości. Podrywał mnie.
A gdy Lisa gładzi mnie palcem
i nazywa swoim ulubieńcem, to nasuwają się wnioski.
Świadomie staram się nie wplątywać w takie sytuacje.
Dziwisz się, że uciąłem z nim kontakt?
Komuś się coś pomieszało. Powodzenia.
Nie wiem też, co mu zrobiłem,
że postanowił rozpuszczać o mnie plotki.
Ale jeśli włącza w to moją rodzinę, to mamy problem. I to duży.
Przekroczył granicę.
Ale nie powiedział mi tego w twarz, bo nie ma odwagi.
Właśnie! Nie potrafi.
Sam do mnie nie przyjdzie? Ja przyjdę do niego.
Ciekawe, czy będzie umiał powiedzieć mi to w twarz. Dalej, Sean.
Spróbuj.
Co słychać, maleńka?
- Cześć. - Co tam?
- Cześć, kocie. Co tam? - Cześć, skarbie.
Prawie włożyłem identyczną koszulę.
- Zaczęłaś się już uczyć? - Tak.
Uczę się, ale trudno mi usiąść i nie robić nic innego.
Wiem. Ja ostatni egzamin zdawałam w szkole średniej.
- Ja też. - Pokaż.
Mnie się to całkiem podoba.
- Oszalałaś. - Zawsze byłam kujonką.
- Hej. - Hej, samcze alfa.
- Przyznaję, że lubię tę ksywkę. - Te białe spodnie.
Co ci się nie podoba?
- Nic. - Samiec alfa!
Nie wolno ci siadać, jeśli nie masz dobrych wieści.
- Czeka nas rozmowa. - Zaczyna się od „osiem”?
Pogadajmy. Chodź.
- Stół konferencyjny? - Tak.
A więc z mojej strony…
Siadasz u szczytu stołu, to ja też.
- Poważnie? - Tak.
Boże. No dobra.
Teraz dobrze?
A więc chcemy złożyć ofertę.
Gotówka, 14-dniowy depozyt, siedem dni na ocenę stanu technicznego.
Kwota?
7 700 000.
Wiem. Ale myślę, że naprawdę możemy się dogadać.
- Różnica ledwo 450 000 dolarów. - Wiem.
Parę groszy.
Dobrze. Zaraz wracam.
- Jak się masz? - Dobrze. A ty?
Przedstawili ofertę.
Czternastodniowy depozyt, siedem dni na inspekcję techniczną,
płatne gotówką.
Oferują 7,7 miliona.
- Jeśli dziś pójdzie przelew. - Dobrze. Zobaczę, co da się zrobić.
- Mamy kontrofertę. - Świetnie.
7 950 000.
- Brzmi rozsądnie. - Cena ostateczna.
Dzwonię do niego.
Aż się spociłam.
Ian, mam dobre wieści.
Złożyłem ofertę i dostaliśmy kontrofertę.
Chcą 7 950 000 i to jest cena ostateczna.
Na tym etapie dalsze negocjacje to loteria.
Mogę wytoczyć ciężkie działa, ale ryzyko jest spore.
Zobaczę, co powiedzą, i dam ci znać.
No dobrze.
A więc Ian chciałby dom,
ale razem z całym wyposażeniem.
Chciałby też zapłacić 7 925 000 $.
- To jest ego. - Nie zaprzeczam.
Jeśli twój sprzedający jest gotów je połechtać,
to zamykamy transakcję.
- Zapytam. - Niech będzie tym dojrzalszym.
Cześć. Znowu ja.
Proponuje 7 925 000 i chce całe wyposażenie.
- Biją się o 25 000? - Wiem. To kwestia ego.
- Jesteśmy w kontakcie. - Nie brzmi dobrze.
Elementy wystroju nie wchodzą w grę. Dam ci namiar na home stagera.
- Cena? - Zgodził się na 7 925 000.
Zuch dziewczyna. Fenomenalnie!
Resztą zajmiemy się później. Jason zapłaci. Brawo!
Gratulacje!
Dobra robota.
Dzięki.
Polly pozamiatała. To jej zasługa.
Komplement od samca alfy.
- Super. - Gratki.
- Gratuluję. - To moja największa sprzedaż!
- Tak? - Muszę to spisać.
Osiem milionów? O mój Boże.
Mam licencję dopiero od dwóch lat. Bierz się do nauki.
Tobie też się uda.
- Idź na kurs. - Już go robię.
Wiem, że to kwestia nastawienia.
- Cześć. - Siema.
- Jak się macie? - Musimy pogadać.
Jak leci?
- Sean. - Cześć.
- Mogłabym kontynuować… - Sean, musimy porozmawiać.
- Co? - Idziemy pogadać.
- Tam? - Tak.
Brzmi poważnie.
To ci niespodzianka. Jasne, pogadajmy.
Nawet się…
nie rozpakował.
Co mnie ominęło?
Ktoś wie, co się dzieje?
O co chodzi?
- Wiem, jakie rozpuszczasz o mnie plotki. - Niby jakie?
- Nie udawaj głupka. - Nie udaję. Jakie plotki?
- Dalej, przyznaj się. - Ale jakie plotki?
Przyznaj, co powiedziałeś.
- Przyznaj się. - Nie mam na to czasu.
Czyli odchodzisz.
Nie odchodzę.
Potrzebujesz widowni, bo musisz być w centrum uwagi?
To sprawa między nami.
Porozmawiajmy, tchórzu jeden.
Tchórz!
Co się stało?
Rozpowiada o mnie bzdury, a do tego jest tchórzem i tyle.
Wiesz, Sean to mój kumpel. Zachowaj to dla siebie.
Jarvis, nie mówiłem do ciebie.
Mówiłeś do całego biura, a więc i do mnie.
Rozmawiałem z Seanem.
- Obrażasz go… - Mam prawo nazwać go tchórzem.
Jasne. A ja mam prawo się oburzyć.
- To się oburzyłaś. - Co się stało?
- Właśnie. - Co się dzieje?
Sean rozpuszcza o mnie plotki.
- O tobie? - Ale jakie?
Nie chcę ich powtarzać, tylko pogadać z ich autorem.
- To naprawdę chore rzeczy. - Dziwne.
Zarzucasz coś komuś, a ten ucieka? To mówi samo za siebie.
Nie zawsze.
- Wraca. - Idzie tu.
Może jednak chce pogadać?
- Gotowy? - Tak. Ale naskoczyłeś na mnie.
- O co ci chodzi? - Chodźmy.
O czym chcesz gadać? Nie baw się ze mną w zgadywanki.
- Zgadywanki? - Pogadajmy, Austin.
Dobrze, Sean.
- Pogadajmy. - Proszę.
- Gdzie? - Może być i tutaj.
Mów, o co ci chodzi. Chciałeś poważnie rozmawiać, to gadaj.
- Proszę cię bardzo. - Co się stało?
- Dobrze wiesz co. - Mów. Nie baw się ze mną.
Człowieku.
- O co chodzi? - Nie tym tonem.
Przekroczyłeś granicę i nie podoba mi się to.
- Jaką niby granicę? - Dobrze, kurwa, wiesz.
Nie mam pojęcia. Powiedz mi.
- Wiesz, o co chodzi. - O co? Powiedz mi.
Skończ te gierki.
- No co? - Śmiało.
- Nie wiem, jaką plotkę zmyśliłeś… - Ja jej nie wymyśliłem.
- Austin. - Wiem o niej z kilku źródeł.
Z całym szacunkiem, ale chcesz przeinaczyć prawdę.
- Jeśli już… - Co przeinaczam?
- Co mam do przeinaczenia? - Podaj fakty.
Jaką plotkę rozpuściłem? Nie opowiadam bzdur o tobie i Lisie.
- Zaraz… - Nie udawaj.
Nie chcesz, by nas słyszeli, ale drzwi są otwarte.
- Zamknąć je? - Jak się zamyka te drzwi?
Ja to zrobię.
- Powtórz, co powiedziałem. - Przecież wiesz.
Przyznaj. Kumplowaliśmy się.
- Wiesz, o co mi chodzi. - Chcesz tego?
- O czym ty mówisz? - Chcesz iść w tę stronę?
- Spójrz mi w oczy. - Proszę.
Jeśli masz czelność poruszać ten temat…
- Nie. - Czemu siejesz plotki?
Gdy się kumplowaliśmy, opowiadałeś mi, co was kręci.
Możecie sobie lubić trójkąty, swinging…
- Jaja sobie robisz? - Chyba ty.
- Taka jest prawda. - Czyli jednak to wymyśliłeś!
Zamknięcie drzwi nie pomogło.
- Chciałeś mnie poderwać. - Nigdy…
- Jesteś zły, bo odmówiłem. - Poderwać ciebie?
Co takiego?
- Brzydzę się ciebie. - Raczej ja ciebie. Kłamca.
Nie kręcisz mnie, typie. Nie zarywałbym do ciebie.
Wiesz co?
Nigdy bym cię nie podrywał.
Co ty mówisz?
Nie odwrócisz kota ogonem. Podrywałeś mnie.
Podrywałem?
- Powiedziałeś… - Moje dzieci były w domu!
„Niejednego bym z tobą spróbował”.
- Odpowiedziałem, że to nie dla mnie. - Co?
- Stworzyliście sobie grupkę wsparcia… - Tobie odbiło.
- Dotknąłem cię? - A ja ciebie?
To o czym ty mówisz?
Opowiadasz ludziom, że chcemy cię przelecieć.
Powiedziałeś, że lubicie eksperymenty i nie odmówicie towarzystwa…
Odparłem: „Powodzenia dla was”. I się odciąłem.
- Jaja sobie, kurwa, robisz? - Nawet nie próbuj.
- Dalej będziesz pierdzielił? - Sam to robisz.
- Spróbuj. - Będziesz pierdzielił te bzdury?
- O cholera. - Przestańcie.
Tyler…
Odwracasz kota ogonem, bo skonfrontowałem cię z prawdą.
Dawaj, kurwa.
Chcesz oberwać? To lepiej się zamknij.
Austin, nie!
Obaj przestańcie się odzywać.
Chcesz być w centrum uwagi? Sprzedaj zasrany dom!
- Przeinaczasz fakty. - A niech mu przywali, co tam.
Ty masz urojenia.
Robisz cyrk, bo nie umiesz nic sprzedać.
Śmieszne.
Dlatego pierdolisz bzdury o mojej rodzinie? Jak śmiesz?
To nie są kłamstwa. Nie opowiadam o twojej rodzinie.
Nie wciskaj mi czegoś, czego nie powiedziałem.
Jesteście zboczeni.
- Co za dupek. - Sean, wyjdź.
To ma być miejsce pracy?
Twierdzi, że próbowałem go poderwać
i zaproponowałem mu trójkąt ze mną i Lisą.
- Że jak? - Co?
- Dokładnie tak powiedział. - To nie dotyczy pracy.
Czemu krzyczysz na mnie?
Bo mam tego serdecznie dość.
Tu się nie da pracować. Robicie z tego miejsca burdel.
Dla was to przedstawienie,
a on zmyśla jakieś…
- Austin zaprosił cię do siebie. - Nie mieszaj się w to.
- Pogięło go. On ma urojenia. - Co się dzieje?
Nie podnoś na niego ręki, bo to ty będziesz miał kłopoty.
Wiem, co czujesz…
A jeśli lubicie trójkąty i czworokąty,
czemu nie zaprosiliście nas?
- Właśnie. Dlaczego? - Świnia.
Gdybym to robił, tobym o tym mówił otwarcie.
Taki już jestem, ale gdy ktoś kłamie na mój temat,
to naprawdę się wkurzam.
Wiem, ale wyluzuj.
Zaczekajmy tu chwilę.
Nie opowiadam zmyślonych historyjek. Przysięgam na własne życie.
Na rodzinę. Nigdy bym czegoś takiego nie wymyślił.
Seana trzeba stąd zabrać.
Ten człowiek i jego żona próbowali mnie uwieźć.
„Ciebie lubię najbardziej”.
Nie rób tego. Proszę cię.
W co wy, kurwa, gracie?
Na co ci to? Jeszcze skończysz z wyrokiem.
Sean.
Powinieneś się wstydzić. Masz tupet,
żeby tak mnie atakować.
- Zamknij ten ryj. - Nigdy nie będziecie w moim typie.
- Sean, wystarczy. - Wstyd.
Odpuść, serio.
- Typie, byłbyś ostatnią osobą… - Nie rób tego.
No pewnie. I wzajemnie.
To czemu jeszcze o tym nawijasz?
Idź sobie stąd.
Nie. Sean też tu pracuje.
- Nie. - Nie w tej chwili.
- Przestańcie. - Dajcie już spokój.
- Widzisz, co ja przechodzę? - My stąd idźmy.
Odciąłem się od was, mimo że byłem waszym przyjacielem.
Dziękujemy. Utrzymajmy to odcięcie. Zajmij się sobą.
Staram się jak mogę.
- Pij tę swoją ayahuascę… - Macie tupet.
- Jak wam nie wstyd? - Zmyślaj, co chcesz.
Ty pisałeś na Insta: „Zgrabne nóżki”.
Co? „Zgrabne nóżki”? Pokaż.
Proszę bardzo. „Niezłe girki”.
Kto komentuje moje fotki? Zobacz..
Ćwiczyliśmy wtedy razem, a ty masz umięśnione nogi.
To był komplement! Nie znaczy, że chcę cię przelecieć.
- Nigdy do was nie zarywałem. - O mój Boże.
Głupio ci, bo ujawniłem twoje kłamstwa.
Nie. Jesteś dziwny i tyle.
Jasne, obrażaj mnie. Co jeszcze masz w zanadrzu?
Wymyślaj dalej.
Ależ nie wstydź się.
- Jeszcze kogoś uszkodzę. - Idziesz?
- Tak, na drinka. - Okej.
- Nie może pić w samotności. - Chodźmy.
Dobra.
- Na razie. - Tu jest zbyt wiele zmiennych.
Nie twierdzę, że jeden ma rację, a drugi nie.
Ty i cała wasza grupka zazwyczaj nie macie racji.
Nie wypieraj się.
Ale nie ziej ogniem we mnie.
Jestem w biurze serdeczny i traktuję was z szacunkiem.
A do tego próbuję ukrócić wiele złych zachowań.
Austin mi się narzucał.
Nie podoba mi się to etykietowanie…
To jest dziwne. Zgadzam się z tobą.
Wychodzę. Odwracacie kota ogonem. Nie mogę tego słuchać.
- Mam swoje zasady i swój typ. - To sprawa między wami.
- Podam ci przykład. - Kropka.
Nie mogę słuchać tego pieprzenia. Idę.
- Może pogadaj z nim na osobności? - Nie ma mowy.
Niech on do mnie przyjdzie.
Nie chcę się w to mieszać, wychodzę.
- I dobrze. - Do zobaczenia.
Przykro mi, że cię to spotyka.
Cały czas rzucał aluzje. Wiem, o czym myślał.
- A teraz się wypiera? - Zadzwonię później.
- Zaatakował cię. - Masz rację.
Nie mam pojęcia, o co chodziło.
Ma ewidentne skłonności do agresji.
- O co mu szło? - I potężne pokłady złości.
Wiem, czym się zajmował i mnie to nie kręci.
On też to wie. Pewnie stąd się bierze ta złość.
Właśnie.
Napisy: Kaja Olszewska