‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎บนโลกนี้ พวกมันใกล้เคียงกับมนุษย์ต่างดาวที่สุด
‎ไม่น่าแปลกใจเลยที่สัตว์ตระกูลเซฟาโลพอด ‎จะกระตุ้นจินตนาการของเราให้เตลิด
‎รูปลักษณ์ที่เหมือนกับมนุษย์ต่างดาว…
‎มาพร้อมกับความเฉลียวฉลาดอันน่าทึ่ง
‎การพึ่งพาตัวเอง
‎และการช่างประดิษฐ์คิดค้น
‎และยังคงมีอะไรให้เรียนรู้อีกมาก
‎เกี่ยวกับตำนานแห่งห้วงสมุทรลึก ‎ที่น้อยคนจะเคยเห็นเหล่านี้
‎เหล่าสรรพสัตว์ที่น่าพิศวงยิ่งกว่านิยาย
‎(เกาะแวนคูเวอร์ ‎แคนาดา)
‎น้ำที่อุดมไปด้วยสารอาหารทำให้ที่นี่ ‎เป็นหนึ่งในทะเลที่ให้ผลผลิตมากที่สุดในโลก
‎ที่ที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเริ่มต้นใหม่ของชีวิต
‎(ความลึก 25 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 5 องศาเซลเซียส)
‎ซ่อนอยู่ภายใต้เกลียวคลื่น‎…
‎ในโลกที่ลึกลับ…
‎คือไข่อันล้ำค่ากว่า 100,000 ฟอง
‎แต่ละฟองเล็กยิ่งกว่าเมล็ดข้าว
‎เป็นเวลาหกเดือนแล้ว ‎ที่พวกมันถูกดูแลเป็นอย่างดี
‎โดยแม่ของพวกมัน
‎หมึกยักษ์แปซิฟิก
‎ร่างกายของเธอ
‎ป้อมปราการของพวกเขา
‎เธอคอยทำให้น้ำเคลื่อนไหวอยู่ตลอด
‎เพื่อป้องกันไม่ให้สาหร่าย ‎มาปกคลุมลูกน้อยของเธอ
‎ภายในไข่แต่ละฟอง
‎คือรูปจำลองตัวจิ๋วของสิ่งมีชีวิตที่ไม่น่าจะมีอยู่จริง
‎แปดแขน‎…
‎สามหัวใจ
‎และเลือดสีฟ้า
‎ในที่สุดพวกมันก็จะเติบโต ‎จนหนักกว่าเดิม 250,000 เท่า…
‎และเป็นหนึ่งในนักล่าที่เจ้าเล่ห์ที่สุด ‎แห่งห้วงมหาสมุทร
‎แต่มีแค่ไม่กี่ตัวที่จะไปได้ไกลขนาดนั้น
‎ได้เวลาสละความปลอดภัย ‎ของห้องเลี้ยงเด็กแล้วสิ
‎ทันทีที่แม่หายใจออกอีกครั้ง เป็นครั้งสุดท้าย…
‎หนูน้อยตัวนี้ก็จะถูกส่งออกไป ‎ในกระแสน้ำของมหาสมุทร
‎เธอจะไม่ได้เจอแม่ของเธออีก
‎โดดเดี่ยวโดยสิ้นเชิง
‎ขึ้นอยู่กับความเมตตาของทะเล
‎ถ้าเธอรอด
‎เธอก็จะได้เป็นหนึ่ง
‎ในตระกูลสัตว์ที่น่าทึ่งที่สุดบนโลกนี้
‎พบได้ในทุกมหาสมุทร…
‎พวกมันมีกันมากกว่า 800 สายพันธุ์ ‎อันประกอบไปด้วยหมึกยักษ์…
‎หมึกกล้วย
‎และหมึกกระดอง
‎พวกมันคือเซฟาโลพอด…
‎ซึ่งแปลแบบตรงตัวว่า "หัวเท้า"
‎ทั้งนี้เป็นเพราะกายวิภาคที่พิลึกพิลั่นของพวกมัน
‎มีแขนขางอกออกมาจากหน้า
‎แต่เซฟาโลพอดยุคแรกๆ กลับมีหน้าตาแบบนี้
‎หอยวงเปลือกมุก
‎มันมีหน้าตาที่คล้ายกับญาติในตระกูลมอลลัสก์
‎หอยทาก
‎รูปลักษณ์ของมันคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ‎เป็นเวลากว่า 500 ล้านปี
‎ในขณะที่สัตว์อื่นๆ ได้วิวัฒนาการ ‎ไปในหลากหลายทิศทางที่ล้วนแต่น่าอัศจรรย์
‎เปลือกของพวกมันหายไป
‎ส่งผลให้พวกมันมีความยืดหยุ่นมากขึ้น ‎คล่องแคล่วมากขึ้น…
‎และช่วยให้พวกมันสำรวจพื้นที่ ‎ที่ไม่สามารถไปได้มาก่อน
‎รูปทรงที่ลื่นไหลของพวกมัน
‎ช่วยให้พวกมันสามารถมีชีวิตอยู่รอด ‎จากแรงกดดันที่ความลึกได้
‎แต่พอไม่มีเปลือกไว้ปกป้องร่างกาย
‎เซฟาโลพอดจึงกลายเป็นเป้านิ่ม
‎พวกมันจึงต้องคิดค้นทักษะอันหลากหลาย ‎ที่เกือบจะเหนือธรรมชาติ
‎ที่จะช่วยให้พวกมันปลอดภัย…
‎จำเป็นมากในท้องทะเลที่เต็มไปด้วยนักล่า
‎(คาบสมุทรเคป ‎แอฟริกาใต้)
‎(ความลึก 5 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 15 องศาเซลเซียส)
‎มหาสมุทรก็อาจเป็นที่ที่น่ากลัวได้…
‎ถ้าตัวคุณมีขนาดเท่ากล่องไม้ขีด
‎ดังนั้นการเก็บเนื้อเก็บตัวจะเป็นประโยชน์กว่า
‎แต่หมึกกระดองตัวเล็กๆ ‎ก็ไม่สามารถหลบซ่อนได้ตลอดไป
‎การเผาผลาญที่สูง ‎หมายความว่าเขาจะหิวอยู่ตลอดเวลา
‎อาหารโปรดของเขาอาศัยอยู่ในน้ำตื้น‎…
‎ห่างไปแค่ 20 เมตร
‎แต่เมื่อคุณตัวเล็กขนาดนี้ ‎มันคือการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่…
‎ที่เต็มไปด้วยอันตราย
‎เขาก็ว่ายน้ำเก่งนะ…
‎แต่ปลาเร็วกว่า
‎ด้วยสายตาที่คมชัด
‎แต่การทำตัวกลมกลืน ‎เป็นหนึ่งในทักษะพิเศษของเซฟาโลพอด
‎เจ้าหมึกกระดองเจ้าเล่ห์
‎ยกระดับการปลอมตัวของเขาขึ้นไปอีกขั้น
‎กล้ามเนื้อพิเศษในผิวหนังของเขา
‎จะผลิตสิ่งที่ดูเหมือนหนาม ‎ที่เรียกกันว่าทูเบอร์เคิลส์
‎ทำให้เขาดูเหมือนสาหร่าย
‎ดูเหมือนจะได้ผลนะ
‎นี่ไม่ใช่ชุดเดียวในคอลเลกชันของเขา
‎ในเวลาแค่เสี้ยววินาที ‎เขาจะเปลี่ยนเป็นลุคไหนก็ได้
‎หอยทาก‎…
‎ปะการัง…
‎หรือหิน
‎ความสามารถในการเปลี่ยนสีของเซฟาโลพอด
‎เป็นผลพวงของโครมาโทฟอร์สของพวกมัน
‎เซลล์ที่มีรูปทรงเหมือนจุดภาพนับล้าน ‎ที่เต็มไปด้วยเม็ดสี
‎ซึ่งขยายและหดได้เหมือนกับลูกโป่ง‎…
‎ทำให้เกิดการเปลี่ยนสีอย่างรวดเร็ว
‎เหมาะเจาะสำหรับการกลืนไปกับฉากหลัง ‎ภายในเวลาแค่เสี้ยววินาที
‎กิ้งก่ายังต้องยอมให้เซฟาโลพอด
‎ด้วยฝีมือการอำพรางตัวที่ซับซ้อนที่สุด ‎ในบรรดาสัตว์ทุกชนิด
‎ปกติแล้วการปลอมตัวแบบนี้ก็เพียงพอ ‎ที่จะทำให้เจ้าหมึกกระดองแอฟริกาใต้ปลอดภัย
‎แต่เมื่อทุกอย่างล้มเหลว‎…
‎ม่านควัน
‎ก้อนหมึกที่เต็มไปด้วยเมือก
‎เลียนแบบรูปร่างและขนาดของเขา
‎เมื่อเป้าหลอกถูกปล่อยออกมา เขาก็หนีไปได้
‎ต่างจากปลาหมึกยักษ์
‎หมึกกระดองมีเปลือกภายใน
‎ทุ่นช่วยในการลอยตัวที่มีติดตัวมา
‎ทำให้พวกมันเป็นนักว่ายน้ำที่เหนือชั้นกว่า
‎ถึงอย่างนั้น หลังจากการเดินทางอันยาวนาน
‎ความอยากอาหารของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
‎การเปลี่ยนรูปร่าง…
‎การพ่นหมึก…
‎แม้แต่แขนขาที่งอกขึ้นมาใหม่ได้…
‎พลังพิเศษของเซฟาโลพอด ‎ช่วยให้พวกมันมีชีวิตรอดในน่านน้ำอันตราย
‎กลับมาที่แคนาดา เรื่องราวของความสำเร็จ
‎ที่เกิดขึ้นท่ามกลางอุปสรรคอันท่วมท้น
‎หมึกยักษ์แปซิฟิก ตอนนี้อายุหนึ่งขวบแล้ว…
‎และตัวใหญ่กว่าเดิมถึง 2,000 เท่า
‎แต่เธอยังโตได้อีกเยอะ
‎มีแค่หนึ่งในสามหมื่นเท่านั้นที่จะรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่
‎และเพื่อช่วยให้เธอไปถึงจุดนั้น
‎เธอจำเป็นจะต้องพึ่งพาสายตา ‎ที่ไม่ธรรมดาของเธอ
‎ตาของปลาหมึกยักษ์แต่ละข้าง
‎สามารถมองเห็นภาพ ‎ได้กว้างกว่าสองตาของมนุษย์รวมกัน
‎และเมื่อเธอใช้ตาทั้งสองข้าง…
‎ไม่มีอะไรรอดไปจากเธอได้
‎เพราะไม่ถูกจำกัดด้วยกระโหลกแข็งๆ
‎ดวงตาของเธอจึงเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ
‎เพื่อที่เธอจะได้มองไปข้างหน้า ‎และข้างหลังได้ในเวลาเดียวกัน
‎นำมาสู่การมองเห็นเกือบรอบทิศทาง
‎ที่ช่วยให้เธอสามารถสแกนหาอาหาร‎…
‎และคอยระวังอันตรายไปด้วยได้
‎เช่นเดียวกับหมึกยักษ์ทั่วไป ‎ตัวของเธอเกือบจะเป็นโปรตีนล้วนๆ
‎ใครๆ ก็เลยอยากจะลิ้มลอง
‎ตอนนี้ตัวเธอโตพอ ‎ที่จะรอดจากการโจมตีของปลาหินได้แล้ว
‎แต่ยังมีนักล่าตัวโตกว่าที่คอยหาอาหารอยู่เสมอ
‎เธอต้องระวังตัว
‎การที่ไม่มีพ่อแม่คอยปกป้อง
‎ปลาหมึกยักษ์วัยใสจึงต้องรักษาสมดุลระหว่าง ‎ความอยากรู้อยากเห็นและการระแวดระวัง
‎และในมหาสมุทรที่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ‎พวกมันจำเป็นจะต้องเรียนรู้ให้เร็ว
‎(เฟอร์นันโด เดอ โนรอนฮา ‎บราซิล)
‎เมื่อน้ำลง
‎นักล่าก็เข้าประชิด
‎มองหาเหยื่อที่ติดอยู่ ‎เนื่องจากระดับน้ำทะเลที่ลดลง
‎(ความลึก 0-1 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 26-45 องศาเซลเซียส)
‎ติดอยู่ในแอ่งน้ำระหว่างหิน…
‎คือเจ้าหมึกยักษ์แนวปะการังบราซิล ‎อายุเก้าเดือน
‎ถูกตัดขาดจากมหาสมุทรที่กำลังลดระดับ
‎เธอจะรอดอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน
‎แต่หมึกยักษ์เจ้าปัญญาตัวนี้ยังไม่พร้อมที่จะยอมแพ้
‎ถัดไปด้านบน
‎นี่คือช่วงเวลา
‎ที่กองทัพปูหินแดงเฝ้ารอคอย
‎ช่วงน้ำลงเป็นโอกาสของพวกมัน ‎ที่จะหาอาหารตามซอกหินที่เปลือยเปล่า
‎ทีแรกพวกมันก็ดูเหมือนจะพยายาม ‎ที่จะไม่ยอมให้ตัวเปียก
‎กระโดดได้ไกลกว่าความยาวของพวกมัน ‎ถึง 10 เท่าจากหินก้อนหนึ่งไปอีกก้อนหนึ่ง
‎แต่ถ้าช่องว่างใหญ่เกินไป ‎พวกมันก็จำเป็นต้องลุยน้ำ
‎นี่ไม่ใช่การโจมตีที่โชคช่วย ‎มันเป็นการซุ่มโจมตีที่วางแผนมาอย่างดี
‎หมึกยักษ์สาวน้อยได้เรียนรู้ ‎ถึงเส้นทางปกติของพวกปู
‎ความสามารถในการวางกลยุทธ์ ‎อันน่าทึ่งของเธอ…
‎ที่มีสมองที่ไม่เหมือนใครคอยสั่งการ
‎กระจายอยู่ทั่วร่างของเธอ
‎เซลล์ประสาทสองในสามของมัน ‎อยู่ในแขนขาของเธอ
‎เธอเรียนรู้ด้วยตัวเองว่าเมื่อไหร่ควรจะถอย
‎เมื่อไหร่ควรจะบุก
‎เธอทำให้มันเป็นอัมพาตโดยการฉีดน้ำลายที่มีพิษ ‎จากจะงอยปากที่ถูกซ่อนไว้
‎จากนั้นก็รอให้เอนไซม์ที่ช่วยในการย่อยของเธอ ‎ทำให้เนื้อตัวภายในของมันกลายเป็นของเหลว
‎ปูปั่นที่เต็มไปด้วยคุณค่าทางอาหาร
‎แต่เพื่อการเจริญเติบโต ‎เธอต้องกินถึงวันละห้ามื้อ
‎และเธอก็กำลังแข่งกับเวลา
‎แดดตอนเที่ยง ‎กำลังทำให้แอ่งน้ำของเธอเล็กลง…
‎เสี่ยงต่อการที่เธอจะขาดน้ำ
‎และเนื่องจากเธอหายใจผ่านทางเหงือกที่ชุ่มชื่น
‎เธอจะหายใจไม่ได้ถ้าไม่มีน้ำ
‎อีกหลายชั่วโมงกว่าน้ำจะขึ้นอีกครั้ง‎…
‎แต่เธอก็คิดทางออกที่ฉลาดเฉลียวขึ้นมาได้
‎ในโพรงหลังศีรษะของเธอ ‎น้ำจะถูกกักเก็บไว้เพื่อช่วยให้เธอหายใจ
‎มากพอที่จะต่อเวลาได้ไม่กี่นาที
‎เวลาแห่งการหายใจที่เธอจำเป็นต้องใช้ ‎เพื่อที่จะทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด
‎เธอกลายเป็นสัตว์เดินดิน
‎เธอต้องรีบไปก่อนที่ตัวเธอจะแห้ง
‎ร่างกายที่ลื่นไหลของเธอไม่ได้ไร้น้ำหนักอีกต่อไป
‎อวัยวะภายในของเธอ ‎ก็กำลังเสี่ยงต่อการล้มเหลว
‎การเปลี่ยนแอ่งน้ำ ‎เป็นกลยุทธ์ที่เต็มไปด้วยความเสี่ยง
‎แต่ด้วยไหวพริบปฏิภาณและการวางแผน ‎เธอจะไม่พลาด
‎ยิ่งท้าทายมากขึ้นเท่าไหร่ ‎เซฟาโลพอดก็จะสร้างสรรค์มากขึ้นเท่านั้น
‎ทรายล้วนๆ ไร้ซึ่งที่ซ่อน
‎(เลมเบห์ ‎อินโดเนเซีย)
‎(ความลึก 5 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 28 องศาเซลเซียส)
‎ปลาปักเป้านักล่า
‎เพื่อจะมีชีวิตรอดที่นี่
‎เหล่าปลาหมึกยักษ์ได้พัฒนากลยุทธ์ ‎ที่ประหลาดที่สุดในโลก
‎หมึกสายมหัศจรรย์ทำให้นักล่าต้องงงงวย ‎ด้วยการทำตัวพิลึกสุดโต่ง
‎หมึกสายวงน้ำเงินส่งสัญญาณพิษร้ายแรง
‎พวกอื่นๆ ยิ่งสร้างสรรค์มากกว่านี้อีก
‎ดูเหมือนว่าเจ้าหมึกมะพร้าวจะนึกเสียดาย ‎ที่ทิ้งเปลือกไป
‎เมื่อหลายล้านปีก่อน
‎ถ้าพูดถึงการเปลี่ยนชุดเกราะแล้ว
‎การหาชุดที่พอดีตัวเป็นสิ่งที่สำคัญ
‎การปกป้องที่สมบูรณ์แบบจากปลาปักเป้า
‎ทันทีที่ประกอบเสร็จ
‎พวกมันก็จะขนเอาบ้านเคลื่อนที่พวกนี้ไปด้วยทุกที่
‎ไม่เลวเลยสำหรับมอลลัสก์
‎เหล่าหมึกยักษ์
‎หนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่มีสมองอันเฉียบแหลม ‎ที่สุดในมหาสมุทร
‎และสัตว์ไร้กระดูกสันหลัง ‎ที่สามารถใช้อุปกรณ์ได้ยอดเยี่ยมที่สุด
‎มีคนคาดว่าพวกมันอาจจะฝันได้ด้วยซ้ำ
‎เมื่อความเฉลียวฉลาด ‎ถูกผนึกเข้ากับขนาดตัวที่ไม่เล็ก
‎ความน่าทึ่งก็เกิดขึ้น
‎(เกาะแวนคูเวอร์ ‎แคนาดา)
‎(ความลึก 25 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 5 องศาเซลเซียส)
‎ร่องรอยของการทำลายล้าง
‎นำไปสู่เจ้าคราเคน
‎ผู้ที่กำลังอยู่ในจุดสูงสุดของชีวิต
‎ในฐานะหนึ่งในสัตว์ที่โตเร็วที่สุดในโลก
‎เธอต้องการพลังงานถึง 20,000 แคลอรี่ต่อวัน
‎ต้องใช้เวลาในการล่าเหยื่อเยอะเลย
‎ตอนนี้ที่เธอหนักพอๆ กับคนหนึ่งคน
‎หมึกยักษ์แปซิฟิกอายุสามขวบตัวนี้
‎คือปรากฏการณ์แห่งสรีรวิทยา
‎เลือดของเธอมีสีน้ำเงินข้น
‎และถูกสูบฉีดไปทั่วร่างกายโดยหัวใจสามดวง
‎การว่ายน้ำนี่เหนื่อยไม่ใช่เล่นเลย
‎เก็บแรงไว้แล้วเดินเอาดีกว่า
‎แขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อทั้งแปดข้าง ‎แผ่กว้างห้าเมตร
‎มีพลังมากพอที่จะฉีกเนื้อมนุษย์ได้ด้วยซ้ำ
‎แขนของเธอมองเห็นผ่านการสัมผัส
‎ปุ่มดูด 2,000 ปุ่มคอยคลำทาง
‎เดินไปชิมไปเรื่อยๆ
‎อาหารทุกมื้อช่วยให้เธอเข้าใกล้เป้าหมายสูงสุด ‎เข้าไปอีกก้าว
‎การส่งต่อยีนของเธอให้รุ่นต่อไป
‎การเพิ่มน้ำหนักตัวก่อนการผสมพันธุ์
‎เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะมั่นใจได้ว่า ‎การแพร่พันธุ์ของเธอจะประสบความสำเร็จ
‎เธอจึงทำความสะอาดอาวุธของเธอ ‎เพื่อเพิ่มประสาทการรับรส
‎การรับสัมผัส
‎และการยึดเกาะ
‎ใช้เวลาขัดไม่นาน…
‎เธอก็กลับมาล่าเหยื่อต่อ
‎สำหรับสัตว์ส่วนใหญ่แล้ว
‎นี่เป็นกับดัก
‎แต่เธอฉลาดกว่านั้น
‎และในที่โล่งแบบนี้
‎ยิ่งจับง่ายขึ้นไปใหญ่
‎นี่เป็นออกล่าครั้งสุดท้ายของเธอ
‎บทสุดท้ายของเธอในฐานะนักฆ่าผู้โดดเดี่ยว
‎เซฟาโลพอดส่วนใหญ่ ‎จะมีโอกาสผสมพันธุ์แค่ครั้งเดียว
‎พวกมันจึงต้องเตรียมพร้อม ‎ที่จะทำทุกวิถีทาง
‎(วายยะล่า ‎ออสเตรเลียใต้)
‎ทุกฤดูหนาว อ่าวที่เงียบสงบนี้ ‎จะกลายเป็นเมืองเซฟาโลพอดที่พลุกพล่าน
‎(ความลึก 5 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 12 องศาเซลเซียส)
‎หมึกกระดองยักษ์กว่า 250,000 ตัว
‎ดิ้นรนหาคู่มาผสมพันธุ์
‎ตัวผู้ตัวนี้มาสาย
‎ตัวผู้อาจมีความยาวถึงหนึ่งเมตร‎…
‎แต่ด้วยความยาวเพียงแค่ 30 เซนติเมตร
‎มันก็ง่ายที่เขาจะถูกพวกหนุ่มๆ ตัวใหญ่ๆ แซงหน้า
‎พวกเขาคอยเฝ้าพวกตัวเมียอยู่
‎ตัวผู้ 11 ตัวต่อตัวเมียหนึ่งตัว
‎ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับเด็กใหม่ที่จะลงมือ
‎ผิวหนังผืนกว้างเต็มไปด้วยลวดลายละลานตา
‎แขนมหึมา
‎ส่งสัญญาณความเป็นชาย
‎เจ้าหนุ่มตัวน้อยจะเอาอะไรไปสู้
‎เมื่อยักษ์สองตัวมาเจอกัน
‎เป้าหลอกที่ทำจากหมึกก็ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ ‎และทำให้คู่ต่อสู้สับสน
‎แผลเป็นจากการต่อสู้
‎คอยย้ำเตือนว่าพวกเขาจะยอมเสี่ยงทุกอย่าง
‎แรงขับดันที่จะผสมพันธุ์นั้นท่วมท้น
‎เด็กใหม่มองเห็นโอกาส
‎ตัวผู้ตัวใหญ่สองตัวกำลังจดจ่ออยู่กับการต่อสู้
‎ทิ้งให้ตัวเมียไร้ซึ่งการปกป้อง
‎เขาแอบเข้ามา
‎หมึกกระดองผสมพันธุ์โดยการสวมกอดเข้าหากัน
‎เขาพยายามเข้าประจำที่
‎แต่ตอนนี้เจ้ายักษ์กลับมาทำงานแล้ว
‎มันเสี่ยงเกินไป
‎ได้เวลาปลอมตัวแล้ว
‎เขาเก็บแขนใหญ่ๆ ของเขาที่เป็นตัวบอกเพศ
‎เขาเห็นตัวเมียอีกตัวนึงถูกกักขังหน่วงเหนี่ยว ‎โดยเจ้ายักษ์ตัวหนึ่ง
‎เขายกระดับการปลอมตัวของเขา
‎เปลี่ยนสีที่สดใสให้ซีด ‎เพื่อเลียนแบบผิวที่เป็นจุดๆ ของตัวเมีย
‎พอแต่งหญิงเต็มตัวแล้ว…
‎เด็กใหม่ก็แอบเข้ามา…
‎และได้ผสมพันธุ์…
‎ต่อหน้าต่อตาเจ้ายักษ์
‎การใช้สมองเป็นอาวุธก็น่าสนใจ ‎สู้กล้ามใหญ่ๆ ได้เหมือนกัน
‎อาจจะเพราะหลงระเริงอยู่ในช่วงเวลา ‎เจ้าเด็กใหม่ก็เลิกปลอมตัว
‎เกมจบแล้ว
‎การหลอกลวงที่น่าทึ่งนี้
‎คิดเป็นหนึ่งในสาม ‎ของความสำเร็จในการเพาะพันธุ์
‎งานของเจ้าหมึกกระดองน้อยตัวนี้เสร็จแล้ว
‎แต่สำหรับเซฟาโลพอดจำนวนมาก
‎การผสมพันธุ์เป็นแค่จุดเริ่มต้น ‎ของการต่อสู้เพื่อขยายพันธุ์
‎(แหลมตะวันออก ‎แอฟริกาใต้)
‎(ความลึก 30 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 10 องศาเซลเซียส)
‎เหล่านักล่ากำลังรวมตัวกัน
‎ปลากระเบนหางสั้น…
‎แมวน้ำเคปเฟอร์ซีล…
‎และฉลามเสือทราย…
‎ทั้งหมดมาที่นี่เพื่อสิ่งเดียว
‎งานเลี้ยงประจำปี
‎ฝูงหมึกกล้วยแอฟริกาใต้
‎ต่างจากหมึกยักษ์ผู้โดดเดี่ยว
‎พวกมันเคลื่อนที่เป็นฝูงขนาดใหญ่
‎ใช้จำนวนเป็นอาวุธ ‎ในขณะที่ล่องไปในมหาสมุทรที่เปิดโล่ง
‎เพราะผสมพันธุ์แล้ว
‎ตัวเมียตัวนี้จึงถูกคุ้มกันโดยตัวผู้ที่ตัวใหญ่กว่า
‎เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะไม่พยายามผสมพันธุ์อีก
‎เธอต้องวางไข่ลงบนพื้นทรายก้นทะเล
‎แต่ก่อนอื่น
‎เธอต้องผ่านเจ้านักล่าที่กีดขวางอยู่ด้านล่าง ‎ให้ได้เสียก่อน
‎โอกาสที่ดีที่สุดของเธอคือซ่อนตัวในฝูงชน
‎เธอทำได้แล้ว
‎วางแคปซูลของเธอท่ามกลางแคปซูลอื่นๆ ‎ที่ถูกวางไว้แล้ว
‎มีไข่เป็นล้านๆ ฟองอยู่ในสถานที่ที่เดียว
‎การขยายพันธุ์อันน่ามหัศจรรย์
‎และความสามารถในการปรับตัวที่น่าทึ่ง
‎ทำให้เซฟาโลพอดประสบความสำเร็จอย่างมาก
‎แม้กระทั่งทุกวันนี้
‎ในขณะที่สัตว์ชนิดอื่นๆ กำลังลดจำนวนลง
‎หมึกกล้วย
‎หมึกกระดอง
‎และหมึกยักษ์จำนวนมาก
‎ไม่ได้เพียงแค่มีชีวิตรอดเท่านั้น
‎พวกมันกำลังเติบโต
‎หลบซ่อนจากสายตา
‎พวกมันเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ อย่างมั่นคง…
‎ปกคลุมพื้นที่มากขึ้น
‎แต่ในขณะที่อุณหภูมิของทะเล ‎และวิธีการตกปลากำลังเปลี่ยนไป
‎ก็ไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพวกมันรุ่นต่อๆ ไป ‎จะต้องเจอกับอะไรในอนาคต
‎แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่แน่นอน
‎พวกมันแต่ละตัวต่างมีสุดยอดคุณแม่ ‎ที่พร้อมสละชีวิตตัวเพื่อลูกๆ
‎(เกาะแวนคูเวอร์ ‎แคนาดา)
‎(ความลึก 25 เมตร ‎อุณหภูมิน้ำ 5 องศาเซลเซียส)
‎อายุได้สี่ขวบแล้ว
‎หมึกยักษ์แปซิฟิกตัวนี้คือผู้รอดชีวิตที่แท้จริง
‎เธอใช้ชีวิตที่ผ่านมาตามลำพัง
‎เป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่เกิด
‎แต่ตอนนี้หัวใจทั้งสามของเธอก็เต้น ‎เพื่อจุดประสงค์เดียว
‎ฉากสุดท้ายของเธอ
‎ดูแลลูกๆ
‎เกือบหนึ่งในสี่ของชีวิตเธอ
‎เธอไม่ทำอย่างอื่นเลย
‎เธอจะไม่ออกจากรัง
‎เธอจะไม่กินอาหาร
‎ยอมอดเพื่อให้ลูกๆ ของเธอเริ่มต้นชีวิตได้ดีที่สุด
‎พวกเขาคือผู้สืบทอดของเธอ
‎หารู้ไม่ว่าแม่ได้เสียสละชีวิตเพื่อพวกเขา
‎ลูกหมึกยักษ์ตัวน้อยเหล่านี้ ‎ก็พร้อมแล้วที่จะเผชิญโลก
‎และช่วยให้เราได้เรียนรู้ถึงสัตว์ประหลาด ‎ที่แสนมหัศจรรย์เหล่านี้มากขึ้น
‎คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ