กาลครั้งหนึ่งนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ได้กล่าวไว้ว่า "โลกคือหนังสือเล่มหนึ่ง
และผู้ที่ไม่เคยเดินทาง เปรียบเหมือนคนที่อ่านหนังสือเพียงหน้าเดียว"
บอกเลยว่า
ผมอ่านมาแล้วสองสามหน้า แล้วก็ไม่ค่อยอินกับเล่มนี้เท่าไหร่
มีหลายเหตุผลที่ทําให้ผมไม่อยากเดินทาง
เวลาที่หนาวเกินไป
ผมจะไม่สบายตัว
ว่ายในทะเลน้ําแข็งแบบล่อนจ้อนเหรอ
- ใช่ - ชวนทําอะไรน่าสนุกจัง
แล้วถ้าร้อนเกินไปล่ะ ผมก็ไม่สบายตัว
ผมวิ่งไวขนาดนั้นไม่ได้
- แต่ผม 75 แล้ว - ให้ช่วยไหม
ไม่ต้อง ผมเอาอยู่
และมันอาจถึงเวลาที่ผมต้องเปิดโลกสักที
พระเจ้าช่วย
เป็นการล้วงก้นช้างครั้งแรกของผมเลยนะเนี่ย
ส่วนที่เยี่ยมก็คือ
ผมจะได้พักในโรงแรมเลิศหรู
โอ้โฮ อลังการจริงๆ
ประเด็นคือผมเองก็ยินดีที่จะออกสํารวจโลกด้วย
- เดินระวังนะครับ - เสียวจริง
- ภูเขาสวยนะ - นั่นภูเขาไฟครับ
ภูเขาไฟเหรอ
โลกที่ผมเลี่ยงมาตลอดชีวิต
เซดี้
คุณพระช่วย
แค่รอดมาได้ก็บุญแล้ว
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมกระดก วอดก้าห้าป๊อกกับคนฟินแลนด์
นี่เป็นภูมิทัศน์ที่พิลึกที่สุดที่ผมเคยเห็น
(ยูทาห์)
มันไม่มีอะไรเลย
ไม่มีอะไรเลยจริงๆ
แล้วก็ตัวผม
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมมาทะเลทราย
และผมพูดได้เต็มปากเลยว่า มันไม่ได้น่าดึงดูดสําหรับผม
คือดูจากการปราศจากความชื้น ซึ่งดีต่อเส้นผม นั่นคือข้อดี
แต่ผมไม่คิดว่าผมจะอยากใช้เวลามากมาย...
กับที่นี่ บอกตรงๆ เลย
และจากประสบการณ์ผม
สถานการณ์ที่ว่าแย่ มันยังอาจเลวร้ายได้อีก
ผมได้เล่าหรือยังว่าผมไม่ถูกกับความสูง
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเลวีย์
ผมโทนี่ นักบินของคุณในวันนี้
(แกรนด์แคนยอน)
- โทนี่ ผมยูจีน - ยินดีที่ได้พบครับ
นี่จะเป็นการบินชมวิวที่สวยงามมาก
ผมอยากให้คุณเพลิดเพลินกับทิวทัศน์โดยรอบ
ผมไม่กล้าชะโงกมองจากสะพานด้วยซ้ํา เดี๋ยวก็ดูว่าจะเป็นยังไง
ใจผมคิดว่า "ไม่น่าจะดี" แต่ผมมั่นใจว่ามันปลอดภัยแหละ
นี่คืออุปกรณ์ช่วยลอยตัวครับ
แค่คาดเอวแล้วเสียบกริ๊ก
- รัดให้แน่น หันด้านนี้ออก โอเคไหมครับ - ครับ
เคยสวมอุปกรณ์ลอยตัวมาก่อนไหมครับ
ไม่ครับ ไม่เคยต้องใช้เลย ผมไม่เคยทําอะไรเสี่ยงตายน่ะ
- เข้าใจครับ - แต่ก็ดีที่รู้ว่ามัน...
- อยู่ตรงนี้ - โอเคครับ
ขึ้นไปนั่งแล้วเราจะไปกันเลย
- โอเค - ทางนี้เลยครับ
สถานะของยูทาห์คือรัฐลําดับที่ 45 ของสหรัฐ
แต่พวกคุณคงสัมผัสได้ว่าตอนนี้สถานะผมเป็นยังไง
เริ่มกรี๊ดกันเลยดีกว่า
ผมอยู่ในสถานะกลัวขั้นสุด
โอเค จะขึ้นแล้วนะครับ
คุณพระ
- มีสั่นนิดๆ ด้วย - ตรงนั้นเป็นไงบ้างครับ
ก็ไม่แย่ครับ อีกเดี๋ยวคงกล้าเปิดตา
- อย่าให้ความกลัวทําคุณตัวแข็ง - โอเค
บอกเลยว่าผมยังไม่เห็นวิว แต่ตอนนี้กําลังมองออกไป
เหมือนเรากําลังพุ่งใส่กําแพงนั่นเลยนะ โทนี่
เรากําลังจะบินข้ามมันไปครับ
อืม ข้ามให้สูงๆ เลยนะ
พระเจ้าช่วย
ทางขวามือนะครับ
คุณจะเห็นฮอร์สชูเบนด์ที่น่าพิศวง
ผมจะลดปีกขวาลงนิดนึง
ให้คุณได้สัมผัสมันเต็มๆ
อึ๋ย
ลดเยอะไปนะ โทนี่
เป้าหมายต่อไปคือทาวเวอร์บิวต์แสนสวย
ที่สูงตระหง่านเหนือผืนดินประมาณ 300 เมตร
- คุณจะไปจอดตรงนั้นเหรอ - ครับผม
ผมอยากให้คุณได้เห็นวิวรอบๆ จุดนี้
วิวผมก็เห็นแล้วนะ ซึ้งใจมากเลย
แต่ไม่ต้องจอดบนนั้นก็ได้มั้ง
จะจอดแล้วนะครับ
โทนี่ ผมไม่อยากจะยุ่งไม่เข้าเรื่องหรอกนะ
แต่พื้นที่มันไม่น่าพอจอด
พระเจ้าช่วย
เอาละ ขอต้อนรับสู่เนินยอดป้านทาวเวอร์บิวต์
ผมนึกว่ามันจะน่ากลัวน้อยกว่านี้ซะอีก
ตอนลงมาจากเฮลิคอปเตอร์
ผมคิดผิด
- เดินระวังนะครับ - เสียวจริง
- เชิญชมวิวร้อยล้าน - ว้าว
แผ่นดินทั้งหมดที่เราเห็นนี้ เป็นเขตอนุรักษ์หรือเปล่าครับ
อันที่จริงเราอยู่ในเขตสงวน ของชนชาตินาวาโฮครับ
- นี่คือที่ของชนเผ่านาวาโฮ - เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชนเผ่านาวาโฮครับ
ว้าว พอมองดูเนินยอดป้านเหล่านี้
เราจะรู้สึกว่าทุกอย่างเคยอยู่ในระดับนี้
ใช่เลยครับ เมื่อประมาณ 165 ล้านปีก่อน
ที่ที่เรายืนอยู่นี้น่าจะเป็นพื้นดิน
ทั้งหมดที่คุณเห็นเลย
แล้วเราเอาไงต่อ
โทนี่คิดว่าเราควรลองพุ่งออกจากเนินยอดป้านนี้
มาดูกันว่าจะเป็นยังไง
เอาละครับ พร้อมไหม
โอเค ลุยเลย
พับผ่าสิ
แม่เจ้า
สิ่งนี้ใกล้เคียงกับการตกจากหน้าผาที่สุดแล้ว
เอาละครับ ยูจีน อีกไม่กี่อึดใจ
คุณจะได้เห็นโรงแรมเป็นครั้งแรก
รีสอร์ตหลักอยู่ตรงหน้าเรานี่เอง
ตรงนั้นน่ะเหรอ
แทบมองไม่เห็นเลยนะนั่น
อยู่นั่นเอง
รีสอร์ตอมันคีรี ที่ซึ่งจะเป็นบ้านของผมในสองสามวันนี้
เป็นไงเป็นกัน
- ยินดีต้อนรับนะครับ - ลงจอดได้เยี่ยม
ว่ากันว่า "อมันคีรี" หมายถึง "ภูเขาอันเงียบสงบ"
และด้วยราคา 3,000 เหรียญต่อคืน มันถือว่าเป็นความสงบที่แพงโขทีเดียว
โอ้โฮ ที่นี่สวยจับจิตเลย
สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่อมันคีรี
- ขอบคุณ ไง - ฉันเคารี ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
ผมยูจีนครับ ยินดีที่ได้รู้จัก
เคารีมานําทางผมไปที่ห้อง
ตายแล้ว
และช่วยปิดปากผมที่อ้าค้างอยู่
เป็นอะไรที่น่าทึ่งสุดๆ
เชิญก่อนเลยค่ะ
สวยมากเลย
นี่เป็นห้องคีรีจาราสวีทของเรา
ซึ่งแปลว่า "สันเขา" ในภาษาสันสกฤตค่ะ
ผมชอบการออกแบบตกแต่งที่สุดเลย ดูนี่สิ
แม้แต่ร่ม หมวก หรือไม้เท้า ก็เข้ากันกับห้องที่เราอยู่
เหมือนเอาธีมสีจากตู้เสื้อผ้าผม
มาสร้างโลกทั้งใบ
แล้วตรงนี้ก็คือชานส่วนตัวของคุณ
ผมชอบที่โรงแรมนี้เป็นส่วนหนึ่งของภูมิประเทศ
ผืนดินมีความสําคัญกับพวกเราที่นี่มากค่ะ
เราพยายามส่งเสริมค่านิยมทางวัฒนธรรม ของชนพื้นเมืองอเมริกัน
จริงๆ แล้วฉันเองก็เป็นชาวนาวาโฮค่ะ
นั่นจึงเป็นสิ่งที่ฉันปลื้มมาก
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากจะเรียนรู้เพิ่มเติม
อีกสักหน่อยในระหว่างที่อยู่ที่นี่
- เอาสิคะ - แน่นอนที่สุด
รีสอร์ตนี้ถูกสร้างขึ้นบนที่ดินของรัฐบาลกลาง
แต่ตั้งอยู่บนชายขอบเขตสงวนของชนชาตินาวาโฮ
เขตสงวนอินเดียนที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา
มันเข้ากับสภาพแวดล้อมอย่างลงตัว
ซึ่งไม่ใช่ความรู้สึกที่ผมคุ้นเคย
ดูที่นี่สิครับ
มันน่าตื่นตาตื่นใจ
ผมนึกไม่ออกเลยว่าโอเอซิส กลางทะเลทรายแห่งนี้สร้างขึ้นมาได้ยังไง
แต่โชคดีที่ผมไม่ต้องพยายามนึก
ผมจะให้มาร์วาน หนึ่งในสถาปนิกของโรงแรมเป็นคนอธิบาย
นี่คือสุดยอดทิวทัศน์แรก ที่เราจะได้เห็นเมื่อเข้ามาในโรงแรมใช่ไหมครับ
ถูกต้องครับ แบบว่า เราจะยังไม่อยากให้คุณเห็นวิวอะไร
เพราะตอนคุณเริ่มเข้ามาในเขตโรงแรม
คุณจะอยู่ในซอกระหว่าง กําแพงคอนกรีตนี้กับหินที่มีอยู่ก่อนแล้ว
แล้วก็ไม่แน่ใจว่าทางไหนเป็นทางไหน
จากนั้นพอขึ้นบันไดนี้มา จากที่ไม่เห็นอะไรก็ ตู้ม
เราอยากมอบอะไรที่มัน
- ที่มันเวอร์วัง - มันยิ่งใหญ่เอามากๆ เลย
คุณคิดอะไรแบบนี้ออกมาได้ยังไง
ส่วนตัวผมว่ามันมาจากการที่เดินทางมาเยอะ
ไม่ว่าจะในโมร็อกโกหรือแม้แต่ในญี่ปุ่น
ที่เราจะได้เห็นสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นมากมาย
มันค่อนข้างเรียบง่ายไม่ซับซ้อน แต่สําหรับผมมันสง่างาม
เท่ากับว่าความเรียบง่ายนั้นดูรุ่มรวยได้เช่นกัน
แล้วคุณคิดด้วยไหมว่าชีวิตที่เรียบง่าย คือสิ่งที่คนอยากได้
ใช่ครับ
และผมว่าเหตุผลหนึ่งที่ทําให้โรงแรมนี้ ประสบความสําเร็จอย่างมาก
ก็คือลูกค้ากลับมาหาสิ่งนั้น
มาร์วานจัดแจงให้โรงแรมมีสองปีก
เพื่อให้แน่ใจว่าห้องสวีททั้ง 34 ห้องนั้น จะได้สําราญกับทิวทัศน์ของจริง
แนวคิดคือทําหน้าต่าง ให้ออกแนวเหมือนจอภาพยนตร์
- ให้เห็นว่าสถานที่ที่คุณอยู่นั้นน่าทึ่ง - ครับ
และจะเห็นได้ว่าเรามีวัฒนธรรมคาวบอย
ซึ่งเราพยายามใส่เข้าไปด้วย
- อย่างหนังคาวบอยของจอห์น ฟอร์ด... - อืม
หนังของเซอร์จิโอ ลีโอน บนจอพานาวิชัน
แบบนั้นเลย
มันทําให้ผมนึกถึงจอห์น ฟอร์ด
เหมือนกับว่าโรงแรมนี้ เป็นหนึ่งเดียวกับทะเลทรายเลยครับ
ในทํานองเดียวกัน ผมเนี่ยเข้ากับทะเลทรายไม่ได้เลย
น่าอัศจรรย์จริงๆ
ที่มีสระน้ําโอบล้อมหินก้อนสวยตรงนี้
เราพยายามเอาภูมิทัศน์มาประกอบครับ
- ครับ - หลักๆ ก็น้ํา หิน ท้องฟ้า
เรากําจัดหินพวกนี้ไม่ได้
แต่เราทําให้ลูกค้าชื่นชมมันในแบบที่ต่างไปได้
หลักแหลมมากเลยครับ
ที่คุณหยิบเอาพื้นผิวองค์ประกอบต่างๆ นานา
จากภูมิประเทศรอบข้างมาเล่น
นี่เป็นช่องว่างระหว่างปีก ที่ฟีลเหมือนสล็อตแคนยอน
ให้คุณได้เห็นวิวสวยๆ ด้านนอก
สล็อตแคนยอนนี่อะไรครับ
คือหินที่กร่อนเป็นซอกแคบๆ
และมีแนวโค้งเว้าสะเปะสะปะ เนื่องจากถูกลมและน้ํากัดเซาะ
แล้วแสงที่ลอดผ่านลงมาเป็นอะไรที่วิเศษมาก
- ว้าว อยากเห็นจังเลย - ควรค่าแก่การไปดูครับ
การได้มาเจอคนที่ออกแบบสถานที่แห่งนี้
และให้เขาพาชมรอบๆ
พร้อมทั้งอธิบายความเป็นมาของมัน
มันเป็นอะไรที่ผมชอบมากๆ
ผมฟังเพลินเลย ไม่รู้ว่าเขาเพลินด้วยไหม
เขาอาจแสดงได้เก่งกว่าผมก็ได้
ไม่คิดเลยครับว่ามันจะหนาวขนาดนี้
ทะเลทรายยามราตรี เย็นยะเยือกแต่สวยงาม
ในทางภูมิศาสตร์ ที่นี่ คุณมองไปรอบๆ
แล้วจะรู้สึกได้ถึงประวัติศาสตร์เลย
เหมือนกําลังดูการสร้างโลกไม่มีผิด
ต่างจากที่ไหนๆ ที่เคยผ่านตาผม
ชนพื้นเมืองอเมริกันคือบรรพบุรุษของประเทศนี้
ผมจึงคิดว่าสิ่งที่มีการเชื่อมโยง
กับวัฒนธรรมของพวกเขา เป็นอะไรที่ผมอยากจะเรียนรู้
ผมนอนหลับสนิท
กับโรงแรมนี้ เต็มสิบไม่หัก
แต่ตอนนี้ ส่วนสําคัญที่สุดในการเข้าพักของผม
อาหารเช้า
พอเป็นเรื่องของกินผมจะอินสุดๆ
เป็นสิ่งที่ผมชอบที่สุดในงานนี้เลย
(เอริค เบเดอร์ทเชอร์ ผู้ช่วยเชฟใหญ่)
- เอริค - สวัสดีครับ อรุณสวัสดิ์
- ยินดีที่ได้พบนะครับ - ยินดีเช่นกันครับ
ว่าแต่คุณทําอาหารไหม
ก็มีปิ้งย่างบ้าง
คงใช้คําว่าทําอาหารไม่ได้ เพราะมันต้องมีอะไรเยอะอย่าง
คือผมแค่เอาเนื้อวางบนตะแกรง แล้วผมก็ทําได้ดีทีเดียว
เช้านี้เราจะทําแพนเค้กครับ
- หนึ่งในอาหารประจํา... - แพนเค้กเรอะ
- แพนเค้ก - ก็ได้
เวลานึกถึงที่แบบอมันคีรี เราจะนึกถึง...
อาหารชั้นสูง อะไรที่หะรูหะรา
ถ้ามีความเป็นมิชลินจ๋าๆ สําหรับผมนะ
บางทีมันยิ่งยากที่จะเจอสิ่งที่เราอยากกินจริงๆ
ใช่เลยครับ แขกหลายคน ชอบความรู้สึกที่เหมือนอยู่บ้าน
ใช่
ทีนี้ผมจะเข้าไปเอากระทะ
โอเค เอาเลยครับ
กับเนยใส
แล้วก็เอาเข้าเตา
เนยใสท่วมๆ เดือดปุดๆ ในเตาไม้
พระเจ้าช่วย ฟังดูน่ากินมาก
อย่าให้อาหารที่เหมือนจะทําง่ายปั่นหัวคุณได้
ที่นี่คือที่ที่คนดังทั้งหลายเลือกที่จะมา
ปัญหาก็คือเอริคถูกสั่งห้ามเด็ดขาด
ไม่ให้บอกว่าคนดังพวกนั้นคือใครบ้าง
เกือบเสร็จแล้วครับ
ตรงนี้แหละที่สนุก
ลองดูซิว่าผมจะพาเขาเข้าเรื่องได้ไหม
ถ้าผมพูดว่า "จอร์จ คลูนีย์ เคยชิมแพนเค้กคุณหรือยัง"
- คุณจะตอบว่า... - ผมยืนยันหรือปฏิเสธไม่ได้
ยืนยันหรือปฏิเสธไม่ได้
คุณเคยทําแพนเค้กให้แบรด พิตต์ไหม
หัวเราะแปลว่าเคยแน่ๆ
ถ้าผมบอกตัวย่อ
แล้วคุณแค่พยักหน้า จะได้ไหม...
ผมบอกได้นะว่ายูจีน เลวีย์เคยมาที่นี่
น่ารักซะจริง
- ราดน้ําเชื่อมเมเปิลหน่อยไหม - เอาครับ
ผมเป็นคนแคนาดานะ เผื่อว่าจะลืมบอก
- ว้าว - กินให้อร่อยนะครับ
โห รสชาติดีมากๆ
เยี่ยมเลย ขอบคุณครับ
- เป็นแพนเค้กที่มหัศจรรย์ที่สุด... - ขอบคุณมากครับ
ที่ผมเคยกินมา
แล้วจอร์จ คลูนีย์ว่ายังไงตอนที่เขากินเจ้านี่
ผมมาที่นี่เพื่อหาประสบการณ์เปลี่ยนชีวิต
และแพนเค้กนี้ทําสําเร็จ
ไปถามหมอโรคหัวใจดูสิ
แต่อย่างที่รู้ ผมต้องบอกลาเอริค และออกไปเผชิญข้างนอก
ผมขอเน้นเสื้อผ้าอุ่นๆ นะ
เพราะผมว่าช่วงนี้ที่นี่อากาศมันเย็นๆ
(อมันคีรี - ไบรซ์ แกรนด์แคนยอน - ลาสเวกัส)
เรย์มอนด์ ไกด์ท้องถิ่น กําลังพาผมไปชมปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ
ที่เป็นแรงบันดาลใจส่วนหนึ่ง ในการออกแบบโรงแรม
ดีใจที่ได้อยู่กับคุณในวันนี้
เดินทางไปสล็อตแคนยอนด้วยกัน
ผมตื่นเต้นที่จะได้เห็นมันมากเลย คุณอาศัยอยู่แถวนี้เหรอ
เกิดและโตที่นี่ครับ
ผมเลยมีความผูกพันลึกซึ้งกับย่านนี้
พูดตรงๆ เลยนะ
เวลาผมนึกถึงสล็อตในทะเลทราย ผมมักจะคิดถึงเวกัส
แต่ยูทาห์ตอนใต้มีสล็อตแคนยอนพวกนี้
มากกว่าที่ไหนๆ ในโลก
โอ้โฮ น่าทึ่งมากเลยครับ
ดูสิเนี่ย
อายุทางธรณีวิทยาของหินก้อนนี้ น่าจะประมาณ 190 ล้านปีครับ
วันเวลาที่ผ่านไป สภาพอากาศได้เปลี่ยนโฉมภูมิทัศน์
ที่อยู่รอบตัวผมนี้
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อธรรมชาติ สร้างมหาวิหารของตนขึ้นมา
แล้วก็น่าจะมี
ลมปริมาณมากที่สร้างความเรียบเนียน
ที่เราเห็นตรงนี้
หุบผาชันเหล่านี้ มีความสําคัญต่อชาวนาวาโฮแค่ไหนครับ
มีเรื่องเล่าต่างๆ มากมาย
เกี่ยวกับหุบผาชันพวกนี้ในวัฒนธรรมผม
ว่ากันว่าจริงๆ แล้วหุบผาพวกนี้ ถูกทําให้มีรูปทรงขึ้นมา
โดยผู้คนที่พบเจอกับความทุกข์ยากในชีวิต
ดังนั้นเวลาที่เราต้องเผชิญช่วงเวลาที่ยากลําบาก
เราจะหายใจเข้าลึกๆ แล้ว...
ลม
มันจะนําพาสิ่งไม่ดีและเคราะห์กรรมทั้งหลายแหล่
พัดเข้าใส่สล็อตแคนยอนเหล่านี้
- เปลี่ยนสิ่งไม่ดี... - ไปเป็นความงดงาม
- ความนึกคิดกลายเป็นความงาม - ครับ แบบนั้นเลย
ก็ดูสถานที่นี้สิ
- ผมว่าคําอธิษฐานพวกนั้นได้ผลนะ - ใช่ครับ
ใช่เลย
สิ่งที่ผมเรียนรู้มาจากเรย์มอนด์ก็คือมันมี...
มันมีอะไรมากกว่าที่ตาเห็น
มีเรื่องราวมากกว่าแค่ประวัติศาสตร์ และธรณีวิทยา
- ไหวนะครับ เยี่ยม - แน่นอน
ผมอายุ 75 นะ เรย์มอนด์
และไม่อยากเชื่อเลยว่าจนป่านนี้
ผมเพิ่งจะได้มาเหยียบส่วนนี้ของประเทศ พูดออกมาก็อายอยู่นะเนี่ย
ลมทะเลทราย ไม่เพียงแต่จะพัดพาความคิดเชิงลบออกไป
มันยังมีพลังมากพอที่จะพัดความฝืนใจ
ของสิ่งมีชีวิตนิสัยอย่างผมออกไปด้วย
เพราะผมได้... แล้วนี่ไม่ใช่อะไรที่ผมพูดบ่อยๆ ด้วยนะ
ผมได้จองกิจกรรมกลางแจ้งช่วงบ่ายเอาไว้
จะไปขี่ม้าครับ
รู้นะว่าพวกคุณคิดอะไรอยู่ ผมชอบขี่ม้าจริงหรือเปล่า
ผมไม่เคยชอบขี่ม้าเลย
ผมไม่เคยรู้ว่าเมื่อไหร่ม้ามันจะอารมณ์ดี
เข้าใจที่ผมพูดไหม
เวลาหมามันดีใจที่ได้เจอเรา เราจะรู้ แต่ผมไม่รู้ว่าม้าน่ะ...
ม้ามันกระดิกหางแสดงความดีใจที่ได้เจอเราไหม
แต่ผมโตมาในยุคที่ละครทีวีทุกเรื่อง
ในช่วงเวลายอดฮิตเกี่ยวกับคาวบอย
รู้จักเนอะ รอย โรเจอร์ส เดอะซิสโก้คิด ไวลด์ บิลล์ ฮิกค็อก
เราไปเริ่มต้นวิถีคาวบอยกันเถอะ
สวัสดีครับ
ฮาวดี้
สบายดีนะคะ
- สบายดีครับ ผมยูจีน - ดีค่ะ ฉันบรู๊ค
- บรู๊ค สบายดีไหมครับ - ดีค่ะ พบกับม้าหน่อยไหมคะ
ฟังดูเหมือนชื่อรายการแปลกๆ
- นี่ใครเอ่ย - มันชื่อเซดี้ค่ะ
หวัดดี เซดี้
- นี่ม้าผมเหรอ - ใช่ค่ะ ม้าคุณ
โอเค ท่าทางมันจะรู้นะ ว่าไหม "โอ้ มือใหม่มาแฮะ"
ไม่หรอกค่ะ มันใจดีมาก
ครั้งสุดท้ายที่ผมขึ้นหลังม้าก็ประมาณ
ห้าสิบปีก่อน
- ตอนไปขี่ม้ากับเพื่อนคนนึง - โอเค
แล้วม้าสองตัวก็เอาสีข้างชนกัน
- ผมโดนเทกระจาด... - แย่จัง
แต่โชคดีที่เราไปลงตรงพุ่มไม้
- ก็เลย... - ไม่บาดเจ็บสินะ
ผมลุกขึ้นมาแล้วก็คิดว่า "สงสัยมันจะใหญ่เกินกว่าจะขี่ได้"
คุณดูจะพร้อมเล่นโปโลนะ
เล่นโปโลสักหน่อยก็ดี...
- ใช่ - แล้วก็ต่อด้วยคริกเกต
รู้สึกยังไงคะ
- ดีไหม - ครับ
เพราะงี้คาวบอยถึงไม่ใส่แว่นตา มันทําให้คุณดูแย่
รู้สึกยังไงคะ
รู้สึกว่าต้องสวดมนต์ครับ
- เอาละ ผ่อนสายคือเดินไป โอเคไหม - โอเค
- ใช่ค่ะ แล้วก็เอนหลัง - อย่างนั้น เด็กดี
ค่ะ แล้วก็กดส้นเท้าลงถ้าจะหยุด
เอาละค่ะ พร้อมไหม
ม้าอาจจะพร้อมนะ แต่ผมไม่
เอาละ มาทางนี้ เซดี้
เหวอ เซดี้
- โว้ว เซดี้ - โอเคๆ คนสวย
ดึงสายบังเหียนให้ตึงค่ะ
โอเค คุณแค่ดึงสายบังเหียนให้ตึงๆ หน่อย
- แล้วมันจะไม่ทําแบบนั้นใส่คุณ - เหรอ
อย่าๆ ไม่เอาน่า ยัยหนู
- เดินดีๆ นั่นแหละ - ต้องอย่างนั้น
เยี่ยม ทุกอย่างอยู่ในการควบคุม นั่นแหละที่ผมพยายามอยู่
ต้องให้มันรู้ว่าใครใหญ่ ถูกไหม
เหวอ
ผมได้ข่าวว่ามีเส้นทางขี่ม้ายาว 11.3 กิโลเมตร
ซึ่งสําหรับผม กิโลเดียวผมก็ไม่ไหวแล้ว
ไม่รู้ว่าหลังจากนี้ผมจะขี่ม้าอีกไหม
แต่ผมพยายามเต็มที่ ที่จะทําอะไรที่ปกติผมไม่ทํา
รู้สึกเหมือนเป็นคาวบอยไหมคะ
ผมรู้สึกเหมือนเป็นคาวบอยสุดห่วย
นี่คือคาวบอยที่ไม่มีวันจะมีหนังของตัวเอง
ที่ผมขาดก็คือยาสูบกับปืน
เรามีปืนไว้ยิงงูหางกระดิ่งกับหมาป่าแค่นั้นค่ะ
คุณเคยเจองูหางกระดิ่ง ระหว่างขี่ไปตามทางไหม
เคยสิคะ
เอาแล้ว ใจเต้นรัวเลยเนี่ย
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เซดี้เลือกที่จะไว้ชีวิตผม
และผมก็ได้กลับโรงแรม
รู้สึกว่าเตียงผมกําลังเรียกร้องหา
แต่คืนนี้ผมมีตั๋วแถวหน้ากับโชว์สุดตระการตา
ดูดาวหนึ่งรอบแบบส่วนตัวกับมายโล ไกด์ชาวนาวาโฮของผม
- สบายดีนะครับ ยูจีน - คุณเป็นไง
ผมสบายดีครับ
- ดีใจที่ได้เจอคุณที่นี่ - ว้าว
หน้าที่ผมคือเอนหลังมองท้องฟ้า
และผมมั่นใจเลยว่าผมทําได้ดี
บนนั้นมีอะไรที่สําคัญกับคุณไหมครับ
มันรู้สึกได้ว่าเราเป็นสิ่งที่เล็กจิ๋ว
- ในระบบสุริยะที่กว้างใหญ่ - ใช่
ครับ เดี๋ยวเราจะมาสํารวจสิ่งนั้น
ตามเรื่องเล่าโบราณของเรา
มาเลย
ก่อนหน้านี้ผมฟันไม้เป็นท่อนเล็กๆ เอาไว้
ช่วยถือไปให้หน่อย ส่วนผมจะหยิบไม้ท่อนใหญ่...
- ได้สิ - เราจะสร้างความอบอุ่นกัน
คุณก่อกองไฟครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ
ไม่เคยเลย
โอเค เอาละ จวนได้ที่แล้ว
รู้ไหมครับว่าดาวเหนืออยู่ตรงไหน
ผมควรรู้นะว่ามันอยู่ตรงไหน
ผมว่ามันอยู่...
- ครับ - แถวๆ นี้
ที่จริงมันอยู่ตรงนั้นเอง
- ผมหมายถึงตรงนั้นแหละ - อืม
- และในตํานานการสร้างโลกของเรา... - ครับ
มันเป็นหนึ่งในดาวดวงแรกๆ
ที่ถูกสร้างขึ้น ก็คือเป็นดวงที่สว่างที่สุด
ว่ากันว่าไม่ว่าพวกเราจะไปที่ไหน
ตอนกลางคืน เราจะมองขึ้นไป
แล้วระลึกถึงคําสอนสั่งได้เสมอ
มีบทเรียนอะไรที่เราได้จากสิ่งที่เห็นข้างบนนี้ไหม
ปู่ผมเป็นคนที่ฉลาดมาก
และสิ่งหนึ่งที่ท่านสอนตอนผมยังเด็ก
ก็คือเราทุกคนล้วนเกิดจาก สสารที่เหมือนดวงดาวเหล่านั้น
ท่านพูดว่า "จงจําไว้ว่าดาวเหล่านี้ ก็เหมือนมนุษย์บนโลกนั่นแหละ
เพราะเวลาที่เราโยงดวงนั้นเข้ากับดวงนี้
ผู้คนหลายชั่วอายุก็เชื่อมโยงถึงกัน"
ปู่พูดเสมอว่ามนุษย์มีความสําคัญกันทุกคน
ไม่ต่างจากดาวแต่ละดวงบนนั้น
โห ทําผมใจฟูเลย มายโล
ผมบอกเมื่อกี้ว่าพอดูดาวแล้ว ผมรู้สึกว่าผมตัวเล็กจิ๋ว
และผมคิดว่าสิ่งที่คุณกําลังบอกก็คือเวลาที่มองไป
ในท้องฟ้ากว้างใหญ่ยามค่ําคืน ผมควรจะรู้สึกว่าตัวเองสําคัญ
ไม่ควรรู้สึกอ้างว้าง
ครับ ไม่ควรรู้สึกแบบนั้นเพราะเมื่อคุณมองขึ้นไป
คุณจะเจอสิ่งต่างๆ ที่คอยย้ําเตือน ว่าคุณไม่ได้อ้างว้าง
คุณอยากจะเดินทางไปกับผมไหม
เพราะผมฟังคุณแล้วรู้สึกจับใจมาก
เป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยม ที่ได้รู้สึกว่าตัวเองสําคัญ
และทะเลทรายก็ช่วยในเรื่องนั้น มันเป็นสถานที่ทางจิตวิญญาณ
ผมรับรู้ได้เลย
คุณเชื่อเรื่องจิตวิญญาณไหม
ลึกๆ แล้วผมเชื่อนะ
แต่ผมว่าที่ที่ทําให้จิตวิญญาณผม
เชื่อมต่อกับแผ่นดินได้มากที่สุดก็คือที่นี่แหละ
ผมจึงคิดว่ามันเป็นก้าวแรกที่ดี
- นั่นสินะครับ - ขอบคุณครับ
ที่นี่ทําให้ผมรู้สึกต่าง ไม่เหมือนที่อื่นๆ ที่ผมเคยไปมา
ผมเข้าใจแง่คิดด้านจิตวิญญาณของมัน
ผมเข้าใจ ผมรู้สึกได้ เหมือนว่าจะสัมผัสมันได้ด้วย
มันทําให้เรารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
และมายโลอธิบายมันออกมาได้อย่างชัดเจน
จากมุมมองของชาวนาวาโฮ
วันนี้วันสุดท้ายของผมแล้ว และผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย
หลักๆ ก็คือทะเลทรายที่คุณคิดว่าเป็นสถานที่ที่ร้อน
มันไม่ได้ร้อนเท่าไหร่
เมื่อคืนนี้เย็นเนอะ หนาวเลยแหละ ใช่
พอได้กลับมาที่นี่มันก็ยิ่งรู้สึกดี
แต่ก่อนที่ผมจะกลับบ้าน
ผมได้รับเชิญให้ไปเยี่ยมชมฟาร์ม
ในเขตสงวนนาวาโฮ ที่ซึ่งมายโลเติบโตมา
ในทางจิตวิญญาณ เขตแดนของเราน่าจะไปถึงแม่น้ําโคโลราโด
ดังนั้นทุกอย่างที่อยู่ฟากนี้ คือดินแดนของชนชาตินาวาโฮ
จากนั้นตอนที่เราเซ็นสนธิสัญญาในปี 1868
นั่นคือตอนที่รัฐบาลกลางบอกว่า ง่ายๆ เลย "นี่คือเขตของคุณ"
ตรงนั้นจึงเป็นที่ที่เราอาศัยอยู่ในตอนนี้
มายโลอธิบายว่าชื่อนาวาโฮ
เป็นภาษาสเปนซึ่งดัดแปลงมาจากศัพท์ ของชาวพิวโบลที่แปลว่า "ชาวไร่แห่งหุบเขา"
ซึ่งทุกวันนี้ก็ยังใช้ได้กับหลายๆ คน
นี่เป็นที่ของที่บ้านผมครับ ห่างจากทางหลวงไป 2.2 กิโลเมตร
แล้วสําหรับคุณ ชีวิตที่นี่เป็นยังไงครับ
ก็ครบรสน่ะครับ แบบ...
ความรับผิดชอบหลักๆ ก็วนเวียนอยู่ในครอบครัว
ชีวิตวัยเด็กของผมก็อยู่ตรงนั้น แล้วก็ขลุกอยู่กับคุณปู่
แปลว่านี่เป็นที่ของครอบครัวคุณเลย ถูกไหม
ครับ นั่นบ้านของพ่อกับแม่ผม ตรงนั้นครับ หลังสีน้ําตาล
- ว้าว - แล้วก็
บ้านพี่สาวผมอยู่ตรงนั้น ทางขวา สีพีช
- นี่แหละครับ ยูจีน... - โอ้โฮ
- ที่คุณนี่กว้างใหญ่แค่ไหนเนี่ย - ไม่กี่พันไร่ครับ
- ครับ ก็หลาย... - ไม่กี่พันไร่เหรอ
- ผมเรียกว่ากว้างใหญ่ไพศาลนะนั่น - ครับ
เราจะไปดูความเป็นไปของแกะดีไหม
- พร้อมให้รองเท้าแปดเปื้อนหรือยัง - มีแกะด้วยเหรอ
ครับ นั่นไงครับแกะ เห็นตรงนั้นไหม
ไปทางนี้ดีกว่า ต้อนมันกลับมา
เรามีตัวนึง เป็นแกะที่มีจิตวิญญาณพลุ่งพล่าน มันชื่อวิลเบอร์
มันไม่ค่อยเชื่องกับคุณเท่าไหร่นะ ดังนั้นหวังว่ามันจะไม่กระทุ้งเรา
ถ้ามันไม่เชื่องกับคุณ
- แล้วมันจะคิดยังไงกับผมเนี่ย - ผมก็ไม่รู้
รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาแล้วสิ
โอเค เราจะต้อนพวกมัน กลับเข้าไปที่คอกเล็กๆ ตรงนี้
- นั่นไง โอเค - ใช่
ก็ไม่น่าจะยากนะ
บางครั้งมันไม่ยาก แต่บางทีก็ไม่ง่ายนะครับ
- ผมไม่คิดว่า... - เผ่นไปแล้วหนึ่งตัว
โอ๊ะโอ ผิดทางแล้วเจ้าหนู
โอ๊ะโอ
ถ้าแกะมันทําตัวดีกว่านี้นะ ผมคงได้แสดงฝีมือให้ดู
เขาเรียกว่าอะไรนะ ต้อนใช่ไหม ต้อนแกะเนอะ การต้อนแกะ
มันวิ่งแล้ว
ฉายาผมคือโคบาลนะ
การต้อนสัตว์นี่งานถนัดผมเลย
ผมเป็นนักต้อน
อย่างที่เด็บภรรยาผมเรียกผม
"คาวบอยชาวยิว" กลับมาแล้ว
สิ่งนี้เข้าทางผมเลยครับ
ผมดีใจที่ได้มีโอกาสอวดฝีมือเล็กๆ น้อยๆ
ที่คนส่วนใหญ่ไม่มีโอกาสได้เห็น
มายโล ผมวิ่งไวขนาดนั้นไม่ได้ ผมแก่แล้ว
เราไม่มีทางตามทันแน่
- ให้ตาย วิ่งไวกันจริงๆ - ใช่ครับ
- ทําไมกัน - มันเห็นคุณกับผมน่ะสิ
มันก็เลยแบบ "ไปละนะ"
พวกแกะโกยสุดชีวิตตอนที่เห็นผม
พวกมันอาจเคยดูหนังผมแล้วไม่ชอบใจ
- มันกําลังหนีครับ - ไม่ยอมหยุดเลย
มันจะกลับมาเองไหม
พวกมันรู้ครับว่าต้องเข้ามาในนี้
เพราะแถวนี้มีสิงโตภูเขา จิ้งจอก หมาป่า ฉะนั้น...
มีสิงโตภูเขาด้วยเหรอ
แถวกองหินที่คุณเห็นไกลๆ ตรงนั้นจะมีเยอะครับ
กองหินตรงนี้น่ะนะ
- ครับ ก็เลย... - ที่ว่า "ไกลๆ ตรงนั้น" หมายความว่าไง
เรามีหมูด้วยนะ คุณอยากไปดูลูลู่ไหม
ดูหมูก็ได้
- ตายแล้ว ตัวเบ้อเริ่ม - ครับ มันตัวใหญ่มาก
ลูลู่
ถ้าคุณเข้าไปลูบหัวมัน มันจะร้องเสียงแหลม มันตลกนะครับ
ถ้าลูบไล้ผม ผมก็ร้องเสียงแหลมเหมือนกันนะ
พวกแกะกลับมาแล้วครับ
มันแค่ต้องใช้เวลาสักพัก กว่าอิทธิฤทธิ์ของผมจะแสดงผล
มากันแล้ว เยี่ยมเลย
จงจําไว้เป็นบทเรียนด้วย
ว่าห้ามหนีเว้นแต่จะได้รับอนุญาต เข้าใจไหม
ใช่
ส่วนนี่คืออาหารครับ คุณอยากเข้าไปเทให้มันไหม
โอเค เด็กๆ ได้เวลากินข้าวแล้ว
กินข้... ไม่ๆ
วิลเบอร์ออกจะก้าวร้าวไปหน่อย
- โอเค รู้อะไรไหม - เอามาทางนี้ก็แล้วกันครับ
มันโดนตามใจจนเสียแกะใช่ไหม
- เหมือนเป็นไอศกรีมของพวกมัน - มี... ไม่นะ เด็กๆ
เราคิดว่าแกะจะเป็นสัตว์อ่อนโยน น่าเอ็นดู...
ไม่เลย มันเหมือน... มันเหมือนวัวกระทิง
โอเค รู้อะไรไหม
ต้องสอนมารยาทให้เจ้าสัตว์พวกนี้บ้างละ
- ได้ครับ - ไม่ ในนี้ไม่มีอะไร
สําคัญแค่ไหนที่ต้องรักษาวิถีชีวิตดั้งเดิมเอาไว้
สําคัญมากๆ เลยครับ
ผมอยากบอกว่าผมผูกพันกับผืนดินนี้มาก
เมื่อเราเกิดมา สายสะดือของเรา
จะถูกฝังเอาไว้ในดิน
เพื่อเชื่อมเรากับแม่พระธรณีเข้าด้วยกันทันที
การที่ชีวิตเราขาดความผูกพันกับผืนดิน เอิ่ม
ผมเข้าใจเลยว่าทําไมบางคนถึงรู้สึกสับสนได้
สังคมนาวาโฮเป็นสังคมที่มารดาเป็นใหญ่
ผู้หญิงจะเป็นฝ่ายครอบครองแผ่นดินและปศุสัตว์
และข้อดีของวิถีชีวิตแบบนี้ก็คือ สิ่งต่างๆ จะถูกจัดการอย่างถูกต้องเหมาะสม
ยูจีน นี่แม่ผมครับ ชิมะ
ชิมะ สวัสดีครับ
- ส่วนนี่น้องสาวผม แพทริเซีย - สวัสดีค่ะ
- นี่เดสรี - สวัสดีค่ะ
- เดสรี ยินดีที่ได้รู้จัก ผมยูจีน - ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
- ค่ะ - ลอเรน ภรรยาผม
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ลอเรน
- ค่ะ - ครับ
ผมเห็นเจ้าตัวจิ๋วแถวๆ นี้ด้วย...
วิ่งพล่านอยู่ทางโน้นกัน
ตระกูลเรามีกันเกือบ 200 คนค่ะ
สองร้อยเหรอ
- ใช่ - งั้นเวลามีงานรวมญาติ
- คนก็เพียบเลยสิ - ใช่ค่ะ
- นิดหน่อย - คุณต้อง...
โต๊ะบุฟเฟ่ต์ยาวเฟื้อยเลย
ใช่
สิ่งที่เราเรียนรู้มา แน่นอนว่าเราส่งต่อให้กับลูกหลาน
พวกเขาจะได้นําคําสอนและบทเรียนเหล่านี้ไปใช้
นั่นคือสิ่งที่สําคัญที่สุดค่ะ
คือการรักษาวัฒนธรรม ภาษา และประเพณีของเราไว้
โดยเฉพาะพิธีกรรมต่างๆ ให้คงอยู่
- รักษาไว้ให้คงอยู่ - ใช่ค่ะ
และสอนคนรุ่นหลังให้รู้ว่าพวกเราคือใคร
เพราะปู่ย่าตายายของเราเป็นคนรักษา ขนบธรรมเนียมประเพณีไว้ให้เรา
และพวกท่านส่วนใหญ่ก็จากไปแล้ว
มันไม่ง่ายเลย เพราะพวกเราเป็นชนเผ่า
ที่...
- ที่มีวัฒนธรรมรวมญาติ... - ครับ
และมันยากที่จะรักษาไว้
โอเว่นหลานชายผมเป็นเด็กหนุ่มที่น่าทึ่งมาก
และเขาชอบเต้นครับ
ในการเต้นระบําห่วงคุณต้องใช้จินตนาการ
และคุณจะสังเกตเห็น การเคลื่อนไหวต่างๆ ของเขา
เขาจะแสดงท่าทางของสัตว์ต่างๆ ด้วย
เป็นช่วงบ่ายที่มหัศจรรย์มากครับ
มายโลเป็นชายหนุ่มที่น่าเลื่อมใส และมีครอบครัวแสนวิเศษ
คือพอมองดูโอเว่นแล้วหันไปดูมายโล
แล้วเห็นเขาน้ําตาคลอ
- ผมภูมิใจในตัวโอเว่น... - อืม
ที่เขาสานต่อสิ่งนี้
ผมเห็นได้จากแววตาคุณ มายโล
ใช่เลย
โอเว่น ยอดเยี่ยมมาก
- สุดยอด - ทําได้ดีมาก
- ว้าว - เก่งมาก โอเว่น
เย่
- เยี่ยม - แจ๋ว
ก่อนหน้านี้ผมไม่รู้เรื่องวัฒนธรรม ของชาวนาวาโฮมากนัก
แล้วนี่เป็นการเปิดโลกครั้งใหญ่ของผม
- เราดีใจนะครับที่คุณมาที่นี่ ดังนั้น... - ว้าว
- ใช่ค่ะ - ตามคําสอนของย่ายายเรา
เราขอมอบสร้อยคอนี้ให้กับคุณ
เอาไปเลย
ส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม และภาษาของเราจะอยู่กับคุณเสมอ
- ขอบคุณนะคะ - สวยมากเลย
นี่มันพิเศษจริงๆ ครับ
ทะเลทรายนั้นเต็มไปด้วยความว่างเปล่า
แต่ในความว่างเปล่าก็มีอะไรมากมาย
ทั้งประวัติศาสตร์ ธรณีวิทยา และผู้คน
ที่อาศัยอยู่บนผืนดินนี้มา 15,000 ปี
ผมจึงรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้อยู่กับพวกเขาบนผืนดินนี้
ถ้าผมมาที่นี่ด้วยตัวเอง
ผมก็คงจะอยากอยู่ที่อมันคีรี
และใช้เวลาส่วนใหญ่ขลุกอยู่ในรีสอร์ต
แต่ที่นี่ยังมีโลกนอกรีสอร์ต
ซึ่งผมใจที่ได้มีโอกาสเห็นและค้นพบ
และเพื่อนๆ ที่ผมเจอในเขตสงวนนาวาโฮ
ผมว่าน่าจะเป็นไฮไลต์...
ที่สําคัญที่สุดและเป็นการค้นพบ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ผมได้จากที่นี่
คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์