‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ถ้าจะพูดถึงกลุ่มของสิ่งมีชีวิต ‎ที่ช่างเป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร
‎คงไม่ต้องมองไกล‎…
‎ไปกว่าสัตว์มีถุงหน้าท้อง
‎เหล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีถุงติดมาด้วย
‎พวกมันอาจจะดูแปลกๆ ไปนิด‎…
‎แต่อย่าได้ประเมินพวกมันต่ำไปเชียว
‎ด้วยพลังพิเศษที่ใครก็คาดไม่ถึง ‎และความสามารถในการปรับตัวที่น่าทึ่ง
‎พวกมันก็สามารถพิชิตทวีปได้ทั้งทวีป
‎หุบเขาที่สูงกว่าระดับน้ำทะเลเหล่านี้ ‎คือบ้านของสัตว์มีถุงหน้าท้องชื่อดัง
‎(เทือกเขาออสเตรเลียนแอลป์ ‎วิกทอเรีย)
‎จิงโจ้เทาตะวันออก
‎วันนี้ จิงโจ้ใหม่หนึ่งชีวิตกำลังได้รับการต้อนรับ ‎เข้าสู่โลก
‎ลูกจิงโจ้ทุกตัวเริ่มต้นชีวิตแบบเดียวกัน
‎โตกว่าตัวอ่อนนิดหน่อย
‎ตาบอด ส่วนขาหลังก็เพิ่งจะงอก
‎เขาต้องไต่กำแพงขนสัตว์ที่สูงกว่าเขาถึงหกเท่า
‎เป้าหมายของเขาน่ะเหรอ
‎ถุงหน้าท้องของแม่
‎ถุงหน้าท้องให้ความอบอุ่นกับเจ้าโจอี้น้อย
‎ให้อาหาร
‎และให้ความปลอดภัย
‎จนกว่าเขาจะพร้อมออกมา
‎กรอไปข้างหน้าหกเดือน
‎โจอี้เทาตะวันออกได้เห็นโลกเป็นครั้งแรก
‎เพื่อจะได้เรียนรู้ว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม
‎ที่เรียกว่าม๊อบ
‎แม่และตัวเมียจำนวนหนึ่ง
‎จะถูกคุ้มกันด้วยความหึงหวงโดยหัวหน้า
‎ซึ่งก็คือพ่อของเขา
‎โจอี้กำลังจะได้ค้นพบ ‎เคล็ดลับสู่ความสำเร็จของพ่อ
‎กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ
‎เบ่งเข้าไปเยอะๆ
‎ผู้ท้าชิงมาถึงแล้ว
‎เพื่อคัดค้านสิทธิในการผสมพันธุ์ของพ่อ
‎มันคือการแสดงให้เห็นถึงอำนาจ…
‎ปัสสาวะ…
‎และก็การเกาด้วย
‎ภาษากายบอกว่า "ฉันจะสู้กับนายก็ได้
‎แต่นายคงไม่อยากให้มันเกิดขึ้นหรอก"
‎"ไม่ๆๆ"
‎ดูเหมือนว่ามันจะได้ผลนะ
‎จนกว่าจะถึงคราวหน้า
‎วันหนึ่งก็จะถึงตาของโจอี้ที่จะต้องพยายาม
‎ที่จะได้เป็นราชาจิงโจ้
‎ถ้าเขารอดถึงตอนนั้น
‎หุบเขาแห่งนี้ยังเป็นบ้าน ‎ของฝูงหมาป่าดิงโกอีกด้วย
‎และการจับจิงโจ้ก็เป็นสิ่งที่พวกมันถนัด
‎ด้วยความเร็ว 25 ไมล์ต่อชั่วโมง ‎เจ้าพวกดิงโกก็ถือว่าเร็วอยู่
‎แต่เจ้าพวกจิงโจ้ไปได้ถึง 40
‎ฝูงดิงโกกำลังมองหาจิงโจ้ที่หลงฝูง
‎แต่เหมือนครั้งนี้จะไม่มีดวง
‎ตอนนี้โจอี้ยังคงผ่อนคลาย ‎ในถุงหน้าท้องของแม่ที่ปลอดภัยได้
‎มันก็แค่รอยพับของผิวหนังธรรมดาๆ
‎แต่กลับทำให้เจ้าพวกสัตว์มีถุงหน้าท้อง ‎มีความได้เปรียบ
‎มาเป็นเวลาหลายล้านปี
‎สัตว์มีถุงหน้าท้องปรากฏขึ้นครั้งแรก ‎พร้อมๆ กับไดโนเสาร์
‎ในมหาทวีปโบราณแห่งหนึ่ง
‎ทุกวันนี้ในพื้นที่ส่วนใหญ่
‎พวกมันถูกแทนที่ ‎โดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมผ่านทางรก
‎แต่โอพอสซัมจำนวนหนึ่ง ‎ยังคงมีอยู่ในทวีปอเมริกา
‎รวมถึงโมนิโตเดลมอนเตด้วย
‎สมาชิกคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ของตระกูล
‎ผู้ให้กำเนิดสัตว์มีถุงหน้าท้องถึงที่ยังมีชีวิตอยู่ ‎ในปัจจุบันถึงสามในสี่
‎ว่ากันว่าเมื่อครั้งที่มหาทวีปเกิดการแบ่งตัว
‎ญาติสนิทของเจ้าฟอสซิลที่ยังมีชีวิตชนิดนี้ ‎ก็ถูกแยกออกไปด้วย
‎โดดเดี่ยวในที่ที่เรียกว่าออสเตรเลียในปัจจุบัน
‎ไร้ซึ่งการแข่งขันจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่น
‎ลูกหลานของพอสซัมผู้บุกเบิกนี้ ‎ก็แตกแขนงออกไปทั่วดินแดนแห่งโอกาส
‎(จิงโจ้แดง)
‎เมื่อเวลาผ่านไป ‎ทั้ง 200 สายพันธุ์ก็ได้วิวัฒนาการ…
‎(จิงโจ้เทา)
‎(จิงโจ้หนูมัสกี้)
‎โดยแต่ละชนิดก็มีชื่อเรียกที่น่าทึ่ง…
‎(โปโตรู)
‎(วอมแบต)
‎ต่างก็มีวิถีชีวิตที่เป็นเอกลักษณ์
‎(ร็อควอลลาบี)
‎(ควอกกา)
‎ส่วนใหญ่จะออกหากินเวลากลางคืน…
‎(ไทเกอร์ควอลล์)
‎(ดันนาร์ต)
‎กินแมลงเป็นอาหาร…
‎หรือไม่ก็เป็นมังสวิรัติ
‎(โคอาล่า)
‎แต่บ้างก็ตัวใหญ่ขึ้น
‎ดุขึ้น
‎และหันมาชื่นชอบรสชาติของเนื้อสัตว์
‎ถ่ายทำในปี 1936
‎ไทลาซีนหรือที่รู้จักกันในชื่อเสือแทสเมเนีย
‎ครั้งหนึ่งถือว่าเป็นยอดนักล่าแห่งออสเตรเลีย
‎นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่มีการบันทึกไว้
‎ก่อนที่จะหมดสิ้นไปจากการตั้งรกรากของมนุษย์ ‎และถูกล่าโดยนักล่าค่าหัว
‎วันนี้มีสัตว์มีถุงหน้าท้องที่กินเนื้อเป็นอาหาร ‎เหลืออยู่ไม่กี่ชนิด
‎ชนิดที่ใหญ่ที่สุดซ่อนตัวอยู่ในหลืบ ‎ที่ห่างไกลความเจริญที่สุดของทวีป
‎สัตว์ร้ายผู้เป็นตำนาน…
‎มีชื่อเสียงที่น่าสะพรึงกลัว
‎แทสเมเนียนเดวิล
‎(ภูเขาเครเดิล ‎แทสเมเนีย)
‎เจ้าปีศาจน้อยอาจทำตัวเหมือนห้าว…
‎แต่น่าจะเป็นเพราะความกังวลมากกว่าก้าวร้าว
‎เหมือนปีศาจทั่วไป เขาชอบความมืด
‎เขาเพิ่งจะอายุได้แปดเดือน ‎จากอ้อมอกแม่มาใหม่ๆ
‎ตั้งแต่นั้นก็ยังไม่ค่อยมีอะไรตกถึงท้องเลย
‎ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเร็วๆ นี้ ‎โอกาสที่จะรอดถึงวัยผู้ใหญ่ก็เหลือน้อย
‎ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของเขาน่ะเหรอ
‎ปีศาจตนอื่นไงล่ะ
‎ปีศาจน้อยสู้พวกผู้ชายตัวโตไม่ได้
‎ตัวโตเต็มวัยสองตัวกำลังทะเลาะกัน ‎เพื่อแย่งซากสัตว์
‎แต่เขาก็น่าจะขโมยของว่างมาได้นิดนึง…
‎ขณะที่พวกนั้นสู้กันอยู่
‎เขาต้องรีบกินให้ไว‎…
‎ก่อนที่ปัญหาจะกลับมา
‎เขาทำได้ก็แค่หวังว่าจะมีอะไรเหลือให้กินอยู่บ้าง
‎แต่ถ้าพิจารณาถึงการที่เดวิลสามารถสวาปาม ‎ทีเดียวได้ถึงครึ่งหนึ่งของน้ำหนักตัว
‎ก็คงต้องรอไปอีกนาน
‎พอใกล้รุ่งสาง ‎ความอดทนของเขาก็ให้ผลตอบแทน
‎ประมาณนั้น
‎เหลือแค่หนังกับกระดูก ‎แต่เจ้าปีศาจน้อยไม่อยู่ในสถานะที่เลือกได้
‎เดวิลจะออกล่าเหยื่อเป็นบางครั้ง
‎แต่การหาซากสัตว์กินไปเรื่อยๆ ‎ก็มีความสุขดีเหมือนกัน
‎ความสามารถในการกินอาหารที่ไม่น่าจะกินได้ ‎ช่วยให้สัตว์มีถุงหน้าท้องเป็นเจ้าแห่งทวีป
‎(เกาะจิงโจ้ ‎ออสเตรเลียใต้)
‎ป่ายูคาลิปตัสกินพื้นที่สามในสี่ ‎ของป่าพื้นเมืองของออสเตรเลีย
‎ใบของพวกมันนั้นเป็นพิษ
‎สำหรับสิ่งมีชีวิตเกือบทุกชนิด มันกินไม่ได้
‎แต่สัตว์มีถุงหน้าท้องชื่อดังชนิดหนึ่ง ‎ได้ค้นพบวิธีที่จะหาประโยชน์
‎จากทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์นี้
‎แม่หมีโคอาล่าตัวนี้อาจจะดูเหนื่อยๆ
‎แต่เธอมีสองชีวิตที่ต้องหาเลี้ยง
‎และร่างกายของเธอก็ต้องทำงานล่วงเวลา
‎ลำไส้ของเธอมีการผสมผสานของจุลินทรีย์ ‎ที่เป็นเอกลักษณ์
‎ที่ช่วยทำให้สารพิษที่อาจทำให้พวกเราโคม่าได้นั้น ‎มีฤทธิ์เป็นกลาง
‎แต่หมีโคอาล่าไม่ได้เกิดมา ‎พร้อมกับระบบย่อยอาหารที่แข็งแกร่งแบบนี้
‎มันต้องแลกมา
‎ดังนั้นอาหารของลูกหมีจะเป็นนมและแพ็พ
‎มูลเหลวๆ ที่ช่วยส่งต่อแบคทีเรียที่เขาต้องใช้
‎ถึงแม้สารพิษจะถูกจัดการไปแล้ว ‎พลังงานเกือบทั้งหมดของหมีโคอาล่าก็จะถูกใช้
‎ไปกับการย่อยใบไม้ ‎ที่ไม่ค่อยจะมีคุณค่าทางอาหารเหล่านี้
‎ไม่แปลกใจเลยที่พวกมันจะใช้เวลา ‎ถึง 90 เปอร์เซ็นต์ของวันในการนอนหลับ
‎แต่ไม่ใช่สัตว์มีถุงหน้าท้องทุกชนิด ‎ที่จะมีชีวิตที่แสนสบายแบบนี้
‎(เอเธอร์ตัน เทเบิลแลนด์ส ‎ควีนส์แลนด์)
‎พบกับนักกระโดดเบสจัมป์แห่งธรรมชาติ
‎ชูการ์ไกลเดอร์
‎เจ้าพอสซัมขนาดเท่าฝ่ามือนี้
‎สามารถร่อนได้ไกลถึงครึ่งหนึ่งของสนามฟุตบอล ‎ในการโดดครั้งเดียว
‎วิถีชีวิตที่เร่งรีบของเขา ‎มีน้ำหวานเป็นตัวให้พลังงาน
‎แต่ฟันของเขาเล็กเกินไป ‎ที่จะกัดทะลุเปลือกไม้หนาๆ
‎ได้เวลาแวะไปหาญาติรุ่นเฮฟวี่เวทของเขาแล้ว
‎ไกลเดอร์ท้องเหลือง
‎ขากรรไกรที่แข็งแรงกว่าของพวกมัน ‎จะกัดทะลุแม้แต่ต้นไม้ที่แข็งที่สุดได้อย่างรวดเร็ว
‎และพอเจ้าพวกท้องเหลืองเสร็จงานตรงนั้น
‎เจ้าตัวน้อยก็จะใช้โอกาสเข้ามา
‎แต่ไกลเดอร์เป็นสัตว์สังคม
‎มีคนมาร่วมปาร์ตี้มากขึ้นเรื่อยๆ
‎แขกไม่ได้รับเชิญเยอะขนาดนี้ ‎จะแกล้งทำเป็นไม่เห็นได้ยังไง
‎พวกท้องเหลืองหมดความอดทน
‎จะสู้
‎หรือจะหนีดี
‎ไม่ต้องคิดนานเลยสำหรับชูการ์ไกลเดอร์
‎กลับมาที่เทือกเขาออสเตรเลียนแอลป์ ‎ตอนนี้โจอี้เป็นเด็กตัวโตแล้ว
‎อายุเก้าเดือนและกำลังเข้าสู่วัยผู้ใหญ่
‎เกือบๆ
‎เขาจะกระโดดเข้าๆ ออกๆ ถุงหน้าท้อง ‎ไปอีกสองสามเดือน
‎เพื่อดำเนินรอยตามพ่อของเขา
‎เขากำลังพัฒนาภาพลักษณ์หนุ่มห้าว
‎และเริ่มอวดดีกับแม่
‎โชคดีที่ความอดกลั้นของเธอนั้นมีมาก
‎เธอจะทนไปจนกว่าเขาจะอายุขวบครึ่ง
‎จากนั้นเขาก็ต้องช่วยตัวเองแล้ว
‎ต่อสู้เพื่อไปสู่จุดสูงสุด
‎เพราะมีเพียงหัวหน้าม็อบเท่านั้น ‎ที่จะได้รับอนุญาตให้ผสมพันธุ์…
‎และสำหรับตอนนี้ก็คือพ่อ
‎ตัวผู้คู่ปรับกลับมาแล้ว
‎แต่ตอนนี้ก็ได้เวลาแล้ว เวลาแห่งการประลอง
‎การต่อสู้นั้นเหี้ยมโหด
‎บางครั้งก็ถึงตาย
‎คู่ปรับแพ้
‎พ่อครองรางวัล
‎การเกี้ยวพาราสีของจิงโจ้
‎สัมผัส…
‎และการหอมของเขา
‎ได้ผลตอบรับที่ดี
‎ดูเหมือนว่าอีกไม่นานโจอี้ก็จะมีน้องแล้ว
‎แต่เมื่อเวลานั้นมาถึง
‎เขาก็จะสูญเสียความปลอดภัย ‎ในกระเป๋าของแม่ไป
‎จากนั้นเขาก็จะต้องพึ่งพาความเร็วของตัวเอง
‎ความท้าทายของการเอาตัวรอด ‎ในทะเลทรายอันเวิ้งว้างของออสเตรเลีย
‎ก่อให้เกิดสัตว์มีถุงหน้าท้องที่เร็วที่สุด
‎จิงโจ้แดง
‎(ฟาวเลอร์ส แก็ป ‎นิวเซาท์เวลส์)
‎ชื่อที่ได้จากขนอันโดดเด่นของตัวผู้
‎จิงโจ้แดงยังเป็นสัตว์มีถุงหน้าท้อง ‎ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
‎แหล่งอาหารของที่นี่มีน้อยเหลือเกิน
‎และน้ำก็ยิ่งหายากเข้าไปอีก
‎จิงโจ้แดงจึงต้องเดินทางอยู่เรื่อยๆ ‎เพื่อเอาชีวิตรอด
‎พวกมันใช้ชีวิตไล่ตามสายฝน
‎พวกมันสามารถกระโดดได้ไกลถึงแปดเมตร ‎ในครั้งเดียว
‎เส้นเอ็นที่ขาหลังของพวกมัน ‎ทำงานประหนึ่งสปริงยักษ์
‎มีพลังงานหมุนเวียนถึง 70 เปอร์เซ็นต์ ‎ในการกระโดดแต่ละครั้ง
‎และการกระโดดที่เป็นจังหวะเหล่านี้ ‎ยังช่วยพาออกซิเจนเข้าสู่ปอดของพวกมัน…
‎ทำให้พวกมันสามารถกระโดดได้เร็ว ‎ถึง 30 ไมล์ต่อชั่วโมง
‎ทั้งรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ
‎จิงโจ้แดงสามารถย้ายที่อยู่เป็นระยะทางไกลได้
‎ในที่สุดเมื่อพวกมันไปถึงทุ่งเขียวขจี
‎ึพวกมันก็จะดึงเอาน้ำจากพืชผักที่พวกมันกิน ‎เกือบทั้งหมดออกมา‎…
‎และก็จะอยู่ไปได้อีกหลายสัปดาห์ ‎โดยที่ไม่ต้องดื่มน้ำอีก
‎ด้วยความเชี่ยวชาญเฉพาะตัวที่น่าทึ่งนี้
‎จิงโจ้แดงจึงสามารถเจริญเติบโต ‎ในพื้นที่อันแห้งแล้งของออสเตรเลียได้
‎แต่สัตว์มีถุงหน้าท้องส่วนใหญ่ ‎จะผูกติดกับแหล่งน้ำถาวร
‎วอลลาบีผู้ปราดเปรียว ‎คือลูกพี่ลูกน้องตัวน้อยของจิงโจ้แดง
‎พวกมันจะกินหญ้าอยู่รอบๆ ทะเลสาบปิด ‎และลำธารของออสเตรเลียเหนือ
‎และต้องลงไปที่แหล่งน้ำเพื่อดื่มน้ำเป็นประจำ
‎จระเข้น้ำเค็มคอยล่าเหยื่อที่กระหายน้ำ
‎(เฮดโลว์ครีก ‎ควีนส์แลนด์)
‎ศัตรูเก่าแก่ที่ตามหลอกหลอนผืนน้ำเหล่านี้ ‎มาตั้งแต่ยุคไดโนเสาร์
‎การเฝ้าระวังเป็นทีมและการตอบสนองที่รวดเร็ว
‎ทำให้พวกวอลลาบีมักจะหนีรอดไปได้เป็นส่วนใหญ่
‎พวกมันมีเวลาหลายล้านปี ‎ในการปรับตัวเพื่อรับมือกับอันตรายนี้
‎แต่ตอนนี้สัตว์มีถุงหน้าท้อง ‎ต้องเผชิญกับภัยคุกคามใหม่ๆ
‎ซึ่งยากที่พวกมันจะจัดการได้
‎เมื่อ 200 ปีก่อน มนุษย์นำสัตว์นักล่าใหม่ๆ ‎เข้ามาในออสเตรเลีย
‎แมวป่าดุร้ายฆ่าสัตว์พื้นเมือง ‎เกือบหนึ่งจุดห้าพันล้านตัวต่อปี
‎และพวกมันยังมีบทบาทในการสูญพันธุ์ ‎ของสัตว์มีถุงหน้าท้องถึง 22 สายพันธุ์อีกด้วย
‎ตัวบิลบี้ใหญ่ก็อยู่ในช่วงอันตราย ‎ที่จะไปในทิศทางนั้นเหมือนกัน
‎สิ่งมีชีวิตขี้กลัวเหล่านี้ต้องพึ่งพาประสาทสัมผัส ‎อันเฉียบแหลมคมในการเดินทางเวลากลางคืน
‎จมูกที่ยาวยื่นของพวกมันช่วยให้พวกมันสามารถ ‎ดมกลิ่นเมล็ดพืชและผลไม้ในความมืดได้
‎และหูที่มีขนาดใหญ่เป็นพิเศษ ‎ก็ช่วยตรวจจับอันตราย
‎แต่พวกมันไม่มีความว่องไวพอที่จะวิ่งหนีแมวทัน
‎บิลบี้ใหญ่ 80 เปอร์เซ็นต์ ‎ได้หายไปจากถิ่นของพวกมัน
‎พื้นที่ป่าบางแห่งได้มีการล้อมด้วยรั้วกันแมว
‎และที่นี่
‎จำนวนของบิลบี้ก็กำลังเพิ่มขึ้น
‎แต่ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‎ของเหล่าสัตว์มีถุงหน้าท้องนั้นยากที่จะควบคุม
‎ในช่วงไม่กี่ปีนี้
‎ไฟป่าธรรมชาติของออสเตรเลีย ‎ได้สร้างความเสียหายมากกว่าที่เคย
‎การเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศหมายถึงไฟ ‎ที่เคยลุกไหม้เป็นครั้งคราวจะเกิดขึ้นเป็นประจำ
‎เกือบทุกปี หมีโคอาล่าและสัตว์ถุงหน้าท้องอื่นๆ ‎หลายพันตัวต้องตาย
‎หลังจากที่มันสิ้นสุดลง
‎ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรเหลือรอด
‎แต่ต้นยูคาลิปตัสนั้นถูกปกป้องด้วยเปลือกไม้หนา
‎ภายในไม่กี่สัปดาห์หลังจากถูกเผา ‎พวกมันก็จะฟื้นคืนชีพ
‎และอีกไม่นาน ทั่วออสเตรเลีย
‎ผู้รอดชีวิตก็กำลังสู้กลับ
‎ถึงฤดูผสมพันธุ์ของหมีโคอาล่าแล้ว
‎สัตว์ที่ปกติจะขี้เซาเหล่านี้ก็เกิดกระตือรือร้นขึ้นมา
‎เสียงร้องของตัวผู้ได้ยินไปไกล ‎เป็นระยะทางหลายไมล์…
‎ป่าวประกาศให้รู้ถึงพิกัดของมัน…
‎โอ้อวดถึงขนาดตัว
‎มันคือบัตรเชิญสำหรับตัวเมีย
‎มีการตอบรับ
‎แต่ไม่ใช่ตัวที่เขาต้องการ
‎ความขัดแย้งระหว่างตัวผู้นั้นมีไม่บ่อยนัก…
‎แต่สถานการณ์ก็ดิ่งลงเหวได้รวดเร็ว
‎คู่ปรับจากไปแล้ว
‎ได้เวลาหาตัวเมียต่อ
‎ในที่สุด เพลงรักของเขาก็มีคนได้ยิน
‎เธอไม่รีบร้อนที่จะตกลงปลงใจ
‎แต่ถ้าพูดถึงการทำลูกหมีแล้ว
‎หมีโคอาล่าก็ไม่รอช้า
‎อีกแค่ 35 วัน เธอก็จะคลอดลูก
‎ตราบใดที่เขาได้ทำตามที่ใจอยาก
‎การแพร่พันธุ์ที่รวดเร็วเช่นนี้ ‎ช่วยให้สัตว์มีถุงหน้าท้อง
‎สามารถใช้ชีวิตในทุกซอกทุกมุมของทวีปได้ ‎ไม่ว่าอะไรๆ จะเลวร้ายแค่ไหน
‎(ป่าฝนวูรูนูรัน ‎ควีนส์แลนด์เหนือ)
‎นี่คือเหล่าต้นไม้ที่สูงที่สุดในออสเตรเลีย
‎คุณอาจสงสัยว่าลูกจิงโจ้มาทำอะไรบนนี้
‎แต่เขาเป็นจิงโจ้ต้นไม้
‎บรรพบุรุษของเขามีวิวัฒนาการมาจากที่ราบ
‎แต่เมื่อหกล้านปีก่อน ‎จิงโจ้ใจกล้าตัวหนึ่งก็หันหน้าเข้าหาต้นไม้
‎ช้าๆ แต่ไม่ค่อยชัวร์
‎ลูกหลานของเขากำลังเปลี่ยนยอดไม้ ‎ให้กลายเป็นบ้าน
‎ขาหน้าของพวกมันได้ถูกพัฒนาให้แข็งแรงขึ้น
‎กรงเล็บที่งุ้มขึ้น
‎และเท้าหลังที่สั้นกว่าจิงโจ้ปกติ
‎แต่วิวัฒนาการเป็นกระบวนการที่ช้า
‎เมื่อเทียบกับผู้ที่อาศัยอยู่ในต้นไม้ชนิดอื่นๆ ‎พวกมันก็ไม่ได้สง่างามนัก
‎และนั่นก็แค่พวกผู้ใหญ่
‎หลังจากเจ็ดเดือนในถุงหน้าท้อง ‎ก็ถึงเวลาที่โจอี้ต้องลุยเดี่ยวแล้ว
‎ไม่มีประสบการณ์
‎เครื่องไม้เครื่องมือก็ไม่ครบ
‎แถมอยู่สูงเจ็ดชั้น
‎แม่ก็ทำได้แค่มอง
‎แต่เทพเจ้าจิงโจ้กำลังยิ้มให้โจอี้น้อยตัวนี้
‎โชคยังเข้าข้างเขา
‎เขาจะได้อยู่ภายใต้การดูแลของแม่อีกปี
‎แต่วันที่สัตว์มีถุงหน้าท้องทุกตัวต้องสละ ‎ความคุ้มครองของถุงหน้าท้องก็ต้องมาถึง
‎อายุ 15 เดือนแล้ว ‎โจอี้ก็ได้ก้าวกระโดดไปข้างหน้า
‎เขาใช้เวลาทั้งวันทะเลาะกับเพื่อนๆ
‎ถุงหน้าท้องของแม่ถูกยึดไป
‎โดยน้องสาว
‎เธออายุแค่หกเดือนและยังไม่ได้ออกไปข้างนอก
‎แต่ในหุบเขานี้ไม่ได้มีแค่พวกจิงโจ้ที่มีลูกเล็ก
‎ฝูงหมาป่าดิงโกต้องทิ้งลูกหมาเพื่อออกไปล่าเหยื่อ
‎เมื่อ 3,500 ปีก่อน มนุษย์ที่เข้ามาตั้งรกราก ‎ในออสเตรเลียยุคแรกได้พาเจ้าดิงโกมาด้วย
‎ตั้งแต่นั้นมาพวกมันก็กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ ‎ของจิงโจ้เทา
‎เด็กคนอื่นๆ พุ่งเข้าที่ปลอดภัย
‎แต่โจอี้ไม่มีที่จะไป
‎ถ้าเขาตามม็อบไม่ทัน เขาเดือดร้อนแน่
‎หมาป่าดิงโกไล่ตามพวกจิงโจ้ติดๆ
‎มองหาตัวที่ช้า
‎แม่ที่ต้องรับภาระหนักกำลังล้าหลัง
‎พวกนักล่าใกล้เข้ามาแล้ว
‎โจอี้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งมีชีวิตรอดถึงวัยผู้ใหญ่
‎แต่อีกฟากหนึ่งของหุบเขาที่ไกลออกไป
‎โจอี้ แม่และน้องสาวของเขารอดมาได้
‎ด้วยจิตวิญญาณแห่งการบุกเบิก
‎การปรับตัวอันน่าทึ่ง
‎และก็… ยอมรับเถอะ การแข่งขันที่มีไม่มาก
‎สัตว์มีถุงหน้าท้องของออสเตรเลีย ‎ก็ยืดอกเผชิญกับความท้าทาย
‎ของดินแดนอันโหดร้ายนี้
‎แต่กลุ่มของสัตว์ที่มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร ‎ที่แสนจะมหัศจรรย์เหล่านี้
‎กำลังดิ้นรนที่จะต้องปรับตัว ‎กับการคุกคามของนักล่าชนิดใหม่ๆ
‎และความวุ่นวาย ‎ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ
‎แต่ก็มีบางคนที่กำลังต่อสู้เพื่ออนาคตของพวกมัน
‎ทั่วทวีปออสเตรเลีย ‎ผู้คนได้อุทิศตนเพื่อช่วยเหลือ‎…
‎ปล่อยกลับคืนสู่ป่า…
‎และปกป้องเหล่าสัตว์มีถุงหน้าท้อง ‎ที่กำลังต้องการความช่วยเหลือเป็นอย่างมาก
‎และบางสายพันธุ์ก็ได้พิสูจน์ให้เห็น ‎ถึงความยืดหยุ่นที่น่าทึ่ง
‎จิงโจ้เทาตะวันออกยังคงเจริญเติบโต ‎และพวกมันก็มีกันถึงหลายล้านตัว
‎ทั้งนี้ต้องขอบคุณพลังแห่งม็อบ
‎แม่ที่แสนจะทุ่มเท
‎และถุงหน้าท้องสุดมหัศจรรย์ของเธอ
‎โจอี้เริ่มต้นได้สวย
‎ตอนนี้ก็ถึงเวลาต้องโตขึ้นแล้ว
‎และบางที
‎บางทีสักวันนึง
‎เขาอาจจะได้เป็นราชาจิงโจ้
‎คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ