PSI PATROL: WIELKI FILM
Dziś czeka nas skwar.
Przez cały dzień będzie 37 stopni, ochłodzi się dopiero pod wieczór.
Na całym wybrzeżu będzie bezchmurnie,
więc wszyscy mieszkańcy bez trudu obejrzą deszcz meteorów.
Słuchacie radia z Miasta Przygód.
Sto cztery FM
Już idę.
Wysypisko. Za wasze śmieci pieniążek leci.
Już go wołam.
Hank, telefon!
Lecę.
Bruce, kiedy zaczniesz odbierać telefon?
Zapracuj na swoje utrzymanie.
Tak? Halo?
Dziwne, cisza.
Co? Dopiero z nią rozmawiałam.
- Halo? - O co tu biega?
Zamknięte.
Ktoś tam jest.
- Co? Gdzie? - Tam, spójrz.
Co ten ktoś wyprawia?
Buchnął nam dźwig!
O rety, jedzie prosto na butle z gazem!
Halo, Psi Patrol? Mówi Janet z wysypiska.
Mamy tu pożar, pospieszcie się!
No dobra, psiaki, pożar na wysypisku.
Musimy się spieszyć.
Nie ma takiego pożaru, którego nie da się ugasić.
Skye, możesz startować.
No to w górę!
W drogę!
Pieski, szykujcie się.
Psi Patrol rusza do akcji!
Pożar w polu widzenia.
Spory. Nabiorę wody.
Wjazd zablokowany. Zrobię przejazd.
W dziesiątkę!
O w kostkę, to oni, Psi Patrol! Ocalą nas!
Psi Patrol! Bruce, pokochasz ich.
To szczeniaki w różnych pojazdach.
Wiem, jak to brzmi, nie przejmuj się.
Marshall, czas się zająć ogniem.
Armatka wodna!
- Na pomoc! - Tutaj!
- Pomocy! - Ratunku!
Pomóżcie nam!
- Przyczepa się pali! - Nie mam wody!
- O nie! - Uwaga!
Tak jest, Skye!
Widzieliście? Za to ją uwielbiam.
- Psi Patrol! - Uwolnię was.
- Sorki. - Dlatego noszę kask.
Dziękuję wam, dziękuję!
Cieszę się, że jesteście cali. Oby nie było dużo szkód.
To i tak sam złom.
To właśnie te dzielne psiaki, o których ci mówiłam.
To Bruce. Wrażliwa rybka, bardzo to przeżył.
Strzelmy fotkę z Bruce'em i psiakami.
Świetny pomysł.
Janet, weź tę małą na ręce.
- Nie trzeba. - Chodź, słodziaku.
I wszyscy: „Złom!”.
Złom!
Nienawidzę być najmniejsza.
Ja bym jej chuchnęła.
Ktoś zamknął was od zewnątrz. Jak to się stało?
Nie uwierzycie, ale ktoś nas zamknął,
żeby ukraść dziesięciotonowy elektromagnes.
Po co komu taki elektromagnes?
No to zaczynamy.
WIADOMOŚCI Z MIASTA PRZYGÓD
Cześć wszystkim.
Mówi Sam Stringer na żywo z Miasta Przygód.
Za chwilę obejrzymy największy deszcz meteorów
od ponad 50 lat.
Meteory!
Ależ się cieszę, Chickaletto.
Mieszkańcy nie mogą się doczekać,
wszyscy obserwują niebo.
Meteory!
Widać już coś?
- Tylko twoją wielką głowę. - Sorki.
Dalej, Rubble, bo przegapisz.
Miałbym oglądać
niepowtarzalny gwiezdny spektakl bez przekąsek?
- Chase, szew ci pękł. - Serio?
Tak. Chyba wyrosłeś z kombinezonu.
- Ależ wy szybko rośniecie. - Wszyscy? Ja też?
Nie, Skye. Ty raczej nie.
Nie ma się co martwić, jedni rosną szybciej, a inni wolniej.
A inni w ogóle.
Wspaniale, już są.
Zapraszam. Mamy towarzystwo.
Poznajcie Drużynę Maluchów.
- Nano. - Cześć!
- Mini. - Hejka!
- I Tot. - Siemka!
Chcą dołączyć do Patrolu, gdy dorosną.
Zaprosiłem ich na wspólne oglądanie meteorów.
- Jesteś Chase. - Tak.
- I się tym zajmiesz. - Pewnie tak.
A ty to Rubble!
- Fajne oksy. - Dzięki.
Skye, jestem prawie twojego wzrostu!
- Jestem wyższa. - Już niedługo.
Obejrzyjcie teleskop.
Moja kolej!
Spokojnie, futrzaki.
To droga zabawka.
Wybacz.
Jeszcze raz.
Spójrzcie przez okular i powiedzcie, co widzicie.
Tylko ostrożnie. Powoli.
Nie jestem przekonana do tej Drużyny Maluchów.
Od kiedy robimy za niańki?
Daj spokój, Liberty. Nie skreślaj ich przez wzrost.
Patrzcie na te gwiazdy.
- Musi ich być z miliard. - Policzmy je.
Dobra.
Jedna, dwie, trzy, cztery, pięć, sześć, siedem…
Witaj, świecie, wszechświecie i internecie!
Nazywam się Victoria Vance,
a to nagranie udowodni, że jestem największa wśród naukowców.
Nie wierzcie plotkom, nie jestem szaloną naukowczynią.
Jasne, czasami szaleję,
naukowczynią też jestem,
ale to nic nie znaczy.
Kapewu?
Od dwóch lat śledzę meteoroid X-2805.
Zawiera on potężne źródło energii,
jakiego na Ziemi ze świecą szukać.
I stąd mój najnowszy wynalazek, astromagnes!
Dobrze brzmi, co?
To cacko ściągnie meteoroid na ziemię,
tuż pod moje drzwi.
Pora na imprezę.
METEOROWA SKŁADANKA
Meteoroid namierzony, ściągam!
Udało się!
Mnie, Victorii Vance.
Do wszystkich hejterów, którzy się śmiali
i nazywali mnie szaloną. Kto się teraz śmieje?
O nie, meteoroid jest silniejszy, niż myślałam.
Zabraknie mi mocy!
Niedobrze.
Trzy tysiące trzydzieści cztery, trzy tysiące trzydzieści pięć,
trzy tysiące trzydzieści sześć, trzy tysiące trzydzieści siedem…
Jest!
Co on taki jasny?
Wygląda, jakby leciał prosto na nas.
Bo leci!
Opuścić wieżę!
Zabierzmy ich z ulicy, szybko!
Zejdźcie z ulicy! Kryjcie się!
Meteor leci prosto na nas!
Wszyscy do budynków!
Dalej, wstawaj!
Musimy zejść z ulicy, prędko!
Wszyscy!
Ulica pusta!
- Pusto! - Brawo! A teraz się schowajcie!
Uważaj!
Wszyscy cali?
Cały.
Nic mi nie jest.
Jestem cały, ale muszę się wykąpać.
O rety.
Czekajcie, gdzie Drużyna Maluchów?
Nano? Mini? Tot?
Ale sztos.
Dobrze, że nikomu nic się nie stało.
O nie. Spójrzcie.
- Wieża. - Zniszczona.
- Nasz dom. - Nasze pojazdy.
Zniszczone.
Wszystko przez to maleństwo?
Ten meteoryt pulsuje jakąś dziwną energią.
Chodźmy stąd, dopóki to się nie wyjaśni.
Około godziny 19.31
meteor, który miał minąć naszą planetę,
nagle zmienił kurs i uderzył w Miasto Przygód.
Spowodował olbrzymie zniszczenia!
Byłem tam, ludziska, prawie mnie przygniótł!
No nic.
Szaloną naukowczynię Victorię Vance aresztowano po tym,
jak przyznała się w sieci do spowodowania katastrofy.
Udało się. Mnie, Victorii Vance.
Rety. Cóż, prosta sprawa.
WIĘZIENIE W MIEŚCIE PRZYGÓD
Nie możecie mnie zamknąć!
Jestem największa wśród naukowców!
Chyba najbardziej szalona.
Słyszałam.
Nie jestem szaloną naukowczynią!
Czołem, współlokatorko.
Przestał świecić.
I dobrze, bo mnie to przerażało.
To pozwoli nam na analizę składu meteorytu.
Zostawimy skaner na noc i zobaczymy.
No to czas do łóżka, psiaki.
- No dalej. - Pomóc ci, Skye?
Nie, dam radę.
Dobranoc. Jak coś, jestem tuż obok.
- Ryder? - Tak?
Tęsknię za wieżą. Nie lubię spać w nowych miejscach.
W życiu tu nie zasnę.
Za nami ciężki dzień. Na pewno jesteś wyczerpany.
Dobranoc.
Rubble, nie baw się światłem.
Rubble!
Co to?
Dziwne.
To nie ja!
Nie może być.
Najmniejszy psiak został najsilniejszym.
No dobra, sprawdźmy, na co stać to maleństwo.
Co się dzieje? Nic wam nie jest?
Chyba zyskałam supermoce.
O rany.
To najdziwniejszy sen, jaki miałem.
Rubble, ty nie śpisz.
W takim razie to najdziwniejsza jawa.
Spójrz na swoje łapki.
Jakby kula ognia.
Ma sens. Jesteś strażakiem.
Ciekawe, jaką ty masz moc.
- Chase? - Marshall!
- Na górze! - Jak tam wszedłeś tak szybko?
Gdzie?
No pięknie, niezdara strzelający ogniem.
Spokojnie, ugaszę.
Ale ekstra, trafiła mi się woda.
Super.
Patrzcie, jestem magnesem.
Sorki.
Ale fajnie. Jestem kulą burzącą.
Rubble, nic ci nie jest?
Kulam się!
A co ty potrafisz, Liberty?
Dobre pytanie. Właśnie się zastanawiam.
No dobra, supermoc na trzy.
Raz, dwa, trzy.
No nic.
Czyli nie latanie.
Bo mam w łapkach magnes!
Nie.
Właśnie. Jestem superkulą.
Co to ma być? Nie mam mocy. Ale kicha.
Skye umie latać, Marshall włada ogniem, Zuma zmienia się w wodę.
Te kryształy wzmacniają nasze cechy.
Ja jestem po prostu sobą. Jaką mam niby cechę?
Skoro jesteśmy super, musimy zmienić nazwę.
- Po co? - Jesteśmy Psim Patrolem.
Niby tak, ale już nie tylko.
Jakbyśmy mieli coś więcej.
Już wiem.
Może nazwiemy się
„Psi Patrol, ale już nie tylko, bo ma coś więcej”?
Trochę ciężko się wymawia.
Co powiecie na Kosmopieski?
Gotowi do działania!
Chase i Marshall gotowi do startu!
Kosmołapy!
Dziesięć, dziewięć, osiem,
siedem, sześć, pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden,
start!
Kosmołapy!
Skye, Rocky,
start!
Zuma, Rubble, gotowi do startu!
- Mówił coś o gotowaniu? - Nie, „gotowi”!
Start!
Ryder?
Jak wiesz, nie mam supermocy.
Nie wiem, co miałabym robić.
Myślałem o tym
i mam dla ciebie bardzo ważną misję.
Serio? O to chodzi!
Zrobię wszystko, co każesz.
No to wracaj i zajmij się Drużyną Maluchów.
To średni pomysł.
Staram się być elastyczna,
ale nie mam pojęcia o dzieciach.
Bez obaw, poradzisz sobie.
Kosmopieski ruszają do akcji!
Ryder, wracaj! Nie nadaję się na niańkę!
Słowo „supermoce”
od razu kojarzy się z Hollywood
i przepłaconymi celebrytami w trykotach.
Teraz wiemy, że supermoce istnieją.
Puchate szczeniaczki, które je zyskały, nazywają się Kosmopieskami.
Na pomoc!
Mają nowe moce, nowe kombinezony i nowe rzeczy do kupienia.
Przykro mi, rodzice.
To był mój meteoryt i moje supermoce.
Przeklęte kundle.
Ja też nie znoszę Psiego Patrolu.
Dlatego tak dobrze do siebie pasujemy.
Nie przyzwyczajaj się.
Jak tylko wykombinuję, jak stąd wyjść, odzyskam meteoryt.
Dasz nam chwilę?
Muszę coś omówić na osobności ze wspólnikami.
No to tak.
Planuję z kiciusiami ucieczkę.
Pomożemy ci zwiać,
jeśli obiecasz podzielić się supermocami.
Umowa stoi?
Wielu opcji nie mam, więc stoi.
Bez graby nie ma umowy.
Z wszystkimi.
No bez żartów.
Doskonale. Umowa przypieczętowana.
A teraz skieruj swą uwagę tam.
Zostawiłem ci niespodziankę w toalecie.
Chyba podziękuję.
Nie wstydź się, otwórz.
W życiu nie widziałam niczego piękniejszego.
Trochę się narobiłem.
Kosmopieski mają niesamowite supermoce.
Skye lata, Chase ma superprędkość, a Rubble ma moc kuli burzącej.
No dobrze, dość wygłupów.
Mam ogniste łapki!
Nie. No dobra, nie szkodzi.
Superprędkość!
Niedobrze mi.
Dzięki supermocom ukrytym w tajemniczym meteorycie
psiaki są niepowstrzymane.
No dalej, Liberty. Bądź elastyczna!
Miasto Przygód nie może się nacieszyć Kosmopieskami.
- Oglądaliśmy! - W tym problem.
Siedzimy i oglądamy.
Może i nie mamy supermocy, ale przecież możemy się przydać.
Nie wierzę, że to mówię.
Naprawdę chcecie kiedyś dołączyć do Psiego Patrolu?
- Tak! - O tak!
Najbardziej na świecie!
W takim razie dołączycie do mojego prywatnego projektu.
Nauczę was wszystkiego, co umiem.
Zrobię z was twarde, niepokonane, futrzaste kulki na ratunek!
Sztosik!
I 97, 98, 99, 100.
Wasza kolej.
Jeden...
Rety.
Teraz maluchy, za tydzień zuchy. Kto trenuje, ten zyskuje.
Do dzieła!
Dalej, ruchy! Zrobimy z was twardzieli!
Tylko na tyle was stać? Myślałam, że chcecie być w Psim Patrolu.
Macie się postarać.
Dalej, dalej!
Jesteście twardymi, niepokonanymi, futrzastymi kulkami na ratunek!
Wyluzuj, Liberty.
Pamiętaj, Drużyna Maluchów to tylko zabawa.
Nic tak nie bawi jak wykorzystanie pełnego potencjału.
Nie kazałam wam się zatrzymać! Ruchy!
Już niedaleko. Prawie jesteśmy.
To samo mówiłeś trzy kilometry temu.
Nie marudź. Ciesz się wolnością.
Zacznę, jak krajobraz się zmieni.
Jesteśmy!
Słodka woń wolności.
- To Humdinger? - A co on robi na wolności?
To ja. Liczę na wasz głos w wyborach.
Przestań, jesteśmy uciekinierami.
Wybacz, zapomniałem.
Po prostu się cieszę, że znów jestem wśród wiernego elektoratu.
Ja na ciebie nie głosowałam.
Ja też nie. Gorszego burmistrza nie mieliśmy.
Dlatego nienawidzę wolnych i uczciwych wyborów.
Nie możemy się rzucać w oczy,
dopóki nie odbierzemy psiakom supermocy.
A jak chcesz to zrobić?
Damy im coś, czemu się nie oprą.
Oto odrzutowiec.
- Nasze linie lotnicze. - Doskonale.
Tęskniłem.
Miałem w więzieniu koszmary o lataniu ekonomiczną.
Na pewno umiesz tym latać?
Bez obaw, twój kiczowaty odrzutowiec jest w dobrych rękach.
Jestem taką pilotką, jak ty burmistrzem.
To musisz nieźle latać.
Autopilot aktywny.
A teraz będziemy sobie latać, aż Psi Patrol przybędzie z pomocą.
- Niby dlaczego? - A dlatego.
Oszalałaś?
Co ty wyprawiasz?
Mamy kłopoty. Będą musieli nam pomóc.
Taki miałaś plan?
A teraz siedź i jedz orzeszki, a ja wezwę pomoc.
Stop, hop i zmiana.
Wiedziałeś? Już łapią. Będą z nich psiaki.
Cieszę się, ale może czas na przerwę.
Chcecie zrobić przerwę?
Nie potrzebujemy, kurka, przerwy!
O to chodzi, futrzaki.
Psi Patrol, słucham.
Mayday, mayday! Tu lot HD9904.
- Potrzebujemy pomocy. - Już do was lecimy.
Skye, poleć tam i sprowadź samolot na ziemię.
Dasz radę?
Jestem Kosmopieskiem. To zadanie dla mnie.
Będziemy cię wspierać z ziemi. Dalej.
W górę!
Psi Patrol już jest!
Wyłączcie silniki, sprowadzę samolot na ziemię.
Faktycznie jesteś.
Humdinger?
Miała całkowitą rację.
- Kto taki? - Ja.
- Mój kryształ! - Jak zabrać dziecku lizaka.
Oddawaj to.
Zadziorna jesteś.
Do kiedyś tam, maluchu.
- Nie! - Dziękujemy za wybranie naszych linii.
Ryder, zgłoś się. Tu Skye.
- Jak ci idzie? - To pułapka.
Ukradli mi kryształ. Straciłam moc, a samolot spada.
Gdzie jesteś?
Nie widzę. Zaczekaj.
Dolecisz na lotnisko?
Nie, jest za daleko. Muszę gdzieś posadzić maszynę.
Przyjąłem. Będziemy improwizować.
Skye, przygotujemy ci pas.
Kieruj się na główną ulicę.
- Na główną? - Tak jest.
Przecież tam jest największy ruch.
Ale to najdłuższa ulica.
No dobra, zróbmy tu lądowisko. Mamy mało czasu.
Z drogi, ludziska.
Nie musicie iść do domu, ale nie stójcie na ulicy.
Chase, oznacz pas na całej długości.
Chase się tym zajmie!
Flary!
Coś mnie kusi, by gaz przydusić.
Zamykam skrzyżowanie!
Widzę lądowisko.
No to do dzieła.
Zamknijcie oczy i posłuchajcie mojego spokojnego głosu.
Podchodzę do lądowania.
O nie.
Lecę dołem!
No dalej, wyląduj mięciutko. Mięciusieńko.
Było twardo.
To się nazywa parkowanie.
Wrócili! Już są!
- Super! - Tak!
Jak poszło?
- Kiepsko. - Przestańcie, jesteście Kosmopieskami.
- Nie mogło być tak źle. - To była pułapka.
Ukradli kryształ Skye.
To faktycznie kiepsko.
Jak się trzymasz, Skye?
- Nie mogę w to uwierzyć. - To mogło spotkać każdego z nas.
Ale spotkało mnie.
Urodziłam się jako chucherko.
- Wiesz, co to znaczy? - Że byłaś najmniejsza?
Najmniejsza i najsłabsza w miocie.
Nie jest łatwo być najmniejszą.
Szybko się nauczyłam, że zawsze będzie mi trudniej.
Najmniejszych wybierają na końcu.
A czasami nigdy.
Zrozumiałam, że jeśli chcę lepszego życia,
muszę wziąć sprawy w swoje ręce.
Nie! Wracaj!
Już dobrze. Jestem.
Ogrzeję cię.
Nie powinnam być w Psim Patrolu. Ryder nikogo nie szukał.
A nawet jeśli szukał, wybrałby większego psiaka.
Nie wiedziałem.
Dzięki supermocom po raz pierwszy
nie czułam się najmniejsza i najsłabsza.
Zrobię wszystko, żeby odzyskać kryształ.
Świetnie! Pobiliście swój rekord.
Liberty, możemy chwilę pogadać?
Krótka przerwa, futrzaki.
Albo nie. Poróbcie pompki.
Mówię ci, będą z nich psiaki.
Musimy rozwiązać Drużynę Maluchów.
- Co? - To zbyt niebezpieczne.
Moc Skye wpadła w niepowołane ręce,
nie wiemy, co nas czeka.
Futrzaki mogą nam pomóc.
To maluchy, ale sam mówisz,
że nawet ktoś niewielki może wiele.
Wiem, że maluchy są dla ciebie ważne,
ale musimy zapewnić im bezpieczeństwo.
Muszą wrócić do domu.
Chcesz im sama powiedzieć?
Co takiego?
Nano, Mini, Tot, mam dla was złe wieści.
- Muszę rozwiązać Drużynę Maluchów. - Co?
- Nie. - Przykro mi.
Może do tego wrócimy, jak już będzie bezpiecznie.
Czyli kiedy?
Nie wiem.
Ryder, przepraszam, że straciłam kryształ.
To nie twoja wina. Niepotrzebnie wysłałem cię tam samą.
Ciągle myślę,
że gdybym była większa, mogłabym ich powstrzymać.
Nie zadręczaj się. Odzyskamy kryształ.
Ustawiłem komputer, by przeskanował całe miasto
w poszukiwaniu sygnatury energetycznej kryształu.
Jestem gotowa w każdej chwili.
Skye, tym razem musisz zostać w bazie.
- Co? - Nie masz już supermocy.
Muszę jakoś pomóc.
Odpowiadam za twoje bezpieczeństwo.
Zostaniesz tu, dopóki nie odzyskamy kryształu.
To nie fair.
Przykro mi. To ostateczna decyzja.
Spróbuj wypocząć.
Wreszcie.
Ciekawe, jaką supermoc dostanę.
Nie dotykaj.
Łaskocze.
Kontroluję elektryczność.
Nie chcesz, by nazywać cię szaloną naukowczynią,
ale to wcale nie pomaga.
Stanę sobie z boczku.
Niesamowite! Czuję przepływającą przeze mnie energię!
Przestań, bo mi się wąsy stroszą!
Zobacz, co zrobiłaś kiciusiom.
Astromagnesowi brakowało zasilania.
A teraz? Spójrzcie tylko.
Kilka modyfikacji i mocy już nie zabraknie.
Teraz zdobędę każdy meteoroid!
Po co ci ich więcej?
Widziałeś, jaka moc drzemała w pierwszym.
Nie wiadomo, co kryją pozostałe.
Wykryto sygnaturę energetyczną.
Mój kryształ.
Jeśli mam odzyskać kryształ, potrzebuję tyle mocy, ile się da.
To już wszystkie.
Odłożę je, zanim ktokolwiek się zorientuje.
Mam cię. Przechodzę do trybu kamuflażu.
Ani mi się waż.
Pa, pa.
Wracaj tu!
Szybciej nie dasz rady?
Mam zwolnić, żebyś mogła nadążyć, maleństwo?
- Ale ty jesteś przewidywalna. - Wypuść mnie!
W polu siłowym nie jesteś już taka wyszczekana.
To nic, że przegrałaś.
Mnie zawsze lekceważono.
No ale dzięki za kryształy.
Nie!
Czas wykorzystać tę moc.
Niesamowite!
Sięgam dalej niż kiedykolwiek.
Przestań! To niebezpieczne. Zrobisz komuś krzywdę.
Mam się przejmować innymi? Mną nikt się nie przejmował.
Jak inteligentna bym nie była,
kpili ze mnie, nazywali mnie szaloną naukowczynią.
Wzięłam sprawy w swoje ręce.
Obiecałam sobie, że nie pozwolę,
bym znów poczuła się mała i nieistotna.
Przykro mi, że cię to spotkało.
Co ty możesz wiedzieć? Jesteś psem.
Wiem, jak to jest być małą i nieistotną.
Musisz harować ciężej niż inni, by udowodnić swoją wartość.
Dlatego tak ryzykowałam, żeby odzyskać kryształ.
A tylko wszystko pogorszyłam.
Najwyraźniej jestem za mała, by cokolwiek zdziałać.
Dobre. Wiem, co kombinujesz.
Nić porozumienia, ja zmięknę,
zmienię zdanie i cię wypuszczę.
Mowy nie ma!
Z kim rozmawiasz? To Skye?
Humdinger.
Była na tyle miła, że przyniosła mi pozostałe kryształy.
Czyż nie są piękne?
Pamiętaj, że mieliśmy umowę. Jeden z kryształów jest mój.
Niech będzie. Umowa to umowa.
Niech mnie kłaczek, mogę mówić!
- Mam tyle do powiedzenia! - Oddawaj to.
Jak to się włącza? Dalej, supermoce.
No proszę.
Wiedziałem, że jeszcze będę wielki.
A teraz wybaczcie, muszę odwiedzić Psi Patrol.
Mam niedokończone sprawy z tymi szczeniakami.
O nie.
Ryder!
- Skye zniknęła. Zabrała kryształy. - Co?
Skye, mówi Ryder. Zgłoś się.
Skye, mówi Ryder. Słyszysz mnie?
Komputer znalazł skradziony kryształ.
- Poleciała po niego. - O nie.
W drogę. Skye nas potrzebuje.
Jak mamy jej pomóc bez supermocy?
Zrobimy po staremu.
No to ruszam z wami.
Co to było?
Trzęsienie ziemi!
To raczej nie trzęsienie ziemi.
No proszę.
Moi starzy przyjaciele, Psi Patrol.
- Humdinger. - Wygląda jakoś inaczej.
Utknąłem!
- Mam cię. - Ruszamy!
Rozproszyć się! Uwaga na podeszwy.
Stójcie w miejscu, chcę was zgnieść!
Wszyscy do budynków!
Trzeba nie mieć serca, żeby zdeptać wóz z lodami!
Nie ma to jak dzień w salonie.
No bez żartów.
Wózek boczny!
Znam cię. Jesteś w Psim Patrolu. Może bym do was dołączyła?
Może nie do akcji ratunkowych,
ale mogę wam profile prowadzić czy coś.
Trzymaj się!
Sorki.
W sumie… Po co komu praca?
Tak łatwo mi nie umkniecie.
Wracaj tu!
Ślepa uliczka!
Zawracamy!
Koniec wycieczki, psiaki.
- Co teraz? - Nie wiem. Jesteśmy w kropce!
Drużyna Maluchów rusza do akcji!
To Drużyna Maluchów!
Co to ma być? Zabierzcie to!
Operacja Alergia!
Dalej!
Kichnie!
Marshall, kryształ jest w kieszeni!
Robi się.
- Mam go. - Nie masz.
Marshall!
Nie zadziera się z Wielkim Humdingerem.
Kto się ogniem głupio bawi, ten oparzeń się nabawi.
Ale mu przygrzał.
Kurczy się!
Wracasz za kratki, Humdinger.
Tylko nie to.
Świetna robota. Twarde, niepokonane, futrzaste kulki na ratunek!
Wskakujcie, futrzaki. Jedziecie ze mną.
Brawo, Marshall. Weźmy kryształ i jedźmy po Skye.
Tyle meteoroidów, a czasu tak mało.
Czytać nie umiesz? Zakaz wstępu!
Dzień dobry!
Sprzedajemy ciasteczka dla Klubu Szczeniaka.
Skusi się pani na odrobinę słodkości?
No to słucham. Jakie macie?
Vance jest zajęta. Zuma, twoja kolej.
Tak jest, Ryder.
Mamy zwykłe, z posypką, karmelowe...
- Nie, odpada. - Ostre imbirowe...
No to płyniemy!
Nam czekolady nie wolno, ale wierzymy na słowo.
Przyjmiemy zamówienie.
Ciastka dostarczymy za sześć do ośmiu tygodni.
To dość długo.
Skye! Skye, gdzie jesteś?
Zuma?
- Dobrze cię widzieć. - Czas stąd wiać.
Kosmołapy.
Ani mi się waż.
Tylko jedno z was ma moc. Nie macie szans!
Jesteśmy drużyną.
Zadzierasz z jednym, zadzierasz z wszystkimi.
Niech wam będzie.
- Chase! - Mam.
Marshall!
Będzie gorąco!
Rocky!
Uwaga!
Zostaw nasze pojazdy.
Pokaż jej, Rocky!
Rubble!
Kosmołapy!
- Skye! - Robi się!
Nie ma mowy.
Chase!
No proszę. Jestem rozciągliwa!
To moja supermoc! Pani elastyczna fantastyczna.
Liberty?
- Zabierz nas stąd. - Robi się.
Niezły chwyt.
Chciałam być elastyczna, ale tego się nie spodziewałam.
Koniec zabawy, psiaki!
Oddawać kryształ!
Zuma!
- Gdzie on zniknął? - Tutaj!
Za wolno.
W końcu wyjdziesz z ukrycia.
To nasze kryształy.
Nie!
Czas raz na zawsze załatwić ten astromagnes.
Rubble, co powiesz na procę?
Taka współpraca się mega opłaca.
- Nie, przestańcie! Co wy robicie? - Ognia!
Nie!
I co wy na to?
Victorio Vance, jesteś aresztowana.
Masz przerąbane!
Najpierw musicie mnie złapać!
A ty dokąd?
Parszywe kundle! Takie z was mądrale,
ale te meteoroidy i tak spadną!
Ma rację.
Na miasto lecą setki meteorów.
- Coś ty zrobiła? - Cóż mogę rzec?
Chyba jednak jestem szaloną naukowczynią.
W końcu to przyznała.
Skye, musisz tam polecieć
i zniszczyć jak najwięcej skał.
Nadal we mnie wierzysz po tym wszystkim?
Zawsze w ciebie wierzyłem, Skye.
To przez ciebie mówię, że nawet ktoś niewielki może wiele.
Dam z siebie wszystko, Ryder.
Zaczekaj.
Jeśli masz stawić czoła meteorom,
przyda ci się więcej mocy.
Wierzymy w ciebie, Skye.
Nie zawiodę was.
No to w górę.
Psiaki, musimy ewakuować miasto. Ruszajmy!
Gdzie jesteście?
Mam was.
Aktywuję komputer namierzający.
Do dzieła.
Ognia!
Pora rozkręcić ostrzał!
- Dostałam! - Skye, wszystko w porządku?
Tak, ale muszę się katapultować.
Pokażcie, na co was stać, kamyki.
Na miasto leci deszcz meteorów!
Musicie natychmiast opuścić obszar! Powtarzam, opuścić obszar!
Szybko! Weźcie tylko to, co niezbędne!
Dalej, Skye.
To już wszystkie. Niebo jest czyste.
Wcale nie.
Skye, nadlatuje ogromna skała.
Niczego nie widzę.
Chwileczkę.
O nie.
Skye, musisz uciekać!
Nie mogę. Muszę spróbować.
Ratuj się, Skye! Jest za duży!
Nawet niewielki może wiele.
Nawet niewielki może wiele!
Nawet ktoś niewielki!
Skye!
Moment. Co to jest?
Widzicie to? Za to ją uwielbiam.
Tak, Skye!
To było niesamowite.
Jestem z ciebie dumny.
Nigdy nie widziałem takiego aktu odwagi.
Nie do wiary. Udało jej się!
Brawo, Psi Patrolu!
Brawa dla Skye i Kosmopiesków!
Jesteśmy Kosmopieskami, obrońcami Miasta Przygód
i strażnikami tego, co dobre na świecie.
Supermoc wiąże się z obowiązkiem
chronienia tych, którzy potrzebują naszej pomocy.
Zawsze będziemy postępować właściwie
i zrobimy wszystko, aby świat był bezpieczny.
Bo nawet najmniejszy szczeniak
może zdziałać wiele dobrego.
Żadna akcja nam niestraszna.
Nawet ktoś niewielki może wiele.
Napisy: Konrad Szabowicz