SERIAL NETFLIX
Chcemy, by oskarżonych osądzano sprawiedliwie.
Żądamy zniesienia
ustawy o nieletnich, która nie szanuje ofiar.
Wyrok pierwszej instancji w sprawie morderstwa dziecka z Yeonhwy
budzi kontrowersje.
Za tak haniebną zbrodnię
jedna osoba dostała 20 lat więzienia,
a druga dwa lata w poprawczaku ze względu na wiek.
- Tak. - Co pan o tym myśli?
Zgadzam się, że maksymalny dwuletni wyrok powinien zostać przedłużony do pięciu lat
i powinno się dostosować próg kary dla nieletnich.
Jednakże…
nie popieram unieważnienia ustawy o nieletnich.
Bez niej przestępstwa nieletnich regulowałoby prawo karane,
a to niemożliwe.
Dzwonił obrońca Seong-u.
Matka Seong-u nie złoży apelacji.
Akceptuje wyrok pierwszej instancji.
Naprawdę?
W porządku.
Porozmawiamy jutro.
Do jutra.
Tak?
Jakaś dziewczyna o panią pyta. Co mam zrobić?
Niech wejdzie.
SĘDZIOWIE
To ty.
Gdzie pan Cha?
Pan Cha?
Cha Tae-ju…
Hej, mała!
Obudź się!
Ocknij się, Yu-ri!
Yu-ri!
Sędzio Sim.
Obudź się, Yu-ri!
Yu-ri! Co się jej stało?
- Wezwij karetkę. - Już.
- Idzie! - Jest!
Sądy odzyskały zaufanie społeczne po tej rozprawie.
Skomentuje pan to?
Uważa pan, że ustawę o nieletnich trzeba zmienić?
Ta sprawa nauczyła nas,
że sprawy nieletnich nie dotyczą tylko pojedynczych osób.
Pora, by społeczeństwo i cały kraj zajęły się tą kwestią.
A ja wykonuję swoje obowiązki.
Dziękuję.
- Prosimy o komentarz! - Proszę pana!
- Prosimy o komentarz.
ODDZIAŁ RATUNKOWY
- Tędy. - Proszę wypełnić formularz.
Sędzio Sim, ja to…
PRZYJĘCIE PACJENTA: SEO YU-RI
Co państwa łączy z pacjentką?
Czemu pani pyta?
Tu są.
Sędzio Cha.
Dzień dobry.
Napaść?
Mamy wiele takich przypadków.
Podejrzenie, że pacjent był zaatakowany, musimy zgłaszać policji.
Po otrzymaniu zgłoszenia przyjeżdżamy do szpitala,
ale większość takich spraw kończy się z braku dowodów.
Ludzie nie chcą się mieszać.
Ofiara też często tego nie zgłasza.
Proszę dać znać, jak się obudzi.
Dziękuję.
To nie wygląda na przemoc domową.
Ona nie ma opiekuna.
Jej rodzice rozwiedli się, gdy miała 12 lat.
Wychowywali ją dziadkowie.
- Przyjdzie? - Tak.
- Jun-seop też? - Chyba tak.
- Chodźmy. - Bujasz się w nim?
Jej dziadek choruje na demencję i przebywa w szpitalu.
Babcia też jest chora.
Z rodzicami od dawna nie utrzymuje kontaktu.
- Uderz mnie, gnoju. - Przestań.
- Ty suko! - Przestańcie.
- Co, do diabła? - Ty!
- Przyjeb mi! - Ty!
ODDZIAŁ RATUNKOWY
Co z nią teraz będzie?
Jej obrażenia wydawały się poważne.
Pewnie i tak nic nie wyjdzie z tego śledztwa.
Nie warto brać spraw nieletnich.
I tak nikogo to nie obchodzi.
- Obudź mnie, jak dojedziemy. - Dobrze.
Miała kuratora i trafiła do ośrodka za kradzież i prostytucję.
Nazywa się Seo Yu-ri.
Seo Yu-ri? Wszyscy ją kojarzą.
Jakiś czas temu słuch po niej zaginął.
Miałem zamiar to zgłosić. Jest pani jej sędzią prowadzącą, tak?
Codziennie sprawdzamy, czy jest w domu, ale nigdy nie odbiera.
Nie było jej nawet na cotygodniowej odprawie.
Nie ma jej w domu, nie odbiera.
Takiego ziółka jeszcze nie spotkałem.
Dobrze.
Jeszcze tu jesteś?
Tak.
Dzwoniłem do jej znajomych,
ale nie widzieli jej, odkąd zaczęła pracę u fryzjera.
Wychodzi wcześnie do pracy i kończy późno w nocy.
Czy to nie złamanie kodeksu pracy?
Nie wiem.
Dowiemy się, kiedy się obudzi.
Robi się późno. Idź już.
A pani nie idzie?
Kiedy się obudzi, chcę jej zadać sporo pytań.
Będziemy mieć pewność, gdy przyjdą wyniki,
ale ma złamane żebro i stłuczony lewy nadgarstek.
Ma też stan zapalny.
To nie jest skutek jednorazowej napaści.
Znęcano się nad nią.
Obudziłaś się?
Chwila. Sprowadzę lekarza.
Nie.
Ja…
Chyba coś mi odbiło.
Nic mi nie jest.
Powinnam już iść.
Przyszłaś do sądu
w środku nocy,
a nic ci nie jest?
Wolisz porozmawiać z panem Cha?
- Rozumiem, jeśli czujesz się niezręcznie. - Nic mi nie jest.
Mówisz, że nic ci nie jest,
ale widać, że jest inaczej.
Gdybym się nie dowiedziała, być może dałabym ci odejść,
ale teraz nie mogę.
Dam ci jeden dzień na zastanowienie.
Zadzwoń, jeśli zmienisz zdanie.
Jak nie, załatwię to po swojemu.
Opłaciłam rachunek za szpital, więc zostań.
Dojdź do siebie.
USA są jednym z krajów, który broni praw człowieka
i ostro reaguje na przemoc domową.
Dlatego większość organów sądowych w USA
ma obowiązek skazać napastnika w ciągu 24 godzin od zgłoszenia
i wymierzyć poważne kary sprawcy.
Podczas procesu kontakt między ofiarą a sprawcą jest zredukowany,
by zapewnić bezpieczeństwo ofierze,
która może liczyć na wsparcie prawników.
Te działania opierają się na założeniu, że przemoc domowa to przestępstwo.
To wszystko.
Dziękujemy sędziemu Lee Jeong-seokowi.
Czy ktoś ma jakieś pytania albo uwagi?
Tak?
Sędzia Sim Eun-seok.
A jaki…
był cel prezentacji?
Proponuje pan wdrożyć amerykańskie procedury?
Według Ministerstwa Równości i Rodziny
przemoc domowa ma miejsce w 53,8% domów.
Co roku co najmniej 93 osoby zostają poważnie ranne,
a niektóre z nich umierają.
Ale to tylko zgłoszone sprawy,
czubek góry lodowej.
Jeszcze gorsze jest to,
że nikt nie wie na pewno,
czy znęcanie ustało.
Powiedzmy, że podejrzewamy, że ktoś jest ofiarą przemocy domowej.
Szpital i szkoła dziewczyny zgłoszą to na policję.
Ale jej rodzina może zaprzeczyć,
wyprzeć się.
Jak tylko zaprzeczą,
policja nie może interweniować. To koniec śledztwa.
Nawet teraz niezliczone przypadki przemocy domowej
są z tego powodu ignorowane.
Jak w naszych warunkach ograniczyć kontakt napastnika z ofiarą
i postawić sprawcę przed sądem w ciągu 24 godzin?
Czy to w ogóle możliwe?
Możemy chociaż zmienić procedury dotyczące przypadków przemocy domowej.
Wtedy nasze seminaria miałby praktyczne korzyści.
Sędzia Kang w ogóle szkoli swoich sędziów?
Pomieszało się im w głowach.
Jak ona śmie mówić takie rzeczy, gdy sędzia przewodniczący ma prezentację?
- Co za chamstwo. - Boże.
- Świat schodzi na psy. - Boże.
Oszalała pani?
Wie pani, że sędziowie przewodniczący są przewrażliwieni na punkcie prezentacji.
Nie umie pani trzymać języka za zębami?
Na seminariach mamy dyskutować.
Przesadziła pani.
Nawet studenci nie robią już takich prezentacji jak pan Lee.
Pogrzebał trochę w książkach i w Internecie.
Mówią, że czas to pieniądz.
A ja zmarnowałam dziś
mnóstwo pieniędzy.
Pani Eun-seok!
Na seminariach mamy wymieniać się opiniami bez względu na wiek i rangę.
Nie kwestionowałam niczyich pomysłów.
Dzieliłam się tylko opinią.
W tym problem. Zrobiła pani niezłe zamieszanie.
Widzi pani to?
Rany.
Panie Lee! Tak.
Tak. Oczywiście.
Sędzio Cha, proszę zejść do lobby.
Ja?
Dlaczego?
Mamo.
Tae-ju.
Powinnaś była zadzwonić.
Przyniosłam ci jedzenie.
Po co aż tyle?
Gdzie pan Cha?
Jest w lobby. Przyszła jego matka.
Czasem go odwiedza i przynosi coś do jedzenia.
Gdy pan Cha ma posiedzenie, ja do niej schodzę.
Trafiła dziś w idealny moment.
- Rozumiem. - To dziwne.
Sędzia Cha i jego matka są ze sobą blisko. Prawie jak przyjaciele.
Synowie rzadko mają taką więź z matką.
Widać dorastał z mnóstwem miłości.
Chciałabym mieć kiedyś taką relację z synem.
Taką jak sędzia Cha z matką.
Chyba mnie nie obgadujecie?
Nie.
Moja matka znów zaszalała. Muszę się podzielić.
Stęskniłam się za jedzeniem pana matki.
Proszę podziękować jej ode mnie.
Mama przygotowała też coś dla pani.
Nie trzeba. Daj to komuś innemu.
Nie jadam w domu.
Zrobiłem coś nie tak?
Nie. Co w nią wstąpiło?
O rety. Wygląda pysznie.
Witamy. Była pani umówiona?
Pracuję dla Sądu Rejonowego Yeonhwa.
Zna pani Seo Yu-ri?
Pobicie?
Przyznaję, że mamy dużo pracy w porównaniu do innych salonów,
ale nie biliśmy jej.
Powiedziała, że ktoś ją tu bił?
Nie, chciałam tylko porozmawiać.
Jaka zwykle jest?
Mówiłam, że to 8874, nie sześć.
Który to raz?
Nie umiesz nawet posprzątać? Tych produktów nie można mieszać.
Musiałam mieć na nią oko.
Popełniała wiele błędów i przychodziła o różnych porach.
Fryzjerki też miały do niej uwagi.
Przez nią w salonie panuje nerwowa atmosfera.
O której zaczyna i kończy?
To zależy od zmiany.
Jest nieletnia, więc zgodnie z prawem wychodzi po siedmiu godzinach.
Na pewno?
Mogę pokazać nagrania z kamer.
Proszę zaczekać! Przepraszam!
Ja…
muszę pani coś powiedzieć.
- Witamy. - Chodź.
Pewien dziwny mężczyzna kilka razy odwiedził Yu-ri.
Nie wiem, czy przez niego,
ale kilka razy miała posiniaczoną twarz.
Gdy nie przychodziła do salonu, to zawsze przez niego.
Kilka razy się z nią zamieniałam, bo była zbyt obita, żeby przyjść do pracy.
Wyglądał na dużo starszego od niej.
I był jakby…
Nie wiem, czy powinnam to mówić,
ale wyglądał jak jej sponsor albo klient.
Proszę zawrócić.
Jednak proszę zawieźć mnie do Szpitala Yeonhwa.
Oczywiście.
Tak, zmienię to. Proszę dać znać, jak poszło.
Dobrze.
Przepraszam.
Chodził pan do gimnazjum w Pusanie?
Słucham?
Cha Tae-ju, prawda?
To ja, Jeong Jin-mo! Mieszkałem obok ciebie.
To chyba pomyłka. Nie chodziłem do gimnazjum w Pusanie.
Przepraszam. Pomyliłem się.
Mam kolegę Cha Tae-ju, jesteście do siebie bardzo podobni.
Przepraszam.
SZPITAL YEONHWA ODDZIAŁ RATUNKOWY
Mówi Sim Eun-seok.
Sprawdź, czy Seo Yu-ri po wyjściu była zamieszana w przestępstwa seksualne.
Do rana.
Mówię, że nie.
Ile razy mam powtarzać?
Upadłam z własnej winy. Nikt mnie nie pobił.
To nie ma sensu.
Po co byś szła taki kawał do sądu, gdybyś tylko upadła?
Skąd trzeba upaść, żeby się tak poturbować?
Proszę się nie wtrącać.
Kim jest ten mężczyzna?
Podobno kilka razy cię uderzył.
- Wypytywała pani o mnie? - Wiem więcej.
Powiedz tylko słowo. Od razu wyślę cię do ośrodka.
Yu-ri.
Tu jesteś.
Kim pani jest?
Sędzia Sim Eun-seok z Sądu Rejonowego Yeonhwa.
Jest pani babcią Yu-ri?
O rany. Tak mi wstyd.
Moja słodka Yu-ri…
Ojejku, mogłaś chociaż zaproponować pani coś do picia.
Nie trzeba. Miałam właśnie wychodzić.
Co do obrażeń Yu-ri…
Tak, upadła.
Jest taka niezdarna.
- Słucham? - Niestety.
Ciągle się przewraca.
Prawda, Yu-ri?
- Proszę pani… - O rany. Co ja robię?
Pielęgniarka chciała zbadać Yu-ri.
Możemy iść?
Przepraszam.
Chodźmy.
Przepraszam.
Tak, panie Kim?
Wciąż jestem w sądzie.
Kolacja?
Dobrze. Sprawdzę SMS-y.
REPORTER KIM Z DZIENNIKA HANWOOL
GYEONGHWAWON, O 19 REZERWACJA NA EOM JUN-GI
DEPUTOWANY EOM JUN-GI
Wybory uzupełniające odbędą się w październiku.
Pana poglądy pasują do naszej partii,
więc pomyślałem, że spotkam się z panem osobiście, żeby się poznać.
Cóż…
Pracuję w sądzie od 22 lat.
Czuję się pewniej, egzekwując prawo
w sądzie,
niż je tworząc.
Sąd bardziej mi pasuje niż Zgromadzenie Narodowe.
Rozumiem.
Ostatnio słyszałem coś szokującego. Mogę o coś spytać?
Oczywiście.
Ze wszystkich przestępstw nieletnich
tylko jeden procent jest na tyle poważny, że mówią o nim telewizje.
A 15% dotyczy przemocy w szkole,
reszta to młodociani przestępcy wywodzący się z biedy,
przemoc domowa i problemy rodzinne. Zgadza się?
Nie jestem pewien co do liczb,
ale osoby, którym się nie wiedzie, często są pomijane.
Sąd dobrze o tym wie.
To nawet lepiej.
Opieka nad nieletnimi i zmiana ustawy o nieletnich
są obowiązkami Zgromadzenia Narodowego.
Myślę, że sytuacja młodzieży
mogłaby się poprawić,
gdyby zasiadł pan w Zgromadzeniu Narodowym.
Coraz więcej młodych osób zaczyna głosować
i nasza partia bardzo pana potrzebuje.
Czas, by zgromadzenie wysłuchało młodzieży.
Choć tylko jeden do dwóch procent wyborców ma 18 lat,
media społecznościowe są zdominowane przez młodych ludzi.
Nie można lekceważyć ich wpływów.
„Sprawy nieletnich nie dotyczą tylko pojedynczych osób.
Pora, by społeczeństwo i cały kraj zajęły się tą kwestią”.
Pora, by społeczeństwo i cały kraj zajęły się tą kwestią.
Proszę o pana wkład w ten cel.
W zgromadzeniu, nie w sądzie.
Gdy już podejmie pan decyzję,
my zajmiemy się resztą.
Dopilnujemy, by Zgromadzenie Narodowe pasowało panu bardziej niż sąd.
SZPITAL WOORI DOM OPIEKI WOORI
Jestem z sądu.
Szukam pacjenta.
PACJENT KANG DONG-GWON
PACJENT CHOI BYEONG-GIL
PACJENT SEO GWON-CHUN
Mogę w czymś pomóc?
Spędzamy całe dnie z tymi ludźmi.
Trudno nie wiedzieć, co dzieje się w ich rodzinach.
Wiem, co robią ich synowie
i ile łyżek mają w domu.
Przyszła tu pani z powodu jego wnuczki?
Tak.
Przestań gadać!
Yu-ri.
Dlaczego zawsze ja?
Czemu mam to znosić?
Dzieci w dzisiejszych czasach nie dbają o chorych dziadków.
Od razu widać.
Ma czerwone włosy, cuchnie papierosami
i krzyczy na babcię. Straszna chamka.
Dobrze. Gotowe.
Nie znam drugiej takiej osoby.
Na pewno nie jest całkiem zepsuta.
Wtedy nawet nie przyszłaby w odwiedziny.
Nie obcięłaby dziadkowi włosów.
Yu-ri przychodzi prawie codziennie?
Tak.
Zastanawiałam się, czemu zawsze wraca późno do domu,
skoro pracuje siedem godzin dziennie.
Chyba znalazłam odpowiedź.
Co z jej rodzicami?
Wie pani coś o nich?
Tak.
Wszyscy w szpitalu wiedzą o jej ojcu.
Ależ on ma charakter.
Zawsze robi zamieszanie.
Sami płacą za ośrodek bez dofinansowań,
a on ciągle prosi rodziców o pieniądze.
Nawet o zasiłki.
Myślałam, że stracili z nim kontakt.
Skąd.
Yu-ri nie znosi rozmawiać o ojcu.
Pewien dziwny mężczyzna kilka razy odwiedził Yu-ri.
Tak, upadła. Prawda, Yu-ri?
To był jej tata.
Mówi Sim Eun-seok.
Ko Gang-sik z Wydziału Kobiet i Nieletnich.
Seo Yu-ri wyszła ze szpitala?
Czemu pan pyta?
Jej ojciec jest na komisariacie
i chce zgłosić jej ucieczkę.
Co?
Zwykle wysyłamy ludzi po otrzymaniu raportu,
ale coś było nie tak.
Seo Yu-ri jest ofiarą przemocy domowej.
Ojciec ją maltretuje.
Nie może mieć z nim kontaktu.
Proszę postarać się odrzucić zgłoszenie o ucieczce.
Co zrobimy, gdy mnie wypiszą?
Pewnie nas teraz szuka.
Okropieństwo.
Mam dość mieszkania w łaźniach.
Powinnyśmy uciec gdzieś daleko.
Nie żal ci mnie?
Przez niego trafiłam do szpitala.
Szkoda mi cię.
Żal mi ciebie. Serce mi się kraje.
Ale słuchaj.
To wciąż twój ojciec i mój syn.
Yu-ri.
Wytrzymasz z nim jeszcze trochę?
To nie jego wina, że taki jest.
Yu-ri.
W czym mogę pomóc?
To dla sędziego Cha Tae-ju od zakładu poprawczego w Pusanie.
- Z Pusanu? - Tak.
Wydział Karny Nieletnich.
Dzwonię z poprawczaka w Pusanie.
Wydział Karny Nieletnich, tak?
Tak. Chodzi o roślinę?
Przekażę ją sędziemu Cha.
Naprawdę? Bardzo dziękuję.
Od ponad sześciu lat przekazuje pieniądze na dzieci.
Chciałem mu się odwdzięczyć, ale zawsze odmawiał.
Rozumiem.
Proszę mu ją przekazać.
Dobrze.
Dzień dobry.
Sędzio Cha. Przesyłka do pana.
DZIĘKUJEMY, SĘDZIA CHA TAE-JU ZAKŁAD POPRAWCZY W PUSANIE
Może pani odesłać ten kwiat? Zadzwonię i powiem nadawcy.
Prosił mnie, bym panu go przekazała.
Liczy się gest.
Nie mogę tego przyjąć.
Proszę.
Dobrze.
To akta Seo Yu-ri, o które pani wczoraj prosiła.
Dziękuję.
Jakieś wykroczenia?
Nie, jedynie złamała zasady dozoru.
Do widzenia.
NAZWISKO: SEO YU-RI
Co to? Macie nową roślinkę?
Nie kupiliśmy jej. Jest z poprawczaka w Pusanie.
Z Pusanu?
Czemu to przysłali?
Przecież Yu-ri jest w szpitalu. Po co sprawdza pani jej papiery?
Sytuacja się zmieniła.
Jest ofiarą przemocy domowej.
- To chyba ojciec ją maltretował. - Co?
Zgłosiła to pani?
Gdzie jest ojciec?
Co powiedziała policja?
Sędzio Sim.
Yu-ri nie chce tego zgłosić.
KARTOTEKA SEO YU-RI
To po co sprawdza pani jej kartotekę?
Chyba nie chodzi o…
NARUSZENIE WARUNKÓW NADZORU
Owszem.
Właśnie o to chodzi.
Seo Yu-ri zostanie skazana i odizolowana.
Co?
Sędzia Cha jest wspaniały, prawda?
Wysyłał pieniądze sześć lat.
Ale kazał mi oddać kwiat. Powiedział, że liczą się intencje.
Taki po prostu jest. To dobry człowiek.
A jak…
Jak wychować dziecko na kogoś takiego?
Czy to nie dziwne?
Dlaczego akurat Pusan?
Zastanówcie się. To jego pierwszy sąd dla nieletnich.
I jesteśmy powiązani tylko z sądami w Seulu i Gyeonggi.
Czemu miałby tak długo wspierać poprawczak w Pusanie?
Pochodzi z Pusanu?
- Możliwe. - Prawda?
Jest ofiarą.
Nie zależy pani na niej? Trzeba ją chronić.
Jak…
Skazanie to dobry sposób, by oddzielić ją od ojca?
Nie zasłużyła sobie na to, a nawet jeśli,
teraz trzeba ją chronić.
Nie chce go zgłosić? Przekonamy ją.
Czemu jej pani to robi?
To tylko moja sprawa.
Mam prawo ją skazać czy nie?
Tak, ale to przesada.
Nie wybaczę pani tego.
Nie? I co zrobisz? Podważysz moją decyzję?
Sim Eun-seok.
Dzwonię ze Szpitala Yeonhwa. Jest pani sędzią Seo Yu-ri?
Jest pani teraz z nią?
Chciałam dać jej znać, kiedy ją wypiszą, ale jej nie było.
Opiekun nie odbiera.
Widziała pani Yu-ri?
Poszukamy jej i damy znać.
Co się dzieje?
Seo Yu-ri zniknęła ze szpitala.
EUN SO-HUI GDZIE JESTEŚ?
Sim Eun-seok. Rozmawiałyśmy w szpitalu.
Jeśli pani zobaczy Seo Yu-ri,
proszę jak najszybciej do mnie zadzwonić.
Nie, to nic poważnego.
Tak.
Tak. Proszę o telefon.
Podczas porannego obchodu jeszcze ją widzieliśmy.
Sprawdziłam monitoring, wyszła ze szpitala.
A jej opiekun prawny?
Szuka jej razem z ochroną szpitala.
Dziękuję.
WSTĘP DOZWOLONY W WYZNACZONYCH GODZINACH ODWIEDZIN
Rozdzielmy się.
Podzwonię i jej poszukam.
Sprawdzę miejsca, w których bywa, i do pani zadzwonię.
Dobrze.
Halo? Biuro kuratora?
Mówi sędzia Sim Eun-seok z Sądu Rejonowego Yeonhwa.
Zaginęła nieletnia.
Nazywa się Seo Yu-ri. Urodzona pierwszego grudnia 2004 roku.
To pilne.
NAZWISKO, NUMER TELEFONU
KARAOKE
- Widziała ją tu pani? - Nie.
- Rozejrzę się. - Dobrze.
- Co, do diabła? - Przepraszam.
No odbierz.
Naprawdę nikomu nie powiedziałaś?
Zostanę tylko kilka dni.
Pewnie, mam hajs.
Czekaj.
SĘDZIA CHA TAE-JU
Cholera.
Już prawie jestem.
Cholera, czemu dziś jest tak zimno?
Dobrze trafiłam?
Chyba tak.
Hej, So-hui.
Myślałam, że jesteś sama.
Przeszukaj ją.
Rusz się, suko!
- Puść mnie. - Dokąd to?
- Puszczaj! - Dawaj forsę!
Puść mnie!
Puszczaj, do cholery! Puść mnie!
Ty suko!
Nie! To moje pieniądze. Kurwa!
Oddawaj!
- Kurwa! - Suko, to nie mój problem.
Oddawaj mi kasę!
Jak możesz mi to robić?
Nikt ci nie kazał dać się nabrać.
- Frajerka. - Ty pieprzona suko.
Coś ty, kurwa, powiedziała?
Trzeba było słuchać, szmato.
AKADEMIA POLICYJNA
Sędzio Sim. Może zabrał ją tata?
Nie sądzę.
Nie wie nawet, że była w szpitalu.
Będę szukała dalej. Proszę dzwonić, gdy tylko się pani czegoś dowie.
Mówi Sim Eun-seok.
Dzwonię z domu opieki.
Tak?
Właśnie dostałam telefon.
DOM OPIEKI WOORI
Chyba znalazłam Yu-ri.
Dlaczego płaczesz?
O co chodzi?
Co ci się stało? Kto ci to zrobił?
Co jest nie tak z moim życiem?
Dlaczego mam tak gówniane życie?
Chcę zacząć od nowa.
Żeby od tego uciec.
Ale nie mogę.
Yu-ri.
Powiemy wszystko policji. Pomogę ci.
A co to zmieni?
Dostanie zakaz zbliżania się, odbierzemy mu prawa.
Możemy uniemożliwić mu kontakt z tobą.
- Wyprowadzisz się do ośrodka. - Nie chcę.
To ja się z nim męczyłam.
Czemu to ja mam się wyprowadzać?
To ja jestem ofiarą.
Dlaczego to zawsze ja muszę uciekać?
Jeśli dostanie zakaz zbliżania się, policja będzie mnie chronić całą dobę?
Nie będzie.
A jeśli ten drań będzie chciał zemścić się i mnie skrzywdzi?
Nie pójdę na policję, bo się boję.
Nie chodzi o to, że nie chcę. Nie mogę, boję się.
A jeśli tego nie zgłosisz?
Co wtedy?
Uciekniesz, jeśli znów cię uderzy, i będziesz musiała kraść,
gdy skończą się pieniądze.
Nie pani sprawa.
Mam tego dość.
Wiesz, ile osób cię szukało?
Twoje zachowanie mnie wkurza.
Sędzio Sim.
Dobrze. Do niczego jej nie zmuszę.
Ja swoje zrobiłam, prawda?
Znalazłam ją. Jest w domu opieki.
Tak.
Kto to był?
Znajomi, do których uciekłaś…
Gang uciekinierów?
Tak, ale to ja jestem ofiarą.
Powiesz to policji.
Czyli ten telefon…
Ustawa o nieletnich, paragraf czwarty, punkt pierwszy.
„Nieletni ze skłonnościami przestępczymi
zostanie zatrzymany”.
- Sędzio Sim! - Miałeś rację.
Faktycznie trochę przesadziłam.
Ale przyznałaś, że należałaś do gangu uciekinierów.
Nie popełniłam przestępstwa.
Powinnaś, wtedy wysłałabym cię do poprawczaka.
Nie złamałam prawa.
Yu-ri, już dobrze. Nie płacz.
- Uspokój się. Możesz wstać? - Nie zrobiłam nic złego.
DOM OPIEKI WOORI
Będzie dobrze.
SĄD REJONOWY YEONHWA
Jak mogła pani to zrobić?
Nie ma pani za grosz empatii?
Yu-ri nie ma gdzie się podziać przez agresywnego ojca.
Uciekła i dołączyła do gangu.
Nie lepiej spytać, czemu do nich dołączyła,
zamiast się na nią uwziąć?
Od dawna się nad tym zastanawiam.
Z ciekawości.
Skąd ta złość na młodych przestępców?
Co?
Zawsze rani ich pani słowami
i szuka wad, które można im wypomnieć.
Czemu jest pani na nich taka zła?
Bo to przestępcy.
Ośmielili się popełnić przestępstwo
w młodym wieku.
Teraz ja mam pytanie.
To naprawdę taka zła postawa?
Czemu zawsze ich tak bronisz?
Mają coś na ciebie?
- Sędzio Sim! - To o co chodzi?
Dlaczego się wtrącasz w moją sprawę?
Wyłaź!
Wyjdź. Wyłaź, gnoju!
Wyłaź!
Pożyczyłem pieniądze od twojego nauczyciela.
To nic wielkiego, gdy robi się interesy.
Jak śmiesz na mnie krzyczeć?
- Proszę, tato. - Wyłaź!
- Wyłaź, gnoju! - Przepraszam!
- Wyłaź! - Przepraszam!
Wyłaź, gówniarzu!
Wyłaź!
Wyłaź, draniu!
Proszę, tato. Przepraszam! Proszę, przestań!
Bo mnie to dręczy.
Bo widzę, że źle pani robi.
Dzieci będące ofiarami przemocy domowej…
nigdy nie dorastają.
Dziesięć lat? Dwadzieścia lat?
Minie czas,
ale i tak pozostaną dręczonymi dziećmi.
Wszyscy krytykują nieletnich przestępców.
Tylko my, sędziowie,
możemy im dać drugą szansę.
Dlatego uważam, że nasza rola jest bardzo ważna.
Dlatego zostałem sędzią.
- Pół godziny do rozprawy. - Dobrze.
Co jest?
Pewnie padła bateria.
Pójdę po nowe.
- Szybko. - Dobrze.
- Takie rzeczy się sprawdza. - Przepraszam.
Sędzio Cha. Nic się nie stało? Przepraszam.
- To nic. - Przepraszam.
- Sędzia Sim dziś prowadzi? - Tak.
Proszę się spieszyć.
- Tak. Przepraszam. - Chwila.
Yu-ri jest dziś sądzona?
Otwieram rozprawę.
To proces przeciwko Yu-ri.
Częściowo ma pan rację.
Ale nie stanęła przed sądem, żeby otrzymać karę.
To proces w sprawie
odebrania praw rodzicielskich ojcu Yu-ri,
który został zatrzymany.
Z mocy nadanej mi przez sąd wnoszę
o odseparowanie agresywnego ojca od dziecka
na mocy ustawy o przestępstwach wobec dzieci.
- Panie Seo. - Tak?
Wie pan, czemu pan tu jest?
Tak.
Dlaczego?
Boże, co za wstyd.
Przez przemoc domową.
Przyznaje się pan?
Musiałem to przyznać w toku śledztwa,
ale to niedorzeczne.
Wychowuję własne dziecko, a wy mi będziecie mówić, jak to robić?
Co sąd dla mnie zrobił?
Uczyłem jej dyscypliny.
Jako ojciec mam do tego prawo.
OBDUKCJA SEO YU-RI
Dyscyplinowanie dziecka
to uczenie go faktów, moralności i zasad społecznych.
To nazywa pan dyscypliną?
Ojciec ma prawo zrobić coś takiego dziecku?
Zamknęłam cię tylko z jednego powodu.
Żebyś stanęła przed sądem.
Chcę ci pokazać,
że to krzywdziciel pójdzie do więzienia,
a nie ofiara.
Ofiara zostanie w domu,
a sprawca zostanie ukarany.
Udowodnię…
ci to.
Ktoś mnie wrabia.
Macie na to dowód?
Oto oświadczenie Seo Yu-ri złożone w Izbie Dziecka.
Napisała w nim,
że była bita kijem i kopana.
A świadek?
Detektyw Ko z Wydziału Kobiet i Nieletnich,
Komisariat Yeonhwa.
KOMISARIAT
Jakie ma pani plany wobec Seo Yu-ri?
Odrzuciłem raport o ucieczce, ale…
A pan co zrobi?
Pomógł pan już tonącemu dziecku,
pomoże pan jeszcze raz?
A jak mogę pomóc?
Pamięta pan, w jakim stanie trafiła do szpitala?
Tak.
Chcę, żeby oskarżył pan jej ojca o przemoc domową.
Proszę zbadać tę sprawę osobiście.
To nagranie z dnia, w którym została zabrana na pogotowie.
Zdobyłem je w toku śledztwa.
- - Gdzie pieniądze? - Nie mam!
- - W takim razie spuszczę ci łomot! - Nie! Przestań!
- - Nie mam kasy! - Nie proszę o wiele!
Sam sobie zarób!
Mówiłam, żebyś sam sobie zapracował!
- - Zamknij się! - Przestań!
Dość tego, draniu!
Gdzie pieniądze?
- - Przestań! - Nie mam pieniędzy!
- Mów tak dalej. - Boże! Proszę!
- - Nie ruszaj się! - Proszę! Nie!
Pierdol się!
Pierdol się, mówię!
- - Przestań! - Nie wtrącaj się!
- Życie ci niemiłe? - Przestań! Dość tego!
- Przestań! - Boże.
- Babciu. - Ty.
Nie zgrywaj wielkiej damy, bo masz pracę. Gdzie pieniądze?
Nie mam!
- Dawaj kasę albo zobaczysz! - Nie mam!
Zabij mnie.
- Po prostu mnie zabij. - Kurwa. Zabić cię? Dobrze.
- To zdychaj! - Przestań!
Zdychaj, suko!
- Przestań! - Zdychaj!
Teraz już nie pyskujesz? Śmiało!
Cholera!
Boże, kochanie.
Cholera.
Chciałem zgłosić, że uciekła z domu,
ale nie przyjął pan zgłoszenia.
Bo byliście dogadani.
Coś ty za jeden? Jesteś w ogóle gliną?
- Jesteś gliną? Ty draniu. - Dość tego!
Co?
Lepiej niech pan usiądzie.
Co za nonsens.
Wysoki Sądzie. Wie pani, że to dziwka.
Stanęła za to przed sądem.
Więc trochę ją zbiłem, żeby się opamiętała.
Ojciec musi dyscyplinować dziecko.
Co w tym złego?
Trochę dyscypliny nikomu nie zaszkodziło.
Ale…
to nie dyscyplina.
Muszę zapytać o istotną kwestię
dotyczącą tego postępowania.
Nie rozumiem jednego.
Dlaczego jest pan…
taki zadowolony z siebie?
To moja wina.
Nie wychowałam syna, jak należy.
Tata Yu-ri, mój syn,
jest taki jak jego ojciec.
On też był maltretowany w domu.
Dlaczego pani nam to daje?
Nawet nie wiem, co to jest.
Yu-ri to nagrała i chciała iść na policję.
Prosiłam ją, żeby tego nie robiła.
Namawiałam, żeby tego nie robiła.
Jak mogła to zrobić ojcu?
To moja wina.
To wszystko moja wina.
Bo źle go wychowałam.
To mnie należy się kara.
Czyli…
to ty mnie wydałaś.
Co robisz?
- Babciu! - Nie! Stój!
- Ty psycholu! - Zamknij się!
Przestań!
Co ty wyprawiasz?
- Puść ją! - Zamknij się!
Puść ją!
Proszę, przestań.
Sędzio Cha!
POSTACIE I WYDARZENIA PRZEDSTAWIONE W SERIALU SĄ FIKCYJNE.
Napisy: Małgorzata Fularczyk