SERIAL NETFLIX
Super Drużyna
Zaczynamy
Błyszczymy mocno dziś Pomoc niesiemy ci
Serce, mózg i megamoc
Gotowi do akcji
Wat!
Witaj, przygodo
Trik!
Jesteśmy z tobą
Faun!
Nie zatrzyma nas nic
Flora!
Super Drużyna to my!
Nie mogę się doczekać. To tuż za rogiem.
Włączam…
Niespodzianka!
Wszystkiego najlepszego!
Dziękuję wam. I tobie też, Plamko.
Trik! Są dekoracje, babeczki i prezenty!
Wat, te prezenty są dla Trika.
- Sorki. - Dzięki, że pamiętaliście.
- Jasne. - Pewnie.
Przytulas!
Mój wujek Akcja mawiał, że takimi dniami trzeba się dzielić.
Chętnie podzielimy się z tobą tym dniem.
Wasza misja to zapewnić Trikowi wspaniałe urodziny!
Okrąg stwórz, kaptur włóż i…
Do dzieła!
Super Drużyna
Zaczynamy
Flora! Moc kwiatów i roślinnych światów!
Trik! Moc plazmy i pola siłowego!
Faun! Transformacja i zwierzęca siła!
Wat! Super elektromagnetyczna moc!
Dobra, Plamko.
Pokażmy nasz plan działania.
Najpierw gry.
Potem prezenty.
Dalej babeczki urodzinowe.
Trik będzie miał…
Najlepsze urodziny!
A teraz, Super Drużyno…
- Co to? - Czas na imprezę!
Urodzinowy magik!
Zaczynamy przyjęcie!
Pan Nikczemnik?
Łapać złoczyńcę!
Zaraz. Nie.
Posłuchajcie mnie.
Nie mam złych zamiarów.
Dziś jestem magikiem i gospodarzem przyjęcia!
Mówcie na mnie…
Pan Imprezownik!
Pan Imprezownik?
Nie Pan Nikczemnik?
Nik-czem-nik.
Na urodziny porzucam niecne zamiary i staję się Panem Imprezownikiem.
Wiem, co myślicie: „To nie Imprezownik, to złoczyńca!”.
Tak pomyślałem.
Zawsze się staram, bez względu na to, co robię.
A teraz wyprawiam przyjęcie.
Obiecuję, że na koniec ocenicie mnie na piątkę.
Sama nie wiem. Pan Nikczemnik…
Imprezownik.
Nieważne. On jest zły, panie Ernesto.
Nie wiedziałem, że Imprezownik to Nikczemnik,
ale to najwyżej oceniany gospodarz przyjęć w Nadziejowicach.
Poza tym należy szukać w ludziach dobra.
To moje urodziny. Dajmy panu Nikczemnikowi…
Imprezownikowi szansę.
Pora rozpocząć misję wyprawienia Trikowi świetnych urodzin.
Drużyno, imprezę czas zacząć!
Tak jest!
Mam urodziny!
Dalej, Faun!
Wszystkie oczy na Imprezownika!
Dalej, Imprezowniku, to twoje…
Lubię babeczki.
- Pycha! - Są super.
Pora przypiąć ogon Plamce.
Dajesz, Trik!
Trafiłem?
Dzieci. Czas pograć w zbijaka!
Mam!
Pudło!
Mam cię!
Ale pięknie się bawią.
Ile radości i śmiechu.
Urodziny pełne radości to spełnienie marzeń.
Co następne?
Pączkowe wyzwanie.
Kto pierwszy zje pączka, wygrywa.
Pączki do rączki!
Też chcę pączka.
Pusto.
Wygrałem!
Ostatnia gra to super piñata!
Rozbijcie i zbierzcie cukierki!
Cukierki!
Prawie!
Cukierki!
Moje, wszystkie moje!
Dziękuję wam.
A ja mam prezent urodzinowy!
Kolejny?
Urodzinowa czapka z życzeniami!
Spełni twoje życzenie tylko wtedy, gdy dziś są twoje urodziny.
Tylko jedno życzenie.
Kapelusz spełniający życzenia. Coś cudownego!
Jedno wyjątkowe życzenie.
Do nas pan mówi?
Nie.
Czego sobie życzyć?
Zielonego ogrodu pełnego warzyw! Mniam!
- Fuj. Życz sobie miliona życzeń! - Albo miliona szczeniaczków!
Więc jak?
Co byś chciał?
Śmiało, Trik.
Potrzebuję czasu, żeby się namyślić.
Nie ma sprawy. To twoje urodziny.
Ten urodzinowy kapelusz będzie mój.
Dzieciaki! Pan Nikczemnik… Imprezownik nie skończył imprezować.
Mam dla was specjalną sztuczkę magiczną.
Kogo wybrać na ochotnika?
- Mnie! - Mnie!
A może nasz solenizant? Trik!
Zapraszam na najlepszą sztuczkę dnia.
Poproszę o brawa dla ochotnika!
Kolejna sztuczka to zniknięcie.
Abraka… Mój kapelusz!
To wciąż Nikczemnik!
Spokojnie z tym Kwiatomagiem, Floro.
Nie spełni życzenia, bo nie ma urodzin.
Panie Imprezowniku, proszę oddać kapelusz.
Nauczyciele zawsze myślą, że mają rację. Myli się pan, panie Ernesto.
Dziś są moje urodziny.
Tego nie przewidzieliście!
Odzyskajcie kapelusz!
Do dzieła!
Jak stąd wyjść?
To nie twój kapelusz!
Włączam pnącze!
Chyba musisz wyhodować nowe!
- Co, roślinko? - O nie!
Włączam łapy niedźwiedzia!
Balonowy szczeniaczek!
Nie! Przebiłam szczeniaczka!
Ja go złapię.
Nie uciekniesz!
Ta impreza jest niesamowita!
Jak jasno!
Którymi drzwiami stąd wyjdę?
On nam się wymknie!
Włączam wizualizację!
Nie…
Schowek woźnego!
Oby nie otworzył tych drzwi! Bo na pewno ucieknie!
Właśnie tutaj skręcę!
Nie.
Impreza skończona, panie Nikczemnik.
- Zepsuliście mi przyjęcie! - Ty zepsułeś przyjęcie Trika!
Chcę, żebyście zniknęli!
Łapać go!
Mamy go!
- Gdzie on jest? - A my?
W tunelach Nadziejowic.
Musiał nas przenieść swoim życzeniem.
Trzeba wrócić, zanim ucieknie.
Chronokula nas przeniesie, jeśli Wat da nam elektrokopa.
Trafiłeś pod właściwy adres.
Włączam chronokulę!
Wciąż tu jest?
Za Plamką!
Tam jest!
Łapać go!
Zaczekajcie.
Co się stało? Czemu płaczesz?
Zmarnowałem jedyne życzenie.
Od szóstych urodzin marzę
o rowerze Pedal Max 7000.
Czerwony, dziesięć przerzutek, lśni jak słońce. Ale go nie dostałem.
Gdy zobaczyłem kapelusz, chciałem dzięki niemu zdobyć rower.
Ale zmarnowałem życzenie.
To należy do ciebie.
Zostałem Imprezownikiem po to, by robić przyjęcia, o jakich marzyłem.
Wybacz, że ukradłem ci kapelusz.
Nigdy już nie zepsuję przyjęcia. Za żadne życzenia świata.
Możesz mnie wyrzucić. Albo zażyczyć sobie, żebym zniknął.
To idealne życzenie urodzinowe.
Na swoje urodziny
chcę czerwony Pedal Max 7000.
Ale super!
To wyjątkowy rower, Trik.
Świetne życzenie. Miłej jazdy.
- To twój rower. - Co?
Mój? Naprawdę?
W takie dni trzeba się dzielić.
Wszystkiego najlepszego!
Dziękuję, Trik!
Oddałeś swoje życzenie.
Tak. Ja chciałem spędzić urodziny z przyjaciółmi.
I były to cudowne urodziny!
Misja wykonana.
Czas na babeczki.
Ale pycha!
Dzięki, Trik.
Najlepsze urodziny na świecie!
Zgadza się. Pora na ciekawostki!
Dzięki, Plamko.
Jestem Wat.
Dzięki swojej mocy
mogę szybko latać, rzucać piorunami
i tworzyć błyskawice. Super, prawda?
Uważajcie!
Plamko. To alarm!
Czas na kolejną misję.
PIES W OPAŁACH
Kwiatastyczne ramiona.
Dzięki, że zauważyłaś.
Pomyślałem, że przyda mi się pomocna dłoń,
więc czemu nie pięć dłoni?
- Niech to iskry! - Niesamowite!
Teraz Plamka będzie świetnie aportować.
Nigdy nie pomyślałem, żeby jej zaprogramować aportowanie.
Ale z pana gapa. Aportowania się nie programuje.
Mogłabym Plamkę tego nauczyć.
Jasne.
To będzie świetna okazja do nauki.
Plamka słucha komend właściciela. Wpiszę cię jako tymczasowego właściciela.
Dziękuję! Chodź, Plamko.
Zaraz przerwa. Idealna pora na lekcję.
Jeśli zostajesz na zewnątrz, pamiętaj, żeby Plamka była na smyczy.
Obiecuję, że może pan na mnie liczyć.
Mam!
Nieźle, Trik!
Trudno jest aportować na smyczy.
Co? Ruszaj się!
Katastrofa. Dlaczego rodzice zbudowali taką nudną zabawkę?
Ja, Tadek Zabieradek, chcę najlepszych zabawek,
a ty nie jesteś zabawką.
Jesteś bezużyteczna!
Aportujesz coraz lepiej. Jesteś świetnym zwierzakiem!
Cóż za wspaniała maszyna!
Musi być moja.
Zazdrosna?
Jesteś grzeczna. Nie potrzebujemy smyczy.
Teraz będzie jeszcze fajniej!
Gotowa?
Aport!
Muszę uknuć niecny plan przechwycenia tego kundla.
Jak to zrobić? Potrzeba strategii, sprytu i…
To było łatwe.
Zostałaś zabrana przez Tadka Zabieradka.
Plamko! Koniec żartów! Wracaj!
Wiedziałem, że tak cię przeprogramuję.
Plamko! Mówię poważnie!
Gdzie jesteś?
Miałaś wrócić z piłeczką, gapo.
Cześć, Tadek.
Oddasz mi Plamkę,
żebym nie wpakowała się w wielkie kłopoty?
Plamka? Tak się wabi?
Ja ją nazwę… moja.
Moja? Dziwne imię.
Nie.
Ona jest moja. Jestem jej właścicielem.
Poczekaj chwilę!
Ty weź tę starą, nudną rybę.
Wskakuj. Mamy ważne sprawy.
Co?
O nie! Co ja zrobię?
Potrzebuję pomocy!
Gdzie Plamka?
Mam ogromniaste kłopoty!
Tadek Zabieradek zabrał Plamkę!
- Ojej! - O nie!
Musimy powiedzieć panu Ernesto.
Obiecałam, że może na mnie liczyć.
Teraz przestanie mi ufać.
Pan Ernesto będzie bardzo smutny.
Może lepiej mu nie mówić.
Znasz zasadę. Jak nawalisz, przyznaj się, razem to naprawimy.
Dlatego się przyznaję, żebyśmy to naprawili, nim pan Ernesto się dowie.
Nie lubię mieć przed nim tajemnic,
ale nie chcę go też zasmucić.
A więc…
Okrąg stwórz, kaptur włóż i…
Do dzieła!
Super Drużyna
Zaczynamy
Flora! Moc kwiatów i roślinnych światów!
Trik! Moc plazmy i pola siłowego!
Faun! Transformacja i zwierzęca siła!
Wat! Super elektromagnetyczna moc!
Oto plan.
Powiemy wszystko panu Ernesto.
Flora, proszę!
Dobra.
Pójdziemy do Tadka.
Poprosimy, aby oddał Plamkę.
Odstawimy Plamkę do Akademii przed końcem przerwy.
Świetny plan. Zaczynamy!
Faun.
Jak idzie nauka aportowania?
Nie mam czasu. Jestem zajęta!
Spadamy stąd.
To było dziwne.
Na mój rozkaz, weź!
Weź to! I to też!
Brawo, towarzyszu.
Plamko! Chodź do mnie.
Nie. Chodź tu, psie robocie.
Słucha tylko mnie.
Plamko, siad.
Niezła sztuczka.
Nie chwal złoczyńcy.
Odzyskajmy tego psiaka.
Nic z tego.
Ten pies nauczył się nowych sztuczek.
Zadzwońmy do pana Ernesta.
Nie, bo straci do mnie zaufanie!
Zostawcie to mnie.
Włączam pnącze!
Weź tę różdżkę!
Mój Cudowny Kwiatomag!
Zostaw ją, Plamko!
Do tego nie jest zaprogramowana.
Słucha tylko moich komend. I nie oddaje!
Weź Super Drużynę!
Uwaga!
Plamko, przestań!
Jest za silna!
Nie martw się.
Użyję mocy elektromagnetycznych!
Nie! Nie krzywdź Plamki!
O rety.
- Na pomoc! - O nie!
Mój zwierzaku, została tylko jedna.
Czemu to robisz, Tadku?
Nazwisko Zabieradkowie zobowiązuje. Weź mnie, dla przykładu…
Weź mnie, dla przykładu. Weź mnie.
Nie!
To nie komenda.
Każę ci mnie odstawić!
- Jasne. - Niczego nie oddaje.
Musisz mnie posłuchać.
Włączam pościg geparda!
Ogon aligatora!
Mała myszka!
Potrzebuję pomocy. Odwrócisz jej uwagę?
Wszystko naprawię! Skrzydła motyla!
Jak trening Plamki?
Nawaliłam i muszę się przyznać. Spuściłam Plamkę ze smyczy.
Tadek ją zabrał i Plamka myśli, że on jest jej właścicielem.
Teraz złapała całą Drużynę!
Spokojnie, Faun.
Razem to naprawimy.
Na smyczy jest kostka resetująca.
To ją zrestartuje i zapomni o Tadku.
Sprytne, panie Ernesto.
Musi ją tylko zjeść.
Mam pomysł!
- Mam nadzieję, że Faun zaraz wróci. - Ja też.
Siemanko.
Wróciła. Założę się, że ma super plan.
Plamko, jestem twoja.
Wiedziałam, że… Co? O nie!
Faun! Co robisz?
- Twój ruch, Tadku. - Mój?
Dyndam w powietrzu, jeśli nie zauważyłaś.
Plamka słucha tylko ciebie.
Każ jej wziąć tę kość.
Nie wiem, jak to pomoże, ale nie mam innych pomysłów.
Dobrze. Słyszałaś.
Weź kość.
Możesz wziąć do mordki!
Trik! Chronokula!
Tak!
Ale super!
Zjadła kostkę!
Powinna znów być sobą.
Plamko.
Pan Ernesto!
Hej, Faun. Hej, Plamko.
To ja, pan Ernesto.
Twój przyjaciel.
Plamko!
Grzeczna.
Panie Ernesto.
Wiem, że nigdy pan mi nie zaufa.
Przyznając się, pokazałaś odwagę. Wiem, że mogę na ciebie liczyć.
Tadku, nauczyłeś się, że nie wolno niczego zabierać?
Nie. Zabieradkowie zabierają.
Mówiłem przecież.
Ja i mój wierny zwierzak idziemy pobiegać. Pa!
Misja wykonana!
Brawo, Super Drużyno.
Napisy: Przemysław Rak