Zatrzymani przez policję 20 minut od otrzymania samochodu?
Kto robi coś takiego?
Tylko przestępczy megamózg bez mózgu.
Czyli Kelso.
Przyciągają kłopoty.
Są jak te żaby z dżungli.
Śliczne i kolorowe,
ale jeśli je poliżesz, odpadnie ci skóra i umrzesz.
Możemy na chwilę przestać?
Ależ to słodkie, że trzymamy się za ręce!
W końcu jesteśmy razem.
Wiem, że to źle wygląda, ale zatrzymali nas,
bo auto ma blachy z 1980 roku.
Leia ma rację.
W poszukiwaniu winnych warto spojrzeć do wewnątrz.
Moja stopa spojrzy do wewnątrz twojego tyłka.
Nie możesz się tak podkładać.
Początek jest trudny, ale dajcie mi szansę.
Ta żaba kiedyś zmieni się w motyla.
Głupieję od samego stania tutaj.
Nie wracaj do tego domu. Wynocha.
Co? Nie!
Skarbie, puść żabę.
Dwa, trzy, cztery!
Odpoczynek u sąsiada
Każdy tydzień tak wypada
Nie dzieje się nic, pogadać i żyć
Nie jest źle
RÓŻOWE LATA 90.
Siema, Wisconsin!
Ludzik Kool-Aida?
Taki chcesz tatuaż?
Nie wolno się zastanawiać.
To ci się udało.
Jay, tęsknię za tobą. Przykro mi, że tyle cię omija.
Gwen i Ozzie gadają.
Nikki żuje gumę.
Nate grzebie w spodniach.
Więcej pudru, skarbie.
Lato źle mi robi na klejnoty.
Mogę z nim pogadać?
Wpadnij, stary. Babcia u dentysty, Red w Wydziale Transportu.
Ja też tęsknię.
- Wpadnie tu. - Tak?
Muszę ogolić pachy.
Co?
To była Nikki. Pa.
Gwen. Pomocy.
- Związek, dzień pierwszy. - Też muszę lecieć.
Za 20 minut mam korepetycje.
Z tym gościem?
Przecież już jesteś mądra. Pomogłaś mi zejść z trampoliny.
Muszę zdać egzaminy, dostać się na studia,
wynaleźć lek i być na znaczku, żeby można było mnie polizać.
Spędza dużo czasu z korepetytorem.
Ktoś jest zazdrosny?
Nie, ja jestem.
Ciągle spędza z nim czas.
Powinienem się martwić?
Trudno powiedzieć, bo nie znam gościa, ale znam ciebie.
Więc może tak.
No wiem.
Nie martw się, chodźmy go obczaić.
Nie, muszę jej ufać.
Nate, oglądam sporo telewizji i wiem dwie rzeczy.
Ludzie zdradzają.
A raz w bok to zawsze w bok.
Super, że jesteś.
Nie martw się. Trzy kroki do przodu.
A jeśli wróci Red?
Jest ostrożny, Gwen.
I piękny. I odważny.
Nie boję się cudzego dziadka.
Tylko próbowałam się prześlizgnąć.
Nie ma co robić w majtki.
Dzień dobry. Babci nie ma w domu.
Wiem. Odbieram ją od dentysty, będzie na haju.
Pomyślałam, że wpadnę na małe zakupy.
Szybciej tak niż iść aż do sklepu.
Mamo!
Weź dla mnie jogurt.
Wiesz, że to początek związku,
jeśli facet wychodzi puszczać wiatry.
Jay, wejdź i już.
- Bardzo tęskniłem. - Ja za tobą też.
Wrócił z Iraku czy co?
Nie widzieli się dzień. Jej dziadek zabronił mu tu być.
Czyli Red jest surowy jak mój stary.
Nigdy we mnie nie wierzył. Ciekawe, czy mnie to skrzywiło?
Nie.
To miło, ale myślę, że tak.
Dorośli powinni być wyrozumiali, wiecie?
Kupa zasad to nie rozwiązanie.
Czyli mogę zrobić tatuaż?
Przykro mi.
Popełniaj sobie błędy, ale nie na stałe.
Tatuaże, dzieci, jazda po pijaku: trójca nieświęta.
Dentysta nie jest pięć minut stąd?
Jay, może my odbierzemy babcię?
Wiem, że to mało atrakcyjne, co powiem,
ale twoja babcia skopie mi tyłek.
Pokazałbyś, jaki jesteś odpowiedzialny.
Musisz też powiedzieć Redowi, że koniec z ocenianiem cię.
Do dzisiaj sprawia, że czujesz się nic niewart i nieszanowany.
I że nie jesteś dobrą mamą.
Chyba nie chodzi już o nas.
Musimy spróbować.
Pożyczy pani auto?
Nie wiem, czy się wtrącać.
- Zatankujemy. - Proszę, kluczyki.
Zostanę tu i dokończę zakupy.
Stresujesz się, ale to tylko moja słodka, naćpana babcia.
Twoja kolej!
Cośtam, cośtam, cośtam Broadway
Starzy ludzie lubią ten kawałek
I finał!
Gwen, nie zachęcaj jej.
Ale to fajne.
Jest naćpana jak chomik na prochach.
Babciu, możesz wyluzować?
Buu!
- No właśnie. Buu! - Buu!
- Stać, studio tatuażu! - Nie ma mowy.
Mam ją dostarczyć do domu, nie będę się zatrzymywał.
Czerwone!
No weź!
To moja szansa. Babcia nie ogarnia, podpisze zgodę.
Prawda, pani Forman? Mogę mieć tatuaż?
Tak! A potem ukradniemy statek i fru, do Vegas!
Jedziemy do domu, babcia do łóżka,
a Jay udowadnia dziadkowi, że jest odpowiedzialny.
- Zgadnij! - Boże!
Zaraz wracamy.
Pa, frajerzy.
Nik? Co takiego? Ty? Tutaj?
Niesamowite!
Teraz? Tu? Co? Dziwne.
Mówiłam, że tu będę.
No tak, z korepetytorem.
Zapomniałem o nim. Gdzie on jest?
Trevor? Właśnie idzie.
Ożeż…
Trevor, to mój chłopak Nate.
Chłopak?
Raczej facet. Może nie mam włosów na twarzy,
ale od pasa w dół jest gęsty dywan.
Jestem Ozzie.
Według pediatry będę miał 1,80 cm wzrostu.
Dużo o tobie słyszałem.
Jesteś w drużynie futbolu?
Tak, ale nie dalibyśmy rady bez takich jak ty na trybunach.
Trevor dostał stypendium dla futbolisty w Notre Dame.
Niepotrzebnie. Syn kongresmena.
Boże, błogosław Amerykę.
Jest fajnie.
I normalnie.
Dzięki za wizytę, ale musimy się uczyć.
Jasne, my też mamy mnóstwo planów.
Jego jaszczurka jest chora, muszę pomóc z tabletkami.
Doodbytnicze.
Spoko.
Miło was poznać. Nate, Ozzie.
Mam 25 lat.
Już po tobie.
Czemu to tyle trwa?
Powiedzieliśmy to naraz. Słodcy jesteśmy.
Nie mam teraz na to sił.
Jak Red wróci pierwszy…
Zabije nas.
To było urocze.
Nareszcie.
- Pokaż. - Nie zrobiłam.
Jakaś babka wepchnęła się pierwsza.
Mam tatuaż!
Do Vegas!
Miałem rację. Ten cały Trevor stara się poderwać Nikki.
Nie musi się bardzo starać.
Jak mam uratować związek?
Jest przystojny, mądry, nie wisi Nikki 70 dolarów.
Już wiem. Skopię mu tyłek!
Jak facet od „Zaprośmy go”.
Kto?
Zawsze jest w każdym talk show.
Gospodarz mówi: „Zaprośmy go”.
Wszyscy buczą. A on mówi: „Nie znacie mnie”.
Nie oglądałeś nigdy talk show?
Ozzie!
Witamy po przerwie!
Dziś są z nami Nikki i Trevor.
Wyglądają na parę idealną,
ale ktoś ma z tym problem.
Zaprośmy go.
Nie znacie mnie.
Nate.
Powiedz, co cię tak zdenerwowało?
To moja dziewczyna. Spędza czas z tym gościem
i nagle nie jestem dość dobry.
Nikki?
Nate jest spoko, ale Trevor stymuluje mój umysł i moje ciało.
Naraz? Tak się nie da!
Da się.
Nate, przestań.
Koniec żartów. Nikki, musisz wybrać.
On czy ja?
W takim razie on.
Ten koleś?
Nie znasz go.
Cicho! Nie znacie mnie!
Nikt cię nie zna.
Nie trzeba powtarzać.
Muszę pogadać z Nikki.
- Co jej powiesz? - To się robi dziwne.
Zaraz wracamy.
Tatuaż?!
Nawet nie używam wodoodpornego tuszu.
Red mnie zabije.
Gwen.
No wiem, ale nie pozwoliłam jej na drut kolczasty nad tyłkiem.
Nie ma za co.
Tak mi przykro, nie tak miało być.
Dlaczego ty gotujesz?
To pomaga na stres związany z tym, że mam cholerny tatuaż!
Co się stało?
Jajka się skończyły? Nie wiem, o co chodzi.
Patrz, co mam po dentyście!
Kurdebele!
Podobno rączki im chodzą po narkozie, ale to przesada!
Moja matka przewróciłaby się w grobie, ale rozsypaliśmy jej prochy
na parkingu przy restauracji obok jej kościoła.
Ty też zrobiłaś?
Ciągle gadasz o dziarach.
Powiedziałaś, że nie mogę, zawsze cię słucham.
Dobrze, to jak bilet do burdelu.
Przepraszam.
Nie da się tego usunąć?
Może jest jakiś krem czy coś?
Gdyby był, nie miałabym na biodrze Freda Flintstone’a na desce.
To Red. Boże, co on powie?
Ale się wścieknie.
Będzie tupał, zabierze mi kieszonkowe.
Sorki, znowu mój ojciec.
Musisz stąd iść.
Nie możesz wziąć winy na siebie.
Jay bierze winę na siebie, ja znikam.
Moment.
Weź to, brakuje nam owoców.
Chowaj rękę, dopóki nie wymyślimy, jak mu powiedzieć.
Nie ukrywam nic przed mężem. To rozsądny człowiek.
Daleko, na samym końcu piekła, jest pokoik,
w którym diabeł sra ludziom ogniem na głowę.
To Wydział Transportu.
A jak twój dzień?
Mój dzień? Był…
Był świetny.
Nie stało się nic dziwnego.
A co on tu robi?
Przyniósł babci kurczaka. Z ogrodu.
Tak. Robię kolację.
Muszę tu włożyć rękę.
Tak, tak.
Będzie pyszny!
Zdjąć ci kurę z ręki?
Nie, dziękuję.
Idę po pranie.
Bardzo mnie rozczarowaliście. Cała trójka.
Ale zwłaszcza ty, mały Kelso.
Myliłem się ostatnio.
Szkoda na ciebie mojej stopy.
Nie dałeś mu szansy.
Nie lubisz go z powodu nazwiska. To niesprawiedliwe.
Dlatego mi się podoba.
On ma rację.
To moja wina, proszę pana. Prowadziłem.
Nie jestem dumny z tego, co się stało,
ale wierzę, że błędy kształtują nas jako ludzi.
A ja chcę być kimś godnym pana wnuczki.
- Wynocha. - Nie ma mnie.
Ty, do swojego pokoju.
Nie sądzisz, że jesteś trochę za surowy?
To był błąd, ale nikomu nic się nie stało.
Moja żona ma dziarę jak z więzienia.
Całkiem mi się podoba.
Czuję się jak Rizzo z Grease.
Prosiłem tylko, żebyś przywiozła Kitty do domu.
Ale zwaliłaś to na dzieci i zrobił się chaos.
Jak w całym twoim życiu.
Wiesz co?
Wal się.
Jesteś taki zadufany.
Wiesz, ile lat na mnie wrzeszczano,
wytykano mi, co schrzaniłam?
Nie musisz mnie szanować, sama się w końcu szanuję.
I nie muszę tu stać i słuchać, jak na mnie wrzeszczysz.
Dzięki, że nie nauczyłeś mnie, jak jeździć na rowerze!
Wyglądam na jej ojca?
Przyniosłam ci coś.
- Co z nią jest nie tak? - Red.
Leia jest nastolatką.
Kipi od hormonów i błędnych decyzji.
Mówię o Sherri.
Ona też kipi od hormonów i błędnych decyzji.
No bo…
Jeśli ma problem z ojcem, powinna wrzeszczeć na niego.
Tak.
To niedobrze, kiedy ktoś cię wini za kłopoty innych ludzi.
Co?
Jay to nie jego ojciec.
Mógł zwiać, zwalić winę na Leię.
A widziałeś, że jej bronił i wziął to na siebie.
Michael by tak nie zrobił.
Michael Kelso przykleił się do naszej lodówki.
Poprzeczka nie jest wysoko.
Red, ja postąpiłam tak samo.
Leia ma rację. Nie daliśmy Jayowi szansy.
Znam ten dźwięk. Zmieniasz zdanie.
Skoro już otwierasz się na rzeczy…
Okropny?
Wygląda dosyć zuchwale.
Wiem, na co masz ochotę!
Tak.
Tak!
Hej, skarbie.
W porządku?
Nie powiedziałeś „dziewczyny” do mojego tyłka.
Trochę się o nas martwię.
- Spędzasz czas z Trevorem. - Z Trevorem?
Nic mnie nie łączy z Trevorem. Nie lubię mięśniaków.
Nie wiem, co o tym myśleć, ale…
Nie chodzi tylko o niego, o mnóstwo spraw.
Egzaminy, studia.
Zostawisz mnie.
Nie idę na studia, żeby cię zostawić.
Chcę dla siebie lepszej przyszłości.
Jestem w niej?
Nie wiadomo.
Sami decydujemy o naszym losie.
Piękna i cytuje Terminatora 2.
Nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
Zawsze będziemy razem, tak?
Chodź tu.
Nie wiem, co będzie. Wiem, że cię kocham.
Czy to wystarczy?
Tak.
- Lepiej ci? - Tak.
Cześć, dziewczyny.
Muszę wracać na obiad.
- Na pewno już w porządku? - Tak.
Jasne.
Cześć.
Trochę się zastanowiłem.
Jeśli chcesz się spotykać z małym Kelso,
to dam mu szansę.
Naprawdę?
Ale musisz uważać. Bez wygłupów.
I nie wolno mu wchodzić na górę. W porządku?
Jasne. Powiem mu, kiedy go zobaczę.
Jasne.
Już mnie nie ma.
Pa, skarbie.
Rozmawiałam z Kitty i powiem ci to: wiem, że nie jesteś moim ojcem.
Po pierwsze: żyjesz.
I nie jesteś dupkiem.
Przyszliśmy tu na pogaduchy czy żeby się uczyć?
Tak jak ćwiczyliśmy.
Umiem utrzymać równowagę, wracałam do domu pijana na obcasach.
Robię to!
No widzisz. Teraz zawróć.
Robię to!
Dobra robota.
Teraz hamuj. Hamuj!
- Idiotko! - Nie martw się, nic mi nie jest.
Napisy: Anna Radwan-Żbikowska