‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎คุณสมบัติทั้งหมดที่พบในสุนัขที่เรารักนั้น‎…
‎สืบทอดมาจากบรรพบุรุษที่ดุร้ายของพวกมัน
‎ประสาทสัมผัสที่เฉียบคม…
‎ความเป็นนักกีฬา…
‎และความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า…
‎ซึ่งต่างก็ช่วยให้สุนัขนั้นไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค
‎แต่ความลับของความสำเร็จของพวกมันที่แท้จริง ‎น่าประหลาดใจกว่ามาก
‎มันเป็นเรื่องของด้านที่ละเอียดลออของพวกมัน
‎มันคือสิ่งที่ทำให้สุนัขทุกตัว
‎ตั้งแต่พุดเดิ้ลไปจนถึงหมาป่า
‎เป็นครอบครัวเดียวกัน
‎(โอคาวางโก ‎บอตสวานา)
‎จุดเริ่มต้นของเรื่องราวของสุนัขทุกตัว ‎แอบซ่อนไกลออกไปในถ้ำ
‎มันเป็นสถานที่ปลอดภัย ‎สำหรับลูกหมาป่าแอฟริกัน 15 ตัว
‎อายุห้าสัปดาห์
‎หิวโหยอาหารจนเต็มที่
‎พี่เลี้ยงของพวกมันก็หิวเหมือนกัน
‎เช่นเดียวกับสุนัขบ้าน
‎พวกมันพึ่งพาคนอื่นในการหาอาหาร
‎แต่ต่างจากสัตว์เลี้ยงของเรา
‎พวกมันไม่มีทางรู้เลยว่าอาหารค่ำจะมาถึงหรือไม่
‎แม่ พ่อ และครอบครัวที่เหลือ ‎ออกไปล่าเหยื่อตั้งแต่เช้ามืด
‎เดินเป็นจังหวะเดียวกัน
‎คิดแบบเดียวกัน
‎ในฐานะผู้เชี่ยวชาญ ‎ด้านการวิ่งไล่ล่าเหยื่อขนาดใหญ่
‎พวกมันสามารถวิ่งได้เร็วถึง 40 ไมล์ต่อชั่วโมง
‎แต่ไม่ใช่บนพื้นที่ที่ถูกน้ำท่วม
‎พวกมันต้องต้อนเหยื่อไปที่พื้นดินที่แข็งกว่านี้
‎แต่ฝูงเลชเวรู้ดีว่าน้ำลึกอาจช่วยชีวิตพวกมันได้
‎หลงกล
‎ลึกเกินกว่าจะหยั่งถึง
‎ตอนนี้มันเริ่มร้อนเกินกว่าที่จะล่าต่อแล้ว
‎การกลับบ้านมือเปล่า ‎หมายความว่าทั้งครอบครัวจะต้องประสบทุกข์
‎ปากที่กำลังหย่านมอ้อนวอนขอเนื้อสัตว์จากแม่
‎แต่เธอก็ให้ได้เพียงน้ำนมที่เหลือน้อยนิดเท่านั้น
‎ถ้าพวกมันไม่ได้กินอาหารเร็วนี้ๆ ‎พวกลูกหมาก็จะตาย
‎วันต่อไปจะเข้าขั้นวิกฤต
‎เพื่อความอยู่รอด ฝูงจำเป็นจะต้องใช้คุณสมบัติ ‎ทุกอย่างที่พวกมันและสมาชิกครอบครัวอื่นๆ
‎ในตระกูลใหญ่ของพวกมันมีเหมือนกัน
‎ครอบครัวหมาป่า
‎หมาจิ้งจอก หมาป่า
‎และหมาใน
‎สามสิบห้าสายพันธุ์
‎ทุกครอบครัวเป็นนักล่า
‎ไม่ว่าจะเป็นหมาป่าหนัก 60 กิโลกรัม ‎หรือหมาจิ้งจอกขนาดเท่าหมาชิวาวา
‎พวกมันกระจายไปทั่วโลก ‎ตั้งแต่ซาฮาราไปจนถึงขั้วโลกเหนือ
‎ทั้งหมดมีการได้กลิ่น การมองเห็น ‎และการได้ยินที่ยอดเยี่ยม
‎แข็งแรงปราดเปรียวประดุจนักกีฬา
‎แต่พวกมันไม่ใช่สัตว์กินเนื้อที่เร็วที่สุด
‎และแน่นอนไม่ได้มีขนาดใหญ่ที่สุด
‎สุนัขทุกตัวต่างก็ชกเกินน้ำหนักทั้งสิ้น
‎ความสามารถที่หยั่งรากลึกในอดีตอันไกลโพ้น
‎กว่า 40 ล้านปีก่อน
‎สุนัขตัวแรกปรากฏตัวขึ้น ‎ที่ปัจจุบันคือแถบตะวันตกเฉียงใต้ของอเมริกา
‎(แอริโซนา ‎สหรัฐอเมริกา)
‎มันยังคงเป็นบ้านของสมาชิกต้นแบบอยู่
‎หมาจิ้งจอกสีเทาอาจดูเหมือนจิ้งจอกธรรมดา
‎แต่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ‎กับบรรพบุรุษดึกดำบรรพ์ของสุนัขมากกว่า
‎นี่คือจุดเริ่มต้นของสุนัข
‎ตัวเล็ก
‎หวาดกลัว
‎สุนัขพันธ์ุใหม่กว่า นั่นก็คือโคโยตี้ ‎จะฆ่าเขาถ้าทำได้
‎แต่หมาจิ้งจอกสีเทามีเคล็ดลับ
‎เขาปีนต้นไม้ได้
‎สิ่งที่สุนัขส่วนใหญ่ทำไม่ได้
‎กรงเล็บยาว แขนขาสั้น
‎ว่องไว
‎เหมือนแมวมากกว่าหมา
‎บรรพบุรุษยุคแรกๆ รอดมาได้ ‎ด้วยการพยายามอยู่ให้ไกลจากปัญหา
‎แต่ในที่สุดพวกมันก็ลงมาจากต้นไม้
‎และกลายเป็นนักล่าสุดซ่าที่เรารู้จักในวันนี้
‎เมื่อเวลาผ่านไป ขาที่สั้นและมั่นคงก็ยาวขึ้น…
‎และพวกสุนัขก็เริ่มเดินบนนิ้วเท้า
‎กล้ามเนื้อที่แข็งแรงและเอ็นพิเศษที่หน้าขา
‎ทำให้ทุกย่างก้าวของพวกมันเหมือนกับติดสปริง
‎มันเป็นการเดินที่มีประสิทธิภาพมาก
‎เปลี่ยนพวกมันให้กลายเป็นนักวิ่งจอมอึดระดับโลก
‎(ทางเหนือของแอลเบอร์ตา ‎แคนาดา)
‎ในภาคเหนือที่หนาวเหน็บ อาหารนั้นหายาก
‎คู่รักหมาป่าสีเทา
‎แต่ละตัวมีน้ำหนักมากกว่าหมาเยอรมันเชพเพิร์ด
‎เป็นผู้นำครอบครัว
‎พวกมันอาจเดินทางได้ไกลถึง 60 ไมล์ต่อวัน
‎การล่าเหยื่อก็เรื่องนึง
‎การฆ่าก็อีกเรื่องนึง
‎ควายไบซันโตเต็มวัยหนักประมาณหนึ่งตัน
‎พวกมันมีเขาและกีบเท้าที่อันตราย
‎ถ้าพวกมันยืนหยัดต่อสู้
‎ฝูงของมันก็ไม่ต่างจากป้อมปราการดีๆ นี่เอง
‎ครอบครัวหมาป่าวางกำลังล้อม
‎มองหาเศษเสี้ยวของความกลัวหรือจุดอ่อน
‎พวกมันคอยอย่างไม่ย่อท้อ…
‎อยู่หลายวัน
‎ไม่ต้องทำอะไรมากหรอก
‎แค่ล้อมพวกมันไว้
‎ใช้สงครามจิตวิทยากับควายไบซัน
‎ในที่สุดพวกหมาป่าก็ทำให้พวกมันรำคาญสุดๆ
‎ตอนนี้พวกมันต้องวิ่งแล้ว
‎พ่อเป็นผู้นำการไล่ล่า
‎เขาไล่ต้อนฝูงควายไบซัน
‎ถือว่าเสี่ยงอันตรายมากสำหรับเขา
‎เมื่อเขาเลือกเหยื่อแล้ว เขาจะไม่ยอมแพ้
‎รอยกัดแต่ละครั้งทำให้เจ้าควายไบซันหนุ่ม ‎อ่อนแรงลงเรื่อยๆ
‎สุนัขไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อฆ่าแบบม้วนเดียวจบ
‎แต่เขาไม่ลดละ
‎ความอดทนช่วยให้เขาจัดการเหยื่อ ‎ที่หนักกว่าตัวเองอย่างน้อยถึงห้าเท่าได้
‎มันเปลี่ยนโชคชะตาของทั้งครอบครัว
‎ไม่ใช่สุนัขทุกตัวที่จะล่าเป็นฝูง
‎มีตัวนึงที่ใช้ชีวิตเยี่ยงหมาป่าผู้เดียวดาย
‎แวบแรกเธอดูเหมือนหมาจิ้งจอก
‎ยกเว้นแต่ว่าเธอ…
‎ี่เดินบนไม้ต่อขา
‎หมาป่าเคราขาวเป็นสุนัขที่สูงที่สุดในโลก
‎(โกยาส ‎บราซิล)
‎เธอต้องใช้ความสูงในการหาอาหาร ‎ไม่ใช่ความเร็ว
‎ไหล่ของเธอสูงจากพื้นเกือบหนึ่งเมตร ‎ทำให้มองเห็นพ้นแนวหญ้าสูงได้ดีขึ้น
‎สัตว์น้อยใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่แห้งแล้งเหล่านี้
‎ไม่มีอะไรให้ล่ามากนัก
‎เธอจึงทำงานคนเดียว
‎เธอพึ่งพาจมูกและหูที่น่าทึ่งของเธอ
‎การรับรู้กลิ่นของเธอไวกว่าเรา ‎ประมาณ 50 เท่า
‎และการได้ยินของเธอ ‎สามารถรับคลื่นความถี่สูงเป็นพิเศษได้
‎การล่าเหยื่อขนาดเล็ก ‎ทำให้เธอไม่มีเวลาพักมากนัก
‎แต่หนูอย่างเดียวนั้นไม่พอกิน
‎ใต้ต้นแอปเปิ้ลลูเบร่าที่กำลังออกผล
‎เธอได้เผยบางอย่างเกี่ยวกับครอบครัวสุนัข ‎ที่ไม่มีใครคาดคิด
‎บางครั้งแม้แต่สัตว์กินเนื้อก็ต้องกินมังสวิรัติ
‎สุนัขมีฟันที่เล็กกว่ากว่าแมว ‎แต่ใช้งานได้หลากหลายกว่า
‎สุนัขส่วนใหญ่กินได้เกือบทุกอย่าง
‎การกินอาหารแบบยืดหยุ่นหมายความว่า ‎สุนัขจะสามารถอยู่รอดได้เมื่อเหยื่อปกติหายาก
‎และสามารถเจริญเติบโตได้เกือบทุกที่
‎(บริสตอล ‎อังกฤษ)
‎แม้แต่ป่าคอนกรีตก็ยังเป็นบ้านให้พวกมันได้
‎ในหลายๆ เมือง
‎หมาจิ้งจอกแดงออกตรวจตราท้องถนนยามค่ำ
‎การปรากฏตัวของพวกมัน ‎ขึ้นอยู่กับคุณสมบัติพื้นฐานของสุนัข
‎มันเกี่ยวกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น
‎ใต้พื้นดิน
‎นางจิ้งจอกเพิ่งคลอดลูก
‎สุนัขป่าทุกตัวเริ่มต้นชีวิตในถ้ำ
‎ที่ตามปกติแล้วแม่จะเป็นคนขุด
‎ที่นี่ปลอดภัย
‎พอที่ลูกสัตว์ตัวเล็กจิ๋วและยังช่วยตัวเองยังไม่ได้ ‎สามารถออกมาลืมตาดูโลกได้
‎และครอกๆ นึงอาจมีขนาดใหญ่
‎การผลิตนมให้ลูกน้อยทั้งเจ็ดตัวทำให้เธออ่อนแรง
‎แต่พวกมันต้องกินอาหารตลอดเวลา
‎เธอจึงไม่สามารถทิ้งพวกลูกๆ ไปหากินได้
‎เบื้องหลังนางจิ้งจอกผู้ยิ่งใหญ่ทุกตัว ‎คือนายจิ้งจอกจอมแสบ
‎เขาเร่ร่อนไปทั่วเมือง ‎และคอยหาอาหารทุกอย่างที่เธอต้องการ
‎หายากนะ
‎มีแม่ๆ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมไม่กี่ชนิด ‎ที่พวกพ่อๆ จะอยู่ให้พึ่งพาได้
‎แต่สุนัขป่าทุกครอบครัวมีพ่อที่คอยหาเลี้ยง
‎ความภักดีนี้คือจุดเริ่มต้นของความผูกพัน ‎ระหว่างสุนัขกับมนุษย์
‎และหมายความว่าจะมีลูกสุนัขรอดตายมากขึ้น
‎ความสำเร็จของครอบครัวสุนัขไม่ได้อยู่ที่พลังกาย
‎หากเป็นเพราะความร่วมมือร่วมใจของแม่กับพ่อ ‎ที่ยืนยงตลอดทั้งชีวิต
‎ความทุ่มเทของสุนัขป่าแอฟริกัน ‎กำลังถูกทดสอบจนถึงขีดสุด
‎ด้วยลูกหมา 15 ตัวและพี่ชายพี่สาวกว่า 20 ชีวิต
‎มันจึงจำเป็นมาก ‎ที่พวกมันจะต้องหาเหยื่อให้ได้โดยด่วน
‎พ่อสัมผัสได้ถึงบางอย่าง
‎ไม่ใช่เหยื่อ
‎แต่เป็นนักล่าอีกตัว
‎สิงโตจะฆ่าสุนัขป่า
‎ลูกหมากำลังตกอยู่ในอันตราย
‎สู้ไปก็ไร้ประโยชน์
‎ล่อนางสิงโตให้ออกห่างจากถ้ำจะดีกว่า
‎มันได้ผล
‎แต่ตอนนี้เธอรู้ที่ซ่อนของพวกมันแล้ว ‎เธออาจจะกลับมาอีก
‎พวกสุนัขต้องยอมเสี่ยง
‎ย้ายลูกหมาทั้งๆ ที่ยังกลางวันแสกๆ
‎พวกมันมีถ้ำหลายถ้ำ
‎แต่ที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปครึ่งไมล์
‎ไกลเกินไปสำหรับขาที่อ่อนแอ
‎ถึงเวลาที่พี่ชายและพี่สาวจะต้องช่วยแล้ว
‎ปลอดภัยกว่า แต่ก็ยังหิวอยู่ดี
‎ความเป็นไปได้ที่จะมีชีวิตรอดลดลงทุกวันๆ
‎สุนัขช่างอ่อนแออย่างน่าประหลาดใจ
‎(วางเก ‎ซิมบับเว)
‎และถ้าคุณหนักน้อยกว่าหมาดัชชุนด์
‎คุณก็จะเป็นหมารองบ่อนอยู่เสมอ
‎พ่อจิ้งจอกหูค้างคาวตัวนี้ ‎ถูกทิ้งไว้ให้ดูแลลูกห้าตัวตามลำพัง
‎ขณะที่รักแท้ของเขา แม่ของพวกมัน
‎ออกล่าเหยื่อ
‎จะมีอะไรผิดพลาดได้ล่ะ
‎สถานรับเลี้ยงเด็กเริ่มต้นตามปกติ
‎เขาเช็ดหน้าเช็ดตาพวกมัน
‎ดูแลการเรียนการสอน
‎พวกมันกระตือรือร้นอยากสำรวจ
‎หัดใช้หูที่เหมือนหูค้างคาว
‎พวกมันสามารถได้ยินเสียงที่เบา ‎เกินกว่าหูพวกเราจะได้ยินถึง 20 เดซิเบล
‎แม้แต่เสียงฝีเท้าของปลวกและแมลง
‎เหลือเชื่อที่จิ้งจอกหูค้างคาวมีชีวิตอยู่ ‎ด้วยการกินแมลงเป็นอาหาร
‎แม่ต้องกินวันละหลายพันตัว ‎เพื่อจะผลิตนมให้เพียงพอสำหรับลูกๆ
‎เพราะแบบนี้เธอถึงไม่อยู่ทีละหลายชั่วโมง
‎และพ่อก็ต้องคอยเฝ้าข้างๆ หลุมหลบภัย
‎คอยดูแลลูกๆ
‎ปกป้องพวกมันด้วยชีวิตของเขา
‎แต่พายุหลงฤดูอาจนำมาซึ่งข่าวร้าย
‎ฝนที่ตกหนักเป็นปัญหาสำหรับทุกคน ‎ที่มีบ้านอยู่ใต้พื้นดิน
‎พ่อกับลูกๆ รอดมาได้
‎แต่เพื่อนบ้านพวกมันถึงกับต้องทิ้งรัง
‎ระหว่างช่วงอพยพที่โกลาหล
‎มีใครบางคนถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
‎ลูกหมาที่หลงทางจะอยู่รอดได้ไม่นาน
‎เธอต้องการครอบครัวสำรอง
‎พ่อกับลูกห้าตัวของเขาอยู่ใกล้ที่สุด
‎เธอทำได้แค่ร้องขอความช่วยเหลือ
‎มันเสี่ยง
‎สุนัขมักจะฆ่าผู้บุกรุก
‎พวกลูกหมาค่อยๆ ยอมอ่อนให้เธอ
‎และเมื่อพ่อนั่งลงข้างๆ เธอ ‎นั่นก็เป็นสัญญาณที่ดี
‎แม่กลับมาแล้ว
‎และพบว่ามีปากที่เธอต้องป้อนเพิ่มขึ้นอีกปาก
‎แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร
‎ลูกหมาหลงทางคงจะเป็นญาติกับเธอ
‎ถึงอย่างนั้นการรับเลี้ยงเด็กแบบนี้ ‎ก็เห็นได้ไม่บ่อยนัก
‎พ่อที่ห่วงใยและครอบครัวที่ยืดหยุ่น ‎ช่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้
‎สุนัขเป็นสัตว์ที่ชอบเข้าสังคม
‎และกุญแจสู่ชีวิตครอบครัวของพวกมัน ‎คือการสื่อสารที่ซับซ้อน
‎การหอนของหมาป่านั้นถือว่าเป็นการขู่
‎(ทรอมส์ ‎นอร์เวย์)
‎พวกมันสามารถบอกเพื่อนบ้านที่อยู่ห่างออกไปถึง ‎สิบไมล์ได้ถึงขนาดและความแข็งแรงของฝูง
‎มันคือธงแห่งเสียงบนพื้นดิน
‎คำเตือนไม่ให้พวกมันเข้ามาในพื้นที่
‎พวกมันมีการแสดงออกมากขึ้นภายในฝูง
‎สายตา
‎การหมอบ
‎ขนหลังที่ตั้งขึ้น
‎ความสูงของหาง
‎ทุกการเคลื่อนไหวของพวกมัน ‎คือส่วนหนึ่งของภาษาที่ละเอียดซับซ้อน
‎ภาษาที่สุนัขของเราก็เข้าใจด้วย
‎แต่นี่เป็นครอบครัวสุนัขที่เข้มงวดที่สุด
‎โดยเฉพาะเมื่อถึงเวลาอาหารค่ำ
‎หมาป่าที่แก่กว่าจะกินก่อนเสมอ
‎ถ้าเจ้าหนูล้ำเส้น‎…
‎ผู้นำฝูงก็จะพามันกลับเข้าที่
‎การนอนกลิ้งเกลือกเป็นทางเดียวที่จะเอาใจเขา
‎เชื่อกันว่าการแบ่งลำดับชั้นนี้เป็นการปูทาง
‎ไปสู่ความร่วมมือกับมนุษย์
‎หมาป่าชั้นต่ำมักจะหิว
‎ในฤดูที่อาหารหายาก ‎พวกมันจะถูกเนรเทศออกจากฝูง
‎เมื่อประมาณ 40,000 ปีก่อน
‎หมาป่าหนุ่มที่หิวโหยได้เข้าหามนุษย์กลุ่มหนึ่ง
‎และใช้สายตาลูกหมาทำให้มนุษย์หลงเสน่ห์ ‎และให้อาหารมัน
‎หมาป่าค่อยๆ หาทาง ‎เข้ามาในครอบครัวมนุษย์ยุคต้นๆ
‎และเข้ามาในหัวใจของเรา
‎สุนัขบ้านทุกตัวตั้งแต่ทอยพุดเดิ้ลไปจนถึงเกรตเดน
‎ล้วนสืบเชื้อสายมาจากหมาป่าสีเทา
‎แต่ความสัมพันธ์ของเรากับส่วนของครอบครัว ‎ที่มาจากป่านั้นซับซ้อน
‎นิทานสอนเราว่าพวกมันตัวใหญ่และนิสัยไม่ดี
‎หรือเจ้าเล่ห์เพทุบาย
‎แม้ว่าพวกมันจะมีความภักดีและความเฉลียวฉลาด ‎เหมือนกับที่เพื่อนรักของเรามี
‎สุนัขทั่วโลกโดยเฉพาะหมาป่า ต่างก็ถูกข่มเหง
‎และขับไล่ออกจากพื้นที่อันกว้างใหญ่ ‎ที่พวกมันเคยอยู่
‎แต่พวกมันปรับตัวได้ดี
‎แค่โอกาสสักครึ่งนึงและพื้นที่เล็กๆ
‎สุนัขก็ฟื้นตัวขึ้นมาได้
‎(บริสตอล ‎อังกฤษ)
‎และบ้างก็ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม ‎ในโลกสมัยใหม่ของเรา
‎(สุนัขนำทางได้รับอนุญาต ‎ให้อยู่ในสวนเท่านั้น)
‎เพราะความพยายามของแม่และพ่อ
‎สุนัขจิ้งจอกแดงก็พร้อมที่จะเผชิญโลกแล้ว
‎เธออายุได้ห้าเดือนและกำลังหัดดูแลตัวเอง
‎พี่น้องเป็นเพื่อนกันได้ตลอดชีวิต
‎คู่หูนักล่า
‎(ห้ามสุนัขเข้า ‎ยกเว้นสุนัขนำทาง)
‎ขณะที่พวกมันเดินไปตามถนน ‎พวกมันจะดูและเรียนรู้จากแม่
‎เธอได้ค้นพบแหล่งอาหารประจำ
‎การให้อาหารสัตว์ป่าอาจทำให้เกิดปัญหาได้
‎แต่นี่อาจเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ครั้งใหม่
‎ระหว่างสุนัขป่าและเรา
‎เช่นเดียวกับหมาป่าเมื่อหลายพันปีก่อน
‎ตอนนี้ลูกหมากำลังเรียนรู้
‎ว่าด้วยอาหารไม่ว่าที่เรายื่นให้หรือโยนทิ้ง
‎มนุษย์คือศูนย์กลางของการอยู่รอดของเธอ
‎ความที่ปรับตัวเก่งแถมยังเป็นนักฉวยโอกาส
‎สุนัขจิ้งจอกแดงได้แพร่กระจาย ‎ไปยัง 83 ประเทศ
‎ในห้าทวีป
‎พวกมันรับช่วงต่อจากหมาป่าในฐานะสัตว์กินเนื้อ ‎ที่แพร่กระจายรวดเร็วที่สุดในโลก
‎แต่ไม่ใช่ทุกชีวิตจะไปได้สวย
‎การสูญเสียที่อยู่อาศัย การถูกล่าและโรคต่างๆ
‎หมายถึงมีสุนัขป่าแอฟริกันที่โตเต็มวัยแล้ว ‎ไม่ถึง 7,000 ตัวที่ยังมีชีวิตรอด
‎และอนาคตของครอบครัวนี้ก็แขวนอยู่บนเส้นด้าย
‎พวกเขาต้องหาอาหาร
‎ในทุ่งหญ้าสะวันนาที่เขียวชอุ่ม ‎มีสถานที่ให้เหยื่อซ่อนตัวมากมาย
‎ฝูงจึงต้องเปลี่ยนกลยุทธ์
‎ใช้ประโยชน์จากทีมให้เต็มที่
‎พวกมันแยกกันเป็นกลุ่ม กลุ่มละสองหรือสามตัว ‎พยายามแยกเจ้าละมั่งแอฟริกันออกจากกัน
‎พ่อล็อกตัวเหยื่อ
‎แต่เขาต้องการให้สมาชิกตัวอื่นๆ เป็นคนปิดจ๊อบ
‎ในที่สุดก็สำเร็จ
‎พวกมันฉีกเนื้อละมั่งแอฟริกันออกเป็นชิ้นใหญ่ๆ ‎และเขมือบพวกมันอย่างรวดเร็ว
‎พวกเขาต้องรีบ
‎เมื่อนักล่าชนิดอื่นๆ รู้ว่ามีเหยื่อถูกฆ่า
‎พวกมันก็จำต้องละทิ้งรางวัล
‎พวกมันมุ่งหน้ากลับบ้านกันอีกครั้ง
‎แต่ครั้งนี้ พวกมันไม่ได้กลับมามือเปล่า
‎บางตัวแบกเนื้อหนักถึงหนึ่งในสามของน้ำหนักตัว
‎กลับมาด้วยในท้อง
‎ความตื่นเต้นระดับนี้มีแปลได้อย่างเดียว
‎ต่างจากหมาป่า ที่นี่ไม่มีการแบ่งลำดับชั้น
‎ลูกหมาและพี่เลี้ยงเด็ก ‎ต่างได้รับส่วนแบ่งที่ยุติธรรม
‎วันนี้เป็นวันที่มีความสุข
‎และอนาคตของลูกหมาพวกนี้ก็มั่นคงมากขึ้น
‎สำหรับสุนัขป่าแอฟริกัน การอยู่รอด ‎ต้องอาศัยทีมที่กล้าหาญและพร้อมจะยืนหยัด
‎แต่ไม่ว่าจะเป็นนักล่าที่ล่าแบบเป็นฝูง ‎หรือแบบหมาป่าเดียวดาย
‎ทุกคนต่างขึ้นอยู่กับความภักดี ‎อันไม่มีวันตายของแม่กับพ่อ
‎นี่คือเหตุผลว่าทำไมสุนัขถึงประสบความสำเร็จ
‎และทำไมพวกมันถึงได้เป็นเจ้าของพื้นที่พิเศษ ‎ในหัวใจของเรา
‎คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ