Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — PROGRAM KOMEDIOWY
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA ŻYWO Z DETROIT
Dziękuję.
Usiądźcie wszyscy, odprężcie się.
Powiem po prostu... Zaczynajmy.
Dziękuję.
Musicie coś wiedzieć.
Powiem prawdę, więc nie róbcie mi tu scen.
To ostatni stand-up na jakiś czas.
Spokojnie. Posłuchajcie.
Nie bez powodu nagrywam w Detroit.
Właśnie tak.
Wiecie dlaczego?
Wcześniej tak mocno pojechałem po Detroit,
że uznałem, że muszę się tu pojawić teraz.
Przepraszam za tamto.
Zanim zacznę, powiem wprost. Jestem sławny i bogaty.
Mówię to tylko dlatego,
że te 17 miesięcy było koszmarem i nie umiem sobie wyobrazić,
co przeszli inni.
Dobrze was widzieć
i cieszę się, że nic wam nie jest. Oby waszym bliskim też.
O mnie się nie martwcie.
Jestem zaszczepiony.
Szczepionką Johnson & Johnson.
Dawno nie podjąłem
tak czarnuchowskiej decyzji.
Poprosiłem lekarza o trzecią najlepszą opcję.
Wezmę to, co bezdomni.
Na razie jest dobrze.
Może obiło wam się o uszy, że złapałem koronawirusa.
To było coś nowego.
Kiedy lekarz powiedział, że jestem zarażony,
zdziwiła mnie moja reakcja na te wieści.
Czułem się brudny.
Zbrukany.
Wcześniej byłem w Teksasie
i macałem klamki i inne rzeczy, miałem wilgotne dłonie.
Dawałem napiwki gotówką. „Proszę, weź to dla rodziny”.
Pewnie zabiłem tysiące ludzi.
Wszystko dla tego występu, więc doceńcie to.
Wiele osób zmarło, żeby mi się udało.
Dawno nie czułem się tak brudny.
Ostatni raz, jaki pamiętam,
to jak byłem małym chłopcem.
Molestował mnie kaznodzieja.
Nie współczujcie mi, lubiłem to.
Uwielbiałem dochodzić mu na twarz.
Prosił mnie o to.
Trzeba odbyć kwarantannę.
Przynajmniej dziesięć dni.
Siedzisz w domu. Nie wychodziłem.
Zacząłem wariować, bo siedziałem w domu cały dzień
i oglądałem filmiki.
Wiecie, jakie dokładnie?
Mówię to ze smutkiem, ale to były filmiki,
na których czarni...
biją Azjatów bez powodu.
Niesprowokowane ataki. Szok.
Oglądałem to w domu i stresowałem się.
Już wcześniej miałem stres.
Przez pierwsze dni po złapaniu korony
czekasz na to, jak bardzo się rozchorujesz.
Okazało się, nie żartuję...
że nic mi nie było.
Zero kaszlu, glutów z nosa, gorączki, nic.
Patrzcie na mnie.
Magic Johnson koronawirusa.
Siedziałem na chacie i nabierałem sił.
Ale stresowały mnie filmiki z moimi kochanymi czarnymi
atakującymi moich kochanych Azjatów. To okrutne.
Gdy na to patrzyłem... To pojebane,
ale myślałem sobie...
To byli czarni bijący Azjatów.
Podobnie działo się w moim ciele.
Nie zachorowałem.
Widziałem też dużo nagrań UFO.
Co się z nimi odpierdala?
Oni tu są.
Widziałem UFO na Ziemi
i wpadłem na pomysł filmu.
Jest głupi, ale posłuchajcie.
W moim filmie
odkrywamy, że ci kosmici
są tak naprawdę z Ziemi.
To dawna cywilizacja, która potrafiła latać w kosmos
i na tysiące lat opuściła Ziemię.
Byli na innej planecie,
ale tam działy się okropne rzeczy,
więc wrócili na Ziemię.
Uznali, że chcą podbić cały glob.
Dobry pomysł, nie?
Tytuł roboczy to Żydzi w kosmosie.
Żydzi w kosmosie.
- Ekstra! - No dobra.
Będzie gorzej, trzymajcie się.
Będzie dużo gorzej.
Potem wymyśliłem książkę dla dzieci.
Napisałem ją, niedługo premiera.
Ma pomagać rodzicom uczyć dzieci o rasizmie.
Każdy rodzic wie,
że strasznie trudno wytłumaczyć to dziecku.
Ale ja to zrobię.
Książka opowiada o silnym, przystojnym czarnym facecie
z niewinnie brzmiącym białym imieniem.
Do tego ma biały głos.
Kiedy gość dzwoni do knajpy i chce zaklepać stolik,
zawsze mu się udaje.
Kto mu odmówi z takim imieniem i głosem?
Musicie wiedzieć, że ten facet to olbrzym.
Bardzo silny.
Kiedy przychodzi do knajpy, pracownicy widzą wielkiego czarnego
i nie chcą go wpuścić. Do tego dzwonią na policję.
W każdej części książki
kończy się tak, że policja do niego strzela.
Pamiętajcie, że to olbrzym.
Nie zabiją go naboje, nawet ich nie czuje.
Umiera od złamanego serca.
Tytuł to Clifford, wielki czarnuch.
To mój ostatni występ, bo mam pewien cel.
Jestem tu dzisiaj...
bo chcę zamknąć to, co zacząłem robić
w występach dla Netfliksa.
Postaram się odnieść
do wszystkich zarzutów wobec moich żartów,
jakie się pojawiły.
Chciałbym na początku zwrócić się do społeczności LBGTQ.
Musicie wiedzieć,
że przybywam w pokoju.
Chciałbym wynegocjować uwolnienie DaBaby.
Smutna historia.
Gość bił rekordy streamingu
aż do paru tygodni temu.
Wygłupił się na scenie i nagadał trochę...
Naopowiadał głupot o społeczności LBGTQ
na koncercie we Florydzie.
Nie jestem progresywny,
ale nawet ja pomyślałem sobie: „Jezu, DaBaby”.
Naprawdę poszedł na całość.
Na całość.
Uderzył społeczność LBGTQ prosto w AIDS.
Tak nie można.
Nie wolno.
Uważam jednak, i tego będę się trzymać,
że chłopak popełnił ogromny błąd.
Rozumiem to.
Tyle że dużo osób LBGTQ nie zna historii DaBaby.
To szaleniec.
Kiedyś zastrzelił gościa. Zabił go w Walmarcie.
Sprawdźcie sobie.
DaBaby zastrzelił gościa w Walmarcie w Karolinie Północnej.
Jego kariera nie ucierpiała.
Wiecie, do czego zmierzam?
W naszym kraju możesz kogoś zastrzelić,
ale nie próbuj ranić uczuć geja.
Właśnie tę rozbieżność chcę omówić.
Mam pytanie do publiczności.
To poważne pytanie, nie żartuję sobie.
Czy to możliwe, żeby gej był rasistą?
- Tak. - Tak!
- Naprawdę? - Tak!
Oczywiście, że może. Spójrzcie na Mike'a Pence'a.
Tylko zgaduję, ale to na bank gej.
- Tak. - Boże.
Nie jest gejem z parady równości, tylko takim smutnym.
Żal mi go.
Wygląda jak gej, który się za siebie modli.
„Boże, odbierz mi te nieczyste uczucia.
Jezu, spraw, by odbyty mnie odrzucały.
Nie chcę już więcej smakować fiutów”.
Zabawne.
Pomieszało wam się. Myślicie, że nienawidzę gejów,
ale to, co widzicie,
to moja zazdrość wobec nich.
Zazdroszczę im.
Nie jako jedyny czarny.
Czarni widzą gejów i myślą:
„Chryste! Patrzcie, jak się rozwija ich ruch.
Jak świetnie im idzie”.
A my tkwimy w tym gównie od setek lat.
Jakim cudem robicie takie postępy?
Gdyby tylko niewolnicy
mieli olejek do ciała i szorty...
uwolnilibyśmy się sto lat wcześniej.
Co nie?
Martin Luther King mówiłby: „Wchodźcie na platformy
i obsypcie się brokatem”.
Nie mam nic do gejów, strasznie was szanuję.
Może nie wszystkich.
Nie lubię tych nowszych gejów.
Są zbyt wrażliwi i delikatni.
Nie z takimi gejami dorastałem. Tęsknię za oldskulowymi gejami.
Tymi ze Stonewall. Takich gejów szanuję.
Nie dawali sobie w kaszę dmuchać, walczyli o wolność.
Szanuję to. Nie jestem nawet gejem,
a chcę być jak ci ludzie ze Stonewall.
Klasyczni geje-gangsterzy.
Tacy korzystający z glory hole.
Nowi geje nawet nie wiedzą, co to znaczy.
To dziura w ścianie zaprojektowana przez gejów.
Wiecie, po co im ona?
Nie będę owijał w bawełnę.
Gdy mają ochotę się zabawić,
wsadzają penisa w tę dziurę
i czekają, co się trafi.
Szanuję to.
Trzeba dużo odwagi, żeby być po obu stronach.
Nie jestem gejem,
ale chcę wypróbować taką dziurę.
A gdyby Martin Luther King mówił o glory hole?
„Nieważne, jakie czekają na nas usta, czarne czy białe.
Usta to usta.
Ciepłe, wilgotne usta”.
Idę na całość.
Wdałem się w bójkę.
Prawie, długa historia.
Byłem z żoną w barze w Austin.
W trakcie epidemii. Podeszła do nas kobieta.
Suka nie miała na twarzy maseczki,
a przy mówieniu strasznie dyszała.
Aż pryskały kropelki śliny.
Przykryliśmy napoje. „Co ty wyprawiasz?”
Spojrzałem na jej stolik i wszystko zrozumiałem.
Faceci mnie nagrywali.
Tak bywa, gdy jesteś sławny.
Ludzie będą próbowali cię wkurzyć,
sprowokować do jakiejś głupoty,
a ich znajomi to nagrają
i zarejestrują, jak się kompromitujesz.
Wiedziałem, że to się dzieje.
Ci kretyni myśleli, że to moje pierwsze rodeo.
Niestety udało im się.
Podbiegłem tam, pokazałem na kamerę i mówię:
„Ty pizdo! Wiem, co robisz!”.
Gość był w szoku. Aż się zapowietrzył.
Jak tak zrobił, zobaczyłem jego paznokcie.
Były pomalowane. I wiedziałem.
„Gość jest gejem”.
Znacie mój język. Każdego nazwę pizdą.
Wiecie?
Ale do gejów nie można tak mówić.
Byłem w tarapatach.
Do tego facet był ogromny.
Jak wstał, patrzył na mnie z góry.
Miał pewnie ze dwa metry. Wielki, karmiony kukurydzą
gej z Teksasu. Był bitny.
Zaczął mi pyskować, ale wytrzymałem, nie bałem się.
Miałem się go bać?
Gość miał koszulę zawiązaną w wysoki supeł.
Jebać go. Dawaj na solo.
Byłem gotowy się bić.
Nastawiłem się już na to,
prawie się zaczęło, ale co zrobił ten gość?
Wyjął telefon i zadzwonił na policję.
Właśnie to, co teraz opisałem,
to mój największy problem z tą społecznością.
Geje są mniejszością, chyba że wracają do bycia białymi.
Mówię otwarcie, jak jest, żebyśmy rozwiązali ten problem.
Bardzo dobrze wiem,
że czarny gej by mi tego nie zrobił.
Czarny gej wie, że kiedy przyjedzie policja,
nie będzie pytała, kto ją wezwał.
Nie będą pytać: „Który czarnuch to Clifford?”.
Każdy z nas to Clifford.
To zdarza się zbyt często.
Innym razem, jakieś sześć lat temu, pewna lesbijka próbowała
sprzedać historię o mnie do TMZ.
Na szczęście zauważyli, że ta historia to bzdura.
Kobieta twierdziła, że pobiłem ją w klubie,
bo była lesbijką. To pojebane.
Nie wiedziałem, że to kobieta.
Dzięki Bogu TMZ jej nie uwierzyło,
bo zbiłem ją na kwaśne jabłko.
Jej wina, nie miałem wyboru.
Kiedy bawiłem się w klubie,
podeszła laska.
„Boże, to Dave Chappelle”.
Byłem miły i zapytałem, jak się miewa.
Zwykłe uprzejmości. Ale nie wiadomo skąd
stanęła między nami ta lesbijka.
„Stary, to moja laska”.
Ja na to: „Gościu, wyluzuj”.
Ona mówi: „Nie wyluzuję, to moja laska!”.
Odpowiadam: „Gościu, zrób parę kroków w tył”.
Ona na to: „Nie mów do mnie »gościu«.
Jestem kobietą”. Byłem w szoku.
Przyjrzałem się lepiej kościom policzkowym.
To naprawdę była kobieta.
Nie umiałem objąć tego rozumem,
ale od razu rozluźniłem pięść
i zmieniłem swoją posturę,
by wiedziała, że nic jej nie grozi.
Zmieniłem nawet ton głosu.
Powiedziałem delikatnie, trochę jak alfons:
„Suko, jak ci zaraz przyjebię”.
To był błąd.
Żałuję tego.
Zastawiła się. Przyjęła idealną pozycję bojową.
Ramiona pod dobrym kątem,
świetnie ruszała głową. Zrozumiałem wtedy,
że zna się na boksie.
Wybrała sierpowy,
ale dawno ją rozczytałem i uchyliłem się.
Nie miałem wyboru, musiałem zakasać rękawy.
Wypuściłem taki cios, że klękajcie narody.
Obiłem jej cycki jak kotlety drobiowe.
Wyleciała z niej cała toksyczna męskość.
Dlatego już nie wychodzę.
Staram się żyć sobie spokojnie, bez napięć.
Dlatego mieszkam w małym miasteczku w Ohio.
Ma pewnie z 3700 mieszkańców, sami hipisi.
Trochę jak Ann Arbor koło Detroit.
Rozumiecie? Kupa hipisów i takich tam.
Ludzie wciąż pytają,
czemu tam mieszkam.
Wstydzę się powiedzieć prawdę.
Wiecie, czemu tam?
W Yellow Springs w Ohio...
są najpiękniejsze kobiety.
Wiele osób się nie zgodzi,
ale gdybyście je zobaczyli, przyznalibyście mi rację.
Zależy, co się komu podoba.
Lubię białaski z brudnymi stopami.
Gdybym miał tam klub ze striptizem, nazwałbym go „Tyłki kwiaty”.
Same nagie hipiski.
Zatrudniałbym laski z obwisłymi cyckami
i długimi łoniakami, jakby ktoś na nich spał.
Koło sceny leżałaby kupa błota.
Każda by w nim stawała przed wejściem na scenę,
by spełniać oczekiwania klientów.
„Wymaż się”.
Kilka lat temu byłem w galerii handlowej w Ohio.
Biała staruszka, nie żartuję,
cały czas za mną chodziła.
Brzmi, jakbym miał paranoję, ale tak było.
Chamska baba.
Są kobiety z liniami na twarzy.
Widać po nich,
że od uśmiechu bolałyby je
mięśnie twarzy.
Wchodziła za mną do sklepów, gdzie nic po niej.
Co stara baba robiła w Gamestopie,
Footlockerze i innych moich sklepach?
Patrzyła na mnie z przekąsem.
W końcu o niej zapomniałem.
Po zrobieniu zakupów
szedłem do auta przez parking.
Stało na samym końcu.
Kiedy otworzyłem drzwi, usłyszałem głos:
„David Chappelle”.
Tyle.
Od razu wiedziałem, że to ona.
Obejrzałem się i zobaczyłem tę twarz.
Może nawet nie była taka stara.
Pewnie jakoś w moim wieku.
Ale była biała, więc wyglądała strasznie.
Idę na całość.
Byłem spokojny i uprzejmy. Przywitałem się.
Ona nie odpowiedziała, od razu strzeliła:
„Oglądam pana występy”.
Ups.
Potem powiedziała, to nie żart:
„Wygląda mi na to...
że nienawidzi pan kobiet”.
Odparłem, że to sztuka.
Można ją interpretować, jak się chce,
ale jako jej twórca chcę powiedzieć,
że nie zauważam u siebie tej nienawiści.
Odparła: „Według mnie...”.
Przerwałem jej: „Stul mordę, suko!
Zabiję cię i wcisnę do bagażnika.
Jesteśmy tu sami”.
Żartuję, nie mówiłem tak.
Tak czułem, ale odparłem inaczej.
Bardziej błyskotliwie. Wiecie jak?
Cytuję dosłownie.
„Zanim pani skończy, chciałbym o coś zapytać.
Gdzie mnie pani ogląda?
Kupiła pani bilet na mój występ? Nie sądzę.
A może widziała pani program dla Netfliksa?
A może występowałem, idąc za panią do auta?”
Nie rozumiała.
Ja na to: „Zostaw to w komentarzach. Tu jest prawdziwe życie”.
I odjechałem.
Coś wam powiem.
Niektórych to zdziwi, innych nie.
Ludzie ciągle coś mi mówią,
ale zrozumcie, że to ma na mnie wpływ.
Myślę o tym.
Tamto bardzo mnie dotknęło. Jechałem do domu
i myślałem o jej słowach,
bo to nie pierwsza kobieta, która tak mówi.
Zupełnie tego nie rozumiem.
Co takiego mówię o kobietach...
że te suki myślą, że ich nienawidzę.
Nie umiałem zgadnąć.
Wiecie, co zrobiłem?
Wyszukałem w sieci definicję feminizmu,
żeby się upewnić, że wiem, o czym mówię.
Wie pan,
jaka jest słownikowa definicja feminizmu?
Ja też nie wiedziałem. Słuchajcie.
Słownik Webster definiuje feminizm
jako postawę ludzi, nie kobiet,
a ludzi, którzy popierają równe prawa dla kobiet.
Ta definicja mnie zszokowała,
bo według niej
ja jestem feministą, chociaż wtedy nie byłem tego świadom.
Przez lata utożsamiałem feministki z zaniedbanymi lesbami.
Tak to zawsze wygląda.
Laska w ogrodniczkach narzeka na gwałty.
Błagam, ty jesteś bezpieczna.
Tak, wiem. Naprawdę wspieram feminizm,
ale na swój sposób.
Podczas Marszu Kobiet próbowałem się dołączyć i je wspierać,
ale żaden znajomy nie chciał iść.
Pytałem chłopaków, a oni odmawiali.
Namawiałem ich: „Będą dobre dupy”.
Ale odmawiali.
Wtedy odezwałem się do Anj.
Anj to czarna scenarzystka komediowa.
Jest super. Tak właściwie
to jedyna znana mi osobiście kobieta,
która płaci alimenty na byłego męża.
Kiedy o tym mówi, brzmi jak facet.
„Jebać tego łachmaniarza”. Gada w tym stylu.
Wysłałem do niej SMS-a.
Napisałem w nim:
„Anj, idziesz na Marsz Kobiet?”.
Autentycznie odpisała mi tak:
„Oby te białe suki dostały gazem po oczach”.
Ruch feministyczny ma pewien problem.
Od jego narodzin w Stanach
prześladuje go kwestia rasowa.
Na konferencji z Susan B. Anthony
pojawiła się czarna Sojourner Truth.
Czytajcie książki.
Białe kobiety zabroniły Sojourner Truth się odzywać.
Nie pozwoliły mieszać kwestii praw kobiet i niewolnictwa.
Ale znacie czarne laski. Ona i tak wyszła na scenę.
Wygłosiła słynną przemowę. „Nie jestem kobietą?”
„Czyż nie jestem kobietą?”
- Tak jest. I słuchajcie. - Brawo!
Wspierałem ruch „Me Too”, ale ciągle czułem,
że to poszło w bardzo głupią stronę.
To było strasznie białe.
Białe kobiety robiły akcję na Złotych Globach.
Uznały, że pójdą na rozdanie nagród
w czarnych kieckach.
„Pokażemy tym facetom”.
To nie zadziała.
Dr King nie mówił:
„Jeźdźcie dalej z tyłu autobusu, ale w pasujących strojach”.
Kazał wyjść z autobusu i iść.
Serio.
To był bardzo głupi ruch.
„Niech wszyscy noszą cipkowe czapki, by brano nas na poważnie”.
Co to, kurwa, było?
Mówiłem coś o tym w którymś występie
i rzuciło się na mnie stado aktorek.
Ja też je skancelowałem.
Nie będę sobie trzepać do ich zdjęć.
Pytały, kim niby jestem, że je pouczam.
Powiem wam, kim jestem.
Jestem kimś, kto wysiadł z autobusu,
zostawił w nim 50 mln dolarów i poszedł pieszo.
Zgadzałem się z nimi.
Nie podobała mi się tylko ich strategia.
To było wkurwiające.
Gdyby brały to na poważnie, wiecie, co by zrobiły?
Zwolniłyby swoich agentów.
Poszłyby do agencji i znalazły tam pracowitą kobietę,
którą by wskazały i stwierdziły: „Jeśli chcecie gadać z nami,
najpierw gadajcie z nią”.
Gdyby tak zrobiły,
ona osiągnęłaby sukces i potem one też.
Nikt nie wpadłby w łapy Harveya Weinsteina.
Czy tak zrobiły?
- Tak. - Nie!
Miały taki pomysł? Nie.
Ja go miałem, o dziwo.
Uważam, że feminizmowi do sukcesu brakuje...
faceta na czele.
Zgłaszam się.
Zaprowadzę kobiety do ziemi obiecanej.
Zapewnię wam równą płacę za równą pracę.
Ochronię przed zaczepkami i prześladowaniem w pracy.
Zawalczę o wasze interesy.
W zamian chcę tylko...
żebyście mi zrobiły laskę.
Wracamy do punktu zero.
Docieramy do sedna kryzysu.
Czym...
Czym jest kobieta?
Czym, w dzisiejszych czasach?
Czy istnieje jeszcze kobieta i mężczyzna?
Główne pytanie naszych czasów.
Kobiety się na mnie wkurzają,
tak samo geje i lesbijki.
Ale szczerze powiem wam,
że ci transpłciowi...
Oni chcą mojej głowy.
Poszedłem za daleko, za dużo mówiłem.
Przyznam, że mnie to martwi.
Nawet nie żartuję.
Boję się wyjść na scenę.
Rozglądam się po publiczności.
Szukam knykci i jabłek Adama, by ocenić potencjalne zagrożenie.
Niedawno gość na ulicy powiedział mi: „Dave, to jest masakra”.
Ja na to: „Co?
Mówisz o sytuacji czy o kimś z neutralnymi zaimkami?”.
Zanim coś o nich powiem,
liczę, że czujecie to tak samo jak ja.
Nie jestem obojętny
na cierpienie innych osób.
W naszym kraju prawo bywa okrutne.
W Karolinie Północnej uznano,
że osoba może korzystać tylko z łazienki dla płci,
którą nadano jej przy porodzie
i wpisano w akt urodzin.
Nie.
To złe prawo. Okrutne.
Żaden Amerykanin nie powinien pokazywać aktu urodzin,
żeby się wysrać w Walmarcie w Greensboro w Karolinie,
gdzie DaBaby kogoś zastrzelił.
Trzeba się nad tym zastanowić i przemyśleć,
kogo mają chronić takie ustawy.
Uznajmy, że mają chronić mnie.
Interes transfobicznego komika Dave'a Chappelle'a.
Załóżmy, że robię w Walmarcie zakupy z rodziną.
Musicie wiedzieć,
że jeśli to kiedykolwiek się ziści, to znaczy,
że źle mi poszło w życiu.
Powiedzmy, że tak będzie
i trafię w tłum białych w Walmarcie
w poszukiwaniu przeciętnych produktów i usług.
Będę musiał iść do łazienki.
Przeproszę rodzinę i pójdę do męskiej.
Stanę przy urynale i będę sikał.
Ustawa zadziała tak.
- Boże... - Nagle do męskiej
wejdzie kobieta.
Uznam, że to dziwne.
Jeśli stanie przy urynale zaraz koło mnie,
to zapytam: „Suko, co ty wyprawiasz?”.
Ona podciągnie spódnicę
i wyciągnie pełnowymiarowego, tłustego fiuta!
Co niby wtedy powiem?
„Dobrze, że jest tu ze mną.
To znaczy, że rodzina jest bezpieczna”.
Nie pomyślę tak. Będę się czuł niekomfortowo.
Lepiej bym się czuł z facetem z cipką
stojącym koło mnie przy urynale.
Bez zastanowienia uznałbym to za zabawne.
„Gość z jakiegoś powodu sika dupą.
Jezu, to pewnie weteran. Dziękuję za służbę”.
Nie jestem obojętny na cierpienie, bo wiem, jak ciężko być innym.
Czarni ostatnio dostali pierwsze święto od dawna.
Spóźnione życzenia z okazji Juneteenth.
To bardzo dziwne święto.
- Tak. - Upamiętnia ono czas,
kiedy czarni z Texarkana dowiedzieli się,
że są wolni.
Pamiętajcie, wtedy już byli wolni.
Tylko o tym nie wiedzieli.
Ciekawe święto.
Dowiedziałem się czegoś.
To szalona historia.
Poznałem ją w ostatnie Juneteenth.
Był sobie czarny facet z Karoliny Południowej.
W latach niewolnictwa
jakimś cudem został uwolniony przez swojego tak zwanego pana.
Kiedy jego pan go uwolnił,
dał mu też pole.
Facet był bystry.
Miał dobre oko i talent do rolnictwa.
Świetnie mu szła uprawa na polu
i zarobił kupę kasy. Tutaj zaczyna się szalona część.
Gdy zgromadził fortunę...
kupił sobie niewolników.
Słyszeliście o tym? Sama prawda.
Nie tylko miał niewolników, ale też ich rozmnażał.
Jego metody były tak okrutne,
że nawet biali krzywo na niego patrzyli.
Był porąbany, ale robił to,
bo uważał, że tak już mają ludzie sukcesu.
Chciał być taki jak oni. Pierdolona tragedia.
Jak ktoś, kto przeszedł
piekło niewolnictwa,
może czynić takie samo zło komuś podobnemu do siebie?
Niewiarygodne.
Do tego kręcą o nim film.
O dziwo nazywa się Żydzi w kosmosie.
Żydzi w kosmosie.
Puenta jest taka,
że gość był uwikłany w konstrukt.
Konstrukt człowieka sukcesu.
Podążał po prostu śladami innych ludzi sukcesu.
Szedł za tak zwaną „zachętą”.
Wszyscy mają problemy,
ale mnie bardzo frapuje
konstrukt płci.
Jestem facetem z żoną i dziećmi.
Lubię ciepłą, wilgotną cipkę mojej żony.
To nie znaczy, że nie uznaję istnienia
innych punktów widzenia.
Wystąpiłem w Oakland 16 lat temu.
Wtedy po raz pierwszy
wkurzyłem społeczność trans.
To było po odejściu z Chappelle's Show.
Byłem nikim i w jakiejś dziurze
opowiadałem żarty o transach. Szesnaście lat temu.
Dużo gorzej ogarniałem wtedy zaimki.
Przesadziłem wtedy,
nie wiedziałem, co jest obraźliwe. Wstała kobieta
i wyłożyła kawę na ławę.
Darła się. Na bank kobieta.
Wyzywała mnie od transfobów.
Nie znałem wcześniej tych słów. To było dziwne.
Dałem znać ochronie wzrokiem,
że chcę, żeby sukę wyrzucili.
Występowałem dalej.
Ona poszła do prasy.
Następnego dnia gejowska gazeta
napisała o mnie to samo, co wcześniej powiedziała ona.
Przekręcali żarty i nazywali mnie transfobem.
Nie słyszałem wcześniej tych słów,
ale kiedy rozmawiam z kimś z tej społeczności,
każdy powtarza to, co napisali w tym artykule.
Najbardziej wkurzyło mnie, że napisali o mnie,
że uderzam w dół.
„Uderzam w dół”. Co to, kurwa, znaczy?
Skoczmy w przyszłość.
Jest rok 2019.
Jestem w eleganckiej knajpie w Ohio.
Okres Święta Dziękczynienia.
Tak naprawdę to średnia restauracja,
ale wydaje się dobra, jeśli jesteś białasem z Ohio,
który nigdzie nie wyjeżdżał.
Coś w stylu Chili's.
Siedzę przy barze i piję samotnie drinka.
Jestem tam tylko ja i kobieta kilka stołków ode mnie.
Samotna starsza kobieta, co mnie zasmuciło,
bo to okres świąteczny.
Poprosiłem barmana, by zrobił jej drinka na mój koszt.
Chciałem być miły, ale nie powinienem był.
Kobieta chciała gadać.
Była całkiem miła, ale mówiła mi o rzeczach...
Jak próbujesz się nawalić,
nie chcesz słuchać o remoncie łazienki.
Chciałem być uprzejmy.
„Pikowane ręczniki? Kurczę”.
Ale wtedy zmieniła temat.
Zainteresowała mnie.
Powiedziała, że córka wraca na święta.
Ja na to: „Świetnie, nie będziesz sama”.
Potem zaczęła wychwalać zalety córki.
Córka zatrudniła nowego agenta i pracuje w Hollywood.
Gra w filmach i serialach, ma dużo pracy.
Opowiadała mi to, a ja pomyślałem, że to urocze.
Że pewnie nie wie, kim jestem.
Ani co robię w życiu.
Dobrze wiedziałem,
co jej córka robi w Hollywood.
Chciała pokazać jej zdjęcie.
Nie chciałem go oglądać,
ale co robić?
Odparłem, że chętnie zobaczę.
Spojrzałem na nie i powiedziałem tylko tyle:
„Jest piękna”.
Schowała zdjęcie
i nagle spojrzała na mnie, jakbym wpadł w jakąś pułapkę.
Zapytałem, o co chodzi, a ta mówi: „Ona jest trans”.
Wtedy zrozumiałem, że wie, kim jestem.
To była nieuczciwa pułapka, bo nie mogłem być szczery.
Inaczej nie wpadłbym w nią.
Skomentowałbym zdjęcie tak:
„Co za wyraźna szczęka i szyja szeroka jak u Joe Rogana.
To facet?
Pani córka jest mężczyzną?”.
Nie mogłem tak powiedzieć.
To wkurzające.
Skoczmy kilka dni w przyszłość.
Jest środa.
Dzień przed świętem.
Jestem w innym barze,
zupełnie nie jest elegancki.
Taka dziura, gdzie najwyższa półka powinna być
pod zlewem.
Bar dla biednych białych. Takich od pochodni.
Wiecie, jacy to? Ci, którzy wierzą w QAnon
i kochają Trumpa. Biali ludzie z Michigan.
Zabawne!
Byłem raz w tym barze, jaki jest, każdy widzi.
Siedziałem tam najebany.
Obróciłem się do ludzi
i ogłosiłem, że stawiam wszystkim kolejkę.
Wszyscy zaczęli wiwatować.
Barmanka znał mój stan i wzięła mnie na bok.
„Panie Chappelle, na pewno?
To będzie razem 16 dolarów”.
Ciężki czas dla białych.
To był świąteczny weekend.
Ludzie bawili się na całego.
Imprezowali, wydawali różne dźwięki.
Takie, które wydają przed linczem. Naprawdę szaleli.
Byłem pijany.
Obejrzałem się i byłem w szoku.
Kto był w barze?
Myślałem, że mam zwidy, ale na drugim końcu
była...
ta trans suka ze zdjęcia.
Nie wierzyłem.
Myślałem: „Co osoba trans robi w takim miejscu?
To niebezpieczne”.
Była tam z dwoma napakowanymi czarnymi gejami.
Nie znałem ich, ale to byli geje.
Nie wyglądaliby bardziej gejowsko z fiutem w ustach.
Mieli twarze gejów z lat 80. Kojarzycie?
W latach 80. mieli taki zdziwiony wyraz twarzy.
„Zamknij usta, co cię dziwi?”
Byli wielcy, jak trenerzy Jussiego Smolletta.
Pomyślałem, że będą mieli kłopoty.
Wtedy wstałem,
a że wszyscy mnie tam lubili, to zrobiłem szopkę,
żeby mnie słyszeli.
Podszedłem do niej i mówię:
„Niedawno poznałem twoja matkę.
Opowiadała, że pracujesz w Hollywood.
Niesamowite, że osoba
z takiego zadupia
może tyle osiągnąć. Jestem dumny.
Witaj w domu”.
Cały bar wiwatował.
Odetchnąłem.
To kupiło jej trochę czasu.
Rozumiecie?
Po paru drinkach zaczną się dobierać
do jej cipki, której ona nie ma.
Była bardzo miła.
Podziękowała mi i uścisnęła mi dłoń.
Ale kiedy to robiła, przybrała wredną minę, jak matka.
Zapytała, czy mógłbym nie uderzać w dół, w jej ludzi.
Nie spodobało mi się.
Odpuściłbym, ale byłem pijany.
Zapytałem: „Co takiego, suko?”.
Nazwałem ją suką, żeby jej nie zdemaskować.
Ale ona się nie ukrywała.
Z dumą się z tym obnosiła.
Publicznie mnie objechała.
Wykrzyczała argumenty z artykułu.
Transfobia i tak dalej.
Klaskała mi przed twarzą.
„Coś ci powiem”.
Kopiowała od czarnych lasek.
„Coś ci powiem, słonko”.
Irytujące.
Mówiła o transach „moi ludzie”.
Czy to nie dziwne? „Moi ludzie to i tamto”.
Zapytałem, co ma na myśli.
Porwali was w Transylwanii i sprowadzili jako niewolników?
Mówiła: „Moi ludzie cierpią od dekad”.
Spojrzałem na tych czarnych.
„Nie powinniście czegoś jej uświadomić?
Clifford, Clifford?”
Wyolbrzymiam. To miła laska
i teraz mamy sztamę, ale wtedy mnie wkurzyła.
Wkurzyła mnie, bo każdy, kto tak mówi,
nigdy sam nie obejrzał mojego występu i tylko powtarza,
co usłyszał.
Jeśli ktoś widział mnie na żywo,
to wie, że nie mam problemu z osobami trans.
Jeśli wysłuchacie tego, co mówię,
to zrozumiecie, że mam problem z białymi.
Przez całą karierę się z nimi wykłócam.
Kiedy tylko was przyszpilę,
zmieniacie zasady.
„Serio?”
- Serio, skurwielu! - „No dobrze.
Teraz jestem laską, czarnuchu.
Tak o mnie mów, czarnuchu”.
Strasznie wkurwiające.
Wróćcie do domu po występie
i obejrzyjcie moje programy dla Netfliksa.
Posłuchajcie, co mówię o tej społeczności.
Przytoczę wam.
„Na ile muszę się angażować w wasz wizerunek?”.
„Nie mówcie o tym przy czarnych”.
„W Brooklynie noszą szpilki dla bezpieczeństwa”.
Pytałem: „Czemu Bruce Jenner
może zmienić płeć,
a Cassius Clay nie może imienia?”.
Zrozumcie, że nie mówię nawet o nich.
Mówię o nas, a żadne „ono” nie słucha.
Wkurzające.
Skancelowali już potężniejszych ode mnie.
Nawet J.K. Rowling.
Sama napisała książki o Harrym Potterze.
Sprzedała tyle książek, że Biblia ma rywalkę.
Skancelowali ją, bo powiedziała...
Nie cytuję dokładnie, ale chodziło jej o to,
że płeć istnieje.
Społeczność trans eksplodowała,
zaczęli ją wyzywać od TERF-ów.
Nie wiedziałem, co to jest.
Ale wiem, że transy wymyślają słowa, żeby wygrać dyskusje.
Sprawdziłem to.
TERF to akronim.
Radykalna feministka wykluczająca osoby trans.
Naprawdę istnieje taka grupa.
Odrzucają trans.
To nie nienawiść.
Widzą trans kobiety
tak jak czarni widzą blackface.
To je obraża, jakby widziały parodię siebie.
To nie mój temat.
Nie jestem ani kobieta, ani transem.
Ale jak ustaliliśmy...
jestem feministą.
Właśnie tak.
Jestem za TERF-ami.
Zgadzam się.
Mają rację.
Płeć istnieje.
Trzeba na to spojrzeć z perspektywy kobiety.
Pomyślmy o Caitlyn Jenner.
Poznałem ją, świetna osoba.
Caitlyn Jenner wybrano kobietą roku.
W pierwszym roku jej bycia kobietą.
Nieźle, nie?
Pokonała każdą sukę z Detroit. Jest od was lepsza.
A nawet nigdy nie miała okresu.
Jako kobieta byłbym zły. Jestem zły nawet jako ja.
Jakby na nagrodach BET ogłosili,
że czarnuchem roku zostaje Eminem.
Błagam.
Płeć istnieje. To fakt.
Każdy człowiek tutaj obecny i żyjący na Ziemi
musiał wyjść spomiędzy nóg kobiety.
To fakt.
No dobrze.
Nie twierdzę, że kobiety trans to nie kobiety.
Mówię tylko, że te ich cipki...
Czaicie?
Nie mówię, że to nie cipki,
tylko trochę jak wegecipki, Beyond Cipki.
Smakują jak cipki, ale to nie do końca to samo.
To nie krew, tylko sok z buraka.
Teraz mam przegwizdane.
Nim pójdę, opowiem wam coś.
To ważne dla tego tematu.
Jedną z fajniejszych osób, jakie znałem,
była transpłciowa kobieta.
To nie był mój znajomy,
który stał się kobietą. Poznałem ją, kiedy była już trans.
Mieszkała w San Francisco. Daphne Dorman.
Miałem serię występów w Bay Area,
byłem w jakimś obskurnym klubie w Oakland,
a ona była tam i się śmiała. Biała kobieta trans.
Śmiała się głośno ze wszystkiego.
Zwłaszcza z żartów o transach, co było dziwne...
bo ewidentnie była transpłciowa.
Poznałem ją po którymś z występów.
Okazało się,
że marzyła o karierze komiczki.
Byłem jej idolem.
Poruszyło mnie to. Nie mogę gardzić kimś,
kto tak mnie szanuje. Więc szybko się zakumplowaliśmy.
Nagrałem stand-up Sticks & Stones
i w okolicach premiery byłem w San Francisco.
Chciałem dać występ.
Potrzebowałem supportu i przypomniałem sobie
o tej kobiecie trans. Zadzwoniłem do niej.
Zrobiłem to osobiście.
„Cześć, tu Dave Chappelle”.
Nie mogła uwierzyć.
Powiedziałem, że jestem w SF.
Zaczęła gadać od rzeczy, więc przerwałem jej:
„Spokojnie, nie chcę się ruchać.
Dzwonię, bo mam występ i szukam supportu.
Miałabyś ochotę wystąpić?”.
Odparła, że jasne.
Wtedy tego nie wiedziałem,
ale kobieta dała stand-up tylko osiem razy w życiu.
Prawie nie miała doświadczenia,
a miała wystąpić przed kimś, kto dla wielu jest mistrzem.
Na papierze była amatorką,
ale okazała się profesjonalistką.
Przyszła przed czasem, co doceniam,
bo nie znoszę spóźnialskich.
Była genialnie ubrana.
Nawet jako transfob pochwaliłem jej wygląd.
Wyszła na scenę z pewnością siebie starego wyjadacza,
chwyciła mikrofon, stanęła na środku
i zmierzyła widownię wzrokiem. Trzeba było to widzieć.
Przez 45 minut dawała plamę.
Nie przesadzam. To było tragiczne.
Masakra.
Porażka.
Wywołała mnie na scenę.
Byłem jak szklanka wody po garści soli.
Ludzie się ucieszyli.
Szło świetnie.
Ale coś mi zaimponowało.
Gdyby jakiś inny komik dał równie beznadziejny występ,
wymknąłby się tyłem, wrócił do domu i popłakał.
Ale nie ona.
Nie tylko nie uciekła,
ale usiadła na samym przedzie.
Kiedy nowy komik ogląda kogoś doświadczonego,
to jakby siedział na lekcji.
Laska przesiedziała całą moją lekcję.
Śmiała się głośno jak zawsze,
jakby nic złego się nie stało.
A widziałem jej występ. Stało się coś złego.
Była pijana.
Zaczęła gadać podczas występu.
Tak jak człowiek sam w domu gada do telewizora.
Tak do mnie gadała.
To nic, bo ją znałem.
Ale widownia pamiętała jej słaby występ.
Gość z tyłu sali wstał.
Daphne miała wtedy blond włosy.
Gość się wydarł, wyglądał na porąbanego.
Krzyknął do niej.
Tłum zamarł.
Nie wiedzieliśmy, czy to awanturnik, czy zamachowiec.
Zapytał ją:
„Twój dywan pasuje do zasłon?”.
To było okropne.
Widownia kwęknęła, bo to było strasznie chamskie.
Wszyscy kwęknęli. Oprócz Daphne.
Co dziwne, ona lekko się zaśmiała.
Nawet się nie obróciła.
Odparła: „Nie mam dywanów,
a drewniane parkiety”. I tyle.
Tyle.
Kiedy to powiedziała, publiczność eksplodowała.
Jeden żart rozładował napięcie.
Zrehabilitowała się za 45 minut tragicznego występu.
Potem była już nietykalna.
Występowałem dalej, ona wciąż gadała.
Występ zamienił się w coś fajniejszego.
To było jak rozmowa
między czarnym gościem a białą kobietą trans.
Zaczęliśmy głębsze tematy.
Macie pytania, które boicie się zadać?
Ja je zadawałem,
a ona odpowiadała w zajebiście zabawny sposób.
Widownia spadała z krzeseł.
Pod koniec powiedziałem do niej:
„Było ekstra.
Uwielbiam cię, ale nie mam pojęcia,
o czym ty mówisz”.
Wszyscy się roześmiali.
Oprócz Daphne.
Spojrzała na mnie nie jako kumpla.
Jakbym był kimś więcej, całym światem w ciele człowieka.
Powiedziała: „Nie musisz mnie rozumieć”.
Zapytałem, jak to.
Ona na to: „Musisz wierzyć,
że moje doświadczenie jest ludzkie”.
Kiedy to powiedziała,
publiczność wciągnęła powietrze.
Popatrzyłem na nią poważnie.
„Wierzę ci”.
Nie mówiła nic o zaimkach.
Ani o tym, że mam przesrane.
Tylko: „Uwierz, że jestem człowiekiem i próbuję żyć”.
Wierzę ci, bo swój zna swego.
Pożegnałem się z ludźmi. Zrobiła się wrzawa,
a zanim oklaski osiągnęły apogeum,
przypomniałem o moim supporcie, Daphne.
Ludzie wstali.
Spojrzałem na nią, łzy leciały jej z oczu.
Nie mogła w to uwierzyć.
Ja też nie, bo dała chujowy występ.
Było świetnie.
Był tam świętej pamięci Paul Mooney,
cała banda świetnych komików.
Poszliśmy za kulisy.
Piliśmy, gadaliśmy, żartowaliśmy.
Daphne była królową. Wszystkich rozśmieszała.
Gadała jak najęta, opowiadała o jakichś dzikich sytuacjach.
Zaśmiewaliśmy się,
a ona snuła opowieści.
Stwierdziłem, że serio jest zabawna.
Wziąłem ją na bok i mówię:
„Na występie taka nie byłaś.
Popełniasz błędy, ale mogę ci pomóc.
Może zawsze mnie supportuj podczas występów w SF.
Dam ci trochę rad
i może coś z tego będzie”.
Zapytała, czy mówię serio.
Przytaknąłem.
Uścisnęła mnie mocno. Prawie mnie zgniotła.
Odepchnąłem ją z całej siły, bo jestem transfobem.
„Szanuj granice, suko!”
Kiedy wyszło Sticks & Stones,
wiele osób trans było na mnie wściekłych.
Niby zjechali mnie na Twitterze.
Jebać to, bo Twitter nie jest prawdziwy.
Najtrudniejsze, co może zrobić człowiek,
to postawić się swoim,
jeśli się z nimi nie zgadza. Daphne to zrobiła.
Napisała przepięknego tweeta.
Cytuję prawie dosłownie:
„Uderzanie w dół wymaga patrzenia na kogoś z góry.
Znam go i wiem, że on taki nie jest.
Nie uderza ani w dół, ani w górę.
Uderza na wprost i jest mistrzem w swoim fachu”.
Piękny tweet, piękna przyjaźń. Trzeba było odwagi,
żeby mnie tak bronić. Kiedy to napisała,
społeczność trans rozjechała ją na Twitterze jak walcem.
Atakowali ją całymi dniami, ale ona się trzymała,
bo jest zabawna.
Jednak sześć dni po świetnym wieczorze, który wam opisałem,
moja przyjaciółka Daphne się zabiła.
To prawda. Miałem złamane serce.
To nie przez moje żarty.
Może przez te ataki,
a może coś innego,
ale ataki nie pomogły.
Byłem zły na ludzi. Na nią też.
Czułem, że mnie okłamała.
Zawsze mówiła, że jest kobietą.
Ale pewnego dnia weszła na dach budynku,
skoczyła i się zabiła.
Wiadomo...
że tylko facet miałby do tego jaja.
Wysłuchajcie mnie.
Ciężko słuchać takich żartów,
ale przysięgam wam, że Daphne by się spodobały.
Dlatego się kumplowaliśmy.
Czytałem jej nekrolog
i dowiedziałem się, że ma córkę.
W tym samym momencie, mówię serio,
napisał do mnie Anderson Cooper z CNN.
Napisał po prostu:
„Najszczersze kondolencje”.
Ja odpisałem: „Zmieniłem telefon, kto pisze?”.
„Anderson Cooper”.
Odpisałem: „Anderson, znajdź jej rodzinę”.
Niedługo wysłał mi
masę numerów telefonów i informacji.
Jeśli nie wiecie czegoś o czymś gejowskim,
dzwońcie do Andersona Coopera.
Gość jest szybszy niż Google.
Skontaktowałem się z jej rodziną.
Otworzyłem fundusz powierniczy dla jej córki,
bo wiem, że na tym jej zależało.
O pomocy od transów nic nie wiem.
Mam to w dupie, bo uważam,
że to nie byli jej ludzie. A ja tak.
Była komiczką do cna.
Jej córka jest bardzo młoda, ale obym dożył
jej 21. urodzin,
bo chcę osobiście dać jej pieniądze.
Do tego czasu
będę gotowy na tę rozmowę,
której teraz nie umiem przeprowadzić.
Powiem jej wtedy: „Młoda damo.
Znałem twojego ojca.
Był wspaniałą kobietą”.
Empatia nie jest homo ani czarna.
Jest biseksualna. Musi iść w dwie strony.
W dwie strony.
Odebranie człowiekowi środków do życia jest jak morderstwo.
Błagam, nie abortujcie DaBaby.
Kevin Hart całe życie marzył o prowadzeniu gali Oscarów,
a kiedy mu się udało, zabrali mu to!
To nie fair.
Nie zabili go, Kevin jest silny.
Ale złamali serce Clifforda.
To koniec.
Koniec, ludzie LBGTQ i LMNOPQYZ.
Nie opowiem o was kolejnego żartu,
nim nie upewnię się, że obie strony się śmieją.
Koniec. Nie będę już o tym mówił.
A waszą społeczność proszę z pokorą,
by przestała wreszcie
uderzać w dół w moich ludzi.
Dziękuję i dobranoc.
TO WIELKI SZOK, GDY ODKRYWASZ,ŻE FLAGA, KTÓREJ DEKLARUJESZ ODDANIE
NIE DEKLARUJE ODDANIA TOBIE
ŻYCIE CZARNYCH TRANS MA ZNACZENIE
PRZESTAŃCIE ZABIJAĆ CZARNYCH
MÓW, JAK SIĘ NAZYWA
NIE MOGĘ ODDYCHAĆ
DLA NORMA
Napisy: Natalia Kłopotek