W poprzednim odcinku Kardashianowie...
Pięknie.
Hej, mamo. Szkoda ci, że już nigdy nie będziesz w ciąży?
Nie doprowadzaj mnie do łez.
Ciąża była moim najpiękniejszym doświadczeniem,
zwłaszcza moja pierwsza, papryczko.
Musicie wiedzieć, że jadę do Aspen z waszymi ciociami.
- Lovey - Lovey.
Masz świat na wyciągnięcie ręki.
W Hidden Hills ci dobrze.
Dzieci rządzą twoim życiem.
Nie chcę jechać na tę wycieczkę. Będziesz się mnie czepiać.
- Co się stało? - Nie startujemy?
Kapitan powiedział, że mamy opóźnienie z powodu pogody.
Po prostu się boję.
Może dramatyzuję,
ale czuję, że coś jest nie tak.
Możesz powiedzieć kapitanowi, że chcemy wypuścić Kylie?
Znam Kylie od dnia jej narodzin.
Nie wiem, czemu to robi.
Zawsze tak robi,
wkurza mnie to.
Czasem rzadko wychodzisz,
więc od razu chcesz wrócić.
Nie zdajesz sobie z tego sprawy.
Jeśli tak ma wyglądać początek wycieczki do Aspen,
tracę ochotę na wyjazd.
ASPEN, KOLORADO
Jedziemy na imprezę.
Mogę usiąść z tyłu.
Pokaż się. Pięknie wyglądasz.
- Śliczna jest. - Odstawiłam się.
- Jak rosyjska księżniczka. - Czad.
Przestań.
Uwielbiam sushi.
Jemy dziś w jednej z moich ulubionych restauracji w Aspen
i nie tylko. To restauracja Nobu.
Nic nie widzę.
Może to i dobrze.
Wyglądasz jak...
Pamela Anderson?
Nie, jak postać z Ulicy Sezamkowej.
- Mamut? - Nie wiem.
Uwielbiałam mamuta.
- Mamut? - Był uroczy.
Może być. Muppety są słodkie.
Wycieczka nie zaczęła się najlepiej.
Idę zadzwonić do córki. Mam nadzieję, że mogę.
Powiedziałam ci, żebyś żyła chwilą.
Ciekawe, czy ty uważasz, że żyjesz chwilą.
Dobry wieczór.
Liczę na tę kolację,
bo gorzej już być nie może.
Zdrówko.
Myślę sobie, że skoro i tak wstajemy rano...
- Tak? - Może pójdziemy przed 21.30?
Zadzwonimy do Kylie, zapytać, czy przyjedzie?
Zadzwoń.
Będzie zła, że wypadła z obiegu.
Nie może wygospodarować dwóch dni na rodzinną wycieczkę?
MÓWI KYLIE
Cześć, jak się czujesz?
Jestem rozemocjonowana.
Znamy to.
Próbowałam znaleźć inny lot,
ale wszyscy mieli trudności
z powodu nadchodzącej burzy.
Kocham was.
Kocham cię.
Rzadko spędzamy czas wszyscy razem,
szkoda, że tym razem mi się nie udało.
Idę położyć dzieci spać.
Jasne. Kocham cię.
Wiedziałam, że nie przyjedzie
Nowy singiel Khloé Kardashian.
Jeśli ktokolwiek uważał, że...
„Tak, na pewno przyjedzie”.
Nie musieliśmy dostać potwierdzenia.
Wystarczyło, że wysiadła z samolotu.
Nie wróciłaby już.
Tataki z tuńczyka i trufle.
- Pycha. Dziękuję. - Proszę bardzo.
Nie mogę się doczekać, aż włączę Gypsy Rose.
Chciałabym obejrzeć z tobą, ale jestem dalej.
- W środę się z nią spotkam. - Co?
- Szybko. - Co?
Po tym wszystkim?
Kontaktowała się z tobą.
- Kilka lat temu rozpisałam sobie... - Daj spokój.
...co mnie kręci.
Powinnaś napisać do niej i zapytać,
czy spotka się z tobą w środę.
Ona musi porozmawiać z kuratorem. To cały proces.
Oby jej kurator nie miał nic przeciwko.
Gypsy Rose Blanchard wyszła z więzienia,
w którym odbywała karę za zabójstwo matki.
Odezwała się do mnie na mediach społecznościowych.
Chce zająć się reformą więziennictwa.
Myślę, że w więzieniu nauczyła się wiele,
to dla niej możliwość,
by zrobić coś ważnego.
To naprawdę fascynujące.
Pożegnam się z True.
- W więzieniu... - Cześć. Kocham cię.
MÓWI TRUE
- Gdzie jesteś? - W restauracji.
Wyglądasz zabawnie.
Tak? Mam futrzaną czapkę.
Znowu to samo.
Za bardzo myśli o tym, co się dzieje w domu,
żeby się dobrze bawić.
Nie mamy wielu takich okazji.
Rzadko jeździmy na rodzinne wakacje,
chcę, żeby Khloé cieszyła się chwilą.
Żeby była z nami.
Zaraz obejrzę.
- Khloé... - Skarbie.
Kocham cię i nie chcę być przeciwko tobie,
ale Kim ma rację.
Odłóż telefon. Spójrz na nas.
- Kocham cię. - A ja ciebie.
Moje maleństwo.
Muszę kończyć. Pa.
Nie chcesz dzwonić do swoich dzieci, to nie musisz.
- Chcę. - Ja jestem tu z dziećmi.
Jemy razem kolację.
Ja powinnam być bardziej obecna,
a Kim cały wieczór siedzi z nosem w telefonie.
Przegląda Instagrama.
Dobrze, będę obecna.
Kocham cię. Zadzwoń do taty.
Rozłączyła się.
- Co? - Porozmawiaj z nami.
Wal się.
Dlatego nie lubię ruszać się z domu.
Co chwila ktoś na mnie naskakuje.
Dajcie mi spokój.
Co myślicie o tej aferze z kosmitami w Miami?
Słyszałam o tym.
To musi być prawda.
- Też tak myślę. - Ja też.
Teoretycy spisku przekonani o obecności obcych w Miami
- To na 100% prawda. - Nie no.
Ale gdzie są nagrania?
- Żartujesz? - Dwieście radiowozów...
Mają technologię, która wszystko kasuje.
- Rob. - Hej.
MÓWI ROB
Rozmawiamy o sytuacji z centrum handlowego w Miami.
Kris twierdzi, że dzieciaki strzelały się fajerwerkami.
Nie zmuszę nikogo, żeby wierzył.
Rob, ja wierzę w kosmitów.
Uwielbiam teorie spiskowe.
Nie muszę wierzyć we wszystko, ale uwielbiam je.
Mój brat podobnie.
Jest siedem ras obcych, jedni są dobrzy, inni źli.
Jest ich więcej.
Na pewno, Corey.
Corey musi być kosmitą.
Już mu o tym mówiłam.
Corey na pewno jest kosmitą.
Producentka: Masz dowód?
Nie.
Producentka: Ale jesteś pewna?
Nie. Ale tak.
Czemu Corey jest kosmitą?
Corey zdecydowanie za dużo wie.
Producentka: Corey jest kosmitą?
Nie.
W jaskiniach są rysunki UFO.
Mam pytanie.
Oni są tu od lat 40.
Od wieków.
Producentka: Jesteś pewna?
Nie.
Producentka: Nie jesteś pewna?
Pamiętacie to mochi?
- Nigdy nie byłam fanką mochi. - Serio?
Jakbym jadła ludzkie ciało.
- Dziękuję. Kolacja była pyszna. - Dzięki.
Usiądę z tyłu.
Uff.
Jedzenie było pyszne.
Masz jeszcze dziesięć minut ze mną.
Dobrze je wykorzystaj.
LOS ANGELES, KALIFORNIA
Jestem na urlopie macierzyńskim.
- Wpadłam tylko. - Świetnie wyglądasz.
Na jakąś godzinkę.
Wprowadzamy Lemme do sklepów Target.
- Cześć. - Będę twoim fotografem.
Miło poznać. Przepraszam za spóźnienie.
Karmię piersią.
- Sekcja Lemme. - Czad.
- Urocze. - Tak.
To mój pierwszy dzień w pracy.
Tęskniłaś za makijażem i fryzurami?
Byłam zrobiona na Wigilię.
To był jedyny raz.
Podobało mi się.
Przez połowę czasu przygotowań miałam przy sobie dziecko,
potem wziął je Travis.
Powoli wypełzam
z mojej błogiej banieczki.
Uwielbiam spędzać czas z dzieckiem,
chodzić w piżamie, spacerować.
To ma swój klimat.
- Nie jestem gotowa na pracę. - Rozumiem.
- Ale pomyślałam... - Jasne.
Target jest dziesięć minut od mojego domu.
Mogę poświęcić godzinkę.
Pewnie.
Cycki mnie swędzą.
Karmię piersią.
Powiesz Kourtney, co będziemy robić?
Jasne. Najpierw wywiad.
Super.
Powinnam usiąść w wózku?
Pewnie.
- Hej. - Widzisz Lemme?
- Przesunę ją. - Witajcie, klienci.
No hej.
- Próba. - Jest dobrze.
Najdziwniejsza rzecz, której pragnęłaś już po porodzie?
Jeśli chodzi o rzeczy niegrzeczne...
- Tak. - Krakersy Ritz Bits.
Jadłam paczkę dziennie.
Ritz Bits, prześlijcie nam paczkę.
Masz dziesięć minut w sklepie.
Trzy rzeczy, które kupisz, nie licząc Lemme?
Ritz Bits...
Wodę micelarną. Tak to się mówi?
Podoba mi się to.
Coś dla dziecka. Potrzebuję pozycjonera snu.
Może teraz coś zwariowanego, czego o tobie nie wiem?
Użądlił mnie skorpion. Wiedziałeś o tym?
- Nie. Kiedy? - Na studiach.
Czyściłam strój kąpielowy pod prysznicem,
kiedy pojawił się skorpion i użądlił mnie w palec.
To było straszne.
Musiałam jechać do szpitala.
W przypadku alergii wstrzykują ci kozią krew.
Rety. Wystarczy.
Jeszcze tylko kupię pozycjoner snu.
Możemy zrobić ci zdjęcie z wózkiem?
- Jak z nim idziesz. - Pewnie. To zaszczyt.
- Jedziemy. - Z chlebem, Simon.
O mój Boże.
Przepraszam.
Miłych zakupów.
- Prawie na kogoś wpadliśmy. - Prawie potrąciliśmy kobietę.
Nie uderz w niego.
Już się zatrzymujemy.
Pojedziemy naokoło?
Zrób to samo.
Naprzód!
Świetny sposób na powrót do pracy.
Wrócę do Targeta następnym razem,
jeśli Simon będzie mnie woził.
Obcasy mi utknęły.
- Odpadły? - Nie wiem, jak wyjść.
- Simon, musisz mnie podnieść. - Jasne.
Uwaga, klienci.
Możecie kupić Lemme w sklepach w całym kraju.
Nikogo tu nie ma.
Uwielbiam terapię.
Terapię zakupową.
Miałam mrugnąć?
Tak. Na końcu.
Terapię zakupową.
Jakaś pani mnie filmuje.
Widzę cię.
No nie wiem.
Podoba mi się.
- Czad. - Spóźniłem się na imprezę.
Mogę się tu położyć?
Śmiało.
Będę pierwszą osobą, która tu leżała?
Ja leżałem tu tydzień temu.
- Serio? - Nie.
Daj mi Glow.
Połóż się tak, żeby twoje obcasy...
Super. Świetna robota.
Patrzcie na mnie.
Co za radość.
Odłóż.
O mój Boże!
- Ty to robisz? - Nie.
Niech żyje Lemme!
Tak.
- Powinna dostać darmowe Lemme. - Tak.
Serio?
Tak.
Dam jej Chill.
Dzięki, ekipo.
Świetnie się bawiliśmy. Ciekawe, co jeszcze nas czeka.
- Idealnie. - Super.
Dziękuję za Lemme!
Drobnostka.
Gratulacje!
Dziękuję. Pa.
ASPEN, KOLORADO
Dzień dobry, Kim.
Cześć.
Co dla ciebie? Mamy jajka i naleśniki.
Poproszę naleśnik.
Z bananami? Jagodami?
Z bananami.
Z syropem?
Pewnie.
Cześć, mamo.
MÓWI TRUE
Cześć.
Nikogo nie ma.
Kto idzie do szkoły?
To irytujące.
Derek cię wiezie?
Nie, Taylor.
To dobrze, że ktoś prowadzi auto.
Ty jesteś na to za młoda.
Kocham cię.
Miłego dnia w szkole.
- Pa, pa. - Pa.
Wszystko w porządku? Jesteś zła?
Dlaczego miałabym być zła?
To ty powtarzasz, że stawiam dzieci na pierwszym miejscu.
Że spędzam z nimi zbyt dużo czasu i nie wychodzę z domu.
Nie zawsze będą chciały spędzać z nami czas.
Nie mam nic przeciwko spędzaniu czasu z dziećmi.
Cieszę się, że mogę być z nimi każdego dnia.
Nic w tym złego.
Nie rozumiesz, o co mi chodzi.
Nie jesteś obecna, kiedy gdzieś wychodzisz.
Kim mówi prawdę.
Tak, dzwonię do moich dzieci.
Bawi mnie to, bo...
To jest twój problem? Spoko.
W czym ci to przeszkadza?
Ty robisz swoje, a ja swoje.
- Cześć. - Cześć.
Też mam ten strój.
Wydaje mi się, że cała rodzina śmieje się ze mnie,
bo tak trzymam się harmonogramu.
„Teraz jemy. Teraz kąpiel”.
To prawda, jestem taka, ale moje dzieci wiedzą, kiedy będą jeść,
bo zawsze jedzą o tej samej porze.
Kiedy jesteśmy na wakacjach z tuzinem dzieci,
trudno utrzymać harmonogram,
możemy zjeść kolację dwie minuty po czasie
albo dopiero wsiadamy do auta...
Kim, nigdy czegoś takiego nie mówiłam.
Może tego nie widzisz, ale...
Masz na myśli wakacje na Bahamach, kiedy moja córka miała mniej niż rok?
Mieliśmy spóźnić się niecałe dziesięć minut,
a ty postanowiłaś iść sama.
Powiedziałam, że spotkamy się na miejscu.
Co w tym złego?
Panikowałaś.
Wycieczka, o której mówi Kim,
miała miejsce pięć lat temu.
Masz coś jeszcze do powiedzenia?
Mówiliśmy ci, że wszystko będzie dobrze.
Ale ja znam moje dzieci.
Nie mówię wam, co macie robić.
Jeśli nie chcecie mieć grafiku, proszę bardzo.
A jeśli chcecie, też dobrze.
- Ja mam grafik. - Robię, co mogę.
Więc czemu czepiacie się o mój?
- Dalej drążycie ten temat? - Tak.
Czasem trzeba wyluzować.
W końcu byłyśmy na Bahamach.
Nieważne. Wszystko gra.
To było lata temu.
To ty przywołałaś tę wycieczkę.
To nie tak, że nie powinna rozmawiać z dziećmi.
Chodzi o to, że robi to, kiedy jest z nami.
Za każdym razem, gdy się widzimy,
musi porozmawiać z dziećmi.
Właśnie to mnie wkurza.
Dobrze, że nie zadzwoni w trakcie jazdy na nartach.
O której mamy być gotowi?
Instruktorzy będą za pół godziny.
Ja jestem gotowa.
Dziękujemy za śniadanie.
- Cześć. - Świetnie wyglądasz.
Spodnie narciarskie?
To strój narciarski Victorii Beckham z lat 90.
Z lat 90.?
Mam nadzieję, że izolacja wciąż działa.
- To kurtka Victorii Beckham? - Nie, Chanel.
- Mówiłaś, że Victorii. - To ubrania,
które nosiła w latach 90.
Jest moją inspiracją.
Mam rozwalone kolano,
nie chcę trafić na stół operacyjny.
- Kendall z tobą będzie. - Rozwalone kolano.
Tak powiedziałaś.
Ja odpuszczę, nie chcę sobie nic złamać.
Jestem tą rozsądną.
Uważajcie na siebie.
Chcę być zawsze zdrowa.
Gdybym miała zrobić sobie krzywdę, kurowałabym się bardzo długo.
Nie mam na to czasu.
- Pa. - Do zobaczenia.
Papatki.
Połamania nóg.
Wkurzycie się.
Znowu muszę siku.
W porządku.
Bałam się, że będziecie krzyczeć.
- Cześć. - Jesteśmy waszymi instruktorami.
- Kim. - Hershey.
Miło poznać.
Mamy tu wasze narty.
Wypasione.
- Tak. - Nie takie jak za dzieciaka.
Zaczekajmy na Khloé.
Jestem tutaj.
- Miłej zabawy. - Dzięki.
Jedziemy.
Cieszę się, że tu jestem.
Piękny dzień.
Naprawdę. Martwiłam się.
Mamy szczęście.
Tak.
- Ale czad. - Tak.
Kim: Moim dzieciom by się tu spodobało.
Jest zarąbiście.
KoKo, gotowa?
- Tak. - Ja też.
- Gotowe? - Ruszajmy.
- Łatwa trasa? - Tak.
To jak z jazdą na rowerze.
Niech będzie.
Świetnie się bawimy.
Spadł śnieg, jest idealnie.
Trafiłyśmy na piękny, słoneczny dzień.
Nie jest zbyt zimno, idealny dzień na snowboard.
- Super, co? - Tak.
Bawię się doskonale.
Trochę zardzewiałam, ale to nic.
Cieszę się, że spędzam czas z siostrami i Coreyem.
Przejadę ci między nogami.
Nie ruszaj się.
Nie ma to jak narty z siostrami.
To świetna zabawa.
Szkoda tylko, że nie ma z nami Kourtney i Kylie.
Mama też mogłaby z nami pojeździć.
Szkoda, że jej z nami nie ma. Wiem, że uwielbia narty,
ale na pewno znalazła sobie coś do roboty.
Podoba mi się.
Ten domek jest przepiękny.
Chcę się nim nacieszyć.
To dzień dla mnie.
Cześć, słodziaku.
Niepokojący.
Lubię być sama w pustym domu.
Co za biżuteria.
Bo nigdy nie mam okazji.
Dam ci dwie stówy. Znaj łaskę pana.
Mogę poczytać książkę, odpocząć, wypić martini.
Nie wiem, co robią moje dzieci, ale czuję się wyjątkowo.
Jak robi się aniołki?
Potrzebuję martini.
Zrobię 360-kę.
Idealnie.
- Jest super. - Śnieg jest idealny.
Chcę jechać szybciej.
„Możliwe poważne obrażenia lub śmierć”.
Doskonale. Jedziemy.
Widziałeś ten znak?
- Tak. - Grozi nam śmierć.
Nie przejmujcie się.
W porządku.
Chcę przypomnieć sobie, że świetnie jeżdżę na nartach.
Kim, tutaj.
Ona chce ci coś pokazać.
Patrzę.
Nie wiedziałam, że chodzi o skoki.
Nie wiem, jak to się robi.
Tak? Cowabunga.
Skaczemy.
To łatwe. Wystarczy jechać prosto.
Zrobię to samo.
- Prosto. - Jasne.
Tak.
Kim dała radę?
Totalnie.
Nie będę robić żadnych skoków.
Ledwo umiem zrobić salto.
Khloé, dasz radę.
Co wy ćpaliście?
To proste.
Wystarczy jechać prosto.
- To trudne? - Nie, łatwe. Dasz radę.
- Udało się! - Tak.
Cieszę się, że Khloé żyje chwilą.
Tylko tego chciałam.
- Było super. - Tak.
Zaskakuję siebie na prawo i lewo.
Jeździłam razem z nimi na nartach,
aż przypomniało mi się dzieciństwo.
Tworzymy nowe wspomnienia.
- Szybciej, Khlo. - Dasz radę, Joge.
A wisienką na torcie jest to, że nikt się mnie nie czepia.
Dlatego uwielbiam rodzinne wypady.
Miło jest spędzać razem czas.
I nikomu nic się nie stało.
Nie trzeba nam nic więcej.
Szlag, muszę siku.
Dziękuję.
Co się stało z ogniem?
Gdzie się podział klimat?
Dziewczyny?
Mam dla nas wyzwanie.
Spadło mnóstwo śniegu
i będzie padało jeszcze przez kilka dni,
do tego czasu musimy ulepić bałwana.
- Chętnie. - Pewnie.
Ostatnio lepiłam bałwana, kiedy byłam mała.
Zróbmy zawody.
Pewnie, ale i tak wygram.
Przebiorę się w strój narciarski.
- Ja też. - Byle szybko.
- Idziecie na narty? - Rety.
Nie, będziemy lepić bałwana.
Przebiorę się.
Każda z nas buduje swojego?
- Będę sędziować. - Ja powinnam być sędzią.
Mamo, ty zawsze sędziujesz. To nudne.
Niech Corey sędziuje. Ty weź się za lepienie.
Pobaw się z córkami.
Nie byłaś z nami na nartach. Nic z nami nie robiłaś.
Ulep bałwana. To wspomnienia.
- Dobrze. - Dziękuję.
Corey, żadnych forów, albo ci się dostanie.
Zobaczę, jak wygląda na zewnątrz.
Dziękuję.
Chcę przytulić ulubionego człowieka.
Ulubionego człowieka?
- Jestem kosmitką? - Nie jesteś...
- Rety. - Jesteś zazdrosną zołzą.
- Tak. - Nie, ja.
Toż to Truskawkowe Ciastko.
Ale super!
Wygląda jak słoik dżemu.
- Rety. - Cała w czerwieni.
Jestem czarnym koniem tych zawodów.
Ej, czarny koniu.
Podasz mi telefon?
- Jasne. - Dzięki, koniku.
Damy radę.
Nie jesteś ze mną w drużynie.
Jesteśmy. Wygramy!
Rozwalimy je!
Właśnie tak.
Nie ma kopiowania.
- Skąd to masz? - Kocham cię.
Dziękuję.
Khloé jest moją partnerką. Epicko.
Ona odpowiada za dekoracje całej naszej okolicy.
Nie potrzebujemy strategii.
Na miejsca, gotowe...
- Start! - Zostań.
A one dokąd?
Kendall, musimy mieć plan.
Nie umiem lepić bałwana.
Dobrze, że mam Kendall.
Potrafimy myśleć.
Krytycznie i logicznie.
- Musimy ugniatać śnieg. - Tak.
Khloé i mama są zupełnie inne.
- Kiedy zaczynamy? - Nie wiem.
Jesteś managerką. Wymyśl coś.
Rywalizacja dobrze na nas działa.
Pamiętacie nasz konkurs na guacamole.
Khloé, spróbuj tego.
- Co jest? - Zostaw je.
Nie weźmiesz wszystkich nachosów.
Khloé!
- Mamo! - Mamo, Corey!
- Co, do... - Odłóż to.
Będzie się działo.
- Zdejmę płaszcz. - Co?
- To za dużo pracy. - Płaszcz?
Nie wiem, jak to zrobić.
- Damy radę. - Dzięki.
Zrobimy małego bałwanka!
Nie musi być duży.
Nie było mowy o wielkości.
Szybko się uwiniemy.
Rozpada się.
Musimy ugniatać.
- Mamo, szybciej! - Staram się!
- Boże. - Mamo, twoja twarz...
Nie bij mnie.
Producentka: Też lubisz taką rywalizację?
Kiedyś lubiłam, ale teraz ledwo nadążam za moimi dziećmi.
- Do kupy. - Staram się.
Producentka: A umiesz przegrywać?
Nie. Skądże.
To prawdziwy śnieg? Jest taki suchy.
Wiem.
- Mamo, co ty wyprawiasz? - Nic.
Nie mam nic na sobie!
To nie moja wina.
- Dokąd to? - To było poniżej pasa.
Śpiesz się powoli.
Masakra.
- Musimy ulepić kulę. - Staram się.
Śnieg jest dość...
Może nie suchy, ale jest trochę jak pył.
Nie lepi się.
Może użyjemy wody?
Też o tym myślałam. Będzie się lepić?
Pracuj, ja pójdę po miskę.
Starałyśmy się ulepić kulę,
bo potrafimy myśleć.
Przemyślałyśmy sprawę.
Nie kumam, co to za śnieg.
Świat się kończy, czy co?
- Co ona robi? - Khloé, daj nam spokój.
Do bani.
Mamo, jesteś od nas starsza.
Nie umiesz ulepić bałwana?
Nie powinien być zrobiony z trzech kul?
Tak, ale robisz co innego.
Kiedyś nie było mediów społecznościowych.
Lepiliśmy bałwany.
Zrobimy małego bałwanka.
Przydałyby się jagody.
Idź po nie.
Dorwę cię, jeśli zepsujesz.
Khloé i mama chciały nas zniszczyć.
Boże. Prosto we mnie.
To było super.
To ich modus operandi.
Kiedy im nie idzie, wkurzają się.
Przestań.
Daj mi wyczyścić okulary.
Corey, musi być płasko.
Zasługujecie na dyskwalifikację,
sędzia pomaga wam lepić bałwana.
- Nie pomagam. - Pomagasz.
Prawie się poślizgnęła.
Masz dowód zbrodni w swoich rękach. Z lufy pistoletu unosi się dym.
- Nie mam pistoletu. - Wstyd, Corey.
- To nie tak. - Pomagasz im.
- Nie pomagam im wygrać. - Khloé, one oszukują.
Gdzie Corey?
- Khloé, idź sobie! - Nie dotykam cię.
- Nikogo nie dotykam. - Kim, chodź.
Wkurzasz mnie, kiedy cię tu nie ma.
Ona mnie dręczy.
Nikogo nie dotknęłam.
- Corey. - Sama upadłaś.
- Jestem tutaj. - Corey! Nie ma takich.
Pozwól nam dokończyć nasze dzieło.
- Nie dotykam cię. - Khloé, odsuń się.
Nie przekraczaj granicy.
- Granicy? - Trzy metry ode mnie!
To zastraszanie świadka.
- Co mi zrobisz? - Tak nie wolno.
Chcesz się bić?
Khloé robiła się agresywna już podczas konkursu na guacamole,
trochę za bardzo się do mnie zbliża.
Potrzebna nam ochrona.
Jeśli czymś we mnie rzucisz, zrobię to samo.
Ty już we mnie rzucałaś. To będzie moja zemsta.
Khloé spuściłaby mi łomot.
Możesz czymś we mnie rzucić.
To jedyna osoba na Ziemi,
o której mogę to powiedzieć.
Każdego innego dam radę pokonać.
O tak.
- Kimberly, pięknie to wygląda. - Zostaw.
Czuję się pokonana.
Niepotrzebnie. Ucz się od najlepszych.
Właśnie. Patrz i ucz się.
Zamknij się, Kendall.
Jestem zła, bo wiedziałam, co robić.
Wiedziałam, co robić,
bo widziałam w mediach społecznościowych jak ktoś robi igloo.
Wiedziałam.
Spójrzcie na ten nos. Tył na przód.
Przyniosłam pusty garnek?
Głupota nie boli.
Ale śliczny!
- Jestem z nas dumna. - Ja też.
Wygrałyśmy bezdyskusyjnie.
Producentka: Widziałaś ich bałwana?
Nie. Nie miały bałwana.
To była tylko kupa śniegu.
Nasz był piękny.
Może wciąż tam jest.
Przyszedłem podjąć tę trudną decyzję.
Jak wyglądał wasz bałwan?
Jak gówno.
Jak kupa gówna.
Oddamy wam zwycięstwo.
Kurtka dla mistrzyni.
Też jestem pod wrażeniem.
Nie sądziłam, że tym głupkom się uda.
Głupkom?
Proszę was.
Helen Keller wie,
że Kendall i Kimberly wygrały.
Zaczekajcie. Już?
Nie potrzebowałyśmy sędziego.
Nie było dyskusji.
Wygrałyśmy.
Nie musiałam nawet patrzeć na ich dzieło.
Przegrywy.
Nie jestem przegrywem.
LOS ANGELES, KALIFORNIA
To ten sam garnitur,
- ale w wersji męskiej? - Tak.
- Wyglądasz świetnie. - Dziękuję.
Mogę rozpiąć marynarkę w trakcie.
Tak.
Dopiero urodziłam. Jem burritos.
Wczoraj jadłam chińczyka.
Gdybym wiedziała, może bym sobie odpuściła.
Dziś rozdanie nagród Emmy.
Travis gra na otwarciu.
Przygotowujemy się w pobliskim hotelu,
by synek mógł być z nami.
To pierwsza duża impreza, na którą idę.
I nasza pierwsza prawdziwa randka
od czasu porodu.
Byłam na rozdaniu nagród Emmy 15 lat temu,
wyglądałam zupełnie inaczej.
Jak?
Byłam w przypadkowej, szarej sukience. Nie wiem nawet, kto ją zaprojektował.
Nie wiem nawet, skąd ją wzięłam i kto mnie ubrał.
Piękna.
- Ta fryzura? - Chodzi mi o fryzurę.
Zapytam Kim.
- Halo? - Cześć.
MÓWI KIM
Przygotowuję się na rozdanie Emmy.
Rozmawiamy o tym, że jedyny raz byłam tam z tobą.
Pamiętasz? Byłam w ciąży.
Zaprosili cię z Ryanem Seacrestem, ale miał tylko jedno miejsce.
Poszłam z tobą na czerwony dywan i wróciłam.
To był rok 2009, byłam w ciąży z Masonem.
Miałam na sobie szarą sukienkę i brzydką bransoletkę.
A ja białą sukienkę...
- Tak. - ...z odkrytym ramieniem.
Przygotowywałyśmy się u ciebie,
w Calabasas, w twojej kuchni.
- Desperatki. - No nie?
Czerwony dywan to było coś.
A dziś twój mąż występuje na rozdaniu nagród.
Na otwarciu imprezy.
Musisz mi się pokazać.
- Zadzwoń. - Dobrze.
- Kocham cię. Pa. - Pa.
Nie chcę już pojawiać się na czerwonym dywanie,
ale chcę być tam dla Travisa.
Jestem mamą noworodka,
praktycznie nigdzie nie wychodzę.
Raz byłam w Targecie.
To za wcześnie,
by robić tego typu rzeczy,
ale to tylko godzina. Wykorzystam ją.
Z radością będę obserwować mojego męża na scenie.
Pobawię się i wrócę do mojej banieczki.
Makijaż, pompowanie, karmienie piersią.
Idzie ci świetnie.
Często będziecie widywać ten kosz.
Wypożyczyłaś profesjonalną pompkę.
Tak.
Nie dbam jeszcze o równowagę.
To jednorazowa sytuacja.
Target był jednorazową sytuację.
Cieszę się,
że nie muszę jeszcze wracać do pracy.
Chcę zająć się moim dzieckiem.
Być mamą na pełen etat.
- Dobrze. - Gotowa?
Jeszcze muszę zapiąć marynarkę,
jesteśmy już po sesji.
Super.
Jeszcze nie wróciłam.
Jeszcze nie wróciłam do świata.
- Dasz mi rockowego całusa? - Pewnie.
- Gotowa? - Tak.
Chodźmy.
Chcę jak najbardziej wykorzystać ten czas
i być obecna w danej chwili.
ASPEN, KOLORADO
- Cudowna wycieczka. - To prawda.
Co robimy jutro?
- O której mamy lot? - O 13.
Corey i ja zrobimy sesję zdjęciową.
Imprezowicze.
Porozmawiajmy o tym, co nam się podobało, a co nie.
Najbardziej podobały mi się narty.
Było cudownie.
Mamo, żałuj, że nie jeździłaś.
Mogłaś.
- Choć raz. - Tak.
- A co było najgorsze? - Najgorszą częścią wypadu było to,
że nie było z nami Kylie, Kourtney i Roba.
Dobra odpowiedź. Brawo.
Ale cała wycieczka była cudowna.
Mogłam leżeć w łóżku i spokojnie oglądać serial.
Przy dzieciach nie mogłabym,
w końcu to serial dla dorosłych,
gdzie mają miejsce zabójstwa.
Mnie nie podobało się, kiedy wypadłam z auta,
a wy nawet nie zauważyłyście.
Będę miała siniaka.
- Uderzyłam się w... - Upadłaś?
Tak, na lodzie.
Cholera.
Poślizgnęłam się, a wy...
Mogliby mnie przejechać, a one by nie zauważyły.
Nic nie widziałam.
Nie zwracacie na mnie uwagi, ale trudno.
To była moja najgorsza część.
A podobało mi się to,
że spędziłam z wami miło czas.
- Nie jeździłyśmy na nartach... - Długo.
Naprawdę długo.
Było cudownie.
Podobało mi się, że byłam tu z wami.
Szkoda, że nie było z nami pozostałych.
Chciałam wam powiedzieć coś, o czym jeszcze wam nie mówiłam.
Byłam u lekarza i zrobiłam skan.
Znaleźli...
Bardzo to przeżywam, ale...
Znaleźli cystę i mały nowotwór na moim jajniku.
Lekarka powiedziała mi,
że muszę usunąć jajniki.
Bardzo to przeżyłam,
bo przydały mi się w życiu.
Przeżywam tę sprawę,
bo urodziłam tyle dzieci,
nosiłam je w moim brzuchu.
To dla mnie świętość.
Dzwoni Kourt.
- Powiesz jej? - Tak.
MÓWI KOURTNEY
- Cześć. - Cześć.
Ona wciąż ze swoich korzysta.
Mama rozmawia z nami o swoim zdrowiu.
O moim zdrowiu?
O swoim. Chcesz posłuchać?
Jestem z czwórką dzieci. Może być?
Tak, czeka mnie zabieg.
Mam nowotwór jajnika,
więc jajniki zostaną usunięte.
Usunięte?
Tak.
To dla mnie emocjonalny czas.
Stracę moje jajniki.
To naprawdę poważna sprawa.
Współczuję jej.
Nie wyobrażam sobie siebie w takiej sytuacji,
naprawdę bałabym się
tego zabiegu.
Jeśli przeszłam wymianę biodra,
przejdę i przez to.
Nawet nie boję się narkozy.
Ufam mojej lekarce.
To najlepsza lekarka pod słońcem.
Ale kiedy przychodzi co do czego...
- Czułabym się tak samo. - Robi się poważnie.
Rozumiem, co czuje mama,
bo czułabym się tak samo.
Wasza...
Wasza kobieca siła
zostaje wam odebrana,
to, kim jest i co przeżyła.
Czułabym sentyment do tego,
co stworzyłam.
Kiedy się starzejemy, tak już jest,
to część naszego życia.
- Zamknięty rozdział. - Boże.
Rozumiem, co przeżywa.
Dzięki jej jajnikom
przyszliśmy na świat,
ale z drugiej strony,
po co nam one?
Jeśli dzieje się coś złego, należy je usunąć.
- Co za głupota. - Będzie dobrze.
- Przepraszam. - Kocham cię.
Wystraszyłam się.
Kocham was i chciałam, żebyście wiedziały.
Zorganizujemy imprezę pożegnalną?
- O mój Boże. - Powinniśmy.
A jedzenie będzie w kształcie...
Jajnikowa impreza.
- Kourtney, musisz tam być. - Masakra.
Będę.
Kocham was i za wami tęsknię.
- Kochamy cię. - Szkoda, że cię tu nie ma.
- Pa. - Pa.
Mam coś, co ci pomoże.
Co robisz?
Kupiłem ci prezent.
- Co? - Żeby nie było ci smutno.
Będzie dobrze. Mam was.
Będziesz płakać jeszcze jakieś 15 razy,
więc mam dla ciebie prezent.
Chusteczki.
Proszę.
- Corey! - Piękne.
- Cudowne. - Skarbie!
O mój Boże.
- Łzy zniknęły. - Krokodyle łzy.
Wycieczka nie zaczęła się przyjemnie,
ale zakończyła się naprawdę miło.
Podobały mi się nawet te nieprzyjemne momenty.
Pasuje jak ulał.
Cieszę się, że byliśmy w Aspen.
Mimo że naskoczyłam na Khloé,
cieszę się, że byłyśmy razem.
Tego typu wypady są dla nas niezbędne.
Trzeba się zrestartować i korzystać z życia.
- Piękne. - Idealne.
- Dziękuję. - Super.
Ludzie pytają, jaka była moja najlepsza praca.
Zawsze odpowiadam, że mama.
Moim największym darem
jest szóstka cudownych dzieci.
Szkoda, że nie było z nami Roba, Kourtney i Kylie,
ale czeka nas jeszcze więcej bajecznych wypadów.
Dobrze, że już się nie smucisz.
Nie jestem smutna.
Nowe ubrania potrafią wszystko naprawić.
W następnym odcinku Kardashianowie...
- Kiedy masz zabieg? - W przyszłą środę.
Zawsze uważam, że jestem przygotowana na wszystko.
Miałam mieć zabieg usunięcia jajników.
Ale dziś do mnie zadzwonili.
- Australia jest w sam raz. - Tak.
Wakacje z dziećmi, spokój.
Żadnego zamieszania.
Powinnam lecieć?
Tak. Czemu pytasz?
Tam nie ma zasad odnośnie do paparazzi.
Zaczynam się martwić.
Nie pokazywaliśmy Rocky'ego.
Jestem rozdarta.
Spotkam się z Gypsy Rose Blanchard.
Byłam zainteresowana i zafascynowana.
- Cześć, Gypsy. - Cześć.
Napisy: Jakub Jadowski