‎ตอนแรกฉันคิดแต่จะทำร้ายเธอ
‎พยายามทำร้ายจิตใจเธอ ฉันคิดอยู่แค่นั้น
‎ฉันรู้สึกดีใจที่เธอกลัว
‎(แต่ละปีมีคนแอบตามบุคคลอื่น ‎มากกว่าสามล้านกรณี)
‎(ในสหรัฐอเมริกา)
‎(น้อยกว่าหนึ่งในสี่ของผู้กระทำผิดเป็นผู้หญิง)
‎ฉันสงสัยทุกคน ทุกคนที่อยู่รอบตัว
‎มันน่ากลัวมาก
‎ใครก็ตามที่เป็นคนทำไม่ใช่แค่อยากรบกวนเรา
‎พวกเขาหมุกมุ่นกับเรา
‎ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎ฉันคิดจริงๆว่าเรื่องนี้จะจบลงด้วยการที่ฉันตาย
‎(นี่คือเรื่องราวของคดีสะกดรอยตาม ‎หมายเลข 241-2080-19)
‎มันทำให้ฉันสบายใจขึ้นที่ได้…
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันต้องการอะไร ‎แต่มันเติมเต็มบางสิ่งในตัวฉัน
‎ฉันจะเรียกมันว่าการแก้แค้น
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ให้คนมองว่าผมเป็นฆาตกรยังดีกว่า ‎เป็นไอ้โรคจิตแอบตาม เข้าใจไหมครับ
‎ฉันชอบความรู้สึกตึงเครียด ‎เวลาที่เธอรู้สึกตัวว่ามีคนมองอยู่
‎ใครๆ ก็เป็นสตอล์กเกอร์ได้
‎เหลวไหลทั้งเพ
‎ผมไม่ได้บ้าขนาดนั้นแล้ว แบบ…
‎(ความกลัวสุดขีด)
‎(แดลลัส เท็กซัส)
‎ฉันเคยเจอผู้หญิง ‎ที่โดนสะกดรอยตามมาเป็นพันๆ คดี
‎แต่สตอล์กเกอร์ที่เป็นผู้หญิงนั้นหายากมาก
‎แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของทั้งหมด
‎ผู้ชายคือผู้กระทำผิด ส่วนผู้หญิงเป็นเหยื่อ
‎(คำขอไม่ปรากฏตัวในศาล)
‎นี่เป็นคดีที่แปลก
‎มันมีคุณสมบัติของคดีสะกดรอยตามอย่างครบถ้วน
‎มันมีรูปแบบของพฤติกรรม มีเป้าหมายคนเดียว
‎และมันก่อให้เกิดความกลัว
‎แต่คดีนี้ยังเป็นคดีสะกดรอยตามเพื่อแก้แค้นอีกด้วย
‎"แกโดนแน่ แกจะต้องชดใช้
‎แกจะต้องเสียใจที่มายุ่งกับฉัน" อะไรแบบนั้นค่ะ
‎อันตรายมากๆ
‎(ไทเลอร์)
‎(ไทเลอร์ เท็กซัส)
‎ฉันชื่อแจ็คลิน เฟกิน
‎ฉันถูกตั้งข้อหาสะกดรอยตาม
‎ตอนเด็กๆ ฉันย้ายไปทั่วเท็กซัสตะวันออก
‎มีโบสถ์กับร้านอาหาร และไม่มีอะไรให้ทำมากนัก
‎มีแต่เข้าโบสถ์ ไปหาอะไรกิน แล้วก็ช็อปปิ้ง
‎ถ้าคุณไม่เชื่อในพระเจ้าของคริสเตียน ‎คุณก็เป็นคนชั่วร้าย
‎มันเป็นอะไรที่ "ถ้าไม่เชื่อก็ออกไป" ‎ซึ่งเป็นวิถีของนิกายไบเบิลเบลต์
‎วัยเด็กของฉันยากลำบาก
‎แม่คือคนเดียวที่คอยอยู่เคียงข้างฉัน
‎เราสองคนมีความผูกพันที่ตัดไม่ขาด
‎(โรงภาพยนตร์ลิเบอร์ตี้ ‎30 ต.ค. โฮคัส โปคัส รอบบ่ายสาม)
‎( 12 พ.ย. โม แบนดี้ รอบหนึ่งทุ่ม ‎19 พ.ย. รูธี่ ฟอสเตอร์ รอบสองทุ่ม)
‎(ปี 2017 แจ็คลินพบสามีที่ชื่อเจสซี่ ‎ตอนอายุ 21 ปี)
‎(ซิมโฟนีออร์เคสตรา เท็กซัสตะวันออก)
‎ฉันรู้จักสามีผ่านเพื่อนที่เรามีร่วมกัน
‎มันเป็นความสัมพันธ์ที่เหมือนพายุ
‎มันคืบหน้าเร็วมาก
‎เรามีลูกสาวด้วยกันในปี 2018 ‎และเราก็แต่งงานกันในปี 2019
‎สามีของฉันกับแฟนเก่าของเขา ‎มีลูกชายด้วยกันหนึ่งคน
‎พอเธอรู้ว่าเราเดตกันอยู่ ‎เธอก็อยากรู้จักสิ่งแวดล้อมใหม่ของลูกเธอ
‎เธอพูดต่อหน้าฉันเลยว่าถ้าฉันทำร้ายสองคนนี้
‎เธอจะฆ่าฉัน
‎และนั่นไม่ใช่คำขู่ แต่เป็นคำสัญญา
‎ฉันคิดว่าพวกเขายังมีเยื่อใยต่อกัน
‎และการได้เห็นสาวคนใหม่ย้ายเข้าบ้านแฟนเก่า
‎และอยู่กับแฟนเก่ากับลูกของตัวเอง ‎ฉันคิดว่ามันอาจจะ…
‎ทำใจได้ยาก ทำใจได้ยากแน่ๆ ค่ะ
‎ฉันชื่อซานดร้า และฉันอยู่ที่เมืองฟลินต์ รัฐเท็กซัส
‎เจสซี่เป็นแฟนเก่าของฉัน
‎(ซานดร้าขอไม่เปิดเผยตัวตน)
‎(เพื่อปกป้องตัวเองและครอบครัว)
‎(มีความสุขกับเรื่องเล็กน้อย)
‎เราเจอกันสมัยยังเป็นวัยรุ่น
‎เราเป็นเพื่อนกันมาหลายปี
‎แล้วประมาณปี 2012 ‎เราก็ตัดสินใจพัฒนาความสัมพันธ์กัน
‎ประมาณปี 2015 เจสซี่กับฉันมีลูกชายที่น่ารัก
‎แต่เรามีความเห็นไม่ค่อยตรงกัน
‎อย่างการที่เขาไม่นับถือพระเจ้า ‎ในขณะที่ฉันเคร่งศาสนา
‎เราเลยจบความสัมพันธ์กันในปี 2016
‎(เจสซี่ปฏิเสธที่จะมีส่วนร่วมในสารคดีชุดนี้)
‎แค่ไม่กี่เดือนหลังจากที่เราเลิกกัน ‎เจสซี่ก็เริ่มต้นความสัมพันธ์กับแจ็คลิน
‎ฉันไม่ค่อยได้คุยกับเธอนัก
‎ฉันเลยไม่รู้จักเธอดีสักเท่าไหร่
‎เธอเป็นคนเงียบๆ ขี้อาย
‎ฉันไม่เคืองที่เขาเดตกับคนอื่น
‎แต่ฉันเคืองที่เธอเข้ามาในชีวิตลูกชายฉันเร็วมาก
‎และฉันเป็นห่วงเรื่องนั้นตลอดเวลา ‎เพราะเธอ…
‎ลูกชายเราจะมีความสำคัญรองลงมา
‎(วันที่ 1 เมษายน 2017)
‎(ลูกชายของซานดร้ากับเจสซี่ ‎ประสบอุบัติเหตุร้ายแรง)
‎ฉันอยู่ในที่ทำงานตอนญาติฉันโทรมา
‎สิ่งเดียวที่เธอพูดคือลูกฉันไม่หายใจ
‎และฉันต้องรีบไป
‎ฉันโทรหาเจสซี่ขณะกำลังออกไป ‎และบอกเขา เจสซี่ก็มาด้วยเหมือนกัน
‎เราไปถึงโรงพยาบาลก่อนรถพยาบาล
‎เรารอหมออยู่ประมาณสองสามนาที
‎แล้วเขาก็บอกเราว่าหัวใจลูกเขาไม่เต้นตั้งแต่…
‎รถพยาบาลไปรับแล้ว
‎ลูกชายฉันเสียชีวิตในวันที่ 1 เมษายน 2017
‎ฉันไม่ยอมรับความจริงว่าเขาตายแล้ว
‎ชีวิตฉันพังทลาย
‎ฉันหันไปพึ่งยากับเหล้า
‎ฉันเสียตัวตนของฉันไป
‎ฉันดิ้นรนทุกวัน…
‎ไม่รู้ว่าจะลุกจากเตียงและพยายาม…
‎มีชีวิตต่อไป
‎หรือยอมแพ้แค่นี้ดี
‎และฉันรู้ว่าเจสซี่เองก็ทำใจไม่ได้เหมือนกัน
‎หลังจากที่ลูกพวกเขาตาย…
‎แม่ของเขากลายเป็น…
‎ไม่รู้สิคะ เธอกำลังเศร้า ‎และฉันเข้าใจหัวอกเธอมากๆ
‎แต่เธอกับสามีฉันส่งข้อความหากันเยอะมาก
‎ฉันสงสัยว่าพวกเขาอยากกลับไปอยู่ด้วยกัน
‎หรือกลับไปคืนดีกัน
‎มันทำให้เราเครียดมาก
‎ฉันรู้สึกไม่มั่นใจ ส่วนเขาก็เอาแต่ร้อนตัวมากๆ
‎แล้วก็มีการแอบไปหากัน ส่วนฉันเองก็แอบตามสืบ
‎แล้วฉันก็เจออะไรมากมายหลายอย่าง
‎ความสัมพันธ์ของเราปะทุง่ายหลังจากนั้น
‎ฉันตัดสินใจว่าเราต้องกำหนดขอบเขต ‎เพื่อรักษาชีวิตแต่งงานของเราเอาไว้
‎และหนึ่งในขอบเขตที่ว่าก็คือกับแฟนเก่าของเขา
‎คุยแต่เรื่องลูกได้เท่านั้น ห้ามคุยเรื่องอื่น
‎และเธอไม่ชอบเอาซะเลย
‎หลังจากที่เสียลูกไป แจ็คลินกับฉันไม่คุยกัน
‎ที่งานศพลูกชายฉัน
‎เธออึดอัดมากที่เห็นเจสซี่กับฉันยืนอยู่ด้วยกัน
‎และฉันจับมือเจสซี่เพื่อส่งวิญญาณลูกเรา
‎(โบสถ์แบปติสต์อีสต์เลค)
‎เธอเดินออกจากงานกลางครัน
‎เพราะใจเธอเต็มไปด้วยความหึงหวง
‎และนั่นอาจจะเป็นสัญญาณอันตราย
‎หลังจากงานศพ หลายสัปดาห์ผ่านไป
‎แจ็คลินไม่อยากให้ฉันกับเจสซี่คุยกัน
‎เธอรู้สึกว่าเรายังมีเยื่อใยต่อกัน
‎ซึ่งก็มีอยู่แล้วเพราะเราอยู่ด้วยกันตั้งหลายปี
‎จนมีลูกด้วยกัน แล้วก็เสียลูกไปด้วยกัน
‎แน่นอนว่าเรายังมีเยื่อใยให้กันอยู่
‎วิธีที่เจสซี่กับฉันคุยกันอาจทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นใจ
‎มันมีสายใยที่คุณ…
‎ที่คุณไม่มีทางตัดขาด
‎ฉันบล็อกซานดร้าทุกช่องทาง ‎ในโซเชียลมีเดียของสามี
‎ดังนั้นไม่มีทางที่เธอจะติดต่อกับเขาได้
‎ซานดร้ามีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง
‎เธอส่งภาพเพื่อนคนนั้น ‎ที่สวมแค่บรากับกางเกงในมาให้สามีฉันดู
‎แล้วพอฉันบอกว่า ‎"โอเค ถ้าพวกคุณคุยกันแต่เรื่องลูก
‎แล้วทำไมมีรูปเพื่อนคุณ ‎ในข้อความของสามีฉันด้วย"
‎และนั่นคือตอนที่เธอเริ่มหยาบคายกับฉัน
‎ฉันจำไม่ได้ว่าเธอใช้คำว่าอะไร
‎แต่เธอหยาบคายค่ะ
‎ฉันส่งภาพของผู้หญิงอีกคนไปให้เจสซี่
‎ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นผู้หญิงอีกคน
‎เขาหยอดมา
‎และฉันอาจจะ…
‎หยอดกลับ แต่ไม่ใช่เพื่อแย่งเขาคืนมา
‎(ทางข้ามทางรถไฟ)
‎เธอส่งข้อความมา
‎เธอเกรี้ยวกราดมาก
‎เธอรู้สึกว่าถูกคุกคาม
‎เธออยากทะเลาะกับฉันเรื่องนี้
‎เธอแค่ทะเลาะ
‎และฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอ
‎ฉันเลยพูดอะไรออกไป บอกว่า…
‎"ฉันผิดเอง
‎แต่ฉันจะคุยกับเขาต่อไป ‎ตราบใดที่เขายังจะคุยกับฉัน"
‎ซึ่งฉันคิดว่ามันทำให้เธอโกรธจัด
‎นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันคุยกับแจ็คลินจนถึงวันนี้
‎มีข้อความส่งมา
‎เป็นข้อความที่ร้ายกาจ
‎และฉันสติขาดผึง
‎ณ วินาทีนั้น มันเหมือนสับสวิตช์เลยค่ะ
‎ฉันตัดสินใจจะเอาคืน
‎(เพื่อไม่ให้เป็นที่สงสัย ‎แจ็คลินรอนานกว่าหนึ่งปี)
‎(ก่อนที่จะเริ่มก่อกวนซานดร้า)
‎(ปี 2017)
‎(ปี 2019)
‎(พอถึงปี 2019 ซานดร้าแต่งงานแล้ว ‎และมีลูกอีกคน)
‎เป้าหมายคือทำให้เธอกลัว
‎แอบทิ้งของน่ากลัวๆ ไว้ในบริเวณบ้านของเธอ
‎เธอจะได้สงสัยว่า "ใครเป็นคนทำ ‎มีคนเฝ้าดูฉันอยู่เหรอ"
‎แค่กวนประสาทเธอน่ะค่ะ
‎(สวัสดี)
‎ครั้งแรกที่ฉันทำของขึ้นมา มันเรียบๆ ง่ายๆ
‎เป็นกระดาษหนึ่งชิ้นที่มีรูปเธอกับชื่อเธอบนนั้น
‎และฉันมั่นใจว่า
‎ฉันวาดดาวห้าแฉกบนหน้าเธอด้วยปากกาสีแดง
‎(วันที่ 15 มิถุนายน 2019)
‎(แจ็คลินเอาของที่เธอทำขึ้น ‎ไปที่บ้านของซานดร้า)
‎ของชิ้นแรก ฉันคิดว่าเป็นเวลาตีหนึ่งหรือตีสอง
‎และระหว่างทาง ฉันกังวลมาก ‎ฉันวิตกกังวลจริงๆ
‎ฉันรู้ตัวว่ากำลังทำผิด แต่ฉันก็ยังทำอยู่ดี
‎ใช่ค่ะ มันเหมือนอาการเมายา
‎เป็นความรู้สึกแบบ…
‎ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกยังไง
‎ฉันแค่รู้ว่าตัวเองรู้สึกดีที่ได้ทิ้งมันไว้
‎และรู้ว่าเมื่อเธอตื่นขึ้นมาในตอนเช้า
‎เธอจะพยายามคิดว่าใครเป็นคนทำ
‎ฉันตื่นเพื่อเตรียมไปทำงาน ‎แล้วพอเปิดประตูหน้าบ้าน
‎ก็เห็นกระดาษที่มีรูปฉัน ‎และมีดาวห้าแฉกวาดอยู่บนหน้า
‎(สวัสดี)
‎มีเทียนที่ไหม้หมดแล้ว
‎และมันเขียนว่า "สวัสดี ซานดร้า"
‎ฉันเห็นมันวางอยู่บนพื้น
‎ใจฉันตกไปที่ตาตุ่ม
‎ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำ
‎ฉันไม่รู้ว่าใครจะทำแบบนี้ไปทำไม
‎ฉันรู้สึกตื่นตระหนกมาก
‎ฉันไปปลุกสามี แล้วพาเขาออกไปดู
‎ลูกๆ ของเราก็อยู่ในบ้าน
‎เราเลยต้องพยายามกันไม่ให้ลูกมาที่ประตู
‎เพราะฉันไม่อยากให้ลูกฉันเห็น
‎สามีฉันโทรหาตำรวจทันที
‎ฉันกลัวมากค่ะ ฉันรู้สึกถูกคุกคาม
‎ฉันรู้สึกว่ามีคนตามโดยที่ฉันไม่รู้ตัว
‎ฉันจำได้ว่าเช้าวันนั้นฉันตัวสั่นขณะขับรถไปทำงาน
‎แล้วก็คอยมองรถทุกคันที่ขับผ่าน
‎และดูทุกคนที่เข้ามาใกล้ตัว
‎และพยายามคิดว่าเป็นพวกเขารึเปล่า ‎หรือจะเป็นใครได้บ้าง
‎ฉันคิดหัวแทบแตกทั้งวัน ‎ระหว่างพยายามทำงาน
‎และมันแค่…
‎มันน่ากลัวมากจริงๆ ค่ะ
‎สองสามวันต่อมา ฉันคิดถึงแต่เรื่องนั้น
‎เป็นสิ่งเดียวที่ฉันคิด
‎แบบว่า เธอกลัวรึเปล่านะ
‎ใช่ค่ะ มันกลายเป็น…
‎กระบวนการคิดที่เลวร้ายในหัวของฉัน
‎ฉันอธิบายไม่ได้ว่าความหมกมุ่นนี้มาจากไหน
‎มันเกิดขึ้นเอง ฉันคิดว่าเป็นเพราะ
‎ฉันพยายามหาคำตอบว่า ‎เธอมีอะไรที่สามีฉันต้องการและฉันไม่มี
‎แล้วพอความรู้สึกสะใจมันหายไป
‎นั่นคือตอนที่ฉันเริ่มวางแผนโจมตีครั้งที่สอง ‎หรือจะเรียกอะไรก็ตาม
‎ฉันจำไม่ได้ว่า ‎ตัวเองเอาอะไรไปวางในครั้งที่สอง
‎ฉันมีเชือกป่านเหลืออยู่ ‎ฉันเลยเอามาทำเป็นตุ๊กตา
‎แล้วเอาเข็มปักหัวกับหัวใจของมัน
‎จากนั้นก็ใส่ขวดโหลพร้อมดินจากสุสาน
‎แล้วก็ปิดฝาไว้
‎จากนั้นก็วาดสัญลักษณ์ทั่วขวดโหล
‎เอาจริงๆ ฉันบอกคุณไม่ได้หมดหรอกว่า ‎สัญลักษณ์พวกนี้หมายความว่าอะไร
‎ฉันรู้ว่ามันเกี่ยวกับความเชื่อเรื่องแม่มดหมอผี ‎ฉันแน่ใจอย่างนั้น
‎แต่ฉันก็รู้ด้วยว่าเธอเป็นคริสเตียน
‎ดังนั้นการมีของแบบนั้นโผล่มาหน้าประตู ‎มันคงจะน่ากลัวไม่น้อย
‎ฉันรู้ว่าถ้ามีคนเอามันมาวางไว้หน้าบ้านฉัน ‎ฉันจะสยองมาก
‎พวกเขาวางขวดโหลที่ใส่ทรายเอาไว้
‎กับตุ๊กตาวูดูที่มีเข็มทิ่มใบหน้ากับหัวใจ
‎มีชื่อย่อกับวันเกิดฉัน ‎เขียนเอาไว้บนขวดด้วยสีแดง
‎แล้วก็มีสัญลักษณ์ของซาตาน
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นก่อนวันเกิดลูกชายฉันสองวัน
‎ฉันเลยรู้ว่าคนทำรู้เรื่องนี้
‎และฉันรู้ว่าคนทำรู้ว่า ‎สภาพจิตใจฉันจะอ่อนแอเพราะความเศร้าอาลัย
‎จังหวะเวลายิ่งทำให้แย่ไปกว่าเดิม และมัน…
‎มันชั่วร้ายค่ะ
‎พวกเขาอยากทำโทษฉันเรื่องอะไรสักอย่าง ‎แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเรื่องอะไร
‎นั่นยิ่งทำให้ฉันกลัวมากขึ้น
‎เพราะฉันไม่รู้ว่าใครจะโหดร้าย ‎ถึงขั้นทำเรื่องแบบนี้ได้
‎ฉันนั่งอยู่ที่บ้าน
‎คิดว่าเธอจะกลัวขนาดไหน
‎และฉันคิดว่าฉันยังทำให้เธอกลัวไม่พอ
‎ฉันอยากเห็นความตึงเครียด
‎ของการที่เธอรู้สึกว่ามีคนมองอยู่
‎ฉันอยากจะเพิ่มความกลัวมากขึ้นไปอีก
‎ฉันเลยสร้างปลอมโปรไฟล์ในเฟซบุ๊ก ‎เป็นเพื่อนจากที่ทำงานเก่า
‎และฉันก๊อปภาพส่วนตัวของเธอ ‎ที่ไม่มีใครสามารถหามาได้
‎นอกจากเพื่อนๆ ในโซเชียลมีเดียของเธอ
‎แล้วฉันก็พรินท์ออกมาและมัดไว้กับม้วนกระดาษ
‎แล้วฉันก็กูเกิลคำสาปภาษาละติน
‎แล้วก็ใส่ไว้ในม้วนกระดาษ ‎ใส่รูปเธอเข้าไปและมัดไว้ด้วยกัน
‎แล้วฉันก็เอาไปวางไว้บนรถของเธอ
‎ฉันจำได้ว่าคำสาปภาษาละตินนั้นเกี่ยวกับ
‎โรคร้ายแรงและการนองเลือด
‎ฉันไม่รู้มากไปกว่านั้น
‎ฉันไม่ได้ท่องจำมันไว้หรืออะไร
‎ฉันรู้ว่า
‎สิ่งที่ฉันทำเป็นอาชญากรรม
‎แต่ฉันไม่ได้จริงจังกับมันมากเท่าที่ควร
‎ฉันกับสามีโทรแจ้งตำรวจโดยไม่ลังเล
‎และพวกเขามาทันทีและได้ม้วนกระดาษนั่นไป
‎พวกเขาส่งภาพของสิ่งที่อยู่ในนั้นมาให้ฉันดู
‎และมันคือคาถาที่เขียนเป็นภาษาละติน
‎ใจความหลักก็คือพวกเขาอยากให้ฉันตาย
‎ณ จุดนั้นฉันคิดว่าพวกเขาคงไม่มีวันถูกจับได้
‎ฉันยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่
‎ฉันแน่ใจมากว่าจะมีคนมาทำอะไรรถฉัน
‎พอถึงเวลาที่ฉันต้องพาลูกๆ ไปฝากเลี้ยง
‎สายเบรกของฉันจะถูกตัดหรือว่า…
‎อะไรก็ตาม
‎ฉันกังวลมากๆ ว่าจะมีใครพยายามฆ่าฉัน
‎และลูกๆ ของฉันจะโดนลูกหลงไปด้วย
‎ผมเป็นตำรวจมา 13 ปี เกือบ 14 ปี
‎และผมเห็นมาแล้วว่า ‎มนุษย์เราสามารถทำอะไรได้บ้าง
‎เรื่องการสะกดรอยตาม ‎เราไม่มีทางรู้ว่าพวกเขาจะทำขนาดไหน
‎ตอนแรกมันจะเริ่มจากเรื่องเล็กๆ ‎แต่ในที่สุดมันอาจทำให้มีคนตายได้
‎ผมชื่อจอช ฮิลล์ ‎และผมเป็นผู้นำการสืบสวนในคดีนี้
‎ก่อนที่ผมจะเข้ามาเกี่ยวข้อง ผมเชื่อว่า
‎เหยื่อได้โทรแจ้ง 911 ถึงห้าครั้ง
‎เพื่อรายงานพฤติกรรมแบบนี้
‎มันจึงเป็นหน้าที่ผม ‎ที่จะต้องปกป้องซานดร้ากับครอบครัวเธอ
‎ตอนแรกเราไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ต้องสงสัย
‎แต่พอซานดร้าเข้ามาที่ออฟฟิศของผม ‎และผมได้สัมภาษณ์เธอ
‎ผมก็เริ่มปะติดปะต่อเรื่องได้
‎(ต่อไปนี้เป็นบทสนทนากับตำรวจ)
‎(มีการติดตั้งกล้องวงจรปิดนอกบ้านของซานดร้า)
‎โอเค วันนี้วันที่ 11 ตุลาคม ปี 2019 ‎เวลาประมาณ 8.30 น.
‎ผมจะสัมภาษณ์คุณ*****
‎อ้างอิงคดีหมายเลข 22280
‎(วันที่ 11 ตุลาคม 2019)
‎(ในวันที่ 11 ตุลาคม เจ้าหน้าที่ฮิลล์กับซานดร้า)
‎(ดูภาพจากเหตุการณ์ครั้งล่าสุด)
‎เอาละ ผมอยากให้คุณดูสิ่งที่ผมกำลังดูอยู่
‎และผมจะขอให้คุณดูที่…
‎ช่วยบอกผมว่าผมกำลังดูอะไรอยู่
‎จะได้แน่ใจว่าเรากำลังเห็นสิ่งเดียวกัน
‎(กล้องจับภาพรถยนต์ ‎ขับมาจอดใกล้บ้านของซานดร้า)
‎รถเล็กๆ คันนี้ แฮทช์แบ็คคันนี้
‎- เป็นรถใครครับ ‎- รถของเจสซี่ค่ะ
‎เจสซี่
‎ภรรยาของเขาชื่ออะไรครับ
‎แจ็คลิน
‎เจ เอ ซี แอล วาย เอ็น แจ็คลิน
‎นั่นเป็นรถพวกเขา เป็นรถพวกเขา ‎ไม่มีทางเป็นอื่นไปได้
‎(มีภาพคนลงจากรถ ‎และวางสิ่งของลงบนระเบียงบ้านของซานดร้า)
‎มีเงาคน ผมไม่รู้ว่าแฟนเก่าคุณเป็นใคร
‎แต่คนที่เดินมาเป็นผู้หญิง
‎ดูได้จากวิธีแกว่งแขน
‎วิธีขยับสะโพกเวลาที่ผู้หญิงเดิน ‎คือมันดูออกครับ
‎วิธีแกว่งแขนแบบนั้นคือผู้หญิง
‎(แต่ภาพยังเผยอีกด้วยว่า ‎ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ทำงานคนเดียว)
‎(คนที่สองนั่งอยู่ในรถ)
‎สิ่งหนึ่งนำไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง
‎และผมพยายามปะติดปะต่อเรื่องเข้าด้วยกัน
‎พยายามคิดว่าของพวกนี้มาจากไหน
‎และนี่คือสิ่งที่นำผมไปสัมภาษณ์แจ็คลิน
‎(ตุลาคม ปี 2019)
‎(พฤศจิกายน ปี 2019)
‎(เจ้าหน้าที่สืบสวนจอช ฮิลล์ ‎ไปสอบปากคำแจ็คลินที่บ้านครอบครัวเธอ)
‎เฮ้ ขอโทษที่ปลุกคุณครับ
‎คุณทำงานดึกเหรอเมื่อคืน ‎คุณเข้านอนตอนกี่โมง
‎ฉันเข้านอนตอนสามทุ่มครึ่งค่ะ
‎มันเป็นการสัมภาษณ์ที่น่าสนใจมาก
‎บอกหน่อย ผมรู้ว่าคุณรู้ว่าเรามาทำไม
‎คุณจะปฏิเสธไหมครับ
‎เพราะพวกเขาตั้งกล้องถ่ายเอาไว้
‎พูดตามตรง โอเคค่ะ ฉันจะไม่โกหกคุณ
‎มันโง่มากๆ เพราะเรื่องทั้งหมดนี้…
‎ใช่ค่ะ ฉันเป็นคนไปป่วนเธอเอง
‎(แจ็คลินถูกถามว่ามีใครอีกที่สมรู้ร่วมคิด)
‎ใช่เจสซี่ไหมที่ไปทำเรื่องนี้กับคุณ
‎- แม่ฉันค่ะ ‎- โอเค
‎- แม่คุณอยู่ไหม ‎- อยู่ค่ะ
‎ผมขอคุยกับคุณแม่ด้วยได้ไหม
‎- ฉันจะไปตามมาให้ ‎- ขอบคุณ
‎สำหรับผม ผมรู้สึกมีอารมณ์ร่วมกับคดีนี้
‎เพราะผมเป็นพ่อคนและเป็นสามี ‎การปกป้องครอบครัวเป็นเรื่องสำคัญสำหรับผม
‎การที่แม่ของลูกสาวที่โตแล้ว
‎ยอมและช่วยให้ลูกตัวเองมีพฤติกรรมแบบนี้
‎นั่นเปลี่ยนเกมนี้ไปเลย
‎(ณ เวลาที่เกิดเหตุ)
‎(แจ็คลินอาศัยอยู่กับแม่ชื่อคริสตี้นานหนึ่งปี)
‎สวัสดีครับ คุณแม่ เรามาปลุกคุณรึเปล่า
‎ฉันตื่นอยู่ค่ะ แต่ฉันชอบอยู่เงียบๆ
‎- งั้นขอโทษด้วยครับ ผมชื่อจอช ‎- สวัสดีค่ะ
‎ผมมาจากที่ว่าการอำเภอ
‎ผมได้คุยกับเจสซี่และลูกสาวคุณแล้ว
‎ผมเลยรู้เรื่องทั้งหมดครับ
‎แต่ผมสงสัยว่าเธอได้บอกคุณไหมว่าทำไปทำไม
‎เธอได้บอกคุณไหมว่าพวกคุณทำอะไรกันอยู่
‎- ค่ะ ฉันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎- โอเค
‎ผมอธิบายให้เธอฟังว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ผมอธิบายข้อกล่าวหาให้เธอฟัง
‎แล้วเธอแค่ทำหน้ายิ้มเยาะ
‎ผมไม่ได้จะมาสอนคุณให้เป็นแม่ ‎ผมเข้าใจว่ามีอดีตที่ไม่มีเกิดขึ้น
‎- ค่ะ ‎- ผมไม่ได้ไร้เดียงสา
‎พูดตามตรง ฉันคิดว่า… ฉันคิดว่ามันตลกดี
‎และฉันคิดว่ามันจะสอนบทเรียนให้เธอ ‎และเธอจะเลิกยุ่งกับพวกเขาซะที
‎เพราะอย่างนี้ฉันเลยเอาด้วย
‎เธอคิดว่าเป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยเหมือนแจ็คลิน ‎"มันเป็นแค่เรื่องล้อกันเล่น"
‎ขอโทษด้วยนะ มันไม่ใช่แค่เรื่องล้อกันเล่น
‎นี่คือการคุกคาม ทารุณ ทรมาน และก่อกวน
‎อย่างไม่หยุดไม่หย่อน ‎จนทำให้ซานดร้ากับครอบครัวเธอ
‎ต้องหวาดผวาว่าจะเจ็บตัวหรือตายเมื่อไหร่
‎ฉันชื่อคริสตี้ เฟอร์กูสัน
‎ฉันมีลูกสาวชื่อแจ็คลิน เฟกิน
‎สมัยแจ็คลินเป็นเด็ก เธอจะยอมให้คนอื่นรังแก
‎ฉันถามลูกอยู่เรื่อยๆ ว่า
‎"ทำไมลูกปล่อยให้เขาทำอย่างนั้น"
‎เราใช้เวลาหลายปีกว่าเธอจะยอมสั่งอาหารเอง
‎เพราะเธอขี้อาย เก็บเนื้อเก็บตัว และเงียบมาก
‎ตอนนี้เธอโกรธง่ายขึ้น ขอบคุณพระเจ้า
‎แต่ส่วนใหญ่แล้ว เธอเป็นคนโกรธใครยากมากค่ะ
‎ฉันจำไม่ได้ว่าความคิดนี้มาจากไหน
‎เราอาจจะดูหนังกันอยู่
‎แต่เราคุยกันคืนหนึ่งและเธอพูดว่า
‎"รู้ไหมคะ ถึงจุดหนึ่ง เราต้องแฉเรื่องนี้"
‎เธอบอกว่าเธอเหลือทนกับคำโกหก
‎มันเป็นอารมณ์ประมาณว่าพอก็คือพอ
‎แล้วเธอก็พูดว่า "หนูน่าจะไปป่วนเธอสักหน่อย
‎บางทีเธออาจจะเผชิญหน้ากับหนู
‎แล้วทุกอย่างจะได้กระจ่าง"
‎ฉันแนะให้ลูกไปเคาะประตูบ้านเธอ
‎แต่ลูกสาวฉันรู้สึกว่าแบบนั้นจะไม่จบ
‎(ภาพวิดีโอจากตำรวจ)
‎พูดตามตรง ตอนที่ฉันถูกจับ…
‎ฉันปรี๊ดขึ้นมา มันทำให้ฉันโกรธ
‎มันน่าตกใจแบบว่า
‎"พวกคุณต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ ‎ที่เราเอาของกระจุกกระจิกไปวาง"
‎พูดตามตรง เราไม่ได้คิดว่า ‎มันเป็นอะไรมากไปกว่าการคุกคาม
‎เรามีเจตนาจะเข้าไปให้ถูกจับงั้นเหรอ
‎ไม่
‎ไม่มีใครพยายามจะทำร้ายใครทั้งนั้น
‎ฉันเปล่า ลูกสาวฉันก็เปล่า
‎ฉันแค่คิดว่ามันตลกดี
‎ความเข้าใจของฉันก็คือเราวางของไว้
‎ให้พวกเขาหวาดกลัว ให้พวกเขาเป็นห่วงลูกๆ
‎ฉันเดาว่าปัญหาของเธอคือ ‎"เพราะฉันเป็นคริสเตียนจ๋า
‎สิ่งนี้ทำให้ฉันกลัวมากจริงๆ"
‎สถานการณ์ทั้งหมดนั่น
‎ฉันเลยคิดว่า ไม่ ‎พวกเขาทำให้เป็นเรื่องใหญ่กันไปเอง
‎(พฤศจิกายน ปี 2019)
‎(วันที่ 8 พ.ย. 2019 ‎แจ็คลินกับคริสตี้ถูกจับในข้อหาสะกดรอยตาม)
‎การที่จะโดนข้อหาสะกดรอยตามในรัฐเท็กซัสนั้น
‎คุณต้องมีคนที่เชื่ออย่างมีเหตุผล
‎ว่าพวกเขาตกอยู่ในอันตรายสักอย่าง
‎แล้วคุณก็หาคำตอบว่า โอเค ‎อะไรคือเจตนาในการทำสิ่งนี้
‎ทำเพื่อสร้างความตกใจ ‎ข่มขู่ คุกคามบุคคลนั้นหรือเปล่า
‎คดีนี้มีคุณสมบัติตรงทั้งหมด
‎(หมายจับ)
‎ผมชื่อฮีธ แชมเนส
‎ผมเป็นผู้ช่วยอัยการเขตคนหนึ่ง
‎ที่สมิธเคาน์ตี้ รัฐเท็กซัส
‎และนี่เป็นคดีที่ผมได้รับมอบหมาย
‎ก่อนหน้าคดีนี้ ‎ผมทำคดีสะกดรอยตามมาสองสามคดีแล้ว
‎แต่คดีนี้แตกต่างออกไปเล็กน้อย
‎เพราะแม่กับลูกสาวเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกัน
‎พวกเขาไม่ปฏิเสธการกระทำ
‎แต่พวกเขาไม่รู้สึกรู้สา เหมือนจะบอกว่า
‎"มันเป็นแค่การแกล้งกัน ‎เราไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่"
‎แต่มันไม่ได้เปลี่ยนข้อเท็จจริง
‎ที่ว่าพวกคุณได้กระทำ ‎สิ่งที่เป็นการสะกดรอยตามไปแล้ว
‎(ในรัฐเท็กซัส)
‎(ความผิดในข้อหาสะกดรอยตาม ‎มักจะจบลงด้วยโทษจำคุก)
‎ท้ายที่สุดแล้ว หลังจากคุยกับเหยื่อ
‎เธอไม่อยากถูกก่อกวน
‎เธอต้องการความสงบ
‎ดังนั้นผมจึงมีข้อเสนอให้แจ็คลินกับคริสติน่า
‎เป็นการยื่นอุทธรณ์
‎แจ็คลินกับแม่เลือกได้ว่าจะรับโทษจำคุกสามปี
‎หรือรอลงอาญาแปดปี
‎และทั้งคู่เลือกที่จะรอลงอาญาแปดปี
‎ผมบอกได้เลยว่าการรอลงอาญา ‎อย่างน้อยก็ในรัฐนี้นั้น ไม่ใช่เรื่องง่าย
‎คุณต้องตรวจสารเสพติดอย่างสม่ำเสมอ ‎คุณต้องบำเพ็ญประโยชน์เพื่อสังคม
‎มีหลายโปรแกรม
‎ขึ้นอยู่กับชนิดของอาชญากรรมที่ก่อ ‎ซึ่งคุณจะต้องทำให้ครบจำนวนชั่วโมง
‎ดังนั้นถ้าคุณคิดว่า ‎การรอลงอาญาเป็นโทษสถานเบา
‎สำหรับคนปกติ คุณคิดผิดแล้ว
‎มันสร้างความลำบากในชีวิต
‎มันเปลี่ยนชีวิตคุณ
‎(ส่วนหนึ่งของการรอลงอาญาครั้งนี้คือ ‎แจ็คลินกับคริสตี้ไม่ได้รับอนุญาต)
‎(ให้ติดต่อซานดร้านานแปดปี)
‎(แจ็คลินกับคริสตี้ ‎ไม่ได้รับอนุญาตให้พูดคุยกันอีกด้วย)
‎(รัฐเท็กซัส)
‎โดยเฉพาะคดีนี้ พวกเธอเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกัน
‎เราจึงต้องกำหนดเงื่อนไขไม่ให้พวกเธอ
‎ติดต่อกันเองหรือติดต่อเหยื่อ
‎ผมคิดว่าถ้าพวกเธอสำนึกจริงๆ ตั้งแต่แรก
‎เราคงไม่ต้องทำขนาดนี้
‎แต่ท้ายที่สุดแล้ว
‎พวกเธอยังคิดว่ามันเป็นแค่การล้อกันเล่น
‎และเพราะพวกเธอไม่รู้
‎ความร้ายแรงและความสำคัญ ‎ของสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไป
‎ผมคิดว่าพวกเธอไม่ควรได้ติดต่อกันครับ
‎ง่ายๆ แค่นั้นเอง
‎โทษที่ได้รับนี้ทำให้ฉันกับลูกสาวติดต่อกันไม่ได้
‎และจากที่เราเคยอยู่บ้านเดียวกันทุกวัน ‎กลายเป็นไม่สามารถพูดคุยกันได้
‎มันทำใจยากมากค่ะ
‎ฉันคิดว่าโทษนี้เป็นการสั่งสอนรึเปล่าเหรอคะ ‎คิดค่ะ
‎ฉันเป็นคนที่เชื่อเรื่องจิตวิญญาณ
‎แต่ฉันไม่เชื่อในองค์กรศาสนา
‎และฉันรู้สึกว่าพวกเขาอยากสั่งสอนบทเรียนแก่ฉัน
‎แสดงให้ฉันเห็นว่าถ้าฉันไม่เชื่อในพระเจ้า
‎ฉันจะต้องถูกลงโทษ
‎(แม่ลูก "วูดู" โดนข้อหาสะกดรอยตาม)
‎โดยส่วนตัวแล้ว ฉันไม่คิดว่า ‎มันเกี่ยวกับการสะกดรอยตาม
‎(แจ็คลิน เฟกินกับแม่ คริสติน่า เฟอร์กูสัน ‎เรือนจำสมิธเคาน์ตี้)
‎เราไม่ควรเป็นอย่างอื่นนอกจาก
‎ชาวคริสเตียนที่ "ว่านอนสอนง่าย" ในแถบนี้
‎(ตอนแรกการตัดสินโทษแจ็คลินกับคริสตี้ ‎ได้ลงข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น)
‎(จากนั้นก็เป็นข่าวระดับประเทศ)
‎(หยุดเสมอ)
‎(แจ็คลิน เฟกิน ฟลินต์ เท็กซัส)
‎ฉันไม่รู้มาก่อนว่ามีการทำข่าวเรื่องนี้
‎จนฉันไปทำงานและช่วงพักกลางวัน
‎ฉันมีสายที่ไม่ได้รับเยอะมาก
‎บอกว่า "เกิดอะไรขึ้น ดูเฟซบุ๊กสิ"
‎(รออยู่นะ)
‎เพราะเราอยู่ในย่านไบเบิลเบลต์ของเท็กซัส ‎เรื่องอย่างแม่มดหมอผี
‎วูดู พวกบูชาซาตาน ‎เป็นคำด่าที่ร้ายแรงที่สุดในย่านนี้
‎มีคนที่บอกว่าเราสมควรตาย
‎บอกว่าเราสมควรถูกส่งไปอยู่โรงพยาบาลบ้า
‎เรื่องบ้าบอทั้งหมดนี่
‎ถ้ามองจากสายตาคนนอก
‎ฉันก็เข้าใจว่าทำไมถึงตัดสินกันอย่างนั้น
‎แต่ฉันแค่รู้สึกว่าพวกเขาไม่แฟร์
‎ฉันรู้สึกว่ามันเป็นการฟังความข้างเดียว
‎และมันทำให้ดูเหมือน…
‎เราจงใจทำร้ายหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ ‎ด้วยความอาฆาต
‎(แจน แลงเเบน ‎ซีอีโอ ศูนย์พักพิงสตรีเจเนซิสวีเมน)
‎ฉันคิดว่าความอื้อฉาวของคดีนี้มาจากข้อเท็จจริง
‎เรื่องการเลือกอาวุธของคุณเฟกิน
‎ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับแม่มดและการบูชาซาตาน
‎และฉันคิดว่าพวกเธอเลือกวิธีนี้
‎เพราะรู้ว่าเหยื่อเป็นใคร
‎สตอล์กเกอร์รู้จักเหยื่อของตัวเอง
‎ถ้าศรัทธาคือสิ่งสำคัญที่สุดของฉัน
‎นั่นจะเป็นสิ่งที่คนร้าย ‎หรือสตอล์กเกอร์นำมาเล่นงาน
‎และนั่นคือสิ่งที่ฉันเห็นในคดีของแจ็คลิน
‎ว่าเธอพยายามทำให้เหยื่อ ‎ซึ่งเป็นคริสเตียนที่เคร่งครัดต้องชดใช้
‎(เสียงแจ็คลิน)
‎มีสองสามคอมเมนต์เกี่ยวกับผลกระทบที่มีต่อเหยื่อ
‎แต่ความจริงก็คือฉันไม่สนใจ
‎ฉันไม่สนว่ามันกระทบเธอยังไง
‎ฉันคิดว่าเธอเล่นใหญ่ไปเอง
‎และอ้างถึงสิ่งต่างๆ ที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง
‎และนี่จะฟังดูแย่มาก
‎ฉันไม่สนว่าเธอจะเป็นหรือตาย ‎เธอไม่ได้สำคัญอะไรกับชีวิตฉัน
‎ฉันว่าสตอล์กเกอร์ส่วนใหญ่ ‎คิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำเป็นเรื่องเล็ก
‎"ไม่เห็นจะเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย ‎คุณทำเป็นเรื่องใหญ่ไปเอง
‎คุณโวยวายไปเอง คุณเรียก…
‎คุณโทรเรียกตำรวจทำไม ‎นี่มันโง่มาก คุณมันโง่มาก"
‎นั่นคือการพูดให้เป็นเรื่องเล็ก
‎เป็นการโยนความผิด
‎"เห็นชัดๆ ว่าเป็นปัญหาของคุณ ‎เพราะมันไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย"
‎เธอจะรู้ได้ยังไงว่าเหยื่อรู้สึกยังไง ‎ซานดร้ารู้สึกยังไง
‎คนกระทำผิดไม่ใช่คนตัดสิน
‎ว่ามันกระทบต่อชีวิตคนอื่นยังไง
‎ผ่านมาสองปีแล้ว
‎ฉันยังผวากับสิ่งที่เกิดขึ้น
‎และฉันยังมีความกลัวอยู่ข้างใน ‎ซึ่งไม่รู้ว่ามันจะหายไปไหม
‎ฉันไม่เชื่อว่าการรอลงอาญาเป็นโทษที่เพียงพอ
‎ฉันเชื่อว่าพวกเธอสมควร
‎ติดคุกสักพักและได้ทบทวนการกระทำของตนเอง
‎ระบบยุติธรรมไม่จริงจัง ‎กับคดีสะกดรอยตามมากเท่าที่ควร
‎การสะกดรอยตามไม่ใช่แค่ผู้ชาย ‎ซุ่มอยู่ในพุ่มไม้แล้วเอากล้องส่องผู้หญิง
‎มันอาจเป็นใครก็ได้ เราไม่มีทางรู้ ‎เราไม่มีทางรู้ว่าคนเราทำอะไรได้บ้าง
‎ฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่หนีมาได้
‎(แม้จะถูกห้ามไม่ให้ติดต่อกับซานดร้า)
‎(แจ็คลินก็ได้รู้ถึง ‎ผลกระทบจากการกระทำของตัวเอง)
‎ฉันอ่านข่าว
‎แล้วก็พบว่าเธอเข้าพบนักบำบัดจิต
‎เพราะเธอรู้สึกสะเทือนใจ ‎จากประสบการณ์ครั้งนั้น
‎ฉันนึกว่าพอเธอรู้ว่าเป็นฉัน
‎เธอจะไม่คิดมากอีกต่อไป
‎แล้วความกลัวทั้งหมดจะหายไป
‎ฉันไม่ได้คิดว่าเธอจะสะเทือนใจ ‎หรือเจ็บปวดนานขนาดนี้
‎แต่ตอนนี้ฉันเชื่อว่าสิ่งที่ฉันทำ ‎ทำให้เธอสะเทือนใจจริงๆ
‎ฉันเชื่อเช่นนั้นค่ะ
‎ต่อให้ขอโทษสักแค่ไหน ‎ก็คงไม่อาจชดเชยสิ่งที่ฉันทำลงไปได้
‎ฉันทำสิ่งที่กระทบต่อชีวิตเธอในทางลบ
‎และฉันจะต้องทนอยู่กับสิ่งที่ฉันทำ
‎เหมือนที่เธอจะต้องทนอยู่กับสิ่งที่ฉันกระทำต่อเธอ
‎แต่ฉันสำนึกผิดเต็มร้อยค่ะ
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี