‪(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‪มีบางอย่างที่มหัศจรรย์เกี่ยวกับโลมา
‪พวกมันดูเป็นมิตร
‪แต่ก็เหมือนมาจากอีกโลกนึง
‪เห็นได้ชัดว่าพวกมันฉลาด
‪แถมยังคล่องตัว
‪แต่ยังมีอะไรอีกเยอะภายใต้สิ่งเหล่านั้น ‪ให้เราค้นหา
‪ตอนนี้เราสามารถดำดิ่ง ‪ลงไปในโลกของพวกมันได้
‪เรากำลังจะได้ค้นพบว่า ‪สติปัญญาของพวกมันซับซ้อนขนาดไหน
‪และยิ่งมองลึกลงไปเท่าไหร่
‪พวกมันก็ยิ่งเหมือนเราเข้าไปเท่านั้น
‪(บาฮามาส แอตแลนติกเหนือ)
‪(อุณหภูมิน้ำ 26 องศาเซลเซียส)
‪เกิดมาในโลกที่แม้แต่จะหายใจก็ยังไม่ได้
‪ลูกโลมาลายจุดแอตแลนติก
‪ยังต้องเรียนรู้การเอาตัวรอดในทะเลอีกเยอะ
‪ดีนะที่มีคนคอยชี้ทางให้
‪แม่ไง
‪แถมด้วยกลุ่มญาติพี่น้องและเพื่อนที่ใหญ่ขึ้น
‪ที่จะช่วยสอน
‪ให้รู้จักหาอาหาร
‪และหลีกเลี่ยงอันตราย
‪แต่สังคมโลมานั้นซับซ้อนนัก
‪สิ่งที่ท้าทายที่สุด
‪ก็คือการเรียนรู้ที่จะเข้ากับคนอื่น
‪เขตน้ำตื้นที่อบอุ่นเหล่านี้
‪ยังเป็นที่อยู่ของสัตว์อีกสายพันธุ์หนึ่งด้วย
‪โลมาปากขวด
‪ที่นี่อาจดูเหมือนที่ที่เหมาะกับการเลี้ยงลูกน้อย ‪สำหรับคุณแม่เพิ่งคลอด
‪แต่แม้กระทั่งที่นี่
‪ชีวิตก็ไม่ง่ายเลย
‪แม่และลูกน้อยกำลังถูกติดตาม
‪ตัวผู้กลุ่มหนึ่ง
‪กำลังมองหาคู่
‪พวกมันอาจจะทำร้ายเด็กเพื่อเข้าถึงแม่
‪มีโลมาเข้าร่วมการไล่ล่าเพิ่มขึ้น
‪แม่ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องลูกน้อย
‪ในที่สุด
‪เธอก็ไล่พวกมันไปได้
‪แต่ลูกของเธอหายไปไหนก็ไม่รู้
‪ถ้าต้องอยู่ตามลำพัง
‪เขามีโอกาสรอดน้อยมาก
‪กลับคืนสู่อ้อมอกแม่…
‪และเหล่าพันธมิตรของเธอ
‪ลูกโลมา… ถือว่าฉลาดกว่าใครในวิถีของโลก
‪แต่บทเรียนของเขาในการเป็นโลมา ‪เพิ่งจะเริ่มต้น
‪โลมาเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ‪ที่ต้องใช้อากาศหายใจเหมือนเรา
‪บรรพบุรุษของพวกมันเคยอาศัยอยู่บนแผ่นดิน
‪แต่เมื่อ 50 ล้านปีก่อน
‪พวกมันได้ทำสิ่งที่น่าทึ่ง
‪ละทิ้งแผ่นดิน
‪และเข้าสู่ชีวิตใต้น้ำ
‪ในขณะที่สายนึงของตระกูล
‪กลายเป็นวาฬบาลีนตัวมหึมา ‪ที่กินอาหารแบบกรองกิน…
‪พวกมันกลายเป็นนักล่าหัวไวหุ่นเพรียวลม
‪วันนี้โลมากว่า 40 สายพันธุ์ ‪ออกล่าในห้วงมหาสมุทรของโลก
‪ตั้งแต่น่านน้ำเขตร้อน…
‪ไปจนถึงทะเลขั้วโลก
‪และแม้แต่แม่น้ำที่พาดผ่านเข้าไปในแผ่นดิน ‪หลายพันไมล์
‪ที่ใดมีเหยื่อ
‪ที่นั่นก็จะมีโลมาที่มาพร้อมกับวิธีล่าเหยื่อ ‪อันชาญฉลาด
‪วาฬเพชฌฆาตเป็นสมาชิกในตระกูล ‪ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด
‪พวกมันยาวได้เกือบ 30 ฟุต
‪และหนักได้ถึงเจ็ดตัน
‪แต่ละตัวต้องกินอาหารกว่า 100 ปอนด์ต่อวัน
‪ไม่ง่ายเลยในฤดูหนาวที่ขั้วโลก
‪นอกจากจะรู้ว่าต้องไปหาที่ไหน
‪(ควาลอร์ยา ‪ทะเลนอร์วีเจียน)
‪(อุณหภูมิน้ำหกองศาเซลเซียส)
‪ในช่วงเดือนที่หนาวเย็นที่สุด
‪เหยื่อโปรดของพวกมัน ‪จะหลบอยู่ในฟยอร์ดที่เข้าถึงได้ยาก
‪ปลาเฮร์ริง
‪เป็นพันล้านตัว
‪แค่ตามหาตำแหน่งที่แน่นอนของพวกมัน
‪ก็ว่ายากแล้ว
‪จับพวกมันยิ่งยากขึ้นไปอีก
‪นำโดยตัวเมียผู้มากประสบการณ์
‪ฝูงโลมานับตัวไม่ถ้วนก็พุ่งจู่โจมเข้าใส่
‪ตราบใดที่ปลาเฮร์ริงไม่แตกแถว
‪จะแยกพวกมันออกมาสักตัวก็แทบไม่ได้เลย
‪แต่วาฬเพชฌฆาตมีแผน
‪ด้วยการส่งเสียงร้องเป็นจังหวะ
‪และโชว์ท้องขาวๆ ของพวกมัน‪…
‪ฝูงปลาเฮร์ริงก็ถูกต้อนเข้าไปในเขตน้ำตื้น
‪ช่วงที่ตื่นตระหนก พวกปลาจะรวมตัวกัน ‪แน่นขึ้นเรื่อยๆ
‪จนในที่สุด
‪วาฬเพชฌฆาตก็โจมตีได้
‪การฟาดหางของพวกมันก่อให้เกิดคลื่นแรงดันสูง
‪การโจมตีที่น่าพิศว‪ง
‪ทันทีที่พวกปลาเป็นอัมพาต
‪วาฬเพชฌฆาตก็กินได้ตามสบาย
‪โลมาเร่งอัตราความสำเร็จในการล่า ‪จนถึงขีดสุด
‪ด้วยการทำงานเป็นทีม
‪และในห้วงมหาสมุทรเปิด
‪การปฏิบัติงานของพวกมัน ‪ก็ถือว่าระดับมหากาพย์
‪การยกพวกตีของโลมากระโดด
‪ฝูงใหญ่ระดับซูเปอร์กว่าหนึ่งพันตัว
‪พวกมันช่างเป็นกองกำลังล่าสัตว์ ‪ที่มีประสิทธิภาพ
‪มากจนเหลือเวลาเยอะแยะ ‪ไว้พักผ่อนตามอัธยาศัย
‪(เฟอร์นานโด เด โนรอนยา ‪แอตแลนติกใต้)
‪(อุณหภูมิน้ำ 26 องศาเซลเซียส)
‪ห่างจากบราซิลไปทางตะวันออก 200 ไมล์
‪หมู่เกาะนี้เป็นจุดแวะพักจุดโปรด
‪ของเหล่าโลมากระโดดแอตแลนติก
‪พวกมันมุ่งหน้าไปที่บริเวณอ่าวน้ำตื้นของเกาะ
‪พวกที่มาถึงเป็นตัวแรกๆ ‪ต่างกระโดดโลดเต้นด้วยความสุข
‪นักยิมนาสติกระดับโอลิมปิกของครอบครัวโลมา
‪พวกมันกระโดดได้สูงถึง 10 ฟุต
‪แถมยังหมุนตัวได้อีกเจ็ดครั้ง
‪ดูน่าสนุกจังเนอะ
‪แต่การแสดงผาดโผนเหล่านี้ ‪อาจจะมีความหมายมากกว่านั้น
‪บางทีพวกมันอาจจะกำลังสื่อสารกันอยู่
‪ทักทายโลมาตัวอื่นๆ ที่กำลังเข้ามาในอ่าว
‪ถือคติรวมกันเราอยู่
‪พวกโลมากระโดดก็พอจะสบายใจได้
‪แต่จะปิดสวิตช์พักเครื่องไปเลยก็ไม่ได้
‪ไม่งั้นก็จมน้ำตายกันหมด
‪พวกมันก็เลยปิดสวิตช์พักสมองทีละข้าง
‪ลืมตาไว้ข้างนึงเพื่อดูทาง
‪หลับไปว่ายน้ำไปที่ความเร็วครึ่งหนึ่งของปกติ
‪ระหว่างที่โลมาผู้ใหญ่กำลังพักผ่อน
‪พวกหนูๆ ก็เล่นกัน
‪เกมจับสาหร่าย
‪ดูเหมือนจะง่ายเนอะ
‪แต่มันเป็นการเล่นที่ซับซ้อนจนน่าตกใจ
‪ไหนจะควบคุมวัตถุ
‪ไหนจะเลียนแบบการเคลื่อนไหว ‪และที่สำคัญที่สุด
‪พวกมันต้องคุยกันเข้าใจ
‪ทักษะที่โลมาวัยใสทุกตัว
‪ต้องฝึกฝนจนเชี่ยวชาญให้ได้เมื่อโตขึ้น
‪(บาฮามาส ‪แอตแลนติกเหนือ)
‪(อุณหภูมิน้ำ 26 องศาเซลเซียส)
‪พออายุได้ขวบนึง
‪ลูกโลมาลายจุดแอตแลนติก ‪ก็เกือบจะเป็นโลมาเต็มตัวแล้ว
‪ข้อมูลมากมายถูกสื่อสาร ‪ผ่านทางภาษากายและสัมผัส
‪การถูครีบกันและกันก่อให้เกิดความอุ่นใจ
‪ไม่ต่างจากการจับมือ
‪แต่บางอย่างก็ต้องใช้เสียงพูดออกมาเท่านั้น
‪แม่จะใช้เสียงที่เป็นเอกลักษณ์เรียกเขาซ้ำๆ
‪นกหวีดประจำตัวของเธอ
‪มันช่วยให้เขาหาเธอเจอท่ามกลางฝูงชน
‪แล้วทันทีที่เขาเลียนแบบเสียงนั้นได้
‪เขาก็จะใช้มันเรียกชื่อแม่ได้แล้ว
‪ทีนี้ก็ได้เวลาทดลองเป่านกหวีดของตัวเองแล้ว
‪ไม่ต่างจากเด็ก
‪กว่าโลมาจะพูดได้ก็ต้องเรียนอยู่หลายปี
‪แล้วพอพวกมันพูดได้เมื่อไหร่…
‪ก็พูดไม่หยุดเลยทีนี้
‪แต่ทักษะในการส่งคลื่นเสียงโซนิกของโลมานั้น ‪ช่างเหนือคำบรรยาย
‪โลมาปากขวดเจ้าถิ่น ‪กำลังหาอาหารตามพื้นทะเล
‪เหมือนจะไม่ค่อยมีอะไรให้กินเท่าไหร่
‪แต่พวกมันมองเห็นสิ่งที่เรามองไม่เห็น
‪พวกมันจะส่งเสียงสูงดังคลิ๊กๆๆ
‪ห้าร้อยครั้งต่อวินาที
‪และใช้เสียงที่สะท้อนกลับมาเป็นตัวตีความ
‪ถึงพิกัดของปลาที่ซ่อนตัวอยู่ในพื้นทราย
‪การใช้เสียงสะท้อนหาตำแหน่งของวัตถุ ‪ถือเป็นสัมผัสที่หกที่ไม่ธรรมดา
‪ที่ช่วยให้โลมาสามารถล่าเหยื่อ ‪ในสถานที่ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้
‪(รัฐเซาท์แคโรไลนา ‪แอตแลนติกเหนือ)
‪(อุณหภูมิน้ำ 26 องศาเซลเซียส)
‪ปากแม่น้ำที่เต็มไปด้วยโคลน
‪และระดับน้ำก็กำลังลดลง
‪สำหรับตอนนี้
‪การว่ายน้ำเข้าไปในแผ่นดินนั้นถือว่าเสี่ยง
‪แต่โลมาตัวนี้รู้ดีว่าปากแม่น้ำนี้มีปลาเต็มไปหมด
‪ด้วยการใช้เสียงสะท้อนหาตำแหน่งของวัตถุ
‪เธอจึงรู้ทิศทางที่จะไปในน้ำเค็มเหล่านี้
‪และหาเหยื่อได้
‪ติดอยู่ปัญหาเดียว
‪เวลาน้ำลง ‪พวกมันจะซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงหอยนางรม
‪ขืนพุ่งตัวเข้าไป ‪ผิวอันบอบบางของเธอก็จะถูกบาดไม่มีชิ้นดี
‪แต่ด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง
‪เธอต้องล่อเจ้าปลานั่นออกมาในที่โล่งให้ได้
‪ด้วยการตีหางของเธอในน้ำ
‪พวกมันถูกผลักออกมาจากที่ซ่อน
‪ถูกต้อนไปทางแนวทรายชายฝั่ง ‪ซึ่งปลอดภัยสำหรับการโจมตี
‪มีโลมาแค่ไม่กี่ตัวที่รู้วิธีการล่าแบบนี้
‪และเทคนิคนี้ก็ใช้ได้ผล
‪แค่ไม่กี่ชั่วโมงในแต่ละวัน
‪พอน้ำเริ่มขึ้น
‪พวกปลาก็จะสลายกลุ่ม
‪ทำให้ต้องใช้กลยุทธ์ใหม่
‪เธอจึงรวมพลังกับเพื่อนๆ
‪มุ่งหน้าไปทางช่องแคบที่กว้างขึ้นด้วยกัน
‪จากนั้น…
‪ก็รอ
‪ทุกครั้งที่มีฝูงปลาว่ายผ่านมา
‪แก๊งโลมาก็จะเข้าโจมตี
‪โดยการสร้างคลื่นโค้ง ‪ต้อนพวกปลาให้ไปเกยตื้น
‪ด้วยการใช้เสียงสะท้อนหาวัตถุ ‪รวมไปถึงการร่วมมือร่วมใจ
‪โคลนก็ถูกเสกให้กลายเป็นอาหารมื้อใหญ่ได้
‪ในผืนน้ำสีฟ้าอันกว้างใหญ่ ‪โลมาต้องใช้สัมผัสทั้งหมดอย่างคุ้มค่า
‪(หมู่เกาะคานารี่ ‪แอตแลนติกเหนือ)
‪(อุณหภูมิน้ำ 21 องศาเซลเซียส)
‪ความท้าทายของการล่าในความลึกอันมืดมิด
‪ได้ก่อกำเนิดหนึ่งในสายพันธุ์โลมา ‪ที่น่ามหัศจรรย์ที่สุดขึ้น
‪วาฬนำร่องอาจจะมีหน้าตาพิลึก
‪แต่หน้าผากโหนกๆ ของพวกมัน ‪กุมความลับสู่ความสำเร็จของพวกมันไว้
‪พวกมันจะส่งคลื่นเสียงโซนิกที่ทะลุทะลวง
‪เป็นระยะไกลหลายร้อยฟุต
‪ถือเป็นการใช้เสียงสะท้อนเพื่อหาวัตถุ ‪ที่ทรงพลังที่สุดในบรรดาโลมา
‪มันช่วยให้วาฬนำร่องสามารถล่าฝูงปลาหมึก
‪ที่อยู่ลึกลงไปกว่าครึ่งไมล์ได้
‪แต่พวกเด็กๆ ยังกลั้นหายใจได้ไม่นานพอ ‪ที่จะทำตาม
‪สมาชิกในครอบครัวก็เลยต้องแปะมือ
‪ผลัดกันเลี้ยงเด็กใกล้ๆ ผิวน้ำ
‪คุณยายอายุ 50 กว่าแล้ว
‪แต่เธอก็ยังมีน้ำนมให้เด็กๆ กินอยู่
‪โลมาพวกนี้มีอายุอยู่ได้ถึง 70 ปี
‪และจะอยู่กันเป็นครอบครัวไปตลอดชีวิต
‪นี่อาจจะเป็นสายสัมพันธ์ที่ยาวนาน ‪และมั่นคงที่สุด
‪ในหมู่สัตว์ทุกชนิดก็ได้
‪เมื่อแก๊งล่าสัตว์โผล่ขึ้นมาที่ผิวน้ำ
‪ก็แปลว่าการล่าประสบความสำเร็จ
‪ได้เวลาไปต่อแล้ว
‪คุณยายมีแผนที่ของบ้านมหาสมุทร ‪ที่เธอวาดไว้ในใจ
‪เธอจะฟังเสียงของคลื่นที่ซัดเข้าหาเกาะ
‪และกระแสน้ำที่พัดผ่านปากทะเล
‪จุดสังเกตทางเสียงเหล่านี้จะเป็นตัวบอกทาง
‪แต่บางครั้ง
‪ถึงผู้นำทางจะเก่งขนาดไหน ‪ก็มีหลงได้เหมือนกัน
‪ทุกๆ ปี
‪โลมาหลายร้อยตัวเกยฝั่ง ‪บนชายหาดมากมายทั่วโลก
‪วาฬนำร่องเยอะที่สุด
‪โลมาแค่ตัวสองตัว ‪ก็ทำให้ออกนอกเส้นทางได้แล้ว
‪สมาชิกในครอบครัวก็รู้สึกจำใจที่จะต้องว่ายตาม
‪บางครั้งการส่งเสียงขอความช่วยเหลือ ‪ก็พากันมาอีกเป็นร้อย
‪ภัยธรรมชาติ
‪มลพิษทางเสียงและสุขภาพที่ย่ำแย่
‪ต่างก็มีส่วนทั้งสิ้น
‪แต่ตัวกระตุ้นที่แท้จริงของเหตุการณ์เหล่านี้ ‪มีน้อยคนนักที่จะเข้าใจ
‪มนุษย์ทำทุกอย่างที่ทำได้ ‪เพื่อช่วยให้วาฬที่มาเกยตื้นมีชีวิตรอด
‪และพยายามช่วยพวกมันกลับออกทะเล
‪ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับโลมานั้นลึกซึ้งนัก
‪เรามีด้านที่ชอบความตื่นเต้นเหมือนกัน ‪ที่พบได้ในสัตว์แค่ไม่กี่ชนิด
‪และเราก็มีวิธีต่างๆ ในการแสดงออก
‪ซึ่งไม่มีบทบาทชัดเจนในการเอาตัวรอด
‪แต่ดูเหมือนว่าการละเล่นเหล่านี้จะมีจุดประสงค์
‪มันผลิตฮอร์โมน
‪ที่ทำให้รู้สึกมั่นใจและมีความสุข
‪การเล่นด้วยกันยกระดับความรู้สึกเหล่านี้ ‪ให้ถึงขีดสุด
‪กระตุ้นให้เกิดการทำงานเป็นทีม ‪และการใช้เวลากับเพื่อนๆ
‪บางทีนี่อาจจะเป็นเหตุผลที่ว่า ‪ทำไมโลมาต้องอยู่กันหลายตัว
‪เล่นกับพวกเดียวกัน
‪กับเรา
‪และกับสัตว์อื่นๆ
‪โลมาขึ้นชื่อในเรื่องของความเป็นมิตร ‪ที่มีมาตามธรรมชาติ
‪แต่พวกมันก็มีด้านมืดเหมือนกัน
‪(ปาตาโกเนีย ‪แอตแลนติกใต้)
‪(อุณหภูมิน้ำ 12 องศาเซลเซียส)
‪เมื่อเหล่านักล่าตัวท็อปของมหาสมุทรออกล่าเหยื่อ
‪ไม่มีอะไรปลอดภัยทั้งนั้น
‪วาฬเซาเทิร์นไรท์
‪หนักมากถึง 80 ตัน
‪หนักกว่าวาฬเพชฌฆาตถึงสิบเท่า
‪แต่ด้วยการทำงานเป็นทีม
‪ก็แทบจะไม่มีอะไรหยุดวาฬเพชฌฆาตได้
‪วาฬไรท์มุ่งหน้าไปทางน้ำตื้น
‪เพื่อหลีกเลี่ยงการโจมตีจากด้านล่าง
‪แต่วาฬเพชฌฆาตก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
‪สลับกันทีละตัว
‪พวกมันจะพุ่งชนด้านข้างของวาฬ
‪และซ้ำตรงจุดที่เจ็บ
‪วาฬโต้กลับ
‪แต่กลายเป็นว่าเสียงของการต่อสู้ ‪กลับดึงดูดวาฬไรท์ตัวอื่นๆ มา
‪เจ้าวาฬเพชฌฆาตก็เลยต้องถอย
‪สามารถของวาฬเพชฌฆาต ‪ในการรับมือกับเหยื่อขนาดใหญ่
‪ทำให้พวกมันได้รับฉายาว่า "นักฆ่าวาฬ"
‪หรือ
‪"วาฬนักฆ่า"
‪โลมาไม่ใช่แค่นักล่าที่โหดเหี้ยม
‪พวกมันยังก้าวร้าวใส่กันได้อย่างไม่น่าเชื่อ
‪(บาฮามาส ‪แอตแลนติกเหนือ)
‪(อุณหภูมิน้ำ 26 องศาเซลเซียส)
‪พออายุได้หกขวบ
‪โลมาน้อยลายจุดตัวนี้
‪ก็มีลายที่เป็นสัญลักษณ์ของตัวเองแล้ว
‪เขาจะอยู่กับแม่น้อยลง
‪และใช้เวลาออกไปเที่ยวกับเพื่อนมากขึ้น
‪การสร้างพันธมิตรนั้นสำคัญมากในช่วงปีแรก ๆ
‪ความสัมพันธ์ระหว่างโลมานั้น ‪เหนียวแน่นและลึกซึ้ง
‪มากกว่าสัตว์ทุกชนิดยกเว้นเรา
‪เมื่อเขาโตเต็มที่ ชีวิตก็จะยุ่งยากซับซ้อนขึ้น
‪เขาจึงต้องมีเพื่อนให้มากที่สุดเท่าที่จะมีได้
‪ชุมชนโลมาปากขวดในออสเตรเลียตะวันตก
‪ถือเป็นสังคมโลมาที่ซับซ้อนที่สุด
‪สองพันตัวอาศัยอยู่ในอ่าวนี้
‪(อ่าวฉลาม ‪มหาสมุทรอินเดีย)
‪(อุณหภูมิน้ำ 21 องศาเซลเซียส)
‪ในช่วงฤดูผสมพันธุ์
‪คนที่เรารู้จักจะเข้ามามีบทบาทสำคัญ ‪มากกว่าที่เคย
‪พวกตัวผู้ที่สามารถรวมกลุ่มกันได้
‪จะมีโอกาสหาคู่ได้สำเร็จมากกว่า
‪เจ้าสามเกลอลอยคอเฝ้า ‪อยู่ทางฝั่งตะวันออกของอ่าว
‪พวกมันเป็นเพื่อนซี้กันมา 20 ปีแล้ว
‪ซี้ปึกแค่ไหน ‪ก็ดูได้จากการว่ายน้ำอันพร้อมเพรียงของพวกมัน
‪และท่าที่ถูกออกแบบมา ‪เพื่อทำให้เพศตรงข้ามประทับใจ
‪มีการว่ายสวนกัน
‪ว่ายท่าผีเสื้อ
‪การแตะหางคู่
‪ดำน้ำแบบพร้อมเพรียง
‪กระโดดคู่
‪ท่าแทงโก้
‪และท่าไก่แจ้
‪ยิ่งเต้นได้ลื่นเท่าไหร่
‪พวกมันก็จะดูหล่อมากขึ้นเท่านั้น
‪ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
‪ต้องเต้นกันอยู่หลายวันกว่าจะชนะใจตัวเมียได้
‪แถมตอนนี้ก็มีคู่แข่งอีก
‪ทางฝั่งตะวันตก
‪มีการแบ่งทีมเตรียมสู้กันแล้ว
‪เจ้าสามเกลอทางฝั่งตะวันออก ‪ต้องการกำลังเสริม
‪พวกมันจึงส่งเสียงเรียกเพื่อนตัวอื่นๆ ‪ที่สนิทน้อยกว่า
‪พวกแก๊งที่อ่อนกว่ามักจะเป็นฝ่ายถอย
‪แต่เมื่อทั้งสองฝ่ายเสมอกัน
‪การต่อสู้ก็อาจทำให้เจ็บสาหัสได้
‪หนึ่งชั่วโมงต่อมา
‪ทุกอย่างก็จบ
‪ด้วยความสามัคคีกลมเกลียว ‪และการทำงานเป็นทีมที่เหนียวแน่น
‪กลุ่มเพื่อนฝั่งตะวันออกก็เป็นฝ่ายคว้าชัยชนะ
‪และได้โอกาสที่จะเป็นพ่อพันธุ์ให้กับรุ่นต่อไป
‪ด้วยความฉลาดเฉลียวและการร่วมมือกัน
‪ทำให้โลมาประสบความสำเร็จ ‪ในการใช้ชีวิตในมหาสมุทร
‪แต่บ้านของพวกมันกำลังเปลี่ยนแปลงไป ‪อย่างรวดเร็ว
‪แม้แต่สัตว์ที่ปรับตัวเก่งเหล่านี้ ‪ก็ยังรับมือไม่ค่อยจะไหว
‪ทะเลของเราหนวกหูขึ้น
‪ร้อนขึ้น
‪มีมลพิษมากขึ้น
‪แทนที่จะเป็นสาหร่าย
‪เดี๋ยวนี้โลมาหลายตัว ‪ต้องหันมาเล่นกับถุงพลาสติกแทน
‪การกลืนขยะคร่าชีวิตของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ‪ในทะเลกว่าหนึ่งแสนตัว
‪ต่อปี
‪และสารเคมีที่ปนเปื้อนในน้ำ
‪ก็ส่งผลเสียต่อความสามารถในการแพร่พันธุ์
‪แต่การจับปลาในระดับอุตสาหกรรม ‪เป็นปัญหาใหญ่ที่สุดที่โลมาต้องเผชิญ
‪ไหนจะทำให้อาหารของพวกมัน ‪ลดลงอย่างรวดเร็ว
‪ไหนจะทำให้พวกมันหลายแสนตัว ‪ต้องจมน้ำตาย
‪ในแต่ละปี
‪อย่างไรก็ดี การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเรา ‪เพียงเล็กน้อย
‪ก็สามารถสร้างความแตกต่างได้มาก
‪(รัฐเซาท์แคโรไลนา ‪แอตแลนติกเหนือ)
‪(อุณหภูมิน้ำ 17 องศาเซลเซียส)
‪เวลาที่ชาวประมงลากอ้วนจับกุ้ง…
‪สัตว์ชนิดอื่นๆ มักจะติดไปด้วย
‪แต่ตอนนี้ชาวประมงเหล่านี้ ‪ได้สร้างช่องพิเศษในอวน
‪ที่ทำให้สัตว์ใหญ่สามารถหนีออกมาได้
‪และเจ้าพวกคอขวดเจ้าถิ่น ‪ก็ดันรู้ว่ามันอยู่ตรงไหน
‪และใช้รูทางออกเหล่านี้ ‪เลือกปลาที่พวกมันต้องการ
‪การเข้าสู่กับดักแห่งความตายนี้ ‪เป็นวิธีที่เสี่ยงมาก
‪แต่เจ้าโลมาผู้หิวโหยเหล่านี้ก็ยอมเสี่ยง
‪ส่วนพวกชาวประมงก็ยอมทน
‪มันก็ไม่มีอะไรเสียหาย
‪เรายังมีเรื่องที่ต้องเรียนรู้ ‪เกี่ยวกับโลมาอีกเยอะ
‪และในขณะที่บางสายพันธุ์ก็ใกล้จะสูญพันธุ์
‪สายพันธุ์ใหม่ๆ ก็ถูกค้นพบ
‪(โมคาจูบา ‪แม่น้ำโทแคนทินส์)
‪(อุณหภูมิน้ำ 28 องศาเซลเซียส)
‪เป็นเวลานานแล้วที่เราคิดว่าโลมาแม่น้ำ ‪มีด้วยกันห้าสายพันธุ์ในโลก
‪ตอนนี้นักชีววิทยาเชื่อว่า ‪พวกเขาได้ค้นพบสายพันธุ์ที่หก
‪คิดกันว่าน่าจะมีโลมาแม่น้ำอาราไกวยา
‪ประมาณ 1,000 ตัวเท่านั้น
‪แต่ทุกๆ วัน
‪ที่เมืองแห่งนี้ในบราซิล
‪แก๊งเล็กๆ แก๊งนึงจะมาเที่ยวเล่นกันที่นี่
‪เด็กๆ ในเมืองนี้ก็แทบจะอดใจรอไม่ไหว
‪มันไม่ยากเลยที่จะเข้าถึงสายสัมพันธ์ ‪ที่พวกเขามี
‪ให้กับเจ้าสัตว์แสนวิเศษเหล่านี้
‪มนุษย์กับโลมานั้นอาจจะเหมือนว่าอยู่กันคนละโลก
‪แต่เราทั้งคู่กลับมีอะไรหลายๆ อย่าง ‪ที่เหมือนกันตามธรรมชาติ
‪สายสัมพันธ์อันลึกซึ้งซึ่งจะคงอยู่ต่อไป
‪อีกหลายชั่วอายุคน
‪คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ