กาลครั้งหนึ่งนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ ได้กล่าวไว้ว่า "โลกคือหนังสือเล่มหนึ่ง
และผู้ที่ไม่เคยเดินทาง เปรียบเหมือนคนที่อ่านหนังสือเพียงหน้าเดียว"
บอกเลยว่า
ผมอ่านมาแล้วสองสามหน้า แล้วก็ไม่ค่อยอินกับเล่มนี้เท่าไหร่
มีหลายเหตุผลที่ทําให้ผมไม่อยากเดินทาง
เวลาที่หนาวเกินไป...
ผมจะไม่สบายตัว
ว่ายในทะเลน้ําแข็งแบบล่อนจ้อนเหรอ
- ใช่ - ชวนทําอะไรน่าสนุกจัง
แล้วถ้าร้อนเกินไปล่ะ ผมก็ไม่สบายตัว
ผมวิ่งไวขนาดนั้นไม่ได้
- แต่ผม 75 แล้ว - ให้ช่วยไหม
ไม่ต้อง ผมเอาอยู่
และมันอาจถึงเวลาที่ผมต้องเปิดโลกสักที
พระเจ้าช่วย
เป็นการล้วงก้นช้างครั้งแรกของผมเลยนะเนี่ย
ส่วนที่เยี่ยมก็คือ
ผมจะได้พักในโรงแรมเลิศหรู
โอ้โฮ อลังการจริงๆ
ประเด็นคือ ผมเองก็ยินดีที่จะออกสํารวจโลกด้วย
- เดินระวังนะครับ - เสียวจริง
- ภูเขาสวยนะ - นั่นภูเขาไฟครับ
ภูเขาไฟเหรอ
โลกที่ผมเลี่ยงมาตลอดชีวิต
เซดี้
คุณพระช่วยๆ คุณพระช่วย
แค่รอดมาได้ก็บุญแล้ว
นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมกระดก วอดก้าห้าป๊อกกับคนฟินแลนด์
เอาจริงๆ ผมตื่นเต้นมากนะที่จะได้ไปเห็นเวนิส
เพราะได้ยินมาว่าเราควรไปเวนิส ก่อนตายสักครั้ง
เป็นแนวคิดที่ฟังดูเบิกบานดีเนอะ
เพราะงั้นผมก็เลยมา
(เวนิส)
เวนิส เมืองที่คลุ้งไปด้วยวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์
และได้รับการจัดอันดับให้เป็น เมืองที่สวยงามที่สุดในโลกอยู่บ่อยครั้ง
นี่คือที่จุดหมายปลายทาง ที่เพรียกพร้องให้เราไปสํารวจ
แต่การสํารวจเป็นอะไรที่ผม มักจะไม่ทําเวลาไปเที่ยว
ผมเลยไม่คิดว่าจะทําได้ดีเท่าไหร่
ผมจะเข้าเมืองยังไงเนี่ย
- อรุณสวัสดิ์ครับ ยูจีน - อรุณสวัสดิ์
สบายดีนะครับ
สบายดีครับ
เรือโบราณนี้ คือแท็กซี่ทางน้ําของชาวเวนิส...
ขอบคุณครับ
พ่วงด้วยไกด์ท้องถิ่น ที่รับจ๊อบถ่าบแบบเสื้อสเวตเตอร์ เอนริโก้
กําลังนําผมไปยังโรงแรม
(อะมอร์)
(อิตาลี)
เวนิสตั้งอยู่บนหมู่เกาะเล็กๆ กว่า 100 เกาะ...
(เวนิส - ลิโด - เวเนเชียนลากูน)
ในทะเลสาบที่สวยงามตระการตา มันคือมรดกโลก
ถึงแล้วเวนิส สวยจริงๆ เลยนะเนี่ย
เมืองนี้มีมาตั้งแต่ ต้นศตวรรษที่เก้าครับ
ศตวรรษที่เก้างั้นเหรอ
อายุมากกว่าพันปี
ครั้งหนึ่งเมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางที่คึกคัก ของอาณาจักรการค้าอันยิ่งใหญ่
มหานครที่ร่ํารวยที่สุดในยุโรป
ปัจจุบันเมืองนี้ดึงดูดนักท่องเที่ยว ได้มากถึงห้าล้านคนต่อปี
หรือนี่จะเป็นจุดหมายปลายทาง...
(เวเนเซีย)
ที่ไม่มีอะไรให้ผมต้องกังวล
เวนิสถูกสร้างขึ้นบนเสาค้ําครับ
เป็นเมืองที่สร้างขึ้นบนเสาค้ําเหรอ
ใช่ครับ
ไม่มั้ง
เสาค้ํานี่มันรับน้ําหนักได้แค่ไหน
มันก็มีการทรุดตัวอยู่บ้างครับ ซึ่งเป็นปัญหาระดับภูมิภาคมากกว่า
แต่ยูจีนครับ ที่น่าสนใจก็คือตัวเมือง
ตอนที่มันถูกสร้างขึ้น
ระดับน้ําทะเลมันต่ํากว่าตอนนี้ ประมาณเมตรครึ่งถึงสองเมตร
โอเค
แปลว่าเรามีรากฐานไม่มั่นคง และระดับน้ําทะเลก็สูงขึ้น
ดีใจที่ได้รู้ ทีนี้ผมจะได้เอนหลังผ่อนคลายและ...
ระวังหัว
เตรียมโดนกุดหัว
สะพานพวกนี้มันหวาดเสียว มาอีกแล้ว
ต้องคอยระวังทุกวินาทีเลยทีเดียว...
ระวังหัวนะ ก้ม ก้มลงไป
เพราะทริปเวนิสของเราอาจจบลงอย่างยิ่งใหญ่
หัวผมยังอยู่ใช่ไหม ดี
และในที่สุดเราก็มาถึง
ถึงแล้วครับ ยูจีน กริตตีพาเลซ
งามจัด
(โรงแรมกริตตีพาเลซ)
หนึ่งในโรงแรมที่พิเศษสุดในเวนิซ
กริตตีพาเลซเป็นสถานที่ที่แสนสุขสบายเหมือนบ้าน
สําหรับลูกท่านหลานเธอ มหาเศรษฐี ดาราฮอลลีวูด...
ระเบียงตรงนั้นน่าไปนั่งจิบกาแฟชะมัด
และตอนนี้ก็ผม
ขอบคุณครับ
ต้องฝืนทนกับชีวิตหรูหราอีกสินะ
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเลวีย์
- ขอต้อนรับสู่โรงแรมกริตตี - ขอบคุณครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ - ยินดีครับ
ผมเป็นผู้จัดการทั่วไป เปาโล ลอเรนโซนี่ ส่วนนี่คาร์ลอตต้า
สวัสดีค่ะ คุณเลวีย์ ขอต้อนรับสู่กริตตีพาเลซ
ที่นี่สวยมากเลยนะครับเนี่ย
เดินเข้ามาแล้วรู้สึกเลยว่า เราไม่ได้อยู่ในแคนซัสแล้ว
ค่ะ มันสวยมาก
กริตตีเป็นพระราชวังที่เก่าแก่ที่สุดในเวนิส
ชื่อกริตตีนั้นมาจากดยุกอันเดรอา กริตตี
- ดยุกในเวนิสเหรอ - ครับ ดยุกเปรียบเหมือนกษัตริย์
ว้าว
แต่พระองค์ ดูไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่นะ
นี่แหละที่เราเรียกว่า "คนอารมณ์บูด"
เวลามีคนถ่ายหรือวาดภาพเรา ยิ้มบ้างก็ได้นะ
ให้มันดูสดใสหน่อย
ผมขอพาไปดูห้องสมุดของเรา
เบื้องล่างท่านดยุกผู้ไม่สบอารมณ์
แขกวีไอพีของกริตตีจะต้องเซ็นชื่อ
สมุดเล่มนี้มีค่ามากครับ เราเรียกมันว่า "สมุดทองคํา"
(โรงแรมกริตตีพาเลซ เวเนเซีย)
คุณจะเห็น ลายเซ็นของเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์อยู่ตรงนี้
"เออร์เนสต์...
- เฮมิงเวย์ - เฮมิงเวย์"
- แล้วก็ยังมี... - โอ้โฮ
- "ลิเบอราชี" - สิบเก้ากรกฎาคม
ใครวาดเชิงเทียนบน...
ใช่ครับ บนเปียโน
เผื่อคนจะไม่รู้ว่านั่นคือลิเบอราชีคนนั้น
สมุดเล่มนี้รวบรวมชีวประวัติคนนี้คนนั้น...
นี่ของชาร์ลี แชปลิน
คนดังทั้งหลายแหล่
"เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต" จริงด้วย แล้วเขียนแค่ "มาร์กาเร็ต" งั้นเหรอ
- "มาร์กาเร็ต" ใช่ครับ - ใช่
และคุณมั่นใจว่านั่นคือเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต
- หวังว่าใช่ - โอเค
หวังว่าที่ให้ผมมาพักที่นี่
คงไม่ทําให้มาตรฐานคุณเสียนะครับ
แต่ที่ผมยังไม่ถูกขอให้เซ็นชื่อ
ก็คงสื่อเป็นนัยแล้ว
ที่ผมสังเกตเห็นนะ คุณลอเรนโซนี่ บางหน้ามันมีรอยเปื้อนอยู่
เหมือนมีคนทําค็อกเทลเบลลินี่หกใส่ อะไรทํานองนั้น
ไม่หรอก ถ้ามันจะเสียหายล่ะก็ ก็คงเป็นตอนที่มันจุ่มน้ํา
มีคนทํามันตกน้ําเหรอ
เปล่าครับ เป็นเพราะระดับน้ําสูงขึ้น เลยมีน้ําทะลักเข้ามา
โห นี่มัน...
คือน้ําขึ้นและทะลักเข้ามาในโรงแรม
- ถูกต้องครับ - ครับ
แล้ว... แล้วลูกค้าได้ ส่วนลดอะไรไหมตอนที่...
- ไม่เลยครับ จ่ายเพิ่มด้วย... - ชั้นหนึ่งโดนน้ําท่วม...
จ่ายเพิ่มด้วยเหรอ
ครับ มันเป็นประสบการณ์ ประสบการณ์ใหม่
ประสบการณ์ที่คุณหาไม่ได้จากโรงแรมอื่น
โชคดีที่ห้องผมอยู่ชั้นหนึ่ง
ฉะนั้นสาธุ99...
(ปิซานีสวีท)
ขอให้ตื่นมาไม่เห็นถุงเท้าลอยอยู่ในคลอง
ตายแล้ว
คิดว่าห้องเป็นไงคะ คุณเลวีย์
สวยเลยครับ
นี่คือห้องที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์และศิลปะค่ะ
ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณเห็นที่นี่ ปูนฉาบผนัง ภาพปูนเปียก ต่างก็เป็นของดั้งเดิม
ทุกอย่าง... เป็นสไตล์เวนิสทั้งหม
ตรงนี้คุณจะเห็นเลยว่าเป็นทองคําแท้
- นี่ทองคําแท้เหรอ - แผ่นทองคํา ค่ะ ของแท้แน่นอน
ทําในเวนิสเลยใช่ไหม คุณไม่...
- ทําในเวนิสค่ะ - เก้าอี้นี่ไม่ได้นําเข้าเนอะ
ไม่ค่ะ ไม่ได้นําเข้า
ว้าว
- เก้าอี้นี้คงจะต้องแพงมากแน่ - ใช่ค่ะ
- ถูกไหม เพราะ... - ใช่เลย
ผมอาจเอาตะไบเล็บเข้ามาในนี้ แล้วก็เริ่ม...
ทําการขูด
ผมรู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคยเลย
แผ่นทองคําแปะเฟอร์นิเจอร์เนี่ยนะ
เหมือนเป็นของเก่าเก็บจากโลกเก่า
มันมาจากศตวรรษที่ 17 ค่ะ
- ไม่จริงน่า - จริงค่ะ
ประเมินค่าไม่ได้เลย
ครับ ถูกต้องแล้ว เฟอร์นิเจอร์พวกนี้แก่กว่าอเมริกาซะอีก
จะทําไงให้ชินกับความอลังการแบบนี้ล่ะเนี่ย
ผม... คงได้แหละ
ปกติแล้วผมจะใช้เวลาที่เหลือของวัน
และอาจจะเวลาส่วนใหญ่ในทริปอยู่แต่ในห้องนี้
และไม่ใช่แค่เพราะ ผมรักความสะดวกสบาย
ผมรู้ว่าในโลกนี้มีอะไรมากมายให้เห็น...
แต่การจะออกจากโรงแรมไปสํารวจ
สถานที่ในต่างแดนที่ผมไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
มันก็น่ากังวลอยู่หน่อยๆ ถูกไหม ผมว่าต้องมีอยู่แล้ว
แต่ลึกๆ แล้วผมรู้ว่า ที่นี่มีอะไรให้ลิ้มลองมากกว่าเมนูของโรงแรม
ผมต้องก้าวข้าม ความจิตตกของตัวเองไปให้ได้
ทําสิ่งที่ตัวเองไม่คิดจะทํา และออกไปลุยเมืองเวนิส
- โมนิก้าใช่ไหม - ใช่ค่ะ
- ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คุณจะดื่มอะไรไหม
เอาสิครับ ดื่มก็ดื่ม
นักวิจารณ์อาหารในแถบนี้ โมนิก้า
ตกลงที่จะช่วยผมและคิดว่า เราน่าจะเริ่มต้นด้วยการกินมื้อเที่ยงกัน
ฉันคิดเสมอว่าหนทางที่ดีที่สุด ที่จะทําความรู้จักเมืองเมืองหนึ่ง
เราควรทําความรู้จักมันผ่านอาหาร
ที่นี่เป็นสาธารณรัฐที่มีอายุมากกว่าพันปีซึ่งรับ
อิทธิพลมาจากทั่วทุกมุมของโลกที่เรารู้จัก
ดังนั้นสิ่งที่ต่างจากส่วนอื่นๆ ของอิตาลีอย่างมากก็คืออาหาร
เวลานักท่องเที่ยวมาเวนิส
พวกเขาหวังไหมว่าจะได้ลิ้มรสพิซซ่าที่เด็ดที่สุด
ค่ะ คงงั้น
และพวกเขาก็จะเซ็งกลับไป เพราะพิซซ่าไม่ใช่ของเวนิส
พิซซ่ามาจากเมืองเนเปิลส์
ที่เวนิส เราต้องกินริซอตโต้ กินเมนูปลา กินพาสต้า
นั่นคืออาหารเวนิสค่ะ
คนเยอะทุกที่เลย
ใช่ อย่างที่บอกว่าจะให้คุณดูชีวิตชาวเวนิส
นี่เป็นแผงขายปลาท้องถิ่น
มีปลาที่ดีที่สุดในอิตาลีด้วย เพราะมันสดใหม่ทุกวัน
ไล่ไปตั้งแต่ปลา พืชผัก เค้ก เวนิสนั้นเต็มไปด้วยอาหารค่ะ
นี่สิที่ผมอยากได้ยิน
นี่คือบาร์แบบบาคาโร เป็นร้านอาหารแบบออสเตอเรีย
เป็นที่ที่ชาวเวนิสมักจะมากินดื่ม
อันที่จริงที่นี่เป็นหนึ่งในร้านไวน์ ที่เก่าแก่ที่สุดในเมืองด้วยนะคะ
อ้า ต่อไปนี้ของชอบแน่นอน
และฉันจะให้คุณลองชิกเคติที่คุณเห็นตรงนี้ ของขึ้นชื่อของที่นี่
ชิกเคติ
มาจากคําว่า "ชิกคุส" ในภาษาละติน ที่แปลว่า "เล็ก"
โอเค
ผมไม่ได้คาดว่า มื้อเที่ยงของผมจะ "เล็ก" น่ะสิ
- โอเคไหม คุณหิวขนาดไหน - ผม... ผม...
ก็นะ... "ผมออกจะ... ผมออกจะหิวโคตรๆ" จะว่าไป
(ขนมปังหน้าปลาค็อด 2 ยูโร)
ยังดีที่ชิกเคติไม่ได้หมายถึงชิ้นเดียว...
(ขนมปังไส้ชีสมอซซาเรลล่า 1.5 ยูโร)
แต่หมายถึงอาหารกินเล่นหลายๆ อย่าง
คุณจะได้ลองชิกเคติสองสามอย่าง
แล้วก็เป็นธรรมเนียม ที่ต้องจิบไวน์แกล้มด้วย
นี่คือไวน์จากองุ่นราโบโซ
ธรรมเนียมที่ถ้าทําเมินก็คงดูหยาบคาย
สังเกตได้ว่า มันจะเสิร์ฟแบบเย็นๆ มันจะแช่เย็นมา
มันสดชื่นมากเลยครับ
ใช่ค่ะ แต่อย่าหลงกลนะ มันตั้ง 13% คุณถึงต้อง...
ถึงต้องกินแกล้มหลายๆ ชิ้น
เลยต้องกินชิกเคติเยอะๆ
การเลือกไวน์ของโมนิก้า ทําให้ผมผ่อนคลายพร้อมจัดการมื้อเที่ยง
หวังว่าชิกเคติของเธอจะทําให้ผมรู้สึกเหมือนกัน
และแน่นอนว่าต้องลองขนมปังหน้าปลาค็อด
- ทําจากปลาค็อดตากแห้ง - ปลาค็อดตากแห้งเหรอ
ปลาค็อดตากแห้งที่ผ่านการคืนน้ําด้วยการแช่น้ําจืด
และคอยเปลี่ยนน้ําบ่อยๆ เป็นเวลา 72 ชั่วโมง
- อาฮะ ครับ - แล้วก็เอาไปต้ม จากนั้น...
- แล้วก็ต้มเหรอ - ค่ะ
ฟังดูไม่น่ากินเลย โมนิก้า
คุณต้องชอบมันแน่ค่ะ
- ผมก็ว่างั้น ขอชิมก่อน - ฉันมั่นใจว่าคุณต้องชอบ
รสชาติไม่เข้มอย่างที่ใครๆ คิด
ไม่เลย มันดีมาก
คิดไหมคะว่าจะได้กินอะไรแบบนี้
ไม่ ผมคิดว่ามันจะฟีลอาหารแมว แต่จริงๆ แล้ว...
มันอร่อยทีเดียว
นี่แหละที่เรียกว่ากินดีอยู่ดีในความคิดผม...
- ค่ะ - เข้าใจไหม
อาหารคําเล็กแสนอร่อย ไวน์รสเลิศ
แล้วก็ไม่มีอะไรต้องทําเป็นพิเศษ
- นั่นคือวิถีเวนิสเลยค่ะ - ใช่
ช่วงนี้ผมน้ําหนักขึ้นเยอะมาก
ตอนนี้น่าจะหนัก 120 โลได้ แถมเมาอีกด้วย
ในเวนิสมีอยู่หกย่าน
แต่ละเขตก็มีส่วนผสมของการปรุง และรสชาติที่แตกต่างกันไป
โมนิก้ากําลังพาผมไปยังที่ที่คนไม่หนาตา ในย่านคันนาเรจิโอ
ที่นี่เป็นร้านเบเกอรี่โคเชอร์ แบบชาวยิวร้านเดียว...
(ขนมอร่อยของชาวยิว รับสั่งทําพิเศษ)
ในจังหวัดเวนิส ซึ่งจังหวัดเวนิสน่ะใหญ่พอสมควรเลย
ถึงจะอยู่ในอิตาลีก็ตาม...
- ค่ะ - อะไรก็สู้ขนมของยิวไม่ได้
ใช่เลย
- ว้าว - ที่คุณเห็นอยู่นี้มีหลายอย่าง
ที่ไม่มีที่ไหนในโลก หาซื้อได้จากที่นี่เท่านั้น
"บิซเซ" เป็นคุกกี้ที่หาได้ทั่วไปในเมือง
- ชักชอบซะแล้วสิ - ว่าแล้วต้องชอบ
เอาละ ต่อเลย
ส่วน "อิมพาดา" เป็นขนมอบสอดไส้หอมใหญ่
เราคิดว่ามันน่าจะมาจากชุมชนชาวยิวในสเปน
ชนชาติยิวจากทั่วยุโรป เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเวนิส
ตั้งแต่ศตวรรษที่ 13
นี่เป็นส่วนที่สําคัญที่สุดส่วนหนึ่ง ของประวัติศาสตร์โลก
เพราะนี่เป็นย่านสลัมของชาวยิว และเป็นสลัมแห่งแรกในโลก
(เก็ตโตเวคคิโอ)
ทําไมในเวนิสถึงมีสลัมชาวยิวได้ครับ
ในปี 1516 นครเวนิสลงความเห็นว่า
ชุมชนเดียวกันควรอยู่รวมกันในที่แห่งเดียวกัน
ผ่านไปหลายปี นั่นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ที่พวกเขาแบ่งแยกเชื้อชาติ
แบ่งแยกชาวยิวออกจากชุมชนอื่นๆ
และนั่นเป็นสาเหตุที่คําว่า "เก็ตโต" หรือสลัม กลายเป็นคําที่ฟังดูแย่
การแบ่งแยกนี้ เกิดขึ้นยาวนานกว่าสองศตวรรษครึ่ง...
นี่เป็นประตูหนึ่ง
เมื่อถึงเวลาเคอร์ฟิว มันจะถูกปิดตาย ห้ามใครเข้าออก
กระทั่งเวนิส ถูกฝรั่งเศสรุกรานในปี 1797
นโปเลียนตัดสินใจเปิดประตู ไม่ใช่เพราะพิศวาสชาวยิวหรอกนะคะ
แต่เพราะเขาพิศวาสเงินของชาวยิว
แปลว่า
นโปเลียนเป็นพวกต่อต้านยิวที่ไม่แย่ เดานะ
สําหรับชาวยิวอย่างผม มันสะท้อนถึงอะไรบางอย่าง
แน่นอนว่ามันเป็นที่อโคจร ไม่ต้องสงสัย
ผมจะมาที่นี่ไหมถ้าไม่ได้ถ่ายรายการ
ก็คงไม่
เพราะมันไม่ใช่... ที่ที่ผมจะไปเวลาไปเที่ยว
มันประทับความรู้สึกบางอย่าง
อาจเป็นเพราะราโบโซ
ไม่หรอก ผมว่าคง เป็นความรู้สึกผมเองแหละ
หลังจากช่วงบ่ายที่เปี่ยมด้วย ความรู้ทางประวัติศาสตร์
ก็ถึงช่วงค่ําที่เปี่ยมด้วยแคลอรี
ผมได้รู้แล้วว่าคนเวนิสกินอะไร
ตอนนี้มาดูกันว่าชนชั้นสูงของเวนิส รับประทานอาหารยังไง
เอาละ ผมจะกินเยี่ยงดยุกเลย แต่ขอยิ้มนะ
เพื่อให้มั่นใจได้ว่า ผมจะได้รับประสบการณ์ที่ดีที่สุด
ทางโรงแรมได้มอบหมาย ให้พนักงานชั้นหนึ่งมาดูแลผม
เมาริซิโอ้ คุณดูเหมือนดาราหนังฮอลลีวูดเลย
- ว้าว - ถ้าผมมาทรงนี้ตอนเริ่มเข้าวงการนะ
เส้นทางของผมคงไม่ใช่แบบนี้
เมนูในค่ําคืนนี้ คืออาหารแบบเวนิสโดยแท้
ราวิโอลีทรงเรือกอนโดลา
คุณพระช่วย เด็ดมาก
โอ้โฮ
ปลาค็อด กับแคนเนลลินีครีมเห็ดทรัฟเฟิลดํา
มันทําผมตื่นเต้นเพราะมันเป็นอาหารขั้นเทพ
และเพื่อเป็นการปิดท้าย ของหวานที่หน้าตาเหมือนซิการ์
เป็นซิการ์เพราะคุณเฮมิงเวย์เพื่อนของเรา
สูบซิการ์ที่โต๊ะตัวนี้
- นี่โต๊ะของเฮมิงเวย์เหรอ - ครับ
ว้าว อยู่ๆ ผมก็อยากเขียนอะไรสักอย่างขึ้นมา
ตกแต่งด้วยสิ่งที่ที่ทําให้รสรุ่มรวย
นั่นคือทองคําเปลว กินได้ครับ
- กินได้นะ - ครับ
กิน 24 แครอทยังพอเข้าใจได้
แต่กินทอง 24 กะรัตนี่คนละเรื่อง
ว้าว
อร่อยล้ําสามโลก
มันอร่อยมากจริงๆ
เชื่อไหมล่ะ
มาอยู่ที่หรูหราแบบนี้ได้คืนเดียว
ก็ได้ลิ้มรสทองคําแล้ว
ผมจะผ่านเครื่องตรวจจับโลหะ ที่สนามบินได้ใช่ไหม...
- ไม่ต้องห่วง... - เพราะผมกิน...
- ไม่ต้องห่วง มันไม่... - เพราะกินเจ้านี่
ผมตื่นมาพบกับดวงอาทิตย์เมืองเวนิส ที่โผล่พ้นฟ้าอย่างสวยงาม
และผมก็ยินดีที่จะบอกว่าน้ํายังอยู่ในระดับเดิม
คือไม่ท่วมโรงแรม
ฉะนั้นได้เวลาตื่น แต่งตัว และสั่งอาหารมากิน
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเลวีย์ เช้านี้เป็นยังไงบ้างครับ
ดีเลยล่ะ เมาริซิโอ้
ผมถึงยอมเดินทางยังไงล่ะ เพื่อมานอนโรงแรมแบบนี้
ว่าแต่วันนี้มีแผนจะทําอะไรครับ
ก็ไม่รู้สินะ
ผมว่าถ้าให้ผมเลือก
ผมคงขอนั่งตรงนี้สักสองสามชั่วโมง...
- เสพบรรยากาศ... - หยุดงานทั้งวัน
แล้วก็อาจจะดื่มกาแฟสักแก้วสองแก้ว
แต่คุณมีอะไรแนะนําบ้าง
ผมว่าคุณควรไปดื่มด่ําในที่ที่เป็นเวนิสจริงๆ
- "ดื่มด่ําในที่ที่เป็นเวนิสจริงๆ" - ใช่ครับ
- เหรอ - ท่องเมืองแล้วก็ดื่มด่ําไปกับมัน
ไม่ใช่แนวผมสักนิด
แล้วอะไรคือหนทางที่ดีที่สุด ที่จะดื่มด่ํากับเวนิส
ชัดเลยว่าคงต้องเดินทาง
ด้วยยานพาหนะที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมือง
เรือกอนโดลา
มีการนําเรือเหล่านี้มาใช้เป็นครั้งแรก เมื่อ 900 ปีก่อน
ตอนที่ทางน้ําน่าจะดูต่างจากตอนนี้นิดหน่อย
ผมสังเกตเห็นว่ามีเรือโดยสาร...
เรือส่งสินค้า เรือแท็กซี่
คือมันวุ่นวาย ในน้ํามันไม่มีการหยุดนิ่ง
(อลิลากูน่า)
แต่ถ้าไม่พยายามก็คงไม่ประสบผล
- สวัสดีครับ - สวัสดี
นั่งเลยครับ
โอเค ไปกันเลย
และบอกตามตรง คนแจวเรือลํานี้...
- คุณชื่ออะไร - อาเลสซานโดรครับ
อาเลสซานโดร ไม่เพียงแต่มีผมสลวยสวยเก๋ที่สุดในเมือง...
นี่เป็นช่องทางหลักครับ คลองแกรนด์คาแนล
- ดูจะเป็นชั่วโมงเร่งด่วนนะ - ครับ
แต่เขายังดูมีสกิล ในการหลบหลีกความแออัด
คุณทําอาชีพนี้มานานแค่ไหนแล้ว
สามสิบปีครับ
เริ่มจากที่พ่อสอนผมตอนอายุ 12-13
- พ่อคุณเป็นคนแจวเรือเหรอ - ใช่ครับ
ทั้งพ่อ ปู่ทวด แล้วก็ปู่ด้วยครับ
แล้วลูกผมก็กําลังหัดแจวเรืออยู่
ว้าว
มันสืบทอดกันมาในครอบครัวน่ะครับ
- ใช่ - ผมภูมิใจในเรื่องนี้มาก
สุดยอดเลย
ขณะที่เราล่องห่างออกมา จากแกรนด์คาแนลของเวนิส...
ดูดีกว่าเดิมอีก
- ตอนนี้คุณดูเป็นคนแจวเรือขนานแท้ - ครับ
ผมก็เริ่มสัมผัสได้ถึงเมือง
ที่บรรพบุรุษของอาเลสซานโดร เคยสัมผัสเมื่อนานมา
เงียบเป็นบ้าเลยเนอะ พอมาทางนี้
- ใช่ครับ - ฟังดูสิ
มันเงียบ
มันราบลื่น
มีประวัติศาสตร์ให้ชม
ที่จริงมันน่าพิสมัยเลยนะ
ในห้วงน้ําที่คดเคี้ยวนี้
ผมได้ดื่มด่ําและหลงรักมัน
เมาริซิโอ้คงภูมิใจ
ระวังหัวนะ
ระวังหมวกเหรอ
เปล่าๆ ก็หมวกด้วย
น่าทึ่งมากครับที่ได้เห็นอาชีพแจวเรือ
ถูกส่งต่อกันในเวนิสจากรุ่นสู่รุ่น
แต่อาเลสซานโดรบอกผมว่า ยังมีธุรกิจครอบครัวอื่นๆ ในเมือง
ที่เก่าแก่และพบเห็นได้ยากกว่า
และในขณะที่ผมพยายามท่องเมือง เยี่ยงนักเดินทางตัวจริง...
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- ขอเข้าไปได้ไหมครับ - ได้สิ เชิญเลยค่ะ
ผมทําตามคําแนะนําของเขา และไปหาเอเลนอร่า ช่างฝีมือหญิง
ยูจีนคะ นี่แฝดฉันซาร่า...
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - และนี่แม่ฉัน ซาบริน่า
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
คนบ้านนี้ทําทองคําเปลว ที่ช่างศิลป์ชั้นเลิศของเวนิส
และเชฟสุดเพี้ยนของโรงแรมเลือกใช้
แต่ละแผ่นบางกว่าเส้นผมมนุษย์ ทั้งยังทําด้วยมือ...
(มาริโอ เบร์ตา แบตติโลโร เวเนเซีย)
และลมหายใจ
รู้ไหม ผมอาจทําได้ดีก็ได้นะ
ก็ผมหายใจมาตลอดชีวิต
ดี เป่าตรงกลางเลยค่ะ
เป่าๆ
ว๊าย แรงไป แรงไปหน่อย
ผมว่ามันผิดที่เจ้าแผ่นฟอยล์นี่
ไม่ก็เพราะโต๊ะ โต๊ะคุณเหมือนโต๊ะผมไหม
เหมือนค่ะ ดูนะ
การผลิตชิ้นงานทางวิศวกรรม ที่ละเอียดอ่อนแบบนี้
เป็นหน้าที่ของช่างระดับปรมาจารย์ มาริโน่
หวัดดีค่ะพ่อ
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์
คุณพ่อของเอเลนอร่า
ว่าแต่ในนี้ทําอะไรครับ
มาริโน่พ่อฉันเป็นช่างตีทองคนสุดท้าย ในอิตาลีและยุโรปค่ะ
โอเค
ตอนผมก้าวเข้ามาในห้องนี้ ผมงงไปหมดเลย
คือผมเห็นว่าเขามี... มันมีแผ่นรอง
ทองข้างในถูกคั่นด้วยพลาสติก ดูสิคะ
ใช่แผ่นทองคําอยู่ในพลาสติก
เพราะผมเพิ่งเห็นว่ามีคนทุบมันด้วยค้อนใหญ่ยักษ์
ทั้งที่มองออกไปนอกหน้าต่าง
ทําไมเขาไม่มองสิ่งที่เขาทุบอยู่ครับ
เพราะนิ้วเขาเฉียดค้อนไปนิดเดียว
- ค่ะ ห้าครั้ง - ห้าครั้งที่เขาทุบโดนนิ้วตัวเองเหรอ
แค่ครั้งเดียวผมก็บอกได้แล้วว่า
"รู้อะไรปะ บางทีเราขายรองเท้าก็น่าจะดี"
ทีนี้ กี่ครั้งที่เขาแบบว่า...
คือเขาทุบมันร้อยครั้งได้ไหม
ทุบ 30,000 ครั้งค่ะ
เขาทุบ 30,000 ครั้งเหรอ
ค่ะ เราสานต่อวิธีการผลิตเดิมจากศตวรรษที่ 17
มีใครเคยเอาแขนเขาไปทําวิจัยหรือยัง
คุณลอง
- ผมควรลองไหม - เอาสิคะ เอาเลย
ล้อผมเล่นแหงๆ
แม่เจ้า นี่มันหนักเป็นตัน
แขนเดียวผมยกไม่ไหว
ไม่ต้องใช้กล้ามเนื้อเลยค่ะ เป็นเทคนิคล้วนๆ
เท่ากับว่ามีอาชีพหนึ่ง ที่ทํากันมาหลายร้อยปี
ถูกสืบทอดจากพ่อสู่ลูกชายสู่ลูกสาวสู่ลูกชาย
มันน่าทึ่งมากครับ
ผมทําทองเจ๊งหรือเปล่าเนี่ย
ไม่หรอกค่ะ
พูดได้ว่าผมไม่ใช่ลูกมือที่มาริโน่ต้องการ
นี่เป็นประเพณี ที่เก็บไว้ภายในครอบครัวจะเป็นการดีที่สุด
ว้าว นี่มันก็ไม่แย่นะ
ผมตื่นขึ้นมาอีกวัน
ในพระราชวังกริตตีพาเลซอันโอ่อ่าหรูหรา
และคุณผู้จัดการทั่วไป คุณลอเรนโซนี่
ได้ขอให้ผมตามเขาไปยังห้องโถง ที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของโรงแรม
ผมอยากให้คุณได้เห็นสิ่งนี้ กําแพงแห่งเกียรติยศที่ทําขึ้นใหม่ด้วยสีน้ํา
เป็นสิ่งที่มาจากแนวคิดของผมเอง
ว้าว ผมชอบท่าทางคนพวกนี้
ชอบวิธีการวาด
กําแพงแห่งเกียรติยศนี้ มีภาพแขกผู้มีเกียรติสูงสุด
ย้อนหลังไปกว่า 70 ปี
อ๊ะ เรามีเกรทา การ์โบ
- ฮัมฟรีย์ โบการ์ต, เจ้าหญิงเกรซแห่งโมนาโก - ใช่
และสิ่งแรกในเช้าวันนี้ มีใบหน้าใหม่มาเพิ่ม
โอ้ ดูสิว่าใคร
ยูจีน เลวีย์นี่นา
ว้าว
เก็บรายละเอียดได้ดี
อย่างน้อยก็หวังว่าจะใช่
แต่ว่าบุคคลเหล่านี้ น่าเสียดายที่บุคคลเหล่านี้
ไม่ได้มีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว
พวกเขา เป็นการใช้คําได้ดีนะ
พวกเขาตายหมดแล้วนั่นแหละ
ช่างเป็นการแสดงออกที่สวยงาม
สวยงามแกมสยอง
มันอาจเป็นลางว่ากําลังจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น
ขอบคุณนะครับ คุณลอเรนโซนี่
- ยินดีเหลือเกินครับ - ขอบคุณครับ
ประกันชีวิตผม ดูจะไม่คุ้มครองการเดินทางต้องสาป
แต่ผมจะลองเสี่ยง เพราะผมรับปากว่าจะไปหาคนแจวเรือเพื่อนผม
อาเลสซานโดร ที่อีกฟากของเมือง
เวนิสใต้แสงแดด ตระการตาเหลือเกิน
ล่องไปตามคลองเหล่านี้
ไม่นานก็รู้สึกเหมือนเป็นคนท้องถิ่นขึ้นมา
ผมอาจกําลังเดินทางไปทํางาน
อาจกําลังเดินทางไปซื้อนม
ที่น่าตกใจคืออันที่จริงเวนิสนั้น เป็นเมืองแห่งการทํางาน
ไม่ได้เป็นแค่เมืองที่ให้นักท่องเที่ยวมากินลมชมวิว
มีการดําเนินธุรกิจ คือคนที่นี่ก็ทํามาหากิน
ที่นี่มีการเคลื่อนไหว
ย้อนกลับไปยังคริสต์ศตวรรษที่ 16 ลานซ่อมเรือแห่งนี้
ที่เรียกกันว่า "สแควโร" เป็นหนึ่งในสถานที่ที่เก่าแก่ที่สุดในเวนิส
อาเลสซานโดร
- อรุณสวัสดิ์ - สบายดีนะครับ
- ดีครับ - และที่นี่
เป็นที่ที่อาเลสซานโดรเอาเรือแจวของเขา มาตรวจสภาพประจําปี
เรากําลังเตรียมเรือ
- เดี๋ยวก็พร้อมออกแล้วครับ - รับทราบ
เขาอยากให้ผม ได้เจอกับคนที่พิเศษมากๆ
นี่ซามูเอลครับ ลูกชายผม
หวัดดีครับ
ซามูเอล เธอจะเป็นคนแจวเรือ ที่เก่งกว่าพ่อใช่ไหม
ครับ
- คิดงั้นใช่ไหม - แน่นอนอยู่แล้ว
เหมือนลูกผมไม่มีผิด
มั่นใจตัวเองมากเลยนะนั่น
- ใช่ครับ - ผมชอบ
ซามูเอล เธอจะรับสืบทอดเรือนี้
- ตอนพ่อเธอวางมือ - ใช่ครับ ใช่
ว้าว
นี่เป็นชิ้นงานที่งามมาก
- ตรงนี้เป็นชื่อเรือครับ - อุ๊ย ดูสิ
โรแบร์ต้าคือชื่อภรรยาผม
ตรงนั้นอเล็กซ์
ซามูเอลอยู่ตรงนี้
แล้วก็นิโคล ลูกสาวคนเล็กของผม
คุณกะจะมีลูกเพิ่มไหม
ไม่มีที่แล้ว...
- ไม่มีที่แล้วสินะ - ครับ
การทําเรือกอนโดลาวิลิศมาหรา เป็นงานที่ต้องอาศัยความรักโดยแท้
และต้องทุ่มเทหัตถศิลป์ แบบเวนิสกว่า 500 ชั่วโมง
ผลิตภัณฑ์สําเร็จจะมีมูลค่าถึง 50,000 เหรียญ
ฉะนั้นเมื่อซามูเอลรับสืบทอดเรือลํานี้ มันจึงถือเป็นโอกาสสําคัญ
ดีนะครับที่ได้ร่วมงานกับลูกชาย
- ครับ ดีมากๆ เลย - ใช่ ผมรู้
- เห็นด้วย - ผมก็ชอบทํางานกับลูกชาย
- เหรอครับ - มันเป็นประสบการณ์ที่ดี
เพราะไม่ใช่ว่าพ่อทุกคน...
- ครับ - จะมีโอกาสได้ร่วมงานกับลูก รู้ไหม
เรื่องจริงเลยครับ ใช่
คืองี้ อาเลสซานโดร
ผมจะให้พวกคุณประกอบร่างเรือ
เพราะคุณต้องกลับลงน้ําก่อนตะวันจะตกดิน
ใช่เลยครับ ใช่
พ่อกับลูกชายร่วมมือกัน
ในสิ่งที่พวกเขาทั้งคู่ต่างหลงใหล
มันเป็นอะไรที่พิเศษนะครับ
ผมเองก็มีโอกาส ได้ทํางานร่วมกับลูกชายเจ็ดปี
ผมได้เรียนรู้ที่จะถอยออกมา แล้วปล่อยให้เขาจัดการ
และผมมั่นใจว่า อาเลสซานโดรจะต้องได้ผ่านสิ่งเดียวกันนี้
ณ จุดใดจุดหนึ่ง
"รู้อะไรไหม ไม่ต้องสอนอะไรเขาแล้วล่ะ
ปล่อยให้เขาทําไป
ถอยออกมา และปล่อยให้เขาเข้ามาดูแลธุรกิจครอบครัว"
ในที่สุดเรือก็พร้อมจะลงน้ํา
และอาเลสซานโดรก็ได้ถอยออกมา
แล้วให้ซามูเอลทําหน้าที่แทน
- ไม่ใช่ว่ามันจะพุ่ง... - ครับ
พุ่งชนกําแพงใช่ไหม
คลองมันกว้าง 11 เมตรครับ
- เท่าขนาดเรือพอดี - ครับ
ผมกลัวจังเลย
ผมว่าสิ่งที่ผมคิดไม่ถึงก่อนที่จะมาที่นี่
คือถึงเมืองนี้จะเก่าแก่แต่มันก็มีชีวิตชีวามาก
ดูสินั่น
เพราะมีหลายๆ ครอบครัวช่วยทะนุบํารุงเมืองนี้
และดํารงรักษาประวัติศาสตร์ให้คงอยู่
ด้วยการทํางานและสืบสานวิชาชีพ
ที่ส่งต่อกันจากรุ่นสู่รุ่น
ผมต้องมนตร์ของเวนิสเข้าไปเต็มเปา
การออกไปผจญนอกเส้นทางท่องเที่ยวของเมืองนี้
ทําให้ผมได้เห็นมันในมุมมองคนท้องถิ่น
อาหาร ประวัติศาสตร์ และประเพณีของพวกเขา
มันจับใจผมจริงๆ
นี่ถือเป็น การเที่ยวแบบใหม่สําหรับผมเลย
และผมคงไม่ได้ออกไปเห็นอะไรพวกนี้
และอะไรแบบนี้เป็นสิ่งที่ ปกติผมจะไม่พาตัวเองออกไปดู
ผมอยู่แต่ในโรงแรมแค่นั้นแหละ ซึ่งมันก็เป็นสิ่งที่สําคัญเหมือนกัน
ผมชอบใช้เวลาอยู่ในโรงแรม
แต่ผมคงไม่ออกไปเที่ยวเตร่และพบเห็น สิ่งที่ทําให้เมืองเมืองหนึ่งมีเอกลักษณ์
ผมคงไม่มีทางได้รู้ ซึ่งผมว่าการรับรู้มันคือสิ่งสําคัญ
ดังนั้นผมค่อนข้างมั่นใจว่า นี่เป็นประสบการณ์ที่ดีสําหรับผม
คําบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์