ใช่ครับ
รอยสักควรใหญ่กว่านี้ แต่พวกเขา… พวกเขาหมึกหมด
เป็นรอยสักรำลึกที่สวยจริงๆ ค่ะ
ขอบคุณครับ
ผมว่าเป็นวิธีที่ค่อนข้างเจ๋ง เพื่อให้คนอื่นรู้ว่าภรรยาผมเสียแล้ว
ผมดีใจที่มันออกมาไม่เหมือนใคร
คุณชอบดื่มชาร์ดอนเนย์เหรอครับ
ใช่ค่ะ ฉันมักดื่มชาร์ดอนเนย์ในเดตแรก
เพราะฉันอยากให้ผู้ชายรู้
ว่าฉัน… ฉันชอบปาร์ตี้ และฉันก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
เพราะงี้เลย ถ้าพวกเขามีกุ้งทอดในเมนู
ผมมักสั่งตลอด เพราะผมคิดว่ากุ้งมันดูมีระดับ
- ค่ะ - แต่กุ้งทอดน่ะ…
แบบว่า "โว้ว โว้วๆ"
- "หมอนี่อันตรายจัง" - ค่ะ
อะไรก็เกิดขึ้นได้
- อะไรก็เกิดขึ้นได้ - ใช่
ฉันขอดูไอ้นี่อีกทีได้ไหม
รู้อะไรไหม เราลืมๆ มันไปดีกว่า
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้คุณอยู่ที่นี่ได้ไง
ผมรู้เรื่องนี้มานานกว่าคุณ
ก็ใช่ แต่มันไม่รู้สึกเหมือนว่า คุณกำลังนอกใจเธอเหรอ
ตอนนี้ก็รู้สึก… นิดๆ
ผมกับลูกสาวเจออะไรมาเยอะ
แต่ตอนนี้เราดีขึ้นมากแล้ว
- คุณมีลูกสาวด้วยเหรอคะ - ใช่ครับ
สาวน้อยเสียแม่ไปน่ะนะ
แกอายุ 18 แล้ว แต่ใช่ครับ
แก… แกเศร้า
ขอโทษค่ะ
เราเปลี่ยนไปคุยเรื่องสบายๆ ดีไหม
คุณมาจากไหนครับ
- ไม่เป็นไร คุณทำได้ - ฉันมาจาก…
แค่พูดชื่อเมืองมา
ฉันมาจากชิคาโก
ดาแบร์ส
ดาบูลส์
ฉันทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับภรรยาคุณไม่ได้
ครับ
โธ่ ไม่นะ
ฉันแค่คิดว่าคุณเป็นคนที่ดีมากๆ
และพระเจ้ามอบศึกที่ยากที่สุด ให้นักรบที่เข้มแข็งที่สุดของท่าน
เคยได้ยินไหมคะ
เสียใจด้วยจริงๆ
ไปเดตเป็นไงบ้าง
เธอร้องไห้หนักจนอ้วกแตก
ฟังนะ นายกำลังทำได้ดีขึ้น ด้วยการพาตัวเองออกไปเจอโลก
ฉันภูมิใจในตัวนายนะ
มันมีความหมายมาก
หยุดจ้องฉันหมือนนายเป็นหมาตัวสุดท้าย ที่รอคนรับไปเลี้ยงซะที
- พวกคุณพร้อมไหมคะ - ครับ พร้อมแล้ว
แต่ผมคิดว่าเจ้าตูบนี่อาจขอเวลาอีกหน่อย
ทำไมคุณถึงกลัวการสบตาที่มีความหมายนักล่ะ
คลั่งรักไม่ไหว
หนูว่าหนูไปแกล้งพ่อ และบอกว่าหนูอยากมีลูกดีกว่า
มีลูกกับลูกชายของเราสักคน แล้วฉันจะให้เธอห้าหมื่น
คุณเพิ่งเสนอเงินให้วัยรุ่นมีเซ็กซ์นะคะ
ใช่ แล้วไง
ทำไมพวกคุณปลีกตัวมาอยู่กันเองสามวันคะ
เราอยากมีเวลาสานสัมพันธ์ในครอบครัว
อะไรก็ช่างเถอะ
อือ แถมลิซยังอยู่ที่นี่นานไป เราไม่อยากให้ซัตตันคิดว่านั่นคือแม่แก
ชาร์ลีคือพ่อ และฉันเป็นแค่หนุ่มเช่าบ้านสุดเซ็กซี่ ที่คอยทำให้บรรยากาศมันสนุก
ไม่มีใครคิดแบบนั้นซะหน่อย
คุณอายุ 40 แล้วนะ
เอาละ ไหนดูซิว่าพวกคุณพร้อมลุยเดี่ยวรึยัง
- ได้ มาเลย - คุณจะรู้ได้ยังไงว่าแพมเพิสแกเต็ม
- ไม่เอาน่า เส้นมันกลายเป็นสีฟ้าไง - ง่ายเลย เสียงมันจะแฉะๆ
ถ้าพวกคุณไปกินมื้อสาย แกจะใส่เสื้อผ้าอะไร
เราจะไม่ไปกินมื้อสาย
แกยังไม่ได้ฉีดวัคซีน
แต่พอฉีดแล้ว จะไปกินมื้อสายสไตล์แดร็กแน่นอน
และแกจะแต่งตัวเป็นเลดี้ กูกู้ กาก้า
เลิศนะ
โอเค
ฉันนอนกับตุ๊กตากระต่ายเน่าของแมทธิวแล้ว จะได้ทิ้งกลิ่นของฉันไว้ให้แก
เดี๋ยว ไม่ๆ
ห้ามวางตุ๊กตาไว้ในเตียงเด็ก แกอาจหายใจไม่ออกได้
นั่นคือบททดสอบสุดท้ายของคุณ
- คุณผ่านด้วย - อ้อ เยี่ยม
หนุ่มเซ็กซี่แบบผมน่ะ เดาล้วนๆ อยู่แล้ว
เอาละ ฟังนะ ซัตตัน
อย่าลืมฉันนะ
ฉันพูดจริง
มีคนทักฉันริมถนนและถามฉัน
- เรื่องเกราะป้องกันผิว - อ้อ ฉันเชื่อ
รู้ไหมฉันบอกพวกเขาว่าไง
ไม่บอก ผิวฉ่ำมันเรื่องของฉัน
นี่ หยุดเบี่ยงเบนความสนใจฉันได้แล้ว
นี่คือครั้งที่สามที่ฉันถามเรื่องตัวคุณ
และคุณเปลี่ยนเรื่องตลอด ทุบสถิติด้วย ยินดีด้วยค่ะ
ขอบคุณ
สองนาทีสุดท้ายนี้ต้องซีเรียสแล้ว
ทำไมมาร์คกับดอนน่าถึงบอกว่าคุณดูหม่นๆ ล่ะ
ฉันไม่รู้
ฉันแทบไม่เจอดอนน่าในที่ทำงานเลย
คือว่าเราไม่ได้ไปเที่ยวกันช่วงสุดสัปดาห์อีกต่อไป
เพราะเธอยุ่งกับลูกๆ ของเธอมาก
คุณต้องคิดถึงเธอแน่เลย
เธอเป็นเพื่อนในที่ทำงาน
อีกอย่าง เธอแก่กว่าฉันตั้งสิบปี
ฉันก็มีเพื่อนซี้ที่ฉันว่าน่าจะอายุอย่างน้อย 90 ปีได้
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
ฉันมีคนอื่นในชีวิตอีกเยอะแยะ
ฟังนะ ฉันทำเรื่องพวกนี้มานานจนเชี่ยวชาญ
คุณปกปิดความเจ็บปวดจริงๆ อยู่
ฉันรู้ว่าหน้าที่คุณคือจี้จุดตรงนั้นตรงนี้ แต่ฉันปกติดี
โอเค งั้นคุณทำอะไรเพื่อผ่อนคลาย
หลายอย่าง
จริงๆ มีบาร์ไซเดอร์แถวมุมถนน ในย่านโอลด์ทาวน์ที่มีแข่งตอบคำถาม
คนที่นั่นน่ารักติงต๊องดี แต่ว่า…
- ทำไมมันถึงทำให้คุณเศร้า - เปล่าค่ะ
ฉันเศร้าเพราะเวลาของเราหมดแล้ว
และในที่สุดคุณก็ให้ข้อมูลที่ฉันจดไว้ได้ซะที
นี่ไง "แข่งตอบคำถามในบาร์"
ฉันว่าฉันมีเวลาให้อีก
- ถ้าคุณอยากคุยต่ออีกนิด - ไว้ทีหลังละกัน
ให้ตายสิ
ไง แก๊บ มีอะไรเหรอ
ดร.พาเทลต้องมาถามตอบ ในชั้นเรียนจิตวิทยาของฉันพรุ่งนี้
แต่เธอเทนาทีสุดท้าย คุณมาทำแทนหน่อยได้ไหมวะ
ได้ แต่นั่นเป็นคำขอที่ฟังดูโมโหที่สุด ที่เคยมีคนขอให้ผมช่วย
ขอโทษทีเพื่อน มายาเมินฉันไม่หยุด
อยากออกไปคุยข้างนอกไหม
นี่ ผมต้องวางแล้ว
ไม่ได้จะโม้นะ แต่ผมอยู่ในห้องหมอกับพอล
อะไรก็ช่างเหอะ ในที่สุดเขาก็ชวนคุณซะที
ฉันทำมาเป็นล้านรอบแล้ว ขอให้สนุกนะ
โอเค บาย
ทำไมคุณถึงรอนานนัก กว่าจะชวนผมมาเป็นคู่หูหาหมอ
เพราะนายเรียกว่า "คู่หูหาหมอ" ไง
เข้าใจได้
ดูเหมือนว่าคุณตอบสนองได้ดีต่อยาปฏิชีวนะ
หายติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ
เยส! ว่าแล้ว
พอลคะ
บางทีฉันก็มีคนไข้ที่มีปัญหาทางด้านอารมณ์ จากโรคพาร์คินสัน
ฉันพาพวกเขามารู้จักคุณได้ไหม
ฉันว่ามันจะช่วยได้มาก ถ้าคุยกับคนที่เจออะไรมาเหมือนกัน
แน่นอน เดี๋ยวนะ แปล…
แปลว่า… ผมกลับไปทำงานต่อได้แล้วใช่ไหม
ฉันไม่เห็นเหตุผลที่จะทำไม่ได้ค่ะ
อยากทำกับผมไหม
จริงๆ ก็อยาก
- เย่! - เย่!
อย่าลืมยาของคุณด้วย
ถอนหายใจทำไม
เรื่องของเรื่องคือช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา การไปเดินเล่นตอนเช้า มื้อเช้าบนเตียง…
ปกติแล้วผมไม่ชอบเวลาคุณดื่ม
- และผมไม่ควร… - ค่ะ
แต่คุณทำให้ผมเข้าใจความหมายใหม่ๆ ของ…
มิโมซ่าเปลือยท่อนล่าง
สวยใช้ได้เลยล่ะ
อยากชิลๆ ตอนเช้าทุกวันด้วยกันไปตลอดชีวิตไหม
อยากอยู่แล้ว
แต่ที่ที่ฉันกำลังจะไป
มีชายแก่เป็นพาร์คินสันอีกสี่คน
สรุปไอ้นี่…
คือรสนิยมแปลกของคุณเหรอ
โอ้ว เย่ เบบี้
เวลาคุณทำน่ะดูดีกว่าเยอะเลย
ยังไงก็เถอะ ฉันขอในสิ่งที่ฉันต้องการ อย่างที่คุณเคยบอกไว้
และฉันกลัวมาก แต่ก็ได้เลื่อนขั้น
วอลลี่ สุดยอดเลยนะนั่น
- ขอบคุณค่ะ - ผมภูมิใจในตัวคุณมาก
วันนี้จบได้สวยแฮะ
แต่ นี่
วันนี้ผมอยากให้คุณกลับไปโดยไม่ "เปิดเผยข้อมูล ตรงลูกบิดประตู" แบบเดิมๆ ที่คุณชอบทำ
ผมอยากให้คุณเดินออกไป โดยไม่พูดข้อมูลอะไรใหม่ๆ
ไม่มีปัญหาจนกว่าจะถึงนัดครั้งหน้า
นี่คือความเร็วตามปกติ
เฮ้!
โอเค แต่ฉันกังวลว่าวันแรกจะแต่งตัวยังไงดี
และฉันก็กังวลว่าตอนนี้ที่ฉันมีตำแหน่งสูงๆ
ฉันอาจจับก้นใครเข้า โอเค อะไร
ฉันรอจนออกมานอกประตูแล้วถึงพูด
อีกอย่าง ส่วนใหญ่แล้วฉันกังวล เรื่องการจำเป็นต้องพูดต่อหน้าคนเยอะๆ
ฉันต้องนำเสนองาน
และฉันรู้ที่ว่ากันว่าให้นึกภาพคนอื่นใส่ชุดชั้นใน แต่ฉันกังวลว่า
ฉันจะมีอารมณ์ และเวลาฉันมีอารมณ์…
- วอลลี่ เฮ้ๆ - ฉันจะเหงื่อแตกพลั่ก และมัน…
ไว้คุยกันสัปดาห์หน้านะ
ค่ะ ได้ๆ
ฉันจะส่งข้อความหาคุณนะ
(แรนดี้ส์โดนัทส์)
เอามือออกไปเลย ไอ้โจรขโมยแฮมเบอร์เกอร์
นี่เอาไว้ต้อนรับพอลกลับมา
- อ้อ โอเค - ใช่
ผมคิดเรื่องมายาแล้ว
ถ้าคุณเปลี่ยนแปลงอะไรสักหน่อยล่ะ
ไม่รู้สิ ไปเจอเธอนอกออฟฟิศ
อือ ไม่ใช่สไตล์ฉัน ฉันเป็นพวกสาวน้อยที่มีขอบเขต
ผมไม่ได้บอกให้คุณยอมหัก แก๊บ
ผมแค่ให้คุณยอมงอสักหน่อย
เหมือนขับรถเร็วเกินกำหนดนิดหน่อย
เหมือนกินโดนัทก่อนพอลมาถึง
แล้วก็วางสลับกันมั่วๆ เขาจะได้ไม่รู้
เรื่องนั้นไม่ได้ เรื่องมายายิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่
ตำนานกลับมาแล้ว
- ค่อยยังชั่ว - เขามาแล้ว
เฮ้ เรามีโดนัทมาฝากคุณด้วย
ยินดีต้อนรับกลับมา
- ขอบใจ - ดีจัง โอเค เอางั้นก็ได้
ขอให้โชคดีค่ะ จิมมี่จะเป็นวิทยากรพิเศษ
ที่ชั้นเรียนของฉันวันนี้ เรากำลังจะออกไปแล้ว
- ไว้เจอกันนะเพื่อน - อือ เดี๋ยวนะ
- ไปกันทั้งคู่เลยเหรอ - ใช่
คุณโอเคนะ
ก็แค่… วันแรกที่กลับมาทำงานน่ะ
รู้สึกสมองตื้อๆ นิดหน่อย
- อ๊ะ เวร - ผมไม่ต้องไปก็ได้
ผมไปพูดในชั้นเรียนของแก๊บบี้ สัปดาห์หน้าก็ได้หรือ…
โดน! ไปเลย ไอ้พวกอ่อน ผมสบายมาก
"ผมไปพูดในชั้นเรียนของแก๊บบี้สัปดาห์หน้าก็ได้"
ทำไมแกยังตัวแดงและร้องเก่งล่ะ
- เป็นอะไรลูก - จะเอาอะไรจ๊ะ
จะเอา 100 ดอลลาร์เหรอ
ใช่ ขออีก
- เดี๋ยวพ่อให้ 1,000 เลย - ใช่
ตลกจัง
คือมันประหลาดค่ะ
ฉันเป็นห่วงคุณ แต่มันตลกดี
ดูนี่นะ
ให้แกทำท่าปั่นจักรยาน
- เกิดอะไรขึ้น - เทียเหรอ
อะไรวะน่ะ
แกท้องอืด ต้องทำท่าปั่นจักรยานให้แก
- เราทำเหมือนว่าแกปั่นจักรยานอยู่ - เหมือนปั่นจักรยาน
นั่นแหละๆ ใช่เลย
เราปั่นจักรยานกัน ลูกปั่น…
อุ๊ยตาย… ตดเก่งมากลูก
เดี๋ยว
ขอบคุณมาก
ให้ตายสิ ลิซ ไหนว่านี่คือกระต่ายของแมทธิว
ใจเย็นๆ คุณชอบออกกล้องนี่นา
จริง ส่งคลิปให้ผมด้วยนะ
บาย ลิซ
หมดเวลาสนุกแล้วสิ
เฮ้! เรามีแขก
- นิ่งเข้าไว้ - เราก็นิ่งอยู่นี่ไงคะ
แมริซอล นี่เดเรค ลิซ และอลิซ
เซอร์ไพรส์จังเลย
พอเลยพวก คุณส่งข้อความหาผม 50 ครั้งได้
"ผมรู้ว่าเธออยู่ที่นั่น ผมอยากเจอเธอ"
อะไรกัน เปล่านะ
เดเรคตื่นเต้นออกนอกหน้า ที่ฌอนจะพาสาวมาบ้านได้ซะที
จะบอกอะไรให้หมดเปลือก
เขาจะคอยดูคุณไปมาผ่านทางพื้นระเบียงบ้านเรา
- ว่าไงนะ - ไม่ต้องห่วง
เขามองไม่เห็นหรอก
ว่าเกิดอะไรในบ้านริมสระบ้าง
ฌอนบอกว่าคุณชงกาแฟได้เด็ดมาก
และเขาเอาแต่พูดเรื่องห้องน้ำจากพระเจ้า
- แต่ฉันว่าเขาอวยเกินจริง - ไม่อวยเกินจริงหรอกค่ะ
คุณกับก้นของคุณจะไม่ผิดหวังแน่นอน
- ที่รัก อย่าพูดเรื่องก้นเธอ - ผมไม่ได้อธิบายซะหน่อย
ผมแค่พูดว่ามันจะต้องแฮปปี้
วิลโทรมา
- ไงลูก สบายดีนะ - นี่แม่งไร้สาระสิ้นดี
ผมไม่ทำอีกต่อไปแล้ว โอเคนะ
โอเค พูดช้าๆ ใจเย็น… เอาละ
ให้แมทธิวมานอนที่นี่ไม่ไหวหรอก
ที่นี่เละเทะไปหมด เพย์ตันไม่ยอมมานอนที่นี่แล้ว
- มีคนชื่อเพย์ตันเหรอ - เพย์ตันคือใคร
พยายามได้ดี
ให้เธอแวะมาดื่มกาแฟและเข้าห้องน้ำสิ
เอางั้นเลย คุณนี่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
ฉันไม่รู้จะทำยังไงให้ดูดี แต่ฉันต้องไปดูห้องน้ำให้ได้
ไปทางนั้น อยู่ซ้ายมือ
เราจะหาทางให้ได้ โอเคไหมพวก
- รักนะ - รักนะ
โอเค รักทั้งสองคนเหมือนกัน
เราจะทำยังไงกับลูกคนนี้ดี
- เหยด! มันทำให้ก้นอุ่นด้วยเหรอ - ใช่!
งี้เธอจะต้องอยากมาค้างด้วยเรื่อยๆ แน่
ผมมั่นใจว่าเมื่อคืนผมจัดการแล้ว
คุณภูมิใจที่พูดแบบนั้นเหรอคะ
- ไม่อีกต่อไปแล้ว - ถามจริง
เขาคือคนที่ภูมิใจ ผมแค่ยืนอยู่นี่เฉยๆ
หวัดดีค่ะ ฉันคีชา คนโปรดของแก๊บบี้
ฉันอยากรู้ว่า คุณจะเขียนจดหมายแนะนำให้ฉันได้ไหม
คุณถามวิทยากรพิเศษทุกคนเลย
- คุณมีจดหมายแนะนำ 23 ฉบับแล้วนะ - โห
- ผมชอบคุณ คีชา - ยี่สิบสี่
- คุณมีสเวตเตอร์ลายเหมือนกันใช่ไหม - อ๋อ ค่ะ
ฉันไปบ้านเธอแล้วรู้สึกหนาว เลยจิ๊กมาใส่ค่ะ
ฉันมั่นใจว่าเธอแอบสะกดรอยตามฉัน
และบอกตามตรง ฉันพร้อมโดน
ครับ
ผมแค่แปลกใจน่ะ
ว่า "สาวน้อยที่มีขอบเขต" ยอมให้คีชาเข้าบ้านได้
เป็นสาวซ่าที่มีขอบเขตไม่ค่อยชัดเท่าไร
- ได้ยินแล้ว ผมรู้ว่ามันฟังดูสยิว - อี๋
- ขอโทษที - คีชาเป็นนักศึกษา
ไม่ใช่คนไข้แบบมายา
ทำไมคุณต้องกดดันฉันเรื่องเธอด้วย
แก๊บบี้ คุณกับผมชอบชิงดีชิงเด่นกันอยู่ตลอด
แต่ผมว่านี่อาจเป็นเหตุผลที่คุณชอบต่อต้าน
คุณกลัวว่า "จิมมี่ปลดล็อก" อาจได้ผลจริงๆ
เพราะคุณรู้ว่า "แก๊บบี้ปลดล็อก" มันไม่พอ
โอเค พอเลย
เอางี้ละกันนะ
ทุกคน เปลี่ยนแผนค่ะ
เดิมทีฉันกะจะให้ดร.แลร์ด เพื่อนร่วมงานของฉัน
คุยกับทุกคนเรื่องการปรับโครงสร้างความคิด ในสภาพแวดล้อมทางคลินิก
แต่ฉันจะให้เขาพยายามแก้ต่าง เทคนิค "สมัยใหม่" แทน
ซึ่งเขาตั้งชื่อให้มันตามชื่อเขาเองเพราะอีโก้สูง
"ดร." แลร์ด
เอาละนะ
จิมมี่ปลดล็อก
เหมือนแรงโน้มถ่วง ไอพอด เจลโล
พวกนี้เคยเป็นความคิดสุดโต่งทั้งหมด จนมีใครสักคน…
ที่กล้าพอจะฝัน
ว่าไง นักฝันรุ่นเยาว์
- "จิมมี่ปลดล็อก" เป็นคำแล้วไม่ใช่เหรอครับ - เพราะงี้ผมถึงชอบไง
ผมปลดล็อกจิตใจด้วยจิมมี่ปลดล็อก
จดทำไม เขาแค่พูดเพ้อเจ้อ
วันนี้ทำได้ดีมาก
แต่อย่าพูดว่า "ผมสนแค่เงิน" อีกเป็นอันขาด
มันทำให้ผมเกลียดคุณนิดๆ
- ดีใจที่คุณกลับมานะ - ขอบคุณ
ไม่จริง
จริง
หนุ่มอย่างแมทธิวจะมีปัญหาในการปรับตัว
พอคุณหยุดประคบประหงมเขา และทำให้เขาต้องดูแลตัวเอง
แต่ประเด็นหลักคือผมไม่ใช่นักบำบัดของคุณ
เอาละ ก็ได้ คุณเป็นฝ่ายเสีย
แต่คุณจะต้องช่วยฉัน เพราะอะไรรู้ไหม
เพราะคุณจะยิงผม ถ้าผมไม่ช่วยเหรอ
เปล่า
เพราะฉันจะเอาไอ้นี่ให้คุณ
- เราทำอะไรกันเนี่ย - คุณก็รู้ว่ามันคืออะไร
คุณคือหนึ่งในไม่กี่คน ที่เกลียดการเป็นคนอ่อนแอมากกว่าฉันซะอีก
แต่ช่วยไม่ได้
ฉันว่าคุณฉลาด และเป็นแรงบันดาลใจให้คนอื่น พอล
และฉันแค่อยากบอกคุณว่าฉันรู้สึกขอบคุณจริงๆ
และฉันรักคุณ
และคุณไม่ต้องตอบกลับหรอก
ต่อให้ฉันจะตัดสินคุณไปทั้งชีวิตถ้าคุณไม่ตอบก็ตาม
ผมอยู่ได้สบาย
ชอบที่มันเงาวับจัง
ใช่ไหมล่ะ ชิ้นนี้ดีนะ
ผมรักคุณ
ฉันจะบอกทุกคนว่าคุณพูดคำนี้
ไม่มีใครโง่เชื่อคุณหรอก
บอกหน่อยเถอะว่าฉันควรทำไงกับลูกดี
เราหวังว่าการไล่ลูกออกจากบ้าน จะทำให้ลูกดูแลตัวเองได้
- แต่เปล่าเลย - ใช่ ลูกทำไม่ได้เลย
ช่วยได้มาก
แต่โชคดีที่แม่มีเพื่อนที่ไว้ใจได้คนใหม่ ที่บอกว่าเราช่วยลูกได้
- แต่เราทำให้ลูกไม่ได้ - ใช่
กำแพงพวกนี้เคยมีรา แต่ไม่มีแล้ว
ลูกอยู่ที่นี่ฟรีๆ ได้
เราจะไม่ปล่อยให้ลูกหิวโหย ตราบใดที่ลูกทำงาน
และพ่อหมายถึงงานจำเป็นทุกอย่าง
ปูกระเบื้อง ทาสี ทำผนังเบา
ผมไม่รู้วิธีทำ
ถึงมีอาจารย์ยูทูบให้ดูไง
ไม่ๆ
อย่ากินขนมของลูกชายถังแตกของเรา
คุณก็รู้ว่าการเป็นคนเข้มงวด ทำให้น้ำตาลในเลือดผมตก
คุณไม่เป็นไรหรอก
เอาละ พ่อจะไปรับเสื้อเบลเซอร์ที่เอาไปแก้
คุณไม่มีวันรู้หรอกว่าผมกินอะไรระหว่างทาง
- ฉันรู้แน่ - แม่ แบบนี้ไม่ไหวนะ
มันจะจบลงเมื่อลูกได้งานทำ
เดี๋ยวแม่พาไปดูห้องนอนนะ
ลูกไม่น่ามีปัญหากับการตื่นเช้า
เพราะแม่ถอดผ้าม่านหน้าต่างออกมาหมดแล้ว
ผมชอบผ้าม่านนะ
อือ เรื่องของลูกสิ
อะไรทำให้คุณเปลี่ยน
จากการบำบัดด้วยความคิดและพฤติกรรมแบบเดิม เป็นการแทรกแซงชีวิตคนไข้แบบไม่คิด
ตอนแรก…
ผมทำเพื่อตัวผมเอง ตอนนั้นผมเผชิญปัญหา
แต่ตอนนี้ เวลาที่คนไข้มาหาผมครั้งแรก
พวกเขามักสิ้นหวัง
และถ้าผมทลายขอบเขตแบบเดิมๆ ได้
พวกเขาก็จะเห็นว่า ผมยินดีช่วยพวกเขาเต็มที่ขนาดไหน
และบอกตามตรง บางทีผมก็เห็น ความหวังของพวกเขาคืบคลานกลับมา
- แพ้ดิ - คุณสิแพ้
ขอโทษค่ะ แต่คุณเหมือนไลฟ์โค้ชมากกว่า
ใช่ คีชา ดีดนิ้วให้คีชาหน่อย
อะไรน่ะ มันคืออะไร นี่อะไร
ดีดนิ้ว ทำเหมือนแบบว่า "เจ๋งอะแม่" นี่แหละความหมายของมัน
ถ้าคุณไม่ยึดตามจรรยาบรรณ
แล้วอะไรหยุดคุณไว้ไม่ให้ล้ำเส้นไปไกลเหรอคะ
ผมเชื่อในเข็มทิศศีลธรรมของผม
เล่าตอนที่คุณให้คนไข้ของคุณถอดกางเกง
จนเหลือแค่กางเกงในและว่ายน้ำกับเพื่อนคุณสิ
พูดแบบนี้ไม่แฟร์เลย คุณก็รู้ดี
เดี๋ยวนะ หนึ่งในคนไข้ของคุณ ผลักสามีตัวเองตกเขาไม่ใช่เหรอคะ
แค่เนินเขา
เนินเขาที่สูงและชันมาก
ผลลัพธ์ไม่ดีเท่าไร
แต่ผมได้ทบทวนความคิดมากมายตั้งแต่นั้นมา
และผมได้รู้ว่าจริงๆ แล้วผู้ชายคนนั้นเฮงซวยมาก
- เวรกรรม - โอ๊ะโอ
แย่มากนะนั่น บอกตรงๆ ฉันรู้สึกแย่แทนคนไข้ของคุณค่ะ
- ขอตอบบ้างได้ไหมคะ - ไม่ได้ นักศึกษาที่ไหนก็ไม่รู้
ฉันคือหนึ่งในคนไข้ของจิมมี่
- ฝันไว้ให้เป็นงี้เลย - โอเคนะ ฉันเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ
และก่อนรู้จักจิมมี่
ฉันกลั้นหายใจเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเรื่องร้ายๆ
ฉันใส่เสื้อผ้าชั้นในและเสื้อผ้าชั้นนอก
แต่ตอนนี้ฉันมีความสัมพันธ์แบบพาร์ตไทม์กับหมา
และฉันไม่ต้องกลั้นหายใจอีกต่อไป ฉันไม่ได้เป็นลมมาหกเดือนแล้ว
อย่าเข้าใจผิดนะ ฉันยังมีสิ่งที่ต้องปรับปรุง
เช่นการพูดต่อหน้าคนเยอะๆ
จิมมี่พาฉันมาที่นี่เพื่อฝึก และฉันบอกว่าคุณนี่บ้าไปแล้ว…
แต่ให้ตายเถอะ นี่คนเยอะแยะและฉันพูดอยู่
- ฉันกำลังพูดต่อหน้าคนเยอะๆ - ใช่เลย
ทุกคนอะ
สำหรับผมแล้ว นี่แหละที่คุ้มค่ากับการเสี่ยง
นักบำบัดคนไหนจะมาที่บ้านฉัน
นั่งบนเตียงฉัน และบอกว่าฉันยอดเยี่ยมบ้างล่ะ
- ว่าไงนะ - ไม่ใช่เตียงซะหน่อย
ไม่ๆ มันคือโซฟาที่ปรับเป็นเตียงได้
แต่ตอนนั้นมันเป็นโซฟาอยู่
โอเค พอเข้าใจกันแล้วนะ
ถ้าฉันทำได้ ฉันจะลบความทรงจำของทุกคน
ด้วยแท่งแสงวาบๆ ใน "เอ็มไอบี หน่วยจารชนพิทักษ์จักรวาล"
แกล้งทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นละกัน
เลิกชั้นเรียนได้
ในนี้ดูน่าสนุก… และเหมือนเมายาด้วย
ยังไงก็เถอะ คอนเนอร์ให้เรา มาเอาเสื้อแขนยาวของเขาคืน
บอกคอนเนอร์ด้วย
ว่าฉันไม่มีเสื้อฮู้ดงี่เง่าของเขา ลายแอลเอคิงส์ได้แชมป์สแตนลีย์คัพปี 2012
นายใส่เสื้อที่มีคำตามนั้นเป๊ะเลย
บ้าฉิบ
พวกเธออยากกินกัมมี่กัญชาไหม
เมาเละแน่นอน
โอเค ฉันอยากเมาเละ ฉันขอหกอัน
หายไปไหนแล้ว ฉันมีถุงเบ้อเริ่มอยู่นี่นา
เวรละ
นี่พวก เรื่องนี้มันพูดยากสุดๆ
พวกเขาหั่นจู๋ของนายไปแล้ว
ทุกอย่างโอเคไหมคะ
ครับ แต่คุณอาจต้องโทรเรียกรถพยาบาล
ผมถูกวางยา
ผมเหมือนกำลังจะตายน่ะ
แค่กำลังจะตายนิดหน่อยเอง
นี่ ลิซ ข้อความสุดท้าย
ฟังนะ ขอโทษที่ผมไม่เคยหากรรไกรเจอ
ผมหา… ผมหากรร…
ยังไงก็เถอะ เอ้อ ผมกำลังจะตายแหละ
แต่ผมไม่อยากให้คุณรอนานเกินไป กว่าจะหารักครั้งใหม่
สักแปดปีน่าจะได้อยู่
โอเค ลาก่อนตลอดกาล
นี่เดเรคสามีคุณ
(เดเรค)
- เดเรค - เก่งนี่ ไอ้เวร
นายอายุยืนกว่าฉัน
แต่นายไม่มีวันได้เธอไปอยู่ดี
คุณโอเครึเปล่า
อือ ฉันสบายดี สองซินซินแนติไงวะ
แน่นอน ผมจะไม่ให้พวกมันเอาตัวซัตตันไป
แต่คุณคิดว่าใครจะฆ่าคุณกับลูกของผมเหรอ
พวกมันอยากฆ่าคนน่ารักงั้นเหรอ
ก็นะ พวกมันมาตามล่าผมแล้วนี่ไง
เป็นไปได้สูง
ตอนนี้ผมถูกโจมตีอยู่ ผมถูกโจมตี
ไบรอัน ทำอะไรสักอย่างสิ
- อย่าแตะต้องมันนะ อย่าแตะ - โอเคพวก
- นั่งลง - รอเดี๋ยวนะ
ขอเวลาแป๊บนึง
ผมว่าผมทำให้มันกลัวไปแล้ว มันนั่งลงแล้ว
ลิซ ผมรู้ว่าคุณฟังอยู่
รีบเอาโทรศัพท์มา พวกเขากำลังพาเดเรคไปโรงพยาบาล
โอ๊ย เวร
แมริซอลน่ะ เป็นแค่คนคุยเฉยๆ
หรือนายกะจะเปิดตัวแบบเบาๆ
เห็นไหม ฉันฟังเวลานายพูด
เราสนุกกัน แมริซอลเป็นคนที่ดีมาก
เธอไปได้ดีมากๆ ที่ไมแอมี
แต่พ่อเธอป่วย เธอเลยกลับบ้านมาอยู่กับเขา
นับถือเลย
อะไรจะสำคัญไปกว่าการได้อยู่กับครอบครัวล่ะ
เรื่องนี้ไม่เถียง
นี่ ใกล้หมดเวลาปรึกษาแล้ว
นายจะนั่งพูดอวยต่อไป หรือนายมีปัญหาอะไร
เธอไม่เปลี่ยนไปสักนิด
บ้าๆ หน่อย สนุกสนาน ชอบทำทุกอย่าง
ผมก็เคยเป็นแบบนั้น
แต่จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเธอรู้ว่าผมไม่ใช่คนแบบนั้นแล้ว
สรุปคือนายมีปัญหาเรื่องอนาคตในจินตนาการ ที่นายคิดเองเออเองสินะ
โทษที ทำให้ฉันสนใจไม่ได้
ทำไมเราไม่โฟกัสว่ามันเจ๋งแค่ไหน ที่ตอนนี้สภาพจิตใจนายดีแล้ว
จนถึงขั้นพูดเรื่องปัญหาผู้หญิงได้
ครับ เยี่ยมทีเดียวเลยเนอะ
ไม่เอาน่า มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
คุณก็รู้ว่าฉันไม่ชอบเวลาคุณทำเป็นเศร้า
ผมช่วยคุณนะ แก๊บ แต่คุณหลอกผม
แบบนั้นมันใจร้ายนะ
โอเค คุณเป็นเพื่อนกับลูอิส โดยไม่ถามว่าฉันรู้สึกยังไง
จะขุดเรื่องนี้มาคุยตอนนี้เนี่ยนะ
ใช่ ฉันรู้สึกว่าต้องคุยตอนนี้
ถ้าอยากกินพิซซ่าก็สั่งพิซซ่า
และใช่ ผมทำแน่
ผมจะโทรแจ้งเอฟบีไอให้คุณ
ผมต้องวางแล้ว
รอรับสายจากเดเรคด้วย
เขาเมาเหมือนหมาเลย
แก๊บ ผมรู้
บางทีผมก็หยุดไม่ได้ ผมขอโทษ
แต่ผมพยายามช่วยคุณจริงๆ
ให้ตายสิวะ!
ฉันไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย ฉันแค่ไม่รับคำแนะนำเกี่ยวกับคนไข้ของฉัน
ข้อความล่าสุดที่ผมได้จากคุณเขียนว่า
"คุณให้คำแนะนำเกี่ยวกับคนไข้ของฉันได้ไหม"
บ้าเอ๊ย พอล ฉันเกือบรอดแล้วเชียว
- โกหกผมทำไม - ไม่ได้โกหก
- คุณมีปัญหาอะไรกับผม - ทำไมคุณชอบมองลบจัง
- ทุกคน - นี่ พอล ดร.ไซคส์ส่งผมมา
ขอโทษที่ผมมาขัดจังหวะสิ่งที่ดูเหมือนเป็น
การบำบัดกลุ่มสำหรับคนที่โกรธกันเพราะตัวสูง
พวกเขาเป็นหมอ
ยิ่งมั่นใจเข้าไปใหญ่
- ดีใจที่ได้เจอนะ - เช่นกัน
ผมเข้าใจที่คุณเสียศรัทธาในตัวผม
เป็นผมก็รู้สึกเหมือนกัน
แต่ผมพยายามใช้ชีวิตต่อ
ผมหวังจริงๆ ว่าคุณจะหาทางไว้ใจผมได้อีก
ยอมรับเถอะ คุณไม่ไว้ใจผมเลยตั้งแต่เทียตาย
ไม่ใช่ตั้งแต่เทียตาย
สามเดือนหลังจากนั้น ตอนที่คนไข้ของฉันไม่มาตามนัด
และฉันเห็นคุณสองคนเมาอยู่ที่ลานจอดรถต่างหาก
- จำได้ไหม - จำได้สิ
จำไม่ได้หรอก
โทษทีถ้าฉันใช้เวลานานไป กว่าจะยอม "ขึ้นหลังจิมมี่" อีกครั้ง
เทียเป็นเหมือนพี่สาวฉัน
นี่พวก คุณให้พวกขายบริการมาอยู่ในบ้านเธอ
คุณนอนกับเพื่อนซี้สุดฮอตของเธอ
ก็คุณนั่นแหละ
แก๊บบี้ คุณใช้ตัวเองเป็นตัวอย่างไม่ได้
เป็นตัวอย่างที่ดีเลยละ
ผมเข้าใจ
จริงๆ นะ ผมเข้าใจ
ไม่ว่าคุณทำอะไรกับมายา มันไม่ได้ผล
ต้องมีการเปลี่ยนแปลง
อย่าเลิกช่วยเธอเพราะผมทำตัวไม่เหมาะสมเลย
สรุปคือผมเป็นภาพหลอน
แต่ผมแค่กำลังกินเค้ก และไม่ได้ทำอะไรเท่ๆ เหรอ
เป็นเค้กที่น่ากินด้วยละ
ว่าแต่มีอะไร
ผมเป็นคนค่อนข้างมองโลกแง่บวก
แต่รู้สึกหมดพลังงานประมาณปีละครั้ง
และเรื่องแบบนี้มันยากฉิบ
และมัน… และมันไม่แฟร์เลย
แถมยังน่าเบื่อด้วย
ในหนึ่งปี คนคนนึงจะซ้อมออกเสียงได้สักกี่ครั้ง
อือ ผมก็เกลียดเหมือนกัน
แต่ถึงจุดนึง
ผมมองหาใครสักคนที่ช่วยให้ผมสู้ต่อ
และปีนี้คือคุณ
โชคดีจัง
- แต่ผมไม่ทำหรอก - โอเค ไม่เป็นไร
พอมีโอกาสบ้างไหม
ชะตาของคุณขึ้นอยู่กับตัวคุณเอง แต่ผมช่วยคุณหาทางได้
ด้วยสิ่งที่ผมเรียกว่า "เดอะฟิลด์"
หลับตาสิ
ลองนึกภาพมัน
ว่าเป็นกลุ่มเมฆลึกลับของสติปัญญาและพลังงาน
ฟังดูงี่เง่าแฮะ
ไม่งี่เง่าซะหน่อย
- งี่เง่านิดนึง - ก็ได้ งี่เง่านิดนึงก็ได้
หลับตา
ผมอยากให้คุณเดินเข้าไปในพลังงานอบอุ่น
ปล่อยให้มันอาบตัวคุณ
และพูดว่า "ผมอยากได้คำตอบที่ผมรู้ว่าคุณมี"
จากนั้นก็อยู่นิ่งๆ และรับฟัง
ผมทำอยู่ คุณทำด้วยรึเปล่า
โอเค ทำก็ได้
ต้องมาอยู่แล้วค่ะ
หนูอยากใช้เวลากับพ่อให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
อยากชิลๆ ตอนเช้าทุกวันด้วยกันไปตลอดชีวิตไหม
อยากอยู่แล้ว
มันอาจดีกว่าถ้าคุณโฟกัสว่า คุณรู้สึกขอบคุณมากแค่ไหน
ที่ได้อยู่ทำงานนี้มาตั้งนาน
อะไรจะสำคัญไปกว่าการได้อยู่กับครอบครัวล่ะ
โอเค เสร็จแล้ว
ผมเห็นแค่วันอาทิตย์ที่แล้ว
ผมรู้สึกแย่มากและลุกจากเตียงไม่ไหว
และเมียผม ลูกสาวผม และตัวผมเอง
กินไอติมเชอร์รีการ์เซียกันบนเตียง
เธอป้อนผมด้วย
อือ ชีวิตนี้มีอะไร ที่แย่กว่าการมีสาวสวยมาป้อนไอติม
ไม่แน่นะตอนผมกลับบ้าน ผมจะแวะซื้อสักสองถัง
ตอบได้ดี
ขอบคุณนะ
ไว้เจอกันปีหน้า
รอดูกัน
ตอบได้ดี
สวรรค์เหม็นฉิบเป๋ง
ขอย้ำนะ คุณยังไม่ตาย
เราอยู่ที่โรงพยาบาล
ทุกคนบอกเขาทีว่าเขายังไม่ตาย
- พ่อยังไม่ตาย - คุณยังอยู่ค่ะ
- หยุดเลย - โทษที
ว้าว คนเยอะอย่างกับกองถ่าย
- เรื่องนี้สนุกนะ - ครับ
จำลุงเจสซี่ได้ไหม หน้าเหมือนเอลวิสเลย
- อือ - ครับ ผมจำได้ ใช่ ทุกคนจำได้
บอกเรามาตรงๆ ได้เลยครับหมอ
- เขาจะมีวันสร่างไหมครับ - เดี๋ยวเขาก็หาย
ผลเลือดของเขาชี้ว่า มีความผิดปกติที่หัวใจนิดหน่อย
ทำอะไรหน่อยสิ
ฮ่า ไอ้นั่นยังใช้ได้อยู่
แต่นั่นอาจเป็นเพราะสารทีเอชซี 650 มิลลิกรัม ที่เขากินเข้าไป
อือ
คุณกินหมดถุงเลยเหรอ
เก่งมากเพื่อน
เราต้องให้เขากลับมาตรวจหัวใจต่อ
แต่ระหว่างนี้ คุณพาเขากลับบ้านได้ทันทีที่เขาเดินไหว
- ขอบคุณค่ะ - ครับ
พวกเขาจับคนที่ขโมยจู๋หมอนั่นไปได้รึยัง
- จู๋ใคร - คุณยังไม่ตาย
ทุกคนรักคุณนะ
แก๊บบี้โทรมา คอนเนอร์โทรมา
ขนาดพอลยังโทรมาเลย
อ๊ะ เวร ฉันต้องโทรหาแมทธิว
- ช่างมันเถอะค่ะ - อะไรเหรอ
เขารู้เรื่องแล้ว
หนูบอกเขาเอง ขอโทษค่ะ
เยี่ยม ขอบใจนะ
- ขอบใจที่ส่งข่าวให้เขา - ค่ะ
(คืนแข่งตอบคำถาม)
โว้ว ไง มายา อะไรเนี่ย
- แก๊บบี้ - ใช่ บังเอิญจัง
จริงๆ ไม่บังเอิญหรอก
คุณบอกว่าจะมาที่บาร์ไซเดอร์ในโอลด์ทาวน์
ฉันเลยลองหาดู และเห็นว่ามีอยู่ร้านเดียว
ฉันได้ยินมาว่าที่นี่ชอบมีคนทำลับๆ ล่อๆ
ฉันแค่อยากแน่ใจว่าคุณไม่เป็นไร
ถ้าคุณอยากอยู่ต่อ คุณต้องมาร่วมทีมตอบคำถามกับฉัน
คืนนี้ฉันมาคนเดียว
ได้สิ หัวข้อคืออะไร
- ลอร์ดออฟเดอะริงส์ - เอาละสิ
เดี๋ยวที่นี่ได้นองเลือดแน่ๆ จ้ะสาว
- จริงเหรอ - ใช่
- แซมไวส์จะใช้ท่าของฮอบบิทตบให้คว่ำเลย - โอเค แปลว่าคุณคุ้นเคยดี
คุณยังไม่รู้จักฉันดี
ขอไอ้นี่ให้เธอแก้วนึงได้ไหมคะ
ไม่อยากเชื่อว่าคุณรู้จักชื่อดาบ
ที่ถูกตีขึ้นมาใหม่จากเศษดาบนาร์ซิล
- เพื่อมอบให้อารากอร์นใช้ - ล้อเล่นรึเปล่า
ตอนเด็กๆ ฉันตั้งชื่อแมวว่าอันดูริล
ฉันตื่นเต้นจัง
- ฉันชอบเอาชนะพวกเนิร์ด… - ให้ตายสิ
- ให้หน้าหงาย เจ๋งวุ้ย - อือ ฉันดูออก
รู้อะไรไหม ฉันดีใจนะที่คุณมา
ฉันก็เหมือนกัน
ปกติฉันไม่ทำอะไรแบบนี้คนเดียว
- โอเค - ฉันมักจะมาเล่น
กับเพื่อนสนิทสามคน
เบ็กก้าได้งานเจ๋งๆ ที่แอตแลนตา และย้ายไปอยู่นู่น
เคทแต่งงานและย้ายไปอยู่ที่อื่น
ส่วนอีไลไปเข้าลัทธิที่ไม่อนุญาตให้เขาใช้โทรศัพท์
โธ่ ไม่นะ อีไล
บางทีฉันรู้สึกเหมือนว่า จักรวาลอยากเหวี่ยงฉันออกมาให้อยู่คนเดียว
ฉันแม่งโคตรเหงาเลย
แทนที่จะรอข้ามไปสัปดาห์หน้า เรามาเจอกันพรุ่งนี้และคุยกันก็ได้
เอาสิ
แต่คืนนี้เราฉลองกัน เพราะเราคือนักรบบนหลังม้าแห่งโรฮัน
แชมป์แข่งตอบคำถามในบาร์
สมน้ำหน้า ไอ้พวกอ่อน
- ไว้เจอกันนะ - เจอกัน
เดเรคยังกังวลเรื่องหุ่นลองเสื้อผ้าอยู่มากๆ
แต่เขาค่อยๆ กลับมามีสติแล้ว
- สนุกดีนะว่าไหม - ใช่ รู้สึกได้เผือกดีจัง
ใช่ไหมล่ะ ฉันอยากติดอันนึงในบ้านของแก๊บบี้
นั่นสิ คงสนุกแน่ถ้าดร.สองแวะมา
ใช่
ตอนนี้ชาร์ลีคิดว่าคุณอยู่ไหน
ในห้องนอนเรา หลับอยู่
ผมแอบออกมาทางหน้าต่าง
- อือ ฉันก็เคยทำ - ครับ
การสานสัมพันธ์ในครอบครัวเป็นไงบ้าง
จริงๆ ก็ดีนะ
ไม่เคยคิดเลยว่าผมจะใช้เวลา ทุกวินาทีอยู่กับใครสักคนนอกจากตัวเองได้
แต่ผมรักแกมาก
แกน่ารัก แกเอาแต่ใจ แกแหกปากโวยวายเพื่อให้ได้สิ่งที่อยากได้
ลูกผมคือโซลเมทของผมเลย
ผมไม่อยากพูดแบบนี้เลย แต่ขอบคุณนะ
คุณสอนอะไรเราเยอะ
คุณขอบคุณผิดคนแล้ว เพื่อนยาก
ฉันทำเป็นเก่งในฐานะแม่
แต่ฉันเลี้ยงลูกชายที่ไม่โตเป็นผู้ใหญ่เลยสักคน
เราพยายามเป็นพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ
และไม่ว่าเราจะทำอะไร เราก็ล้มเหลวได้อยู่ดี
รู้สึกได้ปลดปล่อยแบบแปลกๆ
ที่ผมได้ยินคือความผิดพลาดของผมไม่สำคัญ
ถือว่าเยี่ยม เพราะผมค่อนข้างแน่ใจ ว่าแกกินแอร์พอดผมไปข้างนึง
ไม่ช้าก็เร็วคุณจะได้รู้เอง
นี่ ฟังนะ ผมเจอลูกคุณทุกคนแล้ว
- ผมไม่มีวันจำได้ว่าคนไหนเป็นคนไหน - อือ
แต่ทุกคนจิตใจดีกันหมด
ไม่ใช่แมทธิวแล้วหนึ่ง
พ่อเขาเข้าโรงพยาบาลเพราะยาเสพติดของเขา
เขารู้เรื่องแล้วแต่ไม่สนใจจะมาเยี่ยมเลย
ฉันเลี้ยงคนเฮงซวยขึ้นมา เขาทำให้ฉันอับอายมาก
ผมเอามันฝรั่งทอดของโปรดของพ่อมาให้
แม่ไม่ได้หมายความแบบนั้นเลย
อย่าไปนะ มาคุยกันก่อน แมท…
- เวรเอ๊ย - นั่นแมทธิวเหรอ
ฉันไม่…
พอล
- พอล! - ว่าไง
นี่ ผมไม่…
ผมไม่ได้กลัวหรอกว่าคุณจะจากไปแล้ว
เรื่องปกติแหละที่เห็นคนนั่งอยู่ในความมืด
ไม่ขยับตัวด้วย
นี่ กลับมาทำงานวันแรกเป็นไงบ้าง
เยี่ยมจริงๆ
ฉันว่าถึงเวลาที่ฉันต้องหยุดเป็นนักบำบัดแล้ว
จริงเหรอ พอล
- ผมไม่โดนหลอกเป็นครั้งที่สองหรอก - ไม่ ฉันพูดจริง
พอได้หยุดงานแล้วกลับมาทำต่อถึงได้รู้
แต่ว่า…
มันถึงเวลาแล้ว จิมมี่
ผมควรเป็นฝ่ายบอกคุณว่าถึงเวลาแล้ว
ถ้าอยากทำก็ทำสิ
- ถึงเวลาที่คุณต้องวางมือแล้ว พอล - โอเค
ไม่ใช่แบบที่ผมคิดไว้ในหัวเลย รู้ไหม
อือ
มานี่สิ
เถอะน่า พอล ผมอยากกอด
ไม่คิดไม่ฝันเลย
ผมจะคิดถึงคุณนะ
คุณมีความหมายกับผมมาก
ผมมีเรื่องนึงที่อยากบอกคุณมานานแล้ว
- ผมจะพูดตอนนี้แหละ - โอย ให้ตายสิ จิมมี่ ขอละ
ฉันไม่ได้จะไปตอนนี้
ฉันต้องแจ้งคนไข้ ต้องส่งต่อคนไข้ก่อน
ใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะหยุดทำงานนี้ได้จริง
นายมีโอกาสบอกลาแค่ครั้งเดียว และมันไม่ใช่วันนี้
ไปเร็ว ฉันอยากกินพิซซ่าระหว่างทางกลับบ้าน
ไปกันเถอะ
ไปเร็ว!
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี