Ένας σπουδαίος φιλόσοφος είπε κάποτε "Ο κόσμος είναι ένα βιβλίο.
Όσοι δεν ταξιδεύουν, διαβάζουν μόνο μία σελίδα".
Έχω να πω ότι διάβασα μερικές σελίδες και δεν τρελάθηκα με το βιβλίο.
Δεν ανυπομονώ να ταξιδέψω, για ένα σωρό λόγους.
Όταν έχει πολύ κρύο,
δεν νιώθω καλά.
Μπάνιο σε πάγο γυμνός;
- Ναι. - Τρομερή πρόσκληση.
Όταν έχει πολλή ζέστη, μαντέψτε. Δεν νιώθω καλά.
Δεν μπορώ τόσο γρήγορα.
- Αλλά είμαι 75 χρονών. - Θες βοήθεια;
Όχι, το 'χω.
Ίσως ήρθε η ώρα να διευρύνω τους ορίζοντές μου.
Θεέ μου.
Πρώτη φορά βάζω το χέρι μου σε κώλο ελέφαντα.
Στα θετικά της υπόθεσης,
μένω σε διάφορα απίστευτα ξενοδοχεία.
Αμάν. Εντυπωσιακό.
Η παγίδα είναι ότι συμφώνησα να εξερευνήσω κι ό,τι βρίσκεται τριγύρω.
- Πρόσεχε πού πατάς. - Τι μου λες.
- Όμορφο βουνό. - Ηφαίστειο είναι.
Ηφαίστειο είναι;
Ένας κόσμος που απέφευγα όλη μου τη ζωή.
Σέιντι.
Θεέ μου.
Και μόνο να επιβιώσω, θα είναι τέλεια.
Τελευταία φορά που πίνω πέντε βότκες με Φινλανδό.
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΛΕΒΙ, ΕΝΑΣ ΑΠΡΟΘΥΜΟΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ
Είμαι στη δυτικότερη άκρη της Ευρώπης.
Στην κοντινότερη πόλη της Ευρώπης στη Βόρεια Αμερική.
Κι όμως είναι μια πόλη για την οποία δεν ξέρω τίποτα.
ΛΙΣΑΒΟΝΑ
Λατρεύω την Ευρώπη.
Έχω πάει στη Ρώμη, στο Λονδίνο, στο Παρίσι.
Και ξέρουμε πολλά γι' αυτές τις πόλεις.
Τη Λισαβόνα δεν μπορώ καν να τη βρω στον χάρτη. Ντρέπομαι που το λέω.
Αλλά λένε ότι είναι η πιο ηλιόλουστη πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Μήπως γι' αυτό τα τελευταία χρόνια διπλασιάστηκε ο αριθμός των τουριστών;
Όσο είμαι εδώ, θα προσπαθήσω να ανακαλύψω
τι ξέρουν όλοι αυτοί που εγώ, αναμφίβολα, δεν ξέρω.
Για εμένα κόρναραν;
Στη Λισαβόνα με καλωσορίζει ο ξεναγός και καρδιοκατακτητής Μπερνάρντο.
Το αυτοκίνητό του είναι ακόμα πιο ρετρό από το μουστάκι του.
- Για μένα; - Ναι, για σένα.
- Πάμε. - Πάμε.
Λοιπόν, Μπερνάρντο. Μίλησέ μου για τη Λισαβόνα.
Λοιπόν, είναι σχεδόν 400 χρόνια πιο παλιά από τη Ρώμη.
Είναι 400 χρόνια πιο παλιά από τη Ρώμη;
Εμείς λέμε κάτι αρχαίο όταν το θυμάται μόνο ο παππούς.
Αυτός ο τόπος είναι πάνω από 3.000 ετών.
Είναι πολύ όμορφα.
Ακριβώς.
Όντας στις όχθες του Ατλαντικού,
η θέση της Λισαβόνας την κατέστησε εμπορικό λιμάνι μεταξύ Ευρώπης κι Αφρικής.
Εδώ είναι η κεντρική μας πλατεία. Παλιά ήταν σημείο εμπορικών συναλλαγών.
Έρχονταν εδώ τα πλοία, έφερναν τα αγαθά τους
και το εμπόριο γινόταν στην πλατεία.
Ακριβώς.
Αν και η χρυσή εποχή της Λισαβόνας ήταν τον 16ο αιώνα,
είναι μια αθόρυβα επιδραστική πόλη μέχρι τη σύγχρονη εποχή.
Μάλιστα στον Β' ΠΠ, είχε το προσωνύμιο "πόλη των κατασκόπων",
όταν δούλευαν εδώ μυστικοί πράκτορες και των ναζί και των συμμάχων.
Επίσης, η Λισαβόνα φημίζεται ως η πόλη των επτά λόφων.
Φαίνεται να έχει πολύ παραπάνω από επτά λόφους.
Απ' ό,τι φαίνεται, όλοι οι δρόμοι είναι λιθόστρωτοι.
Ναι.
Ας ελπίσουμε ο Μπερνάρντο να ξέρει κάναν χειροπρακτικό.
Γιουτζίν, φτάνουμε.
Σκαρφαλωμένο στην κορυφή ενός από τους επτά λόφους,
το ξενοδοχείο μου είναι πρώην παλάτι,
με πιο διάσημο ένοικο έναν φανταχτερό αριστοκράτη.
- Καλώς ήρθατε, κε Λέβι. - Πάρα πολύ ωραία.
Νιώθω προχειροντυμένος.
Δεν ξέρω αν πρέπει να του δώσω φιλοδώρημα ή να τον προκαλέσω σε μονομαχία.
Τι υπέροχο μέρος!
Το εσωτερικό του Palacio αντανακλά το γούστο του κόμη,
η προσέγγιση του οποίου δεν βασιζόταν στη λιτότητα.
Θέλαμε να διατηρήσουμε όσο γινόταν το παλιό παλάτι όπως ήταν.
Η διευθύντρια, η Μαργκαρίντα, με βάζει στη βασιλική σουίτα,
όπου θα νιώσω σαν στο σπίτι μου, μαζί με τις υπόλοιπες ανεκτίμητες αντίκες.
Πάρα πολύ όμορφα.
Νιώθω εξίσου άνετα εδώ όσο και σε ένα μαγαζί με πορσελάνες.
Τρέμω μη σπάσω κάτι.
Ό,τι βλέπεις ήταν κατά παραγγελία του κόμη του Βεχίντε.
- Κόμης του Βεχίντε. - Βεχίντε.
Μου είναι εύκολο, γιατί είμαι Εβραίος
- και το βαθύ χ είναι πολύ κοινό. - Είναι... Ναι.
- Το προφέρω άνετα. - Ελάχιστες γλώσσες έχουν βαθύ χ.
- Ισχύει. - Έτσι;
Όλα ήταν δικά του έργα. Τα στούκο στην οροφή. Τα ξυλόγλυπτα.
Ήταν εύπορος και ήθελε να το δείχνει.
Αυτό είναι ο ορισμός του μπάνιου.
- Τα πλακάκια είναι υπέροχα. - Ναι.
Λένε ότι το ξενοδοχείο είναι ένα σπίτι μακριά από το σπίτι σου.
Αν είχα ένα σπίτι μακριά από το σπίτι μου και ήταν έτσι, θα ήμουν πολύ χαρούμενος.
Ποια είναι αυτή στον τοίχο;
Μια Πορτογαλίδα βασίλισσα που παντρεύτηκε έναν βασιλιά στην Αγγλία.
Στην Πορτογαλία πίναμε τσάι,
οπότε εκείνη πήγε το τσάι στην Αγγλία.
Καταπληκτική πληροφορία.
Σε πειράζει να λες ότι το έμαθες από μένα;
- Και... Μια χαρά. Ναι. - Ναι. Ωραία.
- Θα τους λέω ότι μου το έμαθες εσύ. - Θα ήταν πολύ ωραία.
Ίσως καταφέρω να περάσω για ειδικός του τσαγιού.
- Μετά από σένα. Πρόσεξε το σκαλοπάτι. - Αμάν!
Αλλά εξακολουθώ να μην ξέρω τίποτα για τη Λισαβόνα.
Φοβερό.
Ναι, μόλις κοίταξα κάτω.
Δεν κατάλαβα πόσο κοντά στην άκρη ήμουν.
Ας ξαναμπούμε.
Ξέρω σίγουρα ότι είμαι πιο ευτυχής όταν τα πόδια μου πατούν στο έδαφος.
Αλλά η Μαργκαρίντα μού λέει ότι, για να ζήσω αυτήν τη ναυτική πόλη,
πρέπει να πλεύσω με σκάφος στον ποταμό Τάγο.
Φεύγω, λοιπόν, με την ξεναγό Λουίζα.
- Ωραία. - Να σου συστήσω
τον καπετάνιο, τον Άντζελο.
Γεια σου, Άντζελο.
- Καλώς ήρθες. Σου αρέσει; - Ναι.
- Είναι πρώτη μου φορά σε ιστιοπλοϊκό... - Ναι.
και δεν βλέπω πλήρωμα.
Ναι, ξέρεις, θα χρειαστούμε τη βοήθειά σου.
Μάλιστα, θα κάνω ό,τι μπορώ.
Ο Άντζελο δεν έχει ιδέα πόσο ελάχιστα μπορώ να κάνω.
Με βοηθάς να βγάλω τα σκοινιά;
- Να βγάλεις τα σκοινιά. - Τα σκοινιά.
Υπάρχει ναυτική λέξη για τα σκοινιά ή τα λέμε απλώς σκοινιά;
- Σκοινιά. - Μάλιστα. Εντάξει.
Ας σηκώσουμε το πανί.
Πανί, σήκω!
Όχι. Πρέπει να το κάνουμε εμείς.
- Έλα μαζί μου. - Θες να ανέβω;
- Ναι, μην ανησυχείς για το πηδάλιο. - Όλα καλά.
Και σαλπάραμε.
Περνούν σκάφη μπροστά μας.
- Μη φοβάσαι. - Γι' αυτούς;
- Όχι, μη φοβάσαι. - Απλοί άνθρωποι είναι.
Ωραία δουλειά δεν είναι;
Είναι αν δεν σε νοιάζει και πάρα πολύ η ζωή σου.
Ως εκ θαύματος, κατάφερα να μας βγάλω με ασφάλεια από τη μαρίνα.
Κοίτα τι όμορφα που φαίνεται από δω.
Ο καλύτερος τρόπος να ανακαλύψεις τη Λισαβόνα.
Βλέπεις την παλιά πόλη, τους περίφημους λόφους
και το άγαλμα εδώ.
Το λέμε Χριστός Βασιλιάς.
Βέβαια, όταν το κοιτάς, σκέφτεσαι μια άλλη χώρα.
- Θα έλεγα τη Βραζιλία. - Τη Βραζιλία. Ακριβώς.
Ο καρδινάλιος της Λισαβόνας επισκέφτηκε το Ρίο τη δεκαετία του '30,
εντυπωσιάστηκε από το άγαλμα του Χριστού Λυτρωτή
κι όταν επέστρεψε, θέλησε να φτιάξει κάτι παρόμοιο.
Τι είναι αυτό εκεί;
Αρχικά ονομάστηκε Γέφυρα Σαλαζάρ. Σου θυμίζει κάτι;
Ναι, φυσικά, τη διάσημη Γκόλντεν Γκέιτ στο Σαν Φρανσίσκο.
Υπάρχει λόγος, γιατί η Λισαβόνα έχει κι άλλο κοινό με το Σαν Φρανσίσκο.
Τους σεισμούς.
Σχεδόν όλη η πόλη καταστράφηκε στον μεγάλο σεισμό του 1755
και ξαναχτίστηκε.
Ναι. Περνάμε κάτω από τη γέφυρα.
Όταν χρειάστηκε να σχεδιαστεί μια γέφυρα,
προσέλαβαν Αμερικανούς για να την κάνουν αντισεισμική,
σαν αυτές της Καλιφόρνια.
Ξέρεις, στη Λισαβόνα, μπορείς να δεις κάτι από όλο τον κόσμο.
Ο ορίζοντας της Λισαβόνας είναι εντυπωσιακά διεθνής
και η πόλη έχει γίνει ένα παγκόσμιο χωνευτήρι.
Αυτό το μνημείο τιμά κάτι που πολλοί δεν ξέρουν.
Από εδώ ακριβώς σάλπαραν οι ναυτικοί...
- Μάλιστα. - για την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου.
Κατά τον 15ο και 16ο αιώνα,
οι Πορτογάλοι βρήκαν θαλάσσιες οδούς προς Ινδία, Βραζιλία, Κίνα και Ιαπωνία.
Ξαφνικά, άρχισαν να καταφτάνουν διαφορετικοί άνθρωποι κι εξωτικά προϊόντα.
Κι η Λισαβόνα έγινε η πλουσιότερη πόλη της Ευρώπης.
Μια πόλη που εγώ δεν ξέρω πού πέφτει στον χάρτη
συνέβαλε στη δημιουργία του χάρτη.
Μέχρι και σήμερα στους Πορτογάλους αρέσει να εξερευνούν τον κόσμο.
Θέλουμε να βγαίνουμε, να έχουμε διαφορετικές εμπειρίες.
Εσένα; Σ' αρέσει να ταξιδεύεις...
Ξέρεις,
- το άλλο μου όνομα είναι "περιπέτεια". - Τέλεια.
Το να εξερευνώ τον κόσμο
είναι στη φύση μου.
Είσαι σαν τους Πορτογάλους.
Μπορείς να πεις πως έχω κάτι από Πορτογάλο.
Ψέματα είπα.
Απλώς μου φάνηκε πολύ ενθουσιασμένη που ήταν με κάποιον περιπετειώδη.
Μπορεί να υπερέβαλα λίγο.
Δεν είμαι καθόλου περιπετειώδης.
Είμαι καλός ηθοποιός.
Αφού μπορώ να κρύψω την ανικανότητα τόσο αποτελεσματικά, δώστε μου Όσκαρ.
Μετά από μια δύσκολη μέρα ως καπετάνιος,
κάτι που δεν χρειάζεται να προσποιηθώ είναι ότι μου αρέσουν τα κοκτέιλ.
Η σπεσιαλιτέ του ξενοδοχείου έχει ναυτικό θέμα.
Υποτίθεται ότι είναι καράβι.
Το βλέπω. Κατάρτι με πανιά.
Είναι πολύ καλό.
Τα βραδινά ποτά σερβίρονται συνοδεία μουσικής.
Η απάντηση της Λισαβόνας στα μπλουζ. Λέγεται φάντο.
Είναι, παραδοσιακά, τα τραγούδια των ναυτικών, κι εγώ πλέον είμαι ένας.
Απόψε τραγουδά ένα μεγάλο αστέρι.
Ας πούμε ότι είναι ο Μπόνο του φάντο.
Χαίρω πολύ. Τι κάνεις; Με λένε Έλντερ.
- Έλντερ; - Έλντερ.
Πώς ξεκίνησε αυτή η μουσική;
Η πρώτη τραγουδίστρια φάντο ήταν μια κυρία, η Μαρία Σεβέρα.
Ήταν πόρνη και έπαιζε κιθάρα.
- Πόρνη; - Ναι.
Ενδιαφέρουσα ιστορία.
Δεν θα το φανταζόμουν ότι μια πόρνη
δημιούργησε αυτόν τον ήχο.
Να της πιστώσουμε την επιτυχία.
Είμαι σίγουρος ότι τότε δεν το έκαναν.
Πλήρωναν μόνο μετρητά.
Έχει μερικές μακριές νότες που τραβιούνται.
Πρέπει να έχεις φωνάρα για να τραγουδήσεις φάντο.
Είσαι μουσικός;
- Το... - Παίζεις κάποιο όργανο, όμως;
- Κάτι... - Αποτυχημένα.
Τι όργανο;
- Κιθάρα. - Κιθάρα;
Σε δύο μέρες θα παίξουμε σε ένα άλλο στέκι φάντο.
Γιατί δεν δοκιμάζεις να παίξεις λίγο μαζί μας;
Πολύ ευγενικός που μου ζήτησε να παίξω.
Αλλά η ιδέα να τον συνοδέψω με την κιθάρα...
Θα του καταστρέψω τα τραγούδια.
Δεν ξέρω αν μπορώ να παίξω...
- Προσπάθησε. - μαζί σου.
Δεν θέλω να τον εξοργίσω παίζοντας τη λάθος νότα στο λάθος σημείο.
Έχω χρόνια να πιάσω κιθάρα.
Και, πιστέψτε με, δεν αγαπώ τον δημόσιο εξευτελισμό.
Όμως το να ανέβω στη σκηνή με τον Έλντερ
ίσως είναι το ταξίδι ανακάλυψης του εαυτού, το οποίο χρειάζομαι.
Άλλη μια μέρα από τις 220 ένδοξες, ηλιόλουστες μέρες ετησίως της Λισαβόνας.
Δεν είναι μυστικό ότι αγχώνομαι όταν δοκιμάζω κάτι νέο.
Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για το στομάχι μου.
Αλλά αυτή η πόλη είναι δημοφιλής στους καλοφαγάδες,
οπότε πάω στο κέντρο να δοκιμάσω τις νοστιμιές της.
Πρώτα πρέπει να φτάσω εκεί.
Το πιο εμβληματικό μέσο μεταφοράς στη Λισαβόνα είναι το τραμ.
Είμαι μεγάλος λάτρης της άσκησης, μη με παρεξηγείτε.
Αλλά έχει πολλούς λόφους.
Αντλώντας έμπνευση από τα τελεφερίκ στις ΗΠΑ,
αρχικά τα έλεγαν Αμερικάνο.
Δεν έχω ξαναμπεί σε τραμ.
Έχουμε τρόλεϊ στο Τορόντο, αλλά όχι τραμ.
Πάντα προτιμώ ένα μέσο μεταφοράς που δεν έχει συγκινήσεις.
- Νομίζω ότι έχουμε ένα θέμα εδώ. - Έχουμε θέμα;
Παρκαρισμένο αμάξι.
Κάτι πρέπει να κάνω.
Έχουμε ένα παρκαρισμένο αμάξι εδώ. Είναι πολύ κοντά στις ράγες.
Δεν περίμενα μια τέτοια επείγουσα συνθήκη.
- Πέρνα απλώς. - Όχι, όχι, σας παρακαλώ.
Αν οδηγούσα εγώ, θα περνούσα απλώς.
Θα έπαιρνα μαζί μου τον προφυλακτήρα του.
Δεν μπορείς;
- Δεν μπορείς απλώς να περάσεις; - Όχι.
- Θα φταίω εγώ. - Μα είναι πρόβλημά του.
Συμβαίνει συχνά αυτό;
Είναι... Ναι, συχνά.
Θα κόψουν κλήση κι αν παραμείνει εκεί, θα το πάρει ο γερανός.
Όλα τακτοποιούνται. Αυτό θα πει καλό τέλος.
Δυστυχώς δεν προλαβαίνω να μείνω και να δω την απονομή δικαιοσύνης.
Είμαι αναγκασμένος να περπατήσω για να βρω γαστρονομικές απολαύσεις.
Γιουτζίν, είμαι η Λουίζα.
- Λουίζα, χαίρω πολύ. - Έχω αναλάβει το ευ ζην σου
για τις επόμενες ώρες.
Υπεύθυνη για ό,τι μπει στην κοιλιά μου.
Θέλω να καταλάβεις γιατί αγαπάμε το φαγητό στην Πορτογαλία.
Αρχικά αγαπάμε το φαγητό. Μετά, το φαγητό. Μετά, το φαγητό. Και τον ήλιο.
Κατάλαβα.
Πάμε να ψωνίσουμε αυτά που θέλω για να σου μαγειρέψω.
Η Λουίζα είναι σεφ και διδάσκει μαγειρική.
Είναι η καλύτερη αγορά στη Λισαβόνα.
Έρχομαι εδώ κάθε μέρα, ξέρεις γιατί;
Νομίζω ότι γνωρίζεις μια χώρα κι έναν πολιτισμό
- μέσα από το φαγητό. - Ισχύει.
Ενδιαφερόμαστε για τη διεθνή κουζίνα στη Λισαβόνα.
Φέραμε στην Πορτογαλία πολλές γεύσεις και μπαχαρικά από όλο τον κόσμο.
Το μεγάλο εμπορικό δίκτυο της χώρας
έφερνε τρόφιμα από διάφορα μέρη, από Αφρική, Ινδία κι Άπω Ανατολή.
Άκουσα πολλά για τη σάλτσα πίρι πίρι.
Ότι είναι από τα πιο νόστιμα πιάτα της Πορτογαλίας.
Θα ξετρελαθείς.
Πορτογάλοι ναυτικοί ανακάλυψαν μια πολύ καυτερή πιπεριά στη Μοζαμβίκη
και έφτιαξαν τη σος πίρι πίρι.
Θα πει "πιπεριά, πιπεριά" στα σουαχίλι.
Είναι τόσο δυνατή, που την έλεγαν δύο φορές.
- Αυτή φαίνεται πολύ καυτερή. Καίει; - Όλα είναι πολύ καυτερά.
- Καυτερά, σαν να λέμε παίρνεις φωτιά; - Ναι.
Αν και εύχομαι να ήξερα να πω στα πορτογαλικά
"Εγώ προτιμώ την κέτσαπ".
Ακολουθεί κάτι που οι ντόπιοι αγαπούν περισσότερο από την πίρι πίρι.
Το ψάρι.
Μόνο η Ιαπωνία και η Ισλανδία τρώνε περισσότερο κατά κεφαλήν.
Το ψάρι που θα φτιάξουμε είναι εκείνο.
Αμάν.
Δεν τρελαινόμουν ποτέ για τις ψαραγορές
και φαντάζομαι ούτε τα ψάρια τρελαίνονται.
Το ακούω.
Σπάνε διάφορα.
Γι' αυτό δεν θα με δεις ποτέ σε προβλήτα.
Ξέρω ότι θα έχω στο μυαλό μου το βλέμμα αυτού του ψαριού
για πολλά χρόνια.
Ακολουθεί κάτι για το οποίο είμαι ακόμα πιο απροετοίμαστος.
Καλώς ήρθες στο φτωχικό μου.
Η μαγειρική.
Γιουτζίν, εδώ έχουμε τα υλικά για τη σάλτσα πίρι πίρι.
Θα κόψω αυτό.
- Πρώτα θα το κόψω έτσι. - Ναι.
Το κόβεις φέτες;
- Πρώτα το καθαρίζεις, Γιουτζίν. - Θέλει καθάρισμα.
- Ναι. - Εντάξει.
- Τα κρεμμύδια τα καθαρίζουμε. - Άλλα έθιμα.
Εμένα μ' αρέσει να τρώω. Δεν μ' αρέσει να τα φτιάχνω.
Μαθαίνεις πολλά για τους άλλους μαγειρεύοντας.
Φοβάμαι να συνεχίσω πέρα από αυτό.
Στο πρώτο ραντεβού με τη γυναίκα μου,
έφτιαξα τσάι, έβαλα το φακελάκι στην κούπα
και μετά το στράγγιξα με το κουτάλι.
Λέει "Τι κάνεις;"
Λέω "Σου φτιάχνω τσάι".
"Δεν αφήνεις να βγει το εκχύλισμα;"
"Δεν ξέρω τι θα πει αυτό".
Τσακωθήκαμε λίγο. Αυτό ήταν το πρώτο μας ραντεβού.
Δυσκολεύτηκες να την κερδίσεις μετά ή όχι;
Όχι, δεν δυσκολεύτηκα.
Τη μάγεψε η προσωπικότητά μου.
Σ' αγάπησε πραγματικά.
- Εντέλει ναι. - Πόσα χρόνια είστε παντρεμένοι;
Σαράντα πέντε χρόνια.
- Τέλειο. - Ναι.
Νόμιζα ότι εγώ έχω τον μακροβιότερο γάμο που ξέρω.
- Πόσα χρόνια; - Τριάντα οκτώ.
- Τριάντα οκτώ; - Ναι.
- Κοντά είμαστε. - Ναι.
- Νικάω για επτά. - Ναι.
Δεν έχει νόημα να χωρίσεις πια.
- Όχι. - Όχι. Δεν έχει νόημα.
Όπως λέει κι η γυναίκα μου, πρέπει να γνωρίζεις από την αρχή πεθερικά.
- Ναι. - Έτσι;
Πρέπει να γράψω ένα σημείωμα στη γυναίκα σου.
- Είμαι σίγουρη ότι υποφέρει μαζί σου. - Όντως.
Η Λουίζα καταλαβαίνει ότι το δυνατό μου σημείο
είναι να τσιμπολογάω και να βλέπω.
- Πιπεριές; - Ναι.
Λεμόνι.
Στην τέλεια πίρι πίρι, τα κάψιμο της πιπεριάς μετριάζεται
από ένα απαλό μείγμα λεμονιού, σκόρδου, κρεμμυδιού και αλατιού.
Κι αφού έκανα το καθήκον μου...
- Τέλειο; - Τέλειο.
Η σάλτσα είναι έτοιμη.
Θα βάλω το ψάρι στη μαρινάδα.
Ακολουθώντας τα τοπικά έθιμα,
η Λουίζα υποβάλλει το ψάρι σε μεγαλύτερο εξευτελισμό.
Το ψάρι μένει μέσα στο γάλα.
- Τι; - Χειρότερος κι απ' τα εγγόνια μου.
Είμαι ιδιότροπος.
- Θα μαλακώσει. - Μαλακώνει το ψάρι;
- Το ψάρι. Θα δεις μόλις το φας. - Μάλιστα.
Δείχνει μεγάλη αυτοπεποίθηση, κι έτσι, την εμπιστεύτηκα.
Έχω άγχος.
Το ψάρι. Η σάλτσα πίρι πίρι. Αλλά πρόσεχε.
Εντάξει.
Θεέ μου. Είναι απίστευτο.
Σίγουρα το καλύτερο γεύμα που έχω φάει στην Πορτογαλία.
Τέλεια. Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη.
Δεν νομίζω ότι τα πήγα άσχημα με το φαγητό.
Δεν με πειράζει που με διέταζε η Λουίζα.
- Στο ψάρι. - Στο ψάρι.
Η Λισαβόνα έχει παράξενο αντίκτυπο στους ανθρώπους.
Δεν δοκιμάζω απλώς νέα πράγματα, κάποια μου αρέσουν κιόλας.
Ίσως αυτό το περιπετειώδες πνεύμα της πόλης με έχει επηρεάσει.
Αλλά υπάρχει μια μεγαλύτερη πρόκληση μπροστά μου. Η παράσταση του Έλντερ.
Δεν θυμάμαι τίποτα.
Έχω πάρα πολύ καιρό να πιάσω κιθάρα.
Μπορεί να ακούσετε και κάνα φάλτσο από μένα.
Οπότε, ίσως κάνω πολλές γκριμάτσες στη σκηνή.
Η όλη εμφάνιση μπορεί να βγει πολύ θλιβερή εξαιτίας μου.
Αλλά αυτό δεν εκφράζει το φάντο;
Χαίρομαι που θα συμβάλω στη λαχτάρα
για έναν καλύτερο μουσικό στο πλευρό του Έλντερ.
Ναι, μάλλον με περιμένει μια μακρά νύχτα εξάσκησης.
Σήμερα, ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου, ο Κις, θα με πάει βόλτα στα λιθόστρωτα
και υπόσχεται ότι θα αξίζει τον κόπο.
Καλημέρα.
- Εξαιρετικό στιλ. Πολύ μ' αρέσει. - Ναι;
Ο γιος μου θα ξετρελαινόταν
- μ' αυτό το ντύσιμο. - Ναι;
Ο Ολλανδός Κις ζει εδώ τα τελευταία 40 χρόνια,
έχοντας γυρίσει τον κόσμο.
Ήρθα να ζήσω εδώ,
γιατί η Λισαβόνα είναι από τα πιο ωραία μέρη στον κόσμο.
Σε μια προσπάθεια να με πείσει,
βρήκε τον τρόπο να κερδίσει την καρδιά μου. Με γλυκά.
Θα μου επιτρέψεις να σου αγοράσω τάρτες με κρέμα πατισερί.
Τάρτες με κρέμα πατισερί;
Αμάν. Μ' αρέσουν αυτά.
Το παστέλ ντε νάτα χρωστάει την ύπαρξή του
στις καλόγριες που έπαιρναν τα ασπράδια για να κολλαρίσουν τα ρούχα τους
και άφηναν τους κρόκους να τους κάνουν οι καλόγεροι κρέμα.
Να 'ναι καλά οι καλόγεροι. Για φαντάσου.
Ανυπομονώ.
Σε κάθε δρόμο θα δεις πολλά πλακάκια.
Στη Λισαβόνα και στην Πορτογαλία τα λένε αζουλέιος.
Αυτά τα ζωγραφιστά πλακάκια έρχονται από τους Μαυριτανούς.
Το"αζουλέιο" είναι αραβική λέξη και θα πει γυαλιστερή πέτρα.
- Φτιάχνονται ακόμα στη Λισαβόνα; - Φυσικά.
Τα πλακάκια στο ξενοδοχείο μας είναι όλα χειροποίητα από εργοστάσια
που τα φτιάχνουν εδώ και αιώνες.
Τώρα αρχίζω να αναγνωρίζω την ταυτότητα της πόλης,
που δεν είχα δει νωρίτερα.
Είναι εντυπωσιακό.
Γιουτζίν, είναι ώρα να δοκιμάσουμε το παστέλ ντε νάτα.
Δικός μου άνθρωπος είσαι εσύ.
- Εις υγείαν. - Εις υγείαν.
Αμάν.
Οι τάρτες ήταν απίστευτες.
Ασύλληπτα νόστιμες.
Ένας καλός λόγος να έρθεις στη Λισαβόνα είναι αυτές οι τάρτες.
Άσπρο πάτο.
Ευχαρίστως θα γινόμουν εθελοντής δοκιμαστής τάρτας στη Λισαβόνα,
αλλά ο Κις έχει άλλα σχέδια για μένα.
Μια επίσκεψη σε ένα από τα παλιότερα εργοστάσια που φτιάχνει πλακάκια.
Εδώ κόβουν, ψήνουν, επισμαλτώνουν και ζωγραφίζουν
μέχρι και 20.000 πλακάκια τη μέρα.
Θα συναντήσω τον Ντιόγκο,
ο οποίος έφερε το σύγχρονο σχέδιο στον κόσμο των κεραμικών.
Ο ένας πρωτοπόρος καλλιτέχνης συναντά τον άλλο.
- Είμαι ο Ντιόγκο. - Ντιόγκο.
- Γιουτζίν. - Μπράβο σου.
Τα πλακάκια του Ντιόγκο έχουν το μπλε και το λευκό των αζουλέιος.
Το ενδιαφέρον εδώ είναι ότι τα σχέδιά μου φαίνονται παραδοσιακά.
Δεν είναι καθόλου.
Επικεντρώνομαι περισσότερο στα σχέδια και στα στοιχεία μέσα στα σχέδια.
- Μάλιστα. - Αν δεις αυτό το σχέδιο,
μπορεί να είχε ως έμπνευση ένα μικρό πλάσμα ή ένα καρτούν...
Ναι. Το βλέπω.
Τα περιορισμένης έκδοσης πλακάκια του πωλούνται εκατοντάδες δολάρια το καθένα.
Είναι όλα προσεκτικά ζωγραφισμένα στο χέρι.
Η Μανουέλα είναι εδώ. Είναι η ειδική στη ζωγραφική σε πλακάκι.
Δουλεύει εδώ 42 χρόνια.
Σαράντα δύο; Απίστευτο.
Ρωτάει αν θες να προσπαθήσεις.
- Δοκίμασε. - Να ζωγραφίσω; Δεν ξέρω.
Ναι, είναι πολύ λογικό
να με αφήσεις ελεύθερο με ένα από τα πολύτιμα σχέδιά του.
- Βλέπεις; - Αρχίζω από δω.
- Ορίστε. - Μάλιστα.
Ξεκίνησα καλά στο πλακάκι μου.
Εξέπληξα και τον εαυτό μου λίγο.
Τα πας πολύ καλά.
Θα σε προκαλέσω τώρα.
Ναι;
Αυτό έχει τις λευκές γραμμές.
Τι πρέπει να κάνουμε για να ζωγραφίσουμε γύρω τους;
- Αυτό... - Θα...
Θα έπαιρνα κάποιον άλλο...
- Θα το κάνω. Εκεί. - Καλό είναι.
Ο πατέρας μου ήταν σπουδαίος ζωγράφος. Έκανε καρικατούρες και τέτοια.
Σταθερό χέρι. Θέση.
- Έτοιμος; - Ξεκίνα όποτε θες.
Δεν κληρονόμησα τίποτα από εκείνον.
Αυτό έγινε χάλια. Καταστράφηκε.
Τι απέγινε εκείνο το γονίδιο;
- Συνεργαστήκαμε. - Εντάξει.
Ελπίζω να σ' αρέσει αυτό.
Είναι πολύ ταλαντούχος.
Εγώ δεν δοξάστηκα κιόλας,
αλλά ελπίζω στην αποψινή συνεργασία να φανώ λίγο καλύτερος.
Ζητώ συγγνώμη γι' αυτό.
Ωχ, αμάν.
Όχι κι άσχημα.
Αρκετές ώρες μετά, τα πλήθη έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται
για να δουν έναν από τους σπουδαιότερους τραγουδιστές φάντο της χώρας.
Τον λυπάμαι τον άνθρωπο.
Δεν νομίζω ότι ξέρει πού έμπλεξε.
Με έναν απίστευτα μέτριο Καναδό κιθαρίστα.
- Γιουτζίν! - Γεια σου.
- Γεια. - Καλώς ήρθες.
Ευτυχώς, κάποιοι καινούργιοι Πορτογάλοι φίλοι μου...
Πολύ κομψός.
ήρθαν να με στηρίξουν.
Έχουμε έναν πολύ ξεχωριστό καλεσμένο απόψε.
Θα ήθελα να σας παρουσιάσω τον κύριο Γιουτζίν Λέβι.
Αρκεί μόνο να παίξω τα απλά ακόρντα
και να αφήσω τα πιο εντυπωσιακά στους επαγγελματίες.
Ακούγεται εύκολο μέχρι να βρεθείς σε έναν χώρο γεμάτο θαυμαστές του φάντο.
Σας ευχαριστώ.
- Δεν θα τραγουδήσω. - Εντάξει.
Είναι πρώτη μου συναυλία φάντο. Ελπίζω να μην τα κάνω μαντάρα.
Κύριοι.
Δύο, τρία, τέσσερα.
Ήταν φοβερά αγχωτικό να είσαι εκεί πάνω,
γιατί είναι όλοι πολύ καλοί σ' αυτό που κάνουν.
Αλλά δεν νομίζω ότι τα έκανα μαντάρα.
Ήμουν καλύτερος απ' όσο περίμενα.
Ναι!
Σας ευχαριστώ.
Περνάω τέλεια.
Είναι απίστευτο, πριν λίγες μέρες ήξερα ελάχιστα για αυτήν την πόλη.
Μπορώ να πω ειλικρινά ότι, γνωρίζοντας την πόλη από το μηδέν,
ήταν μια αποκάλυψη.
Η εξερεύνηση κι η περιπέτεια είναι γραμμένες στο DNA της Λισαβόνας.
Οι Πορτογάλοι περιπλανήθηκαν στον κόσμο, γνώρισαν νέα και εξωτικά πράγματα,
με τα οποία μετά έντυσαν αυτήν την πόλη.
Αυτό σου δίνει έμπνευση.
Ακόμα παλεύω με αυτό το περιπετειώδες πνεύμα.
Ξέρω ότι δεν το έχω ακόμα, αλλά το προσπαθώ.
Στην πρεμιέρα μου στο φάντο.
- Ναι. - Ναι!
Ίσως μπορώ να θεωρηθώ μαθητευόμενο μέλος
στον σύλλογο ταξιδιωτών του κόσμου.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού