SERIAL NETFLIX
Sąd podjął decyzję.
Zgodnie z artykułem 36., punkt1.
ustawy o przestępstwach wobec dzieci,
osobie krzywdzącej dziecko nie wolno przez rok kontaktować się z rodziną ofiary
i musi opuścić jej dom na rok.
Skazanemu przez rok nie wolno kontaktować się z nią
i na rok pozbawia się go praw rodzicielskich.
Zostanie skazany na 200 godzin prac społecznych i szkoleń,
i może zostać poddany odwykowi.
Oraz…
Chcę ci pokazać,
że to krzywdziciel pójdzie do więzienia,
a nie ofiara.
Ofiara zostanie w domu,
a sprawca zostanie ukarany.
Udowodnię…
ci to.
Oraz
zostaje skazany na rok w ośrodku kuratorskim.
To nie w porządku.
- Dyscyplinowałem dziecko. - W zależności od okoliczności
zakres ochrony może zostać zmieniony lub przedłużony.
Jeśli nie zaakceptuje pan tego wyroku,
sprawa trafi do prokuratury
i może stanąć pan przed sądem karnym.
Co więcej, państwo nie ma obowiązku opłacania
terapii odwykowej.
Sam opłaci pan leczenie.
O rany.
Mimo że sam był pan dręczony w dzieciństwie,
nie ma pan prawa maltretować rodziny.
To przestępstwo.
W sądzie ocenia się fakty.
Zasłania się pan rolą ojca.
Rolą syna.
To bez znaczenia.
Liczy się to,
czy używał pan przemocy,
czy nie.
Zamykam sprawę.
Yu-ri.
O nie. Won-sik!
Won-sik.
O nie.
O co chodzi?
Czemu mi pani nie powiedziała?
Co zamierzała pani z Seo Yu-ri.
Gdybym wiedział, nie powiedziałbym tak ostrych słów.
Mówisz, jakbyś mnie obwiniał.
To nie tak.
To nie była sprawa wydziału, tylko moja.
Muszę ci się tłumaczyć?
To wszystko? Wkurzasz mnie.
Seo Won-sik.
Jest pan aresztowany za napaść podczas procesu.
Napaść? Że co?
Życie to nie bajka.
Jako ktoś, komu udało się już trochę przeżyć, wiem,
że to, czy jesteś w stanie pokonać swoje ograniczenia, ma znaczenie.
Dlatego wokół nas są sądy i posterunki policji,
a tacy jak ja mogą zarobić na życie.
Nie pyskuj starszym jak rozwydrzony bachor.
Nie sycz na ludzi tylko dlatego, że masz zły humor.
Nie pozwól, by emocje mówiły za ciebie.
Witaj się ze starszymi.
Nawet jeśli nie masz powodu,
spróbuj się uśmiechać.
W końcu powód się znajdzie.
Brawo.
Poradziłaś sobie.
Nie lubię pani.
Gadałam na panią różne rzeczy.
Dlaczego pani mi pomaga?
Dlaczego pani to robi?
Naprawdę pani nienawidzę.
ZŁA SYTUACJA RODZINNA
WIADOMOŚCI
NIE ZŁAMIĘ JUŻ PRAWA BĘDĘ CIĘŻKO PRACOWAĆ
Jeszcze jeden kieliszek proszę.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Nienawidziłem, gdy ojciec pił.
Więc obiecałem sobie,
że nigdy nie tknę alkoholu.
Ale tak dobrze smakuje.
Przepraszam.
Powinienem…
od tego zacząć.
Wstyd mi, że użyłem takich ostrych słów.
Wie pani, że jestem inny.
Większość sędziów skończyła Narodowy Uniwersytet Seulski.
A ja mam tylko maturę, co jest rzadkością w tej branży.
Dużo się uczyłem, żeby pracować w sądzie dla nieletnich.
Naprawdę.
Od siedzenia nad książkami zrobiły mi się odciski na tyłku.
Dlaczego tak bardzo ci zależało?
Żeby nie przechodzili tego, co ja.
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI
Sąd ustanawia dla Cha Tae-ju nadzór kuratora za próbę ojcobójstwa.
Nienawidzę mojej przeszłości.
Bardzo mi pomogłeś…
przy tej sprawie.
Dzieci będące ofiarami przemocy domowej…
nigdy nie dorastają.
Dziesięć lat? Dwadzieścia lat?
Minie czas,
ale i tak pozostaną dręczonymi dziećmi.
Przekonałam babcię Yu-ri twoimi słowami.
Gdy to usłyszała, rozpłakała się
i nic nie powiedziała.
Boże.
Dorośli nie mają pojęcia,
jak bardzo ranią swoje dzieci.
Mama zawsze przynosi mi suszone kalmary.
Nie mogę ich tknąć,
bo ten dupek je uwielbiał.
Mój ojciec był taki sam…
jak ojciec Yu-ri.
Jest ofiarą.
Nie zależy pani na niej? Trzeba ją chronić.
Czemu jej pani to robi?
Gdy byłem mały,
nie pomógł mi mój sędzia,
tylko inny sędzia.
Doprowadził mnie do porządku.
Oszalałeś?
Wywróciłeś cały ośrodek do góry nogami. Wiesz o tym?
Przyjechałem tu tuż po rozprawie, żeby cię dorwać.
Sędzia, który cię nadzoruje, panikuje.
Pomyśl o matce.
Nie żal ci jej?
Jeśli tak, opamiętaj się.
Proszę.
Po egzaminie sędziowskim
chciałem go odwiedzić.
Ale nie mogłem.
Straciłem z nim kontakt.
A może po prostu nie starałem się go znaleźć.
Minęło ponad dziesięć lat,
prawie nie pamiętam jego twarzy.
A teraz…
tego żałuję.
Mogłem chociaż zapytać, jak ma na nazwisko.
Ale pewnie pracuje
w jakimś lepszym sądzie,
bo jest urodzonym sędzią.
Pracuję w sądzie od 22 lat.
Czas na zmianę.
Odejdę z sądu
i zasiądę
w Zgromadzeniu Narodowym.
O rany.
Miałbym mu dużo do powiedzenia.
Napijmy się.
NIEODEBRANE
GDZIE SIĘ ZNOWU UKRYWASZ? MYŚLISZ, ŻE CIĘ NIE ZNAJDĘ?
SĄD
- Dzień dobry, sędzio Cha. - Dzień dobry.
Proszę. Kupiłem dwa i jeden był gratis.
Dziękuję panu.
GABINET SĘDZIÓW
Dzień dobry.
Cześć.
Przez chwilę myślałem, że jest poniedziałek.
W piątek długo pani pracowała.
Muszę dużo przeczytać.
Drugi napój był gratis.
Ja też jestem pani wdzięczny.
Wysłuchała pani mojej pijackiej opowieści.
Pierwszy raz mówiłem o sobie.
Źle się z tym czuję.
Nie lubię, jak koledzy z pracy opowiadają sobie o swoich problemach,
to obciążające.
Nie chcę, żeby inni
znali moje sprawy.
Rozumiem.
Nie zdążyłam ci tego wtedy powiedzieć.
Mamy po prostu razem pracować. Bierzmy się więc do pracy.
Dobrze.
Proszę o oświadczenie obrony.
Hyeon-ji przyznaje się do zarzutów
oszustwa w internetowym sklepie z używanymi rzeczami
i bardzo tego żałuję.
Jej ojciec obiecał, że będzie pilnował córki,
jeśli sąd wymierzy jej łagodną karę.
Prosimy o wyrozumiałość.
Panie Yoo. W poprzednim procesie
sąd skierował pana na odwyk.
Przestał pan chodzić.
Musiałem pracować, nie mogłem być na każdym spotkaniu.
Miał pan taki obowiązek!
Hyeon-ji się nie zmieni, jeśli pan się nie zmieni.
Przepraszam.
Ma pan obecnie stabilną pracę?
W kraju jest kryzys i…
- Pracuje pan dorywczo, tak? - Tak.
Skierujemy pana do urzędu pracy.
Dostanie pan tam pomoc.
Musicie też zwrócić
60 000 wonów
ukradzione oszukanej kupującej.
Dobrze, Wysoki Sądzie.
Yoo Hyeon-ji. Na poprzednich rozprawach
dałem ci dwie szanse.
I oto znów tu jesteśmy.
Przepraszam.
Szkoda. Trzeci raz nie mogę być pobłażliwy.
Sąd podjął decyzję. Sąd przyznaje Yoo Hyeon-ji
roczny nadzór kuratora
i skazuje ją na rok w ośrodku.
Wysoki Sądzie.
Hyeon-ji.
Wysoki Sądzie.
- Hyeon-ji. - Proszę wyjść.
Hyeon-ji?
Zmieńmy wyrok Hyeon-ji.
Po wyjściu z Izby Dziecka pojedzie
do ośrodka dla dziewcząt,
a nie ośrodka kuratorskiego.
I nie do Szalom, tylko Pureum.
Ciąży to panu na sumieniu, prawda?
To nie ma sensu.
Dobrze. Zadzwonię do Domu dla Dziewcząt Pureum.
Proszę im powiedzieć, że w tygodniu zrobimy wizytację.
Dobrze.
O co mu chodziło?
Czemu wyrok jest bez sensu?
Na ile Hyeon-ji tym razem kogoś oszukała?
- Tylko 60 000 wonów. - No właśnie, niewiele.
Nie wyślą jej do poprawczaka za 60 000 wonów, prawda?
Nie.
Ale przecież nie odeśle jej do domu. Dał jej już dwie szanse.
Dlatego wysłał ją do ośrodka opiekuńczego.
Ale potem zaczął się zastanawiać,
czy to odpowiednia kara.
Ma 14 lat, nie może jeszcze dorywczo pracować.
A jej rodzina nie ma pieniędzy.
Dlatego to zrobiła. Zrobiła to, by przetrwać.
Ojciec alkoholik, który nie opiekuje się córką,
jest przyczyną problemu.
Dlatego sędzia uznał, że nie można wymierzyć dziecku surowej kary.
Więc zmienił zdanie i wysłał ją
do domu opiekuńczego,
gdzie będzie pod opieką rodziny zastępczej.
Rozumiem.
Pomógł jej, zamiast ją karać.
Gdy ona będzie w ośrodku,
ojciec pójdzie na odwyk
i do doradcy zawodowego, żeby stanąć na nogi i zająć się córką.
Mówią, że każda decyzja sądu pokazuje prawdziwe oblicze sędziego.
Tego się nie spodziewałem.
Nie? Przekażę to panu Kangowi.
Po prostu tego nie widzisz. Jest dobrym człowiekiem.
A tak w ogóle, czemu zawsze Pureum?
DOM DLA DZIEWCZĄT
To pierwszy ośrodek opieki założony przez nasz sąd.
A co najważniejsze, prowadzi go pani O Seon-ja.
PRZYZNANIE PRAW O SEON-JA
Wiem, że pytań jest dużo, ale potraktujcie to poważnie.
- Odpowiedzcie szczerze. - Boże.
Napiszcie swoje imiona.
TEST OSOBOWOŚCI
Yu-gyeong. Radzisz sobie?
- Tak. - Wiele sytuacji budzi lęk.
Gdy twoja przyszłość jest niepewna.
Albo gdy myślisz, że nie ma dla ciebie przyszłości.
Eun-sol dobrze zdała maturę.
- Ma dwa certyfikaty kulinarne. - Tak.
Powinna aplikować do szkoły gastronomicznej.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Nie mnie. Eun-sol się postarała.
- Co? - Spójrzcie.
Co…
Ale dziura!
- Chcesz kimbap? - Skończone?
Jeszcze nie.
Narobiłyście bałaganu.
- To jest najsmaczniejsze. Proszę. - Dobrze.
Pani O Seon-ja prowadzi Pureum?
O Seon-ja, ta wykładowczyni i doradczyni młodzieżowa?
Tak.
Super.
Ale mówi się, że ma charakterek.
Idź i poszukaj milutkiej osoby
wśród tych, którzy zajmują się młodymi przestępcami.
Chodzi o życie tej młodzieży.
Myślisz, że taką pracę można wykonać, mając tylko miękkie serce?
Racja, ludzie z tego sądu są na to dowodem.
A poza tym program Pureum jest inny.
Konsultacje psychologiczne, doradztwo zawodowe,
a nawet szkolenia dla opiekunów.
Jak państwo wiedzą,
w przyszłym tygodniu musimy zacząć wizytacje ośrodków.
Ośrodki poprawcze, izby dziecka,
Cheonurye, domy opieki i ośrodki opiekuńcze dla nieletnich.
Sąd musi raz w roku wizytować wszystkie placówki,
by sprawdzić warunki,
poziom opieki nad młodzieżą
i wykryć ewentualne nieprawidłowości.
Jeśli więzień ucieknie z więzienia,
sędzia go nie ściga.
Ale jeśli młodociany przestępca ucieknie z ośrodka,
my musimy go odszukać albo znaleźć na to sposób.
Dlaczego? Bo sędziowie nieletnich muszą nadzorować skazanych.
Planuję najpierw odwiedzić domy opieki.
To pani pierwszy raz?
Tak.
Mój poprzedni sąd z nimi nie współpracował.
Dobrze pani zrobi wizyta w takim miejscu.
Sędzia Cha rok temu nie mógł, pojedzie pierwszy raz.
- Tak. - Znajdźcie jutro czas.
Pojedziemy razem, dobrze?
Odwiedzacie jutro Dom dla Dziewcząt Pureum?
- Tak. - W takim razie
trzeba wyjechać najpóźniej o 11,
możecie zjeść lunch po drodze.
Dom mieści się w Nonsan.
Rozumiem.
Ośrodki opieki to nie rządowe instytucje,
ale zwykłe domy,
więc państwo nie może finansować ich w 100%.
Dlatego są poza miastami.
Koszty są bardzo wysokie.
DOM DLA DZIEWCZĄT PUREUM
Dzień dobry.
Jestem O Seon-ja, starsza przyjaciółka młodzieży. Miło mi.
Pozwólcie, że o coś was spytam.
Jakiego pytania młodzi ludzie nienawidzą najbardziej?
Zgadza się.
Młodzi nie lubią żadnych pytań od starszych.
To poprawna odpowiedź.
Są dwa powody.
Po pierwsze: „W jakim celu zadają to pytanie?
O co mama się przyczepi tym razem?”.
Tak myślą.
Drugi powód. „O czym marzysz?”
Przepraszam za kłopot.
Ja poprowadzę w drodze powrotnej.
Nie trzeba. Fajnie się czasem przejechać.
Miło to słyszeć.
Może się pan zdrzemnąć po drodze.
Obudzimy pana na postoju.
Nie. To nie fair wobec kierowcy.
DZIEWCZĘTA Z OŚRODKA PUREUM
Razem osiem dziewczyn.
Prostytucja, oszustwo, kradzież, napaść,
a nawet przestępstwo statutowe.
Cały przekrój.
- Czy te zaznaczone są z naszego sądu? - Tak. Dom jest tylko dla dziewczyn.
Choi Yeong-na, O Yeon-ji i Woo Min-gyeong. Te są od nas.
Yeong-na to pani podopieczna.
Trafiła do ośrodka za prostytucję.
Choi Yeong-na. Masz coś do powiedzenia?
Przepraszam. Więcej tego nie zrobię.
Ja odpowiadam za Yeon-ji i Min-gyeong,
dostały kuratora za napaść i kradzież.
Dom prowadzi małżeństwo?
W zasadzie to nie.
Jej mąż pracuje w dużej firmie
i dwa lata temu oddelegowali go za granicę.
Pani O sama prowadzi dom.
Z dwiema córkami.
DOM DLA DZIEWCZĄT PUREUM
Jest niesamowita.
Sama zajmuje się dziesiątką dzieci?
Gdzie on się podział?
SĄD REJONOWY YEONHWA
Wydział Karny Nieletnich, słucham.
Tak, proszę mówić.
Słucham? Jak to?
DOM DLA DZIEWCZĄT PUREUM
Jesteśmy z Sądu Rejonowego.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Witamy.
Cześć. Jak się macie?
Tak, pani Joo?
Nie mogę się dodzwonić do sędziego Kanga.
Ktoś właśnie dzwonił do sądu,
żeby coś zgłosić.
SĄD REJONOWY YEONHWA
Czy to pewna informacja?
Znęcanie się i defraudacja w ośrodku?
Jeśli to prawda, to poważna sprawa.
Co to za ośrodek?
O rany. Dziewczyny, czemu wyszłyście?
Miałyście siedzieć w środku, gdy mamy gości.
Wracajcie do domu.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Wszystko dobrze? - Oczywiście. Proszę wejść.
Chodzi o Dom dla Dziewcząt Pureum.
Przywitałyście się?
- Tak. - Wracajcie szybko do środka.
Przygotujcie wszystko.
Na pewno Pureum?
Też nie mogłam uwierzyć i dopytywałam.
Na pewno chodzi o Pureum.
To tylko podejrzenia, ale proszę wziąć je pod uwagę podczas kontroli.
Dobrze. Tak zrobię.
Do widzenia.
Sędzia Cha Tae-ju?
Tak.
Dużo o panu słyszałam. Jestem O Seon-ja, prowadzę ten dom.
Rozumiem.
- Mam brudne ręce. - To nic. Cha Tae-ju.
- Zapraszam. - Dobrze.
UKOŃCZENIE BUDOWY DOMU DLA DZIEWCZĄT PUREUM
- No dobrze. - Przywitajcie się.
- Zróbmy zdjęcie. - Dobrze.
- Kto zrobi zdjęcie? - Ja mogę.
Dobrze.
- Wy też! Szybko. - Proszę.
- Usiądź. - Dzień dobry.
Co u was, Yeon-ji, Min-gyeong?
Sędzio Cha. Zapraszamy do zdjęcia.
Chodźcie tu.
- Szybko. - Tutaj.
Chodźcie do zdjęcia.
Nie trzeba.
- Dobrze. - To moje córki.
Rozumiem!
Wolą robić zdjęcia niż pozować.
Dobrze. Gotowi?
Raz, dwa, trzy.
Sędzio Cha, prosimy.
- Dobrze. - Dobrze.
Sędzio Kang. Muszę coś panu powiedzieć.
Dobrze. Słucham.
Teraz możecie wrócić do swoich zajęć.
Co dokładnie powiedziała?
Ktoś zgłosił znęcanie się nad dziećmi i defraudację.
Na pewno chodzi o Pureum?
To nic pewnego, ale powinniśmy to sprawdzić.
Niech pan zapomni.
- Zignorujemy to. - Sędzio Kang.
Urzędnicy sądowi dostają
takie telefony od ludzi codziennie.
Podszywają się pod rodzinę i oskarżają ośrodki
o nękanie dzieci czy szantaż.
Wiecie dlaczego?
Chcą, żeby sąd zaczął podejrzewać ośrodki.
Chcą wyciągnąć z nich dzieci.
Nieważne, ile dostajemy fałszywych zgłoszeń.
Sprawdzenie tego to obowiązek sądu.
Wysyłamy tu młodzież i jesteśmy za nią odpowiedzialni.
To poważna sprawa, musimy się jej przyjrzeć.
DEPUTOWANY EOM JUN-GI MA PAN DZIŚ CZAS NA KOLACJĘ?
Wyraźnie powiedziałem,
żeby o tym zapomnieć.
No dobrze.
Zajmiecie się
resztą kontroli sami?
Słucham?
To z telewizji.
Muszę już jechać.
Ale…
- Proszę zaczekać. - Co?
Oboje robimy tu kontrolę pierwszy raz.
Nie różni się od innych ośrodków.
Po prostu róbcie to, co zwykle, dobrze?
Yeon-ji.
Ty też, Hye-rim.
Po f z x…
Księgi, paragony, zdjęcia z wydarzeń i książeczki bankowe
czekają na państwa w biurze.
- Zanieś państwu herbatę. - Dobrze.
Tutaj jest mniej dzieci niż w ośrodku opiekuńczym,
myślałam, że szybko się uporamy.
Ale jest sporo do sprawdzenia. Jak się podzielimy?
Wolisz wrócić do domu? Wkurzasz mnie.
Przepraszam. Zamyśliłem się.
Wiem, co czujesz.
Ale naprawdę uważasz, że to obowiązek sądu?
Słucham?
Nieważne, ile dostajemy fałszywych zgłoszeń.
Sprawdzenie tego to obowiązek sądu.
Nie chodzi o to, czy to kłamstwo, czy nie.
Inspekcja lub dochodzenie sądowe
niektórym wydają się niestosowne, bezwzględne albo nieracjonalne.
albo nieracjonalne.
Gdy państwo wyznacza taki ośrodek,
sprawdza, czy miejsce i ludzie
spełniają wszystkie wymogi.
Bo ośrodek jest powiązany
z wieloma instytucjami państwowymi.
To nie tylko sprawa sądu.
Dlatego sędzia Kang powiedział, że mamy zachować dyskrecję.
Tak, wiem.
DOKUMENTY DOWODOWE
A jeśli podejrzenia się sprawdzą,
sprawa wyjdzie na jaw, nawet jeśli nic nie powiemy,
bo młodzież jest niecierpliwa.
Mamo.
Boże, córeczko.
Dziękuję.
Jesteś najlepsza. O rany.
Ale dobra.
Gdzie A-jin i inne dziewczyny?
Nigdy nie schodzi na dół, gdy ją wołam.
Wredna suka.
Możesz przestać przeklinać?
Dyżurujące dziewczyny pojechały do seniorów, resztę przesłuchują.
Przesłuchują?
Co masz na myśli?
Nie wiem. Sędziowie je wezwali.
To nie część inspekcji?
O czym ty mówisz?
To nie pierwsza wizyta sądu.
Od kiedy przesłuchują dzieci?
Mamo.
Kiedy je wezwali?
Przed chwilą.
To diablica.
W Izbie Dziecka było mi lepiej.
Ten dom jest do dupy.
Powiesz coś więcej?
Jedzmy.
Dziękujemy za posiłek.
Marnowanie to grzech.
Jeśli coś zostawicie, dostaniecie to na obiad.
Tak, proszę pani.
Pani O.
Ten ryż jest nieświeży.
O czym ty mówisz? Da się go zjeść.
Nie zabije cię.
Ale jest…
Możemy prosić o inny?
Boże.
W domu nie możesz liczyć nawet na to.
Coś ty taka wybredna?
Nie jedz. Nie zasługujesz na to.
Przepraszam, pani O.
Zjem ten ryż, proszę.
To już nie skończyłaś jeść?
Skoro skończyłaś, idź do pokoju.
Przepraszam panią.
Do cholery!
Nie rycz przy stole.
Nie płacz, bo oberwiesz.
Płacz niczego nie rozwiąże.
Idź na górę.
Jedzcie. Zaraz musicie iść do szkoły.
Tak wcześnie?
Co za upierdliwość.
Wszystkie dziewczyny tak traktuje.
Patrzy na nas z góry, bo nas karmi.
Ale daje nam zepsute jedzenie.
Ciągle każe nam robić pranie, sprzątać dom albo zmywać naczynia.
Sprzątamy też domy sąsiadów.
Jak niewolnice.
Nie daje nam jedzenia, jeśli nie pracujemy.
Miałam nikomu o tym nie mówić.
Powiedz nam.
Jedna z dziewczyn trafiła do szpitala.
Na litość boską!
Ty!
Chodź no tu.
Chodź. Jak śmiesz?
- Jak mogłaś? - Przepraszam panią!
- Życie ci niemiłe? - Przepraszam!
Pyskujesz mi? Myślisz, że jestem twoją koleżanką?
- Uważaj na słowa. - Proszę, nie.
Nazywa się Do Yu-gyeong.
Pyskowała pani O, a ona…
Okłamywanie nas ma konsekwencje.
To prawda.
Czemu w kolejnym roku tego brakuje?
- Numer jeden. Tak. - Tak.
Świadkowie…
Wydarzenia albo…
- Jedzenie. - Tak.
- Zakupy. - Tak.
Tak. Dwadzieścia…
OBÓZ JESIENNY 25 WRZEŚNIA 2021
Sprawdziłem.
- Zgadza się. - Dobrze.
Podjął pan trudną decyzję.
Dziękuję.
To zasługa pana Eoma.
Na żywo jest pan jeszcze przystojniejszy.
Ma pan ostre rysy.
Tak pan myśli?
Nie żartuję.
Odniesie pan sukces.
To prezes SY Chemicals.
- Bardzo chciał pana poznać. - Miło mi.
Pomagał wszystkim w partii.
Proszę o nic się nie martwić, sędzio Kang.
Bo kiedy coś postanowię,
osiągnę to za wszelką cenę.
Gwarantuję, że niedługo
przypinka deputowanego znajdzie się na pańskiej piersi.
Dziękuję.
Myślałem, że dłużej będzie się pan namyślał.
Też tak myślałem.
Ale pana słowa nie dawały mi spokoju.
„Czas, by Zgromadzenie
wysłuchało młodzieży”.
O rany. Przepraszam.
W sądzie czasem trzeba kogoś nastraszyć.
Widzi pan? Znam się na ludziach.
Ta kolacja to nie koniec.
Mam plany na całą noc.
Nie mogę się doczekać.
Dobrze. Napijmy się.
Dobrze.
DOM DLA DZIEWCZĄT PUREUM
Mówią, że tak robiłam?
Sąd wymierza im karę,
a ja się nimi codziennie zajmuję.
Widujecie je przez dwie, trzy godziny rocznie.
A nasz dom codziennie stara się
zmienić je na lepsze.
W czym problem?
Jedzmy.
Dziękujemy za posiłek.
Nie zostawiajcie resztek.
Inaczej dostaniecie je na obiad.
- Dobrze. - Dobrze.
- Gorące. - Pani O.
Jeśli zjemy wszystko, w zamian pozwoli nam pani zapalić?
Co?
No to będę grzeczna, obiecuję.
- Ja też. - Nie rozśmieszajcie mnie.
- Lipa. - Wiedziałam, że nic z tego.
No co pani. Przecież nie jesteśmy w poprawczaku.
- Prawda, Ji-eun? - No właśnie.
- Macie wiele do powiedzenia, co? - Tak.
Czemu jest pani taka surowa?
W innych ośrodkach wolno palić.
Gdzie? Które ośrodki na to pozwalają?
Nie gadaj bzdur.
- Co za sztywniara. - Jedz, a nie gadaj.
Cholera.
Oszalała czy co?
Co to miało być?
Zmarnowałaś jedzenie.
„W domu nie możesz liczyć nawet na to.
Coś ty taka wybredna?”. To pani powie?
Nie gap się tak.
Moja cierpliwość ma granice.
Nie będę tego jeść.
To nie jedz. Nie zasługujesz.
Tak wcześnie?
Co za upierdliwość.
„Co za upierdliwość”.
Cicho, jedzcie.
Zastanawiałam się, czy pozwolić jej palić.
Mówiła, że będzie grzeczna, jeśli jej na to pozwolę.
Że inne ośrodki przymykają na to oko.
Ale to nie w porządku.
W szkołach nie wolno palić.
Moim dzieciom też nie pozwalam.
Powiedziały,
że zmuszała je pani do pracy
w domach sąsiadów.
Tak powiedziały?
Sędzio Cha.
Jak pan myśli, ile czasu zajmuje założenie takiego domu?
Słucham?
Nie wiem. Rok, dwa lata?
Cztery lata.
Trwało to cztery lata.
Nie chcemy tego ośrodka!
Sprzeciwiamy się!
BUDOWA DOMU DLA DZIEWCZĄT PUREUM
Tyle potrzebowałam na uzyskanie zgody od sąsiadów,
jeszcze zanim zaczęła się budowa.
Mimo że w domu mieszkają młode dziewczyny,
dla zwykłych ludzi to przestępczynie.
- Proszę pana. - Nie dla ośrodka dla kryminalistów!
Nie ma naszej zgody!
Pierwszą rzeczą, której ich tu uczę,
to obowiązki domowe i witanie się.
- Przestań. - Wyluzuj.
Prawie mnie zachlapałaś.
Mogą się tłumaczyć,
ale popełniły przestępstwa.
Jest tylko jeden sposób, by przezwyciężyć uprzedzenia przeciw nim.
Trzeba chwycić byka za rogi.
Udzielają się jako wolontariuszki.
Przybij piątkę, dziadku.
To było super.
Ruszamy tyłeczkiem.
Trzęsiemy tyłeczkiem!
I co?
Ludzie zmienili nastawienie?
Oczywiście.
Te dzieciaki, które kiedyś obwiniali,
teraz ciągle chwalą.
To dlaczego powiedziały coś innego?
Bo wiedzą,
że nic tu nie jest obowiązkowe.
Trafiły tutaj,
bo rodzice się nimi nie zajmują albo popełniły przestępstwa.
Wiedzą, że to tylko dom opieki,
a nie ośrodek poprawczy,
w którym byłyby zamknięte.
Protestują przeciwko surowym zasadom.
Daliście się nabrać.
Wiemy, że nas okłamały.
Yu-gyeong jest w szpitalu,
bo pani O ją zaatakowała?
No tak.
Zadzwoń do szpitala, w którym leży Do Yu-gyeong.
Znasz numer telefonu?
DAE GYEONG, SZPITAL ORTOPEDYCZNY
Ortopedia ogólna, słucham.
Jestem opiekunką Do Yu-gyeong.
Jak się czuje?
Trochę zaniedbuje rehabilitację,
ale jest coraz lepiej.
W jakim była stanie, gdy trafiła do szpitala?
Może pani powiedzieć, czemu ją operowano?
Kto mówi?
Możemy udzielać informacji tylko opiekunom pacjentki.
Sędzia Sim z Sądu Rejonowego Yeonhwa.
Na pewno dostaliście już oficjalną prośbą o współpracę.
Rozpoczynamy postępowanie w sprawie tej pacjentki.
Chwileczkę.
Tak. Otrzymaliśmy prośbę.
Operację przeprowadzono z powodu złamania kości udowej.
Zeznała policji, że napadły ją rówieśniczki.
Tak jest w aktach.
Rozumiem. Dziękuję.
Sędzio Sim, wyjaśnię to.
To ona zaczęła.
Ty szmato, mówiłam, że masz mnie nie wkurzać.
Tak.
Ma pani rację.
Osoby takie jak pani odgrywają ważniejszą rolę
na froncie
niż sędziowie,
widujemy dzieci dwie, trzy godziny.
Wiemy o tym.
Ale zostaje jedna kwestia.
Dotacje z sądu.
Sąd co miesiąc daje pani 500 000 wonów na każdą dziewczynę.
Na co zostały wydane?
Wszystko jest w dokumentacji.
Wizyty w muzeach, koncerty, terapia zabawą,
wycieczki, wydatki na jedzenie.
W zeszłym miesiącu
pobrała pani od sądu 4,5 miliona wonów więcej niż przed rokiem.
Dziewczyny twierdzą,
że nie miały takich atrakcji.
A sporo dokumentacji wydarzeń i paragonów
po prostu brakuje.
Wyznaje pani dobre wartości,
dlatego się cieszyłam na to spotkanie.
Co za rozczarowanie.
Pieniądze faktycznie rządzą światem.
Pilnie ich potrzebowałam.
Zamierzałam je oddać. Naprawdę.
Ale wykorzystała pani te pieniądze
na własny użytek.
Zakończyliśmy inspekcję Domu dla Dziewcząt Pureum.
W raporcie opisaliśmy napaść na jedną z dziewczyn
i defraudację,
o czym pani nie powiadomiła sądu.
Te dokumenty zostaną zabrane do dalszego śledztwa.
Mogą panią później odwiedzić śledczy
albo zostanie pani wezwana do sądu.
Ale…
Proszę zaczekać.
Pani sędzio.
Przez to śledztwo
sąd może zlikwidować ten ośrodek.
Może odebrać pani wszystkie zezwolenia
i postawić pani zarzuty karne.
Sędzio Sim.
Proszę zaczekać.
Musimy to zgłosić sędziemu Kangowi.
Zrobię to jutro.
Jedziemy prosto do domu?
Nie, zajedźmy do szpitala.
Do Yu-gyeong.
Jej też powinniśmy wysłuchać.
Dobrze.
DO YU-GYEONG, 16 LAT SZPITAL DAE GYEONG
Wydała te pieniądze…
na moją operację.
Rodzice tamtych dziewczyn
nie chcieli zapłacić.
Powiedzieli, że nie ma dowodów.
A z moją mamą nie mam kontaktu,
odkąd wzięła kolejny ślub.
Lekarz mówił, że nie będę mogła chodzić,
jeśli natychmiast nie zrobią operacji.
To wszystko moja wina. Czy możecie ten jeden raz odpuścić?
Zarobię pieniądze i spłacę dług.
W tym ośrodku
dostawałam jedzenie i miałam dobre łóżko
pierwszy raz w życiu.
Każdy dzień był fajny.
Czułam,
że ktoś mnie kocha,
bo przygotowuje mi jedzenie.
Obiecałam sobie, że po wyjściu będę ciężko pracować.
Teraz mam cel w życiu.
Chcę się odwdzięczyć pani O.
Nie powinna była tego ukrywać przed sądem.
Prosiłam, by tego nie zgłaszała sądowi.
Błagałam ją.
Bałam się, że mnie stamtąd zabiorą.
Chcę tam zostać.
Chcę zostać z panią O.
Wyznaje pani dobre wartości, dlatego się cieszyłam na to spotkanie.
Co za rozczarowanie.
Pieniądze faktycznie rządzą światem.
Wybrany numer jest niedostępny. Po sygnale zostaw wiadomość.
Dodatkowe opłaty…
WEJŚCIE
Mamo.
- Mamo. - Kim A-jin.
A-jin.
- Sędzio Cha. - Co się stało?
Co mam robić? To moja mama.
- Chodźmy. - Moja mama.
DOM DLA DZIEWCZĄT PUREUM
PRZYZNANIE PRAW
Pani O.
Pani O!
Gdzie jest pani O?
Gdzie dziewczyny?
Gdzie one się podziały?
Co się stało?
Kim A-reum.
Mamę
zabrała do szpitala karetka.
Nagle zemdlała.
Co?
Mamo. Dobrze się czujesz?
Co się stało? Nic ci nie jest?
Mamo!
Otwórz oczy, mamo!
Tak sobie o tym myślałam.
To przez te suki.
Przez nie mama zemdlała.
I przez nie nie mogę zobaczyć taty.
Mama powiedziała, że nie może przyjechać, bo jest za granicą.
Ale to kłamstwo. Rozwiedli się.
Przez ten ośrodek.
To przez ten cholerny ośrodek, na który mama się uwzięła!
To wina tych szmat.
Parę dni temu moja siostra miała skurcze
i trafiła na ostry dyżur.
Ale mama nie przyjechała,
bo nakarmienie tych zdzir było dla niej ważniejsze niż córka w szpitalu.
Bo…
my zawsze jesteśmy na drugim miejscu.
Prawie nas złapali. Mogłyśmy mieć przesrane.
- No. - Zamknij się.
Cicho.
Boję się, że nas złapią.
Zamknij się.
Szybciej. Zimno jest.
Nie pchaj mnie.
- Daleko jeszcze? - Czekajcie.
No i? Stałaś i patrzyłaś, jak uciekają?
Cieszyło cię to?
Nie.
A potem co?
Potem kazałam im się wynosić.
Co?
Kazałam im się wynosić z mojego domu!
Hej.
- Hej! - Ty pieprzona suko!
To ty odpierdalasz? Naćpałaś się?
Szurnięta suka.
- Hej! - Ty pieprzona suko!
- Odbiło ci? - Przestań.
- Przestań! - Wystarczy.
Hej!
Też chcesz trafić do szpitala?
Ty.
Ty wariatko!
Oszalałaś?
Nie ja.
To wy jesteście stuknięte.
Wynocha!
Trzymajcie ją!
Ty psycholko!
- Puść ją! - Puszczaj!
- Zostaw! - Odpierdol się!
Weźcie ją ode mnie!
- Nic ci nie jest? - Yeong-na.
- Nic ci nie jest? - Oszalała.
Ta suka to wariatka. Co z nią?
- Co ona robi? - Co ona odpierdala?
Serio, pojebało ją.
Wynocha!
To koniec.
Tego ośrodka i tych suk.
To koniec wszystkiego.
- Mamo. - Panie Cha.
Już pani lepiej?
Doktorze. Obudziła się.
Dobrze.
Yeon-ji! Zaczekaj na nas.
Chodźcie.
Rety, co to za miejsce?
- Nic ci nie jest? - Kurde.
Co się stało?
Nic ci nie jest? Uważaj.
Wracajmy. Nie dojdziemy na piechotę.
Na dworzec musiałybyśmy iść jeszcze godzinę.
Myślisz, że ta suka przyjmie nas z powrotem?
Nie chcesz iść, to spadaj, szmato.
Pójdę sama.
- Wstawaj. - Dalej, wstawaj.
Ostrożnie.
- Nie dam rady iść! - Czekaj.
Masz trochę hajsu, nie?
Daj mi go.
Dawaj kasę, mówię.
SĘDZIA CHA TAE-JU
Wydaje mi się,
że to było trzy godziny temu.
Nie.
Przeprowadzaliśmy inspekcję i ktoś zgłosił…
Proszę chwilę poczekać.
Oddzwonię.
To byłaś ty.
SIM EUN-SEOK
LOKAL 302, DONGKUK, 54 YEONHWA-RO 9-GIL
Tak, znalazłem.
Nie zastałem jej.
Osobą…
której zależy na likwidacji ośrodka
i która złożyła donos,
byłaś ty.
POSTACIE I WYDARZENIA PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE.
Napisy: Małgorzata Fularczyk