Gotowe. Jaki mam czas?
Bardzo szybki.
Dobrze.
Pora naoliwić zawiasy w drzwiach frontowych.
- Licz. - Uwaga… Start!
Nawet nie mam stopera.
Nieźle się porusza po tym małym wypadku.
Po tym, jak przejechałaś go rowerem?
Rany, nie dasz mi zapomnieć, co?
To było dwa dni temu. Na biodrze ma odcisk opony.
Leje jak z miednicy.
Chyba nigdy nie przestanie.
Miałam dziś oddać nasze stare graty, ale nie mogę.
W kościele przyjmą też mokre.
Dałam im pudło staników pokrytych karmelem, byli zachwyceni.
Chodzi o to, że Red nie wyjdzie z domu, bo pada.
Nigdy nie pozwala nic oddać.
W 1975 dał cztery dolary za otwieracz, więc ma z nim iść do grobu.
Mojego wujka pochowali w kasku futbolowym.
To dlatego, że nie dało się go zdjąć.
- Słyszałaś, jak otworzyłem drzwi? - Nie.
No właśnie.
Mamy najcichsze zawiasy na osiedlu.
Kowalski może mnie pocałować!
Co jeszcze nie śmiga jak powinno?
Przyjdź do mnie. Dzieci przez całe lato rozwalają mi dom.
Jest co robić godzinami.
Dobry pomysł.
Któregoś dnia klamka została mi w ręce i teraz nie wchodzimy do tego pokoju.
Kurde, mieliśmy tam rybkę.
Uwielbiasz spuszczać martwe rybki w toalecie.
Najpierw trzeba naprawić toaletę. Wydaje takie dźwięki.
Idę tam.
Dziękuję.
Przepraszam, że musisz patrzeć na okropną malinkę od Jaya.
Tak mi wstyd.
Leia, nic tu nie ma.
Zobacz z bliska. Jest okropna.
Oczekuje aplauzu na stojąco, nie sprawdzamy się.
Ja jeszcze przywykam, że jesteście z Jayem parą.
Jak wtedy, kiedy się dowiedziałam, że psy mają okres.
Co takiego?
To, że myślisz, że masz malinkę, znaczy, że usta Jaya były na twojej szyi.
- Czyli dzieje się? - Dzieje się.
Tego olbrzyma zrobił mi wczoraj,
kiedy tuliliśmy się pod kocem na siedzisku.
Rozumiem.
- Dotykałaś tego? - Czego?
Czyli nie dotykałaś.
Ach, tego?
- Dlaczego pytasz? - Nie wiem.
Kocyk plus siedzisko z reguły równa się dotykanie.
To matematyka seksu.
Nie wiedziałam, że rzeczy znaczą inne rzeczy.
Wszystko coś znaczy, Leia.
Nie zaczynaj.
Nie ma żadnych zasad. Nie daj się zestresować.
Dzięki, Gwen.
Nie zamierzam tego dotykać. Myślicie, że on myśli, że tak?
Dotykać czego?
Nieba. Naszymi marzeniami.
Nie cierpię deszczu.
Musisz zamknąć.
Dobry pomysł.
Trzy, cztery!
Odpoczynek u sąsiada
Każdy tydzień tak wypada
Nie dzieje się nic, pogadać i żyć
Nie jest źle
RÓŻOWE LATA 90.
Siema, Wisconsin!
Teraz myślę o tym, co robiliśmy z Jayem.
Podzieliliśmy się budyniem. Co to znaczy?
- Jedna łyżeczka czy dwie? - Jedna.
To może być ciąża.
Kto chce szałowych cukierków?
Tata przysłał mi pudło rzeczy z Japonii.
Gra tam w baseball. Jest naprawdę kimś.
Najstarszym graczem w lidze.
Zagrał w reklamie pieluch dla dorosłych.
Przecież to jest spoko.
Nie zwracajcie uwagi, zabiorę trochę gratów Reda.
Nie było mnie tu.
Tam trzymamy towar.
Spoko, ostatnio schowałem tutaj.
DLA PSÓW
Nikt tu nie zajrzy, bo nie mają już psa.
To do wyrzucenia, nie mamy już psa.
Babcia ma towar!
- Dlaczego go oddałeś? - A co miałem zrobić?
Nie oddawać!
Moment.
Zawsze cię wspieram, stary.
Ale nie tym razem.
Nie ma problemu.
Pójdę po to i już.
Ma pani dużo identycznych pudeł.
To nawet nie jest połowa. Powinieneś widzieć garaż.
Jest duży problem.
Trzeba dużego rozwiązania.
Macie jakieś?
Rozdzielmy się i poszukajmy.
Nikki i ja szukamy na górze.
Nie, jeśli zostaniecie sami, znajdziecie jakiś kąt,
żeby się gzić.
Dobra, to ja z Jayem.
We dwóch będziecie tylko gadać
o scenach seksu w filmach z Van Damme’em.
- Lwie serce. - Krwawy sport.
Nieuchwytny cel!
Idę na górę z Nate’em.
Ozzie, ty i Jay szukajcie w garażu.
- Ja poszukam z Leią tutaj. - Ale tu go nie ma.
Czyli skończyłyśmy.
Nie martw się. Jestem właściwą osobą na właściwym miejscu.
Co to miało być?
Pocałowałam mojego chłopaka.
Nie, co robiłaś z rękami?
Sterczały za tobą jak u skoczka narciarskiego.
Namieszałaś mi w głowie i teraz nie wiem, gdzie go dotykać.
Nieważne. Mamy większy problem.
Nie sądzę.
Wiesz co?
Powinniśmy pójść na policję i pożyczyć psa od narkotyków.
My jesteśmy spokrewnieni?
Tak, mamy tę samą mamę.
Ciągle o to pytasz.
Przyszliście mi pomóc. Jak miło.
Przydadzą mi się twoje mięśnie.
Pani Forman, ja…
Mam dziewczynę.
Proszę cię.
Nie wiedziałbyś, co z tym robić.
Red ma wielkiego, drewnianego łosia w szafie na górze.
Próbuję się go pozbyć od lat, ale jest dla mnie za ciężki.
Mnie pani nie prosi, bo potrzeba faceta.
Spokojnie, Eleanor Roosevelt. Chcę się tego pozbyć i już.
Dobrze. Idź po łosia, a ja pomogę tutaj.
Tak jest.
Opisze mi pani tego drewnianego łosia?
To łoś.
Tyle że z drewna.
Postaram się.
Beznadzieja.
Wczoraj normalnie całowałam się z Jayem.
Teraz wyglądasz jak dziecko, które nie daje się podnieść.
Wiem!
Przepraszam, przykro mi.
Chciałam ci doradzić, nie zepsuć ci mózg.
Potrzebuję rady.
Jay jest doświadczony.
Moje doświadczenie to majtki, wrzynające się na zjeżdżalni wodnej.
Zawsze głową do przodu.
Tak było.
Przyjaciółka mamy jest inżynierką. Mocno się zdziwiła.
Nie myśl za dużo.
Rób to, co czujesz. Ale nie dotykaj jego włosów.
U Nate’a włącza się tak przycisk w spodniach.
Jest tam przycisk?
- Chłopcy są tacy skomplikowani! - Wcale nie.
Kładź mu ręce na biodrach.
To dość blisko, by okazać zainteresowanie,
ale dość daleko, by nie wyszło, że się kleisz.
Jasne.
Nie nerka, nie ścierka, tylko bioderka.
Tak się uczyłam stolic.
Nie rób tak więcej.
- Bingo. - Znalazłeś?
Nie, mam pudło kostiumów na Halloween.
To chyba pszczoła.
Biedna pani Forman, tak się starała.
Ozzie, uspokój się. To nie czas na przebieranki.
To zdejmij tę kurtkę.
Wyglądam w niej jak Christian Slater.
Chyba myślimy o różnych Slaterach.
Zobacz!
Ekstra, znalazłeś.
Ależ miałaś dziś przygody, torebeczko. Chodźmy do domu.
Co robicie w moim garażu?
Czekamy na pana.
Spóźnił się pan.
Jak panu minął dzień?
Dobra, a teraz wynocha.
I oddawaj kurtkę.
Zapłaciłem za nią pełną cenę w 1964.
Wynocha z garażu.
Jesteście z piwnicy!
- To ten? - Nie, to inny.
Mój błąd.
Żartuję.
Nie można mu tak robić.
- Duży jest. - I ciężki.
I głupi.
Tata wysłał mi tę koszulkę.
Pobrudziłaś ją i podarłaś.
Za mała na ciebie. Tak jak prysznic.
Obijasz się tam jak niedźwiedź w śmietniku.
Biorę energiczny prysznic.
Nie zmieniaj tematu. Nie ruszaj moich rzeczy.
Jak nie ruszać? Tak?
- Przestań! - Wiem, dlaczego się kłócicie.
On tak robi z ludźmi.
Po prostu go wynieś.
- Zapłacisz za to. - Idiota.
Twoja gęba to idiota.
- To nie ma sensu. - No właśnie, nie ma.
Red ma towar.
Aha. Spoko. Momencik.
I co teraz?
Nie szkodzi, jeszcze nie wie, że go ma.
Prawda, Ozzie?
Ma co?
Jestem niewinnym dzieckiem, które wpadło w złe towarzystwo.
Ty samolubny gnojku.
Szacun.
- Idźcie po to. - Dobrze.
Pożegnam się tylko z Leią, gdybyśmy się już nie widzieli.
Idziemy czy nie?
Leia, przesuń rękę.
I znowu to.
Sherri, potrzebuję więcej czasu.
Nie wiem, co jeszcze zrobić. Wszystko naprawił.
Mam cichsze zawiasy niż ty.
Wątpię.
Wymyśl coś. Pa.
Co?
Widziałam mysz. Ogromną! W połowie jak szczur.
Zaraz będzie w całości martwa.
Mój duży, silny chłopak!
Jeszcze raz: jestem w związku.
Szkoda.
- Mam to spod twojej poduszki. - Co robisz?
Wygląda na twardą, ale nie zaśnie bez Kocyka Franika.
On też mnie potrzebuje.
Ty dotykasz moich rzeczy, Franik jeździ po tyłku.
- Franik! - Ej!
- Złaź! - Nie!
To idę do łazienki.
Nienawidzę cię!
A ja nienawidzę ciebie.
Jest. Bierzmy ją i spadajmy.
To za łatwe. A jeśli to pułapka?
Oglądasz za dużo…
- To pułapka! - Wiedziałem!
Stać!
Cholera.
To jakieś piekło!
To prawie tak źle jak wtedy z majtkami.
Sąsiadka Connie pomagała mi je wyjąć.
Moi sąsiedzi nawet się nie witają.
Dlaczego jest tak dziwnie?
Chciałabym przewinąć to do tego momentu, co u was.
Gdzie jest łatwo.
Nie zawsze, uwierz mi.
Nie do końca się zgadzamy co do przyszłości.
Kłócimy się o głupoty.
Co robić, gdy przyjdzie tornado?
Mówię, że schować się w piwnicy. A on, że je złapać.
Nigdy nie jest idealnie.
To, co się stało z Jayem, było słabe.
Ale poczekaj, aż wszystkim powiemy.
Dzięki.
- Mamy to! - Serio?
Może straciłem palec.
Mokra skarpetka, boję się sprawdzić.
Słuchaj, to, co się stało…
Co? Nie wiem, o czym mówisz.
W kółko o tym mówił.
Trochę się przejęłam, że teraz będzie dziwnie.
Możemy o tym zapomnieć i wrócić do poprzedniego etapu?
Kiedy zrobiłeś mi malinkę?
- Gdzie ona jest? - Chodzi o to, że…
Chcę, żeby było miło i komfortowo.
Ja chcę tego, co ty.
To dobrze, bo ja właśnie tego.
Fuj, palec!
Pokaż!
- Pocałowałaś mnie w ucho! - Nie wierć się!
Nie oddychaj na mnie.
Dość tego.
Jaki macie problem? Raz, dwa.
Dobra.
To była koszulka od taty.
- Nie pasuje na ciebie. - Nieważne.
Kupił ją dla mnie i wysłał. Miał ją w rękach.
Nie rozumiesz. Dużo częściej widzisz swojego tatę.
Ale i tak tęsknię.
Widzę go tylko przejazdem, jak jest w drodze.
Jest cyrkowcem?
To pani pierwsza myśl?
Kierowcą ciężarówki.
Gdybym wiedziała, że tak się czujesz, nie ruszałabym jej.
I nie pocięła.
I nie wrzuciła pod auto, żeby ją postarzyć.
Nie szkodzi. To głupie.
Wcale nie.
Oboje mamy słabo.
Idioto, popłakałam się.
- Nienawidzę cię. - Ja ciebie też.
Też tęsknię za tatą.
Na dziesiąte urodziny zabrał mnie na wyścigi psów.
I dał mi łyka piwa.
Zwymiotowałam cały popcorn, a dalej wyglądał jak popcorn.
Red idzie! Jest zaraz za mną!
Ma laskę, więc może mamy chwilę.
Nate, łoś. Już!
Pomogę ci.
- Dzięki, siostra. - Proszę, bracie.
Dlaczego są miłe? Dobrały ci się do wina?
Mieliśmy chwilę emocji.
Tęsknią za ojcami.
To zawsze cios w bebechy.
Nie było tak źle.
Tata Nate’a wysłał mu za małą koszulkę.
Gwen ją wzięła. Już dobrze.
Pieprzony Brian.
Robię, co się da, żeby dzieci dobrze się czuły,
ale czasem coś się wyślizgnie.
To dużo cyfr.
Brian, to ja.
A co mnie obchodzi godzina w Japonii? Jestem w Wisconsin.
Słuchaj.
Wyślij synowi koszulkę w dobrym rozmiarze.
Jest teraz wzrostu twojej siostry.
I niech ta cizia w łóżku domknie usta.
Słyszę, jak chrapie.
Dzwoni do Japonii.
Do Japonii?
Sayonara.
Tak się spędza reszczowy zień.
Deczkowy leń.
Dzień.
Ostrożnie.
Otworzenie rasola przynosi pecha.
Moment.
Powtórz.
Rasol.
Jak mama wychodzi gdzieś na deszcz,
zawsze mówi: „Pa, rasol”.
Serio?
Rasol.
Czy on jest sexy?
Tak.
Przestało padać.
To prawda. Chodźmy stąd.
Pamiętacie, jak tu wyszliśmy?
Nie.
Ale dobrze, że wyszliśmy. Całkiem fajny dzień się zrobił.
Oby się to nie kończyło.
Dzieciaki, przyszły plany lekcji.
Lato się kończy, zaraz koniec z tym wszystkim!
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska