2000 LAT TEMU
Więc nawet ty zwracasz się przeciw mnie.
Sparda.
Dopiero teraz, gdy ruszam na podbój Ziemi,
twoja determinacja nagle cię opuszcza.
W takim razie muszę dodać jeszcze jedną mogiłę do fundamentów mojego Makai.
Jedyną, której będę żałował.
Wasza Wysokość.
Mów.
Nasi szpiedzy na Ziemi przynoszą wieści o Nelo Angelo.
Zdemaskował się przed ludźmi
za pośrednictwem czegoś, co nazywają „telewizją”.
Mówił im o Białym Króliku.
Teraz gdzieś przepadł.
Rozumiem.
Czy to wszystko?
Mój panie,
czemu pokładasz niesłabnące zaufanie w pomiocie zdrajcy naszego świata?
Zastanów się dobrze, Beowulf,
czy chcesz kwestionować to, którym z moich żołnierzy mogę ufać.
Wasza Wysokość…
Czemu się tam czaisz, błaźnie?
Najpokorniej przepraszam.
Przekąska mi umknęła.
Mundus za cel sobie obrał
wpuszczenie na swój dwór każdego zdradzieckiego łachudry z Makai.
Jesteś niemal tak odrażający jak ten nikczemny mieszaniec.
Dobrze, że nie wiesz, jaki jesteś zabawny. Inaczej straciłbym robotę.
Ludziska nasłali swe armie
By z największym z królów walczyć śmiało
Uderzyli w niego wszystkim Co mieli na świecie
A nasz władca rzekł:
„Ej, coś mnie zaszczypało”.
Mundus w proch starł te ich armie
Nasz guru, opiekun, stróż prawa
Niech ludziska się boją Na ich świat przyszedł czas
Bo człek znośny jest tylko jako
Strawa
Dlaczego?
Mieliśmy tylko przerzucić jego.
Serio tym powietrzem oddychasz?
Skup swój mrok. To ci pomoże łatwiej oddychać.
I przeżyć.
Znacznie lepiej.
Nigdy mi nie dajesz spokoju, braciszku.
Bezsensowny plan.
Nie mogliście nas powstrzymać na Ziemi.
Naprawdę sądzicie, że pokonacie nas tutaj,
w świecie, który nam prawowicie się należy?
To nie będzie konieczne.
Uzurpator.
Miałem nadzieję na twoje odrodzenie,
abym tym razem się upewnił, że nic po tobie nie pozostanie.
Nawet wspomnienie.
Byłeś moim sługą znacznie dłużej, niż udawałeś króla.
Pokonałeś mnie tylko dzięki zasadzce.
Nie jesteśmy już tą samą istotą, którą kiedyś znałeś.
Nie. Jesteście słabsi.
Miecz ojca. Musimy zamknąć szczelinę.
Trzeba oddzielić amulet od miecza,
zanim znikną ostatnie pozostałości bariery.
A jeśli znikną?
Bez mocy samego Spardy szczeliny nie da się ponownie zamknąć.
Dwadzieścia osiem żywotów,
by przez chwilę żyć jako bóg.
Warto było.
Mundus. Myślałem, że będziesz większy.
Widzisz, Nelo Angelo,
gdybym tobą nie pokierował,
tkwiłbyś w tej samej głupawej ignorancji co on.
Dosyć.
Znam prawdę.
Żołnierzy, którzy zabili nam matkę i omal nie zamęczyli mnie na śmierć,
nasłałeś ty.
Ulepiłeś sobie ze mnie uległego psa obronnego.
Tak. I ulepiłem cię dobrze.
Dziś podałeś mi na tacy największe zagrożenie Makai.
I zlikwidowałeś barierę swojego ojca.
Ziemia, gotowa na naszą ekspansję.
Nie dotrzesz tam.
Wróciłeś tu, żeby się zemścić na Mundusie.
W końcu mamy coś, w czym jesteśmy zgodni.
Mieszaniec pokazał, komu naprawdę jest wierny.
Czy mamy cię wyręczyć i pozbyć się tych pomyłek Spardy, Wasza Wysokość?
Nie. Argosax planował nas rozbić przez chaos.
Aby przetrwać, Makai potrzebuje jedności wszystkich swoich synów.
To potwór, który zniszczył nam życie,
a teraz chce zniewolić dwa światy.
Musimy go powstrzymać.
Wszystko, co uczyniłem, Nelo, Vergil,
było konieczne, żeby cię oczyścić z ludzkich słabości.
Nie obrażaj mnie kolejnymi kłamstwami.
Trzymanie mnie przy sobie było twoim chorym odwetem za zdradę mojego ojca.
Niczym innym.
Skoro odwet był moim celem,
po co wypuściłem cię ze swoich lochów?
Po co cię szkoliłem? Po co pomogłem uwolnić prawdziwą moc?
- Czym to więc było, jeśli nie zemstą? - Przygotowaniem.
Wszystko, czemu cię poddałem, miało cię przygotować,
abyś wkroczył na Ziemię po mojej prawicy
i wspólnie ze mną zjednoczył oba światy.
Nie słuchaj go.
Chce cię zmanipulować.
Nigdy nie podzieliłbyś się władzą.
Z kimś innym – nie.
Ale ze Spardą…
Nigdy nie skłamałem o twoim ojcu.
Judasz.
Niech imię Spardy będzie przeklęte na wieki.
Wobec mnie zawsze był lojalny.
Nawet jako przeciwnik.
To ja zdradziłem swoje własne cele.
Pieprzony kłamca!
Nasz ojciec cię nienawidził!
Odciął Ziemię, żeby ją chronić przed tobą!
Nic nie wiesz o własnym ojcu.
Chcesz go poznać?
Prawdziwego Spardę?
Wasz ojciec był legendarnym wojownikiem już w czasach rządów Argosaxa.
Byłem wtedy gorącym zwolennikiem Argosaxa,
kapłanem na jego dworze.
Na własne oczy widziałem deprawację,
zepsucie, którymi do szpiku przeżarte były rządy Chaosu,
gdzie krew najczystszych Makaian była przelewana
na równi z krwią najgorszych szumowin.
Przez los zostałem wybrany, aby przywrócić Makai prawdziwy potencjał.
Od królestwa chaosu
do przykładnego uporządkowania.
Ale lud nie dał się pokonać tak łatwo jak sam wąż.
Nie brakowało zastępów ryczącej hałastry,
które omamione urojeniami walczyły za Argosaxa.
Sparda był jednym z pierwszych, którzy zjednoczyli się wokół mojej sprawy.
Rozumiał, że w Makai należało zaprowadzić porządek.
Wasz ojciec wiódł moje wojska od jednej chlubnej wiktorii do kolejnej.
Był moim najwierniejszym wojownikiem,
najbardziej oddanym sojusznikiem.
Wspólnie zbudowaliśmy Makai godne swojej legendy.
Lecz gdy umysł jest nieustannie pochłonięty
pragnieniem pokonania przeciwników,
zaczyna się dostrzegać wrogów w każdym cieniu.
Sparda widział, że nie władam Makai tak, jak powinienem.
I że się to nie zmieni, póki pałam żądzą podboju.
I wtedy ci skopał to wielgachne dupsko z podróbki marmuru?
Sparda usiłował mnie przekonać na wszelkie sposoby.
I dopiero potem mój wielki wojownik zwrócił na mnie miecz.
Toczyliśmy pojedynek na kontynentach Makai.
Żaden z nas nie był w stanie zdobyć przewagi.
Aż Sparda zrozumiał, że rozwiązanie jest tylko jedno.
Ujarzmić moje ambicje siłą.
Mówisz tak, jakby wzniósł barierę dla twojego dobra.
Nie dla miliardów ludzi, którzy zginęliby, lub, co gorsza, wpadli w twoje łapska.
Sparda uległ pewnej fascynacji Ziemią.
Podobny był do ludzi obserwujących, jak mrówki drążą tunele.
Nie mylmy tego z troską o ich życie.
Co najmniej o jedno życie się troszczył.
Na pewno?
- Chyba nie wierzysz… - Nie znałem waszej matki.
Ale domyślam się, jaka musiała być.
Była piękną istotą, prawda?
Przyciągającą wzrok błyskotką.
Gdy Sparda zaspokoił swoją ciekawość,
porzucił Evę na pastwę losu.
I zostawił was.
Nie pozwalam ci wypowiadać jej imienia.
Nasz ojciec kochał mamę. Kochał nas!
Ona mówiła, że nas kochał.
Jego nie było, więc nie mówił nic.
Makaianin tak potężny jak Sparda
nie poczuje miłości do czegoś tak miernego jak ludzka istota.
Ile spędził u boku waszej matki?
Pięć lat?
Dziesięć?
U mojego boku stał przez stulecia.
Próbuje ci namieszać w głowie!
On zabił mamę!
Musiała umrzeć.
Spójrz, jak słaby,
jak zdeprawowany przez ludzkie uczucia stał się twój brat pod jej wpływem.
Chciałem zabrać was obu.
Przynajmniej jednego ze spadkobierców Spardy mogłem ocalić.
Uczyniłem z ciebie prawdziwego następcę Spardy.
Teraz przybądź ze mną na Ziemię.
Vergil.
Krew, którą przelałem za ciebie,
będzie niczym w porównaniu do tego, co nadejdzie!
Zabić mieszańców!
Słuchaj.
Przemyślmy to.
Nie musimy z nim teraz walczyć.
Możemy wrócić na Ziemię.
Razem. Zamkniemy szczelinę, żeby on nie przeszedł.
Dopadniemy Mundusa, kiedy będziemy gotowi.
Tyle straciłem, na oślep goniąc za zemstą.
Nie chcę stracić i ciebie.
Po raz kolejny. Kiedy właśnie cię odzyskałem.
Nie zrozumiałeś, braciszku.
Mimo wszystko Mundus mówi prawdę.
Ojciec nas zostawił, żebyśmy sami siebie bronili.
A jedyną prawdziwą ochroną jest siła.
Mogę jej zdobyć tyle, że nic nie będzie mi zagrażać.
Będę kontrolował swój świat, a nie walczył z nim.
Wybierasz jego?
Nie. Wybieram swój dom.
Makai.
Gdybyśmy tamtej nocy zamienili się miejscami,
czy nasz los potoczyłby się inaczej?
Czy ja miałbym twoje życie,
a ty – moje?
Nie!
Dlaczego?
Wszystko, co powiedziałeś o ludziach, to prawda.
Wdzięczny ci jestem za to, że oczyściłeś mnie z ich zgnilizny.
Niestety dla ciebie
zabiłeś też moją matkę.
Makai podbije Ziemię…
kiedy ja zostanę królem!
Bardziej przypominasz ojca, niż ci się wydaje.
Chodź.
Zobaczmy, czy dokonasz tego, na czym on poległ.
Dante,
wierzę, że żyjesz.
Dotarłeś na spotkanie.
Sorry, że nie przyszłam.
Coś mi wypadło.
Jest coś, czego ci nie mówiłam.
Moja mama też została zamordowana na moich oczach.
Byłam wtedy niewinnym, bezradnym dzieckiem.
Jak ty.
Na początku nie rozumiałam, co nas do siebie ciągnie.
Teraz widzę, że to nie byliśmy my.
To ta dwójka zranionych dzieci
w końcu dostrzegła swój ból u kogoś innego.
Tak dobrze było poczuć, że ktoś mnie rozumie.
Na chwilę się ukryć.
Dante,
chciałabym ignorować swój ból tak jak ty.
Ale muszę biec w jego kierunku. Zmierzyć się z nim.
To moja jedyna nadzieja, żeby go zniszczyć.
I właśnie tam się wybieram.
Żeby zabić źródło.
W efekcie drugiego druzgocącego ataku demonów na Nowy Jork
armia USA wprowadziła stan wojenny, kierując się bezpieczeństwem Amerykanów.
Istnieje obawa przed kolejną inwazją piekielnych istot,
wprowadzono więc bezterminową godzinę policyjną.
Kończy się tak, jak się zaczęło.
Ja uciekam jak tchórz
i zostawiam się daleko z tyłu.
Pokazałeś mi, że to nie krew określa, kim jesteśmy.
Lecz nasze wybory.
Jesteś najlepszym, co ludzkość ma, Dante.
Ja należę do tej najgorszej części.
Proszę, proszę, Mary.
Wyruszasz na spotkanie z kochanym tatusiem?
Urządzimy widowisko!
Nie martw się, Vergil.
Będziemy ty i ja, razem.
Na zawsze.
Napisy: Przemysław Rak