‪(สวัสดีปีใหม่)
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‪(ซาลเวชันอาร์มี)
‪(ร้านยาฮันมี)
‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(มาเจอกันไหม ‪ผู้เยาว์เหรอ 2 แสน 3 ชั่วโมงได้ไหม)
‪- คุณครับ ‪- ตกอกตกใจหมด
‪ขอโทษทีนะครับ ‪ผมขอยืมโทรศัพท์หน่อยได้ไหม
‪ขอโทษด้วยนะคะ
‪คุณครับ คือว่าผมทำโทรศัพท์หาย…
‪ไม่ได้ครับ พอดีแบตหมด…
‪เดี๋ยวฉันไป อือ
‪แค่นี้นะ
‪หนู
‪นี่หนู เดี๋ยวก่อน
‪นี่อะไร
‪เฮ้ย เลือดเหรอ
‪ไม่ครับ ไม่ใช่
‪นี่ แต่ฉันว่าใช่นะ
‪เธอชื่ออะไร เรียนที่ไหน
‪เข้าไปในสน.ก่อน ไปคุยกัน
‪ไม่สิ เธอควรไปโรงพยาบาลก่อน
‪ตั้งสติแล้วพูดอะไรหน่อย ฉันจะได้ช่วยได้ไง
‪ไม่ครับ คือ…
‪ไม่ใช่อย่างนั้น…
‪เจอแล้ว ดาดฟ้าตึก 101
‪ส่งนิติเวชขึ้นมาเลย
‪ตอนนี้กำลังขึ้นไปครับ
‪ผมฆ่าคนตายครับ
‪อะไรนะ
‪ด้วยไอ้นี่
‪(เรียกร้องบทลงโทษที่เข้มงวด ‪และยกเลิกพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ)
‪(ยกระดับบทลงโทษเยาวชน)
‪คนร้ายที่ก่อเหตุฆาตกรรมอำพรางศพ ‪เด็กประถมอายุแปดปี
‪ได้เข้ามอบตัวหลังก่อเหตุแปดชั่วโมง ‪สร้างความสะเทือนใจให้ผู้คนอย่างมากค่ะ
‪ผู้ต้องหาคือเด็กชายแบค อายุ 13 ปี
‪อาศัยอยู่ในย่านอพาร์ตเมนต์เดียวกับเหยื่อค่ะ
‪ขณะนี้ ตำรวจสอบสวนเด็กชายแบคเสร็จแล้ว
‪ทว่าเขาจะไม่ได้รับโทษ ‪แม้จะก่อเหตุอาชญากรรม
‪เนื่องจากเป็นเยาวชนผู้กระทำผิด ‪ที่อายุต่ำกว่า 14 ปี
‪ทำให้เกิดประเด็นถกเถียงในวงกว้างค่ะ
‪แกมันไม่ใช่คน ไอ้ชาติหมา
‪ในบรรดาผู้พิพากษา 3,300 คน ‪ของประเทศเกาหลี
‪มีผู้พิพากษาศาลเยาวชนแค่ 20 กว่าคน
‪(ศาล)
‪ผู้พิพากษา 20 กว่าคนนี้พบเจอเยาวชน ‪ผู้กระทำผิดมากกว่า 30,000 รายต่อปี
‪ในการพิจารณาคดีจะไม่มีอัยการเข้าร่วม ‪มีเพียงที่ปรึกษากฎหมายเท่านั้น
‪ผู้พิพากษาศาลเยาวชนจะซักถามเด็กๆ
‪และตัดสินโทษด้วยตัวเองค่ะ
‪และเมื่อถึงตอนนั้น งานของผู้พิพากษา ‪ศาลเยาวชนจึงจะเริ่มต้นขึ้น
‪เยาวชนผู้กระทำผิดปรับตัว ‪ในสภาพแวดล้อมใหม่ได้ดีหรือไม่
‪จะหลบหนี หรือก่ออาชญากรรมอื่น ‪ในภายหลังอีกหรือเปล่า
‪ผู้พิพากษาที่รับผิดชอบต้องคอย ‪ควบคุมดูแลอย่างสม่ำเสมอค่ะ
‪ฟังดูแปลกๆ นะครับ
‪ในเมื่อจบการพิจารณาคดีแล้ว ‪ทำไมผู้พิพากษาต้องทำแบบนั้นล่ะ
‪เดิมทีจุดประสงค์ของพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ
‪คือการปรับสภาพแวดล้อมและดัดนิสัย ‪เยาวชนที่ต่อต้านสังคม
‪ให้เติบโตไปในทางที่ดีค่ะ
‪ฉะนั้น การควบคุมดูแลอย่างสม่ำเสมอ ‪จึงเป็นหน้าที่ของผู้พิพากษาค่ะ
‪สรุปว่าจุดประสงค์ของศาลเยาวชน ‪ไม่ใช่การลงโทษเหรอครับ
‪ถ้างั้น ผมขอถามคำถามสุดท้าย ‪ก่อนจะจบการสัมภาษณ์นะครับ
‪ทำไมคุณถึงเลือกมาเป็น ‪ผู้พิพากษาศาลเยาวชนครับ
‪เหตุผลมีแค่ข้อเดียวค่ะ
‪รังเกียจ
‪อะไรนะครับ
‪ฉัน…
‪รังเกียจเยาวชนผู้กระทำผิดค่ะ
‪ผมจะได้รับฟีดแบ็กประมาณเมื่อไหร่ครับ
‪- หาอันนี้อยู่ใช่ไหมคะ ‪- ค่ะ
‪เอ่อ การเข้าสถานจำแนกเยาวชน ‪ไม่ได้แปลว่าจะมีประวัติติดตัวนะครับ
‪มันไม่ใช่คุกนะครับ คุณแม่
‪คือว่า โดยทั่วไปจะเข้าใจกันว่าเป็นที่คุมขัง
‪แต่จะนับว่าเป็นการเข้าเรียนก็ได้
‪และจะมีการสืบสวนเกี่ยวกับคดี ‪แล้วก็ให้คำปรึกษาด้านจิตใจ…
‪(ศาลแขวงยอนฮวา)
‪ค่ะ แผนกไกล่เกลี่ยคดีอาญาเยาวชนค่ะ
‪ค่ะ ตำรวจจากสถานีไหนคะ
‪อ๋อ ค่ะ สวัสดีค่ะ มีเรื่องอะไรตั้งแต่เช้าเหรอคะ
‪ว่าไงนะคะ
‪(ศาลแขวงยอนฮวา)
‪(แผนกไกล่เกลี่ยคดีอาญาเยาวชน)
‪ผู้พิพากษาชิมอึนซอกเหรอคะ
‪สวัสดีค่ะ ฉันเป็นผู้ดูแลของแผนกนี้ ชื่ออูซูมีค่ะ
‪มาไวกว่าที่คิดอีกนะคะ
‪เชิญห้องนี้เลยค่ะ
‪ได้รับแจ้งแล้วใช่ไหมคะ ‪ว่าต้องใช้ห้องร่วมกับผู้พิพากษาอีกท่าน
‪เป็นผู้พิพากษาชาย ชื่อชาแทจูค่ะ
‪เขาเขียนคำพิพากษาทั้งคืนเลยน่ะค่ะ
‪ตอนนี้กลับไปอาบน้ำที่บ้านพักแป๊บหนึ่ง
‪หัวหน้าแผนกล่ะคะ
‪อยู่ข้างในใช่ไหม
‪- ทำได้ดีมากครับ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- เหนื่อยแย่เลยนะครับ ‪- เก่งมากครับ
‪ขอบคุณครับ
‪การถ่ายทำครั้งต่อไป ‪เลื่อนไปสัปดาห์หน้าหน้าใช่ไหม
‪ใช่แล้วครับ ที่ถ่ายไว้วันนี้ ‪พอถึงสองสัปดาห์หน้าเลย
‪เฮ้อ เพราะผู้พิพากษาสมทบลาออก ‪แบบสายฟ้าแลบไปคนหนึ่ง
‪คดีก็เลยคั่งค้าง บุคลากรก็ขาดอีก
‪- จะตายแล้วเนี่ย ‪- ก็ท่านทั้งออกรายการ ตัดสินคดี
‪แถมยังทำงานอาสาสมัคร
‪นับถือเลยครับ ผู้พิพากษา
‪(พบกับผู้พิพากษาหัวหน้าแผนก คังวอนจุง ‪ผู้แบ่งปันและทุ่มเท)
‪แหม คนเรานี่ก็นะ
‪ผู้พิพากษาคะ
‪ทางศาลติดต่อมาค่ะ บอกให้รีบไปด่วนเลย
‪ยกเลิกพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ ซะ
‪- ยกเลิกซะ ‪- ยกเลิกซะ
‪ยกเลิกพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ ซะ
‪- ยกเลิกซะ ‪- ยกเลิกซะ
‪ยกระดับบทลงโทษเยาวชนผู้กระทำผิดร้ายแรง
‪- ยกระดับ ‪- ยกระดับ
‪ครับ หัวหน้าศูนย์
‪อีกแล้วเหรอครับ
‪เอ่อ บาดเจ็บหนักแค่ไหนครับ
‪ครับๆ ผมเข้าใจที่จะสื่อครับ
‪ยังไงการรักษาก็ต้องมาก่อน ‪ถ้าเรียบร้อยแล้วโทรมาใหม่นะครับ หัวหน้าศูนย์
‪ครับผม
‪(แผนกไกล่เกลี่ยคดีอาญาเยาวชน)
‪โทษทีนะครับ
‪คุณเป็นใครครับ
‪เอ่อ พอดีว่าที่นี่…
‪ไม่ใช่ที่ที่คนทั่วไปจะเข้าออกได้
‪มาพบใครหรือเปล่าครับ
‪- ผู้พิพากษาสมทบคนใหม่ที่มาวันนี้ค่ะ ‪- อ๋อ ผู้พิพากษาชิมอึนซอกเหรอครับ
‪ได้เจอกันหรือยังครับ
‪ได้ยินว่าถูกย้ายตัวมากะทันหัน
‪ก็เลยอาจจะมาสายนิดหน่อย
‪ได้นัดไว้ไหมครับ
‪ฉันไม่จำเป็นต้องนัดหรอกค่ะ
‪เพราะว่าฉัน…
‪คือชิมอึนซอกคนนั้นเอง
‪ฉันอาวุโสกว่า ขอพูดแบบกันเองได้ไหม
‪- เฮ้ย ‪- ว้าย ตกใจหมด
‪นายมีสิทธิ์อะไร
‪ฉันบอกว่าอย่าโทรไปที่สถานีโทรทัศน์ไง
‪บอกแล้วไม่ใช่เหรอ ‪ว่าถ้าศาลโทรจิกไม่เลิก ความซวยจะมาเยือน
‪เท่านี้ฉันก็ระวังตัวจะตายอยู่แล้ว
‪ไอ้เด็กนี่ ถ้าฉันโดนไล่ออก นายจะรับผิดชอบไหม
‪หัวหน้าแผนก ฉันเป็นคนสั่งเองค่ะ
‪มีคดีเร่งด่วนเข้ามาน่ะค่ะ
‪คดีอะไร
‪คดีฆาตกรรมเด็กประถมยอนฮวา ‪ถูกโอนมาที่แผนกเราค่ะ
‪ฉันจะบอกให้ผู้พิพากษาสมทบคนใหม่ ‪กับผู้พิพากษาชาแทจูมาที่ห้องหัวหน้าแผนกนะคะ
‪(แผนกไกล่เกลี่ยคดีอาญาเยาวชน)
‪หัวหน้าแผนกคะ ประชุมเสร็จแล้ว ‪ท่านต้องเข้าพบคณะอนุญาโตตุลาการสื่อ
‪อาหารรับเป็นอะไรดีคะ
‪ไม่มีใครไม่รู้จักคดีฆาตกรรม ‪เด็กประถมยอนฮวาใช่ไหม
‪(ศาลแขวงยอนฮวา ‪คดีคุ้มครองเยาวชน)
‪จีฮู
‪จีฮูต้องโทรหาแม่
‪ก็เลยขอยืมมือถือจากพี่ผู้ชายคนหนึ่งครับ
‪- จ้ะ ‪- แต่พี่เขาบอกว่าต้องชาร์จแบต
‪เลยต้องไปที่บ้านเขาก่อน แล้วจะให้ยืม
‪เพราะงั้นจีฮูก็เลยตามพี่เขาไปที่บ้านครับ
‪คนร้ายคือผู้เยาว์อายุ 13 ปี
‪ซึ่งอาศัยอยู่ในย่านอพาร์ตเมนต์เดียวกับเหยื่อ
‪รูปร่างเล็ก ส่วนสูงไม่ถึง 160 เซนติเมตร
‪หลังจากสังหารเหยื่ออายุแปดขวบด้วยการรัดคอ
‪เขาก็ทำลายศพด้วยขวานสำหรับปีนเขา ‪จากนั้นก็นำศพไปทิ้ง
‪อวัยวะภายในและชิ้นส่วนศพบางส่วน ‪ถูกทิ้งลงในถังขยะเศษอาหาร
‪จึงต้องจัดงานศพทั้งที่หาร่างได้ไม่ครบ
‪ทั้งคู่ไม่เคยโกรธแค้นหรือเจอกันมาก่อน ‪แถมเกิดเหตุขึ้นกลางวันแสกๆ
‪ในย่านอพาร์ตเมนต์ที่อยู่ใกล้กับ ‪ป้อมตำรวจและโรงเรียนประถม
‪นี่คือเรื่องจริงของอาชญากรรมเยาวชนในทุกวันนี้
‪ล่อลวง สังหาร ทำลายและทิ้งศพ
‪แต่ว่า คนร้ายคือเยาวชนผู้กระทำผิด
‪ต่อให้ตัดสินโทษสูงสุด 20 ปี ‪ตามพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ แล้ว ยังโดนสาปเลย
‪แต่เราทำได้แค่ตัดสินโทษสูงสุดสองปีในสถานพินิจ
‪ด้วยเหตุผลที่ว่าเขาอายุไม่ถึง 14 ปี
‪(ชื่อ: แบคซองอู ‪อายุ 13 ปี)
‪เหมือนสั่งให้เราน้อมรับคำด่างั้นแหละ
‪ได้ยินว่าเธอฝีมือดีมาตั้งแต่สมัยฝึกอบรม
‪ความสามารถโดดเด่นกว่าเพื่อนผู้ชายทุกคน ‪จนได้บรรจุเข้าศาลแขวงกลางเป็นคนแรก
‪แถมยังเคยไปอบรมที่ต่างประเทศ
‪ผ่านหลักสูตรสู่ความเป็นเลิศมาหมดแล้วนี่
‪ยังไงคดีนี้ก็ทำให้ดีล่ะ
‪เพราะเธอได้รับหน้าที่เป็นผู้พิพากษาแล้ว
‪ค่ะ
‪แม้ว่าผลจะถูกกำหนดไว้แล้ว
‪แต่สปอตไลต์ทุกดวงจะส่องมาที่แผนกเรา
‪ต้องรอบคอบเข้าไว้
‪อย่างที่ทราบว่า แผนกคดีเยาวชน ‪ในศาลแขวงที่คุณเคยอยู่
‪ค่อนข้างต่างจากที่นี่ครับ
‪ที่แผนกนั้น คุณได้รับมอบหมาย ‪เฉพาะคดีคุ้มครองเยาวชนใช่ไหมครับ
‪แต่ที่แผนกไกล่เกลี่ยคดีอาญาเยาวชน
‪เรารับผิดชอบทั้งคดีคุ้มครองเยาวชน ‪และคดีอาญาเยาวชนด้วย
‪ผู้พิพากษาสมทบจะต้องอ่านบันทึกคดี ‪ราว 80 คดีต่อสัปดาห์
‪ตกเดือนละประมาณ 300 คดีได้ครับ
‪คดีอาญาเยาวชน ‪จะดำเนินการผ่านแผนกไกล่เกลี่ย
‪และต้องส่งคำพิพากษาให้หัวหน้าแผนก
‪ส่วนคดีคุ้มครองจะดำเนินการ ‪เป็นรายบุคคลตามวันในสัปดาห์ครับ
‪คดีคั่งค้างมีมากกว่าที่คิดแฮะ
‪แล้วก็นี่ ข้อมูลที่ขอเมื่อกี้ครับ
‪อีกอย่าง ผมขอโทษ ‪สำหรับเรื่องก่อนหน้านี้ด้วยนะครับ
‪ชื่อคุณดูไม่ใช่ชื่อผู้หญิง
‪ผมเลยนึกว่าจะมีผู้พิพากษาผู้ชายมาน่ะครับ
‪ไม่ใช่ว่าผิดหวังที่ฉันไม่ใช่ผู้ชายหรอกเหรอ
‪อะไรนะครับ
‪โธ่ ไม่ใช่นะครับ
‪เชิญครับ
‪ยินดีที่ได้พบนะคะ
‪ฉันเป็นผู้ไกล่เกลี่ย ชื่อจูยองชิลค่ะ
‪ผมเป็นผู้ช่วย ชื่อซอบอมครับ
‪ค่ะ
‪นี่ของคดีฆาตกรรม ‪เด็กประถมยอนฮวาหมดเลยเหรอ
‪ครับ เยอะเอาเรื่องเลยทีเดียว
‪- เยาวชนผู้กระทำผิดชื่อแบคซองอูใช่ไหมคะ ‪- ค่ะ
‪กำหนดวันพิจารณาคดีครั้งแรก ‪ให้เร็วที่สุดกันเถอะค่ะ
‪คดีนี้ไม่ใช่คดีทั่วไป ‪ฉะนั้นติดต่อครอบครัวเหยื่อด้วย
‪ครับ รับทราบครับ
‪ใกล้ถึงเวลา "ข้าวษา" แล้วค่ะ
‪หัวหน้าแผนกมาทานด้วยไม่ได้นะคะ ‪พอดีท่านมีนัดอื่นแล้ว
‪อ้อ เป็นธรรมเนียมของศาลเราน่ะค่ะ
‪ย่อมาจาก "กินข้าวกับผู้พิพากษา"
‪เด็กๆ ที่พ้นโทษ ผู้พิพากษาที่ดูแลคดี
‪และบรรดาเจ้าหน้าที่ในแผนก ‪จะทานอาหารเที่ยงร่วมกันค่ะ
‪เราจะรับฟังปัญหาจากเด็กๆ ‪ระหว่างทานข้าวไปด้วย
‪เป็นวิธีที่ได้ผลดีเกินคาดเลยครับ
‪ค่ะ เชิญไปกันได้เลยค่ะ
‪เอ่อ ผู้พิพากษาต้องไปด้วยกันนะคะ
‪ขาดหัวหน้าแผนกคนหนึ่งแล้ว ‪ถ้าคุณไม่ไปด้วยอีกคน
‪มันจะไร้ความหมายนะคะ
‪ยังไงฉันก็ไม่ได้พิพากษาเด็กพวกนั้นอยู่แล้ว
‪การดูแลเยาวชนหลังพ้นโทษก็เป็นหนึ่งใน
‪หน้าที่สำคัญของผู้พิพากษา ‪แผนกคดีเยาวชนนะครับ
‪ถึงคุณจะยังไม่ได้ตัดสินคดี ‪แต่พวกเขาก็เป็นเด็กๆ ในความดูแลของคุณ
‪เด็กๆ คงจะตั้งตารอแย่
‪จำเป็นต้องไปเหรอคะ
‪โดซอกจะตัดใจเรื่องเทควันโดเลยเหรอ
‪ครับ
‪แต่ผมตั้งใจว่าจะเอาดีด้านที่ถนัด ‪ด้วยการเป็นรปภ.ครับ
‪ผมได้ใบอนุญาตและสอบเทียบวุฒิ ‪ที่สถาบันผ่านแล้วด้วย
‪- น่าภูมิใจจริงๆ ‪- ขอบคุณครับ
‪ยูรีล่ะ สุขภาพคุณย่าเป็นยังไงบ้าง
‪ท่านดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ
‪ตอนนั้นที่ผู้พิพากษาให้หนูยืมเงินค่ายา
‪หนูใกล้จะได้เงินเดือนแล้วนะคะ ‪เดี๋ยวหนูจ่ายคืนให้ค่ะ
‪ฉันได้ยินมาว่าเธอจะฝึกงาน
‪เรื่องเงินน่ะช่างมันเถอะ
‪แค่ตัดผมให้ฉันสักครั้งก็พอ
‪หนูเนี่ยนะคะ
‪เอาแบบวงบีทีเอสนะ ทำได้ใช่ไหม
‪ก็ต้องทดสอบฝีมือเธอหน่อยสิ เนอะ
‪ส่วนซอลอา ผอ.สถาบันชมเธอใหญ่เลยนะ
‪บอกว่าเธอเปลี่ยนเป็นคนใหม่แล้ว
‪เนื่องในโอกาสที่ซอลอาพ้นโทษแล้ว
‪- เรามาชนแก้วกันหน่อยดีไหม ‪- ครับ
‪- ยินดีด้วยนะ ‪- ยินดีด้วย
‪ขอบคุณค่ะ
‪- หนูขอตัวไปห้องน้ำหน่อยนะคะ ‪- อือ
‪เขาเอ็นดูเด็กๆ มากเลยว่าไหมคะ
‪เด็กๆ คงจะรับรู้ถึงความรู้สึกนั้น ‪ถึงได้ชอบผู้พิพากษามากเหมือนกัน
‪- ขอบคุณที่เลี้ยงข้าวนะครับ ‪- จ้ะ
‪- เธอตามฉันมานี่หน่อย ‪- ขอบคุณนะคะ
‪ลูกค้าคะ รบกวนรอสักครู่ก่อนได้ไหมคะ
‪ไม่ใช่นะคะ ไม่ใช่จริงๆ ‪ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าไม่ใช่หนู
‪เมื่อกี้เธอชนฉันที่ห้องน้ำไง ‪เธอขโมยกระเป๋าฉันไปตอนนั้นใช่ไหมล่ะ
‪หนูชนคุณก็จริง แต่หนูไม่ได้ขโมยค่ะ
‪หนูพูดจริงนะคะ
‪ขอโทษค่ะ
‪ไม่เป็นไรจ้ะ
‪ถ้าเธอสำนึกผิด ฉันก็กะว่าจะยกโทษให้อยู่หรอก
‪เธอนี่ไม่ไหวเลยนะ
‪เท่าที่ได้ยินมาเมื่อกี้ พวกเธอมีประวัติติดตัวด้วยนี่
‪- เรียกตำรวจมาเลยค่ะ ‪- เอ่อ คุณแม่ ใจเย็นก่อนนะครับ
‪ตำรวจ…
‪นั่นไง เด็กพวกนี้มีประวัติใช่ไหมล่ะ
‪แม่งเอ๊ย
‪"แม่งเอ๊ย" เหรอ
‪ซอลอา
‪ผู้พิพากษา หนูไม่ได้ทำจริงๆ ค่ะ
‪ให้ตายยังไงก็ไม่มีวัน
‪หนูไม่ได้… ได้โปรดเถอะนะคะ
‪ได้โปรดเชื่อหนูสักครั้ง หนูไม่ได้ทำจริงๆ
‪เรียกตำรวจเถอะค่ะ ดูท่าจะเสียเวลาเปล่า
‪ผู้พิพากษา เด็กคนนี้ ‪เพิ่งออกมาได้ไม่กี่ชั่วโมงเองนะครับ
‪ก็ใช่ไง
‪เพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง
‪ยังจะกล้า
‪หนูไม่ไปสถานีตำรวจนะ บอกว่าไม่ใช่หนูไง
‪- หนูไม่ได้ทำ ‪- ซอลอา
‪- หนูไม่ได้ทำค่ะ ไม่ใช่หนูจริงๆ ‪- ซอลอา เดี๋ยวก่อน
‪- ฉันจะไม่พูดซ้ำนะ ‪- ใจเย็นๆ
‪- ส่งตัวไปสถานีตำรวจเดี๋ยวนี้ ‪- บอกว่าไม่ใช่หนูไง
‪ผู้พิพากษาครับ
‪ผู้พิพากษา
‪ไม่รู้จักหลักสันนิษฐานว่าบริสุทธิ์เหรอครับ
‪สิ่งที่คุณทำอยู่คือการเพิกเฉย ‪ต่อสิทธิ์ปกป้องตัวเองของเธอนะครับ
‪รับฟังเธอหน่อยก็ได้นี่ครับ
‪ไม่นึกถึงจิตใจของเด็กคนนั้นบ้างเหรอครับ
‪ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นล่ะ
‪เด็กคนนั้นจะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง ‪ที่สถานีตำรวจได้ยังไงล่ะครับ
‪เธอคงถูกคาดโทษเพราะมีประวัติ
‪เธอ…
‪บริสุทธิ์แน่เหรอ
‪ผู้พิพากษา
‪เจอกระเป๋าเงินแล้วครับ
‪อยู่ตรงซอกโต๊ะข้างๆ น่าจะมีคนเตะไป
‪ไปกันครับ ไปพิสูจน์ด้วยตาตัวเองก่อน
‪เธอคงเสียใจแย่
‪ซอลอา เป็นอะไรไหม
‪ขออภัยจริงๆ ครับ คุณลูกค้า
‪พนักงานของเราควรจะดูให้ดีๆ ตั้งแต่แรก
‪ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ
‪- ขอโทษนะคะ ‪- ขอโทษนะคะ
‪หนูบอกว่าไม่ได้ทำไงคะ
‪บอกแล้วไงว่าให้ตายก็ไม่มีวัน
‪ขอโทษมาค่ะ
‪โทษฐานที่สงสัยหนู
‪บอกให้ขอโทษไงคะ
‪ฉันคงทำแบบนั้นไม่ได้
‪เพราะว่า…
‪ฉันเห็นทุกอย่างแล้ว
‪กระเป๋าด้านซ้าย
‪ไม่จริงใช่ไหม หือ
‪ซอลอา ไม่เป็นไรนะ ‪ถ้าเธอไม่ได้ทำก็ปฏิเสธไปเลย
‪หนูเปล่าค่ะ
‪- ผู้ไกล่เกลี่ยครับ ‪- ซอลอา
‪ขอดูกระเป๋าหน่อย
‪- บอกว่าเปล่าไง ‪- ก็ได้ รู้แล้ว
‪- หนูเปล่านะคะ ‪- ซอลอา ขอดูหน่อยนะ
‪ก็บอกว่าไม่ได้ทำ
‪คือว่า…
‪เพราะแบบนี้แหละ ฉันถึงรังเกียจพวกเธอ
‪เพราะพวกเธอไม่มีวันกลับใจ
‪ส่งตัวให้ตำรวจเถอะ
‪แล้วเจอกันในชั้นศาล
‪- เมื่อกี้เห็นสีหน้าผู้พิพากษาอาวุโสไหมครับ ‪- อือ
‪โห ดีนะที่เราเจอกันในฐานะเพื่อนร่วมงาน
‪ถ้าเจอในฐานะเยาวชนผู้กระทำผิด
‪ผมคงร้องไห้ขี้มูกโป่งแล้ว
‪ไม่งั้นเธอจะมีฉายาว่า "อึนซอกสิบ" เหรอ
‪หือ "สิบ" เหรอครับ
‪อือ "อึนซอกสิบ"
‪ตอนเป็นผู้พิพากษาคนเดียวในแผนกคดีเยาวชน
‪เธอตัดสินโทษระดับสิบซึ่งเป็นโทษหนักสุดประจำ
‪เลยได้ฉายาว่า "อึนซอกสิบ"
‪ถึงขั้นที่ขนาดเด็กๆ
‪ยังพูดกันว่า "เป็นตายยังไง ‪ก็ต้องหลบอึนซอกสิบให้พ้น"
‪ตามข่าวลือ เธอทำงานล่วงเวลา ‪แล้วก็ทำงานวันสุดสัปดาห์ตลอดด้วยนะ
‪เป็นผู้พิพากษาที่ขนาดสหภาพแรงงาน ‪ของศาลยังหมายตา
‪พูดอีกอย่างก็คือ เราซวยแล้ว
‪เฮ้อ
‪ทำงานซะ ให้ไว
‪ครับ
‪ผมเพิ่งกลับมาจากสถานีตำรวจครับ
‪อย่าเชื่อคำพูดของพวกเด็กๆ ให้มากนัก ‪เพราะครึ่งหนึ่งคือคำโกหก
‪แต่การที่คุณต้อนเธอจนมุม ‪ต่อหน้าคนอื่นแบบนั้นมันก็เกินไปนะครับ
‪เด็กก็คนและพวกเขาก็มีสิทธิ์
‪สิทธิ์กับผีน่ะสิ
‪คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่ดีงั้นสิ
‪เด็กๆ ต่างก็ชื่นชอบ แถมยังยอมเปิดใจคุยด้วย
‪แต่ว่า เด็กพวกนั้นจะคิดเหมือนกันเหรอ
‪ฉันล่ะอยากรู้นัก
‪(มัธยมต้น ต่ำกว่า/ผ่อนผัน)
‪(ขาดเรียนเกินหนึ่งสัปดาห์)
‪(ครอบครัวแตกแยก ‪พ่อแม่หย่าร้าง)
‪(มีพ่อหรือแม่คนเดียว)
‪(การประพฤติผิดครั้งแรก: ‪13 ปี ฆาตกรรม)
‪(วินิจฉัยว่าเป็นโรคจิตเภท)
‪(รักษาในโรงพยาบาล ‪รักษาด้วยยา)
‪ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
‪อือ
‪ฉันจะอยู่ต่ออีกหน่อย
‪กลับก่อนเลย
‪ผมรู้ครับว่าที่ผู้พิพากษาพูดไม่ได้ผิด
‪แต่สำหรับผม…
‪ผมว่าความคิดผมก็ไม่ได้ผิดเหมือนกันครับ
‪เจอกันพรุ่งนี้นะครับ
‪(กำลังพิจารณาคดี)
‪ชื่อกับวันเดือนปีเกิด
‪แบคซองอู เกิดวันที่ 30 พฤศจิกายน 2008 ครับ
‪ผู้ปกครองของเด็กล่ะคะ
‪ไม่มาเข้าร่วมเหรอคะ
‪แม่บอกว่าโทรมาแล้วนี่ครับ
‪อ้อ เธอติดต่อมาแล้ว บอกว่าจะมาสายน่ะครับ
‪เอาเป็นว่า…
‪ไหนลองเล่ามาซิ
‪ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันเกิดเหตุ
‪ผมจะไม่โกหกสักคำ
‪วันนั้นเป็นวันที่…
‪ผมหัวเสียมากจริงๆ ครับ
‪ผมกินยาแล้วแต่ก็ยังหูแว่วไม่หยุดครับ
‪นี่ พี่
‪ผมขอยืมโทรศัพท์แป๊บหนึ่งได้ไหมครับ
‪ผมจะโทรหาแม่
‪พอดีของฉันแบตหมดน่ะ
‪ผมขอยืมแค่แป๊บเดียวจริงๆ
‪ผมพาเขามาที่บ้านโดยอ้างเรื่องโทรศัพท์
‪แต่พอกลับถึงบ้าน อาการหูแว่วก็หายไป
‪ผมสงสารเขา เลยกะว่าจะส่งเขากลับบ้านครับ
‪แต่ว่า…
‪พี่
‪อันนี้เพิ่งออกใหม่ใช่ไหมครับ
‪ผมขอเล่นหน่อยได้ไหม
‪โห ผมขอเล่นเกมวีอาร์อันนี้ได้ไหมฮะ
‪ยิง เย่
‪บอกให้กลับ เขาก็ไม่กลับ เอาแต่พูดจ้อไม่เลิก
‪ผมหูแว่วอีกรอบ จนหัวแทบจะระเบิด
‪จากนี้เราจะเล่นซ่อนหากัน
‪ห้ามนายออกมาจนกว่าจะโดนจับได้
‪ถ้าออกมา ฉันฆ่านายแน่
‪เข้าใจไหม
‪ที่บ้านล่ะ
‪ไม่มีใครอยู่เหรอ
‪ปกติผมก็แทบจะอยู่คนเดียวอยู่แล้ว
‪(ใบรับรองความสัมพันธ์ในครอบครัว)
‪แม่ยุ่งกับงานสอนพิเศษครับ
‪ผมเล่าเรื่องตลกให้ฟังเอาไหม
‪ให้ทายว่าตอนนั้นหมอนั่นไปซ่อนที่ไหน
‪จีฮู
‪เจอตัวแล้ว
‪คุณควรจะได้เห็นสีหน้ามัน
‪ไอ้เด็กเวรนั่น…
‪เห็นว่าถ้าอายุไม่ถึง 14
‪ต่อให้ฆ่าคน ก็ไม่ติดคุกนี่
‪เรื่องจริงเหรอครับ
‪อย่างเจ๋ง
‪ห้องไหน…
‪สิ้นสุดแล้วครับ
‪- คุณแม่ ‪- ผู้พิพากษาคะ
‪ซองอูลูกฉันเป็นยังไงบ้างคะ
‪ตอนนี้ลูกฉันอยู่ไหนคะ
‪ใช่คุณแม่ของซองอูหรือเปล่าครับ
‪ค่ะ
‪มาสายไปหน่อยนะครับ
‪ค่ะ ฉันติดงาน
‪ติดงานเหรอ
‪เห็นในข่าวบอกว่าไม่ต้องรับโทษจริง
‪ซองอูลูกฉัน ต้องอยู่ใน ‪สถานจำแนกเยาวชนนานแค่ไหนคะ
‪ไปพบครอบครัวเหยื่อหรือยังคะ
‪ยังค่ะ
‪ไปขอโทษก่อนเถอะค่ะ
‪งานหินเลยนะครับ ทั้งกับเด็กแล้วก็ผู้ปกครอง
‪พอคนเราจนตรอก ก็มักจะเผยธาตุแท้
‪เพราะงั้นมนุษย์ถึงเป็นสิ่งชั่วร้าย
‪ผู้พิพากษาคะ คุณแม่จีฮูมาค่ะ
‪ได้ยินว่าเขาเป็นเยาวชนผู้กระทำผิด
‪เขาไม่ต้อง…
‪เข้าคุกจริงๆ เหรอคะ
‪ทำไมเด็กน้อยแบบนั้น
‪ถึงฆ่าคนได้ลงคอคะ
‪ทำไมคนเรา…
‪ถึงตัดแขนตัดขาคนอื่นได้คะ
‪แต่ว่าทำไม
‪เขาถึงไม่ต้องติดคุกล่ะคะ
‪คุณแม่คะ
‪จีฮูมาเข้าฝันฉันบ่อยๆ
‪และแกก็ร้องไห้ไม่หยุด
‪แกไม่พูดอะไรสักคำ
‪เอาแต่ร้องไห้ค่ะ ผู้พิพากษา
‪ในงานวันเกิดขวบแรกของจีฮู แกจับเส้นด้ายค่ะ
‪แต่ว่าด้ายนั่น…
‪เคยใช้ในงานของลูกคนโต
‪มันก็เลยค่อนข้างเปื่อยค่ะ
‪เป็นเพราะแบบนั้นหรือเปล่าคะ
‪เพราะแบบนั้น จีฮูลูกฉันถึง…
‪ฉันผิดเองค่ะ
‪ทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน
‪นี่เป็นกับข้าวจานโปรดของจีฮูค่ะ
‪ได้ยินว่าคุณรับสิ่งของอย่างอื่นไม่ได้
‪ค่ะ
‪(ฮันอุลรายวัน ‪นักข่าวคิมฮยองจุน)
‪ผมว่าสัมภาษณ์ประมาณนี้น่าจะพอครับ
‪แหม ไม่เห็นต้องทำถึงขนาดนี้เลย
‪ผมลำบากใจนะ นักข่าวคิม
‪โธ่
‪ท่านยุ่งตลอด ทั้งออกรายการเอย งานที่ศาลเอย
‪ผมก็ต้องพามาเลี้ยงอาหารในที่ดีๆ อยู่แล้วครับ
‪- ขอบใจนะ ‪- แถมยังใกล้มีข่าวดีแล้วด้วย
‪ข่าวดีเหรอ
‪ทำยังไงดีล่ะ
‪ผมควรบอกไหมเนี่ย
‪ผมได้ยินมาจากเพื่อนที่ทำข่าวการเมือง
‪พรรคเสรีนิยมกำลังตามหาผู้สมัครหน้าใหม่ ‪สำหรับการเลือกตั้งครั้งหน้า
‪และเขาก็เล็งท่านหัวหน้าแผนกอยู่ครับ
‪ท่านเป็นที่รู้จักเพราะออกรายการทีวี
‪และได้รับมอบหมายคดีใหญ่ ‪ในจังหวะที่เหมาะเจาะ
‪แค่จัดการคดีนี้ให้เรียบร้อยก็พอครับ
‪แล้วผมจะนัดพบให้เอง
‪(ยุนจีฮู)
‪นี่เป็นกับข้าวจานโปรดของจีฮูค่ะ
‪ได้ยินว่าคุณรับสิ่งของอย่างอื่นไม่ได้
‪(ยุนจีฮู)
‪ยกระดับบทลงโทษเยาวชนผู้กระทำผิดร้ายแรง
‪- ยกระดับ ‪- ยกระดับ
‪ยกเลิกพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ ซะ
‪ค่ะ แผนกไกล่เกลี่ยคดีอาญาเยาวชนค่ะ
‪ส่งไฟล์มาแล้วเหรอคะ
‪ค่ะ รับทราบค่ะ ‪จะแจ้งผู้พิพากษาชิมเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
‪ค่ะ
‪การพิจารณาคดีรอบสอง ‪ของแบคซองอูน่าจะเริ่มแล้วนะครับ
‪ผู้พิพากษาชิมขอให้ฉันหาไฟล์หนึ่งให้น่ะค่ะ
‪เป็นข้อมูลเกี่ยวกับคดีฆาตกรรม ‪เด็กประถมยอนฮวาค่ะ
‪สรุปว่าอาการโรคจิตเภทของเธอ ‪ยังรุนแรงอยู่ใช่ไหม
‪ครับ
‪ถ้าเธอโกหก เรื่องมันจะยิ่งบานปลายนะ
‪ผมรู้ครับ
‪สรุปว่าแรงจูงใจในการก่อเหตุ ‪คือโรคจิตเภทใช่ไหม
‪ครับ
‪เธอล่อลวงเด็กไปที่บ้าน ‪จากนั้นก็สังหาร ทำลายและทิ้งศพ
‪ยอมรับการกระทำผิดทั้งหมดนี้ไหม
‪ครับ
‪ทำไมถึงยอมมอบตัว
‪เพราะยังไงก็เป็นเยาวชนผู้กระทำผิดเหรอ
‪ให้ตายเถอะว่ะ
‪ครับ
‪นี่ครับ
‪(โรคจิตเภท โรคอารมณ์สองขั้ว ‪โรคประสาท วิตกกังวล)
‪เธอ
‪ไม่ได้ทำสินะ
‪อาการของโรคจิตเภทมีหลายแบบ
‪บ้างก็หลงผิดเชื่อว่ามีคนจ้องจะทำร้าย
‪บ้างก็หูแว่ว เห็นภาพหลอน ‪ได้กลิ่น สัมผัสได้ถึงบางอย่าง
‪ปัญหาก็คืออาการของโรคจิตเภท ‪แตกต่างกันออกไปในแต่ละคน
‪แต่มีอยู่สองสามอย่างที่เหมือนกัน
‪นั่นคือโรคจิตเภทไม่มีทางรักษาให้หายขาดได้
‪ยากที่จะจดจ่อกับสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นเวลานาน
‪แต่ว่า…
‪ถ้าก่อเหตุฆาตกรรมล่ะ
‪คนไข้จิตเภทมักจะถูกจับได้คาหนังคาเขา ‪ทั้งที่ยังไม่ทันเก็บกวาดจุดเกิดเหตุ
‪การเก็บกวาดจุดเกิดเหตุ จำเป็นต้องใช้สมาธิสูง
‪ก็เลยทำให้เครียดจัด
‪แต่ว่า นอกจากเธอจะเก็บกวาดจุดเกิดเหตุแล้ว
‪เธอยังล่อลวงเด็ก วางแผนฆ่า ทำลายและทิ้งศพ
‪แล้วยังจะบอกว่าแรงจูงใจคือโรคจิตเภทเหรอ
‪อาการดีขึ้นหรือยังล่ะ
‪(โรคจิตอารมณ์ ‪เพิ่มปริมาณยาทางจิตเวช)
‪โดยปกติแล้ว มีเพียงสองเหตุผล ‪ที่คนร้ายปิดบังแรงจูงใจในการก่อเหตุ
‪อย่างแรก ‪คือกรณีที่ตนเองเสียเปรียบเป็นอย่างมาก
‪ส่วนอีกอย่าง คือกรณีที่ในคดีนั้น
‪มีบุคคลที่สามซ่อนอยู่
‪แต่เธอถึงขั้นใช้ประโยชน์ ‪จากพ.ร.บ.ศาลเยาวชนฯ
‪อย่าว่าแต่เสียเปรียบเลย มีแต่ได้เปรียบด้วยซ้ำ
‪ถ้าอย่างนั้น ก็คงเป็นอีกเหตุผล
‪บ้าเอ๊ย
‪มีบุคคลที่สาม…
‪ซ่อนอยู่ในคดีนี้
‪ผมขอยืมโทรศัพท์แป๊บหนึ่งได้ไหมครับ ‪ผมจะโทรหาแม่
‪ไม่ใช่นะ
‪ไม่ใช่เธอ
‪เธอไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย
‪ผมขอพูดให้ชัดเลยนะ
‪เธอไม่เกี่ยวอะไรทั้งนั้น ไม่ใช่นะ
‪ฉันนึกแล้วตั้งแต่แรกว่ามันแปลกๆ
‪ต่อให้ต้องรีบโทรแค่ไหนก็เถอะ
‪แต่คนเราจะตามคนแปลกหน้าไปถึงบ้าน ‪ง่ายขนาดนั้นเชียวเหรอ
‪อีกอย่าง ในเมื่อเธอจะยอมมอบตัวอยู่แล้ว
‪แล้วจะทิ้งศพไปเพื่ออะไร
‪- สังหาร ทำลายและทิ้งศพ ‪- แบคซองอู
‪เธอไม่ได้ลงมือสักอย่างใช่ไหมล่ะ
‪นี่ข้อมูลที่ผู้พิพากษาขอไว้ค่ะ
‪(ฮันเยอึน ‪แม่)
‪เด็กนี่สินะ
‪ฉันพูดชัดแล้วใช่ไหม
‪ว่าถ้าเธอโกหก
‪เรื่องมันจะยิ่งบานปลาย
‪ติดต่อผู้ปกครอง
‪แล้วส่งกลับไปที่สถานจำแนกเยาวชนค่ะ
‪แม่งเอ๊ย
‪ไม่ใช่นะ
‪ไม่ใช่ ยัยนั่นไม่ได้เกี่ยวอะไรด้วย ไม่
‪โอ๊ย ผมอยากกลับบ้าน
‪แม่งเอ๊ย
‪พูดจาเพ้อเจ้ออะไรของเธอ
‪ถ้าคิดจะมาพล่ามอะไรงี่เง่า ก็ลาออกไปซะ
‪ศาลคือหน่วยสืบสวนหรือไง ทำไมถึงล้ำเส้นแบบนี้
‪ทุกอย่างมันลงล็อกไปหมดค่ะ
‪เราต้องตรวจสอบนะคะ
‪เธอคิดว่าตำรวจไม่รู้ประสีประสาเหรอ
‪คิดว่าตำรวจปล่อยผ่านโดยไม่สืบหรือไง
‪เพราะเขามอบตัวไงคะ
‪เขามีอาวุธสังหาร ‪และประวัติการรักษาโรคจิตเภทชัดเจน
‪เพราะตำรวจเชื่อคำสารภาพของแบคซองอู
‪แต่มันไม่ใช่ค่ะ
‪ต้องมีผู้สมรู้ร่วมคิดแน่นอน
‪ลำพังแบคซองอูที่เป็นโรคจิตเภท ‪ไม่มีทางจัดการทุกอย่างได้หรอกค่ะ
‪มีหลักฐานเหรอ
‪บันทึกการโทรและข้อความก่อนหลังเกิดเหตุ
‪ภาพจากกล้องวงจรปิด ‪ตอนเธออยู่กับเหยื่อในลิฟต์
‪สวมชุดนักเรียนเหมือนแบคซองอูในวันเกิดเหตุ
‪และใบวินิจฉัยจากแพทย์ของแบคซองอู
‪ให้พูดต่อไหมคะ
‪ก็คือจะให้ส่งคดีไปให้ตำรวจอีกครั้งว่างั้น
‪นี่เป็นคดีที่คนทั้งประเทศจับตาดูค่ะ
‪สื่อก็ประโคมข่าวกันขนาดนั้นแล้ว
‪คิดว่าตำรวจจะก้มหน้ายอมรับความผิดเหรอคะ
‪ฉันจะจับตัวเด็กนั่นมาเองค่ะ
‪เธอเป็นผู้พิพากษานะ
‪การเสาะหาความจริงของคดีตามขั้นตอน ‪ก็เป็นหน้าที่ของผู้พิพากษาค่ะ
‪แม้ตอนนี้จะเป็นคดีคุ้มครองเยาวชน
‪แต่ถ้ามีบุคคลที่สามที่อายุเกิน 14 ปี
‪คดีนี้ก็จะเป็นคดีอาญาเยาวชนค่ะ
‪เราคือแผนกคดีอาญาเยาวชนหนึ่งเดียวในเขตนี้
‪จะให้ทำเป็นไม่รู้เหรอคะ
‪ถ้ามันไม่ใช่ขึ้นมาล่ะ ‪ขืนทุบหม้อข้าวตัวเองแล้วมันผิดพลาดล่ะ
‪ฉันรับผิดชอบเองค่ะ
‪เพ้อเจ้อ เดี๋ยวเถอะ อะไรกัน…
‪ช่างมัน พิจารณาคดีตามเดิมต่อไป ‪ทำตามหลักการล่ะ
‪- หัวหน้าแผนก ‪- ถึงมันจะบานปลายยังไง ก็ห้ามทำให้เรื่องใหญ่
‪เข้าใจไหม นี่…
‪นี่คือคำสั่งจากหัวหน้าแผนก
‪ออกไป
‪ฉันไม่อยากเห็นหน้า
‪ออกไปสิ
‪อะไรกัน…
‪(คนร้ายคดีฆาตกรรมเด็กประถมยอนฮวา ‪จะถูกลงโทษสถานหนัก)
‪(ผู้พิพากษาคังวอนจุง ศาลแขวงยอนฮวากล่าว)
‪ท่านเป็นที่รู้จักเพราะออกรายการทีวี
‪และได้รับมอบหมายคดีใหญ่ ‪ในจังหวะที่เหมาะเจาะ
‪แค่จัดการคดีนี้ให้เรียบร้อยก็พอครับ
‪บ้าเอ๊ย
‪ผมคิดเหมือนหัวหน้าแผนกครับ
‪มันเสี่ยงเกินไป
‪ถ้าเรื่องนี้หลุดไป
‪ไม่ใช่แค่ตำรวจที่เสียหาย ‪แต่ข้อมูลของฮันเยอึนก็จะแพร่ไปด้วย
‪แล้วถ้ามันไม่ใช่ขึ้นมาล่ะครับ
‪ศาลจะกลายเป็นผู้ทำลายครอบครัว ‪ของเด็กคนนั้นซะเองนะครับ
‪พิจารณาคดีแบคซองอูไปก่อน
‪- แล้วค่อยสืบทีหลัง… ‪- ทีหลังคือเมื่อไหร่
‪รอให้พ่อแม่ของเหยื่อตรอมใจตาย
‪แล้วค่อยทำตอนนั้นเหรอ
‪- ผู้พิพากษา ‪- ขอร้องล่ะ
‪ทำงานให้คุ้มภาษีหน่อย
‪(คดีคุ้มครองเยาวชน)
‪(ยุนจีฮู)
‪(ศาล)
‪ถ้ามันไม่ใช่ขึ้นมาล่ะ ‪ขืนทุบหม้อข้าวตัวเองแล้วมันผิดพลาดล่ะ
‪ศาลจะกลายเป็นผู้ทำลายครอบครัว ‪ของเด็กคนนั้นซะเองนะครับ
‪อยู่ที่นี่เองเหรอครับ
‪ผมตามหาตั้งนาน
‪มาจับบุคคลที่สามนั่นกันเถอะครับ
‪เราต้องหาหลักฐานมาโน้มน้าวหัวหน้าไงครับ
‪จู่ๆ เป็นอะไรไป
‪ผมเองก็…
‪เริ่มมั่นใจขึ้นมานิดหนึ่งครับ
‪ขอบคุณครับ
‪สายสืบโก
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดีครับ ผู้พิพากษา
‪ผมมีเรื่องจะถามเกี่ยวกับแบคซองอูหน่อยน่ะครับ
‪อ๋อ แบคซองอูเหรอครับ
‪ช่วยเล่าสถานการณ์ ‪ตอนที่เขามอบตัวหน่อยได้ไหมครับ
‪ผมเจอแบคซองอูครั้งแรกที่หน้าสถานีตำรวจครับ
‪เขาดูลนลานมากๆ
‪เข้าไปในสน.ก่อน ไปคุยกัน
‪ดูเหมือนเขาไม่ได้คิดจะมอบตัวตั้งแต่แรกครับ
‪แต่จะว่ายังไงดีล่ะ
‪จู่ๆ เขาก็เปลี่ยนไป
‪ผมฆ่าคนตายครับ
‪สีหน้าเขาเปลี่ยนไปในเสี้ยววิครับ
‪เดี๋ยวก่อนครับ
‪- ครับ ‪- ตรงนี้
‪โอ๊ะ เขามองอะไรอยู่น่ะ
‪เช็กกล้องวงจรปิดฝั่งตรงข้ามได้ไหมครับ
‪พูดตามตรง ผมไม่เข้าใจท่าที ‪ที่ผู้พิพากษามีต่อเยาวชน
‪ผู้กระทำผิดเลยครับ
‪แต่ถ้าหากว่า ในศาลของเรา
‪มีเพียงเด็กคนนั้นยืนอยู่
‪ทั้งๆ ที่มีผู้สมรู้ร่วมคิด
‪แบบนั้นก็เท่ากับว่าเป็นการดูหมิ่นศาล
‪ซึ่งก็เป็นอีกปัญหาหนึ่งครับ
‪ผมจะช่วยอีกแรงครับ
‪ผมก็เป็นผู้พิพากษาสมทบเหมือนกันนี่ครับ
‪คงยากที่จะรับมือคนเดียวนะครับ
‪คุณยังไม่รู้ว่าเด็กๆ แถวนี้มาจากไหน ‪แล้วเครือข่ายในหมู่พวกเขาเป็นยังไง
‪ฮันเยอึนลาออกจากโรงเรียน ‪ม.ปลายหญิงยอนจูตอนม.สี่
‪แล้วคิดว่าในคดีที่แผนกเราทำ ‪ใครเคยเรียนที่ม.ปลายหญิงยอนจูล่ะครับ
‪(อูซอลอา ‪เข้า 21 ธ.ค. 2021)
‪โชคชะตาคนเรานี่นะ
‪นั่นแหละ คาดการณ์อะไรไม่ได้เลย
‪ไม่เอาค่ะ
‪หนูไม่ช่วยหรอก
‪ช่วยหน่อยนะ ซอลอา
‪ฉันเคยขออะไรแบบนี้จากเธอเหรอ
‪ขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ
‪ฮันเยอึนไปร้านเน็ตไอเซนส์ ‪ถนนจูซองบ่อยๆ ครับ
‪มีใบขับขี่ใช่ไหมครับ
‪เอ่อ คันนี้ผมยังผ่อนไม่หมดน่ะครับ
‪คือ ผมจะไปที่บ้านฮันเยอึน
‪เธอต้องรอแบคซองอูส่งข่าวไปให้แน่นอนครับ
‪เป็นบ้าเหรอคะ
‪รู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป
‪ปล่อยตัวซองอูลูกฉันเถอะค่ะ นะคะ
‪ได้โปรดปล่อยเขาเถอะค่ะ
‪ฉันคลอดเขาออกมาเอง ฉันรู้จักเขาดีกว่าใคร
‪ผู้ปกครองที่มาที่นี่ก็พูดแบบนี้กันทุกคนแหละค่ะ
‪ปล่อยตัวซองอูลูกฉันเถอะค่ะ
‪หลีกไปค่ะ
‪ฉันจะไม่พูดซ้ำนะคะ
‪ปล่อยเขาไปเถอะนะคะ
‪ก็นั่นแหละ ช่วยหลีกไปทีเถอะ ขอร้อง
‪(ร้านเน็ตไอเซนซ์)
‪- อะไรของป้าคะ ‪- ขอโทษทีจ้ะ
‪ทำอะไรอยู่ครับเนี่ย
‪ฉันได้รับแจ้งว่าเยาวชนผู้กระทำผิด ‪ที่เราตามหาอยู่ที่นี่ค่ะ
‪- ขอความร่วมมือด้วยนะคะ ‪- ตำรวจเหรอครับ
‪ถ้าต้องการ จะเรียกตำรวจมาด้วยก็ได้ค่ะ
‪รู้ใช่ไหมว่าถ้ามีเด็กหลังสี่ทุ่ม ‪เท่ากับฝ่าฝืนกฎหมายคุ้มครองเยาวชน
‪จำคุกไม่เกิน 2 ปี ปรับไม่เกิน 20 ล้านวอน
‪เอายังไงดีล่ะคะ
‪แค่จับเด็กนั่นได้ก็จบใช่ไหมครับ
‪เดี๋ยวนี้ผู้พิพากษาตามจับเด็กด้วยเหรอ
‪โทรหาสำนักงานคุมประพฤติ
‪เจอไหมครับ ฮันเยอึนอยู่ที่นั่นไหม
‪มาที่ร้านเน็ตไอเซนซ์ ถนนจูซองเดี๋ยวนี้
‪รู้จักแบคซองอูใช่ไหม
‪คุณเป็นใครคะ
‪ผู้พิพากษาคดีของแบคซองอู
‪ถ้าเรียกตำรวจ เรื่องอาจจะยิ่งใหญ่โตก็ได้
‪นี่คือน้ำใจครั้งสุดท้ายจากฉัน
‪ไปด้วยกันเงียบๆ เถอะ
‪- เป็นอะไรไหม ‪- อะไรวะเนี่ย
‪ยัยนั่นเป็นบ้าอะไร
‪ว้าย ตายแล้ว
‪นี่มันอะไรกันเนี่ย
‪- ลุงคะ ออกรถค่ะ ออกรถ ‪- อะไรเนี่ย
‪- เร็วสิ บอกให้ออกรถ ‪- มีคนจองไว้แล้วครับ
‪หลีกสิวะ
‪ฉัน…
‪รังเกียจ…
‪เยาวชนผู้กระทำผิดค่ะ
‪(ตัวละคร เหตุการณ์ และองค์กร ‪ที่ปรากฏในซีรีส์เป็นเพียงเรื่องสมมติ)
‪คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์