Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Do 17 roku życia czułam się jak w bajce.
Wtedy mi przypomniano, że tam też są czarne charaktery.
ROK SREBRNEGO LISA
Nie spiesz się, Ivy. Usztywnij nogę.
ASPEN, KWIECIEŃ 1997 ROKU
Dobra robota, Layla.
Ojciec zdradził mamę z jej mamą.
Nie mogłam winić Layli, a ojca nie chciałam.
Wszystko się zepsuło.
Jak się czujesz?
Wiem, że słabo.
Przetrawiam.
Chcesz?
Jak planujesz żyć w Seattle?
Nic nie planuję.
Zdrowe podejście.
Tak jest, ramiona.
Nie patrz na innych.
Mamie odwaliło.
Po co mam z tobą jechać?
Powiem ci coś o ojcu. Ma w środku guzik.
Potrafi się wyłączyć. Zupełnie zapomnieć o innych.
O przyjaciołach, rodzinie. Nawet o tobie.
Co za miejsce. Zero przyzwoitości.
O to mi chodzi.
Chcę, żebyś miała zwykłe dzieciństwo.
Popełniała normalne błędy, a nie błędy na miarę Aspen.
Nie chodzi tylko o rozwód. Odwaliło jej po całości.
Nie możecie poczekać rok, aż skończę szkołę?
Mieszkać w jednym domu?
Rozwód nie jest taki straszny.
Żałuję, że moi rodzice tego nie zrobili.
Nie będziesz się męczyć, patrząc na małżeństwo bez miłości.
Ja nie żyłem wśród drzew i zaśnieżonych stoków, tylko w Denver.
Mogłaś trafić gorzej. Myślisz, że inni to wszystko mają?
Czemu wbijasz jej do głowy, że jest inna?
Wiele rozmyślałam, głównie o sobie.
I o tym, że nigdzie nie pasuję.
Jak zamieszkasz w Seattle, wejdzie na ciebie.
Zaraz będą goście od przeprowadzki, chcę pomóc Xiomi.
Idziesz?
Czy rozkminiasz swoich strasznych starych?
I dąsasz się wśród niedźwiedzi?
Nie martw się.
Jak chcesz.
Czemu mówisz takie rzeczy?
Jakie? Że jest adoptowana?
- Nie wolno ci. - Taka jest prawda.
Rozumiałam, że adopcja wszędzie jest normalna, ale nie w Aspen.
Za to operacje plastyczne tak.
Wszyscy tam wyglądali, jak swoi rodzice.
Tylko nie ja.
Mama mówiła, że lis jest wróżbą.
Hipisiarskim symbolem przemiany.
Tutaj miała rację.
Lis zmienił w moim życiu wszystko.
Co tu robisz?
Żegnam się.
To pierwszy dom, jaki kupiliśmy razem.
Wiem, że masz to w nosie.
W Seattle się podniosę.
Daj mi trochę czasu, przejdzie mi.
Nie martw się.
Chodź.
Ojciec zabiera mnie jutro do Kootsów.
O Jezu. Uważaj na siebie.
To tylko impreza, nie bój się.
Tata zareagował na rozwód, zapraszając mnie do siebie.
Do swojego świata w Aspen.
Chciał mi pokazać, co tracę, jadąc z mamą
Jakbym miała wybór.
Wielki Wóz.
Gwiazdozbiór Smoka. A tutaj Mały Wóz.
Moglibyśmy tam mieszkać.
Ślepy los,
funkcja użyteczności von Neumanna-Morgensterna.
Mieszkać na innej planecie?
Wiele się musisz nauczyć, dziecko.
Przyszłość jest tu i teraz.
Mój tata był fizykiem,
mówił, że ma mózg niepoprawnego optymisty
Mama uważała, że nie chce znać prawdy.
Tato! Włączysz faks, muszę przesłać pracę domową.
Czekaj, myślę.
Przed imprezą mam zatwierdzić nową makietę.
Nie. Indiana tu nie pasuje, jest za duża.
Rozmiarem nie musisz się martwić.
Dziękuję bardzo.
To moja ostatnia praca. Chcę ją wysłać.
Daj mi chwilę. Zaraz to zrobię.
Dobra, rok zaliczony przed czasem.
Możesz jechać do Seattle.
Niezły luksus tak latać samolotami.
Zanim poznałam twojego ojca, zwiedziłam cały świat.
"Jeśli potrafisz wypełnić każdą minutę
chwilami, które pchają sprawy naprzód,
twoja jest ziemia i wszystko, co na niej.
Co więcej:
Staniesz się mężczyzną, synu".
Za dużo soli.
Nie zmieniaj nawyków żywieniowych w Seattle.
W tym miesiącu schudłam półtora kilograma.
Brawo.
Tyle lat się męczyłam na diecie bez soli,
mówiłam znajomym,
że nie mogę zajść w ciążę, żeby nie gadać o twoim problemie.
I co mi zostało?
- Ja. - Tak. Wysiedziałaś jajo.
I masz nowy dom.
Ubieram się. Jak chcesz się kłócić, gadaj do siebie.
Proszę. Świetnie.
Niezbyt dorosłe zachowanie.
Zabawne, że ty to mówisz.
Co ci powiedział lekarz? Że jestem twoim lustrem.
Przeglądasz się we mnie.
To jego słowa.
Ciężko było w tym domu uwierzyć w prawdziwą miłość.
Nie chwaliliśmy się bogactwem jak inni.
Ale mieliśmy ładny dom.
I pomoc domową. Xiomi.
Tata szybko zdobył pieniądze, więc był nieufny.
Tam, skąd pochodził, trzeba było trzymać gardę.
Nie ryzykuj.
Nie pokazuj wszystkich kart.
Nie wiedziałam, że miał tak ze wszystkim.
NA POPRAWĘ NASTROJU. LAYLA.
To ty, zrzędo?
- Rany. - Nie wypuszczaj.
Carlos mówił, że to dobry towar, nie marnuj go.
Zostawiła cię na cały rok?
Z vanem, złotą rybką i kredytówką.
Tak. Pan Maserati pstryknął palcami i śmignęła do Malibu.
Dzieci tam nie wpuszczają. Więc mam się jebać.
Przynajmniej poczekała 17 lat.
Mniejsza. Byle się wyrwać z tego zasranego mieszkanka.
Oglądasz coś?
Niestety nie.
Kurde, przykro mi.
Muszę lecieć, na razie.
Jak tak dalej pójdzie, odchodzę.
Masz smycz i różową perukę.
Odwal się ode mnie! Odwal się.
Idź spać, Ivy, nic mi nie jest.
Dobranoc, wszystko gra.
Nie wydaje mi się.
Jutro jest nasz ostatni dzień.
Musi być fajnie. Idź spać.
Dobranoc.
Wszystko jest OK, śpij dobrze.
Nasz dom trzeszczał w posadach. Każdy to widział.
Ale po złej nocy przychodził dobry dzień.
Tata miał dużo samochodów. Ale najlepsza była Bestia.
Trzeci bieg. Widzisz, przestajesz się bać.
Wtedy można robić wszystko.
Poćwiczymy, jak przyjedziesz na wakacje.
Przepisałaś list do szkoły?
Tak.
Tak, ale może pójdę na akademię?
Nie.
- Mama mnie popiera. - Jasne.
Stewardessa z Waszyngtonu, nie skończyła żadnej szkoły.
Uczy cię, jak się bać.
Czuje, że ją zraniłeś.
Mama się ode mnie odwróciła.
Nagle zniknęła, więc ja też.
Poza tym nie będę się tłumaczył dziecku.
Wracajmy.
Strasznie się zjarałem.
Boże.
Wieczorem będzie fajnie.
Na przyjęcia w Aspen trafiali wybrani.
Chodziła tam elita.
Jak się okazuje, to nie wystarczało.
Dziękuję.
Pojawiali się tam ludzie, których nie przedstawilibyście waszej córce.
Cześć, Huxley.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
Jak się masz? Ivy, wyglądasz w porządku.
Fajnie, że wpadłaś.
Wtedy zobaczyłam go po raz pierwszy.
Wydawał się inny, jakby dostrojony do otoczenia.
Gdy na mnie spojrzał, poczułam,
że widzi prawdziwą mnie, a nie jakąś tam dziewczynę.
Chodź do łazienki.
Wciągają tam jakieś zakazane rzeczy.
Daj posłuchać.
Zamieniasz się w starą babę.
Nie udało się.
Bierz, co chcesz, nie krępuj się.
Dzięki.
Uczył Jennę Kazinski w Dalton.
Dobrze mu się wiedzie.
Jest chyba jakimś guru i mieszka w Davos.
Ja tam nie będę chodzić z zapryszczonym nastolatkiem bez kasy.
Nie ma mowy.
Zaraz wrócę.
Co ona robi?
Musisz pójść do łazienki!
Potrzymaj.
Nie każ mi wciągać samej.
Pomogę ci.
Smakuje jak aspiryna.
Weź jeszcze, przestaniesz czuć.
Posiedź tu chwilę. Zaraz ci ją oddam.
Tak żyły dziewczyny w Aspen.
Trzeba było chodzić na dobre imprezy i odpowiednio się ubierać.
Mówić, co trzeba. Nie to, co ja.
Jesteś córką Huxleya?
Znasz mojego tatę?
Jest słynnym naukowcem.
Nie wiedziałam, że aż tak.
Obserwuję cię. Boisz się mężczyzn.
Wciągnij trochę, dla kurażu.
Myślałam, że pierwsza kreska kokainy będzie wielkim halo.
Że pozwoli mi się wtopić w tę imprezę, jakbym była jej częścią.
Jak Layla i Melonie.
Dzięki.
Okazuje się, że gdy jesteś sama i na haju, to nadal jesteś sama.
Tylko jeszcze bardziej to czujesz.
Cześć, to ty! Wyglądasz słodziutko.
Ta impreza jest najlepsza. Poważnie.
No nie wiem, chyba pójdę do domu.
Nie! Czemu? Wszyscy są tu wspaniali.
Tacy pełni życia.
Czuję się, jakbym mogła wszystko, była wszędzie.
- Jest niesamowicie. - Stara, jesteś na totalnej orbicie.
- Nie. - Tak.
Dobra, racja.
Idziemy rano na łyżwy, zanim wyjadę?
Nie znudziło ci się? Na olimpiadę nie pojedziemy.
Kumasz?
Chodzimy razem od jakichś 10 lat.
Tak. Od dzieciaka. Chyba czas dorosnąć.
To jak? Jestem starą babką czy muszę dorosnąć?
OK. Wyglądasz przesłodko.
Szkoda, że idziesz, ale rozumiem.
Dobra. Kocham cię.
Uważaj na siebie. Do jutra, będę.
Już nie jesteś dziewczynką.
Uważaj na siebie.
Pan Hux i matka cię tu przywieźli i dali mi pod opiekę.
Staram się.
Jesteś dla mnie jak córka. Dam ci parę dobrych rad.
Jasne.
Możemy pogadać jutro? Jestem zmęczona.
Nie zawsze tu będę.
Czemu tego nie spakowałaś?
Bałam się, że zgubię, jak wszystko.
Dość tych nastoletnich dąsów, masz prawie 18 lat, dorośnij.
Za kilka tygodni wrócisz na wakacje.
Jak będziesz w Seattle, nie przytakuj matce.
Będzie mówić o mnie złe rzeczy.
Nie wszystko jest prawdą.
Ani tym, czym się wydaje.
Obiecujesz?
Dobra. Leć.
Pa, tato.
SEATTLE, MAJ
Tutaj powietrze pachnie. Nie tak, jak w górach.
Wilgotno. Zaraz dostanę pryszczy.
Dziewczyny w twoim wieku. Grają tenisa. Pewnie w klubie.
Takie masz aspiracje?
- Kanapki z kurczakiem w klubie tenisowym? - Słuchaj, mądralo.
Jak ja byłam nastolatką, wszyscy chcieli być w klubie.
A my będziemy członkami.
Tata by powiedział, że nie warto dołączać do klubu, który przyjmuje takich jak my.
Pójdziemy na łyżwy? Od dłuższego czasu nie chodzisz.
Aya pytała, czy ćwiczysz.
Chyba że wolisz pomóc mi rozpakować pudła.
Dobra.
Jak będziesz na górze, weź kurtkę taty i spal ją.
Tata by powiedział: nie warto dołączać do klubu...
Zaraz zamarznę.
Ale syf.
Gadałam z trenerem.
Masz lekcję, ale przedtem możesz chwilę pojeździć.
To on. Dzień dobry!
Cześć.
Jestem Pauline, to moja córka Ivy.
Miło mi. Co chcecie dzisiaj robić?
Gadaliśmy przez telefon o lekcji i żeby trochę pojeździć.
Chcesz nadrobić formę?
W Kolorado brałam udział w zawodach.
- W zeszłym roku? - Tak.
W takim stanie?
Nie rozumiem.
Trochę jej brakuje do ideału, z jej wzrostem i budową.
Nie rozumiem.
Przyda się jako cheerleaderka.
Mama uważała, że wystarczy zgromadzić w nowym miejscu moje stare rzeczy
i będzie, jak kiedyś.
Ale nie można być wiecznie dzieckiem.
Mamo, chciałam...
Przysnęła nad książką kucharską, jakby miała przygotować wielkie przyjęcie
Smutne.
Zbudowała sobie świat, do którego chciała wrócić,
tylko on nie był prawdziwy.
Wszystko było sztuczne,
więc zapragnęłam wrócić w znajome strony.
Cześć, tato.
No proszę. Zamieńmy się.
Podobno Jenny Holzer używa tych notatników.
- Podobały ci się jej prace. - Tak.
Jeśli chcesz być artystką, musisz mieć portfolio.
Prawda.
Czas na pierwszą niespodziankę.
Ten wóz może być twój.
Ale musisz pracować w lecie.
I płacić za benzynę.
Naprawdę? Bestia?
Wiesz co?
Tęskniłem za tobą.
Nie skręciłeś do domu.
Niespodzianka numer dwa, świeżo upieczona osiemnastko.
Co zrobiłeś?
Pomyślałem, że przyda ci się spokój.
Ufam ci.
- Cześć, stara babo. - Co jest?
Pomieszkam z tobą jakiś czas, oczywiście jeśli chcesz.
Pewnie, tylko mnie zaskoczyłaś. Tęskniłam.
Ja też.
Jadę. Rozgośćcie się.
Czeka nas wyżerka.
Sibi przygotowała kolację.
Kto?
Gdy wracasz do jakiegoś miejsca, dostrzegasz nawet małe zmiany.
Ale w domu rodzinnym są one gigantyczne.
- Kochanie! - Cześć. Co tu się stało?
Chcę, żebyś kogoś poznała.
To jest Sibi McGinty Goldman Cohen.
Była znaną aktorką, ale dawno temu.
Ivy, wreszcie!
Dzisiaj francuski bufet.
Wygląda wytwornie. Dzięki za zaproszenie.
Merci.
Xiomi, daj Ivy dużo zielonego.
Takie mamy zasady.
Tata Ivy mówił, że twoja mama siedzi w Malibu.
Tak, z nowym chłopakiem.
Zostawiła cię samą?
Tak. Przywykłam do tego.
Serce mi pęka.
Przepraszam, kim ty właściwie jesteś?
Dużo o wszystkich wiesz.
A ja o tobie nic.
Tato?
Kilka miesięcy temu Missy Koots, którą znam ze studiów,
ściągnęła mnie z Palm Beach.
Spędzałam tutaj lato.
Tak nam było pisane.
Była straszna, ale nie zdziwiłam się.
Z taką kobietą należało być w Aspen.
Ale ciśnienie w rurach.
Będziemy spać razem, jak kiedyś?
To zależy. Ciągle chrapiesz?
Nie. A ty nie chrapałaś?
Znowu kłamiesz.
Zatrzymaj się tu. Mocniej hamuj.
Dobra. Masz to.
Co lato jakiś dureń ginie w tym miejscu.
Znasz tych chłopców?
Nie.
Tutaj wszyscy są mili, ale uważaj na nich.
Rozumiesz?
Tak, tato.
"Morze jest twym zwierciadłem.
Ujrzysz w nim twą duszę, w nieskończonych fal piennych mgle
i zawierusze,
a myśl twa niemniej gorzkiej ma głębi bezdroże".
Łowisz ze mną, panno Baudelaire?
Tak.
Pstrąg tęczowy na pierwszej, w cieniu.
Chowają się przed drapieżnikami, pod skałami.
O tam.
Dobrze. Możesz go wypuścić.
Dobra, i kręć.
Masz to we krwi.
Fajnie nam razem.
Może zabierzemy Bestię nad jezioro Lost Man
i zrobimy sobie kamping?
Uczcimy twoje urodziny.
Byłoby fajnie.
Możemy wziąć Sibi?
Jest dziwna.
Jest zabawna. Była kiedyś wielką gwiazdą.
Wolałabym nie.
W porządku. Chcesz, żebym był szczęśliwy?
Pewnie, jeśli tego potrzebujesz.
Masz rację.
Ona by zabrała tapetę do namiotu
i wzięła kubełek na szampana.
Czemu z nią jesteś?
Daj się tacie zabawić.
Chyba mnie rozumiesz?
Jesteś już duża.
Nie muszę cię trzymać za rękę.
Pojedźmy sami w przyszłym tygodniu.
Dobrze?
OK.
O takim właśnie tacie myślę, gdy mi go brak.
Złe wspomnienia przyćmiewają pamięć o tych dobrych, ale takie też były
Kanapka, bez sałaty. Dzięki.
Zostańcie, nie wchodźcie.
Cześć.
Carlos i Carter jadą dzisiaj na camping. Jedziesz?
- Jasne. - Super.
Carlos się do ciebie ślini.
Nieprawda.
Mówię ci. Powinnaś się z nim przespać.
Dzisiaj. Miej to za sobą i zapomnij.
Turyści i dzieci.
Po co je zabierać, skoro i tak zostawiasz je z obcą osobą.
Zaraz zaczną lizać szybę. Ile za to?
- Nic. - Dzięki.
Weź śpiwór i tyle alkoholu, ile dasz radę.
Do wieczora.
Dzień dobry, co podać?
To jest brandy?
Koniak. Nie lubię piwa.
Nieźle. Pachnie gównem, skąd to masz?
Od gościa na imprezie.
Miał łaty na łokciach. Widzieliście go?
Niezły pojeb. Zaglądał Layli pod sukienkę. Stary zbok.
Twój tata urządził grilla. Carlos tam pracował.
Nauczyłem się robić drinki. Mogę ci pokazać.
A mnie zrobisz drinka?
Opowiadaj, co się robi w Seattle.
Oprócz tego, że pada deszcz i chodzisz na sushi.
No i jest Kurt Cobain.
On nie żyje.
Jest jeszcze sałatka cezar i łosoś.
Wszędzie.
Wchodzisz? Jest dobra okazja.
Ty pierwsza.
Zobaczmy.
Ale straszne.
Dobra.
Rany, Layla. Jedzie ci z gęby gulaszem.
Carter,
pokaż mi, jak się rzuca nożem.
Dobra.
Zobaczmy.
Twój tata urządza niezłe imprezy.
Jak będę w jego wieku, też tak zrobię.
Czuj się zaproszona.
Dobra.
Zazdroszczę ci twojego życia.
Też chcesz spróbować?
Nie, rzygam po tym kilka dni.
Wolę napar z grzybków. Jest łagodniejszy. Chcesz?
Może.
Dawaj, Ivy.
Na pewno chcesz, zabaw się trochę.
Wypij, zabawimy się w magicznym lesie.
No, dobra.
Do dna?
Tak jest.
Dawajcie. Będzie odjazd.
Gdzie ty byłaś?
Co się stało?
Nic, mamo. Jestem zmęczona.
- Czyj to samochód? - Słuchaj,
mam jakieś dwie godziny snu, a potem idę niańczyć trójkę bachorów,
więc bądź cicho.
Nie byłam ślepa. Widziałam, co robi.
I bałam się o nią.
Ale trochę jej zazdrościłam.
Czułam, że powinnam się odważyć.
Jest prawie popołudnie. Masz dzisiaj wolne?
Tak.
Jerry Clark wpadnie z dostawą na imprezę.
Pomóż mu rozpakować wóz, zarób na siebie i swoją trawkę.
Chciałam iść na lodowisko.
Będziemy się kłócić?
Dziewczyny z akademii w Nowym Jorku nie jedzą węglowodanów.
Dobre dziecko. Mądry wybór.
Jerry musi też dostać kasę.
Cześć, Ivy. Co u mamy?
Jak wam się mieszka w Seattle?
Dobrze.
Tata prosił, żebym ci pomogła.
Bogacze zaganiają własne dzieci do pracy. Skąpiradła.
Nie mam niebieskiego Johnniego, muszę zrobić kursik.
Tutaj nigdzie nie dostałem.
Proszę.
Platynowa karta, nie pokazuj tego za często.
Dam sobie radę.
Nie sądzę.
430 z wszystkim. Powiedz tacie.
Cześć, nieznajoma.
Chodź do mnie.
Cieszę się, że cię widzę.
Ja też.
Co tam?
Potrzebuję się poradzić.
Czy z kobietami łatwiej się kochać niż z facetami?
Ty się na tym znasz.
Nie, na pewno.
Cholera, to odpada.
Layli...
odwaliło na punkcie chłopaków.
A ja jeszcze nie wiem, co mi się podoba.
To nic złego.
Czuję się bardzo samotna.
Przytul się.
Podoba mi się tu, nikt nas nie widzi.
Sibi miała czterech mężów.
Poluje na grubego zwierza. Co?
Twoja mama tak robiła, a moja prawie usidliła tego gościa z Malibu.
Nieźle. Jest szybka.
Ojciec nie zostawił nam nic. Co miała zrobić?
Być kelnerką? Znasz moją mamę, odpada.
Nie chcę być czyjąś własnością.
Fajnie być pożądaną, ale nie posiadaną.
Może Seattle będzie dla ciebie lepsze.
Z dala od hołoty z Aspen.
Dzisiaj będą perseidy.
Są z Włoch?
- Nie, idiotko. - Co?
To deszcz meteorytów. Co lato tak jest. Spadające gwiazdy.
Zamknij się.
Widzisz? Hux przynajmniej cię czegoś uczy.
Chodź.
Wracajmy na imprezę.
Napijemy się piwa. Za ten tajemniczy siniak.
Dzięki.
Tu jesteś. Fajnie, że wróciłaś do nas.
To moja przyjaciółka, Layla -
to jest Lawrence Richards.
Poznałem już tę damulkę.
Miło cię zobaczyć.
Patrz, na drugiej.
Zobacz, z jaką gracją krąży wokół mężczyzn.
Dumna i pewna siebie.
Cześć.
Nie oddzwoniłaś.
Nie nagrałeś się.
Rozmawiałem z panią, która odebrała.
Xiomi nie mówi mi, kiedy dzwonią chłopcy.
Nie jestem chłopcem, tylko mężczyzną.
To bądź tak męski i przynieś pani prawdziwego drinka.
Co chcesz?
Może szampana?
Dokładnie, szampana.
Pamiętam cię. Twoją twarz,
przypomina mi Ingrid Bergman -
chyba się postarzam -
wiesz, kto to?
Tak, oczywiście, Ingrid Bergman była wspaniała.
Uwielbiam ją w "Niedyskrecji".
Naprawdę? No proszę, lubisz starocie.
Czym się zajmujesz? Czekaj - jesteś artystką.
Tak, staram się dostać na akademię.
W takim razie musimy pogadać.
Znam człowieka z komisji w Parsons, chętnie cię przedstawię.
Byłoby super.
Nie ma problemu. Jesteś z Nowego Jorku?
Dużo tu ludzi z tego miasta.
Nie, jestem stąd.
Larry cię szuka.
Właśnie kogoś poznałem.
Tak. Ale nie.
Nie? Wydaje się wspaniała.
Dokładnie, ale jednak nie.
Tato, o co ci chodzi?
O nic, pożegnaj się z panem.
Uśmiechnij się ładnie i zmykaj.
Tu jesteś. Chcesz zapalić?
Wszyscy spotykają się w mieście.
- Jasne. - Fajnie.
Dobra zdobycz. Carlos by oszalał.
On jest w wieku mojego ojca.
Chciałam go zachować dla siebie, ukryć nawet przed Laylą.
Wielu się podobała, ale on patrzył na mnie.
Przemokniecie.
Co? Nie zabierze mnie na ryby podczas ulewy.
Ja tam nie wiem. Miłego ostatniego wieczora.
Dzięki.
Zawsze lubiliśmy jeździć pod namiot,
ale ta wycieczka od razu była inna.
Czułam nadciągające chmury.
Nie wiedziałam, jak je powstrzymać. Musiałam w to brnąć.
Tato, zanosi się na siarczystą ulewę.
Przejdzie bokiem. Sprawdzałem, biwaki są otwarte.
- Nie będziemy łowić podczas burzy. - Nie bój się.
Płyń z prądem. Aż do końca.
Strasznie pada, tato.
Jesteś jak matka.
Trochę ciężkiej pracy cię przerasta.
Widzisz? Już przechodzi.
Trzeba mieć pozytywne nastawienie.
Wierzyć w siebie.
Tylko tacy przetrwają, mały deszczyk ich nie odstraszy.
Podpisz tutaj. Przy żółtej fiszce.
Co to jest?
Zadawanie pytań psuje zabawę.
Cesja udziałów.
Posłuchaj.
Każdy chce coś dla siebie.
Wszyscy, których w życiu poznasz.
Nie możesz się prowadzać z chłopakami po imprezach,
wiązać z facetami, którzy się tobą interesują, bo jesteś moją córką.
Zbyt ciężko na to pracowałem.
Wiem o tym.
Tak?
Bo nie wiem, czy zdajesz sobie sprawę.
Zeszłej nocy wyglądałaś jak sarenka, którą zaraz ktoś ustrzeli.
Chodzi o twoją firmę?
Daję ci szansę, byś nie została głupią białą dziewczyną bez zawodu.
Bądź aktywna, pracuj, znaj swoją wartość,
nie jak te kobiety, które tylko planują przyjęcia
i obwieszają się biżuterią, udając wpływowych ludzi.
Po prostu podpisz. Podziękujesz mi kiedyś.
Super! Dobrze zrobiłaś.
Jesteś teraz jedną z nas.
Prawdziwym członkiem rodziny.
Zrobię nam obiad.
To był guzik, o którym mówiła mama.
On tego nie zapamięta, ale ja na pewno tak.
Patrzysz, jak zawodzi cię osoba, którą kochasz nad życie.
Zdajesz sobie sprawę, że ta miłość nie jest prawdziwa.
To odciska się na tym, jak patrzysz na ludzi,
i nie da się tego wymazać.
Zapomniałaś o czymś.
Nie wyrzucaj wszystkiego, co ci daję.
Zaczynasz dobrze rysować.
Dzięki.
Przepraszam, wczoraj w nocy jednak źle odczytałem prognozę.
- Jak to? - Zdarza się.
Masz problemy z pracą domową?
Wypracowanie o Erazmie z Rotterdamu. "Pochwała głupoty".
"Nie zawsze jesteśmy mędrcami, nie zawsze wszystko widzimy".
Nie uczyłam się tego,
tylko jak kąpać niemowlęta i zastawić stół na zetpetach.
Cześć!
Cholera, sąsiadki. Kurwa.
Cześć, jestem Franci Sorensen.
Cześć, jestem Paulene. To Ivy.
Cześć! To jest Jenny.
Jesteśmy sąsiadkami, chciałam się przywitać.
To bardzo miłe. Dzięki.
Macie piękny dom.
Udało ci się odratować róże.
Dzięki, cały czas nad tym pracuję.
Jennifer mówiła, że chodzisz do liceum Barnetta.
- Jak ci się podoba? - Mówi, że bardzo.
Może dziewczyny umówią się na obiad w klubie?
Jeszcze mnie nie przyjęli.
Podania rozpatrują za dwa tygodnie. Wysłałaś już?
Kończę wypełniać papiery, ale pytają o poziom,
a ja dawno nie grałam.
Biorę lekcje.
Jesteś zabawna - przecież nikt nie gra tam w tenisa,
wszyscy chcą być członkami.
Przepraszam.
Wiem, jak przeżywasz rozwód.
Jak wszyscy.
Boże.
- Przepraszam, dym ci przeszkadza? - Nie oceniam.
Chyba nie lubię kanapeczek z kurczakiem,
ale dzięki, że wpadłyście.
Witamy w sąsiedztwie.
Dzięki.
To na pewno nie jest zdrowe jedzenie. Tato by mnie opieprzył.
Jeszcze ciepłe. Dobre.
O rany.
Mogłam być dla niej milsza.
Może miałabym przyjaciół, ale nie mogłam się skupić.
Myślałam tylko o tym, jak na mnie patrzył
Jak lis w lesie,
z zaciekawieniem.
Jakby pragnął mnie pożreć...
albo kochać.
A ja tego chciałam.
Pozwoli ci przyjechać na Sylwestra?
Tak, zgodziła się. Chyba nie chciała, ale się ugięła.
Dobrze. Carlos i Melonie chodzą ze sobą.
Jesteś zła?
Nie, skąd.
Rozumiem, chcesz prawdziwego mężczyzny.
Spoko, nie wygadam się.
On tu już jest, z biochemikami ze Szwecji
Wydają masę kasy w Nell. Czeka na ciebie.
Na razie, Layla.
Cześć, stara, kocham cię.
Przepraszamy za kłopoty przy lądowaniu.
Witamy w Aspen. Jest 4:17 czasu lokalnego
Cześć, tato.
Cześć, kochana.
Cześć, Sybil
Jeszcze nie skończyłam, ale będzie wyglądać, jak w lobby George Cinq.
- Chcesz wina? - Pewnie, napiję się.
Ivy nie pije, więc może nie.
Gdzie Xiomi?
Zgodnie zakończyliśmy współpracę.
Ona mnie wychowała.
Raczej ja i twoja matka. Ona tu pracowała.
Nie jest rodziną.
Nie potrzebujesz niańki, zaraz idziesz na studia.
Wszystko się zmienia.
Minęło kilka miesięcy,
ale ona zostawiła mnie tak daleko w tyle, że niemal zniknęła mi z oczu.
Nie mogłam zdecydować, czy za nią iść, czy ją porzucić.
Myślałam, że mnie obudzisz.
Chciałam obejrzeć film i napić się z tobą.
Przepraszam.
Chyba sałatki działają. Strasznie schudłaś.
Chcę, żeby mnie przyjęli do pracy.
Chodź na górę.
Nie możesz tu spać. No, chodź.
Otulę cię jak burrito.
Wreszcie ubrałaś się odpowiednio do wieku.
Dobrze wyglądasz.
Panno Ivy, autobus na imprezę.
Jesteś dużą dziewczynką i wsiadasz?
Nie ciśnij jej. Znajdziemy cię.
- Przynieś szampana. - Dużo.
Layla wybrała tę sukienkę.
Szampan, trzy kieliszki poproszę.
Jak zobaczył ją tata, powiedział, że wyglądam, jak dziewczyna z Aspen.
Czyli że wcześniej tak nie było.
Pomyślałam, że w tę noc
będę udawać prawdziwą dziewczynę z Aspen.
Nie na moim podwórku.
Przynajmniej się kryj, jak patrzę.
Skoro mogę głosować, mogę pić.
Przeginasz.
Tyle powiem.
Wyglądasz inaczej.
Umyłam się.
Super! To znaczy wyglądasz super.
Dzięki.
- Chcesz jeszcze szampana? - Pewnie.
Aya cię stresuje.
Trzymaj.
Zaraz wrócę.
Zgubiłaś się?
Nie, szukam koleżanek.
Tak? Chyba wiem, gdzie mogą być.
Tylko sobie naleję. Zaprowadzić cię?
Tak.
Na pewno?
Są chyba na afterze. W strefie super VIP.
Przepraszam, panowie.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Mogę się mylić, ale wydaje mi się,
że masz bujną wyobraźnię. Prawda?
Chyba tak.
Melonie!
Jeszcze kawałek.
Wejdź, naleję sobie drinka
i idziemy.
Przepraszam cię. Podczas świąt jest tu niezłe szaleństwo.
Większość kobiet
chce, żeby wszystko było poukładane,
każdy ma mieć swoją drużynę.
Dla mnie to nudne.
Chodzi o to, że ty dopiero zaczynasz.
Dla mnie to odświeżające, że mogę cię poznać.
Mnie się nie spieszy.
Ty tu dowodzisz.
Chyba chcę wracać.
Znajdę koleżanki i napiję się szampana.
A może nie?
Spójrz na mnie. Wszystko gra.
Nie zepsujmy sobie imprezy.
Nic ci nie jest?
Co się stało?
Wreszcie spadły mi łuski z oczu.
Nie mogłam ich nawet odróżnić.
Ojciec czy ten drugi. Wszyscy byli winni.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Wszyscy mi coś skradli.
Ivy, poczekaj chwilę.
Zawiezie mnie pan na lotnisko?
Następny samolot jest o szóstej.
Niech pan poczeka.
Nie chciałam, żebyś to widziała. Dasz mi coś wyjaśnić?
Nic nie było, tylko tańczyliśmy. Twój tato na nic by sobie nie pozwolił.
Uważasz, że nic nie wiem, ale ja cię obserwuję.
Myślisz tylko o sobie, chodzisz naćpana, śpisz u taty w chatce,
zadajesz się z nim i jego kumplami.
Co robisz ze swoim życiem?
Mama nie opłaciła rachunków. Wyłączyli mi ogrzewanie.
Jasne.
Nie rozumiesz, że nie wszyscy mają bogatego starego?
Masz jakąś łączność z prawdziwym światem?
Nic wielkiego się nie stało.
To mój tata.
Czy ty siebie słyszysz?
Poczekaj! Proszę, nie wyjeżdżaj.
Przepraszam, OK?
Błagam, wybacz mi. Proszę.
Myśl trochę, co robisz.
Nienawidzę płakać.
Wtedy dziwnie brzmię.
Jakbym siedziała w wielkim szklanym kloszu.
A dźwięk odbija się od ścian.
Niełatwo mi to przychodzi,
ale już nie potrafiłam tego powstrzymać.
Jak byłam młoda, zanim poznałam twojego ojca...
Zawsze jak coś odwalę, opowiadasz o sobie.
Cicho. To ważne.
Nocowaliśmy gdzieś przed następnym lotem.
Zabukowali nam jeden pokój na dwoje.
Przypadkowo, ale co ciekawe, takie rzeczy często się zdarzały.
Spałam w pokoju z pilotem.
Powiedział - jak będziesz krzyczeć, oberwiesz.
Zastanawiałam się, dlaczego Layla tak zrobiła.
Nie miała w życiu na kim się wzorować.
Chciałam...
cię uchronić,
a ją po prostu zostawili.
Co się stało z tym pilotem?
Pamiętam zapach pościeli.
Czuć było tani wybielacz, jak w podrzędnym motelu.
Wzięłam prysznic i poszłam spać.
A rano byłam w pracy na czas.
Przepuścił mnie na lotnisku
w drzwiach, nawet zasalutował.
"Dzień dobry".
Przystojny był.
Odbiorę.
Halo?
Tak, Hux. Dam ci ją.
Cześć, tato.
Wyjechałaś nagle.
Chcesz o czymś pogadać?
A może ty mi powiesz, co o tym sądzę?
Jestem wciąż tym samym tatą.
Po prostu widziałaś moją słabość.
To nie tak, jak myślisz. Poczekaj chwilę.
Kochana, chcę ci tylko powiedzieć, że mężczyźni pewnych rzeczy potrzebują.
W twoim wieku też musiałam to zrozumieć.
Coś ci się wydawało.
To była gra.
Nabierzesz doświadczenia i zrozumiesz.
Był Sylwester, sama miałaś w czubie, nie wiem, co sobie ubzdurałaś.
Wiem dokładnie, co widziałam.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Licz się ze słowami.
Twoja wyobraźnia zapędzi cię w kozi róg.
To słaba pozycja.
Chciałam tylko, żebyś był moim tatą.
Nie zawsze możesz mieć to, co chcesz.
Dostałaś lekcję.
Daj mi go. Daj słuchawkę.
Huxley, ty sukinsynu.
Boże.
Kontroluj to, co możesz. Zawsze tak mówił.
I chyba miał na myśli ciebie, ludzi.
I mnie.
Zeszłego lata kazał mi podpisać jakieś dokumenty.
Rany.
Nie wiem, co to było, może chodzi o podatki.
Chyba źle zrobiłam.
Zabezpieczał się przed chwilą, gdy zobaczysz, jaki naprawdę jest.
Musiało do tego dojść.
Gdy mu się sprzeciwisz, odetnie cię od pieniędzy.
On tak robi.
Kieruje na ciebie światła, żebyś czuła się kochana
i wyjątkowa, ale wie, że może ci wszystko odebrać.
A potem znikasz w ciemnościach.
SEATTLE, CZERWIEC
Upadek ojca z piedestału mnie przytłoczył
Chciałam, żeby wrócił dawny tato.
GRATULACJE, ABSOLWENCI 1998
Ale tak się nie stało.
Chodź, Ivy, bo zacznie się bez ciebie.
Idziemy.
Wiem, przykro mi.
Jestem taka dumna.
O, rany.
Piękne kwiaty. Kto je przysłał?
GRATULACJE. MAM NADZIEJĘ, ŻE SIĘ ZOBACZYMY
Nikt.
Dobra,
wnieś je do środka, żeby kwiaty od nikogo nie zwiędły.
Niespodzianka!
Wyciągnęłam dawne przepisy.
Piękne róże. Świetny bukiet.
Ktoś poukładał każdy płatek.
Cary Grant dał takie kwiaty Ingrid Bergman w "Niedyskrecji".
Klasyka.
Co jest?
Boże. Co się stało?
- Zraniłaś się? - Przepraszam, posprzątam to.
Tęsknisz za ojcem? O to chodzi?
Sama nie wiem.
Może przesadziłam,
może to nie było nic takiego.
To nie jest twoja wina.
Poważnie.
Bardzo mi przykro, kochanie. Naprawdę.
Nie mogę zrozumieć, jak takie piękne miejsce może skrywać tyle brudu.
Ale to było widać jak na dłoni.
Młode dziewczyny ze starszymi mężczyznami
Nie chodziło o Laylę,
o niego,
czy tatę.
Ale o to, jak działał świat.
Tutaj.
Niespodzianka.
Chyba nie przyjechałaś tutaj samochodem?
Nie, samolotem.
Wóz przyjechał ciężarówką.
Przyleciałam, żeby sprawdzić, czy dotrze cały.
Przepraszam cię.
Jestem tu, żeby ci pokazać,
że staram się wyjść na prostą.
Ustawiam parę występów,
mam na oku agenta.
Twój sekretny kochanek
ma kontakty.
Muszę ci podziękować.
Nie zmarnowałam ci życia?
Chciałaś mnie spiknąć z Carlosem,
powinnam posłuchać.
I co powiesz?
Sory, że ruchałam się z twoim tatą, czy mogę przenocować?
Nie ruchałam się z nim.
No i tak, chciałabym przenocować.
Tęsknię.
Proszę.
Nie mogę stracić jeszcze ciebie.
Dobra, tylko bądź cicho.
Wysłał mi rzecz, zamiast przyjechać.
Wszystko było dla mnie jasne.
Patrz, seksowne wdzianko ze starej szafy.
O, stara.
Fajnie, że taką mnie widzisz.
Dorastałyśmy w tym samym miejscu, chodziłyśmy razem na imprezy.
Wychowałyśmy się wspólnie.
Wkurza mnie, jak bardzo tęskniłam.
Ja też, stara babo.
Ja się z tego wyrwałam, ona nie.
Rano zrozumiałam, że tego nie zrobi.
Tu jest lepiej niż w klubie tenisowym.
Zajmę miejsce w pierwszym rzędzie.
Moje życie nie było bajką.
W prawdziwym życiu jest trudniej i ciekawiej.
Tamtego roku miałam wrażenie, że wszyscy wokół się zmienili.
Ale dziś wiem, że zmieniłam się ja.
Piękno z czasem zmienia swoją postać, niewinność - nie.
Zmienia się tylko raz. I potem koniec.
Ale tracąc niewinność,
zaczynasz widzieć wszystko takim, jakie jest naprawdę.
Ojciec nauczył mnie kilku rzeczy, w które wciąż wierzę.
Trzeba wyzbyć się strachu.
Tylko wtedy dowiesz się, na co cię stać.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Przekład wiersza Charles'a Baudelaire'a - Bronisława Ostrowska
Tekst: Bartosz Weber