Zoé Isabelle Levy, 45 tahun.
- Kenapa dia berkelakuan pelik? - Isterinya ditemui di sini.
- Ada fail Zoé Levy? - Hati-hati.
Mélanie?
Ini tahun 2025.
1998.
Saya akan mati dalam masa 11 hari?
Kita boleh elakkannya.
Cincin mutiara itu bukan saya punya.
Ini bukan kemalangan.
Awak dibunuh.
- Awak kenal tak? - Zoé tak pakai cincin.
Mungkin pembunuh itu ada mangsa lain.
Nolwenn Gakou. Dia mati pada 3 Februari 2020.
- Nak beritahu cik bos? - Cik bos?
Kapten saya Le Goff. Tapi sekarang namanya Yasmine Ben Salem.
Dia kenal saya, tapi saya tak tahu siapa dia.
Mesti ada banyak kesan rama-rama.
- Ini Éva. - Awak dan Flo dah berpisah?
Saya rosakkan hidup Nathan dan Florence.
Kalau masa silam diubah, isteri dan anak saya akan hilang.
Ludo akan bina semula hidupnya.
Dia sebut nama isterinya.
Saya nak maklumat seorang pendatang muda.
Saya tahu namanya. Namanya Parvana Rabani.
Ayuh, Perancis!
Hei, Mélou!
Mélanie Béguin. Sebagai pakar bola sepak Perancis,
apa ramalan awak untuk malam ini?
3-0 untuk Perancis.
Jangan ambil komputer ayah tanpa izin.
Faham?
Sam?
Pakai baju. Kita dah lambat.
Awak tak perlu sembunyikannya. Tak apa.
Awak boleh lihat kenangan lama awak.
Pada malam perlawanan itu, saya cakap saya nak seorang lagi anak.
Anak lelaki.
Saya nak namakan dia Zizou.
Isteri awak nak namakan dia apa?
Saya tak tahu.
Jika awak boleh kembali ke masa lalu dan beri amaran pada keluarga awak,
awak akan lakukannya?
Sudah tentu.
Tapi jika mereka selamat, saya takkan datang Perancis. Saya takkan jumpa awak.
Dan kita takkan ada Mbappé.
Parvana Rabani, ikut saya.
Awak pasti ini tak berisiko?
Siasatan itu terhenti. Ini saja petunjuk kita.
Baiklah. Kami akan hantar laporan itu pada awak.
Selamat sejahtera, Yang Arif.
Jangan risau, Forrest. Saya akan buat.
Kapten, mana Casseron? Bukankah dia perlu buat temu duga?
Tak, dia di hospital.
Air ketuban isterinya pecah malam semalam.
Dia betul-betul marah!
Di mana Nathan Leroy?
Ludo tak boleh temu duga dia. Ini bukan kes Ludo.
Kami suami isteri. Kami tak boleh buat kerja bersama.
Semua ini disebabkan awak. Awak nak lakukannya hari ini.
Kami tiada pilihan. Leroy sedang bercuti.
Cuma ada Ludo. Apa saya boleh buat?
Parvana Rabani. Betul tak?
Okey.
Awak nak kopi?
Tak nak apa-apa?
Apa kamu buat?
Ada cap jari pada cincin Nolwenn.
Jadi? Ada padanan?
Celaka. Tiada. Tiada apa-apa.
Agathe?
- Fail Nolwenn dah digital? - Saya beri pada rakan saya.
Saya nak kenalkan Jean-François. Kami kenal di kolej.
Saya hubungi dia jika saya ada banyak kerja.
Belum.
Saya buat fail Mélanie. Saya tak boleh buat dua-dua.
Dua tangan saja.
Saya tahu permintaan ini berat. Saya hargai semua kerja keras awak.
Tapi…
- Awak juruteknik VR terbaik. - Satu-satunya.
Itu pun sama.
Fail ini ambil masa. Mereka tak ada dron.
Saya perlu imbas semua gambar untuk satukan imej.
Saya perlu mengekod semula video dan digitalkannya.
- Bina semula tempat jenayah… - Okey.
- Bila fail Mélanie akan siap? - Dua hari.
- Dua hari? - Dua hari.
Nak saya buat fail Nolwenn?
- Tidak. - Ya.
Ya. Kita perlukannya.
Tiada benda baru dalam fail Mélanie.
Tak, saya tak setuju. Tak.
Mélanie mungkin mangsa pertama. Dia tak berpengalaman.
Tentu dia buat silap. Kita mungkin akan jumpa sesuatu.
- Apa saya nak buat? - Buat fail Mélanie.
Ya, teruskan.
Saya pergi dulu. Nak ikut, Jean-François?
Cik Rabani, awak 18 tahun. Awak lahir di Kabul, bukan?
Awak datang bersama keluarga awak?
Mereka mati dalam serangan bom.
- Kopi ini untuk awak? - Ya.
- Terima kasih. - Awak kenal dia?
Ya, dia jiran saya.
Dia jiran awak. Bila kali terakhir awak nampak dia?
Entahlah. Mungkin sebulan lalu.
Saya tak ingat.
Awak tahu pekerjaannya?
Tidak?
Dia curi barang daripada kontena dan jual semuanya.
Dia buat lagi tiga minggu lalu. Sesuatu berlaku dan ada orang mati.
Awak tak tahu apa-apa?
Tidak.
Awak tak membantu.
Awak nak dapatkan permit tinggal?
Ia akan ambil masa.
Jika saya dihantar pulang, saya akan mati.
Ludo? Mari sini.
Hentikannya. Saya tersilap. Dia tiada kaitan dengan Omar.
Biar betul?
Awak yang nak lakukannya.
Ya. Saya dah buat silap.
Sekejap.
Tanguy telefon saya pagi tadi, selepas perlawanan Piala Dunia.
Walaupun ini bukan kes saya,
sebab awak yang suruh. Sekarang awak tukar fikiran?
Mélou. Saya kenal awak.
Apa yang berlaku?
Kes ini buat awak tertekan?
Bukan sebab kerja. Ada benda lain?
Tak, sebab kes geng ini.
Siasatan dah lama terhenti. Susah sangat.
Entah kenapa saya suruh dia ditemu bual.
Okey. Jumpa awak di rumah malam ini?
Hei, Mélou?
Kita juara dunia!
Kamu dah baca fail perubatan Nolwenn?
Lebam, retak, retak, lebam. Dia selalu masuk hospital.
Dia akan beri penjelasan tak masuk akal. Kemalangan rumah tangga. Jatuh.
- Teman lelakinya pukul dia. - Sudah tentu.
Nampak nama lelaki yang ikut dia?
Sébastien Brisset. Apa yang kita tahu tentang dia?
Dia teman lelakinya.
Dia ada fail serangan seksual.
Apa dakwaannya? Ada cap jari?
Tak, cuma buku log.
Kenapa mereka tak soal dia?
Dia ada alibi.
Dia di pasar.
Tiada dalam rekod. Mungkin dia tiada di pasar.
Celaka!
Ada kedai barang kemas Brisset di Jalan Siam.
Mereka jual cincin mutiara?
- Tiada laman web. - Jom kita pergi.
Jika kita dapat cap jari, kita akan tahu. Kim, cari nombor Brisset.
Beritahu hakim juga.2
Yang Arif.
Gadis Afghanistan itu? Awak dah dapat apa awak nak?
Ya.
Saya tempah meja untuk kita. Pada 18 hari bulan.
Boleh kita pergi minum sebelum itu?
Maaf. Saya tiada masa.
Tunggu. Saya tak faham apa yang awak cakap.
Saya tolong awak, tapi awak tak nak balas?
Saya isteri orang, Nicolas.
Dengar sini! Malam tadi menyeronokkan. Lelaki itu sangat baik.
Bijak, kacak.
Semasa gol ketiga, dia cium saya.
Tapi awak tak boleh terbawa-bawa. Awak selalu jadi begitu.
Mungkin ia tak bermakna.
- Tapi perasaan itu… - Dia nak jumpa awak lagi?
Tidak.
Dia ada nombor saya. Dia akan telefon.
Terpulang. Awak patut jumpa Nathan.
Nathan? Kawan Ludo yang tak guna itu?
Ya. Pertama, dia bukan orang tak guna. Taklah sangat.
- Tak, saya sumpah. - Dia pernah mengurat awak, bukan?
Lima tahun lalu. Dia mabuk.
- Kami kawan. - Ya?
Dia kecewa awak tak datang. Sepanjang malam dia marah saya.
- Yakah? - Dia lelaki yang baik.
Dia kacak, cita rasa awak. Dia kelakar. Dan dia ada motosikal.
Dia nak hubungan yang serius.
Entahlah… Maksud saya…
Kita berempat boleh pergi minum. Dengan Ludo.
Kita boleh makan malam.
13 JULAI 1998
Malam esok?
Okey.
- Ini untuk siapa? - Ini untuk…
Kawan saya.
- Boleh? - Ya. Sudah tentu.
Terima kasih.
- Rekaan ini terkenal? - Ya.
Klien kami suka cincin itu.
- Dah lama awak jual? - Sejak perniagaan dibuka tahun 98.
Ini rekaan kami.
- Rekaan eksklusif kamu. - Betul.
Bila kali terakhir awak jual cincin ini?
Ia selalu dijual.
Itu anak awak?
Sébastien? Kamu kerja bersama?
- Kadangkala. - Seronok bekerja dengan keluarga.
Perniagaan keluarga selalu ada keistimewaan tersendiri.
Tengok produk pun dah tahu.
- Betul tak? - Ya, sudah tentu.
Awak tahu tak saiz cincin itu…
POLIS
Komander Béguin dan Leroy. Kami nak cakap dengan anak awak.
- Di mana dia? - Tunggu. Kenapa?
Saya pasti anak saya tak buat salah.
Biar kami periksa. Boleh beri nombor telefonnya?
Maaf, saya tak boleh tolong.
Maksudnya?
Awak tak tahu nombor telefon anak awak?
Tolong pergi sekarang. Saya ada kerja.
- Sudah tentu. Terima kasih… - Apa awak buat?
Ini kes pembunuhan!
Menghalang siasatan ialah jenayah. Apa pin awak?
Apa awak buat, Ludo? Sudahlah!
Maaf kerana menyusahkan awak. Kami pergi dulu. Terima kasih.
Kenapa dengan awak? Awak kantoikan kita! Kenapa awak beritahu dia?
Dia tipu kita! Dia tahu di mana anaknya!
- Kita akan masuk semula. - Sudahlah. Duduk sini.
- Apa awak buat? - Telefon bos. Kita perlukan waran.
Ini melanggar prosedur!
Siapa peduli? Kita hampir dapat Brisset. Kita tak boleh tunggu!
Tunggu apa? Apa yang awak nak? Tutup kes ini dalam masa dua hari?
Awak nak ke mana?
Itu dia?
Ya.
Dengan waran itu, kami boleh temu bual ibunya,
cari dia dan dapatkan cap jari.
Awak tak sempat buat semua itu. Kita cuma ada empat hari.
Hei.
Tapi kita ada petunjuk.
Kita ada suspek.
Kita boleh lakukannya.
Mereka dah bersama pada tahun 1998?
Ya.
Saya boleh paksa dia buat aduan.
Tidak.
- Ya. - Jangan buat begitu.
Ya. Barulah awak ada cap jari dia.
Awak boleh bandingkan dengan cincin.
Saya tak setuju.
Jika awak jumpa dia? Mungkin dia yang bunuh awak.
Ia terlalu bahaya.
Saya tak boleh berdiam diri.
Wanita itu dibunuh macam saya. Dia berhak tahu.
Pada tahun 1998, Nolwenn belajar psikologi di kolej.
Dia dimasukkan ke hospital pada tahun itu. Bulan Mac. Empat bulan lalu.
Ludo? Bos nak jumpa awak. Hakim Ifrah datang.
- Ada masalahkah? - Saya pergi dulu.
Jumpa awak jam 11 malam? Macam biasa?
Mélou.
Hati-hati.
Sejujurnya, saya nak tahu…
Awak ingat apa yang akan berlaku?
Ya, betul! Waran memang tak berguna.
Awak boleh masuk kedai barang kemas orang
dan curi telefon mereka!
Adik perempuan itu seorang peguam.
Sayang. Awak patut ambil telefon dia. Mesti dia takkan telefon adiknya.
- Jika kami dapat waran tadi… - Komander Béguin sedar kesilapannya.
Dia bersetuju untuk ikut prosedur dengan teliti.
Mulai sekarang.
Ini bukan kesilapan prosedur.
Awak guna kekerasan. Awak dedahkan maklumat siasatan!
Awak cemarkan kes!
Awak perlu tarik diri daripada siasatan ini!
Tunggu.
Saya buat silap.
Dalam lima hari, pasukan saya dah jumpa mangsa baru,
cap jari dan suspek.
Awak dah hilang perspektif, Béguin. Ini terlalu peribadi untuk awak.
Ia kerja yang bagus.
Ini pembunuhan isteri saya. Mestilah saya peduli!
Begini, saya boleh berikan taklimat tentang kes itu kepada awak.
Béguin akan balik.
Esok dia akan ambil cuti.
Untuk dapatkan perspektif sebelum dia kembali bekerja.
Boleh?
Béguin.
- Awak okey? - Saya disuruh pulang.
Parvana?
Parvana!
Sam!
- Juju? - Ayah? Kenapa ayah dah balik?
Tak mungkin.
Saya sedang berehat.
Saya dah hantar banyak resume pagi tadi.
Awak tinggal di sini?
Sayang, saya…
Nombor yang anda dail tiada dalam perkhidmatan.
Hospital Morvan.
Ya. Hai, saya nak bercakap dengan Parvana Béguin.
Béguin. Tiada sesiapa dengan nama itu di sini.
Mestilah ada. Tolong periksa.
Sekejap.
Parvana Rabani.
Ya. Parvana Rabani. Ini siapa?
HOSPITAL UNIVERSITI WILAYAH
Helo. Saya nak jumpa Parvana Rabani. Dia kerja di sini.
Siapa awak?
Kawan. Kawan rapat.
Dia di bilik bedah. Tunggulah di sini dulu. Lama juga.
Saya pegawai polis jenayah. Dia di bilik mana?
Bilik bedah tingkat tiga, di hujung koridor…
Tunggu, encik! Bilik itu untuk pekerja perubatan saja! Encik!
AKSES TERHAD
Encik?
Maaf, awak tak boleh tunggu sini. Ahli keluarga kena tunggu di koridor.
Encik?
Encik, dengar sini. Dengar tak? Encik!
Celaka, Nolwenn! Awak selalu membaca. Ia menjengkelkan!
- Awak nak minum? - Tak nak.
Jom kita balik.
- Saya nak ke tandas, okey? - Okey.
- Awak okey? - Ya.
- Awak nak tisu? - Tak apa, terima kasih.
Bekas kekasih saya pun begitu.
Apa?
Dia pukul saya. Dia akan minta maaf dan buat lagi.
Selama bertahun-tahun.
Ia takkan berhenti.
Laporkan dia.
- Saya boleh teman. - Tak apa. Saya tak perlu bantuan.
- Dia akan bunuh awak! - Apa?
17
Helo?
Saya di bar dekat pelabuhan. Ada wanita diserang. Cepat!
Hei! Awak rasa seronok pukul dia? Rosakkan muka dia?
Apa? Awak dah gila!
Sudahlah. Jom.
Saya tahu sebab dia masuk hospital.
- Awak gila? - Awak cintakan dia, tapi awak tak peduli!
Diamlah. Berambus.
Sudahlah. Dia gila. Jom kita pergi.
Lelaki bedebah.
Pengecut! Sial!
- Berhenti! Seb! - Lepaskan saya!
Sudahlah!
Sudahlah, cukup!
Seb, sudahlah!
Lepaskan saya!
Bertenang! Jangan pukul dia lagi!
Awak dah okey?
- Ini air awak. - Terima kasih.
Panggil saya jika ada apa-apa.
- Helo? - Apa yang awak buat?
Ben Salem gantung saya hari ini.
Apa? Saya bersama Kim. Kami tunggu awak di kelab meluncur.
Di kelab meluncur?
Kes Nolwenn. Kita perlu temu bual orang di kelab.
- Kami mula dulu. - Tunggu.
- Kamu dah tak siasat Brisset? - Brisset?
Bekas kekasih Nolwenn?
Cap jari dia tak sama. Bukan dia!
Kita ada cap jari Brisset?
Awak menghidap strok? Dia ada dalam fail kita!
Mélanie laporkan dia pada tahun 1998.
Betul. Sudah tentu. Baru saya ingat.
Apa dakwaan dia?
Sebab dia diserang, Ludo. Hei, bangunlah!
Kami akan mula tanpa awak. Nanti kami cerita.
- Tak masuk akal! - Ya, dia selalu nampak keliru.
Dia hutang 50 dolar untuk hadiah bos.
Awak pun sama.
Jom keluar?
POLIS NEGARA
10:59 MALAM AHAD 13/07/2025
Ia tak berhasil?
Ya, tapi Brisset tak salah.
Biar saya lihat.
- Awak okey tak? Sakit tak? - Tak sakit pun.
Jangan risau.
Apa kita dah buat?
Saya hilang segalanya.
Parvana…
Dia tak kenal saya.
Anak saya tak wujud.
Celaka.
Mesti kita dah buat silap!
Saya tak tahu apa yang kita buat, tapi kita dah buat silap besar.
Ada…
Ada sesuatu berlaku?
Mélou.
Awak buat apa-apa?
Awak buat apa-apa pada Parvana?
Saya panggil dia untuk kes jenayah.
Maafkan saya. Saya tak sangka… Awak temu bual dia.
Apa awak buat?
Awak panggil dia?
Saya tak berniat.
Kenapa awak buat begini?
Saya cuma nak jumpa dia.
Tapi awak tak ajak dia keluar minum kopi. Awak bawa dia ke balai.
Kita dah berbincang.
Kita dah berbincang. Awak dah janji.
Awak sengaja lakukannya. Awak nak dia hilang!
Awak nak dia keluar dari hidup saya. Itu yang awak nak! Celaka!
Saya mengaku!
Saya nak jumpa bakal isteri awak! Ibu tiri anak saya!
Awak tahu apa awak dah buat pada anak awak?
Semasa Parvana ada dalam hidup saya, Juliette okey. Dia seorang doktor.
Dia berdikari. Dia gembira.
Tapi sekarang dia masih ada di rumah.
Dia habiskan masa dalam bilik, memakai baju tidur.
Dia hisap ganja sepanjang hari. Cuba teka sebabnya!
Sebab Parvana yang besarkan anak awak!
Bayangkan perasaan saya.
Saya akan mati lagi beberapa hari. Saya panik!
Cubalah faham.
Maafkan saya.
Buatlah apa yang perlu.
Tapi dapatkan semula isteri dan anak saya.
Awak faham? Dapatkan semula isteri dan anak saya!
Kamu jumpa semasa dia dirompak, bukan?
Saya dah periksa. Dia tak dirompak. Dia pindah dari apartmennya..
Mesti dia risau tentang permit tinggalnya.
Saya akan pastikan dia kembali. Saya akan betulkan. Saya janji.
Harapnya begitu.
Mélou! Awak okey?
Awak cedera? Tanguy kata awak diserang.
Celaka! Siapa lelaki itu? Kenapa dia pukul awak?
Saya dah penat. Saya nak tidur.
Ceritalah apa yang berlaku! Siapa si bedebah itu?
Kenapa dia pukul awak?
Maafkan saya. Saya tak berniat nak marah.
Maafkan saya.
Saya tak marah.
Saya betul-betul risau.
Awak tahu apa kita akan buat?
Kita akan makan depan televisyen.
Makan malam dengan coklat panas, macam awak suka.
Boleh kita tonton Forrest Gump?
Awak memang teruk. Awak asyik nak tengok filem itu.
PERSATUAN SALING MEMBANTU
HAK KEHIDUPAN DILINDUNGI UNDANG-UNDANG KITA SEMUA RAKYAT
Boleh saya minta tolong?
Melihatkan wajah awak, mestilah awak boleh minta tolong.
Awak juga bawa croissant. Cakaplah.
Ada wanita Afghanistan.
Dia saksi dalam kes saya. Saya nak cakap dengan dia.
Saya tak tahu mana dia. Dia tiada dokumen. Tiada siapa.
Saya nak cari dia.
Awak boleh singgah di rumah kosong. Di Recouvrance.
Okey.
Saya tertanya…
Kalau saya jumpa dia, boleh awak tolong dapatkan permit tinggalnya?
Itu saja? Permit tinggalnya.
Saya tak faham. Sejak bila hakim ambil berat?
Baru-baru ini?
Dia 18 tahun. Dia keseorangan.
Siapa dia kepada awak?
Sebenarnya…
Lupakan saja.
Hei, tak apa. Saya akan tolong awak.
Saya akan cuba lakukan sesuatu.
Bukan sekarang, sebab sekarang saya sibuk.
Saya nak habiskan croissant.
Selepas itu, saya akan tolong.
Terima kasih.
Awak dah sihat hari ini?
Awak nak jumpa keluarga?
Isteri saya.
Itu kabuli?
Ya. Awak tahu?
Isteri saya orang Afghanistan. Dia suka memasak.
Saya tahu.
Saya suka sebab dia selalu masukkan jeruk lemon.
Saya pun sama. Itu ramuan kegemaran saya.
Awak sama macam dia.
Awak ada ekspresi yang sama.
Tegas.
Macam anak kami.
Dia suka kentang goreng.
Saya faham.
- Saya nak belajar Dari. - Yakah?
Saya masih tak tahu. Saya belum…
Saya baru belajar.
Saya cintakan awak.
Sebutan awak sangat bagus.
- Helo. - Helo.
Helo.
Parvana?
Siapa awak?
Saya majistret pemeriksa.
Saya dah cakap. Saya tak tahu. Ia tiada kaitan dengan saya.
Saya tahu. Maafkan saya. Kami tak patut panggil awak.
Awak boleh kembali ke sana. Polis takkan ganggu awak.
Tak naklah. Saya tak nak dikaitkan dengan Omar.
Saya jamin awak takkan ada masalah. Saya dah buang nama awak.
Nah.
Persatuan ini akan bantu awak dapatkan permit.
Nak saya hantar awak?
Kenapa awak buat begini?
Mungkin nanti awak boleh bantu saya?
Awak tak ambil Sam?
Tak guna.
Tak guna!
- Saya rindu awak! - Saya ambil gula!
- Saya sayang awak! - Saya pun sama.
Saya sayang awak.
Saya tak boleh hidup tanpa awak.
Saya sayang awak!
Saya sayang dia! Dia isteri saya! Dia pergi ambil gula!
Awak nak ambil Sam?
Ya, saya nak pergi.
- Jumpa nanti. Ya? - Ya.
- Okey. - Selamat tinggal?
Saya pergi dulu.
Apa khabar, sayang?
Saya okey. Bagaimana dengan ayah?
Ya, ayah okey.
Tak, ayah cuma telefon untuk tanya khabar awak.
Noémie pula bagaimana?
Ya, dia okey. Saya tak boleh cakap. Ada kerja.
Ada kerja? Di hospital?
Ya, di hospital.
Baguslah! Okey, nanti ayah telefon balik.
Ya. Jaga diri.
Jumpa lagi!
Ya. Jumpa lagi!
Mari sini!
Ayah buat saya rasa malu.
- Siapa dia? - Itu Nora, teman wanita saya.
Begitu saja? Awak dah buat keputusan?
Ya, Capucine tak sesuai untuk saya. Dia nak tinggal di ladang.
Jadi? Awak tak suka ladang?
Tak. Saya nak RV, macam Nora.
Saya rasa kami ada jodoh.
Sam?
Adakah ayah memang akan terima mesej cinta daripada Nora
di telefon ayah?
Belikan saya telefon bimbit.
Budak tak guna.
Baiklah. Saya menang. Dia dah tidur.
Awak dah sedia?
- Sedia untuk apa? - Makan malam dengan Nathan dan Flo.
Alamak, saya lupa!
- Awak yang nak pergi! - Ya!
Okey.
Tunggu. Awak masih belum sihat. Saya akan suruh pengasuh balik.
Saya perlu pergi. Nanti Nathan marah.
Tak, jangan pergi!
Mereka akan bersendirian.
Awak tahu, sayang.
Saya tak faham sebab awak nak kenalkan mereka berdua.
Ia takkan berhasil.
Nathan suka motosikal dan bir. Kawan awak suka yoga dan jus tomato.
Awak nampak baju panas kuning saya? Saya tak jumpa.
Tak. Saya tak nampak baju panas awak.
Tapi baju panas awak yang hodoh ada. Ia merah. Ia hodoh.
Tengoklah Nathan dan Flo nanti. Mesti mereka dah seronok berbual.
Apa saya nak…
- Apa saya patut pesan? - Apa mereka buat?
Saya nak yang ini.
Tak naklah.
Menu 14 Julai.
Mereka cuma nak naikkan harga.
Awak bayar mahal-mahal untuk satu bendera atas burger awak.
Biasalah Ludo. Dia selalu lambat.
- Mél pun sama. - Yakah?
Dia selalu datang 30 minit lewat.
Tapi disebabkan dia Mél, dia takkan dipersalahkan.
- Memang sesuai. - Betul.
Mesti mereka lupa telefon pengasuh.
Dia jarang keluar sejak ada anak. Saya sayang Juju…
Betul. Dia macam anak saudara saya.
- Tapi dia dah jarang keluar. - Mélanie pun sama!
Mereka sibuk dengan bayi.
- Sudahlah. Dia bayi! - Betul!
Saya akan bawa anak saya ke mana saja.
Saya akan bawa dia ke sini. Dua kusyen, bir.
Berbual dengan kita.
- Nak pesan? - Ya.
Maafkan saya?
Okey…
10:40 MALAM
Mélou?
- Selamat malam. - Selamat malam.
Ia berhasil?
- Ia berhasil atau tidak? - Ia berhasil.
Terima kasih. Semuanya kembali normal.
- Apa awak buat? - Boleh ajar saya?
Awak curi senjata saya?
Saya takut. Apa saya patut buat?
Ia berbahaya. Awak tak tahu guna.
Betul. Ajar saya.
- Dah masukkan peluru? - Belum.
Ia ada pada saya.
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Tinggalkan pesanan selepas nada.
Mélou, ini saya. Di mana awak?
11:12 MALAM
Takkan awak pergi berlari.
Telefon balik.
Okey, sekarang tutup silinder. Bagus.
Tunjuk pada saya cara awak tembak.
Boleh saya tembak batu di sana?
Tak. Bagaimana jika ia melantun? Nanti kena muka awak.
Mana saya nak tembak?
Rindu nak tengok awak marah.
Tembak ke arah ufuk.
Okey.
Bagus.
Selaraskan pinggul dengan bahu awak.
Relakskan bahu awak. Tenangkannya.
Cuba kawal pernafasan.
Bagus.
Sekarang awak perlu…
Tengok sasaran.
Awak tahu cara nak mencekah?
Sekarang
menggunakan falanks jari telunjuk awak,
pegang picu itu dengan lembut.
Dan perlahan-lahan…
Terjemahan sari kata oleh Atikah Gazzali